{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 7 : {Accidentally}=[3]-[หมอดู or คนบ้า ?]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,674
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    24 ม.ค. 53




          ทงเฮเดินเตะเท้าไปทั่ว แก้ความเซ็งจากการที่สอบตกวิชาที่ขึ้นชื่อว่าเป็นศัตรูกันมาตั้งแต่ชาติปางไหนก็ไม่รู้ อย่างภาษาอังกฤษ

 

                แม่ง...ก็ว่าทำได้ดีแล้วนะ ทำไมวะ...ชิส์ เดินเปล่าไม่ว่า นี่ยังมีการบ่นแถมอีกต่างหาก

 

                ผมชักจะน้อยใจจริงๆแล้วนะ นี่กลับไปผมก็ต้องเจอแม่ ต้องบอกเค้าเรื่องเดิมๆซ้ำๆว่าผมสอบอังกฤษไม่ผ่านอีกแล้ว

 

                ลูกคนเล็กอย่างผมเคยมีอะไรให้แม่ภูมิใจบ้างเนี่ย นอกจากทงฮวาที่ขยันเอาๆ ผมล่ะนอยด์!!!

 

                ...ตุ้บ!...

 

                เสียงทงเฮโดนบุคคลอื่นเดิมชนซะตัวแทบปลิว

 

                ขอโทษครับๆ ทงเฮเลือกที่จะขอโทษเอาตัวรอดเอาไว้ก่อน

 

                พ่อหนุ่ม...สนใจดูดวงกับยายมั้ย? ทงเฮสังเกตชัดๆก็พบว่าคนที่เดินชนตัวเองนั้นเป็นหญิงชนราที่ค่อนข้างจะมีอายุมากแล้ว

 

                การแต่งตัวก็ค่อนข้างจะคล้ายกับพวกยิปซี ดูหมออะไรเทือกนี้

 

                โดยส่วนตัวแล้วเค้าไม่ค่อยจะเชื่อเรื่องพวกนี้เท่าไหร่นัก พอๆกับจองโมรายนั้นนี่เกลียดเรื่องของสิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้ ยังกับอะไรดี

 

                จะมีก็แต่ซองมินล่ะมั้งที่ชอบดูหมอเป็นชีวิตจิตใจ ที่ไหนว่าเด็ด ดัง ดี เป็นจะต้องจรลีไปทั่วเกาหลีใต้นี่ล่ะ

 

                เอ่อ...ผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้น่ะครับ ทงเฮพยายามใช้น้ำเสียงสุภาพที่สุด ส่วนในใจน่ะหรอ

 

                ยายอย่ามาหลอกกินตังค์ผมเลยเหอะ

 

                เอาน่า ยายดูให้ฟรี ไม่คิดเงินนะ ถือเป็นการขอโทษที่เดินชนพ่อหนุ่มก็แล้วกันนะ คุณยายท่านนี้ยังคงเซาซี้ต่อ จนทงเฮอดจะใจอ่อนไม่ได้

 

                อ้ะ นั่งลงเถอะ ว่าแล้วคุณยายก็นั่งลงกับพื้นทางเดินทันที

 

                เอ่อ...เราไปหาที่นั่งดีๆกว่านี้ไม่ได้หรอครับ ทงเฮมองซ้ายมองขวาแล้วก็อาย

 

                ตรงนี้ล่ะดีที่สุดแล้ว ตรงนี้ล่ะสถานที่ๆเหมาะที่สุดแล้ว ตรงนี้นี่ล่ะคือจุดเกิดเรื่องราวต่างๆ คุณยายมองไปพื้นแล้วพึมพำออกมา

 

                คะ...ครับ? คุณยายหมายความว่ายังไงครับ ก็บอกแล้วว่าไอคิวผมมันโง่ยังจะอุตส่าห์พูดภาษายากๆกับผมอีก

 

                ผมเครียด!!! เข้าใจมั้ยเนี่ย

 

                นั่งลงมา.... น้ำเสียงของคุณยายที่เปลี่ยนไป ทำให้ทงเฮต้องรีบลืมความอาย และนั่งลงด้วยความกลัว

 

                มือที่เต็มที่ด้วยริ้วรอยนั่น เอื้อมมาที่แตะที่แก้มเนียนเบาๆ ก่อนจะลูบไปยังบริเวณรอบดวงตาทั้งสองข้าง ลากยาวมาจนถึงเรียวคาง

 

                ทงเฮได้แต่หายใจถี่ด้วยความหวาดหวั่น

 

                อืม....หน้าตาพ่อหนุ่มมีแต่เครื่องหน้าของผู้หญิงทั้งนั้นเลยนะเนี่ย คุณยายอดจะพูดออกมาไม่ได้

 

                แต่ผมก็เป็นผู้ชายนะครับ ทงเฮท้วงขึ้นมา

 

                อืม...แต่ว่าเธอก็ชอบผู้ชายนี่นา ใช่มั้ยล่ะ?

 

                เอ่อ...ครับ ทงเฮต้องจำนนต่อสิ่งนี้

 

                บังเอิญ........ คุณยายพูดแค่นี้แล้วเงียบเสียงไป

 

                ครับ? บังเอิญ?

 

                ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ความบังเอิญ...ไม่ใช่แน่ๆ คุณยายพูดซ้ำไปซ้ำมา

 

                อะไรหรอครับ...อะไรบังเอิญ

 

                เนื้อคู่...ความรัก...จะข้ามฟ้ามาหาเธอนะ...จะข้ามกระทั่งซีกเวลามาหาจากแดนไกล คุณยายกระชับมือของทงเฮจนแน่น

 

                อะไรกัน เนื้อคู่ของผมหรอครับ จะเป็นไปได้ยังไง ผมมีแฟนแล้วครับ ทงเฮตอบตามความจริง

 

                แต่ไอ้ที่ว่าเพิ่งมีวันนี้น่ะ ไม่ได้บอกหรอกนะ

 

                ไม่ใช่! คนนี้ไม่ใช่...ไม่ใช่สิ่งที่เธอเห็น ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด คุณยายเริ่มพูดรัวขึ้นๆ

 

                ไม่ใช่? ทงเฮชักเริ่มงงกับคุณยายคนนี้มากขึ้นไปทุกที

 

                สิ่งที่เธอเจอ อาจจะไม่ใช่ความจริง...สิ่งที่เธอไม่เจอก็อาจจะเป็นสิ่งที่ปรุงแต่งขึ้นมาเช่นกัน อย่ามองข้าม.... คุณยายบอก

 

                ผมไม่เข้าใจอ่ะครับ คุณยายช่วยพูดใหม่ได้มั้ย ทงเฮคิ้วขมวดมากขึ้นไปทุกที

 

                จงคิด...และระวัง... คุณยายพึมพำแบบนั้นแล้วลุกเดินหนีไป

 

                ทงเฮมองตามอย่างงงๆ

 

                คุณยายแกเป็นใครวะเนี่ย?

 

                คนนี้ไม่ใช่?....จะหมายถึงว่าฮยอคแจไม่ใช่เนื้อคู่ของเค้ารึเปล่านะ?

 

                ทงเฮค่อยๆใช้สมองเม็ดถั่วคิดช้าๆ

 

                อืม...แต่จะว่าไปแล้วเค้าก็ไม่ได้รักฮยอคแจนี่นา แค่เห็นว่าฮยอคแจน่ารักก็เลยอยากจะลองคบๆดู

 

                งี้ล่ะน้า คนหน้าตาดีมักจะเลือกได้ คิกคิก >O<

 

          แล้วเค้าควรจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย น้ำเสียงคุณยายแกดูจริงจังจนน่าเชื่อเหมือนกันนะ

 

                พรุ่งนี้ไปบอกเลิกฮยอคแจเลยดีมั้ยนะ?

 

                วี๊...หว่อ....ติ๊ดๆๆ...... เสียงไซเรนของรถตู้คันหนึ่งมาจอดอยู่ตรงหน้าของเค้า

 

                เฮ้ยๆ ไอ้น้อง!” ผู้ชายคนหนึ่งลดกระจกลงแล้วทักทงเฮ

 

                คะ..ครับ? ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องเกิดขึ้นกับกูจังวะ!

 

                เห็นคนในรูปเดินมาทางนี้บ้างมั้ย ว่าแล้วพี่แกก็ส่งกระดาษเอสี่มีรูปผู้หญิงคนหนึ่งมาให้ทงเฮดู

 

                O_O!

 

          ทงเฮมองคนในรูปแล้วก็ต้องตกใจ

 

                คุณยายเมื่อกี๊นี่หว่า!!!

 

                ทะ....ทำไม อ่ะครับพี่?

 

                ก็ยายแกอ่าเป็นโรคประสาทน่ะสิ แล้วเมื่อเช้าไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงออกมาจากไหน ปีนรั้วโรงบาลหนีออกมาเฉยเลย นี่ขับรถหามาทั้งวันยังไม่เจอเลยเนี่ย ว่าแต่เราเห็นบ้างมั้ย?

 

                = [ ] =!!!!

 

                อ้าว เฮ้ย! ไอ้น้อง สรุปเห็นหรือไม่เห็นวะ

 

                ทงเฮยังคงนิ่ง อึ้ง ช็อก อยู่ที่เดิม

 

                ไอ้นี่เว้ย เดี๋ยวก็จับเข้าโรงบาลประสาทอีกคนซะเลยนี่ ว่าแล้วก็ขับรถจากทงเฮที่กลายเป็นหินไปแล้ว

 

                กูโดนคนบ้าหลอกหรอวะเนี่ย!!!!

 

                ฮึ่ย! แม่งเอย ทำไมวันนี้มันซวยจังวะ อังกฤษก็ตก ยังมาเจอคนบ้าหลอกอีก เกิดมาก็เตี้ย ไอคิวก็ไม่ถึงร้อย หน้าก็ไม่หล่อ เรียนก็โง่ เซ็งโว้ย!!!!”

 

                ทำไมพระเจ้าไม่ยุติธรรมเลยวะ!!!” ทงเฮตะโกนขึ้นฟ้าอย่างอัดอั้น

 

                ก่อนจะเดินอารมณ์เสียกลับมาบ้าน

 

                แต่ก่อนที่จะเปิดประตูรั้วบ้านเข้าไป

 

                ทงเฮฮยอง!!!” เสียงทุ้มเรียกทงเฮเอาไว้

 

                อ้าว ว่าไงมินโฮ

 

                ชเว มินโฮ...เด็กหนุ่มที่เพิ่งขึ้นม.ปลาย ปีนี้อายุ 16 ปี เด็กข้างบ้านของทงเฮที่เพิ่งย้ายมาเมื่อไม่นานมานี้ ชอบมาคุยกับตนเป็นประจำ

 

                ฮยองครับ วันนี้คะแนนสอบภาษาอังกฤษของผมออกด้วยนะครับ!” มินโฮมาพร้อมกระดาษใบหนึ่ง เอามาอวดทงเฮอย่างภาคภูมิใจ

 

                =.,=

 

                ภาษาอังกฤษอีกแล้ว

 

                เฮ้อ...พี่ไม่อยากได้ยินชื่อวิชานี้เลยล่ะ ทงเฮทำหน้าซังกะตาย

 

                ทำไมล่ะครับ....ผมได้ท็อปเลยน้า มินโฮทำสีหน้าอ้อนพี่ชาย

 

                แต่ดูเหมือนทงเฮจะไม่ยินดีด้วยเลยน่ะสิ

 

                ไหน...เอามาดูซิ ว่าพ่อคนท็อปน่ะเค้าได้เท่าไร่ ทงเฮกระชากกระดาษมาดู

 

                นี่เลยครับ ผมได้ 9.5” มินโฮยืดอกพูด

 

                แต่กลายเป็นทงเฮที่หัวเราะออกมา

 

                ฮยองหัวเราะอะไรอ่ะครับ มินโฮเกาหัวอย่างงงๆ

 

                ถึงนายจะได้ท็อป แต่ยังไงนายก็ตกอยู่ดีนะยีราฟฟี่ของพี่ ทงเฮทำหน้าสะใจเสียเต็มประดา

 

                หา?...ตก? มินโฮทำสีหน้างงกว่าเดิม

 

                อ้าว ก็นายได้ 9.5 จาก 20 คะแนนเต็ม แม้จะขาดไปแค่ครึ่งคะแนนยังไงเค้าก็ไม่ให้นายผ่านหรอกน่า ทงเฮตบไหล่น้องเป็นการปลอบใจกึ่งเยาะเย้ย

 

                เปล่านี่ครับฮยอง คะแนนเต็ม 10 ครับ

 

                =[ ]=!!!!

 

          ทงเฮอ้าปากค้าง แล้วหันหลังกลับเดินเข้าบ้านไป

 

                อ้าว ฮยอง...ฮยองครับ ผมเก่งมั้ย!” มินโฮยังคงตะโกนไล่หลังตามมา

 

                “I’m ควาย I’m คว๊าย I’m ควายที่สุด ทงเฮเดินพูดมาตามทาง

 

                “Hi คือสวัสดี...I’m hungry คือชั้นเป็นนักเรียน...โอ้โห yes, no, ok Thank you bye bye” ทงเฮละเมอเดินไปจนถึงห้องครัว

 

                เป็นอะไรล่ะเนี่ย..สอบผ่านอังกฤษรึไง ถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้ ลี คาอึล ผู้เป็นมารดามองลูกสาว (?) คนเล็กอย่างหน่ายใจ

 

                ผ่านก็ดีสิแม่! ตกเหมือนเดิมนั่นแหละ ทงเฮเปิดตู้เย็นหยิบน้ำผลไม้ออกมาดื่ม แล้วนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามผู้เป็นแม่ที่กำลังปอกผลไม้ใส่จานอยู่

 

                เอาน่า แม่ชินแล้วล่ะ อย่าผ่านเลยนะ เดี๋ยวแม่ช็อกตาย คนเป็นแม่พูดยิ้มๆ

 

                แม่อ้ะ! เดี๋ยวคราวหน้าผมก็ผ่านเองนั่นแหละ ทงเฮทำหน้ามุ่ย ไม่ปลอบแล้วยังซ้ำเติมกันอีก!

 

                เออ จะรอแล้วกัน

 

                แล้วนี่แม่ซื้อนมมาทำไมเต็มตู้เย็นเนี่ย อยู่กันแค่สองคนซื้อมาทำไมเยอะแยะ ทงเฮเห็นกล่องนมแล้วสยอง

 

                 ซื้อมาให้แกกินยังไงล่ะ เห็นบ่นว่าตัวเองเตี้ยๆ ก็กินเข้าไปสิ

 

                แม่ก็รู้ว่าผมไม่กินนม ซื้อมาทำไมเนี่ย ทงเฮขึ้นเสียงสูง

 

                เอ๊า! แล้วจะมาขึ้นเสียงใส่แม่ทำไมเนี่ย ไม่กินก็เอาไปให้เจ้ามินโฮมันสิ ผู้เป็นแม่วางมีดลง

 

                ทำไมแม่ต้องดุผมด้วยล่ะ ทงเฮก้มหน้างุด เตรียมร้องไห้

 

                ผู้เป็นแม่มองลูกคนเล็กแล้วก็อดยิ้มออกมาแล้วส่ายหน้าไม่ได้ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปกอดลูกชายที่นั่งก้มหน้าเอาไว้

 

                โอ๋ๆ...แม่ขอโทษ ทงเฮ อย่าโกรธแม่เลยนะ แม่รักทงเฮนะครับ ได้ผลเสมอเวลาที่ลูกชายคนนี้ออกอาการน้อยใจ

 

                ทงเฮสวมกอดแม่ตอบ

 

                ผมขอโทษนะครับแม่ ที่ขึ้นเสียงใส่แม่ ทงเฮอ้อนเหมือนเด็กๆ

 

                ไม่เป็นไรลูก แม่รักลูกนะ...

 

                ผมก็รักแม่ครับ อ้อ! แม่ครับ ผมมีแฟนแล้วนะ วันนี้เลยล่ะ ทงเฮไม่เคยปิดเรื่องอะไรกับแม่เลยสักครั้ง

 

                หืม?...ใครลูก

 

                เค้าชื่อฮยอคแจครับ เค้ามาบอกชอบผม ผมก็เลยตอบตกลง

 

                แล้วลูกรู้จักเค้ามาก่อนรึเปล่า ผู้เป็นแม่เริ่มสแกนว่าที่ลูกเขย

 

                หึ....ไม่ครับ

 

                แล้วลูกก็คบกับเค้าเนี่ยนะ ลี ทงเฮ! ลูกเห็นความรักเป็นเรื่องอะไรเนี่ย คุณคาอึลดันลูกชายตัวดีออกมาสวด

 

                โหย แล้วนี่แม่ไม่กลัวลูกแม่ขึ้นคานเลยรึไง ทงเฮยังดื้อแพ่ง

 

                แลกกับการที่ลูกจะได้ไม่ต้องเจอคนไม่ดี แม่ว่าคุ้มนะ อยู่ให้พี่เราเลี้ยงตลอดไปเลยก็ได้

 

                โธ่...แม่ ไว้คราวหน้าผมจะพาให้แม่รู้จักนะครับ น้า....นะครับแม่ ทงเฮเอาหน้าไปซุกกับหน้าท้องของแม่

 

                งั้นทงเฮตอบแม่มาข้อหนึ่ง ลูก...รักเค้ารึเปล่า

 

                เพิ่งเจอกันครั้งแรก ผมจะรักเค้าได้ยังล่ะครับ

 

                ไม่จริงหรอกลูก คนเราน่ะแม้จะเคยเจอกันครั้งแรกก็รู้สึกว่ารักได้ ลูกเคยได้ยินคำว่า รักแรกพบ รึเปล่าล่ะครับ

 

                มันมีจริงหรอครับแม่...รักแรกพบ

 

                มันเป็นเรื่องของพรหมลิขิตรู้มั้ยลูก การที่คนสองคนจะมาเจอกันได้น่ะ ทั้งๆที่โลกนี้มีคนเป็นพันล้านคน มันไม่ง่ายเลยนะ ลูกว่าอย่างนั้นมั้ย

 

                ทงเฮไม่ตอบ ได้แต่นั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเองต่อไป

 

                อ้อ! ทงเฮ พรุ่งนี้ลูกไม่มีเรียนใช่มั้ย ผู้เป็นแม่จัดการวางอาหารลงบนโต๊ะ แล้วก็พูดกับลูกชาย

 

                อ่า ครับ ไม่มีครับ แต่ต้องไปทำงานที่ร้าน ตอนเย็นๆอ่ะครับ

 

                งั้นตอนเที่ยงๆ ลูกไปรับคนที่สนามบินให้แม่หน่อยได้มั้ยจ๊ะ พอดีว่าแม่มีสอนกระทันหันอ่ะจ้ะ

 

                รับใครอ่าครับแม่? ทงฮวากลับมาแล้วหรอ? ทงเฮมีน้ำเสียงกระตือรือร้น

 

                เปล่าหรอกลูก เค้าเป็นเด็กนักเรียนมาจากอเมริกาน่ะ เค้าจะแลกเปลี่ยนมาโฮมสเตย์อยู่ที่บ้านเรา 1ปีนะ

 

                O_o?!

 

          อะไรนะครับแม่!!! จะมีฝรั่งมาอยู่ที่บ้านเรางั้นหรอ? แค่คิดก็หลอนแล้ว

 

                ไม่นะลูก เค้าเป็นคนเกาหลีแต่ว่าไปอยู่อเมริกาตั้งแต่สิบขวบน่ะ รู้สึกว่าจะต้องเรียนอยู่ในโรงเรียนสาธิตฯของมหาลัยลูกด้วยนะ

 

                แล้วเค้าจะพูดภาษาเราได้มั้ยล่ะครับแม่ ทงเฮทำหน้าหงอยๆ

 

                แม่ว่าไม่น่าจะได้นะ...ยังไงลูกก็ไปรับให้แม่หน่อยนะลูก

 

                แล้วจะให้เค้านอนที่ไหนล่ะครับแม่

 

                ห้องนอนทงฮวายังไงล่ะลูก ไหนๆก็ไม่มีใครใช้อยู่แล้ว

 

                ครับๆ...เดี๋ยวผมไปรับให้เองก็ได้ ทงเฮยอมจำนนในที่สุด

 

                ดีมากลูก....รับน้องกลับมาด้วยนะ รู้สึกว่าเค้าจะเด็กกว่าลูกปีนึงนี่ล่ะ

 

                คร้าบบบ....งั้นผมขอตัวไปนั่งท่องประโยคต้อนรับเค้าก่อนก็แล้วกันนะ

 

                อื้ม....ดีมากลูก

 

                แม่ครับ.....แล้วสรุปเค้าชื่ออะไรล่ะครับ ผมจะได้ไปรับถูก

 

                อ่อ...เดี๋ยวนะแม่จำชื่อเกาหลีของเค้าไม่ได้...จำได้แต่ชื่ออังกฤษ

 

                แล้วชื่ออะไรล่ะครับแม่?

 

                คนเป็นแม่นึกอยู่สักพัก

 

                อ้อ! แม่จำได้แล้วล่ะทงเฮ

 

                ชื่อ?.......

 

                “Bryan Trevor Kim”



 



เมื่อวานไม่ได้อัพ เค้าขอโทษษษษ >/\<
วันนี้เลยลงยาวววว เป็นการขอขมาคนอ่านแล้วกันเน้อ
ตอนนี้ก็ยังคงเป็นน้องเฮเช่นเดิม แถมเจ้ามินโฮมาด้วย
(พอดีมีคนรีเควสมา) ฮะฮะ...อิงจากเรื่องจริงที่พ่อยีราฟชอบมาอิงแอบน้องปลา
อย่านะมินโฮ...ผีจูมุนจินน่ะ "หึงโหด" นะ ^O^
อยากอ่านตอนต่อไปกันมั้ย? เม้นท์หน่อยจิ น้าๆ

สปอยด์ นิดนึงก็ได้... "ซีวอน..ชั้นมีแฟนแล้วนะ^^"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4467 HyukJewel (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 20:13
    โหเป๊ะ บังเอิญโลกกลม 55555555
    ไปเลิกกับฮยอกแจเลยพี่
    #4,467
    0
  2. #4413 HanChul Forever (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 20:51
    ยายทายเเม่นนะ ไม่น่าเป็นคนบ้า 5555

    คิเฮจะเจอกันละ
    #4,413
    0
  3. #4370 Mind-myy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 02:31
    ฮยอกยอมรับเถอะว่ารักวอน555 เหมือนผัวเมียกันอ่ะ
    #4,370
    0
  4. #4331 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 01:09
    ฮาาาาา
    #4,331
    0
  5. #4289 ae snoopy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 16:01


    หมวยช็อคไปแล้ว
    #4,289
    0
  6. #4236 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 17:45
    เฮแต่คุณยายเขาก็พูดจริงนะ 555555
    อึ้งเลยอะดิ เจ้ามิโนได้คะแนนซะอื้มหืมม
    *มองตัวเอง* เค้าชะตาเดียวกับเฮเลยอะ TT
    #4,236
    0
  7. #4177 piggy-oun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2555 / 13:27
    ว่าแล้ว
    คิบอมมาอยู่บ้านด๊องจริง ๆ ด้วย
    #4,177
    0
  8. #4116 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 21:53
    นั้นเฮเจอศรัตรูแล้ว 55555555555
    #4,116
    0
  9. #4088 @LoveBumhae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 22:34

    TOT โถ ยายจ๋าเป็นคนบ้าหรอกหรอ? 555 สงสารน้องเฮ
    ด๊องเอ้ยเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้เจอกันละนะ

    #4,088
    0
  10. #4019 OoMy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 15:24
    หมวยสู้ๆนะ 555
    #4,019
    0
  11. #3945 KIHAE*129 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 03:16
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย

    หมวยจะฮาไปไหน

    จะจำชื่อได้มั๊ยล่ะนั้น

    ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,945
    0
  12. #3890 I' Saru,, (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 21:51
    พรหมลิขิตส่งตรงถึงที่เลยนะหมวย
    O.,o
    #3,890
    0
  13. #3846 Darker-40 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:07
    จำชื่อได้ป้ะเนี่ย หมวย 5555
    #3,846
    0
  14. #3736 "KiHae129" (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 15:19

    โฮมสเตย์หรอ สเตย์ยาวทั้งชีวิตแน่เลย 55555

    #3,736
    0
  15. #3669 Pergular (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2554 / 23:58
    สงสัยว่าจะ home stay ทั้งชีวิตเรยละมั้งเนี่ย
    #3,669
    0
  16. #3645 HanEunhye (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2554 / 22:35
    นั่นไง โอมสเตย์ของคิบอมก็คือบ้านของด๊องเอง
    ด๊องเจอศัตรู(ภาษาอังกฤษ)เข้าให้แล้ว
    #3,645
    0
  17. #3626 cha-ya-E.L.F (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 15:26
     นั่นไง โฮะๆๆๆ
    #3,626
    0
  18. #3595 Elf--->Luv_Kyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2554 / 23:55
    นั่นปะไร ฮ่า ๆ อิหมวยงานงอกจะเจอเนื้อคู่แล้วววว
    #3,595
    0
  19. #3586 leehyuk_Hae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 16:08
    ยายนี่ทายเเม่นสวดๆ ว่างๆว่าทายให้หนูบ้างนะยาย

    ในที่สุดคิเฮก็จะได้เจอกันซักที
    #3,586
    0
  20. #3555 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 20:41
    ด๊องเค้าว่ายายคนนั้นทายถูกนะ-.-
    #3,555
    0
  21. #3519 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 07:25
    โอ๊ะโอ ยายทายถูกแล้วล่ะจ๊ะหนูด๊อง
    สามีของหนูกำลังลัดฟ้ามาหารักที่เกาหลีนี่ไง
    พ่อไบรอันคิมน่ะ แล้วหนูจะรู้ว่า รักแรกพบมีจริง ฮิๆๆ
    #3,519
    0
  22. #3482 beer+++ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 03:33
     ไหวไหมหมวยท่าทางจะป่วยหนัก  ฮ่าๆๆๆ

    ตอนหน้าจะไปทำโกะอารานละที่เนี่ย

    หมอดูคนบ้าาาาาาาาาาา

    แต่มีแนงโน้มจะเปนอย่างนั้นช่ายป่ะ  อิอิ

    แม่หมวยน่ารักมากมายอ่าาาาาาาา  อิอิ
    #3,482
    0
  23. #3437 sweet_memory (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:47
    5555+ ด๊องน่าสงสารจังเว้ย แต่ต้องปรับปรุงเรื่องภาษาอังกฤษเยอะๆหน่อยนะด๊องนะ 555+ มินโฮเก่ง คิคิ
    #3,437
    0
  24. #3394 geejajaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 04:23
    ด๊องจ๋า ท่องประโยคทักทายให้ถูกนะ ^^
    #3,394
    0
  25. #3381 @-กุญราฟ ยีแจ?-@ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:35
     ไหวมั้ยด๊อง?
    #3,381
    0