{KIHAE} Acc!deNT@lly บังเอิญ โลกกลม (หรือ) พรหมลิขิต ?

ตอนที่ 10 : {Accidentally}=[6]-[ทงเฮฮยอง...คิบอมทงแซง]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ม.ค. 53

                ทงเฮพาคิบอมนั่นรถแท็กซี่จากอินชอนข้ามจังหวัดกลับมายังโซล ในถนนแทพยอง (แท-พยอง) ซึ่งอยู่ติดกับถนนนัมแดมุนที่ทงเฮทำงานอยู่

 

                ทงเฮจึงมักจะปั่นจักรยานที่ทำงานที่ร้านแทนการเบียดเสียดบนรถเมล์อยู่เสมอๆ

 

                สะดวกแล้วยังประหยัดอีก เฮ ปลื้มมมม

 

                นั่งจนรากแทบงอก (ความจริงแค่ครึ่งชั่วโมงเองนั่นแหละ)

 

                แต่การต้องมานั่งทนอยู่บนรถกับคนที่พูดภาษาอังกฤษเก่งขั้นเทพขนาดนี้ บอกตรงๆ

 

                ลี ทงเฮไม่ชิน  > <!

 

                เด็กหนุ่มร่างสูง ผิวสีแทนจากอเมริกาเหลือบมองคนผิวขาวด้านข้าง แล้วก็ต้องลอบยิ้มแล้วส่ายหน้าเบาๆ

 

                เป๋อจริงๆเนอะ คนเรา

 

                ขอเข้าห้องน้ำแค่นี้ก็ต้องรังเกียจ ปวดฉี่จนหายปวดแล้วเนี่ย

 

                แต่เมื่อร่างบางหันกลับมา เด็กเก่งจึงต้องแกล้งทำเป็นหยิบแว่นแบรนด์ดังขึ้นมาใส่แก้เขิน

 

                โห...รวยจังวะ Gucci ด้วย ทงเฮพึมพำอย่างอิจฉา

 

                มันคงไม่เข้าใจหรอกเนาะ? ขอแอบมองหน่อยแล้วกัน

 

                ดูจากการแต่งตัว ข้าวของเครื่องใช้มันจะต้องรวยมากๆแน่ๆเลยนะเนี่ย ทำไมจับพลัดจับผลูมาอยู่บ้างเค้าที่ฐานะกลางๆได้เนี่ย

 

                สงสัยโลกจะกลมเกินไปมั้ง?

 

                ที่อื่นดีๆมีก็ไม่ไป ดันซวยมาจมปลักอยู่บ้านเค้า

 

                ทำใจซะไอ้น้อง!

 

                สักพักต่อมา รถแท็กซี่ก็จอดตรงหน้าประตูบ้านจนได้

 

                เงินๆ...อยู่ไหน... ทงเฮหยิบกระเป๋าเงินขึ้นมา และดูที่จอแสดงผลให้จ่ายเงิน

 

                = =” ไม่พอ

 

                เอ่อ...จะหันไปยืมไอ้เด็กนอกดีรึเปล่าวะเนี่ย?

 

                ไม่เอาๆ แล้วถ้ามันเอาเราไปนินทาเพิ่มอีกล่ะว่า

 

                ลูกชายบ้านที่ชั้นไปโฮมสเตย์อยู่ด้วยนี่นะ นอกจากจะโง่ภาษาอังกฤษแล้วนะ ยังไม่มีปัญญาจ่ายค่ารถแท็กซี่อีก

 

                คิดดูนะ ลี ทงเฮ นายจะอับอายไปทั่วระบบสุริยะจักรวาลเลยนะรอบนี้น่ะ

 

                เอ่อ...คุณลุงครับ...รอแป๊บนึงได้มั้ยครับ ผมจะ.... ทงเฮมองเข้าไปทางประตูบ้าน แม่จะกลับมาถึงรึยังวะเนี่ย?

 

                ถ้าทุบกระปุกปลานีโม่มาให้ลุงแกจะรับมั้ยอ่า?

 

                เหรียญทั้งนั้นเลย = =”

 

                แต่แล้ว เด็กเมกาหน้าหล่อคนนี้กลับยื่นเงินให้คุณลุงอย่างหน้าตาเฉย แล้วเปิดประตูออกไป

 

                ร่างสูงยกกระเป๋าออกมาวางที่หน้ารั้วบ้าน ก่อนจะมองดูรอบตัวบ้านด้านนอก

 

                จะพูดยังไงดีวะเนี่ย....เอ่อ...ยูๆ มีๆ...แม่งเว้ย! เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะขอแม่มาคืนให้ก็แล้วกันนะ

 

                คิบอมหันไปมองคนที่เปิดประตูรั้วบ้านให้ตัวเองแล้วก็ขำ

 

                ไม่เป็นไรครับ จากนั้นก็ลากกระเป๋าเข้าบ้านไป

 

                โอเค ขอบใจมาก ^O^

 

          ^_^

 

          -_-

 

          = =”

 

          =[]=!!

 

          ไม่เป็นไรครับ....ครับ....ครั....อัพ....อัพ...

 

          ราวกับเสียงที่กำบังสะท้อนอยู่ในหู

 

                นี่ประสาทสัมผัสด้านการได้ยินของเค้ายังไม่เสื่อมสภาพนักใช่มั้ยเนี่ย?

 

                ไอ้เด็กหล่อนั่นพูดภาษาเกาหลี!!!!

 

                พูดเปล่าไม่ว่า ชัดเจน สำเนียงคล่องปรื๋ออีกต่างหาก

 

                แล้วนี่กูเผลอแสดงความโง่อะไรออกไปบ้างวะเนี่ย? มันจะเข้าใจรึเปล่า

 

                ไม่สิ ต้องถามว่ามันรับรู้ถึงสันดานความเป็นกูหมดแล้วใช่มั้ย?

 

                T^T โฮกกกกกกกกกกกกก ลี ทงเฮ อับอาย!

 

                ทงเฮต้องรวบรวมความกล้าอีกครั้ง ก่อนจะเปิดประตูบ้านตามเข้าไป ก็พบว่าเจ้าเด็กตัวดีนั่งอยู่กับแม่เค้าที่โต๊ะห้องนั่งเล่นก่อนแล้ว

 

                ทำไมเพิ่งเข้ามาล่ะลูก นี่น้องเค้าก็เข้ามาตั้งนานแล้วนะ คุณนายลีหันมองส่งสายตาตำหนิทงเฮ ก่อนจะหันกลับไปส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับสมาชิกบ้านคนใหม่

 

                ทงเฮแอบกระตุกหางตาไม่พอใจ

 

                เพิ่งมาแท้ๆ เรียกคะแนนจากแม่ชั้นทันทีเลยนะเนี่ย ร่างบางแอบคาดโทษอยู่ในใจ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามกับไอ้เด็กหน้าหล่อนี่

 

                เอาล่ะ เริ่มแนะนำตัวเธอเลยสิ แม่ของทงเฮดูเป็นการเป็นงานมากขึ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าแขก

 

          สวัสดีทั้งสองคนเลยนะครับ ผมชื่อคิมบอม ปีนี้จะมีอายุ 18 ปีแล้วล่ะครับ จากนี้ไปหนึ่งปียังไงก็ต้องขอฝากตัวด้วยนะครับ คิบอมพูดพร้อมกับก้มหัวลงเล็กน้อย

 

                เอ่อ............ คุณนายลีดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง

 

                แม่จะพูดอะไรก็พูดไปสิครับ อึกๆอักๆทำไม ทงเฮอดจะแขวะไม่ได้

 

                ก็แม่มีความรู้สึกเหมือนว่าได้ลูกชายกลับคืนมายังไงยังงั้นเลยตอนเห็นตาคิบอมเนี่ย คุณนายยกมือขึ้นปิดปากเพื่อหัวเราะเล็กน้อย

 

                อ้าว ทำไมแม่พูดแบบนี้ล่ะ ผมก็ผู้ชายนะ ลูกชายแม่เหมือนกัน ทงเฮยู่ปากอย่างน้อยใจ

 

                หรอ แม่นึกว่าแม่มีลูกชายคนนึง ลูกสาวอีกคนนึงซะอีก ว่ามั้ยตาคิบอม หันไปหาแนวร่วมซะแล้ว

 

                คะ..ครับ?

 

                คิบอมว่ามั้ยจ๊ะว่าทงเฮน่ะ สวยและน่ารักเหมือนเด็กผู้หญิงเลยเนอะ

 

                คิบอมหันมามองคนที่ส่งสายตาอาฆาตมาให้ตนแล้วก็ยิ้มออกมา

 

                ครับ สวย...สวยมาก แล้วยังหันมาทำสายตากวนๆให้อีก

 

                ลับหลังแม่ก่อนเถอะ...

 

                แกศพไม่สวยแน่!!!!

 

          เรานี่หน้าตาหล่อเหลา น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆเลยนะคิบอม คุณนายลีอดใจไม่ไหวต้องบีบแก้มป่องๆของสมาชิกคนใหม่ของบ้านอย่างหมั่นไส้

 

                อ่า...ออมม่า ผมเจ็บ คิบอมทำเสียงยานคราง

 

                หืม? ออมม่า?

 

                ก็...เรียกไม่ได้หรอครับ คิบอมทำตาแป๋วๆ ขอบตามีน้ำใสๆเล็กน้อย

 

                โอ๋ๆๆ ได้สิครับ ได้สิ น่ารักดีจ้ะ ออมม่า...เรียกแม่ว่าออมม่าก็ได้จ้ะ คุณนายลีเห็นแล้วมีรึจะไม่ใจอ่อน

 

                ในขณะที่อีกคน...

 

                ไอ้หน้าด้าน!! ตอแหลสดเชียวนะมึง

 

                ผมต้องข้ามมาอีกซีกโลก คนละทวีปขนาดนี้ พบคิดถึงหม่ามี๊ที่แอลเอจังเลยคร้าบ แต่พอมาเห็นออมม่าแล้ว ผมรู้เลยล่ะครับว่าออมม่าจะต้องใจดีเหมือนกับหม่ามี๊ที่แอลเอของผมแน่ๆเลย คิบอมรีบโผเข้าไปกอดอีกฝ่ายเอาไว้หลวมๆ

 

                โถๆ พ่อคุณน่าสงสารจังนะลูก ไม่ต้องกลัวหรือเหงานะ มาอยู่ที่นี่แล้วแม่จะลูกแลเราเหมือนลูกของแม่อีกคนเลยนะลูกนะ คุณนายลีต้องรีบลูบหลังเด็กตัวโตเป็นการใหญ่

 

                ในขณะที่อีกคน...

 

                ไอ้กวนตีน!!! น้ำเสียงมึงเศร้ามาก แต่สีหน้ามึงนี่แววตาเป็นประกายวิบวับเชียวนะ

 

                ออมม่าใจดีจังเลยครับ ขอบคุณมากๆนะครับ คิบอมทำเสียงสะอึกสะอื้นอีกครั้ง

 

                เอ่อ...ยังอีกนานมั้ยครับ ผมจะไปทำงาน ทงเฮตัดบทในที่สุด

 

                จะรีบไปไหนล่ะทงเฮ นี่เพิ่งจะบ่ายสามโมงเองนะ พาน้องเอาของขึ้นเก็บบนห้องก่อนสิ น้องจะได้ดูว่าขาดอะไรบ้าง

 

                แม่ก็พาไปดูสิ ผมรีบนะ ทงเฮยังดื้อ

 

                เอ๊ะ เรานี่ แม่วานแค่นี้ไม่ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย คุณนายลีเริ่มโมโห

 

                เอ่อ...อย่าทะเลาะกันเลยครับ เดี๋ยวผมขนขึ้นไปดูเองก็ได้ อย่ารบกวนพี่เค้าเลยครับ พี่เค้าต้องมีงานไปทำ แค่ไปรับเด็กอย่างผมที่สนามบินก็คงจะลำบากแย่แล้ว คิบอมกดเสียงให้แลดูน่าสงสารมากที่สุด

 

                ในความรู้สึกของทงเฮ...

 

                เหมือนจะพูดช่วยกูนะ  แต่พอลองฟังดูอีกที

 

                มันประชดกูนี่หว่า!!!

 

          เห็นมั้ยล่ะลูก แค่นี้ทำให้แม่ไม่ได้เลยรึไง คุณนายลีเกิดอาการน้อยใจบ้าง

 

                ตกลงครับ ตกลง มาสิ รีบๆตามา ทงเฮกระแทกเสียงไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะช่วยลากกระเป๋าของคิบอมขึ้นมาตรงบันได

 

                และเปิดไปยังห้องนอนของทงฮวาที่ตนเองนั้นได้เข้ามาทำความสะอาดไว้ให้ก่อนแล้ว เนื่องจากว่าไม่มีคนใช้มานาน

 

                คิบอมวางกระเป๋าตรงที่ปลายเตียงและมองสำรวจไปรอบๆห้อง

 

                ห้องก็มีขนาดไม่ใหญ่มากนักถ้าเทียบกับห้องนอนของเค้าที่แอลเอ แต่ก็ไม่คับแคบเกินไป โทนสีครีมดูสบายตา แต่ก็แอบแซมสีน้ำตาลในแบบผู้ชายเอาไว้ด้วย มีโต๊ะเขียนหนังสือติดกับริมหน้าต่าง

 

                ห้องของใครหรอครับ คิบอมถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

 

                ของพี่ชายชั้นเอง...เค้าชื่อ ลี ทงฮวาน่ะ ทงเฮไม่อยากจะคุยกับไอ้เด็กเจ้าเล่ห์นี่เล๊ย

 

                แล้วเค้าไปไหนแล้วล่ะครับ

 

                ได้ทุนไปเรียนต่อที่อังกฤษน่ะ

 

                อ่อ...แล้วได้ทุนอะไรล่ะครับ

 

                ไปเรียนหมอ ทงเฮเริ่มชักจะรำคาญกับอาการขี้สงสัยของเด็กเมกาคนนี้ซะแล้ว

 

                งั้นแสดงว่าต้องเก่งมากๆเลยสิครับ แล้วพี่ทงเฮเก่งมั้ยครับ?

 

                ปรี๊ด! อย่าเอากูไปเปรียบเทียบกับทงฮวาได้ม๊ายยยยยยยย

 

                ไม่เก่ง โง่เว้ย ทงเฮสะบัดเสียงให้รู้ว่าไม่พอใจ

 

                จนไอ้เด็กนั่นเงียบไปจนน่าสงสัยนั่นล่ะ ทงเฮถึงยอมหันกลับไปมอง

 

                โอ้ววว สายตาแบบนี้อีกแล้ว

 

                ไอ้สายตาเหมือนจะร้องไห้แล้วในอีกสามวินาทีข้างหน้านี้ อาการหูลู่หางตก

 

มะกี๊ยังดูน่าถีบอยู่เลย ทำไมตอนนี้มันกลับดูน่าสงสารซะได้วะเนี่ย?

 

ผมขอโทษ... แน่ะ ยังจะมาทำท่าทางสำนึกผิดอีก

 

เอ่อ...คือ แล้วจะไปต่อยังไงดีวะเนี่ยเรา

 

ผมมีแต่น้องสาว...แล้วพอจะได้รู้ว่าตัวเองจะมีพี่ก็ดีใจ...แต่ทำไม...พี่ต้องทำท่าว่ารังเกียจผมด้วยล่ะ คิบอมทำเสียงให้ดูน่าสงสารยิ่งกว่าเดิมซะอีก

 

ลี ทงเฮ...นายช่างเป็นผู้ชายที่แย่ที่สุดในโลกอะไรเช่นนี้

 

                นี่คือประโยคที่ดังก้องอยู่ในหัวของผมตอนนี้ ผมเริ่มจะเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมแม่ถึงได้ใจอ่อนกับไอ้เด็กนี่มันนัก ก็ดูสายตาและน้ำเสียงของมันสิ

 

                ใครทนใจแข็งได้ก็โคตรเก่งแล้วล่ะครับ

 

                โอเคๆ พี่ผิดเอง พี่ขอโทษนะครับ คิบอม บางทีมันอาจจะเป็นแค่เด็กที่ยังไม่รู้จักโตก็ได้...มั้ง

 

                ฮยองไม่โกรธผมแล้วนะ...? มีการเอียงหน้าไม่ยอมสบตากันอีกแฮะ

 

                เออ...

 

                ทำไมพูดไม่เพราะเลย มีการเบะปากอีก

 

                ปวดหัวว้อย!

 

          ครับๆ พี่ไม่โกรธแล้วครับ แล้วนี่ก็จัดของเข้าที่แล้วกันนะ อยู่ได้ใช่มั้ย?

 

                ขอบคุณครับ แต่ว่า...ฮยองครับ

 

                นั่น...มันยังไม่ยอมจบอีก

 

                อะไรอีกล่ะ....

 

                ฮยองรำคาญผมหรอฮะ

 

                เออ....... อยากตอบคำนี้ให้รู้แล้วรู้รอดจริงๆเลย

 

                แต่ดูสีหน้ามันตอนนี้สิ ก็บอก(ในใจ)แล้วง๊ายย ว่าอย่าทำสายตาแบบนี้

 

                ปะ...เปล่า พี่จะรำคาญเราได้ยังไงล่ะ ต้องรีบแก้ตัวเป็นพัลวันเลยทีเดียว

 

                “^O^~” ทีนี้ล้ะยิ้มร่าเชียวนะ

 

                ฮยองคร้าบ...

 

                หืม?....

 

                หนึ่งปีนับจากนี้...ได้โปรดดูแลผมด้วยนะครับ ปิดท้ายด้วยการยิ้มให้แก้มมันบานมากขึ้นไปกว่าเดิมอีก

 

                จะว่าไป หมอนี่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่นา

 

                เกิดมาก็ไม่เคยมีน้อง คงจะได้หมอนี่ล่ะมั้งมาเป็นทงแซง

 

                อื้ม...แล้วก็รีบลงมาข้างล่างล่ะ ค่อยเก็บของตอนกลางคืนก็ได้ ทงเฮยิ้มบางๆแล้วเดินออกจากห้องนอนไป

 

                แววตาของเด็กขี้เล่นเมื่อครู่ก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

 

                ทงเฮฮยอง...มันไม่ค่อยเข้าเลยแฮะ เป็นทงเฮยอโบของคิบอมดีกว่านะครับ พี่ทงเฮ คิบอมยืนยิ้มพูดคนเดียว

 

                ก่อนจะหยิบมือถือคู่หรูของตัวเองออกมา

 

                สายแรกเมื่อมาถึงแผ่นดินเกาหลีก็คือหม่ามี๊ที่แสนใจดีของเค้า

 

                และสายที่สองก็คือ...

 

                ว่ายังไงถึงเกาหลีแล้วหรอ... และหลายประโยคอีกมากมาย

 

                ชเว จีวอนนั่นเอง

 

                คิบอมกลับเอาแต่ยิ้มเหมือนเดิม แล้วตอบเพียงประโยคเดียวกลับไป

 

                เราเจอคนๆนั้นแล้วนะ


*************************************

อะโลฮ่า....คิดถึงคนอ่านจังวู้ววว (ห่างกันไม่กี่วัน ราวกับเป็นปี)
กลับมาอัพแล้วน้า ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้เจอกันแล้ว....ดีใจมั้ยๆๆๆๆ อิอิ
อย่าคิดอะไรมากกับฟิคเรื่องนี้นะ เป็นฟิคเรื่อยๆ เอื่อยๆ (เหรอ)
แค่อยากให้มีฟิคที่อ่านแล้วทุกๆคนอมยิ้มไปกับคิเฮ และวอนฮยอค
ยังไงก็คอมเม้นท์และกดโหวตกันด้วยนะจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,535 ความคิดเห็น

  1. #4470 HyukJewel (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 21:09
    นี่เข้าทางแม่เลยนะแหม่
    น้องบอมส่งตาวิ้งๆให้ทีก็ละลายละ
    #4,470
    0
  2. #4416 HanChul Forever (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 21:29
    บอมมี่เด็กน้อย (หรอ) 5555 เจอคนนั้เเล้วสินะ มาถึงก็เจอเลย><
    #4,416
    0
  3. #4373 Mind-myy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 02:45
    5555คิบอม ดูเป็นเด็กแก่แดดอ่ะ
    #4,373
    0
  4. #4364 smilejaebeer (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 21:10
    บอมเจอคนๆนั้นแล้ว และคนๆนั้นคือ ดงเฮ ><
    #4,364
    0
  5. #4334 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 01:21
    แม่เจ้า พี่ทงเฮกับน้องคิบิมชัดๆ
    #4,334
    0
  6. #4292 ae snoopy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 16:20


    หมายความว่างัยอะเจอคนๆนั้นแล้ว
    #4,292
    0
  7. #4239 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 18:33
    เฮ้ยยย O[]O!! อ๊ากกก .////. ใจจะวายคาคอม
    ฮากับคู่นี้มาก โอ๊ย กรามค้างแล้วค่าา ตายๆๆ
    #4,239
    0
  8. #4180 piggy-oun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2555 / 14:35
    คิบอมเจ้าเล่ห์ได้อีกอ่ะ
    #4,180
    0
  9. #4119 ลูกหลานป๋าเจ๊ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 21:55
    เห็นมั้ยบอกแล้วเหยียบเกาหลีแล้วเจอเลย 55555555
    #4,119
    0
  10. #4091 @LoveBumhae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 23:05

    เราเจอคนๆนั้นแล้วนะ O_O โอ้แม่เจ้า
    เขินอ่า -/////- บอมอ้อนน่ารักเกินไปละนะ
    ฮ่าฮ่า เฮเอ๊ยน้องชายน่ารักมั้ย?
    อ่านแล้วยิ้มตามเลยอ่ะ น่ารักมากกกก

    #4,091
    0
  11. #4022 OoMy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 16:12
     อ๊ายยยยยยยยย ><
    #4,022
    0
  12. #3948 KIHAE*129 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 03:40
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    บอมมี่น่ารักมากลูก

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ยอโบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #3,948
    0
  13. #3893 I' Saru,, (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 22:03
    กรี๊ดดดดดดด
    ชอบบอมแบบนี้อ่ะ
    น่ารักมาก
    >////////<
    #3,893
    0
  14. #3849 Darker-40 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:54
    แหน่ะ =,.= แกล้งนี่หว่าบอม
    #3,849
    0
  15. #3779 eyety (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มกราคม 2555 / 23:33
     อันนั้นนิสัยจริงหรือแกล้งทำฮะ บอมมี่- -  แต่น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #3,779
    0
  16. #3738 "KiHae129" (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 15:52

    น่ารักอ่า คิมคิช่างอ้อนได้อีก XD

    #3,738
    0
  17. #3728 Kiuboo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2554 / 13:31
    บอมเจอคนคนนั้นแล้วววว



    เฟริสเลิฟ >.,<



    เขินแทนเฮ
    #3,728
    0
  18. #3724 slursad (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 20:45
     WOW ว้าว!!!!!!!!!
    เจอแล้ว รักแรกพบของคิบอม
    #3,724
    0
  19. #3639 Lovely_k_suju (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2554 / 15:08
     เออ รักแรกพบ ของ คิเฮ ^^
    #3,639
    0
  20. #3629 cha-ya-E.L.F (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 15:39
     จีวอนน้องซีวอนแหงมอ่ะ
    #3,629
    0
  21. #3598 Elf--->Luv_Kyu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 00:47
    อุวะ เมะเรื่องนี้แรงจริง ๆ ทั้งแถทั้งแหลได้ใจ ฮ่าฮ่า
    #3,598
    0
  22. #3559 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 21:58
    ว้าว บอมดีใจด้วยๆ
    #3,559
    0
  23. #3522 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:00
    โอ้ววววววววว  เจอบอมโหมดเจ้าเล่ห์ แถมแหลสดได้เนียนขนาดเนี้ย
    ด๊องเอ๊ยยยย จะโดนกดเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เตรียมตัวไว้ให้ดีเล๊ยยย ^^
    #3,522
    0
  24. #3485 beer+++ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 03:56
     บอมเจ้าเลห์อ่ะงานนี้หมวยตามม่ายทันเลยฮ่าๆๆๆ
    #3,485
    0
  25. #3462 meenim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:10
    กรี๊ดดดดดดดดดดด รักแรกพบ 
    #3,462
    0