{SHINee} The Trust บทเรียนนี้เรียกว่ารัก

ตอนที่ 54 : The Trust Lesson 48_อดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 ก.ย. 52

The Trust Lesson 48_อดีต

 

 

 

                มินโฮนอนไม่ค่อยหลับเลยเดี๋ยวนี้ บ้านที่เคยมีเสียงทะเลาะ เสียงร้องไห้ เสียงหัวเราะ

 

 

 

                ตอนนี้เหลือเพียงความว่างเปล่า

 

 

 

                มินโฮเปิดประตูบ้านจะออกไปทำงานพิเศษเหมือนดั่งทุกๆวัน

 

 

 

                แต่ก็พบเข้ากับรถคันหรูสีดำมันวาวคันหนึ่ง พร้อมกับผู้ชายสวมสูทสีดำหลายคน

 

 

 

                อะ....เอ่อ มาหาใคร มินโฮถามอย่างตกใจ เจ้าหนี้ที่ไหนอีกวะเนี่ย

 

 

 

                แต่แล้วชายชุดพวกนี้กลับหลบทางให้หญิงคนหนึ่งที่ก้าวลงมาจากรถ

 

 

                เอ่อ สวัสดีครับ มินโอเคารพตามมารยาท

 

 

 

                เธอรู้จักผู้หญิงในรูปนี้มั้ย? หญิงที่ค่อนข้างจะสูงอายุคนนี้ยื่นรูปถ่ายใบหนึ่งมาตรงหน้าเค้า

 

 

 

                อะ...เอ่อ คุณแม่ผมครับ มินโฮอึ้ง ในรูปถ่ายใบนี้นอกจากว่าจะมีแม่แล้วก็ยังมีผู้ชายอีกคนหนึ่ง...

 

 

 

                เธอชื่อชเว มินโฮ ใช่มั้ย?

 

 

 

                ใช่ครับ...แล้วคุณคือ มินโอถามด้วยความสงสัย

 

 

 

                ตามชั้นมาสิ ชั้นจะพาเธอไปพบพ่อของเธอ หญิงชราบอกก่อนจะเดินตรงไปที่รถ

 

 

 

                มินโฮมองตามอย่างไม่ไว้ใจ แต่จิตใต้สำนึกที่อยากจะเจอพ่อมาตลอด17ปี ทำให้เค้าจำต้องเดินตามไปที่รถด้วย

 

 

 

                รถหรูพาเค้าเข้ายังสุสานแห่งหนึ่ง มินโฮเดินตามหญิงชรามาด้วยใจที่เต้นตึกตักๆ

 

 

 

                เค้ากำลังจะได้เจอพ่อแล้วใช่มั้ย

 

 

 

                จนกระทั่งหญิงชราได้หยุดเดินตรงหน้า โลงศพหินอ่อนโลงหนึ่ง มินโฮจึงมองไปที่ป้าย

 

 

 

                ผู้ชายคนเดียวกับที่อยู่ในรูปถ่ายใบนั้น

 

 

                นี่ไง พ่อของเธอ หญิงชราพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

 

 

                หะ...หา? มะ...หมายความว่า... มินโฮมองไปที่หลุมศพของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อตัวเอง

 

 

 

                ใช่แล้วล่ะ พ่อของเธอจากโลกนี้ไปได้สิบกว่าปีแล้ว ตั้งแต่ที่เธออายุได้เพียงสองปีเองมั้ง

 

 

 

                หมายความว่าที่พ่อไม่เคยออกมาตามหาผมกับแม่เลยก็เพราะ... มินโฮรู้สึกละอายเหลือเกินที่เคยคิดถึงพ่อในด้านที่ไม่ดี

 

 

 

                เพราะชั้นเอง ชั้นเองที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้

 

 

 

                หมายความว่ายังไง คุณเป็นใคร

 

 

 

                ชั้นเป็นแม่ของเค้า เป็นย่าแท้ๆของเธอยังไงล่ะ

 

 

 

                ยะ...ย่า? งั้นหรอ? มินโฮตกใจกับญาติที่โผล่มาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

 

                ชั้นเองที่ไม่ยอมรับแม่เธอมาเป็นสะใภ้พร้อมกับกีดกันทุกวิถีทาง จนสุดท้ายลูกชายก็ต้องตายไปด้วยโรคตรอมใจ ย่าขอโทษนะมินโฮ ได้โปรดรับการขอโทษจากยายแก่คนนี้ด้วย หญิงชราผู้เป็นย่าแท้ๆของมินโฮคุกเข่าลงต่อหน้าเด็กหนุ่ม

 

 

 

                มินโฮมองคนตรงหน้า ด้วยแววตาเรียบเฉย แม่ครับ ทำไมชะตาของเราสองคนช่างเหมือนกันจังเลยครับ

 

 

 

                ลุกขึ้นเถอะครับ... มินโฮประครองคนตรงหน้าให้ลุกขึ้นยืน

 

 

 

                ให้อภัยชั้นได้มั้ย แล้วไปอยู่ที่ตระชเวเถอะนะ พ่อของเธอทำพินัยกรรมยกสมบัติทั้งหมดของเค้าให้เธอหมดแล้ว และชั้น...ก็จะยกทุกอย่างที่เป็นของชั้นให้เธอด้วย ในฐานะทายาทคนเดียวของเรา คุณย่าพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ ตลอดเวลากว่า10สิบ ที่ต้องอยู่คนเดียวอย่างเงียบเหงากับเงินทองที่ไม่ได้ใช้

 

 

 

                ครับ. กลับบ้านเรากันนะฮะคุณย่า

 

 

 

                ท้องฟ้าสีคราม กับแสงแดดอ่อนๆสีทอง ส่องแสงบอกให้เค้ารู้

 

 

 

                ว่าชีวิตของเค้านับจากนี้ไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว

 

 

 

 

                วันนี้ที่บ้านมีการเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของผู้ใหญ่ประจำบ้านเล็กน้อย

 

 

 

                อาหารหน้าตาน่ากินมากมาย ถูกจัดวางจนเต็มโต๊ะไปหมด

 

 

 

                โอ้โห คุณแม่ฮะ ทำไมมันเพียบขนาดนี้เลยล่ะฮะ แทมินตาลุกวาว

 

 

 

                ทานเยอะๆนะ มีแต่ของโปรดเราทั้งนั้นเลยนี่นา ผู้เป็นแม่ยิ้มอย่างใจดี

 

 

 

                คร้าบบบบ................

 

 

 

                จงฮยอนด้วยนะลูก ผู้เป็นพ่อพูดขึ้นมาบ้าง

 

 

 

                แน่นอนครับ แล้วจงฮยอนกับแทมินก็รีบลงมือจัดการกับอาหารตรงหน้า

 

 

 

                ว้าว...นี่ลูกชายแม่กินผักเป็นแล้วหรอเนี่ย คุณนายลีมองอย่างอึ้งๆ

 

 

 

                แหะๆ......... แทมินมองอย่างเขินๆ

 

 

 

                ลองไม่กินสิฮะ จงฮยอนมองขู่ๆ

 

 

 

                วู้ว...แทมินพ่อยอมพี่ชายคนนี้ขนาดนี้เลยหรอเนี่ย คุณลี ล้อเลียนลูกชาย

 

 

 

                พ่ออ่า...... แทมินทำหน้ามุ่ย เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งบ้าน

 

 

 

                เอาล่ะๆ รีบๆกินกันเถอะ... คุณนายลีสั่งอีกครั้ง ทุกคนจึงลงมือกินข้าวกันอีกครั้ง

 

 

 

                จนเมื่ออาหารทั้งหมดถูกจัดการหมดแล้ว ทั้งสี่คนจึงมานั่งให้อาหารย่อยอยู่ที่หน้าทีวี

 

 

 

                เอ่อ...พ่อฮะ แม่ฮะ แทมินพูดขัดขึ้นมา

 

 

 

                ถึงเวลาบอกซะที

 

 

 

                ว่าไงลูก ทั้งสองหันมามอง รวมทั้งจงฮยอนด้วย เพราะน้ำเสียงของแทมินมันฟังดูแปลกๆน่ะสิ

 

 

 

                ผมมีเรื่องจะบอกพ่อกับแม่น่ะฮะ แทมินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

 

 

 

                จงฮยอนสังหรณ์ใจแปลกๆยังไงก็ไม่รู้

 

 

 

                อ่า...ว่ามาสิลูก พ่อพร้อมจะฟังเสมอ ประมุขของบ้านพูดขึ้น

 

 

 

                ผมจะไปเรียนต่อที่สเปนครับ

 

 

 

                ว่ายังไงนะ!!!” ผู้เป็นแม่ร้องออกมาก่อน ส่วนคุณพ่อนิ่งไปเล็กน้อย

 

 

 

                ส่วนจงฮยอนน่ะหรอ ช็อคสติหลุดลอยไปไกลแล้ว

 

 

 

                ทำไม? คุณพ่อขอเหตุผลก่อน

 

 

                ผมได้รับทุนไปเรียนต่อจากอาจารย์ยูชอนมาฮะ และผมก็ชอบสเปนมากด้วย พ่อครับได้โปรดให้ผมด้วยนะฮะ

 

 

 

                ไม่นะแทมิน แม่ไม่ยอมให้ลูกไปแน่ ลูกเพิ่งจะ15ปีเองนะ คุณนายลีอยากจะเป็นลมเสียให้ได้

 

 

 

                ไปนานแค่ไหน แต่ผู้เป็นพ่อยังคงเก็บอาการได้นิ่งกว่า

 

 

 

                สามปีครับ... แค่เห็นตัวเลข จงฮยอนก็อยากจะบ้าแล้ว แค่คิดว่าจะไม่ได้เห็นหน้าคนรักเพียงหนึ่งวันเค้าก็แทบบ้า นี่ไปตั้งสามปี

 

 

 

                เอาปืนมาฆ่าเค้าเลยดีกว่า

 

 

 

                ลูกมั่นใจหรอว่าสามารถอยู่คนเดียวได้ถึงสามปีน่ะ

 

 

 

                มั่นใจครับ พ่อครับ ให้ผมไปเถอะครับ เพื่ออนาคตของผมเอง แทมินกัดฟันตัดสินใจพูดออกไป

 

 

 

                แทมิน จะทิ้งแม่ไปหรอลูก คุณนายลียังคร่ำครวญไม่จบ

 

 

 

                แล้วคนที่นี่...ลูกจะทิ้งเค้าไว้ข้างหลังได้หรอ ประมุขตระกูลลีถามด้วยคำถามกำกวม แต่แทมินก็เข้าใจดีว่าพ่อหมายถึงใคร

 

 

 

                คนตัวเล็กต้องแข็งใจไม่หันไปสบสายตาที่จ้องเขม็งมา

 

 

 

                ครับ. ผมจะไปครับ แทมินไม่ตอบ แต่การที่พูดแบบนี้ก็ทำให้หลายๆอย่างกระจ่างแล้วล่ะ

 

 

 

                จงฮยอนอยากจะหยุดหายใจเสียดื้อๆ เค้ากำลังจะทิ้งผมไป แทมินกำลังจะทิ้งความรักของเราไป!!

 

 

 

                ตกลง พ่อให้ลูกไป ผู้เป็นพ่อพูดออกมาในที่สุด

 

 

 

                คุณคะ!!!” คุณนายลีร้องประท้วง

 

 

 

                อย่าเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจนะคุณพ่อย้ำชัดอีกครั้ง

 

 

 

                ครับ. แน่นอนครับ.

 

 

 

                ผมไม่เสียใจกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจ และผมก็มั่นใจในรักของเราเช่นกัน

 

 

 

*********************************
กลับมาแล้ว I'm come back!!! การสอบอันวุ่นวาย ทำเอาแทบลืมหายใจ
ทุกๆคนคิดถึงกันบ้างรึเปล่าเนี่ย? สอบเป็นยังไงกันบ้าง มีเรื่องอยากคุยเยอะแยะเลย
แต่คงไม่พอเนื้อที่ ฮ่าๆๆๆๆ หวังว่าทุกๆคนจะสบายดีกันนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,229 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 กรกฎาคม 2554 / 01:23
    ง่า
    ไม่ให้แทมไปเกาะขาแทม(<---อินี่-*-)
    #2,174
    0
  2. #2149 donut5194 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2554 / 00:51
    จงตามแทมไปโลด
    #2,149
    0
  3. #2096 บลาๆ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 18:17
    จงตามไป!!!!!!!!!
    #2,096
    0
  4. #2035 'The Pancake!; (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 21:37
    =[]= แทมจะไปสเปนนนนนน
    #2,035
    0
  5. #1955 คนอยู่บ้าน (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2553 / 15:38
    โอ้ย ร้องไห้ TT ทำไมมันต้องมาทั้งความสุขกับความทุกข์ด้วยเนี่ยT^T
    #1,955
    0
  6. #1836 YuiiPeet (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2553 / 23:11
    ความเด็ดเดี่ยวของนาย


    ทำร้ายจงฮยอนอยู่นะT^T
    #1,836
    0
  7. #1694 juyong (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2553 / 20:39

    แล้วบลิงบลิงจะทำงัยล่ะทีนี้

    #1,694
    0
  8. #1579 ~NuDearJar~ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2553 / 17:34
    เคลียร์หมดและ
    เหลือแต่ฮยอนมิน
    #1,579
    0
  9. #1527 Nosomi & Misora (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2553 / 01:06
    Nosomi:ไม่จบ..
    Misora:ไม่สิ้น...
    #1,527
    0
  10. #1369 -- [ SHINee ] -- (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 20:06
    เอ้า!
    มิโน กะรอดไปแล้วววว
    แทม กะ จง กะงานเข้าอีก
    รายหวา
    #1,369
    0
  11. #1140 PALMY (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2552 / 20:37
    มินโฮรอดตัวไปแล้ว



    ดีใจด้วยนะมินโฮ



    แต่ แทม กับ จงเนี่ย ดิ



    เฮ้อเหนื่อยใจ
    #1,140
    0
  12. #1112 มายุ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 22:51
    แง้สงสารจงอ่ะ

    ส่วนมินโฮยินดีด้วยนะจ๊ะ
    #1,112
    0
  13. #981 –•“Som”•– (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2552 / 23:02
    ไปเพื่อ?

    ดีกันแล้วไม่ใช่หรอ???
    #981
    0
  14. #965 ★SHINing_MEAN★ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2552 / 20:27
    นายห้ามไปนะแทมิน T T
    #965
    0
  15. #879 Remaz (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2552 / 01:23
    ไรเตอร์ คัมแบค



    ค้างอย่างแรงอ่ะไรเตอร์



    แทมมี ก่อนไปต้องเคลียร์กันให้รู้เรื่องนะลูกนะ



    ช่วงเน้สอบอ่ะป่าว ถ้าไม่สอบอัพด่วนๆน้า



    อยากอ่านมินโฮกับมินฮวานอ่ะ ค้างๆ
    #879
    0
  16. #877 hyunminlovelove (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 29 กันยายน 2552 / 20:54

    แทมินเราจะไปแล้วหรอ

    น่าสงสารจงฮยอนTT^TT

    #877
    0
  17. #857 fah_nakra (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 กันยายน 2552 / 19:01
    ค้าง...



    สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #857
    0
  18. #841 ข้าว (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 กันยายน 2552 / 16:24
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย กว่าจะกลับมา



    แบบว่าขอบ่นหน่อย



    พอกลับมาก้ทำชั้น แถบตั้งตัวไม่ติด



    น้องจะหนีจงไปไหน



    แหม๋ๆๆๆ เล่นซะต้องติดตาม



    ค้างงงงงงงงงงงง อย่างแรง



    ต่อเร็วๆนะ ไรเตอร์ จะรอจร้า
    #841
    0
  19. #840 *~ เยเย่พอย ~* (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 กันยายน 2552 / 13:01

    แทมจากบลิงไปอีกแล้วว TT

    #840
    0
  20. #839 HYUKKIELOVE (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 กันยายน 2552 / 11:59
    แทมน่ารัก

    รีบๆ กลับมานะ
    #839
    0