{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 9 : {Accidentally}=[5]-[L.A. $ Seoul]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    24 ม.ค. 53



          ทำไมยังไม่มาอีกวะ ร่างบางนั่งมองนาฬิกาของสนามบินแล้วก็บ่นออกมาไม่รู้จบ

 

                ไหนแม่บอกว่าเที่ยงๆยังไงล่ะ นี่จะบ่ายสองอยู่แล้ว ไฟลท์ยังไม่ลงจอดเลย

 

                หรือเครื่องมันติด จราจรบนฟ้ามันมีไฟเขียว ไฟแดงด้วยหรอ?

 

                ถ้าขับฝ่าสัญญาณจะโดนปรับเหมือนจราจรบนถนนมั้ยเนี่ย? อิอิ

 

                ทงเฮก้มมองในมือตัวเอง ป้ายชื่อที่บรรจงเขียนลงมาอย่างดี

 

                แม่บอกว่าชื่อ ไรอั้น เทเยอ คิม เค้าก็เลยลงทุนเขียนป้ายมาเลยนะเนี่ย

 

                “Rian Tayer Kim”

 

                คนไรวะ ชื่อแปล๊กแปลก ทงเฮมองป้ายที่ตัวเองเขียนมาแล้วก็ต้องขมวดคิ้ว

 

                เอ...หรือเราจะเขียนผิดวะ

 

                แต่ฟังจากแม่พูด บวกกับภาษาอังกฤษของเราก็ไม่ได้แย่นักนี่หว่า

 

                คงถูกแล้วล่ะ.............มั้ง!

 

                ถ้าบ่ายสองไม่มากลับจริงๆนะเว้ย!” ทงเฮสบถอย่างหัวเสีย

 

                เพราะตอนเย็นเค้ามีงานน่ะสิ เพราะไม่อยากรบกวนแม่เกินไป เค้าจึงต้องไปทำงานพิเศษ เหมือนกับซองมินและจองโม

 

                ซึ่งซองมินนั้นไปทำงานที่ร้านขายดอกไม้ตามที่เจ้าตัวชอบ

 

                ส่วนจองโมน่ะหรอ รายนั้นทำงานซะเท่ห์ เป็นบาร์เทนเดอร์ประจำคลับ แถมบางทียังพ่วงตำแหน่งไปเล่นดนตรีบนเวทีบ้างเป็นครั้งคราว

 

                ก็หมอนั่นน่ะสุดยอดอัจฉริยะภาพด้านดนตรีเลยนะ เครื่องดนตรีอันไหนก็เล่นได้

 

                เบส กลอง กีตาร์ คีย์บอร์ด ไม่รู้ว่าจะเก่งไปไหน แต่ถ้าเป็นเรื่องร้องเพลงคงไม่ไหวล่ะ เสียงร้องออกมายังกับเป็ดจะโดนล้วงตับขนาดนั้น

 

                และเค้าที่ทำงานเป็นคนสุดท้าย..ไปทำงานที่ร้านรามยอนล่ะ สนุกดีเงินก็ดีด้วย แม้ว่ามันจะขายดีบ้างเป็นบางวันก็เถอะ

 

                แต่เจ้าของร้านก็ใจดีมากๆด้วย

 

                มองไปที่ป้ายรายงานขาเข้า/ขาออกแล้ว ร่างบางก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าผู้โดยสารที่เดินทางมาจาก Los Angeles เครื่องกำลังจะลงจอดแล้ว และคงไม่เกินสิบห้านาทีน่าจะเดินออกมาจากเกทได้แล้วนะ

 

                ทงเฮรีบยืนขึ้นพร้อมกับชูป้ายที่ตัวเองแสนจะภูมิใจ

 

                อยู่ไหนน้าๆ....... ทงเฮเริ่มใจร้อน เมื่อเห็นว่าผู้โดยสารเริ่มทยอยกันออกมาแล้ว

 

                คนนั้นก็หัวทองเกิน ไม่น่าจะใช่...แรงเกิ๊น แล้วนั่นตัวอะไรน่ะ ทำผมทรงโมฮอกส์มาอีก พวกต่างชาตินี่แรงกันจริงๆเลย

 

                ทงเฮพยายามใช้ความสูงที่สุดเท่าที่ร่างกายจะอำนวยได้ ชูป้ายให้สูงที่สุด

 

                แต่จนแล้วจนรอด คนเกือบจะหมดก็ยังไม่เห็นจะมีใครเดินมาที่ตัวเองเลยสักคน

 

                หรือว่าไอ้หมอนั่นมันจะตกเครื่องบินไม่ได้นั่งเครื่องมากันวะ ??

 

                ทงเฮชักท้อจึงเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้เหมือนเดิม

 

                เพียงแต่ว่าตอนนี้มีคนๆหนึ่งมานั่งอยู่ข้างๆก่อนแล้ว

 

                ทงเฮบีบนวดขาของตัวเองเนื่องจากเขย่งอยู่เป็นเวลานาน

 

                แล้วเหลือบสายตามองคนข้างๆ โจรรึเปล่าวะเนี่ย!!

 

                ใส่หมวก แล้วมีใส่เสื้อกันหนาวมีฮู้ดอีกต่างหาก มันจะมาปล้นสนามบินรึเปล่าวะ?

 

                ทงเฮเริ่มมองนาฬิกา แล้วจึงหยิบโทรศัพท์ออกมากดหาผู้เป็นแม่

 

                ว่าไงลูกเจอน้องรึยัง

 

          ยังเลยครับแม่ ทำไมยังไม่เจออีกล่ะครับนี่ผมรอจนจะหมดเที่ยวบินที่มาจาก L.A. แล้วนะ สรุปเค้าชื่ออะไรอ่ะครับแม่ ทงเฮถามย้ำอีกครั้ง

 

                ไบรอั้น เทรเวอร์ คิม ยังไงล่ะลูก เมื่อวานแม่ก็บอกลูกไปแล้วไง

 

                ห๊ะ? ไบรอั้น? ไม่ใช่ไรอั้นหรอครับแม่?

 

                ไม่ใช่ลูก ไบรอันจ้ะ

 

                ตายล่ะ ไหนแม่ลองสะกดหน่อยสิครับ

 

                ‘B-r-y-a-n T-r-e-v-o-r K-i-m’

 

          ผมฟังเป็นไรอั้น เทเยอร์ คิมอ่ะครับแม่ =.,=”

 

                ตายล่ะ แล้วนี่น้องเค้าจะเดินไปไหนแล้วเนี่ย

 

                แม่ครับ ถ้าผมเจอเค้าแล้วจะต้องทำยังไงเนี่ย ภาษาอังกฤษที่ผมท่องมาผมลืมมันหมดแล้วอ่ะแม่ ทงเฮเริ่มเป็นกังวล

 

                ใจเย็นๆนะลูก อีกแป๊บเดียวแม่ก็จะกลับบ้านแล้ว เดี๋ยวถ้าเจอน้องเค้าแล้ว พากลับมาที่บ้านเลยนะจ๊ะ

 

          จะเจอรึเปล่าเถอะครับ เดี๋ยวผมไปประกาศหาก็ได้ครับ แล้วเจอกันครับแม่ ทงเฮพูดก่อนจะวางสายไป

 

                ทงเฮสอดส่ายสายตามองหาเคาท์เตอร์ ประชาสัมพันธ์

 

                “Excuse me” แต่ผู้ชายข้างๆก็เรียกร่างบางเอาไว้ซะก่อน

 

                ครับ เอ้ย! What?”

 

                “Are you the person who is the House’s owner I’ll go to stay with?”

          [คุณคือเจ้าของบ้านที่ผมจะต้องไปอาศัยอยู่ด้วยใช่มั้ยครับ?]

 

          O-o!!!!!

 

                งานนี้มีตายครับ ผมอยากจะแปลงร่างเป็นอากาศในตอนนี้จังเลย

               

                “Yeah! Ok~” แต่ยังไงก็ต้องทำหน้าให้ดูฉลาดไว้ก่อนละวะ เดี๋ยวมันหาว่าเราโง่ ถึงแม้ว่าเราจะโง่จริงๆตามที่มันคิดก็ตามเถอะ = =;;

 

                ร่างสูงหรี่ตาผ่านแว่นกันแดด แบรนด์  Gucci ก่อนจะเริ่มพูดใหม่อีกครั้ง

 

                “I’m Mr. Bryan Trevor Kim”

 

                ได้ยินดังนั้นทงเฮก็อ้าปากกว้าง

 

                เจอแล้วโว้ย!” แล้วตะโกนอย่างดีใจ

 

                “Sorry,Can you introduce yourself?”

                [ขอโทษนะครับ คุณช่วยแนะนำตัวหน่อยได้มั้ย?]

 

          แป๊บบบ!!!” ทงเฮยกมือห้าม ก่อนจะหันหลัง แล้วหยิบดิคชันนารี่ขึ้นมากดแปลทันที

 

                อินโทรดิยุ โย เซลลึฟึ อ่อ...แนะนำตัวๆ เข้าใจล่ะ!” ทงเฮยิ้ม

 

                “My Name is Aiden Lee. I’m 18 years old and I’m Hungry.”

 

ในความรู้สึกของทงเฮเค้าต้องการที่จะบอกว่าตัวเค่านะชื่อ ไอเดน ลี อายุสิบแปดปี และเป็นนักเรียนนักศึกษา

 

“Hum? You are hungry?”

[หืม? คุณกำลังหิวหรอครับ?]

 

“Yes! I’m hungry at Yeonsei University ^^”

ทงเฮก็ยังคงมั่นใจในภาษาอังกฤษของตัวเองต่อไป

 

= =;; ?? สีหน้าของพ่อหนุ่มนักเรียนนอกกำลังเป็นแบบนี้

 

“Ok~Let’s introduce yourself too”

 

อึ้งอ่าเด่ เห็นทักษาภาษาอังกฤษอันดีเยี่ยมของชั้นแล้ว อิอิ เห็นมั้ยล่ะ ความฉลาดที่แสนจะน่าอิจฉาของชั้น

 

“Hello, My name is Bryan Trevor Kim. You can call my Korean’s name ‘Kim Kibum’ and in this year on August I’ll 18 years old.I come from L.A. USA by the scholarship that I received. You may older than me so, Nice to meet you Hyung”

[สวัสดีครับ ผมชื่อไบรอั้น เทเวอร์ คิม คุณสามารถเรียกชื่อเกาหลี คิม คิบอมของผมก็ได้ ในเดือนสิงหาคมปีนี้ผมก็จะมีอายุ18ปีแล้ว ผมมาจากแอลเอ อเมริกาโดยทุนการศึกษาที่ได้รับ คุณคงจะแก่กว่าผมดังนั้นยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ฮยอง]

 

^O^ “ok~” ทงเฮตอบแค่นั้นแล้วยิ้มรับเบาๆ

 

ในขณะที่ภายในใจ...

 

= [ ] =!! มันพูดบ้าอะไรวะเนี่ย ฟังทันแค่ฮยองคำสุดท้ายนี่ล่ะ

 

แต่ยังไงก็จะให้มันรู้ไม่ได้ว่า เราโง่!

 

แอ๊บไว้ ลี ทงเฮ แอ๊บไว้

 

ถ้าเกิดเค้ากลับไปอเมริกาแล้วเอานายไปพูดว่า

 

บ้านที่ชั้นไปโฮมสเตย์อยู่เนี่ย ลูกชายบ้านเค้าไม่ได้เรื่องเลยนะ พูดอะไรไปก็ฟังไม่รู้เรื่อง

 

คิดดูสิ นายจะอับอายข้ามทวีปขนาดไหน

 

ฟังไม่รู้เรื่องยังไงก็แอ๊บไว้!

 

เอาดิ...มึงพูดไรมา

 

กูจะ Yes No Ok Thank you อย่างเดียว

 

“Would you mind? If I want to go to toilette?”

[พี่จะรังเกียจมั้ยครับ ถ้าผมจะขอเข้าห้องน้ำสักหน่อย]

 

“Yes (รังเกียจแน่นอน)

 

= =’ “Ok,I won’t go”

[ครับ ไม่ไปก็ได้ครับ]

 

สักพักนักเรียนนอก จึงถอดแว่นกันแดด พร้อมกับหมวกและฮู้ดออก

 

แว๊กกกกกกกก!! หล่อจังวะ

 

ทงเฮมองแล้วยังอึ้ง เมื่อคนๆนี้ยืนขึ้นและเห็นความสูงเต็มตัว

 

สูง หล่อ หน้าตาดี ดีกรีนักเรียนนอก

 

Perfect!!!!  

 

คิบอมมองไปยังหมวกนีโม่ที่ร่างบางสวมอยู่

 

“Your cap’s so cute”

[หมวกพี่น่ารักดีนะ]

 

“I’m so cute? No,I’m Handsome!”

 

“sorry, I mean your cap”

 

“Hum? Cap…cap อ่อ ชมหมวก? ทงเฮทำหน้าเอ๋อ

 

นึกว่าชมกูซะอีก!!

 

หลังจากนั้นก็เงียบไปทั้งคู่ หมดคำจะนึกออกแล้วโว้ย

 

“Ehh..I’m Hyung,,,You are Dongsaeng.”

[เอ่อ..ชั้นเป็นฮยอง(พี่ชาย) นายเป็นทงแซง(น้องชาย)]

 

ทงเฮเริ่มเรื่อยเปื่อย คำไหนรู้จักก็พูดหมดล่ะ

 

“yeah…Um….Hyung….I can….” นักเรียนนอกทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง

 

โอ๊ย! อย่างนี้ล่ะน้าถึงเกลียดภาษาอังกฤษ แต่ร่างบางกลับสบถขึ้นมาซะก่อน

 

เปิดหนังสือก็ไม่รู้จะเจอคำไหน อยากบอกว่ายินดีที่ได้เจอ จะพูดว่าไงวะ?

 

และก็นึกได้ประโยคหนึ่งที่ท่องมาทั้งคืนตั้งแต่เมื่อวาน

 

ทงเฮหันกลับไปเผชิญหน้ากับเด็กเมกาที่ตัวสูงกว่าตัวเอง

 

แล้วสวมกอดอย่างแนบแน่น ก่อนจะเอ่ยประโยคหนึ่งที่เป็นภาษาอังกฤษ ผสมเกาหลีออกไป

 

ไม่รู้...ว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจไหม

 

ได้แต่หวังว่าอ้อมกอดนี้จะสื่อให้คนๆนี้ได้อยู่ถึงความจริงใจที่เค้ามีอยู่

 

“Welcome to Korea พี่จะดูแลนายเอง” 



***************************

วี๊ดวิ๊ววววว คุ้นๆกันรึเปล่าเอ่ย แม่ยกคิเฮ กับฉากนี้ ? ^^
ต้องให้เครดิต ทั้งสองคนมั้ยเนี่ย? ฮ่าๆๆๆๆ เค้ามันเรียล
รู้สึกว่าตอนที่แล้วที่เป็นวอนฮยอค ทุกๆคนดูอึ้งกับซีวอนนะ ฮะฮะ
ทำใจ ทำใจ๊ ทำใจ คิกคิก (บ้าไปแล้ว ถูกบังคับมาอัพ)
เม้นท์หน่อยน้า *O*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4469 HyukJewel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 20:50
    แอมฮังกรี้ 5555555555555555555555555555555555
    ขำแรง 555555555555555555555555555555555555
    บอมใส่เกากับพี่เขาเหอะ สง 555555555555555555555
    #4,469
    0
  2. #4460 มาร์จัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 22:49
    กุฮาอิหมวย55555555 เมนคะะะะอย่าไปแกล้งหมวยเด้นางยิ่งเก่งอยุ่
    #4,460
    0
  3. #4415 HanChul Forever (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 21:23
    บอมอย่าเเกล้งพี่ดิ สกิลอิ๊งเฮฮาได้อีก
    #4,415
    0
  4. #4372 Mind-myy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 02:40
    555555เฮเอ้ย เปิ่นจริง
    #4,372
    0
  5. #4363 smilejaebeer (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 21:02
    หมวยฮามาก 55 5+
    #4,363
    0
  6. #4333 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 01:17
    ฮา บ้าบิ่น แต่หวานอะ
    #4,333
    0
  7. #4291 ae snoopy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 16:13


    ฮา....หมวยอะ
    #4,291
    0
  8. #4238 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 18:03
    เฮใจเย็นนะ 55555
    โอ๊ยไม่ไหวละ ฮากับเฮมากอะ 5555555
    บอมเป็นไงอึ้งเลยใช่มั้ยลูก วันนี้มันจะรู้เรื่องมั้ยเนี่ย 555
    #4,238
    0
  9. #4179 piggy-oun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2555 / 14:07
    ใครก็ได้ช่วยด๊องจับไก่เข้าเล้าที
    ปล่อยไก่ออกไปซะเยอะเลย
    คิบอมเป็นงงค่ะ
    #4,179
    0
  10. #4118 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 21:55
    เฮจ้าบอมมันจะเข้าห้องน้ำลูก - -
    #4,118
    0
  11. #4090 @LoveBumhae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 22:53
    555555555 ฮากับทักษะภาษาอังกฤษของเฮมากอ่ะ 5555
    คุ้นรึเปล่า ฉากนั้นน่ะเรียกว่าฝังอยู่ในใจเลยล่ะค่ะ 5555
    #4,090
    0
  12. #4021 OoMy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 15:41
     หมวยโง่มากอะ
    #4,021
    0
  13. #3947 KIHAE*129 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 03:31
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    พี่จะดูแลนายเองงงงงงงง
    #3,947
    0
  14. #3892 I' Saru,, (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 21:59
    หมวยมึน
    5555555555555
    #3,892
    0
  15. #3862 Pada lee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 05:26
    บอมไม่ใช่เฉพาะหมวกหรอกนะที่น่ารักอ่ะ หมวยก็น่ารักนะเออ น่ารักมากซะด้วยจิ อิอิ
    #3,862
    0
  16. #3848 Darker-40 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:28
    แหม น่ารักนะเราอ่ะ หมวยเอ้ยยยย =,.=
    #3,848
    0
  17. #3778 eyety (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2555 / 23:25
     หมวยน่ารัก ต๊องๆ ปน เอ๋อ 555



    #3,778
    0
  18. #3737 "KiHae129" (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 15:33

    น่าร๊ากมาก คิเฮ ชอบบบบบบบบบ

    #3,737
    0
  19. #3670 Pergular (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2554 / 00:21
    ฉากสุดท้ายน่ารักมากๆอ่ะ บอมโดนเสน่ห์ปลาแดนkoreaเข้าแล้ว
    ปล.ในเวลานั่นเองบอมก็กะลังอั้นเยี่ยวเต็มที่5555+
    #3,670
    0
  20. #3648 yaimajunk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2554 / 19:38
    ฉากสุดท้ายนี่เป็นรักแรกพบใช่มั๊ยคะ ที่สำคัญปัจจุบันนี้ภาษาอังกฤษน้องหมวยก็ยังไม่แข็งแรง บอมสอนยังงัยกันนะ
    หรือมัวทำอย่างอื่น (ซ้อมร้องเพลงอ่ะ)
    #3,648
    0
  21. #3647 HanEunhye (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2554 / 22:51
    บอมคงจะเครียดเจอภาษาอังกฤษขงอด๊องเข้าไป
    #3,647
    0
  22. #3638 Lovely_k_suju (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2554 / 15:00
     อ่า รู้สึกคุ้นๆ 55+++
    #3,638
    0
  23. #3628 cha-ya-E.L.F (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 15:35
     ขำมากกกกกกกกกกก อีากกก ฮา
    #3,628
    0
  24. #3597 Elf--->Luv_Kyu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 00:37
    โอ้ววววววว ภาษาอังกฤษเธอสุดยอด เมพขริงมากกกกก
    ช่างจำนะว่ามันแปลว่านักเรียน ก๊ากกกกกกกกก มันออกเสียงต่างกันมากนะหมวย
    เค้าขอเข้าห้องน้ำ ไม่ให้ไปซะงั้นอ่ะ ฮ่าฮ่า
    ฉากนี้ แว๊กกกกกกกกกกกก แดดิ้นกับพื้นเลยทีเดียว
    มันเรียลสุด ๆ อ่ะ พี่จะดูแลนายเอง ว๊ายยยยยกรี๊ดดดดดดด
    #3,597
    0
  25. #3560 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 21:59
    ตอนนี้ฮาด๊องมากเลยภาษาอังกฤษของเธอสุดยอดไปเลยอ่ะ555
    #3,560
    0