{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 70 : {Accidentally}=[42]-[อ.พาโบ vs นศ.เด็กโข่ง]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,910
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    14 ส.ค. 53

                หลังจากวันที่ไปผับกันในคืนนั้น ฮีชอลก็เอาแต่หลบหน้าหลบตาอาจารย์สอนศิลปะจีนมาโดยตลอด

 

                จนร่างสูงแทบจะสะกดอารมณ์เอาไว้ไม่ไหว

 

                อะไร? ทำไม? เพราะอะไร?

 

                หลากหลายคำถาม กับความเครียดที่มันรุมเร้า ทำเอาฮันเกิงแทบจะเป็นบ้า ยิ่งเอาแต่หลบตากันแบบนี้ จะเอายังไงกันแน่เนี่ย!

 

          เฮ้อ!... ฮันเกิงสอนไป ก็ถอนหายใจไป ทำเอาเหล่านักศึกษาเริ่มจะหันไปมองหน้ากันแล้วล่ะ

 

                ตั้งแต่ที่เปลี่ยนลุคไปมาก ก็ทำให้เป็นที่อื้ออึงกันไปแล้ว ตามมาด้วยอารมณ์ขึ้นๆลงๆแบบนี้อีก ได้แต่งงไปตามๆกัน

 

                เฮ้ย ลุงแกเป็นอะไรวะ ทงเฮหันไปปรึกษากับเพื่อนในแก๊งค์

 

                จะรู้มั้ยล่ะเนี่ย ซองมินเองก็จนปัญญา

 

                ไม่ต้องหันมาถามชั้นนะ ชั้นกันไอ้บ้านั่นอย่างสุดความสามารถแล้ว จองโมรีบออกตัวทันที

 

                เอาล่ะๆ...มีไรทำก็ทำ วันนี้พอแค่นี้แหละ ว่าแล้วก็วางปากกาไวท์บอร์ด แล้วเดินออกไปจากชั้นเรียนทันที

 

                = [ ] =!!! ทิ้งให้เหล่านักเรียมอ้าปากค้าง มองตามตาปริบๆ

 

                หนัก...หนัก...งานนี้หนักเกินจะเยียวยาว่ะ ทงเฮมองตามแล้วรีบลุกนำเพื่อนๆตามลุงเกิงออกไป

 

                เดินตามมาได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องรีบชะงักแล้ววิ่งพากันไปหลบที่มุมอับของตึก ยืนรายไม่ให้ใครเห็น

 

                ฮันเกิงเดินอารมณ์งุ่นง่านมาตลอดทาง ก็รีบวิ่งเมื่อเห็นใครอีกคนที่ทำให้ตัวเองต้องมีสภาพแบบนี้

 

                ฮีชอลที่เดินมาเจอฮันเกิง ก็ชะงักฝีเท้าแล้วถอยหลังจะวิ่งหนีทันที

 

                คิม ฮีชอล! หยุดเดี๋ยวนี้นะ... วิ่งตามไม่เท่าไหร่ก็สามารถความแขนบางๆเอาไว้ได้แล้ว

 

                ปล่อยชั้นนะ!!!” ฮีชอลพูดทั้งๆที่ยังไม่ยอมสบตากับร่างสูง

 

                ในคืนนั้นที่เค้าเมาไม่รู้เรื่องจนเพ้ออะไรต่อมิอะไรออกไปตั้งหลายอย่าง อีกทั้งยังจูบฮันเกิงไม่รู้อีกกี่รอบ

 

                ยอมรับว่าตอนนั้นใช่ว่าเค้าจะไม่ได้สติเลยร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่จะด้วยอารมณ์มันพาไปหรืออะไรก็แล้วแต่...เค้าไม่อาจจะปฏิเสธได้เลยว่าต้องการรสจูบและสัมผัสจากคนๆนี้

 

                จนลืมตาตื่นมาตอนเช้า ทุกภาพ ทุกเหตุการณ์มันยิ่งย้อนมาให้เค้าได้รับรู้และมั่นใจมากขึ้นไปกว่าเดิม ยิ่งทำให้เค้าไม่รู้ว่าควรจะวางสีหน้าอย่างไรเมื่อเจอร่างสูงอีกครั้ง

 

                จึงได้คอยหลบหน้ามาตลอดทั้งอาทิตย์แบบนี้

 

                แต่จะเรียกว่าบังเอิญ หรืออะไรกันแน่เนี่ย มหาวิทยาลัยกับโรงเรียนก็ออกจะกว้างใหญ่ ยังหนีกันไม่พ้นอีกจนได้

 

                คิม ฮีชอลล่ะเครียด!!!

 

                ทำไมชั้นต้องปล่อย? ฮันเกิงเลิกคิ้วถาม

 

                นี่นายกลายเป็นคนที่มีนิสัยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้นะ...ตาเจ๊ก!”

 

                เป็นถึงอาจารย์คนพูดจาไม่เพราะเลยนะ ยัยสวย... เคยมีใครบอกมั้ย? ว่าฮันเกิงก็มีมุมกวนอวัยวะเบื้องล่างแบบนี้กับใครเค้าได้เหมือนกัน

 

                โหย...สุดยอดว่ะ... ซองมินถึงกับยกนิ้วให้บทสนทนาตรงหน้า

 

                นายว่าใคร? ฮีชอลถลึงตาไม่พอใจ

 

                แค่นี้ตาก็โตพอแล้วล่ะ...ไม่ต้องเบิ่งให้มันโตกว่าปกติหรอก มันน่ากลัว

 

                ไอ้เจ๊ก! ไอ้คนจีน ไอ้ขายเกี๊ยว... ฮีชอลดิ้นพล่านไปมา สะบัดข้อมือให้หลุดจากคนตรงหน้า

 

                ถ้านายว่าชั้นอีกคำเดียว ชั้นจะจูบนาย!”

 

                นิ่ง..............คำเดียวจอดเลย

 

                ลุงสุดยอด.... ทงเฮยกนิ้วชื่นชมบ้าง

 

                ชั้นก็ไม่ว่าแล้วไง ก็ปล่อยซะทีสิ จับอยู่ได้ ฮีชอลบ่นอุบอิบ

 

                ถ้าชั้นปล่อย นายก็จะเอาแต่หลบหน้าชั้นอีก ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วย ฮันเกิงเปลี่ยนน้ำเสียงจากยียวนให้กลายเป็นจริงจัง

 

                ใครหลบหน้านาย ไม่ทราบว่าสำคัญตัวเองผิดไปรึเปล่าอาจารย์ฮันเกิง!” ฮีชอลสะบัดข้อมือจนหลุดแล้วหันหลังจะวิ่งออกไปถ้าไม่ติดที่ว่า

 

                ชั้นรักนาย...คิม ฮีชอล ฮันเกิงตัดสินใจพูดออกไปในที่สุด

 

                ฮีชอลชะงักค้างไปทั้งร่าง แต่ก็ยังไม่ยอมหันกลับมาอยู่ดี

 

                นายพูดบ้าอะไรของนาย...ฮันเกิง แม้จะเหมือนเสียงตวาด แต่ท้ายเสียงมันก็เจือด้วยความสั่นกลัวอยู่ด้วย

 

                ชั้นรักนาย รักตั้งแต่เห็นนายครั้งแรก รัก...รัก...รัก! ชั้นรักนายคิม ฮีชอล ฮันเกิงพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและชัดเจน

 

                หยุดพูด! ชั้นไม่อยากฟัง!!!!”

 

                แต่นายต้องฟัง! ต้องฟังว่าชั้นรู้ยังไงตอนนี้ ความรู้สึกที่ได้บอกความรู้สึกที่มีเก็บไว้มาตั้งนาน!”

 

                ชั้นไม่อยากรู้ว่านายรู้สึกยังไง!!!”

 

                ชั้นรู้สึกโล่ง รู้สึกว่าไหล่มันไม่ต้องแบกรับอะไรอีกแล้ว แล้วนายก็ควรจะทำมันซะ! เก็บไว้มาเป็นสิบปีน่ะมันทรมาน ชั้นรู้! เพราะชั้นก็รักนาย ชั้นรู้ดี!!!”

 

                นายไม่มาเป็นชั้นนายไม่รู้หรอก! การที่แอบรักพี่เขยตัวเองน่ะ!!!” ฮีชอลระบายออกมาในที่สุด

 

                แล้วไง...ชั้นไม่ใช่นาย แปลว่าชั้นจะเจ็บไม่เป็นอย่างงั้นหรอ? ที่เห็นคนที่ตัวเองรักมาเป็นสิบปี จูบตัวเองแล้วพร่ำเพ้อหาใครอีกคน ชั้นเจ็บไม่เป็นงั้นหรอ?!!!”

 

                แล้วมารักชั้นทำไม ไปรักคนอื่นสิ ไปสิ!!!”

 

                ถ้าเลิกรักกันได้ง่ายๆ นายคิดว่าชั้นจะทนมาจนถึงตอนนี้เหรอ คิม ฮีชอล คิดว่าชั้นจะยอมเจ็บมาขนาดนี้เลยหรอ ถ้าไม่รักนายจนถอนทั้งใจคืนมาไม่ได้แล้วน่ะ

 

                ฮีชอลสะบัดหน้ากลับมามองร่างสูง

 

                ชั้นไม่อยากฟังที่นายพูด เห็นแก่ความเป็นเพื่อนของเรา อย่าพูดเรื่องนี้อีก

 

                ชั้นจะพูด จนกว่านายจะยอมรับว่าชั้นรักนาย

 

                แล้วไง ชั้นรับรู้แล้วยังไง!”

 

                ชั้นจะได้สบายใจ ไม่ต้องแบกความรู้สึกที่มันหนักออกแบบนี้เอาไว้อีก รู้มั้ยมันเจ็บ!”

 

                นายมันบ้า ฮีชอลหันหลังเดินออกไป

 

                ถ้านายไม่ทำ...ก็เป็นนายเองที่ทรมานต่อไป ฮันเกิงตะโกนตามหลัง

 

                ไม่ต้องมายุ่งกับชั้น!”

 

                ชั้นรักนายนะ ฮีชอล ได้ยินมั้ย ชั้นรักนาย!” ฮันเกิงป้องปากตะโกนไล่หลังตามไป

 

                จนเหลือตัวเองอยู่คนเดียว ฮันเกิงจึงถอนหายใจด้วยความเครียด

 

                จะไม่ยอมรับเลยใช่มั้ย? ความรู้สึกที่ชั้นมีต่อนาย จะรับฟังมันหน่อย...ก็ไม่ได้เลยใช่มั้ย?

 

                ชั้นรักนาย รักนายจริงๆ... ฮันเกิงได้แต่บอกกับเศษดิน ต้นหญ้าแล้วนั้น แล้วเดินออกไปจากที่นี่บ้าง

 

                สุดโต่งว่ะ.... จองโมไม่รู้ว่าควรจะแสดงความเห็นอะไรบ้าง

 

                เฮ้ย! ชั้นว่างานเข้าว่ะ ทงเฮมองไปยังที่หลังต้นไม้ใหญ่ เจย์ คิมก้าวออกมาจากด้านหลังช้าๆ

 

                ก่อนจะเดินไปยังทางที่ฮีชอลเดินไป

 

                จองโม.................. ทงเฮหันไปหาคนข้างๆ แต่มันก็ว่างเปล่าซะแล้ว

 

                เพราะเจ้าของชื่อ เดินตามเจย์ ไปทันที

 

                จะไปไหนน่ะ!” จองโมกระชากแขนเอาไว้

 

                ไม่ใช่เรื่องของเด็ก เจย์หันมาบอก

 

                แม่ง...โง่จริงๆเลย จองโมปล่อยมือที่จับอยู่ออก แล้วสบถออกมา

 

                อะไร....

 

                ไม่ทงไม่ทนแม่งแล้วเว้ย! เอาวะวันนี้เป็นไง เป็นกันล่ะวะ!!!!~” จองโมถึงขั้นฟิวส์ขาดแล้วเหมือนกัน

 

                ไอ้เด็กโข่ง เป็นอะไร

 

                เป็นถึงอาจารย์เสือกโง่ยิ่งกว่าควาย!”

 

                = [ ] =!!!!!

 

                ทงเฮกับซองมินถึงกับอ้าปากค้าง นานๆจะเห็นเพื่อนตัวโย่งของตัวเอง โมโหจนควบคุมอาการเอาไว้ไม่อยู่แบบนี้

 

                ฝีปากที่ว่าดีอยู่แล้ว มันจะยิ่งทวีความรุนแรงน่ะสิ

 

                ชั้นโตกว่าเป็นสิบปี อย่ามาแสดงท่าทีแบบนี้กับชั้นนะ เจย์เองก็อึ้งไปไม่น้อย

 

                เห็นๆกันอยู่ว่าเค้าจะไม่เอา แม่งก็เสือกโง่ดันทุรังอยุ่นั่นแหละ ควาย! ควายชิบหาย!!!”

 

                คิม จองโม!!!”

 

          เรียกทำไมวะ ชั้นไม่ลืมชื่อตัวเองหรอกน่า ถามตัวเองก่อนเถอะ ทำแบบนี้แล้วเค้าจะหันมามองรึไง พยายามทำอะไรบ้างล่ะ แม่งเอ๊ย ไม่น่าหาเรื่องซวยตั้งแต่แรกเลย เอาเวลาที่แสนมีค่ามาทำอะไรวะเนี่ย

 

                นี่แสดงว่า...............

 

                เออ ชั้นคอยมากันนายออกจากอาจารย์ฮีชอล ชัดมั้ยวะ? ถ้าชัดแล้วก็ช่วยเปิดกะโหลกรับฟังความจริงอะไรซะบ้าง มันจะได้ฉลาดขึ้น!”

 

                นี่ ชั้นยอมทนให้นายมาทำตัวแบบนี้ใส่ไม่ไหวแล้วนะ!”

 

                ชั้นเองก็เหม็นขี้หน้านายจะตายอยู่แล้วล่ะโว้ย! พอกันที ไม่ทนมันแล้ว ใครจะเป็นจะตายยังไง ไอ้จองโมไม่เกี่ยวแล้วเว้ย!!!” ว่าแล้วก็หันหลังเดินหนีไปทันที

 

                นี่!~ หยุดเดินนะ ชั้นสั่งให้นายหยุดเดินยังไงล่ะ! คิม จองโม! คิมจองโม!!!!” เจย์ตะโกนไล่หลังไป แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจองโมจะหยุดเดินแต่อย่างใด

 

                ไอ้เด็กโข่ง! กลับมานะ!!!!!”

 

                อะไรกับชีวิตชั้นวะเนี่ย เจย์เสยผมลวกๆดด้วยความเครียด

 

                แล้วคิดทบทวนเรื่องต่างๆ

 

                ทำไมไอ้เด็กรักสันโดษอย่างจองโม จะต้องยื่นมือเข้ามาช่วยขนาดนี้ด้วย ฮันเกิงเป็นที่รักของเด็กพวกนี้นักรึไง

 

                คิม จองโม...โมโม่

 

                อดีตเด็กข้างบ้านของเค้า โตขึ้นมาแล้วฝีปากกล้าขนาดนี้เลยรึไง?

 

                แต่ก่อนยังเป็นไอ้เด็กขี้แยจนเค้าชอบแกล้งด้วยความเอ็นดูหรืออะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน ยิ่งกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกับพี่ชายหมอนี่ หนทางการเจอกันมันก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

 

                ไอ้เด็กโข่ง...ไอ้เด็กน่าแกล้ง

 

                เจย์สะบัดหัวไล่ภาพในอดีตออกไปให้เร็วที่สุด แล้วเดินออกไปเป็นคนสุดท้ายของวงสนทนา

 

                ทงเฮกับซองมินค่อยๆพากันเดินออกมา แล้วทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกด้วยกันทั้งคู่

 

                เรื่องมันดูชักจะวุ่นมากขึ้นไปทุกทีเลยเนอะ... ซองมินพูดขึ้นมาก่อน

 

                นั่นสิ...เอายังไงดีวะ ลุงเกิง อาจารย์ฮีชอล อาจารย์เจย์ ยังมาไอ้จองโมอีก ทงเฮเกาหัวด้วยความงง

 

                มีความหลังกันทุกคนแบบนี้มันก็ยากแฮะ...ชั้นเองก็ไม่ได้เห็นจองโมโมโหแบบนี้มานานแล้วด้วย

 

                ช่าย...ท่าทางจะโกรธจริง... ทงเฮพยักหน้าหงึกหงัก

 

                เฮ้อออออออออออ........ชั้นปวดหัว ซองมินนวดขมับตัวเอง

 

                ชั้นก็พอกันล่ะวะ...

 

                ก่อนที่สองเกลอจะพากันเดินกลับไปที่ชั้นเรียน แต่ระหว่างทางนั้นโทรศัพท์ของซองมินก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

 

                ซองมินมองชื่อแล้วก็อมยิ้มอย่างดีใจ ก่อนจะหันไปมองเพื่อนที่เดินอยู่ข้างๆ

 

                เออๆ ไอ้เด็กหน้ามะม่วงนั้นล่ะสิ...ชั้นหลีกทางให้ก็ได้ ทงเฮพูดอย่างหมั่นไส้ แล้วออกเดินนำไปก่อน

 

                ทีเรื่องของเค้า ทำไมไม่ราบรื่นเหมือนไอ้คู่นี้มั่งวะ!!!

 

                เมื่อไหร่พี่ทงฮวา จะยอมรับในตัวของคิบอมกันนะ...

 

                ว่าไง...นายติดเกมส์ ซองมินกดรับแล้วก็พูด

 

                คิดถึงงงงงงงงงง อ้อนมาตามสายเลยทีเดียว

 

                ซองมินหลุดขำนิดหน่อย เมื่อได้ยินเสียงชางมินล้อเลียนตามมา

 

                ไม่ต้องมาทำเสียงเล็กเสียงน้อย มีอะไรก็ว่ามาเลย

 

          โธ่...ผมคิดถึงนูน่าจริงๆนะครับ...

 

          โอเคๆ คิดถึงเหมือนกัน

 

                เสาร์นี้ไปเที่ยวกันนะครับนูน่า!’

 

          หืม? เที่ยว? ที่ไหนดีล่ะ? ซองมินเองก็ดีใจเหมือนกัน ทุกๆครั้งที่ได้ไปไหนมาไหนกับคยูฮยอน มันคือสิ่งที่เค้ามีความสุขที่สุดเลยล่ะ

 

                ไปดูหนังกันมั้ย? แล้วก็ไปสวนสนุกที่เราเคยไปกันมาด้วย

 

                ที่ๆเค้ากับคยูฮยอน จูบกันครั้งแรก!

 

                >/////<

 

          ว่ายังไงล่ะครับ นูน่า!’

 

          ตกลงอยู่แล้วล่ะ กี่โมงดี....

 

                สิบโมงเช้าแต่งตัวน่ารักๆรอผมน้า....

 

                จะแต่งแบบที่เคยแต่งนั่นล่ะ ซองมินเล่นผมตัวเองด้วยความเขิน

 

                นูน่าแต่งแบบไหนก็น่ารักนั่นล่ะคร้าบ

 

                เบื่อเด็กปากหวาน

 

                เคยชิมแล้วหรอ รู้ว่าหวานน่ะ

 

                เคย!!”

 

                งั้นลองอีกมั้ย เต็มใจให้บริการนะครับ!’

 

          เพ้อเจ้อ! กลับไปตั้งใจเรียนได้แล้ว

 

                ถ้าคยูฮยอนได้อยู่ตรงนี้คงจะเห็นร่างบางที่หน้าแดงฉ่าไปหมดแล้วแน่ๆเลยล่ะ

 

                ผมวางก็ได้...แต่ว่านูน่าครับ.....

 

                อะไรอีกล่ะ เจ้าหมาป่าขี้อ้อน

 

                ผมรักนูน่านะครับ จุ๊บุๆ

 

                ฮ่าๆๆๆ.... ซองมินหัวเราะกลบเกลื่อนความเขิน

 

                นูน่า อาจารย์มาแล้วล่ะ เร็วสิ...เร็ว...

 

          รักนะ เด็กอัจฉริยะ จุ๊บๆ

 

                ก่อนที่มือบางของซองมินจะเก็บมือถือลงกระเป๋าไว้เหมือนเดิม

 

                นายจะทำให้ชั้นสำลักความสุขตายแล้วนะโจว คยูฮยอน

 

               
=/\= สวัสดีคนอ่านงามๆ หลังจากหายเฮดไปเป็นเดือน มหกรรมสอบหลายๆเด้อ TT'
วันนี้แวะเอาผลคะแนนมาอวดกัน ฮ่าๆๆ ไอ้จีนทำได้แล้ว!! ทอป6วิชา
ภาษาไทย คณิตศาสตร์ เคมี ศาสนา ฝรั่งเศส และอังกฤษ (อันนี้ได้ทอปสายชั้น)
เฮ้อ ... ให้มันคุ้มกับความเหนื่อยหน่อย คะแนนรีดเดอร์เป็นจะได๋กันบ้าง ??

คราวหน้าจะเอารูป บลพ.เล่มสองมาให้ดูกันเน้อ ใครได้รับกันแล้วบ้าง?

ปล.เจอกันวันคิบอมจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4506 HyukJewel (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 12:57
    ลุยเลยอาแปะ อย่าไปยอม
    งานนี้ต้องลุยย 

    #4,506
    0
  2. #4439 Pimpaka Pim Knw (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 20:22
    ยาวมากค่ะฟิคเรื่องนี้แต่สนุกมากๆเลยยชอบบบ
    #4,439
    0
  3. #4399 Mind-myy (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 05:21
    ลุงเกิงรุกแล้วเว้ย
    #4,399
    0
  4. #4274 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2555 / 18:40
    เฮ้ คยูมินยังมีอารมณ์มาหวานใส่กันอีก 5555
    #4,274
    0
  5. #4216 piggy-oun (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2555 / 17:03
    คนอื่นเค้าวุ่นวายกันจะแย่
    แต่คยูมินก็ยังมาแอบหวานกันได้อีก
    #4,216
    0
  6. #4155 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2555 / 23:25
    วุ้นวายดีแท้เลย
    #4,155
    0
  7. #4058 OoMy (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 00:23
    ปล่อยเต็มเเม็ก. -0-
    #4,058
    0
  8. #3987 KIHAE*129 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 19:00
    วุ่นวาย วุ่นวาย

    กร๊ดดดดดดดดดดดดด

    คยูมินหวาน
    #3,987
    0
  9. #3932 I' Saru,, (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 09:37
    สงสารป๋าอ่ะ
    T^T
    #3,932
    0
  10. #3831 Es^^ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:11
    สงสารป๋าอ่ะ
    #3,831
    0
  11. #3428 geejajaa (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:34
    เจ๊ฮี ตัดใจให้ได้นะ สู้ๆ
    มีอาเกิงรออยู่นะ
    จะรอดูวันความรักสดใสของ เกิงชอบนะ

    จองโมใจเด็ดมากๆ
    #3,428
    0
  12. #3326 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2553 / 01:06
     สงสารป๋า
    #3,326
    0
  13. #3179 KiHae_FF (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 01:31
    ชอบจองโมกะพี่เจย์มากมาย
    #3,179
    0
  14. #3137 kidream (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 24 กันยายน 2553 / 10:04
    ป๊าดดดดดดดดด ~

    คยูมิน >//////<

    ฮยอกหายไปไหน --?
    #3,137
    0
  15. #3103 phon_zaa (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 8 กันยายน 2553 / 22:01

    จองโมกะเจย์เปงไงต่อง่ะ

    ไรเตอร์สวนจีนเก่งจริงทอปตั้ง 6 วิชา

    #3,103
    0
  16. #3095 ::Kiss::Love:: (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 3 กันยายน 2553 / 21:04
    คยูมินหวานสุดๆ
    อยากอ่านจองโมกับเจย์
    ฮ่าๆ
    #3,095
    0
  17. #3093 อิป้าบ้าเอสเจ=[]=!! (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 18:07
    อ๊ากกก ก ก !!

    คยูมิ๊น น น!    หวานไปไหนเนี่ย>..<

    อ่า ~  สู้ๆนะอาเกิง!

    เอาเเล้วไง.....  จองโมโกรธเเล้ว ว ว- -''
    #3,093
    0
  18. #3090 poopiaw (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2553 / 19:57
    โอ้ ป๋าบอกรักเจ๊แล้ว

    แต่เจ๊ดิทำไมทำร้ายจิตใจฮันได้

    งานนี้จองโมของขึ้น ตาเจย์คิมงงเลย เด็กโข่งเปลี่ยนไป

    คยูมินหวานมดจะกัดได้แล้ว
    #3,090
    0
  19. #3089 AdLy (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2553 / 00:07
    เจ๊กะป๋า แรง!!! พอกันเลย
    #3,089
    0
  20. #3079 -*- (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2553 / 20:33
    ไรเตอร์หายไปนานมาก

    แต่มาอัพก้ดีใจแล้วจ้า



    ป๋ารุกแล้วแต่ไม่รุว่าเจ้จะเอายังไงต่อ

    แล้วเจย์กะจองโมอ่ะ...ยุ่งกันไปหมด

    แต่มีแอบสวีทของคยูมินด้วย

    55+ กี้ขี้อ้อนกะน้องมิ้นขี้อาย

    น่ารักเว่อร์ อิอิ



    มาอัพต่อเร็ว ๆ นะคะ

    อยากอ่านฉากคิเฮจ้า ^__^
    #3,079
    0
  21. #3077 SUJU_Only 13 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2553 / 18:45
    เกิงรุกแล้วววว~
    สู้สู้! :)
    #3,077
    0
  22. #3074 mc_mean (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2553 / 01:37
    ป๋าบอกไปแล้วอาเจ๊ใจแข็งจังเลยอ่ะ
    จองโมก็เดือดแล้วใช่มั้ย
    ต่างคนต่างมีอดีต
    แล้วแมื่อไรพี่ทงฮวาจะยอมบอมล่ะเนี่ย

    ไรท์เตอร์คิดถึงคิเฮแล้วอ่ะ
    สู้ๆนะคะ

    ปล.สุดยอดเลย คะแนนท็อป ปรบมือให้เลยค่ะ ^^
    #3,074
    0
  23. #3073 mhoomin (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2553 / 22:22
    อ่า..เกิงรุกแล้ว

    แต่คิมฮีก็ยังคงฝังใจกับรักแรกขั้นรุนแรง

    จองโมกะเจย์ เฮ้อ!! ความรัก
    #3,073
    0
  24. #3072 @_minto_@ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2553 / 20:39

    พี่สวนจีน!!!!!!

    แรงงงงงง ท็อป6วิชา สุดยอดๆๆๆ เก่งมากกกกกกกกกกก

    เรานี่อย่าไปพูดถึงเลย-*- คะแนนง่อยมาก 55+

    ชอบตอนนี้จัง เจ๊ด่าป๋าซะไม่เหลือเลยนะเนี่ย 5555

    #3,072
    0
  25. #3058 BlareBlare (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 22:54
    อ๊ากกกก..
    มีจุ๊บุ จุ๊บุกันด้วย
    น่ารักเกิ๊น >_<
    #3,058
    0