{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 22 : {Accidentally}=[17]-[ไทม์ แมชชีน]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 มี.ค. 53

          ฮยอคแจนั่งเอามือจับจมูกตัวเอง แล้วก็ยิ้มออกมาคนเดียว ขณะที่กำลังนั่งอยู่ในรถของซีวอนและกำลังกลับบ้านกัน

 

                ซีวอนเหลือบมองเพื่อนรักที่ตัวเองแอบคิดไม่ซื่อแล้วก็ต้องยอมรับว่าโมโหจริงๆ เค้ากำลังจะเป็นบ้า...กำลังอยากจะฆ่าใครสักคน

 

                ฮะฮะ...... แน่ะ...หัวเราะคนเดียวก็ยังได้นะคนเรา

 

                เงียบๆได้มั้ย เสียสมาธิการขับรถ ซีวอนพูดขึ้น

 

                มึงเป็นอะไร ตั้งแต่ไปรับทงเฮที่ร้านแล้วนะ ทำไมมึงทำนิสัยอคติแบบนี้เนี่ย ฮยอคแจเอ็ดออกมา

 

                หึ...งั้นคราวหน้าก็ไม่ต้องเอากูมาด้วยก็แล้วกัน ถ้ามึงจะมาหาแฟนมึงน่ะ ซีวอนบอก

 

                ก็มึงเป็นคนขอตามกูมาเองนี่นา ฮยอคแจพูดบ้าง

 

                มึงบอกว่ามึงจะมาเดินเล่นที่นัมแดมุน มึงบอกกูตอนไหนว่ามึงจะมาหาแฟนมึงห๊า!” ซีวอนเหยียบคันเร่งให้เร็วกว่าเดิม

 

                แล้วมึงจะอะไรกันนักกันหนาล่ะวะ แค่กูมาหาแฟนกูที่บ้านเนี่ย แล้ววานมึงขับรถมาให้ มึงจะตายหนักหรือไง?

 

                เออ! ตาย!!!” ซีวอนตอบกลับ

 

                มึงอย่ามาหาเรื่องกูหน่อยเลย มึงโกรธกูเรื่องอะไรเนี่ย

 

                ใครบอกว่ากูโกรธมึง เปล่านิ

 

                อย่ามาตอแหลมึง ท่าทางน้ำเสียงมึงก็บอกอยู่ว่ามึงกำลังโกรธ เชี่ย...มีไรมึงก็บอกกูมาสิ ฮยอคแจพูดอย่างหน่ายๆ

 

                กูไม่ชอบแฟนมึง! ชัดรึยัง?

 

                ชัด แต่ไม่เข้าใจ มึงจะมีอคติกับแฟนกูไปทำไมวะ อีกหน่อยเค้าก็จะเป็นเพื่อนสะใภ้มึงนะ

 

                กูไม่นับญาติ ซีวอนตอบทันที

 

                ไอ้เหี้ยวอน!” ฮยอคแจชักจะของขึ้น

 

                เอี๊ยดดด!!!” ร่างสูงเบรกรถกะทันหัน จนฮยอคแจถึงกับถลาไปข้างหน้ารถ

 

                โอ๊ย!” หัวโขกซะเต็มแรง

 

                ถึงบ้านมึงแล้ว...ลงไป ซีวอนปลดล็อคประตูให้

 

                ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะมึง อย่ามาหนีหน้ากู ฮยอคแจด่า

 

                ลงไป!” ซีวอนเริ่มขึ้นเสียง

 

                มึง....

 

                ไปสิวะ!”

 

                ฮยอคแจถึงกับสะดุ้ง เพราะซีวอนจะใช้น้ำเสียงแบบนี้กับเค้าก็ต่อเมื่อ...

 

                ...โกรธจริงๆเท่านั้น...

 

                ซึ่งมันเกิดขึ้นไม่บ่อยเลย นับครั้งได้ด้วยซ้ำ

 

                กูขอโทษ.... แม้ไม่รู้ว่าทำผิดอะไรลงไป แต่ร่างบางคิดว่าซีวอนในตอนนี้ไม่ควรขัดใจเป็นที่สุด

 

                กูสั่งให้มึงลงไปยังไงล่ะ นั่งทำเหี้ยไรอีก ซีวอนไม่ยอมมองหน้าอีกฝ่ายเลยสักนิด

 

                ฮยอคแจกำมือแน่น ก่อนจะเปิดประตูรถลงไป

 

                มึง...กูรักมึงนะ ฮยอคแจบอกก่อนลงรถไป

 

                หรอ? กูนึกว่ามึงเอาคำนี้ไว้บอกว่าที่เมียมึงซะอีก

 

                ก่อนที่ร่างสูงจะขับรถออกไปทันที

 

                นั่นมึงจะไปไหนน่ะ! ไม่เข้าบ้านมึงหรอ! ไอ้วอน...ซีวอน!!” ฮยอคแจวิ่งตามรถของซีวอนไป

 

                แต่ก็ไม่ไหว เพื่อนสนิทของเค้าเลี้ยวออกไปเสียแล้ว ร่างบางจึงได้แต่เดินย้อนกลับมาที่หน้าบ้านตัวเอง

 

                มึงจะไปไหน...จะสี่ทุ่มอยู่แล้ว ฮยอคแจยกมือถือมากดเบอร์ซีวอนอย่างเป็นห่วง

 

                มึงปิดเครื่องใส่กูทำไม... มือเรียวปาดน้ำตาตัวเองออก

 

                มึงกลับมาฟังกูสิ กูขอโทษ...ฮึกๆ.... ร่างบางเริ่มร้องงอแงอยู่ข้างหน้าบ้านตัวเองนั่นล่ะ

 

                ไม่เอาแบบนี้ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย เอาซีวอนกลับมาได้มั้ย?

 

                โกรธอะไรกันล่ะ ทำไมไม่ยอมพูด หรือมองหน้ากันเลย

 

                เป็นอะไรไป

 

ฝั่งซีวอน

 

                โธ่เว้ย!!!!” ร่างสูงเองก็โมโหตัวเองเหมือนกัน ที่ทำอะไรบ้าๆแบบนั้นลงไป

 

                ป่านนี้จะร้องไห้ไปกี่ยกแล้ววะเนี่ย!”

 

                แต่ภายในใจของเค้าตอนนี้มันร้อนรุ่มจริงๆ

 

                มึงผิดเองนิ ฮยอคแจ!” ร่างสูงเริ่มพูดกับตัวเองราวกับคนบ้า

 

                มึงกอดกับเค้าทำไมล่ะ!”

 

                มึงหอมแก้มเค้าทำไม!”

 

                มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบ! มึงยังจะทำ...ไอ้เวรเอ๊ย กูจะเป็นคนบ้าก็เพราะมึงเนี่ยล่ะ ซีวอนสบถไปมา อย่างทรมานใจ

 

                ไม่อยากจะเป็นแบบนี้เลย ไม่น่าเผลอใจไปรักมันตั้งแต่ที่รู้จักคำว่ารักเลย

 

                น่าจะเป็นเพื่อนมันให้ได้ตลอด ไม่น่าคิดกับมันมากกว่าเพื่อนสนิทเลย

 

                แม่งเอ๊ย! ชีวิตแม่งโคตรส้นตีนเลยเหอะ

 

                ซีวอนหักรถเลี้ยวเข้าไปยังโรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง

 

                สถานที่แห่งนี้ คือโรงเรียนแรกของเค้าและฮยอคแจ

 

                ปรี๊ด!” เสียงนกหวีดของลุงยามคนเดิม ก็ยังคงแหลมเหมือนเดิมเลยนะ

 

                ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ คุณลุง ยังขยันเหมือนเดิมเลยนะครับ ซีวอนลดกระจกลงไปทักทาย คนเก่าคนแก่ที่ได้เห็นมาตั้งแต่เด็กๆ

 

                อะ...อ้าว ซีวอนเองเหรอเนี่ย ทำไมมาเอาป่านนี้ล่ะเนี่ย

 

                ผมมาหาของหน่อยน่ะครับ ไม่ว่ากันใช่มั้ย? ซีวอนยิ้ม

 

                ฮะฮะ เอาเถอะ ตามสบายๆ ถ้ามีของเสียหาย เดี๋ยวลุงจะส่งบิลไปเก็บที่พ่อเธอเหมือนสมัยเด็กๆนั่นล่ะ ฮ่าๆๆ

 

                โธ่ เรื่องมันก็นานมาแล้วนะครับ ยังจะอุตส่าห์จำได้อีก

 

                แล้วนี่คู่หูเธอไปไหนซะล่ะ ฮยอคแจไม่มาด้วยหรอ?

 

                ซีวอนหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย

 

                หมอนั่นไม่ว่างหรอกครับ

 

                ว้า...แย่จังนะ! ไว้คราวหน้าพาเค้ามาด้วยสิ ลุงเกือบจะลืมหน้าเค้าไปซะแล้ว ฮะฮะ ไม่รู้ว่าโตขึ้นจะหล่อแค่ไหนเชียว

 

                ฮะฮะ...สวยมากกว่าครับ ซีวอนแก้ไขให้

 

                หื๊ม?

 

                ผมขอไปหาของก่อนนะครับ ฝากรถด้วยนะ ซีวอนตัดบทด้วยการเดินลงจากรถ และคว้าไฟฉายลงมาด้วย

 

                ระวังด้วยล่ะ มันมืดมาก คุณลุงยามตะโกนไล่หลังมา

 

                ซีวอนเดินมายังจุดหมายด้วยความแม่นยำ เค้าไม่มีวันลืม...สถานที่ตรงนี้

 

                สถานที่แห่งความทรงจำ

 

                ซีวอน...เรามาสร้างไทม์ แมชชีนกันเถอะนะ^^’ เสียงของเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ยิ้มหวานให้กับเพื่อนสนิทของตัวเอง

 

                อะไรนะ? เด็กชายตัวที่สูงกว่านั่งลงข้างๆเพื่อน

 

                ก็...เดี๋ยวชั้นกับนาย เรามาเขียนข้อความอะไรก็ได้ที่เป็นความปรารถนาลงในกระดาษคนละใบ หลังจากนั้นเราก็ใส่มันลงไปในขวดด้วยกัน ฝังมันไว้ที่ใต้ต้นไม้ต้นนี้ ที่ชั้นกับนายชอบมานั่งด้วยกันยังไงล่ะ

 

                แล้วไงต่อ?

 

                ก็วันหนึ่ง ถ้าเราอยู่มหาลัยกันไปแล้ว...เราจะกลับมาแลกกันอ่านมันยังไงล่ะ

 

                ตอนนี้เราจะยังไม่แอบอ่านของกันละกันใช่มั้ย? ซีวอนในวัยเด็กเอ่ยถาม

 

                แน่นอน มันจะถูกเก็บเป็นความลับ จนกว่าวันที่เราอยู่มหาลัยกันทั้งคู่ฮยอคแจพูดก่อนจะยื่นกระดาษพร้อมปากกาให้กับซีวอน

 

                เด็กประถมหกต่างนั่งหันหลัง ตั้งใจเขียนข้อความลงไปบนกระดาษที่มีขนาดใหญ่ไม่มากนัก

 

                นายเขียนอะไรนานจังเนี่ย เขียนว่าอะไรมั่งเนี่ยฮยอคแจชะโงกหน้ามาดู

 

                เฮ้ย! ไหนบอกว่ามันจะเป็นความลับยังไงล่ะซีวอนรีบเก็บทันที

 

                งกจริงๆ...อ้ะ! เรามาม้วนมันแล้วใส่ลงไปในขวดโหลกันเถอะ ฮยอคแจวางขวดโหลไว้ตรงกลาง

 

                ทั้งสองคนต่างม้วนกระดาษของตัวเองแล้วใส่ลงไปในขวดแก้ว

 

                ก่อนจะช่วยกันขุดดินบริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่มาตั้งแต่ก่อสร้างโรงเรียนแห่งนี้แล้วล่ะ ซึ่งพวกเค้าทั้งสองคนชอบที่จะมานั่งตรงนี้กันเสมอๆ เพราะรู้ว่าลมจะพัดไปมาอยู่ตลอดเวลา และไม่ค่อยมีคนมาพลุกพล่านมากนัก

 

                เย้! สำเร็จแล้ว ฮยอคแจชูมือขึ้นเหนือหัว แสดงท่าทางว่าดีใจที่ทำภารกิจสำเร็จ

 

                ซีวอนอมยิ้มมองท่าทางดีใจของคนข้างๆอย่างมรความสุข

 

                เฮ้อ...สัญญานะซีวอน ว่าเราจะมาเปิดอ่านมันด้วยกัน ฮยอคแจเอาแขนคล้องคอซีวอนเอาไว้

 

                ได้สิ...แน่นอน ซีวอนรับปาก

 

                และเชื่อแบบนั้นมาตลอด

 

                มึงคงลืมมันไปแล้วสินะ ซีวอนมองขวดแก้วที่อยู่ในมือ หลังจากที่เจ้าตัวขุดมันขึ้นมาได้สำเร็จ

 

                ถ้ามึงลืมไปแล้ว คงไม่ผิดนะ ถ้ากูจะเปิดมันออกดู เพราะตอนนี้กูก็อยู่มหาลัยแล้ว

 

                มือหนาเปิดขวดนั้นออก และปล่อยให้กระดาษทั้งสองม้วนร่วงออกมา

 

                เจ้าตัวเลือกที่จะเปิดของตัวเองออกมาก่อน ทั้งๆที่จำได้ดีว่าตัวเองเขียนอะไรเอาไว้

 

                ฮยอคแจ...ชั้นน่ะแอบชอบนายมานานแล้วนะ นายจะรู้ตัวมั้ย? แต่ชั้นรักนายจริงๆนะ! ถ้าตอนนั้นเราขึ้นมหาลัยกันแล้ว และนายได้มาอ่านไทม์ แมชชีนอันนี้ด้วยกัน นายเป็นแฟนกับชั้นนะ!!’

 

ร่างสูงอมยิ้มน้อยๆ กันสิ่งที่เขียนไว้ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก

 

เฮ้อ...บ้าบอแต่เด็กเลยกู ซีวอนจัดการม้วนมันเอาไว้ และใส่เข้าไปในขวดเหมือนเดิม

 

                ก่อนจะหยิบของฮยอคแจออกมาดูบ้าง

 

                อยากจะรู้จริงๆ ที่เขียนซะไวในตอนนั้น มึงเขียนว่าอะไรกันเนี่ย

 

                ขอให้ตอนนั้น...เราก็ยังอยู่ด้วยกันนะ! ลี ฮยอคแจและชเว ซีวอน ตลอดไป!!!’

 

          อะไรกันวะเนี่ย! มึงเขียนให้ผ่านเวลาผ่านไปสิบปี ให้กูกลับมาอ่านแค่ประโยคเดียวนี่นะ ซีวอนสบถอย่างอารมณ์เสีย

 

                แต่ก็อดยิ้มคนเดียวไม่ได้จริงๆ

 

                อย่างน้อยๆ...คำขอของมึงก็เป็นจริงแล้ว กูยังอยู่กับมึงจนถึงตอนนี้

 

                แล้วคำขอของกูล่ะ...เมื่อไหร่มันจะเป็นจริง?

 

                มือหนาพลิกกระดาษของฮยอคแจไปมา ก็เห็นว่าอีกฝั่งของกระดาษถูกเขียนเอาไว้เหมือนกัน

 

                ปล.ถ้าถึงตอนนั้นก็ขอให้เค้าอย่าเพิ่งมีแฟนนะ เพราะผมอยากจะอยู่กับเค้าตลอดไปเลยล่ะ!’

 

          รอยยิ้มบางๆถูกฉาบอยู่บนใบหน้าหล่อ

 

                ฮะฮะ...กลับเป็นมึงซะเองนะ ที่ทิ้งกูไปมีแฟนน่ะ ซีวอนพูดเบาๆ

 

                ก่อนจะจัดการฝังขวดแก้วเอาไว้ให้อยู่ในที่เดิม

 

                ก็มีแต่มึง...ที่คิดจะหนีกูไป

 

                ในขณะที่กู...ได้แต่ย่ำอยู่กับที่

 

                แล้วมองมึงเดินออกไปไกลมากขึ้นทุกทีๆ

 

 

 

 

 

 

 

 ***************************************

 

 

 ปาดเหงื่อ ="= เพิ่งแต่งเสร็จเอง ฮ่าๆ ทำไมเม้นท์มันมาเร็วจังหว่า

มีแต่คนแอบคาด วอนฮยอคจะกึ๊กๆ(?)กัน อย่าไปโฟกัสคู่นี้แบบน้าน
คุณหนูเธอเธอออกจะแมน (หรอ) แต่งตอนนี้แล้วก็ยังสมน้ำหน้าซีวอน(อ้าว)

ไรเตอร์เข้าข้างเมะฮยอคแจคนเดียว กร๊ากกกกก



ปล. เฮ ตัดผมแล้ว หล่อแล้ว แมนแล้ว เฮอึนกันเถอะ! (พูดเองช้ำเอง T^T)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4481 HyukJewel (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 00:15
    สงสารพี่วอน 
    ฮยอกแจไปเลิกกับพี่ทงมาก่อนแล้วพี่จะหายโกรธ 
    #4,481
    0
  2. #4381 Mind-myy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 03:33
    วอนน่าสงสารอ่ะ
    #4,381
    0
  3. #4345 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 02:49
    สงสารวอน
    #4,345
    0
  4. #4303 ae snoopy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 17:39


    วอนน่าสงสารอะ
    #4,303
    0
  5. #4251 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 20:48
    โอย น้ำตาไหล วอน สงสารแก
    อิไก่แกเห็นมั้ย แกเห็นม๊ายยยย T^T
    วอนมันรักแก แกอะทิ้งมัน แกอะไปเป็นแฟนเฮ
    แกอะ ...แกอะ กลับมาหาวอนเดี๋ยวนี้นะเว้ยยย TT^TT
    #4,251
    0
  6. #4191 piggy-oun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 / 15:15
    ดราม่าซะงั้น
    #4,191
    0
  7. #4130 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 23:18
    มันดราม่า
    #4,130
    0
  8. #4101 @LoveBumhae (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 16:27

    TOT สงสาร เชว ชีวอน !!
    ฮยอกอ่า ทำงี้ได้ไงเนี่ยไม่ไหวเลยนะ *งอยหอกแขร* 5555
    ไปดูบอมเฮ กันต่อที่กว่า ฮิฮิ ^^

    #4,101
    0
  9. #4033 OoMy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 18:36
    สงสารอะ TT
    #4,033
    0
  10. #3959 KIHAE*129 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 19:38
    ง๊า

    เศร้าอ่ะ
    #3,959
    0
  11. #3904 I' Saru,, (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 22:49
    สงสารวอน
    T_T
    #3,904
    0
  12. #3806 Es^^ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:36
    ฮยอกลืมสัญญาหรอ
    #3,806
    0
  13. #3747 kihaereal129 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 23:16

    วอนฮยอกน่ารักอ่ะ

    #3,747
    0
  14. #3563 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 22:49
    เฮ้อ สงสารวอนอ่ะ
    #3,563
    0
  15. #3533 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 09:47
    เฮ้ออออออออ.......สงสารวอนอ่ะ
    เมื่อไหร่จะรู้ตัวกันสักทีสะนั่น
    #3,533
    0
  16. #3496 beer+++ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:43
     วอนได้อีกอ่ะทำฮยอกร้องไห้เฉยเลย ชิชะ
    #3,496
    0
  17. #3451 sweet_memory (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:57
    สงสารซีวอนอะ
    เหมือนฮยอกแจจะห่างไปทุกที
    แต่เหมือนซีวอนจะคิดไปเองซะแล้ว
    ดูยังไงอึนเฮก็เหมือนเพื่อนสาวกันมากกว่า TT
    #3,451
    0
  18. #3407 geejajaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 06:33
    อ่านตอนนี้ของวอนฮยอกแล้วปวดใจอ่ะ Y^Y
    #3,407
    0
  19. #3370 khdhc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มกราคม 2554 / 01:07
     เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ.. จริงๆแล้วฮยอกก็รักวอนน้า เพียงแต่ยังแปลคำว่ารักที่มีให้เพื่อนคนนี้ไม่ออกมาแบบที่รู้สึกจริงๆเท่านั้นแหละ
    #3,370
    0
  20. #3305 lay-lalala (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 16:22
    เศร้าอีกแล้ว



    แต่อย่างน้อยก็ยังได้อยู่ด้วยกันอยู่นะ



    สู้สู้
    #3,305
    0
  21. #3257 LOVE_D2B_SJ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 20:19
    สงสารวอนสุดๆๆๆ
    #3,257
    0
  22. #3250 MyKiBum (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 17:57

    แง้ๆ

    ทำไมกลายเปนงี้ไปได้เนี่ย

    ตอนที่แล้วสงสารบอม

    ตอนนี้สงสารวอนเป็นเท่าตัว

    TT

    #3,250
    0
  23. #3158 KiHae_FF (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2553 / 22:55
    สงสารวอน
    #3,158
    0