{SHINee} The Trust บทเรียนนี้เรียกว่ารัก

ตอนที่ 2 : The Trust Lesson 1_พี่จงฮยอนจะกลับมาแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    16 ก.ย. 51

The Trust Lesson 1_พี่จงฮยอนจะกลับมาแล้ว

 

 

 

                อะไรนะฮะแม่...พี่จงฮยอนจะมาพักอยู่ที่บ้านเราหรอฮะเสียงเล็กแหลมถูกแทรกขึ้นมากลางโต๊ะอาหารหลังจากที่แทมิน หนุ่มน้อยวัย15ปี ได้รับรู้ถึงบุคคลที่จะมาอาศัยบ้านเค้าอยู่ตลอดเทอมหน้านี้

 

 

 

                ลูกจะตกใจทำไมล่ะ ความจริงลูกควรจะดีใจไม่ใช่หรอจ๊ะ...ผู้เป็นแม่มองหน้าลูกอย่างยิ้มๆ

 

 

 

                แม่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงอ้ะ...แทมินหน้ามุ่ยไม่พอใจ

 

 

 

                อ้าว...แล้วตอนเด็กๆใครกันล่ะ ที่ร้องไห้งอแงไม่ยอมให้พี่เค้าไปเรียนที่ญี่ปุ่นน่ะ แล้วก็ยังเป็นเราอีกไม่ใช่หรอที่ไปป่าวประกาศบอกใครต่อใครว่าจะแต่งงานกับพี่เค้าให้ได้ ถึงได้ยอมปล่อยให้พี่เค้าไปเรียนต่อได้น่ะห๊ะคราวนี้ผู้เป็นพ่อที่กำลังดื่มกาแฟเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาบ้าง

 

 

 

                โธ่...พ่อฮะ แม่ฮะ นั่นมันก็เรื่องที่ผ่านมาตั้งนานแล้วนะ จะไปพูดถึงมันอีกทำไม

 

 

 

                แต่ถึงยังไงลูกของแม่ ก็ยังคิดถึงฮีโร่คนนั้นอยู่ใช่มั้ยล่ะ

 

 

 

                โอ๊ย...ไม่เอาแล้ว ผมไม่พูดแล้ว เชิญพ่อกับแม่กินไปเหอะ แทมินจะไปนอนอ่านการ์ตูนแล้ว หนุ่มน้อยพูดก่อนจะคว้าตุ๊กตาหมีตัวโปรดเดินขึ้นห้องนอนไปทันที

 

 

 

                ปากก็บอกว่าไม่คิดถึง แต่มือนี่กอดตุ๊กตาที่เค้าให้ไว้ซะแน่นเชียว ไม่รู้ว่าจะปากแข็งไปถึงไหนนะลูกเราคนเป็นพ่อส่ายหัวน้อยๆก่อนจะลงมือทานอาหารเช้าต่อไป

 

 

 

 

                นั่นสินะคะคุณ แล้วนี่อีกไม่กี่วันจงฮยอนก็จะเดินทางมาถึงเกาหลีนี่แล้วด้วย คุณจะยังไม่บอกลูกไปอีกหรอคะ ว่าเราจะต้องเดินทางไปทำงานที่ไทยน่ะ แล้วถ้าถึงเวลาลูกจะตั้งรับได้หรอ คุณก็รู้ว่าเราเลี้ยงลูกมา15ปีไม่เคยห่างลูกไปไหนไกลเกิน3วันเลยนะคะคุณนายลี พูดออกมาอย่างกังวล

 

 

 

                ก็เพราะอย่างนี้ยังไงล่ะ ผมถึงต้องตามจงฮยอนให้มาดูแลลูกของเรา ถ้าเป็นจงฮยอนผมว่าก็คงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรอก เพราะถึงยังไงคุณก็เต็มใจรับเจ้านั่นเป็นลูกเขยอยู่แล้วนี่นาหัวหน้าครอบครัวลอบมองภรรยาอย่างยิ้มๆ

 

 

 

                อ้อ...แน่นอนสิคะคุณ...เฮ้อ...นี่จะต้องจากลูกไปเกือบปีแบบนี้ชั้นล่ะใจหายจริงๆเลยแม่ของแทมินทอดสายตามองไปยังด้านบนของบ้านอย่างเป็นห่วงลูกชายคนเดียวของตัวเอง

 

 

 

 

                ซึ่งทางฝ่ายของคุณพ่อนั้นก็ไม่ต่างอะไรเลยเช่นกัน แต่จะให้ทำยังไงได้ก็งานมันเร่งด่วนจริงๆนี่นา เค้าก็จะต้องไปดูแลสาขางานที่ไทยด้วย ถ้าส่งคนอื่นไปการตีตลาดที่นู่นก็คงจะลำบากน่าดู ทางที่ดีเค้าไปเองคงจะดีกว่า...

 

 

 

 

                ก็หวังได้แต่ว่า...จงฮยอนคงจะดูแลลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเค้าได้ดีก็เท่านั้น แต่เท่าที่ดูจากสถานการณ์ก็คงจะไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนัก เพราะว่ายังไงเด็กมันก็รักกัน คิดมากไปปวดหัวเปล่าๆ...

 

 

 

 

                                                ***************************************

 

 

                หลังจากที่ปิดประตูห้องนอนสนิทแล้ว แทมินรีบหันซ้ายหันขวาเช็คดูความแน่ใจแล้วรีบไปหยิบกล่องไม้ใต้เตียงขึ้นมาดูทันที และเมื่อเปิดฝาออกในนั้นก็เต็มไปด้วยสิ่งของต่างๆมากมาย มือเล็กหยิบขึ้นมาดูอย่างสนใจ

 

 

 

 

                ดอกไม้อันนี้...พี่จงฮยอนให้มาตอนที่ไปดูดอกมูกุงฮวาบานด้วยกันนี่นาแทมินหยิบกลีบดอกไม้ที่แห้งเหี่ยวไปตามกาลเวลาขึ้นมาดูอย่างสนใจ

 

 

 

 

                เอ...แล้วอันนี้อะไรล่ะ อ้อ...โปสการ์ดที่พี่จงฮยอนให้ไว้ตอนก่อนไปเรียนต่อนี่นา

แทมินพลิกการ์ดกลับไปกลับมาเพื่ออ่านข้อความนั้น

 

 

 

 

                ...แทมิน ที่รักของพี่ พี่สัญญานะว่าพี่จะไปไม่นานหรอก เราก็ต้องสัญญากับพี่นะว่าจะรอพี่กลับมา พี่รักแทมินมากๆนะ พี่จงฮยอนของน้องแทมิน...

 

 

 

 

                คนโกหก ไหนที่เคยบอกว่าจะไปไม่นานนี่หายไปตั้ง7ปีแล้ว ไม่เคยติดต่อกลับมาหากันบ้างเลย คนใจร้ายคนผิดสัญญา แทมินโกรธแล้วจริงๆด้วย หนุ่มน้อยหน้าหวานพองลมเข้าแก้มอย่างไม่พอใจ

 

 

 

 

                ผ่านไปตั้ง7ปีกว่าแล้ว พี่จงฮยอนจะเป็นยังไงบ้างนะ...เค้าจะใจดีกับแทมินเหมือนเมื่อก่อนรึเปล่า หรือว่าเค้าจะยังหน้าตาเหมือนเดิมมั้ย ที่สำคัญเค้าจะยังจำแทมินได้มั้ย แทมินกลัวจังเลยว่าพี่เค้าจะจำแทมินไม่ได้ แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆผมควรจะทำยังไงดีล่ะ

 

 

 

 

                ร่างบางได้แต่ นอนกลิ้งตัวไปมาอย่างกังวล แม่บอกว่าพี่จงฮยอนจะมาถึงที่เกาหลีในอีก3วันข้างหน้านี้ แทมินตื่นเต้นจังเลย แทมินโตแล้วนะ ปีนี้ก็อายุ15แล้ว พี่จงฮยอนจะยังจำสัญญาที่มีไว้ให้กับแทมินรึเปล่านะ

 

 

 

                                                ***************************************

 

 

                ณ เวลาเดียวกันกับอีกฟากฝั่งของท้องฟ้า ที่เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

 

 

 

                จงฮยอนลูก...ลูกเก็บของทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย มารดาถามลูกชายคนเดียวอย่างเป็นห่วง

 

 

 

                เรียบร้อยแล้วครับแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง ชายหนุ่มอายุราวๆ17ปี ใบหน้าที่บ่งบอกความเป็นเอเชียแท้ๆ หันกลับไปตอบแม่

 

 

 

                เฮ้อ...นี่ลูกตัดสินใจดีแล้วหรอเนี่ย ว่าจะกลับไปที่เกาหลีน่ะ คุณนายถามลูกชายอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ

 

 

 

 

                โธ่ แม่คร้าบก็คุณอาทั้งสองเค้ามีธุระเร่งด่วนจริงๆนี่ครับ เค้าถึงจะต้องไปไทยกัน ถ้าเค้าไม่ลำบากจริงๆ เค้าก็คงไม่มาขอร้องให้เราช่วยหรอก จงฮยอนหันกลับไปกอดแม่อย่างอ้อนๆ

 

 

 

 

                ที่แม่กลัวน่ะ ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ที่เราอยากกลับไปเกาหลีครั้งนี้น่ะ ไม่ใช่เพราะอยากจะช่วยคุณอาอย่างเดียวใช่มั้ยล่ะ ผู้เป็นแม่ถามขึ้นมาอย่างรู้ทัน

 

 

 

 

                แม่หมายถึงอะไรครับ

 

 

 

                เราน่ะ อยากกลับไปหาเจ้าแทมินมากกว่าล่ะมั้ง รึจะเถียงแม่ว่าไม่จริง คนที่เคยอาบน้ำร้อนมาก่อนพูดอย่างรู้ทัน

 

 

 

 

                เฮ้อ...ผมนี่ไม่เคยปิดแม่ได้ซักครั้งเลยนะครับ...จงฮยอนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ

 

 

 

                ก็แน่ล่ะ เราเป็นลูกแม่นี่นา...นี่ จงฮยอนแม่พูดอย่างจริงจังเลยนะลูก...

 

 

 

                ครับแม่...ร่างสูงของเด็กหนุ่มตอบอย่างจริงจังเช่นกัน

 

 

 

                แม่...อยากรู้ว่าลูกคิดยังไงกับแทมิน คุณแม่ถามออกมาอย่างหนักใจ

 

 

 

                เอ่อ...ทำไมแม่ถึงถามแบบนี้ล่ะครับ

 

 

 

                ตอบแม่มาก่อนสิแม่อยากจะรู้ว่าลูกของแม่รักน้องเค้าแบบไหน

 

 

 

                ผม...เอ่อ...คือว่า....จงฮยอนพยายามหาเหตุผลมาเลี่ยง

 

 

 

 

                จงฮยอน...ปี้ลูกก็17แล้วนะ ทำอะไรให้มันเป็นลูกผู้ชายหน่อยสิ

 

 

 

 

                ครับแม่...ผมยอมรับว่าผมรักน้องเค้า รักแล้วก็คิดถึงมากด้วย จงฮยอนตอบแม่ไปอย่างชัดถ้อยชัดคำ

 

 

 

                แม่ก็แค่อยากรู้แค่นี้นั่นแหละลูก จะทำอะไรแม่ไม่เคยห้ามลูกหรอกนะ แต่แม่แค่อยากจะเตือนว่าให้มันอยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ก็ดีนะลูก แทมินก็ยังเด็กอยู่เลยหรือแม้แต่ตัวของลูกเอง ถ้าเกิดอะไรขึ้นแม่บอกไว้เลยนะว่าแม่จะให้ลูกเป็นคนรับผิดชอบเพียงแต่ฝ่ายเดียว

 

 

 

 

                โธ่...แม่ครับ นี่แม่พูดอย่างกับว่าแทมินเค้าท้องได้อย่างนั้นนั่นแหละจงฮยอนพูดออกมาอย่างขำๆ

 

 

 

                เดี๋ยวเถอะเจ้าลูกคนนี้นี่....ที่แม่สอนเนี่ยเข้าใจมั้ยคุณนายเงื้อมือจะฟาดลงบนต้นแขนของลูกชาย

 

 

 

 

                โอ๋ๆๆ เข้าใจแล้วคร้าบ ผมรับรองว่าจะไม่ทำอะไรที่เกินขอบเขตแน่นอนครับจงฮยอนชูมือซ้ายขึ้นสัญญากับแม่ แต่เบื้องหลังนี่สิ มือขวากลับไขว้นิ้วไว้ซะเป็นระเบียบเชียว

 

 

 

 

                แล้วคิดว่าคนเป็นแม่จะไม่เห็นงั้นหรอ เดาใจแม่ผิดไปแล้วล่ะมั้งพ่อลูกชาย แต่ก็เอาเถอะนะ...อย่างที่ว่าลูกเรารักใครเราก็ต้องรักด้วย ในเมื่อลูกของแม่เลือกพ่อหนูแทมินแล้ว แม่ก็คงจะต้องรีบทำของเตรียมรับขวัญว่าที่ลูกสะใภ้แล้วล่ะมั้ง

 

 

 

 

                รีบนอนซะเถอะนะลูก พรุ่งนี้จะต้องไปทำเรื่องระเบียบการต่างๆไม่ใช่หรอ แม่ไปแล้วนะ ฝันดีนะลูกคุณแม่หอมแก้มลูกชายอีกครั้งก่อนจะเดินออกไป

 

 

 

 

                จงฮยอนเอื้อมมือไปหยิบกรอบรูปบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ขึ้นมาดูอย่างยิ้มๆ ในนั้นมีรูปของเด็กผู้ชายสองคนกำลังยืนกอดคอกันอยู่ผู้ชายตัวสูงฝั่งซ้ายนั้นก็คือตัวของเค้าเอง ส่วนเด็กผู้ชายหน้าหวานๆทางฝั่งขวาก็จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก...แทมิน

 

 

 

 

                เมื่อก่อนแทมินจะเหมือนผู้หญิงมาก แถมคุณอาหญิงยังชอบจับแทมินใส่กระโปรงอีก ตัวเล็กของเค้าก็เลยมักจะถูกเด็กผู้ชายแถวบ้านรุมแกล้งเป็นประจำเลย แถมเจ้าตัวยังขี้แงเป็นอันดับหนึ่งเลยร้อนถึงตัวเค้าจะต้องคอยออกโรงปกป้องอยู่ตลอด แบบนี้ล่ะมั้งแทมินถึงได้ติดเค้าเอามากๆ

 

 

 

 

                ขนาดที่ว่าตอนที่รู้ว่าเค้าจะต้องมาใช้ชีวิตอยู่ที่ญี่ปุ่นนี้ เค้าจะต้องหลอกล่อสารพัด จอมงอแงก็เอาแต่ร้องไห้อยู่ท่าเดียว ท่าดึงชายเสื้อเค้าเอาไว้แน่นในตอนนั้นนึกย้อนไปกี่ที ก็สามารถเรียกรอยยิ้มจากเค้าได้เสมอ

 

 

 

                ร่างสูงก้มลงจูบรูปใบนั้นเบาๆ ด้วยความคิดถึง

 

 

 

                ผ่านไป7ปีแล้ว นายจะเป็นยังไงบ้างนะ แทมิน...พี่คิดถึงนายมากเลย

 

 

 

                                                ********************************

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,229 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 12:40
    อ๊ายยย!ตื่นเต้น
    อยากให้จงเจอกับแทมเร็วๆจัง
    #2,115
    0
  2. #2112 Klomjung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2554 / 01:31
    แทมินน่ารักมากกก >///<
    #2,112
    0
  3. #2081 บลาๆ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 11:12
    แหมจง แผนสูงนะจ้ะ ==

    ไขว้นิ้วซะ

    ชอบแม่จงอ่ะ><

    #2,081
    0
  4. #2061 종키 IS REAL (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2554 / 16:38
    หนุกมากมายๆๆๆ> <
    #2,061
    0
  5. #2044 SNW & เห็ดแทมแบ๊วๆ =3= (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 14:22

    แทมน่ารักอะ>-<

    #2,044
    0
  6. #1990 'The Pancake!; (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 16:34
    สนุกสนุก xD
    #1,990
    0
  7. #1904 a little thing called 'love' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 18:28
    รีบกลับไปหาแทมเร็วๆนะค่ะคุณจง
    #1,904
    0
  8. #1803 YuiiPeet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2553 / 11:34
    รีบกลับไปหาน้องแทมเร็วๆนร๊า



    แทมคิดถึงจนมนไม่ไหวแล้ววววว^O^
    #1,803
    0
  9. #1793 เจ้าชายเห๊ดเผ๊าะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2553 / 20:49

    อ่า.....

    จ๊ง จง รัก แทมๆๆๆๆ

    ไรเตอร์ สู้ๆๆ น้า..

    #1,793
    0
  10. #1776 taemin girl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2553 / 11:35
    ขอบมากเลยอ่ะ



    รักฮยอนมินเสมอ



    คุณไรเตอร์ก้อน่ารัก



    แต่วด้ายถูกจัยมากๆ
    #1,776
    0
  11. #1737 อิทอม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2553 / 17:11
    สนุกมากเลยค๊า
    #1,737
    0
  12. #1733 shika22 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2553 / 14:13
    ฝากไว้กับจงเลยไม่ต้องห่วง
    พ่อคิดผิดคะ
    ฝากไว้กับจงนี่แหละน่าห่วงสุด
    55555
    #1,733
    0
  13. #1536 My Perfect Life ^^~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2553 / 17:28

    เรื่องนี้สนุกแน่ๆอ่ะ น่ารักดีนะ 55

    #1,536
    0
  14. #1479 Nosomi & Misora (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 00:44
    Nosomi:กลับมาไวๆ นะ น้องรออยู่
    Misora:พี่จงฮยอนกลับมาไวๆ นะค่ะ กลับมาหาพี่แทมินไวๆ นะ
    #1,479
    0
  15. #1473 eunkam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 22:09
    โหรักกันตั้ง7ปี >< กลับมาหาน้องไวๆนะ
    #1,473
    0
  16. #1425 ying (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2553 / 21:19
    ขอบคุณมากค่ะ

    ^^
    #1,425
    0
  17. วันที่ 9 เมษายน 2553 / 13:56
    โอ้วว
    แค่ตอนแรกก็ลุ้น
    55555
    ขออ่านตอนต่อไปเลยละกันน้าาา^^
    #1,385
    0
  18. #1378 Tao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2553 / 21:09
    ฉันก็คิดถึงพี่เหมือนกัน!
    #1,378
    0
  19. #1333 -- [ SHINee ] -- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 12:53
    อ๊ายย
    น่ารักๆๆๆๆ
    >.<
    #1,333
    0
  20. #1320 minonew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 16:11
    น่ารักโฮก..
    #1,320
    0
  21. #1294 M E A N (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2553 / 19:13
    อยากหั๊ยจงกลับปัยเร๊ว ๆ >
    #1,294
    0
  22. #1264 bobowjang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553 / 17:11
    ขนาดยังไม่เจอกัน ยังหวานซะนาดนี้ !
    #1,264
    0
  23. #1255 railway :D (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2553 / 20:52
    แทมน่ารักมากเลย ฮี่ xD

    5555555555555555.



    ชอบ ๆ คึคึึ.
    #1,255
    0
  24. #1209 HYUNMIN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2553 / 19:22
    อ่าาา



    อ่านต่อ ค่ะ!! เม้นๆๆ แห๊ะ ๆ



    สนุกดีอ่ะจ่ะ ชอบ มากเลย ^^ เเทมๆ คิดถึงพี่เป็ด มากๆเลยซินะเนี่ย
    #1,209
    0
  25. #1169 ฟาร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 19:53
    ><



    ตอนแรกกะว่ามาส่องๆก่อน

    แต่ตอนนี้ติดแล้วล่ะ

    #1,169
    0