{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 23 : {Accidentally}=[18]-[เราเลิกกันเถอะ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    4 มี.ค. 53

          ทงเฮลุกขึ้นมาอาบน้ำ เริ่มต้นวันใหม่อย่างไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก เรียกได้ว่าเค้าแทบจะไม่ได้นอนทั้งคืนเลยด้วยซ้ำ

 

                คิบอม...โกรธเค้ามากขนาดนั้นเลยหรอ

 

                แววตา

 

                ท่าทาง

 

                น้ำเสียง

 

                มันไร้ซึ่งการล้อเล่นเลย

 

                แค้เค้าไม่กลับมากินข้าวเย็นด้วย มันเป็นความผิดที่มากมายมากเลยงั้นหรอ?

 

                ร่างบางคิดไปเรื่อยเปื่อยขณะที่กำลังเดินลงมาที่ห้องครัว

 

                แม่คร้าบ...หิว ทงเฮส่งเสียงทักทาย

 

                คิบอมจัดการวางช้อนและรวบตะเกียบลงทันทีที่เห็นทงเฮเดินเข้ามาในครัว

 

                อ่า...คิบอม ทงเฮอึ้งไปเล็กน้อย

 

                ออมม่าครับ ผมอิ่มแล้ว ไปโรงเรียนก่อนนะครับ ก่อนที่ร่างสูงจะลุกขึ้นไปกอดและหอมแก้มออมม่า

 

                เดี๋ยวสิ รอไปพร้อมกัน ทงเฮหันไปบอก

 

                แต่คิบอมก็เดินผ่านร่างบางไปราวกับไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้น

 

                ยังไม่ดีกันอีกหรอ? คุณนายลี คาอึล ถาม

 

                ไม่ยอมคุยกับผมเลยล่ะครับ ทงเฮพูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

 

                สมน้ำหน้า แต่ผู้เป็นแม่กลับซ้ำเติมเข้าซะนี่

 

                โหย แม่ครับ...ให้กำลังใจผมหน่อยเท๊อะ

 

                ไม่ใช่เรื่องของชั้นนี่นา

 

                งั้นผมไปมหาลัยก่อนนะ ทงเฮหันหลังกลับ

 

                อ้าว แล้วไหนเมื่อกี๊บอกว่าหิวยังไงล่ะ

 

                ก็ตอนนี้อิ่มแล้วนี่นา ไปนะคร้าบบ แล้วก็วิ่งออกไปทันที

 

                มันกินอากาศเป็นอาหารรึไงนะนั่น คุณคาอึลได้แต่ส่ายหัวตามหลังอย่างอ่อนใจ

 

                ทงเฮวิ่งออกมาถึงหน้าบ้าน ก็พบว่าคิบอมเพิ่งจะเปิดประตูรั้วเดินออกไปเท่านั้นเอง

 

                ร่างบางรีบวิ่งไปคว้าข้อมือเด็กหนุ่มแดนไกลเอาไว้

 

                คุยกันก่อน... ทงเฮพูด

 

                ครับ... คิบอมหยุดเดินและหันมามอง

 

                โกรธมากเลยหรอ? ทงเฮทำสีหน้าเจื่อนๆ แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือคิบอม

 

                ครับ มาก คิบอมยอมรับตามความจริง

 

                หายโกรธพี่เถอะนะ...พี่ขอโทษ พี่ใจไม่ดีเลย คิบอมอย่าเย็นชาใส่พี่สิ ทงเฮสารภาพออกไปตามที่ตัวเองรู้สึก

 

                เค้าไม่ชอบเลยกับสถานการณ์แบบนี้

 

                ไม่ชอบคิบอมในเวอร์ชั่นนี้เลย มองเค้าเหมือนกับว่ามองอากาศ

 

                เปล่านี่ครับ คนอย่างผมจะมีสิทธิ์อะไรไปโกรธฮยองล่ะครับ ปล่อยมือผมเถอะ คิบอมจะดึงมือออก

 

                อย่าพูดจา...เหมือนพี่ไม่มีความหมายแล้วสิ พี่จะร้องไห้ตรงนี้จริงๆแล้วนะคิบอม หายโกรธเถอะ พี่ทำอะไรผิดมากเลยหรอ ทงเฮมีน้ำใสๆปริ่มที่ดวงตาซะแล้ว

 

                ไม่ได้ดั่งใจก็ร้องไห้...ง่ายจังเลยนะฮะ คิบอมไม่อยากเห็นน้ำตาคนๆนี้เลย

 

                มันอยากต่อยตัวเองซะหลายร้อยที

 

                ให้พี่ทำอะไร พี่ก็ยอมแล้วล่ะคิบอม อย่าทำแบบนี้สิ

 

                เลิกกับเค้าซะสิ!” คิบอมโพล่งออกมา

 

                ว่า...ว่ายังไงนะ

 

                ไม่อยากให้ผมต้องเป็นแบบนี้ ก็เลิกกับเค้าซะสิ!” คิบอมหันมาสบตาร่างบาง

 

                พี่...พี่ทำไม่ได้ ทงเฮส่ายหัวเบาๆ

 

                แต่คิบอมกลับสะบัดมือออกอย่างแรง

 

                งั้นก็ไม่ต้องมาพูดว่าทำได้ทุกอย่าง เพราะที่ผมต้องการน่ะ คือให้พี่เลิกกับเค้า!!”

 

                ทำไมล่ะ! ทำไมนายถึงได้จงเกลียดจงชังฮยอคแจเค้านัก เค้าไปทำอะไรนักหนาให้นายรึยังไง หรือเค้าเป็นคนเลว? นายถึงได้คอยไม่ชอลขี้หน้าเค้ามาตลอดน่ะ!” ทงเฮเถียงกลับ

 

                มันเป็นเพราะว่าผมชอบ....!!!”

 

                ปิ๊น!” เสียงบีบแตรรถขัดจังหวะการสนทนาของคิบอมและทงเฮเอาไว้

 

                ทงเฮ.... ฮยอคแจขับรถมาหยุดอยู่ที่ทั้งสองคนกำลังยืนอยู่ และเลื่อนกระจกลดลงมาทักทายคนรัก

 

                อะ...อ้าว ฮยอคแจ ทงเฮหันมามองทั้งสองคนอย่างลำบากใจ

 

                ขึ้นมาสิ ไปมหาลัยด้วยกัน

 

                เอ่อ...คือ........................... ทงเฮหันมามองสายตาคมที่สบกันอยู่แล้ว

 

                มีอะไร...รึเปล่า?.... ฮยอคแจมองทั้งคิบอมและทงเฮสลับกัน

 

                ไปด้วยกันสิคิบอม.... ทงเฮตัดสินใจในที่สุด

 

                และร่างสูงของเด็กหนุ่มแดนไกลก็ต้องกำแน่นเมื่อได้ยินคำตอบเช่นนี้

 

                สุดท้าย...คนที่ผมรักก็ยังคงเลือกคนอื่น

 

                เชิญเถอะครับ ผมไม่อยากจะไปเป็นกระดูกขวางคอใคร ว่าแล้วก็หันหลังเดินออกไปทันที

 

                คิบอม! คิบอม!!” ทงเฮตะโกนเรียกไล่หลัง

 

                ขึ้นรถเถอะทงเฮ ฮยอคแจบอก

 

                ทงเฮจึงต้องเปิดประตูขึ้นรถไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

                เกิดอะไรขึ้นหรอ? ฮยอคแจถามขณะที่กำลังขับรถไปมหาลัยกันอยู่

 

                เมื่อวานชั้นทะเลาะกับคิบอมน่ะ ทงเฮก้มหน้าพูดอย่างเสียใจ

 

                เรื่อง?

 

                ชั้นลืมว่าชั้นสัญญากับเค้าว่าจะกลับมากินข้าวเย็นกับเค้าน่ะ

 

                แล้ว?

 

                เราก็ทะเลาะกันมาตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเมื่อกี๊นี้

 

          แย่จังนะ... ฮยอคแจพูดอย่างเห็นใจ

 

                แย่มากเลยล่ะ ทำไมชั้นถึงรู้สึกเจ็บแบบนี้ล่ะฮยอคแจ...มันเจ็บที่หัวใจเลย ทงเฮหันไปปรึกษาคนรัก

 

                เจ็บเหมือนกับว่าภายในใจมันโหวงๆรึเปล่า รู้สึกหน้าชา จนอยากจะร้องไห้รึเปล่า? ฮยอคแจหันมาถาม

 

                ใช่เลย! แบบนั้นเลยล่ะ อ้าว...ทำไมนายรู้ล่ะ ทงเฮทำท่าทางสงสัย

 

                นายก็รู้สึกเหมือนชั้นเลยหรอ?

 

                อย่าบอกนะว่านายก็เป็น?

 

                เมื่อวาน...ชั้นเองก็ทะเลาะกับซีวอนน่ะ ฮยอคแจพูดอย่างเหนื่อยๆ แค่ต้องประคองสติให้ขับรถได้นี่ก็ยากมากแล้วล่ะ

 

                เมื่อวาน...ไปนั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องนอนซีวอนแต่ก็กลับไม่มีวี่แววของร่างสูงเลยสักนิด

 

                ระ...เหรอ...... ทงเฮเองก็หน้าเสียไปเลยเหมือนกัน

 

                สารภาพตามตรงนะ ชั้นทะเลาะกับซีวอนเรื่องของเราสองคนบ่อยมาก แต่มันไม่เคยมีครั้งไหน จะรุนแรงเท่าตอนนี้เลย เฮ้อ... ฮยอคแจถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า

 

                จริง? ชั้นเองก็ทะเลาะกับคิบอมบ่อยๆเหมือนกัน เรื่องของชั้นกับนายนี่ล่ะ

 

                ทั้งฮยอคแจและทงเฮหันหน้ามามองกัน

 

                เพราะอะไร? พูดพร้อมกันซะด้วย

 

                ชั้นรู้สึกชอบนายจริงๆนะ ทงเฮ...แต่ชั้นจะเจ็บมากกว่าถ้าไม่มีซีวอน มันเป็นเพราะอะไร ฮยอคแจพูดออกมาตรงๆ

 

                ทงเฮหันไปมองคนข้างๆ แล้วยื่นมือไปลูบใบหน้าเบาๆ

 

                ถ้าสมมติว่า.... ทงเฮเริ่มต้นประโยค

 

                ว่า.....

 

                วันหนึ่งชั้นกับซีวอนเกิดตกหน้าผาพร้อมกันทั้งสองคน และนายคว้ามือของชั้นและซีวอนไว้ได้คนละข้าง นายยื้อจนสุดแรง และสุดท้ายจะตกทั้งคู่ นายเลือกที่จะช่วยได้คนเดียว...นายจะเลือกชีวิตของใคร? ชั้นหรือซีวอน?

 

                ทำไมนายถามอะไรแบบนี้เนี่ย ฮยอคแจทำหน้ามุ่ย

 

                คิดสิ...และหาคำตอบให้ได้ ทงเฮย้ำอีกครั้ง

 

                ฮยอคแจจึงค่อยๆคิดทบทวนตามที่ทงเฮบอกมา ถ้าเกิดมันเป็นเรื่องจริงๆอย่างนั้นหรอ

 

                มือทั้งสองข้างของเค้า...จะเลือกชีวิตใคร?

 

                คิดดีๆสิ ลี ฮยอคแจ ใครกันนะที่สำคัญต่อนายมากที่สุด ใครกันนะที่นายจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเค้า ใครกันนะที่นายจะร้องไห้และยิ้มพร้อมกับเค้าได้ตลอดไป

 

                คำตอบมันตายตัวอยู่แล้ว...

 

                ไม่ต้องใช้สมองคิดหรอกมั้ง ในเมื่อหัวใจของเค้ามันบอกออกมาแล้ว

 

                ขอโทษนะ...ทงเฮ ฮยอคแจพูดเบาๆหลังจากเงียบไปสักพัก

 

                นายเลือก?

 

                ซีวอน...ชั้นเลือกซีวอน ฮยอคแจตอบอย่างชัดเจนด้วยความมั่นใจ

 

                ทงเฮจึงยิ้มรับบางๆกับคำตอบที่อีกฝ่ายตัดสินใจ

 

                ชั้นรู้อยู่แล้วล่ะ ว่านายจะต้องเลือกเค้า

 

                ทำไมล่ะ?

 

                นายแคร์ซีวอนมากเลยรู้ตัวมั้ยฮยอคแจ

 

                แน่นอนล่ะ หมอนั่นเป็นเพื่อนที่ชั้นรักมากที่สุดเลยนี่นา

 

                และเค้าก็เป็นคนที่นายขาดไม่ได้ด้วยใช่มั้ยล่ะ ทงเฮถาม

 

                ใช่...ถ้าชั้นไม่มีซีวอนอยู่ด้วย ชั้นคงจะมีชีวิตต่อไปไม่ได้

 

                คำว่าขาดไม่ได้น่ะ มันฟังดูยิ่งใหญ่มากเลยนะ นายรักเค้ารึเปล่า

 

                รักสิ หมอนั่นเป็นเพื่อนชั้นนะ!”

 

                ชั้นหมายถึง....รักอีกแบบหนึ่ง

 

                แบบ....? ฮยอคแจขมวดคิ้ว

 

                มากเกินกว่าเพื่อนไปน่ะ

 

                บ้า!!!” ฮยอคแจโพล่งออกมาทันที

 

                ค่อยๆคิดสิ...ใจเย็นๆ ทงเฮรีบปราม

 

                หมอนั่นกับชั้นเป็นเพื่อนกันนะ จะรักกันแบบนั้นได้ยังไง ฮยอคแจไม่อยากเชื่อ

 

                นายคิดกับเค้าแค่เพื่อน แล้วเค้าคิดกับนายแค่เพื่อนด้วยรึเปล่า? ทงเฮถามกลับ

 

                คิดสิ............ต้องคิดแบบนั้นสิ

 

                นายเคยสังเกตสายตาซีวอนบ้างรึเปล่าล่ะ...ว่ามันพูดว่าอะไร

 

                ตอนแรกๆทงเฮก็ไม่มั่นใจนักหรอกว่าที่ตัวเองคิดนั้น...มันจะถูก แต่พอยิ่งผ่านไป เค้าก็ยิ่งมันใจมากขึ้น

 

                ชเว ซีวอน แลบหลงรักเพื่อนสนิทตัวเอง

 

                ชั้น....ชั้นเป็นเมะ... ฮยอคแจพูดเบาๆ

 

                ตัดเรื่องนั้นออกไปก่อนสิ ทงเฮล่ะอยากจะเอาหัวโขกคนข้างๆนี่จริงๆเล๊ย

 

                ก็...ก็ถ้าซีวอนชอบชั้น...ชั้นก็ต้องเป็นเคะน่ะสิ... ฮยอคแจทำท่าทางเหมือนว่าโลกกำลังจะแตกอยู่รอมร่อ

 

                อ๋อ...ที่เครียดนี่คือกลัวจะได้เป็นเคะ? ทงเฮอยากจะบีบคอฮยอคแจจริงๆเลย

 

                มันก็ส่วนหนึ่ง เฮ้ย! นี่เราพูดเรื่องอะไรกันอยู่เนี่ย ฮยอคแจเผลอลืมตัว

 

                เรื่องซีวอนชอบนายน่ะสิ

 

                นายมั่นใจรึไงเนี่ย

 

                ตอนแรกก็แค่ร้อยเปอร์เซ็นต์ตอนนี้มั่นใจไปเกินล้านแล้วล่ะ ชัวร์แน่ๆ

 

                นี่นายไม่หึงชั้นเลยรึไง? ชั้นเป็นแฟนนายนะ!”

 

                นายยังเลือกคนอื่นก่อนแฟนตัวเองเลย ทงเฮทำหน้ายู่ล้อเลียน

 

                ทงเฮอ่า..... ฮยอคแจอยากจะบ้าตาย

 

                ถ้าเกิดว่าที่ชั้นคิดมันถูกขึ้นมาจริงๆล่ะ....นายจะทำยังไง ทงเฮถามเมื่อเห็นว่ารถขับมาจนใกล้จะถึงมหาลัยแล้ว

 

                ชั้นเองก็ไม่รู้...ในตอนนี้ที่ชั้นต้องการก็คือให้ซีวอนหายโกรธชั้นเท่านั้นแหละ... ฮยอคแจพูดเศร้าๆ

 

                ชั้นเองก็อยากให้ไอ้เด็กแก่แดดนั่นมันหายงอนชั้นเหมือนกันนั่นล่ะ ทงเฮพูดด้วยความเซ็ง

 

                ชอบน้องมันรึไง? ฮยอคแจถือโอกาสล้อกลับบ้าง

 

                บ้าสิ! นั่นมันรุ่นน้องเราเลยนะ

 

                ก็แค่ปีเดียวเองไม่ใช่รึไง ฮะฮะ...หมอนั่นอาจจะชอบนายก็ได้นะ

 

                บะ...บ้า นายเลิกพูดเลย รีบๆขับไปเลยไป ทงเฮเสไปมองนอกหน้าต่าง

 

                นายรู้มั้ยทงเฮ...นายไม่เคยมีท่าทางแบบนี้ให้ชั้นเลย ฮยอคแจมองกระจกหน้ารถแล้วพูดออกมา

 

                หืม?

 

                เราสองคน...เป็นแฟนกันจริงๆรึเปล่านะ ดูอย่างการสนทนาเมื่อกี๊สิ ใครมาได้ยินก็คงไม่รู้หรอกว่าเราเป็นแฟนกัน

 

                นั่นสินะ... ทงเฮยิ้มบางๆ

 

                ฮยอคแจเองก็ยิ้มเหมือนกัน

 

                ก่อนที่ทั้งสองคนจะหันกลับไปมองหน้ากัน เมื่อฮยอคแจจอดรถที่เข้ามาสู่มหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้ว

 

                เราเลิกกันนะ ^_______^”

 

                ช่างเป็นการเลิกราที่มีความสุขซะจริง

 

                ฮ่าๆๆ.... ทั้งฮยอคแจและทงเฮต่างหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน

 

                ฮ่าๆๆ แล้วตอนนี้เราจะเป็นอะไรกันดีล่ะ ฮยอคแจถาม

 

                อืม....ที่ปรึกษาด้านหัวใจ ดีมั้ย? ทงเฮทำหน้าล้อเลียน

 

                นายนี่มันจริงๆเลยนะ ฮยอคแจบีบจมูกทงเฮเบาๆ

 

                เฮ้ย! ชั้นเจ็บนะ ทงเฮปัดมือนั้นออก

 

                ฮ่าๆๆ แต่ชั้นว่า เราอย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เลยนะ ฮยอคแจหันมาบอก

 

                อืม...ชั้นว่าก็ดีเหมือนกัน

 

                เฮ้อ...ชั้นจะต้องเจออะไรกันอีกเนี่ย ฮยอคแจพูดอย่างสงสารตัวเอง

 

                ชีวิตชั้นก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากนายหรอก ทงเฮเองก็เครียดไม่แพ้ฮยอคแจเลย

 

                เอาน่า! ไปต่อสู้กับชีวิตกันต่อเถอะ ฮยอคแจเปิดประตูลงรถ ก่อนที่ทงเฮจะตามลงมา

 

                ไอ้สู้กับชีวิตน่ะชั้นว่าไม่เท่าไหร่หรอก สู้กับเรื่องของหัวใจนี่สิ ชั้นว่าน่ากลัวกว่าเยอะเลย

 

                ฮยอคแจยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นมือไปหาทงเฮ

 

                อะไรเนี่ย มาขอจับมือเค้าได้ยังไง ทงเฮทำเสียงล้อเลียน

 

                ก็หน้าด้าน จะจับอ่า ทำไม อยอคแจทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะคว้ามือทงเฮมาจับไว้

 

                ฮ่าๆๆๆๆ.... ทงเฮหัวเราะชอบใจ

 

                ไอ้เด็กแก้มป่อง...นายจะทำสีหน้ายังไงนะถ้ารู้เรื่องนี้

 

                ชั้นเลิกกับเค้าแล้ว...

 

                นายก็หายโกรธซะทีสิ

****************************************8

นั่นแน่...ใครแอบยิ้มกันอยู่บ้างเนี่ย? เซ็งเลย เฮอึน(?) เลิกกันซะแล้ว ฮ่าๆๆ

มีคนแอบเสนอวอนบอม เอาจริงมั้ยเนี่ย? เดี๋ยวจัดให้ กรั๊กๆๆๆๆๆๆ

อีกไม่นาน...มันคงจะถึง 700 เม้นท์ ^O^ ขอบคุณนะคร้าบ

แต่ทว่าเราคงต้องตกลงกันหน่อยล่ะ! เรื่องการอัพ

ไอ้จีนอัพหลายๆวันติดต่อกันมาแล้ว ซึ่งแต่งวันต่อวัน อัพตอนตีสี่ หกโมงมาแล้ว

เหนื่อยโฮก! T^T พลังงานสมองแทบหมด

เลยขอตัดสินใจว่า จะขออัพก็แต่เมื่อ มีคนวิวแต่ล่ะตอน ถึง100นะจ๊ะ

แปลกมั้ย? อัพฟิคตามวิว? ฮ่าๆๆๆ ดังนั้นวานรีดเดอร์ทุกๆคนบอกต่อเพื่อนด้วยน้า

จีนอยากให้มีคนอ่านฟิคเรื่องนี้เยอะๆๆๆๆๆๆๆๆ

รักรีดเดอีทุกคนจ้ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4482 HyukJewel (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 00:31
    จุดประทัดพันนัดเลยจ้ะ ฉลองจ้ะะะะะ
    แอบกรี๊ดแรงเลยอะ ฮรื่อววว 
    #4,482
    0
  2. #4458 ❀wifeun- (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 22:35
    เฮกันทั้งบางจ้าาาาาาาาาาาาาTwT
    #4,458
    0
  3. #4346 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 02:53
    ปิดซอยฉลอง
    #4,346
    0
  4. #4304 ae snoopy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 17:49


    เลิกกันง่ายจังแฮะสองคนนี้
    #4,304
    0
  5. #4252 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 20:57
    อ๊ากกกก เลิกกันแ้ลวววว *จุดพลุวิ่งรอบบ้านนนนนนนน*
    วู้ วอน บอม พวกแกได้ยินม๊ายยยย ได้ยินมั้ยยยยย ฮยอกกะเฮเลิกกันแล้ววววว
    วอน กะ บอม : เออได้ยินละ แกเล่นตะโกนซะขนาดนี้ - -
    >..<
    #4,252
    0
  6. #4192 piggy-oun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 / 15:24
    บอกเลิกกันง่าย ดีจัง
    #4,192
    0
  7. #4131 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 23:24
    คบก็ว่าง่ายแล้วนะ แต่เลิกง่ายกว่าอีก 55555555
    #4,131
    0
  8. #4102 @LoveBumhae (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 16:43
    น่ารักเนอะเพื่อน(?) สาวคู่เนี้ย เฮอึน เอ๊ะหรือว่า อึนเฮ 5555
    บอมจ๋า อย่าเพิ่งร้องไห้น้าวอนด้วย 555
    TvT แฮปปี้ ที่สวดดดดเยย
    #4,102
    0
  9. #4034 OoMy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 18:41
     kikiki
    #4,034
    0
  10. #3960 KIHAE*129 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 19:47
    มันเป็นการเลิกกันที่มีความสุขจริงๆ

    ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,960
    0
  11. #3905 I' Saru,, (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 22:52
    เลิกกันซะทีนะสองสาว(?)
    ^_______________^
    #3,905
    0
  12. #3807 Es^^ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:40
    สองลี รู้ใจตัวเอง...แต่เหมือนหมวยจะ...ยังไม่แน่ใจ
    #3,807
    0
  13. #3748 kihaereal129 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 23:20

    รู้ใจตัวเองแล้วหรอ XD

    #3,748
    0
  14. #3609 Elf--->Luv_Kyu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 19:34
    วอนบอมก็น่าสนใจนะ กร๊ากกกกก ล้อเล่นนะงับบบบ
    สองสาว????เลิกกันแล้ว หุหุ คบเร็วเลิกเร็ว
    #3,609
    0
  15. #3562 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 22:48

    โอเคจัดหนักเลย คิเฮ วอนฮยอก

    #3,562
    0
  16. #3534 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 10:07
    แม่นแล้วจ้า  เลิกกันน่ะดีแล้ว
    คบกันมีแต่คนโกรธ พอเลิกกันแม้แต่เจ้าตัวเอง
    ยังยินดีปรีดา (โคตรจะรักกันเลยอึนเฮ-*-)
    #3,534
    0
  17. #3497 beer+++ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:52
     เลิกกันแล้วทุกอย่างจะเปนยังงัยน่าาาาาาาาาาา
    #3,497
    0
  18. #3452 sweet_memory (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:02
    เป็นการเลิกกันที่มีความสุขจริงๆ
    นั่งยิ้มกับความน่ารักของอึนเฮ คิคิ
    #3,452
    0
  19. #3408 geejajaa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 06:38
    สายสัมพันธ์อึนเฮน่ารักมากๆเลยอ่ะ

    เลิกกันแบบไม่ปวดใจ ไม่ค้างคากันเลย ดีแฮะ


    #3,408
    0
  20. #3371 khdhc (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 มกราคม 2554 / 01:12
     นั่นแหละหนา เพราะอึนเฮ is real... แบบเพื่อนสาวเลิฟๆกัน!!!!
    #3,371
    0
  21. #3302 lay-lalala (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 16:05
    ชิวจิงจิง



    เป็นการเลิกกันที่ง่ายมากกกกกกกกก



    จะเป็นลม+_+
    #3,302
    0
  22. #3258 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 20:25
     เลิกกันแบบมีความสุข
    #3,258
    0
  23. #3251 MyKiBum (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 18:02
    เห้อ

    เคลียร์กันได้ซะที

    เค้าไม่สนับสนุนอึนเฮหรือเฮอึนหรอกนะ

    55+
    #3,251
    0
  24. #3159 KiHae_FF (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2553 / 22:59
    สงสารบอมสุดใจ
    #3,159
    0
  25. #2922 คิมแพน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2553 / 00:01
    แอร๊กกกกกกก

    ละลายเหอะ

    ต่อไปจะเป็นยังไง
    #2,922
    0