{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 11 : {Accidentally}=[7]-[รามยอน ของ ปาร์ค มยองซู]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    24 ม.ค. 53

Noda Sung

          นายจะตามพี่มาทำไมเนี่ย เกะกะเปล่าๆ เสียงหวานที่บ่นมาตลอดทางนี้ ดังมาขณะที่เจ้าของเสียงกำลังอยู่บนจักรในฐานะคนซ้อน

 

                ส่วนคนขี่น่ะหรอ...

 

                ก็ไอ้เด็กเมกาแก้มป่องนี่น่ะสิ!

 

ย้อนกลับไปสิบนาทีที่แล้ว

 

                ทงเฮเดินลงมาจากชั้นบนหลังจากพาคิบอมขึ้นไปดูเรียบร้อยแล้ว

 

                แม่คร้าบ ผมไปทำงานแล้วนะครับ ทงเฮเดินเข้าไปหาผู้เป็นแม่

 

                อื้ม แล้วนี่จะกินข้าวมาจากข้างนอกเลยใช่มั้ย?

 

                ครับ คงทานมาเลยอ่าครับ ทงเฮเดินเข้าไปกอดแม่หนึ่งข้าง แล้วก็ไม่ลืมหอมแก้มด้วย

 

                ฮยองจะไปไหนหรอคร้าบ.... เสียงฝีเท้าตึงตังที่ดังมาจากข้างบนทำเอาทงเฮต้องปวดเศียรเวียนเฮดอีกรอบ

 

                ไปทำงาน ทงเฮตอบเบาๆ

 

                ฮยองทำงานอะไรหรอครับ คิบอมมีน้ำเสียงตื่นเต้น

 

                ร้านรามยอน

 

                ผมไม่ด้วยได้มั้ยครับ?

 

                ไม่ได้! เกะกะ  ทงเฮตอบทันทีโดยไม่คิด

 

                แต่...คงลืมไปว่านี่คือ คิม คิบอม

 

                ผมขอโทษ.......... นั่นไง อาการนี้มันมาอีกแล้ว

 

                และจะดีกว่านี้มาก ถ้าแม่ของเค้าไม่ยืนอยู่ที่ตรงนี้ด้วยน่ะสิ

 

                ทำไมพูดแบบนี้กับน้องล่ะลูก เห็นมั้ยว่าน้องเค้ากลัวเราหมดแล้ว โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะคิบอมนะ คุณนายลีหลงกลเด็กเมกาอีกจนได้

 

                ออมม่า...ทงเฮฮยองรังเกียจผม เติมเชื้อไฟเข้าไปอีกนะ

 

                ไอ้เด็กเปรต!!!!

 

          เปล่าหรอกนะจ๊ะ พี่เค้าไม่ได้รังเกียจเราหรอก

 

                แล้วทำไม...ฮยองไม่ยอมให้ผมไปด้วยล่ะ ยังไม่ยอมแพ้อีกแฮะ

 

                แล้วคิบอมจะไปด้วยทำไมล่ะจ๊ะ พี่เค้าไปทำงานนะ

 

                โป๊ะเช๊ะ! แม่ถามคำถามที่โดนใจเค้ามากเลยตอนนี้

 

                มันจะตามผมไปทำไม?

 

                ก็ผมดูของเมื่อกี๊ มันยังมีอีกหลายอย่างนี่นา ที่ยังจะต้องซื้อเพิ่ม ผมเลยอยากรบกวนฮยองเค้าแค่รอบเดียวเลย ให้ฮยองพาผมไปซื้อวันนี้ ผมจะได้จำๆเส้นทางเอาไว้ด้วย คิบอมทำเสียงจริงจัง

 

                อ่อ...นั่นสินะลูก ออมม่าขอโทษนะ คุณนายลีเข้าไปกอดคิบอมเอาไว้

 

                เยี่ยม...เห็นดีเห็นงามกันเข้าไป กูกลายเป็นหมาหัวเน่าแล้วเนี่ย

 

                อะแฮ่ม....ผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ ทงเฮค่อยๆอาศัยความเนียนจะเดินออกจากที่ตรงนั้น

 

                พาน้องไปด้วย เสียงประกาศิตก็ดังขึ้นมาซะแล้ว

 

                ไม่เอา ผมไปทำงานนะครับ ทงเฮพูด

 

                ลี ทงเฮ แม่สั่งให้พาคิบอมไปด้วย

 

                ทงเฮเบะปากอย่างเบื่อหน่าย

 

                ตามใจ แล้วเดินออกไปที่หน้าบ้านทันที

 

                ผมมาแล้วครับ ฮยอง ตัวต้นเหตุยังคงไม่รู้ว่าตัวเองน่ะสร้างเรื่องที่น่ารำคาญมากมายเอาไว้ในใจของทงเฮ

 

                เออ มาแล้วก็จะได้ไปกันสักที ทงเฮบอกปัดอย่างรำคาญ

 

                ไหนล่ะครับรถเมล์ หรือว่ารถแท็กซี่ที่เราจะไปกัน คิบอมมองซ้ายมองขวา

 

                ถ้าชั้นมีปัญญานั่งรถแท็กซี่ไปทำงานทุกวันๆ จะออกมาทำงานทำไมวะ ค่ารถก็แพงตายห่าแล้ว ทงเฮพูดขึ้นลอยๆ

 

                ทำไมฮยองต้องพูดไม่เพราะใส่ผมด้วยล่ะ

 

                เปล่า พูดลอยๆให้หมามันร้อนตัว กัดได้แสบอีกนะ

 

                คิบอมได้แต่เข่นเขี้ยวอยู่ในใจ

 

กลับมาที่ปัจจุบัน

 

                ผมก็บอกฮยองแล้วไงครับ ว่าผมอยากจะจำเส้นทางให้ได้ แล้วก็อยากจะซื้อของด้วย คิบอมปั่นไปก็พูดกับทงเฮไปด้วย

 

                เด็กตัวสูงรู้สึกจะมีความสุขมากมายกับการแกล้งปั่นเร็วๆให้อีกฝ่ายผวาเข้ากอดเอวตนเอง

 

                ปั่นเลี้ยวออกมาจากซอยไม่เกินสิบนาทีก็เข้าสู้ย่านนัมแดมุน ศูนย์รวมของวัยรุ่นเกาหลี สถานที่ๆมีทุกๆอย่างให้พวกคุณได้เลือกสรร

 

          ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า หน้า ผม ของกิน ของใช้ ของขวัญ ของฝาก แค่คุณหลงเข้ามาในย่านนี้รับรองเลยว่า กระเป๋าคุณจะต้องพร่องไปกว่าครึ่งแน่ๆ

 

                ว้าว....คนเยอะจังเลยนะครับฮยอง คิบอมมองไปรอบๆ

 

                พูดอย่างกับว่าแอลเอมันมีแค่สองคนอยู่ในรัฐอย่างงั้นล่ะ ทงเฮผิวปากเบาๆ

 

                ร้านไหนล่ะครับฮยอง คิบอมมองหา

 

                นั่นไง เลี้ยวขวาตรงซอยหน้านี่ล่ะ ทงเฮชี้ คิบอมก็ทำตามคำสั่ง

 

                ทั้งสองคนมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านอาหารเล็กๆแห่งหนึ่ง ทงเฮคล้องจักรยานไว้กับโซ่ที่หน้าร้าน

 

                ผมเข้าไปได้มั้ยฮะ? คิบอมถาม

 

                เค้าก็ไม่ได้มีป้ายห้ามพาสัตว์เข้าร้านนี่นา ทงเฮพูดแล้วเดินเข้าไปในร้านทันที

 

                คิบอมได้แต่เตะดินระบายความโมโหปนน้อยใจ

 

                ทำไมประชดเก่งจังเลยเนี่ย!

 

                สวัสดีคร้าบ........... ทงเฮเปิดประตูร้านเข้าไปพร้อมกับทักทายคนอื่นๆด้วยรอยยิ้ม

 

                อ้าว มาแล้วหรอทงเฮ สวัสดี ปาร์ค มยองซู ผู้จัดการร้านรามยอนธรรมดาๆในนัมแดมุน

 

                ชายตัวเตี้ย (แต่สูงกว่าทงเฮนิดนึง) ตาตี่ ผิวขาวซีด รูปร่างหนักไปทางท้วมๆ กับคารมคมคายที่ฮาอย่าบอกใคร

 

                นี่ล่ะ ปาร์ค มยองซู!!!!

 

                สวัสดีคร้าบ ซาจังนิม ทงเฮยิ้มรับอีกครั้งก่อนจะหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่

 

                เพื่อต้อนรับเวลาทำงานที่มาถึงแล้ว

 

                แอ๊ด.......... ประตูที่ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับคิบอมที่ก้าวเข้ามาในร้าน

 

                เอ่อ...นี่ คิบอมนะครับทุกคน เค้าเป็นนักเรียนทุนมาโฮมสเตย์ที่บ้านของผมน่ะครับ ทงเฮรีบปรี่เข้าไปแนะนำตัว

 

                ขณะที่ตอนนี้ทุกคนในร้านถูกรัศมีความน่ารัก+หน้าตาดีของคิบอมทำลายสติกันไปหมดแล้ว

 

                หน้ารักจังเลย >//<” โจควอน พนักงานหนุ่มประจำร้าน หันมามองแล้ววิจารณ์ออกมาทันที

 

                หุ่นยาว ขาว สูง สเปค!” นั่น...ยังมีการทำสายตาเลื่อนลอยแถมอีก

 

                แหะๆ.... ไอ้นี่ก็ยังจะไปเขินกับเค้าอีก

 

                หมั่นไส้!!!          

 

                แล้วนี่พาน้องมาด้วยทำไมล่ะ ผู้จัดการถาม

 

                ผมมาเฝ้าฮยองครับ! เดี๋ยวฮยองคนสวยของผมโดนใครจีบ ไม่เอาน้าผมหวง คิบอมว่าแล้วก็ฉีกยิ้มกว้างดันแก้มป่องๆให้เพิ่มขึ้นกว่าเดิม

 

                พูดอะไรน่ะ!” ทงเฮตาลุกวาว

 

                อ๊าย! ทงเฮ อิจฉาจังเลยมีองครักษ์หล่อขนาดนี้ เบื่อเมื่อไหร่ชั้นขอเซ้งต่อนะเพื่อน โจควอนจะโกนมาบอก

 

                เออ มาเอาไปตอนนี้เลยไป ทงเฮพูด

 

                คิบอมทำหน้าเจื่อนๆ

 

                ผมขอโทษ.... ก้มหน้าก้มตาพูดเบาๆ แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะอีกมุมนึง

 

                น่าสงสาร... โจควอนมองมาที่ทงเฮทันที

 

                นายพูดแบบนั้นได้ยังไง ส่วนผู้จัดการก็มองมาด้วยสายตาตำหนิทันที

 

                ทงเฮกำมือแน่น

 

                ไอ้ตอแหล!!!

 

                สาบานให้เตี้ยกว่าเดิมสิบเซ็นต์เลยว่าเมื่อกี๊มันโกหก!

 

                ชั้นมองแกแป๊บเดียวก็รู้ลึกไปถึงลิ้นปี่ และถุงน้ำดีทุกซอกทุกมุมแล้วล่ะ

 

                เอ่อ..คือ....... ทงเฮทำสีหน้าลำบากใจ

 

                เค้าเพิ่งมาอยู่แกก็หน้าจะสร้างสัมพันธภาพอันดีงามกันไว้สิ ไม่ใช่พูดจาประชดประชันใส่เค้าแบบนี้น่ะ โจควอนพูดตามที่คิด

 

                นั่นน่ะสิ ชั้นก็เห็นด้วยแบบนั้นนะ มยองซูยังสำทับมาอีกคน

 

                จะมีใครรู้ลึกถึงสันดานของหมอนั่นแบบผมบ้างมั้ยเนี่ย!!!

 

                เฮ้.... ทงเฮเดินมาที่โต๊ะที่คิบอมนั่งอยู่

 

                แต่คิบอมก็กลับเมินหน้าออกที่นอกกระจก

 

                อย่ามางอน ไม่ได้มาง้อ ทงเฮอดจะแขวะไม่ได้

 

                แต่คิบอมก็ยังคงนิ่งไม่ไหวติงเหมือนเดิม

 

                งานเข้า สงสัยรอบนี้มันงอนจริง

 

                เออๆๆ พี่ขอโทษ อย่าโกรธพี่เลยนะ ทงเฮต้องยอมลดทิฐิจนได้ เอาวะ คิดซะว่ามันเป็นน้องแล้วเราเป็นพี่ ต้องยอมมัน

 

                ผมเปล่าโกรธฮยอง คิบอมพูดเบาๆ

 

                งั้นก็หันกลับมาคุยกันเซ่

 

                แต่ผมแค่น้อยใจ

 

                อ้าว...มันต่างกันยังไงวะเนี่ย ทงเฮเกาหัวอย่างงงๆ

 

                ฮยองชอบทำท่าว่ารังเกียจผม ผมมันแย่ขนาดนั้นเลยหรอครับ

 

                ทงเฮมองเด็กชายที่ตัวสูงกว่าตัวเองมาก แล้วก็อดอมยิ้มออกมาไม่ได้

 

                เด็กซะจริงจริ๊ง แค่นี้ก็ต้องงอแงซะแล้ว

 

                ทงเฮจึงก้าวเข้าไปใกล้ๆคิบอม แล้วยกมือขึ้นมาลูบเส้นผมของร่างสูงเบาๆ

 

                พี่ไม่ได้รังเกียจนะ ก็เราชอบทำท่าที่ให้พี่หมั่นไส้ พี่ก็เป็นคนแบบนี้แหละ ถ้าบางทีทำให้เราคิดมากก็ต้องขอโทษด้วยนะ ทงเฮส่งรอยยิ้มหวานๆอย่างไม่รู้ตัวไปให้อีกฝ่าย

 

                งั้นก็นี่.... คิบอมทำแก้มป่องๆขึ้นที่ข้างหนึ่งแล้วชี้ที่แก้มตัวเอง

 

                หืม? ทงเฮขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

 

                ต่อไปนี้ถ้าผมงอนฮยอง ฮยองจะต้องหอมแก้มเป็นการง้อผม คิบอมยักคิ้ว

 

                ไอ้เด็กเจ้าเล่ห์

 

                งั้นผมก็ไม่สนฮยองจริงๆด้วย โป้ง!” คิบอมยังส่งเครื่องหมายงอนมาให้อีกต่างหาก

 

                ทงเฮล่ะอยากจะกลืนคำพูดดีๆเมื่อกี๊ซะจริงๆเลย

 

                อย่างอนบ่อยนักนะ ทงเฮพูดแล้วก็ก้มลงหอมแก้มไอ้เด็กเจ้าเล่ห์ตัวดี

 

                คร้าบ ^O^” ทีนี้ล่ะยิ้มแฉ่งแก้มบานกว่าเดิมเลยนะ

 

                นายมันน่าเตะจริงๆ คิม คิบอม ทงเฮแยกเขี้ยวใส่

 

                ผมก็อยากหอมแก้มฮยองเหมือนกันน้า มามะๆ ขอผมหอมแก้มหน่อย คิบอมดึงมือของทงเฮมากุมไว้

 

                ไม่มีทาง ปล่อยชั้น...ชั้นจะไปทำงาน ทงเฮยังขืนตัวไว้

 

                น้าคร้าบบ....ครั้งเดียวเอง นะนะ...แก้มฮยองข๊าวขาว อยากรู้ว่าจะนุ่มมั้ย นะฮยองน้า...ฮยองไม่รักผมอ๋อ คิบอมทำสายตาเว้าวอน

 

                แต่ตอนนี้ลี ทงเฮอยากจะกระโดดถีบขาคู่เหลือเกิน

 

                ไม่ต้องมาอ้อนด้วยสายตาแบบนั้น ไม่ได้ผลกับชั้น

 

                ขอดีๆแล้วไม่ให้งั้นปล้นเลยก็แล้วกัน คิบอมว่าแล้วก็เกี่ยวเอวของคนที่กำลังยืนให้หล่นตุ้บลงมาบนตักของตัวเอง

 

                เฮ้ยย! นายทำบ้าอะไรเนี่ย ทงเฮจะลุกก็ลุกขึ้นไม่ได้เพราะมีมือปลาหมึกสองข้างมากอดประสานไว้ที่ข้างหน้าล่ะสิ

 

                ทงเฮเอี้ยวตัวกลับไปมองได้เด็กเมกาตัวดีด้วยแววตาเคืองๆ

 

                ก็ขอหอมแก้มดีๆ ฮยองไม่ยอมเองนี่นา ก็ผมจะเอา จะเอาๆๆๆๆ คิบอมยักคิ้วอย่างเป็นต่อ

 

                ทงเฮกัดปากอย่างแค้นใจ

 

                เสียเหลี่ยมมันจนได้!

 

                ฮยองกัดปากแบบนี้มันเป็นการยั่วผมรู้มั้ย อยากให้ผมจูบฮยองหรอคร้าบ คิบอมทำปากยื่นๆเช่นกัน

 

                คิม คิบอม!” ทงเฮพูดเบาๆแต่ชัดเจน

 

                โหย...ผมจำชื่อตัวเองได้น่า ฮยองจะย้ำทำไมล่ะคร้าบ กลัวลืมชื่อผมหรอ ผมไม่ปล่อยให้ฮยองลืมชื่อผมหรอก ถ้าลืมชื่อคนหล่อแบบผมเนี่ย ผมจะทำโทษฮยองน้า

 

                ทงเฮล่ะขอซูฮกให้กับความหน้าด้านของไอ้หมอนี่จริงๆเลย

 

                อะไรที่จะเรียกผลประโยชน์เข้าหาตัวเองได้เนี่ย มันจะคว้าไว้ก่อนทุกทีเลยสิน่า!

 

                จะปล่อยได้รึยังเนี่ย จะไปทำงานทำการ ทงเฮพูด

 

                ไม่เอา ไม่ปล่อย จนกว่าจะได้หอมแก้มฮยอง คิบอมยังดื้อแพ่ง

 

                ทงเฮจึงเปลี่ยนมาเป็นนั่งหันข้างให้คิบอม เพื่อจะได้มองหน้าง่ายขึ้น

 

                เอาสิ ครั้งเดียวนะ ทงเฮยกนิ้วชี้ขึ้นมาเพื่อบอกจำนวน

 

                คิบอมยิ้มร่า ก่อนจะฝังจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนใส แล้วสูดความหอมเข้าไปเต็มปอด

 

                ฟอดดดดดด

 

                ทงเฮรู้สึกว่าแก้มตัวเองมันร้อนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

 

                ชื่นใจจังเลยครับ คิบอมพูด

 

                เอ่อ...งะ...งั้นก็ปล่อยสิ ทงเฮไม่รู้ว่าทำไมตัวเองจะต้องพูดตะกุกตะกักด้วย

 

                ครับผม ตั้งใจทำงานนะครับ ผมจะนั่งเป็นกำลังใจตรงนี้ คิบอมยอมปล่อยมือออกแต่โดยดี

 

                ทงเฮไม่พูดอะไรตอบ แต่กลับเดินเข้าไปในครัวทันที

 

                คิบอมเปลี่ยนรอยยิ้มของเด็กหนุ่มเมื่อชั่วครู่ให้เป็นสายตาของชายหนุ่มทั่วไป

 

                คนอะไรนะ เขินก็น่ารักจริงๆ ทงเฮฮยองของผม...ครั้งนี้แค่หอมแก้มนะครับ



************************************
รู้สึกว่าคิบอมเริ่มจะเคะมากขึ้นไปเรื่อย=]] สะใจคนแต่ง (แลดูเลว)
ตอนนี้อยู่ในโหมดเพ้อโกสต์ จากจูมุนจิน แต่ขัดใจอยู่อย่างหนึ่ง
ผมตอนแรกอ่า หล่อแล้ว! ไปไถอีกทำม๊ายยยยยย > <!
กลัวไม่เหมือนดิม แล้วหมวยจะจำไม่ได้หรอ? ไม่มีท๊างงง!!!
แล้วกับแม่นางเอก(ตัวปลอม)นั่นน่ะ อย่าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันมาก
เดี๋ยวนางเอก(ตัวจริง) จะไปดึงให้หูยานไม่รู้ด้วยนะ ไอ้แก้มบวมเอ๊ย
รอนานมากแล้ว ไปคว้าคอคังอินกับฮันเกิงกลับมาได้แล้ว
มีนาคมที่งานมอเตอร์โชว์ เจอกันนะ รู้มัย้? อย่าให้ไปเก้อนะ
คิเฮ วอนฮยอค ฮันชอล สุโก่ยยยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4471 HyukJewel (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 21:26
    บอมร้ายกาจมากเหอะ รุกแรง
    เหมือนเฮจะจับทางได้แต่จริงๆ ไม่ได้ แค่เหมือน 55555
    #4,471
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #4432 จูเลีย แอช (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 16:08
    แก เจ้าเล่ห์ไปแล้วนะ บวม
    #4,432
    0
  4. #4417 HanChul Forever (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 21:36
    บอมนี่มันเด็กหื่นนี่หว่า นี่ขนาดเจอกันยังไม่ถึงวันนะเนี่ย ด้งยังเปลืองเนื้อเปลืองตัวขนาดนี้ เเอร๊ยยยยย
    #4,417
    0
  5. #4374 Mind-myy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 02:49
    5555เด็กแก่แดด
    #4,374
    0
  6. #4335 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 01:25
    บอมกวน  ีนไม่เบาเลยนะ
    #4,335
    0
  7. #4293 ae snoopy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 16:25


    บอมร้ายไม่เบาเลยนะเนี่ย
    #4,293
    0
  8. #4240 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 18:45
    ทงเฮฮยองของคิบอม โอย เพ้อ ไม่ไหวแล้วว ><
    บอมแกมันเจ้าเล่ห์จริงจริ๊ง สดๆร้อนๆเลยนะเฮ้ย >0<
    #4,240
    0
  9. #4181 piggy-oun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2555 / 14:56
    คิบอมจะเมะหรือเคะเนี่ย
    แต่ที่รู้ ๆ ร้ายนะคะ
    #4,181
    0
  10. #4120 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 22:02
    บอมแกเจ้าเล่ห์ไปและนะ 5555555555
    #4,120
    0
  11. #4092 @LoveBumhae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2555 / 10:19

    กริสสสสสสสสส บอมอ่าชอบอ้อน
    5555 เขินอ่า หอมกันไปหอมกันมาน่ารักจัง
    มากกว่าหอมจัดไปเลยบอม กร๊ากกกกกกกกก

    #4,092
    0
  12. #4023 OoMy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 16:59
     อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #4,023
    0
  13. #3949 KIHAE*129 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 03:48
    คิมคิร้ายกาจเบาๆ

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,949
    0
  14. #3894 I' Saru,, (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 22:06
    บอมเจ้าเล่ห์จริง
    =="
    #3,894
    0
  15. #3796 Es^^ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:31
    บอมเจ้าเล่ห์อ่ะ หลอกหมวยยยย!!
    #3,796
    0
  16. #3780 eyety (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มกราคม 2555 / 23:39
     เจ้าเล่ห์จริงๆน่ะตี๋
    #3,780
    0
  17. #3739 "KiHae129" (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 16:00

    ไอตี๋นี่นิ เจ้าเล่ห์มาก

    #3,739
    0
  18. #3660 สาวกคิเฮ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2554 / 12:23
    เจ้าเล่ห็ไปไหนนะ บอม
    #3,660
    0
  19. #3649 yaimajunk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2554 / 19:57
    เจ้าเล่ห์จริงๆบอมมี่
    #3,649
    0
  20. #3640 Lovely_k_suju (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2554 / 15:16
    คิม คิ เจ้า เล่ห์
    #3,640
    0
  21. #3630 cha-ya-E.L.F (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 15:45
     นึกถึงเอ็นซีไม่ออกเลยอ่ะ>_<
    #3,630
    0
  22. #3599 Elf--->Luv_Kyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 01:06
    เรื่องนี้ขอซูฮกให้บอมเลย อะไรมันจะเนียนจะแถได้ขนาดนี้ ฮ่าฮ่า
    คราวนี้ถูกหอมแก้ม คราวหน้าล่ะจะโดนอะไร หุหุ
    #3,599
    0
  23. #3558 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 21:58

    บอมเเกเนียนได้โล่จริงๆเลย

    #3,558
    0
  24. #3523 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:13
    คิมคิบอม  นายนี่มันเจ้าเล่ห์ได้ใจมากกกกก
    มาโหมดแบบนี้ ทงเฮผู้ใจอ่อนก็ต้องยอมเรื่อยๆๆน่ะสิ
    ฉลาดนักนะ มาวันเดียวได้หอมแก้มแล้ววุ้ย >//////////////<
    #3,523
    0
  25. #3486 beer+++ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 04:05
     บอมแกได้อีกน่าาาาาาาฮ่าๆๆๆๆๆเอาน่าใสๆเข้าใส่สะงั้นฮ่าๆๆ
    #3,486
    0