{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 99 : {Accidentally}=[61]-[คนงี่เง่า]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ม.ค. 56

                ในที่สุดเค้าก็ตัดสินใจโดดคาบเรียนใบตอนบ่ายของวันนี้จนได้

 

                ฮยอคแจถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะมาทิ้งตัวลงนั่งบนม้าหินใต้ต้นไม้ใหญ่ห่างจากตัวตึกคณะเล็กน้อย

 

                เค้าไม่มีอารมณ์จะเข้าเรียนจริงๆตอนนี้ เหมือนหัวสมองมันหนักๆ มีเรื่องให้คิดเยอะแยะไปหมด ส่วนใหญ่ก็หนีไม่พ้นเรื่องของซีวอนนั่นล่ะ

 

                คนที่เป็นเพื่อนกันมาทั้งชีวิต พอขยับขึ้นมาเป็นแฟนมันจะต้องเจออะไรมากมายขนาดนี้เลยหรอ

 

                ช่วงนี้เค้ากับซีวอนไม่สามารถพูดกันดีๆได้เกินครึ่งชั่วโมงเลย บางครั้งไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำก็ต้องทะเลาะกันแล้ว เค้ายอมรับว่าเค้าเหนื่อยกับสิ่งที่กำลังเป็นอยู่มันยากจะรับมือจริงๆ

 

                เค้าเองก็ไม่เข้าใจว่าปัญหามันอยู่ที่จุดไหนกันแน่

 

                ซีวอนมีอาการทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องเทมป์ เค้าพยายามอธิบายหลายครั้งแล้วว่าระหว่างเราสองคนมันเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น แต่ซีวอนไม่เคยทำความเข้าใจเลย

 

                เมื่อวันก่อนเค้าเปิดใจพูดว่าอยากจะขอกลับมานอนห้องตัวเองคนเดียว ซีวอนก็โกรธลั่นบ้านหาว่าเค้าเปลี่ยนไป ตามมาด้วยอีกสารพัดเรื่องที่ตะโกนออกมาจนเค้าฟังไม่ทัน

 

                เหมือนซีวอนระแวงไปหมดทุกอย่าง เค้าจะทำอะไร อยู่ที่ไหนกับใครก็ต้องรายงานไปหมด นี่การมีแฟนมันต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยหรอ

 

                “เฮ้อ.......” ฮยอคแจถอนหายใจกับตัวเองหนักๆ

 

                อยากจะโทรไปหาทงเฮจังเลย แต่ดูเหมือนว่าทางนั้นก็กำลังเจอปัญหาหนักพอกัน

 

                ทงเฮยกมือถือขึ้นมาดูหน้าจอที่เป็นรูปของตัวเองกับซีวอนตอนที่ไปเที่ยวญี่ปุ่นที่ผ่านมา ตอนนั้นเรายังมีความสุขกันมากๆอยู่เลย

 

                แต่ดู ณ ตอนนี้เวลานี้สิ

 

                เครื่องมือสื่อสารแสดงอาการสั่นเพื่อบอกให้เจ้าของเครื่องรับรู้ว่ามีคนโทรเข้ามา ฮยอคแจจึงต้องแปลกใจอีกครั้งเมื่อพบว่าเทมป์เป็นผู้โทรเข้ามานั่นเอง

 

                “ฮัลโหล...” ฮยอคแจกรอกเสียงลงไป

 

                “ไง ทำไมทำเสียงแบบนั้นล่ะครับ คุณหนู” อีกฝ่ายกรอกเสียงทะเล้นกลับมา

 

                “อะไรกัน” ฮยอคแจทำเสียงแปลกใจ

 

                “ทำเสียงยังกะคนแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่า จะเศร้าอะไรกันนักกันหนาครับ เกิดมาชีวิตนึงเนี่ย” เทมป์บอก

 

                “นายโทรมาบ่นรึไง” ฮยอคแจเอ็ดแต่ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมานิดหน่อย

 

                “เริ่มจะยิ้มแล้วล่ะสิท่า” เทมป์พูดจารู้ทัน

 

                “หุบปากไปเลย”

 

                “ผมโทรมาก็เพราะอยากคุยจะให้หุบปากเงียบได้ไงล่ะคุณหนู”

 

                “บอกให้เลิกเรียกชั้นว่าคุณหนูยังไงเล่า”

 

                “จะให้เรียกว่าอะไรล่ะ รึเอาเป็นที่รักดี?”

 

                “ตลกแล้ว ใครเป็นที่รักของนายกันห๊า?” ฮยอคแจขำเพราะไม่ได้จริงจังอะไร

 

                “โหย อกหักดังเป๊าะเลยเรา คุณน่ารักมักใจร้ายจริงๆ”

 

                “อยู่ดีๆมาชมชั้น ต้องการอะไรเนี่ย”

 

                “ก็แค่อยากจะขอแขนเท่านั้นเอง” เทมป์พูดให้ฟังดูน่าตื่นเต้น

 

                “แขน? ขอแขนอะไร?” ฮยอคแจไม่เข้าใจ

 

                “ก็แขนเป็นฟอ ขอเป็นแฟนยังไงเล่าคุณหนูฮยอคแจ” อีกฝ่ายหัวเราะลั่น พร้อมกับฮยอคแจที่หลุดหัวเราะออกมาได้เป็นครั้งแรกของวัน

 

                “นายนี่มันจริงๆเลย ฮะๆ” ฮยอคแจขำ

 

                “โหย อย่างน้อยมุกเลี่ยนๆของผมก็ทำให้คุณหนูหัวเราะได้ล่ะน่า เอ้า! มีอะไรอยากระบายมั้ย?” เทมป์ถาม

 

                “อย่าพูดถึงเลย” ฮยอคแจเลี่ยง

 

                “ไม่อยากพูดก็ไม่เป็นไร แต่ก็ยิ้มไว้ละกันนะ คุณยิ้มน่ะดูดีกว่าทำหน้าเศร้าตั้งเยอะ เชื่อผมสิ”

 

                “อืม ขอบใจนะ...” ฮยอคแจยิ้มบางๆ

 

                ก่อนจะตกใจเมื่อมือถือที่กำลังแนบหูถูกกระชากออกไปจากทางด้านหลัง

 

                “เฮ้ย!!!” ร่างบางร้องเสียงหลง

 

                “คุณหนู! เป็นอะไร” เสียงปลายสายร้องถามอย่างตกใจ

 

                “เป็นเมียกูไง สงสัยอะไรอีกมั้ย” ซีวอนตกคอกไปตามสาย

 

                “ไอ้วอน!” ฮยอคแจหน้าซีด

 

                “เป็นอะไร เห็นหน้าผัวแล้วทำท่าทีแบบนั้น เป็นห่าอะไรล่ะ” ซีวอนบีบมือถือร่างบางแน่นจนมันแทบจะแหลกคามือ

 

                “เอามือถือกูคืนมา” ฮยอคแจแบมือ

 

                “ทำไม กลัวไม่ได้คุยกับมันขนาดนั้นเลย” ซีวอนถลึงตาใส่

 

                “มึงไปทะเลาะกับใครแล้วมาพาลลงที่กูรึเปล่า กูบอกให้เอาของๆกูคืนมา!” อยอคแจเริ่มขึ้นเสียงกลับ

 

                “กูไม่ให้! ต่อไปนี้กูห้ามมึงใช้โทรศัพท์!” ซีวอนยื้อมือขึ้นสูง

 

                “นั่นมันของๆกู มึงไม่มีสิทธิ์มายุ่ง!” ฮยอคแจตะคอก

 

                “อย่าลองดีกับกูนะฮยอคแจ!” ซีวอนแทบจะบีบคอคนตรงหน้าอยู่แล้ว แต่ก็กรอกเสียงพูดกับคนที่ยังไม่ยอมวางสายไปซะทีก่อน

 

                “กูบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามายุ่งกับฮยอคแจอีก มึงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง” ซีวอนพูดพร้อมเบี่ยงตัวหลบฮยอคแจที่พยายามมาแย่งมือถือคืน

 

                “ถ้ามึงไม่อยากตายก็อย่าสะเออะมายุ่งกับคนของกูอีก” ซีวอนเดือดขึ้นเรื่อยๆ

 

                “มึงหุบปากซะทีดิ๊” ฮยอคแจทุบไปที่ต้นแขนของคนรัก

 

                “ไอ้เวร! มึงอยู่ที่ไหนตอนนี้น่ะ ออกมาเจอกับกูเลย” ซีวอนกัดฟันแน่น

 

                “ไอ้วอน!!” ฮยอคแจร้องอย่างไม่พอใจ

 

                “โธ่เว้ยแม่ง!!!!” ซีวอนที่ถูกอีกฝ่ายตัดสายใส่ปามือถือเครื่องหรูของฮยอคแจลงพื้นทันที จนตัวเครื่องถึงกับแหลกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ท่ามกลางความตกใจของฮยอคแจ

 

                “ไม่!!!” ร่างบางมองเศษแก้ว กระจก และพลาสติกที่กองเกลื่อนอยู่ตรงนั้นด้วยแววตาเสียใจ

 

                มือบางก้มลงหยิบที่ห้อยมือถือรูปหัวใจขึ้นมาถือเอาไว้

 

                “ทำไมถึงต้องทำขนาดนี้ด้วย!!!” ฮยอคแจเข้าไปทุบไหล่หนาของอีกคน

 

                “กูจะทำมากกว่านี้อีก ถ้ามึงยังไม่เลิกยุ่งกับมันน่ะ!!!~” ซีวอนก็ไม่ยอมลงเช่นเดียวกัน

 

                “กูทำอะไรผิดนักหนา ทำไมมึงต้องทำแบบนี้ด้วย มึงเป็นเหี้ยอะไรจังเลยหมู่นี้น่ะ” ฮยอคแจโพล่งออกมา

 

                “มึงโทรหามัน มึงยิ้มให้มัน มึงหัวเราะให้มัน ทีตอนอยู่กับกูนี่ทำหน้าเหมือนจะตาย แล้วไง ตอนนี้มึงไม่มีเรียนรึไง หรือคิดถึงมันมากจนยอมโดดเรียนมาโทรหาน่ะ”

 

                “มึงหยุดพล่ามซะทีได้มั้ย กูเหนื่อย กูไม่อยากเรียน เลยออกมานั่งที่นี่แล้วพอดีเทมป์ก็โทรเข้ามา กูไม่ได้โดดเรียนเพื่อมาโทรหาเค้า”

 

                “แล้วมึงรับโทรศัพท์มึงทำไม กูบอกแล้วใช่มั้ยว่ากูไม่ชอบ กูห้ามมึงไม่ให้ไปยุ่งกับมันแล้วทำไมมึงไม่เชื่อกูห๊ะ” ซีวอนเถียง

 

                “เทมป์เค้าเป็นเพื่อนกู!

 

                “แต่กูไม่ไว้ใจมัน!

 

                “มึงก็ไม่เคยไว้ใจใครทั้งนั้นล่ะ ที่อยู่รอบตัวกู”

 

                “เออ! ถ้ามึงรู้อย่างนี้แล้วยังไปยุ่งกับมันทำไม ตลอดมาไม่ว่ากูจะบอกให้มึงเลิกคบใครมึงก็ทำทั้งนั้น ทำไมไอ้ห่านี่มึงไม่ทำล่ะ”

 

                “มึงจะให้กูอยู่กับมึงแค่สองคนแบบนี้ไปจนตายเลยรึไง มึงจะไม่ยอมให้กูมีสังคมของกูเองเลยใช่มั้ย?” ฮยอคแจถามอย่างเหนื่อยอ่อน

 

                “ฮยอคแจ....” ซีวอนมองอีกฝ่ายด้วยอารมณ์ที่เดือดจัด

 

                “มึงจะให้กูงอมืองอเท้าให้มึงคอยช่วยเหลือไปจนตายน่ะหรอ ให้กูมีเพื่อนอีกไม่ได้รึไง”

 

                “มีแค่กูคนเดียวมันยังไม่พอรึไง” ซีวอนถามอย่างเสียใจ

 

                “ถ้ากูต้องการเพื่อน มึงจะกลับไปเป็นเพื่อนกูเหมือนเดิมได้มั้ยล่ะ” ฮยอคแจเชิดหน้าขึ้นถามอีกคน

 

                “ไม่มีวัน!!!” ซีวอนตอบเสียงดังฟังชัด

 

                “ถ้าอย่างนั้นกูก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกคนหรือไม่คบเพื่อนคนไหนเช่นเดียวกัน”

 

                “ฮยอคแจ!

 

                “ยอมรับซะทีเถอะมึง ว่าเราทั้งคู่โตแล้ว ไม่ได้เป็นเด็กเหมือนเมื่อหลายปีก่อน จะให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมตลอดไปน่ะไม่ได้หรอก” ฮยอคแจพูดเสียงเรียบ

 

                “ถ้ามึงไปยุ่งกับมันอีก กูจะฆ่ามัน”

 

                “ซีวอน!!

 

                “กูยินดีกำจัดทุกคนที่จะแย่งมึงไปจากกู กูจะขังมึงไว้กับกูตลอดชีวิต มึงไม่มีวันหนีไปจากกูได้ ตราบใดที่กูยังหายใจอย่าหวังว่ามึงจะไปรักใครได้นอกจากกู!!

 

                “ไอ้เลว! ไอ้คนไม่มีหัวใจ” ฮยอคแจร้องไห้ใส่อีกฝ่าย

 

                “เออ มึงก็ต้องอยู่กับคนเลวๆไร้หัวใจอย่างกูไปจนตายนั่นล่ะ!!” ซีวอนพูดจบก็หมุนตัวเดินออกไปทันที เหลือเพียงฮยอคแจที่มองที่ห้อยมือถือในมืออย่างเสียใจ

 

                เค้ากลัวซีวอนในตอนนี้เหลือเกิน

 

                ใครก็ได้ ตามซีวอนที่แสนใจดีคนนั้นกลับมาทีเถอะ

 

                ช่วยบอกเค้าทีว่าผมคิดถึงเค้าเหลือเกิน





********************

อ่านแล้วเม้นท์ด้วยนะจ๊ะ เบ่เบ๋ จุงเบยย (เกี่ยวมั้ย?) 5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4525 HyukJewel (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 19:10
    ฮื่อ พี่วอนใจเย็นๆ T_T 
    #4,525
    0
  2. #4425 Mind-myy (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 08:42
    วอนหึงโหดอ่า  ฟังฮยอกบ้างสิ
    #4,425
    0
  3. #4350 loveyc (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 24 มีนาคม 2556 / 18:35
    วอน เป็นบ้าไปแล้ว

    หึงโหดขนาด
    #4,350
    0
  4. #4323 piggy-oun (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 14:49
    ซีวอนเกิดอาการหึงเกินไปแล้ว
    ใจคอจะไม่ให้ฮยอกเจอใครเลยเหรอ
    #4,323
    0
  5. #4319 I' Saru,, (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 19:51
    วอนใจร้าย TOT
    #4,319
    0