{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 26 : {Accidentally}=[21]-[ตลอดไป ตลอดกาล ตลอดชีวิต]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    8 มี.ค. 53

                เฮ้ย! ไอ้ไก่เตี้ยมึงเอาขนมเข้ามากินในห้องทำไมวะ เดี๋ยวมดก็ได้ขึ้นหรอกมึง ซีวอนร้องเอ็ด เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเห็นคนตัวเล็กนั่งเคี้ยวขนมแท่งเปเปโร อย่างเอร็ดอร่อย ปลายเตียงหน้าโทรทัศน์

 

                ไม่หรอกน่า...กินมะๆ มีการหันมาชวนด้วย

 

                ไม่เอากูแปรงฟันแล้ว มึงก็ไปอาบน้ำได้แล้วไป เลิกกินสักที

 

                ก็มึงบอกเองนี่ว่าให้กูกินเยอะๆ นี่ไงกูก็จะกินๆๆๆๆๆ

 

                เออ ความผิดกูเอง แต่ตอนนี้มึงกรุณารีบหยุดกินสักที แล้วไปอาบน้ำ กูจะนอน ซ๊วอนพูดอย่างหน่ายๆ

 

                แต่ฮยอคแจกลับเอาขนมนั่นคาบไว้ในปากนิดหน่อย แล้วหันมาทางซีวอน

 

                อื๊อออ...... ฮยอคแจชี้ๆ

 

                อะไร? ซีวอนถาม

 

                อื๊อออ.... ฮยอคแจชี้ไปทางขนม

 

                ไม่กิน กูบอกแล้วไงว่าแปรงฟันแล้ว

 

                อื้อ!!!” ร่างบางขมวดคิ้วทำท่าทีฮึดฮัด

 

                เฮ้อ จริงๆเลยมึงนี่ ซีวอนเดินเข้าไปงับขนมที่อีกปลายฝั่งหนึ่ง

 

                แต่ก็ทำเพียงคาบไว้เท่านั้น เพราะคนที่กัดน่ะคือฮยอคแจต่างหาก ร่างบางกัดมาจนชิดกับปากของซีวอนแล้วจึงยอมถอนออก

 

                คิกๆ แค่นี้มึงก็ต้องไปแปรงฟันใหม่กับกูแล้ว

 

                ใครบอก กูไม่ได้กินสักหน่อย มึงนั่นล่ะไปอาบน้ำสักที ซีวอนเดินหนี

 

                ไอ้ม้าโย่ง!!!” ฮยอคแจร้องออกมา

 

                จะเรียกทำไมเนี่ย กูจะนอน ร่างสูงเดินไปล้มลงนอนที่เตียงทันที

 

                กลับมาอีกแล้วไง โหมดคนขี้เซา

 

                รอนอนพร้อมกูสิ มึงง่ะ! ห้ามหลับนะ

 

                ก็รีบไปอาบน้ำซะ เร็วๆ

 

                มึงอย่านอนก่อนนะ กูร้องไห้จริงๆด้วย ฮยอคแจขู่อีกครั้ง ก่อนจะรีบเดินเข้าไปอาบน้ำ

 

                ซีวอน! มึงนอนรึยัง น่าน...อาบน้ำไป ตะโกนถามไป

 

                ยัง!” ร่างสูงตะโกนกลับไป ก่อนจะนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่หัวเตียง รอคนตัวเล็ก

 

                อาบต่อไปอีกสักพัก

 

                ไอ้โย่ง! มึงยังไม่นอนใช่มั้ย?

 

                เออ!!!” ซีวอนตะโกนกลับไปอย่างรำคาญ

 

                มึงอย่าเพิ่งนอนน้า กูล้างสบู่แป๊บนึง

 

                เออๆๆๆ มึงแปรงฟันด้วยล่ะ!”

 

                กูรู้แล้ว!!” ร่างบางตะโกนกลับมา

 

                ติ๊งต๊องซะจริง ซีวอนส่ายหัว

 

                ซีวอน!”

 

                อะไรอีก!” ร่างสูงทำท่าหัวเสีย เรียกอะไรกันนักกันหนาว้อย

 

                บ๊อกเซอร์กูหมด สงสัยป้าเค้ายังไม่เอามาให้ที่ห้องอ่า

 

                มึงก็เอาของไปกูไปใส่ซะสิ

 

                มันหลวม! เสื้อกูก็หมดด้วย

 

                มึงเดินออกมาก่อนดิ๊ เดี๋ยวกูหาของกูให้ ซีวอนวางหนังสือลง

 

                โดยที่ชุดนอนส่วนใหญ่ของซีวอนนั้นจะเป็นกางเกงวอร์มกับเสื้อยืด บางคืนถ้าร้อนหน่อยก็จะเป็นเสื้อกล้ามบ้าง

 

                แต่เจ้าแสบตัวดีนี่จะชอบใส่บ๊อกเซอร์นอน ส่วนเสื้อร่างสูงจะเป็นคนบังคับให้ใส่เสมอ

 

                กูใส่แต่กางเกงในอ่ะ ตอนนี้มันเหลือแต่ชั้นใน เสื้อผ้าอย่างอื่นของกูไม่เหลือเลย

 

                เออ เดินออกมาเถอะ จะแก้ผ้าอยู่ก็เดินออกมา ซีวอนเดินลงจากเตียง

 

                ฮยอคแจห่อผ้าขนหนูตัวเล็ก เดินออกมาจากห้องน้ำ

 

                ไหนบอกใส่กางเกงในแล้ว ซีวอนหันมาถาม

 

                เออใส่อยู่เนี่ย

 

                ร่างสูงจึงหันไปกระตุกผ้าขนหนูนั่นออก

 

                เฮ้ย!” ฮยอคแจร้อง

 

                เดี๋ยวกูหาเสื้อผ้าให้ จะใส่ไรนอนล่ะ ซีวอนเปิดตู้เสื้อผ้าตัวเองออกมา

 

                สูท....

 

                จะใส่จริงๆมั้ย? ซีวอนหันมาถาม

 

                แหะๆ แหมมึงกวนตีนแค่นี้ก็ไม่ได้

 

                อ้ะ! เนี่ยตัวนี้ลองดูดิ๊ใส่ได้มั้ย? ซีวอนหยิบบ๊อกเซอ์ตัวนึงมาให้ฮยอคแจ ที่ปลายเท้า พร้อมกับกางให้

 

                ที่ร่างบางต้องทำเพียงก็แค่หย่อนเท้าใส่เข้าไป เพราะร่างสูงจัดการใส่ให้เรียบร้อย

 

                แต่ทว่า...

 

                มันดูหมิ่นเหม่จังแฮะ จะหลุดแหล่ ไม่หลุดแหล่แล้ว

 

                ไม่เอาง่ามึง ฮยอคแจส่ายหัว ร่างสูงจึงต้องถอดมันออก

 

                นี่ตัวเล็กที่สุดแล้วนะ มึงนี่มันผอมเกินไปจริงๆด้วย ซีวอนส่ายหัว ถ้าแค่บ็อกเซอร์ยังใส่ไม่ได้ กางเกงนอนเค้าก็ไม่ต้องพูดถึงแล้วล่ะ

 

                หลวมโพรก!

 

                กูใส่แต่กางเกงในนอนได้มั้ย ร่างบางเลียบๆเคียงๆถาม

 

                ซีวอนทำหน้าชั่งใจเล็กน้อย

 

                เออ ใส่เสื้อด้วยแล้วกัน เดี๋ยวไม่สบาย ว่าแล้วก็เปิดตู้อีกอัน เพื่อหาเสื้อผ้าสบายๆให้คนตัวเล็กใส่

 

                เอาตัวนี้ๆ ร่างบางหยิบเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งของซีวอนมาใส่

 

                พอมาอยู่บนร่างกายของร่างบางมันเลยแทบจะกลายเป็นกระโปรงไปเลยทันที

 

                บางขนาดนี้ยังจะใส่อีก ซีวอนลุกขึ้นยืนมองร่างบางกับเสื้อตัวนี้ เพราะมันเห็นทะลุไปถึงกางเกงในเลยล่ะ

 

                ทีมึงยังใส่ได้เลย กูก็ต้องใส่ได้บ้างดิ ฮยอคแจยังหน้ามุ่ย

 

                เออ ถ้าใส่นอนมันไม่เป็นไรหรอก ซีวอนจัดการเอาผ้าขนตูไปแขวนไว้ที่ราวและไปล้มตัวบนเตียงเพื่ออ่านหนังสือต่อ

 

                ฮยอคแจเดินมานอนข้างๆ มองร่างสูงอ่านหนังสือตาแป๋ว

 

                แต่พอผ่านไปสักสิบนาทีมันก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วนะ!

 

                มึง....สนใจกูหน่อยสิ ฮยอคแจทำเสียงงอแง

 

                ร่างสูงจึงยอมลดหนังสือลดนิดนึง

 

                มีอะไร?

 

                เปล่า

 

                ซีวอนจึงหันกลับไปสนใจหนังสือต่อ

 

                นี่มัน CSI :: MIAMI ที่เพิ่งทำเป็นเวอร์ชั่นนิยายเลยนะ!

 

          หาซื้อเวอร์ชั่นแปลก็ยังไม่มีด้วย ชเว ซีวอนต้องสั่งมาจากอเมริกาเลยล่ะ

 

                มึงงงงง.... ฮยอคแจเกาแกะไม่เลิก

 

                อะไร.... ซีวอนพูด แต่คราวนี้ไม่หันมามองแล้ว เอาแต่สนใจเรื่องราวสืบสวนในหนังสือนั้น

 

                ฮยอคแจกัดปากอย่างไม่พอใจ

 

                เดินลงจากเตียง ทำท่าทีฟึดฟัดเล็กน้อย แล้วเดินกระแทกเท้าออกจากห้องไป

 

                ปัง!!!” ปิดประตูเสียงดังส่งท้ายอีกต่างหาก

 

                ซีวอนหรี่ตามองประตูเล็กน้อย แล้วก็ถอนหายใจออกมา

 

                งานเข้าอีกแล้วกู ก่อนจะตัดใจวางหนังสือนั้นลง และตามออกไปง้ออีกคน ซึ่งจะต้องไปนอนที่ห้องของตัวเองซึ่งติดกับห้องของเค้าแน่ๆ

 

                ล็อคเลยแฮะ ซีวอนขยับลูกบิดประตูไปมา

 

                ฮยอคแจ...เปิด ซีวอนเคาะประตูเล็กน้อย

 

                แต่ก็ยังไม่มีเสียงใดๆกลับมา

 

                ไอ้เตี้ย มาเปิดเร็วๆร่างสูงร้องบอกอีกครั้ง

 

                ยัง....ยังไม่มาอีก

 

                จะมาเปิดมั้ยห๊า!” ชักจะโมโหแล้วนะ

 

                เออ งั้นมึงก็นอนคนเดียวไปแล้วกัน ซีวอนพูด ก่อนจะแกล้งเปิดประตูห้องตัวเองออก และปิดลงแรงๆ

 

                เฮ้ยๆๆ มึงไม่ง้อกูจริงหรอ ร่างบางรีบเปิดประตูออก แล้วก็เห็นซีวอนยืนอยู่หน้าห้องเหมือนเดิม

 

                เล่นตัวจริงๆนะมึง ซีวอนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

 

                มึงหลอกกูนี่!” ฮยอคแจทำท่าจะปิดประตู แต่ก็เสียรู้ซีวอนซะแล้ว

 

                เมื่อร่างสูงจับคนตัวเล็กพาดขึ้นบ่า เดินเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว

 

          ปล่อยกูลง! เอากูลงไปน้า ปล่อยกูเลย มือเล็กกระหน่ำลงบนหลังแกร่ง

 

                งอนอะไรห๊า!” ซีวอนฟาดก้นร่างบางไปทีนึงอย่างหมั่นเขี้ยว

 

                จะมาสนใจกูทำไมล่ะ ไปสนใจหนังสือมึงนู่น ปล่อยกูเลย

 

                มึงหึงหนังสือรึไงห๊ะ ซีวอนเอ่ยปนขำ

 

                เออ! หึงๆๆๆๆ หวงๆๆๆๆ มีไรมั้ย?

 

                ฮ่าๆๆ เอ้า ลงมาๆ ร่างสูงยอมวางฮยอคแจลงบนพื้นแต่โดยดี

 

                ลงมาได้ปุ๊บก็เท้าสะเอวปั๊บเชียว

 

                มึงง่ะ!”

 

                อะไรอีก อยากลงนี่ จะขึ้นไปอีกหรอ ซีวอนทำท่าจะแบกอีกรอบ

 

                ไม่ใช่! กูงอนมึงแล้วนะ งอนมากๆๆๆๆๆ

 

                เอ๊า! กูก็เลิกอ่านแล้วนี่ไง เลิกงอแงได้แล้ว ไปนอน ซีวอนดึงมือแต่ร่างบางกลับขืนตัวไว้ซะงั้น

 

                งื๊อ!.....

 

                อย่ามางอแงน่า มันดึกแล้วไปนอน ซีวอนดึงมืออีกรอบ

 

                ไม่! งื๊ออออ..... ฮยอคแจบิดตัวไปมา

 

                =”= ซีวอนเกาหัวอย่างอ่อนใจ

 

                คืนนี้ไม่ต้องนอนกันแล้วล่ะ งอแงทั้งคืนแน่

 

                ร่างสูงจับไหล่ทั้งสองข้างของฮยอคแจเอาไว้แน่น แล้วจ้องด้วยสายตาจริงจัง

 

                จะเอาอะไรหื๊ม...มางอแงกลางดึกแบบนี้น่ะ

 

                ฮยอคแจยยู่ปากแล้วเข้าไปกอดซีวอนเอาไว้แน่น

 

                งื๊อ......

 

                หยุดร้องแล้วพูดออกมาสิมึง ไม่พูดกูไม่รู้หรอกนะ...จะเอาอะไร

 

                ฮึกๆ...... เอ้า...งานเข้าอย่างใหญ่หลวง เริ่มโศกแล้วไง

 

                โอ๋ๆ...เฮ้ย อย่าร้อง ซีวอนลูบผมนิ่มไปมา

 

                ฮือๆๆ...... ฮยอคแจกอดเอาไว้แน่น

 

                ร่างสูงขมวดคิ้ว จะเอาอะไรนะ มางอแงเอาแบบนี้เนี่ย เค้าไปทำอะไรผิดรึเปล่านะ

 

                มึงง่ะ..มึงไม่สนใจกู มึงสนใจหนังสือมากกว่า กูนั่งมองมึงตั้งนาน มึงก็ไม่สนใจกู ฮือๆ... ฮยอคแจงับเนื้อช่วงไหล่ซีวอนไปทีนึง

 

                โอ๊ย! อย่ากัด มันเจ็บ ซีวอนทำหน้าเบี้ยว

 

                แล้วส่ายหัวเบาๆ ร้องไห้กับเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ

 

                แมนจริงๆมึง!

 

          มึงอ่ะ ชอบบังคับกู อยากกินขนมก็ไม่ให้กิน บังคับให้อาบน้ำแปรงฟัน งื๊อๆๆๆๆๆ ร่างบางดิ้นไปมาอย่างขัดใจ

 

                = =;;; บอกชเว ซีวอนทีครับ ผมควรจะทำเช่นไรต่อไปดี?

 

                ฟูมฟายแบบนี้ หนักแล้วล่ะ

 

                เลิกร้องก่อน เลิกร้องๆ... ซีวอนค่อยๆปลอบ

 

                ฮึกๆ.... ใช้เวลาอยู่สักพัก ร่างบางจึงค่อยๆสงบลง

 

                วันนี้เรียกหนักรึไง มางอแงแบบนี้น่ะ ซีวอนค่อยๆถาม

 

                ไม่หนัก...แต่กูน้อยใจมึงต่างหาก

 

                มือหนาผลักร่างบางให้ออกมาคุยกัน พร้อมกับเกลี่ยน้ำตาให้

 

                ไปนอนกันป้ะ

 

                ไม่เอา!”

 

                ฮยอคแจ.... ซีวอนเริ่มใช้น้ำเสียงที่เข้มขึ้น

 

                มึงดุกูหรอ!”

 

                กรรม!

 

                ร่างสูงไม่รู้จะทำยังไง เลยช้อนใต้ขาเอาร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แล้วเดินมาที่เตียงเลยทันที

 

                ไม่นอน!”

 

                แต่ซีวอนก็ยังไม่ฟังอะไร ล้มตัวลงนอน โดยที่มีฮยอคแจนอนทับตัวเองอยู่ด้านบนอีกที

 

                อ่ะ กูจะนอนมองมึงทั้งคืนเลย ให้มึงหลับก่อนแล้วกูค่อยนอน โอเคมั้ย?

 

                ฮยอคแจกัดปากแล้วจ้องเข้าไปในดวงตาของร่างสูง

 

                อย่ากัดปาก เดี่ยวเจ็บ ซีวอนเกลี่ยปากบางออกจากกัน

 

                ฮยอคแจเท้าตัวสูงขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้สบตาของร่างสูงได้ชัดเจนขึ้น

 

                นายเคยสังเกตสายตาซีวอนบ้างรึเปล่าล่ะ...ว่ามันพูดว่าอะไร

 

          เรื่องที่คุยในรถกับทงเฮ มันทำให้เค้าอยากรู้

 

          สายตาของซีวอนต้องการจะบอกอะไรกับเค้า

 

                จ้องกูแบบนั้น เดี๋ยวกูก็ท้องหรอก ซีวอนเอ่ย

 

                ฮยอคแจก็ยังเอาแต่มองอยู่แบบนั้น มันรู้สึกอบอุ่นที่หัวใจยังไงก็ไม่รู้ ชอบที่เวลาดวงตาของร่างสูงสะท้อนแต่เงาของเค้าเท่านั้น

 

                ซีวอนลูบหัวฮยอคแจเบาๆ

 

                นอนได้แล้ว มันดึกมากแล้ว

 

                ร่างบางเคลื่อนตัวไปจูบ เพียงแค่แนบริมฝีปากเท่านั้น ไม่ได้ลุกล้ำใดๆ แต่มันช่างอบอุ่นหัวใจมากมาย

 

                เป็นอะไรไปหื๊ม?...มาอ้อนกูแบบนี้ จะขออะไร ซีวอนลูบหัวเบาๆ เป็นการเร่งให้ฮยอคแจง่วงนอน

 

                กูจูบอีกได้มั้ย? ฮยอคแจถาม

 

                เอาสิ เมื่อร่างสูงอนุญาต ฮยอคแจจึงเคลื่อนตัวเอาริมฝีปากไปแนบแบบนั้นอยู่ซ้ำๆ

 

                อยากจะแน่ใจในความรู้สึก ที่มันกำลังสว่างวาบอยู่ในใจตอนนี้

 

                ซีวอนเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน วันนี้เพื่อนสนิทตัวเองเป็นอะไรไป มันแปลกๆ

 

          เหมือนคนที่กำลังสับสนอะไรบางอย่าง แต่ถ้าเจ้าตัวยังไม่พร้อมที่จะบอก เค้าเองก็จะไม่ถามเช่นกัน

 

                ฮยอคแจจูบจนรู้สึกเหนื่อยและง่วงขึ้นมาเรื่อยๆ จากที่โดนริมฝีปากเต็มๆก็แปรเปลี่ยนมาเป็น โดนบ้างไม่โดนบาง และเลื่อนมาที่ปลายคางในที่สุด

 

                นอนได้แล้ว... ซีวอนเลื่อนจากผมนิ่มไปเป็นลูบหลังบางแทน

 

                กล่อมผู้ใหญ่ให้นอนนี่มันยากกว่ากล่อมเด็กอีกแฮะ

 

                แต่คนตรงหน้านี้ ให้กล่อมตลอดชีวิตก็ยังไหว ^O^v

 

                จูบกูมั่งดิ ตาจะปิดอยู่แล้วก็ยังจะอ้อนนะคนเรา

 

                ซีวอนผงกหัวมาจูบหน้าผากฮยอคแจเบาๆ

 

                หลับซะ...พรุ่งนี้ก็ตื่นมาจูบกูก็แล้วกันนะ ซีวอนระบายยิ้มน้อยๆให้ร่างบางอุ่นใจ

 

                มึ.....ง.... ฮยอคแจครางเบาๆอยู่บนอกของซีวอน ขณะที่ใกล้จะหลับเต็มทีแล้ว

 

                หืม?...บอกแล้วไง นอนได้แล้ว

 

                มึงจะอยู่กับกูตลอดไปใช่มั้ย... ฮยอคแจครางงึมงำ

 

                อื้ม...ตลอดไป ตราบเท่าที่มึงต้องการ

 

                กูจะจูบมึงได้ทุกครั้งที่ต้องการใช่มั้ย?

 

                แน่นอน...เท่าไหร่ก็ได้

 

                มึง...จะดูแลกูตลอดไปใช่มั้ย?

 

                ตลอดชีวิตเลยล่ะ...คนดี...หลับซะนะ ซีวอนขยี้ผมนิ่มเบาๆอีกครั้ง

 

                สัญญาแล้วนะ

 

                ครับ...สัญญาแล้ว นานๆจะพูดดีๆกันสักครั้ง แต่ยังไงมันก็คือเรื่องจริง

 

                ที่ชเว ซีวอนจะต้องอยู่ดูแลลี ฮยอคแจตลอดไป

 

                ฮยอคแจหาวด้วยความง่วง และเหนื่อยที่ดื้อออกไปซะเยอะ ปิดตาลงในที่สุด

 

                งือ...ซีวอน... ส่งเสียงออกมาบางเบามากๆจริงๆ

 

                หืม?... ซีวอนเองก็ปริ่มๆจะหลับแล้วเช่นกัน

 

                มึง...จะรักกูก็ได้นะ แล้วก็หลับลงในที่สุด

 

                ซีวอนขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยิ้มออกมาในที่สุด

 

                พูดอะไรออกมาน่ะ รู้ตัวบ้างมั้ยห๊ะ!”

 

                ก่อนจะมอง คนตัวเล็กที่นอนหลับสบายอยู่บนอกแกร่งของเค้า

 

                ตลอดไป ตลอดกาล ตลอดชีวิต มันจะยาวนานสักแค่ไหนกันนะ?

 

                แต่ที่รู้...ทุกวันที่เค้ายังมีความรู้สึกที่จะรับรู้สิ่งใดๆบนโลกนี้

 

                สิ่งที่เด่นชัดที่สุดก็คือ....ความรักที่เค้ามีให้ฮยอคแจ

 

                มันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปได้เลย

 

                รัก...คำเดียวจริงๆที่มีให้ มันคือคำว่ารักคำเดียว

 *************************************************8
ยาวที่สุด! ตั้งแต่ที่เคยลงมา ใครไม่เขิน เลิกอ่านเถอะ
เพราะไรเตอร์ตายคาคอมแล้ว ตอนอ่านตอนนี้ วอนฮยอคคคคค

สังเวยฉากจูบในคอน T^T ไม่น่าดูเล๊ย ไอ้จีน


เหมือนกับว่าฟิคเรื่องนี้กำลังเกิดสงครามแย่งชิงเม้นท์แรกและแข่งกันเม้นท์ยาว
ฮ่าๆๆ เวลาอ่านเม้นท์ยาวๆ แล้วมันสุขใจดีแท้
ขอบคุณนะคร้าบใครที่กดเม้นท์และกดโหวต
ถึงจะวัดการอัพจากวิวคนอ่าน แต่ว่าคอมเม้นท์ก็ยังเป็นสิ่งสำคัญน้า
ที่ไม่เคยทวงเม้นท์ เพราะว่าทุกคนเม้นท์กันเยอะอยู่แล้ว


ปล. วอนฮยอค จริงจัง! 
ปล.2 เกิง! ถ้าแกยังไม่กลับมาแยกคิมฮีนะ ชั้นจะแต่งให้เจ๊ได้กับคนอื่น!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4485 HyukJewel (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 01:01
    ฮยอกแจโหมดงอแงนี่น่ากดให้จมมาก T_T 
    #4,485
    0
  2. #4349 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 03:07
    กดเลยยยย
    #4,349
    0
  3. #4307 ae snoopy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 18:07


    ถ้าจะยั่วกันขนาดนี้วอนจับกดเลยเหอะ
    #4,307
    0
  4. #4255 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 14:22
    ฮยอกงอแงมากลูก>< วอนจับกดเลยท่ามันจะน่ารักขนาดนี้ โอย แกยอมรับเถอะว่าเคะอ๊ากกกกก
    งอแงได้น่ารักน่าฟัดจริงจริ๊ง >,,<
    รับวอนเป็นแฟนเร็วๆนะ
    #4,255
    0
  5. #4195 piggy-oun (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2555 / 13:50
    ฮยอกแจ งอแงได้น่ารักมาก
    อ้อนเข้าไป แค่นี้ซีวอนก็รักจะแย่อยู่แล้ว
    #4,195
    0
  6. #4134 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 23:48
    ฮยอกงอแงมากอ่ะ แต่เขิน >\\\\\\\<
    #4,134
    0
  7. #4105 @LoveBumhae (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 17:18

    หึหึ จะรักกูก้ได้นะ 5555555
    ไม่ต้องห่วงหรอก ฮยอกเอ้ย !! มันรักไปแล้ว
    งื้อ น่ารักอ่า ฮยอกเคะอย่างเต็มรูปแบบ
    55555555 *สลบ* เขินตาม ^^

    #4,105
    0
  8. #4037 OoMy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 19:00
     อั้ยยะ~
    #4,037
    0
  9. #3963 KIHAE*129 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 22:41
    อั๊ยย๊ะ

    น้องไก่เปิดใจให้วอนแล้ว

    #3,963
    0
  10. #3930 ball_snow (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 18:36
    ย็อกโคตรงอแงเลยตอนนี้
    แต่น่ารักอ่ะ หวานจริง
    #3,930
    0
  11. #3908 I' Saru,, (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 23:06
    ฮยอกน่ารักว่ะ
    =..=
    #3,908
    0
  12. #3810 Es^^ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:00
    บอกฮยอกไปเลยวอนนี่!!
    #3,810
    0
  13. #3611 Elf--->Luv_Kyu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 20:10
    อีฮยอกแจทำเอาปวดหัว อะไรมันจะงี่เง่าได้ขนาดนี้อ่ะ ฮ่าๆ ไปลากลุงเกิงมาเร้วววววว เด่วคิมฮีคนสวยเหงาตายพอดีอ่ะ
    #3,611
    0
  14. #3575 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 23:49
    ฮยอกจ๋าหนูเมะมากเลยอ่ะอย่างนี้อ่ะ
    #3,575
    0
  15. #3537 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 10:30
    ฮยอกเอ๊ยยยยย  นี่เหรออาการแมนของเธอน่ะ
    เลิกคิดจะเมะเถอะ ไม่เข้ากันเลยสักนิด
    มามะ มาเคะเถอะน๊า
    #3,537
    0
  16. #3500 beer+++ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:19
     แข่งกันหวานหรืองัยนะสองคู่นี้นะน่ารักมากมายอ่ะชอบๆๆอิอิ
    #3,500
    0
  17. #3455 sweet_memory (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:32

    ว้าวววววววววววว ค

    ไหนๆก็หวานกันซะจริง >.<
    อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจกับวอนฮยอกมากๆๆเลยค่ะตอนนี้
    อ๊ายยยยยย ฮยอกแจพูดไรออกมาอะ คิคิ

    #3,455
    0
  18. #3299 lay-lalala (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 15:51
    ฮยอกน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกo.,O



    อ๊าย~เขินนนนน ><



    วอนฮยอกหวานมากมายอ่ะ



    ฮยอกสับสนบ่อยๆก็ดีนะเราชอบ-3-
    #3,299
    0
  19. #3263 MyKiBum (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2553 / 17:23

    กลายเป็นว่า

    ฮยอกกลับมาเคะแล้วสินะ

    แค่ยังไม่รู้ตัว(?)

    #3,263
    0
  20. #3162 KiHae_FF (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2553 / 23:14
    ตอนนี้มดขึ้น

    ไม่ได้มาจากขนมที่ฮยอกกินแต่อย่างใด

    มาจากความหวานของคู่นี้ >//<
    #3,162
    0
  21. #3101 VENUS_*v.변화* (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 กันยายน 2553 / 23:06
     55+

    ซึ้งได้ใจอ่ะ(แต่เมิงมาขำอ่ะนะ-*-)

    อ่านด้วยความเร็วแสง15นาทีภายใน26ตอน= [ ] =


    อ๊ากก ไม่ไหวแย้วววT^Tหนูง๊วงงง่วงงง(คุ้นๆมั้ย?)ไปละๆ


    บ๊ายยบายย
    #3,101
    0
  22. #3028 W_H (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2553 / 00:57
    อ๊ากกกกกกก

    อ่านแล้วเขิลอ่า ~

    น่ารัก >.
    #3,028
    0
  23. #3016 CassiElf Thai_sangki (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2553 / 18:34

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮยอกกี้พยายามมากกก

    #3,016
    0
  24. #2925 คิมแพน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2553 / 00:52
    แว๊กกกกกกกกกก

    หวานแบบไม่มีน้ำตาล

    5555555555555
    #2,925
    0
  25. #2782 snowvirgin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2553 / 23:43
    อ้อนจาง เมะมากเรยนะแจ
    #2,782
    0