{SHINee} The Trust บทเรียนนี้เรียกว่ารัก

ตอนที่ 11 : The Trust Lesson 10_ถ้ารำคาญพี่มาก...พี่ไปก็ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 ต.ค. 51

The Trust Lesson 10_ถ้ารำคาญพี่มาก...พี่ไปก็ได้

 

 

 

                ยัยซาลาเปา...เธอตาย!”เสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้นลั่นห้องทันทีที่มาถึงโรงเรียน ยัยโซฮียังไงวันนี้เธอก็ไม่รอดแน่

 

 

 

 

                อ๊าย...อีตากุญแจผี นายจะทำอะไรช้านโซฮีวิ่งหนีรอบห้องด้วยความกลัว

 

 

 

                จับได้แล้ว...แฮ่ก...ยัยบ้า เมื่อวานแกบอกอะไรอีตานั่นไปคีย์ถามทั้งๆที่หอบกิน

 

 

 

                ก็...เอ่อ...คือ....แหะโซฮียิ้มด้วยสีหน้าเหยเก

 

 

 

                ไม่ขำเลยนะ เธอรู้มั้ยว่าเมื่อวานเธอทำให้ชั้นเจออะไรมาบ้างคีย์พูดอย่างเสียใจก่อนจะปล่อยมือของโซฮีออกแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเอง

 

 

 

                เอ่อ...แล้วเป็นไงบ้างอ่ะ เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นหรอ แล้วทำไมนายจะต้องนั่งเก้าอี้ด้วยท่าทางแปลกๆแบบนั้นด้วยล่ะโซฮีมองไปที่คีย์ซึ่งนั่งไม่ค่อยจะเต็มเก้าอี้เท่าไหร่ด้วยความสงสัย

 

 

 

                ไม่ใช่เรื่องของเธอ อย่ามายุ่งจะได้มั้ยคีย์พูดอย่างรำคาญ

 

 

 

                เอาเว้ย พอคนเค้าเป็นห่วงด้วยความหวังดี กลับปัดทิ้งซะงั้น เอาเถอะน่าเล่ามาเถอะ ดีกว่านายเก็บทุกข์คนเดียวนะคราวนี้โซฮีเริ่มใช้น้ำเสียงอ่อนลงแล้ว

 

 

 

                ก็คือ...เมื่อวานนี้อ่ะนะ...คีย์มองโซฮีอย่างสังเกตก่อนเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้ฟัง

 

 

 

                อย่าบอกนะ...ว่าที่นายนั่งแบบนี้นี่เป็นเพราะถูกพี่อนยูตีน่ะ โห...ชั้นเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าพี่เค้าโกรธแรงขนาดนี้เนี่ยโซฮีพูดอย่างสยอง

 

 

 

 

                เป็นไงล่ะ...ผลงานเธอน่ะคีย์มองอย่างเคืองๆ

 

 

 

                แล้วที่นายบอกเค้าไปว่านายเคยแล้วน่ะ มันจริงๆหรอ

 

 

 

                ใครว่าล่ะ...ชั้นจะไปเคยมีที่ไหนล่ะ ก็แค่อยากประชดเท่านั้นแหละคีย์ตอบออกมาทันที

 

 

 

                อ้าว...งั้นนายก็โดนพี่อนยูเข้าใจผิดน่ะสิ ไปบอกความจริงกับเค้าเดี๋ยวนี้เลยคีย์โซฮีพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

 

                ไม่เอาหรอก ทำไมชั้นจะต้องเป็นฝ่ายไปง้อไอ้บ้านั่นด้วย

 

 

 

 

                คีย์...นายอยากให้พี่อนยูเกลียดนายไปตลอดเลยงั้นหรอ... โซฮีมองเพื่อนอยากคาดคั้น นั่นสิ...เค้าจะปล่อยให้พี่อนยูเกลียดเค้าไปตลอดอย่างนั้นเลยหรอ ไม่นะ ไม่เอา

 

 

 

 

                ถ้าคิดได้แล้ว...เที่ยงนี้ก็ไปง้อพี่เค้าเลยนะ...อย่าปล่อยให้มันค้างคาล่ะ เค้าขออะไรก็ยอมๆเค้าหน่อยเฮอะ...โซฮีพูดอย่างมีเลศนัย

 

 

 

                อะไรน่ะ...ขออะไร...คีย์พูดอย่างไม่เข้าใจ

 

 

 

                ก็...จะง้อเค้าทั้งทีมันก็ต้องลงทุนกันบ้างล่ะ นายไปขอโทษพี่เค้าสิเดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ อ้ะ ครูมาแล้วเรียนกันเถอะโซฮีพูดก่อนจะหันไปสนใจที่กระดานหน้าห้อง

 

 

 

                จะเอายังไงดีน้าเรา...จะไปขอโทษเดี๋ยวก็เสียงฟอร์มหมดหรอก...คีย์ผู้เข้มแข็ง คีย์ผู้แสนจะเย่อหยิ่ง...คีย์ผู้ไม่เคยง้อใคร ขืนไปก็เสียภาพลักษณ์หมดอ่ะดิ เค้าจะไม่ไปหรอก เชอะ...

 

 

 

                                                **************************************

 

 

                เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง...

 

 

 

                เอ่อ...ขอโทษนะฮะ...นายอนยูไม่อยู่หรอฮะ...คีย์เดินมาที่แผนม.5แล้วชะโงกหน้าไปถามคนที่นั่งอยู่ข้างๆที่ของอนยู (เอ่อ...ใครมันบอกว่าจะไม่มาวะ-*-)

 

 

 

                เอ่อ...พอออดปุ๊บ ไอ้อนยูมันก็ขึ้นไปที่ดาดฟ้าเลยอ่า น้องไปตามมันที่นั่นก็ได้ ว่าแต่...เราเป็นแฟนมันหรอจงฮยอนหันมามองอย่างสนใจ แฟนมันโคตรสูงเลยเว้ย น่าอิจฉาจัง - -*

 

 

 

                เอ่อ...ไม่ใช่ฮะ...ผมขอตัวก่อนนะคีย์พูดพร้อมกับวิ่งไปที่ดาดฟ้าอย่างรวดเร็ว เมื่อเปิดประตูออกไปก็เห็นว่าคนที่ตัวตามหากำลังนอนแผ่กับดาดฟ้าต้านสายลมอ่อนที่กำลังพัดไปมา แถมตานี่ยังหลับสนิมอยู่อีกด้วย

 

 

 

                นี่นาย...นาย...ตื่นขึ้นมาคุยกันก่อนสิคีย์เขย่าตัวพี่ชายข้างบ้านเบาๆก่อนเปลี่ยนเป็นแรงขึ้นเรื่อยเมื่อเห็นว่าคนข้างหน้านี้ไม่ยอมลุกขึ้นซะที จะว่าหลับก็ไม่ใช่เพราะร่างสูงลืมตาขึ้นมามองเค้านิดนึงก่อนจะพลิกตัวไปอีกด้านเพื่อหนีเค้า

 

 

 

                นี่...นายอนยูหันมาคุยกันเลยนะคีย์ลุกขึ้นเดินตามไปอีกด้าน แต่ร่างสูงก็ยังพลิกตัวกลับมาที่เดิมอีก นี่จะกวนประสาทกันรึยังไงเนี่ย

 

 

 

                ไอ้บ้า...ลุกขึ้นมาเลยนะคราวนี้คีย์ดึงแขนพี่ชายไปมา และทุบแรงๆ ไม่ทงไม่ทนแล้วเว้ย คนอะไรเล่นตัวชะมัด

 

 

 

                มีธุระอะไรจะพูดก็รีบๆพูดมาสิ...พี่จะลงไปแล้วอนยูพูดเบาๆโดยที่ไม่หันมามองน้องชายตัวดี ทำเอาคีย์หน้าเสียไปเหมือนกัน เล่นใช้น้ำเสียงแบบนี้เค้าก็พูดไม่ออกเลยน่ะสิ อนยูเห็นว่าคีย์ยังไม่ยอมพูดอะไรจึงตั้งท่าว่าจะลุกเดินออกไป

 

 

 

                ขอ...ขอโทษ...นะ.....เงียบและบางเบาๆจนแทบไม่ได้ยิน อนยูหันมามองร่างเพรียวอย่างแปลกใจ

 

 

 

                ขอโทษเรื่องอะไรล่ะอนยูยอมนั่งลงข้างๆคีย์เหมือนเดิม

 

 

 

                ก็...เรื่องเมื่อวานนั่นแหละ

 

 

 

                เมื่อวานเราก่อไว้หลายคดี...จะเอาอันไหนก่อนล่ะอนยูยังคงไม่ยอมแพ้

 

 

 

                นายอย่ากดดันชั้นได้มั้ยห๊ะ...แค่นี้ก็กลุ้มจะแย่อยู่แล้วคีย์หันไปตวาดใส่อนยูด้วยความเขิน

 

 

 

                เอ้า...ถ้าไม่มีอะไรงั้นไปล่ะนะ

 

 

 

                เดี๋ยวๆๆ...พูดแล้วๆ...ก็เมื่อวานน่ะ...คีย์โกหกเรื่อง...ที่คีย์...เคยแล้ว...พูดจบคีย์ก้มหน้าลงทันทีเพื่อปกปิดความเขินอาย แต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาของอนยูไปได้หรอกนะ

 

 

 

                จริงง่ะ...อนยูมองอย่างไม่เชื่อ

 

 

 

                อย่ามาใช้สายตาแบบนั้นมองชั้นนะ...ไอ้บ้า...รู้งี้ไม่น่าเชื่อยัยซาลาเปามาง้อนายเลยโอ้ย...ศักดิ์ศรีชั้นป่นปี้หมดแล้วคีย์ร้องออกมาด้วยน้ำเสียงอยากตาย

 

 

 

                เฮอะ...งั้นก็ไปเลยสิ พี่ไม่ได้ขอให้เรามาง้อซะหน่อย โน่นน่ะประตูอยากไปก็เชิญ พี่อดทนกับเรามามากพอแล้ว ถ้าคิดว่าที่พี่คอยดูแล คอยทำทุกอย่างให้นี่มันน่ารำคาญล่ะก็ ก็ได้...พี่ขอโทษต่อพี่จะไม่ไปยุ่งเกี่ยวหรือวุ่นวายอะไรกับชีวิตเราอีกแล้ว พอใจรึยังอนยูพูดออกมาด้วยแววตาเสียใจ แล้วเดินออกไป

 

 

 

                เดี๋ยวสิ...พี่อนยู คีย์ขอโทษ...คีย์พูดพร้อมกับกอดเอวพี่ชายเอาไว้จากทางด้านหลัง

 

 

 

                เอ่อ...คือ...คีย์ขอโทษนะ...ที่เอาแต่ใจ ขอโทษที่ไม่เชื่อพี่นะ แต่ว่า...พี่อย่าโกรธคีย์แบบนี้สิ นะ...คีย์ยอมฟังแล้ว อย่าเย็นชาใส่คีย์นะเด็กหนุ่มฟอร์มหมดทันที ที่เห็นท่าทางเอาจริงของพี่ชาย

 

 

 

                แน่นะ........อนยูแกะมือที่เอวของตัวเองออกและหันกลับมาสบตากับร่างบาง

 

 

 

                อื้ม...คีย์ยอมฟังแล้ว แต่ห้ามโกรธคีย์นะคีย์ยิ่งใช้น้ำเสียงที่ดูเด็กขึ้นไปเรื่อยๆ ยิ่งทำให้

อนยูรู้ว่าคีย์คนเดิมในสมัยเด็กได้กลับมาแล้ว

 

 

 

                งั้นมานั่งลงนี่...อนยูนั่งลงเอาหลังพิงกับกำแพงดาดฟ้า และจับน้องชายให้มานั่งคร่อมขาตัวเองเอาไว้โดยที่หันหน้าเข้าหากัน

 

 

 

                ฟังพี่นะ...ต่อไปนี้ เราจะต้องกลับบ้านกับพี่ทุกวันและไปให้พี่ติวหนังสือตอนเย็นให้ ห้ามหนีหรือว่าไม่อยู่รอใดๆเด็ดขาดเข้าใจมั้ย

 

 

 

                โดด...อาทิตย์ละครั้งไม่ได้หรอ นะ...ไม่ได้เที่ยวคีย์ขาดใจตายแน่เลย...น้า...นะ...นะ...คีย์ใช้นำเสียงอ้อนๆกับพี่ชายก็มันจริงๆนี่นา

 

 

 

                ไม่ได้...คำเดียวฝันของน้องคีย์แทบสลายเลยทีเดียว

 

 

                ง่ะ...ใจร้าย...คีย์บ่นอุบอิบออกมาเบาๆ

 

 

 

                แล้วก็...ที่ห้ามเลยก็คือ...เรื่องคบใครน่ะ...เลิกให้หมดซะ...ต่อไปนี้อย่าให้พี่เห็นว่าเราแอบไปคบใครอีกนะข้อนี้อนยูใช้น้ำเสียงจริงจังจนคีย์สังเกตได้เลย

 

 

 

                แล้วถ้าลับหลังพี่ไม่เห็นล่ะ ก็คบได้ใช่มะ...คีย์พูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ

 

 

                อยากโดนเหมือนเมื่อวานก็ลองดู...อนยูพูดด้วยน้ำเสียงที่คีย์รู้ดีเลยว่าไม่ใช่แค่ขู่แน่ๆ

 

 

 

                ง่า...แค่ล้อเล่นเท่านั้นแหละ ไม่เอาหรอก...ดูดิ...เจ็บจากเมื่อวานยังระบมอยู่เลย นั่งเก้าอี้เรียนแทบไม่ได้ เพราะพี่นั่นแหละคีย์มองอย่างเคืองๆ

 

 

 

                เพราะเราดื้อต่างหาก...เจ็บมากมั้ยข้อหลังน้ำเสียงอนยูอ่อนลงจริงๆ

 

 

 

                เจ็บสิ...มาตีคีย์แบบนั้นได้ยังไง คีย์ไม่เด็กแล้วนะ ห้ามตี...ห้ามว่าด้วยคีย์ทำปากยู่ไม่พอใจ

 

 

 

 

                ทำไมถึงได้อยากโตนักหรอคีย์...เป็นเด็กแบบนี้ต่อไปนั่นแหละดีแล้ว...

 

 

 

                ดียังไงอ้ะ...คีย์เถียงออกมาทันที

 

 

 

                ก็เป็นเด็กน้อย...ให้พี่ดูแลแบบนี้ตลอดไปน่ะสิ...อนยูพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

 

 

                ง่า...โหดร้าย เค้า16แล้วนะ 16แล้ว...โตจนมีความรู้สึกกับเรื่องอย่างว่าแล้วด้วยคีย์พูดเองหน้าแดงเองสร้างความขำให้แก่ร่างสูงไม่น้อย

 

 

 

                หรอ...งั้นเย็นนี้เราติวเรื่องเพศศึกษาดีมั้ยล่ะอนยูพูดอย่างเจ้าเล่ห์

 

 

 

                บ้าหรอ...ไม่เอา....คีย์ทุบไปที่ไหล่หนาทันที

 

 

 

                ฮะฮะ...เอาล่ะใกล้จะออดแล้ว ไปเรียนกันเถอะ...อนยูพูดก่อนจะจูงมือน้องชายให้ลงจากที่ดาดฟ้าด้วยกัน

 

 

 

                บรรยากาศเก่าๆ เริ่มวนเวียนกลับมาอีกครั้ง ความรู้สึกที่ล้นปรี่ของคนสองคนถูกเติมเต็มด้วยกันและกันจนหมดสิ้น ทีนี้ก็เหลือเพียงแต่ว่าให้พวกเค้าเปิดเผยความรู้สึกภายในใจให้กันและกันได้รับรู้เท่านั้นเอง

 

 

 

 

                                                ***********************************

ไปคุยกันที่ตอนต่อไปด้วยนะคร้าบ โดยเฉพาะใครที่รอมินโฮ...อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,229 ความคิดเห็น

  1. #2222 vacaska (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 04:27
    คีย์น่ารักกกมากกก
    #2,222
    0
  2. วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 14:20
    อิหู้O_o!
    ทำไมเบือกติววิชานั่นล่าวววววววววววววววววว
    #2,124
    0
  3. #2090 บลาๆ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 12:06
    หู้หื่น!!!!!!!!O_O
    #2,090
    0
  4. #2052 SNW & เห็ดแทมแบ๊วๆ =3= (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 18:04
    ถ้าติวเพศศึกษาจริงก็ดีอะดิ -.,-
    #2,052
    0
  5. #1999 'The Pancake!; (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 17:22
    จะติววิชานั้นแบบ แทมอ่ะเหรอ =[]=
    #1,999
    0
  6. #1926 Bobinsky (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 13:52
    ติวเพศศุกษา *0*
    #1,926
    0
  7. #1913 a little thing called 'love' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 19:28
    หู้ จะติววิชานั้นจริงๆหรอเนี่ย
    มินโฮขา~จะโผล่มาเมื่อไหร่ค่ะ
    #1,913
    0
  8. #1846 mil-d-oi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2553 / 17:40

    ทำไมไม่ติวอ่ะ

    รออยู่น้าๆๆๆๆ

    #1,846
    0
  9. #1802 เจ้าชายเห๊ดเผ๊าะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2553 / 00:12

    นึก ว่า มินโฮ จะโผล่ มาตอนจบ!!!!

    มาซะที

    #1,802
    0
  10. #1746 อิทอม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2553 / 18:10
    ติวเลยๆๆ 555+
    #1,746
    0
  11. #1711 เอ็ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2553 / 22:13
    อ๊ากติวเลยอนจ๋า
    #1,711
    0
  12. #1662 snowvirgin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2553 / 21:52
    ง่าๆๆๆ น่าร้ากกกกก ชอบมินโฮมากคร่า แต่เด๋วอนจาเปนไงอ่า T^T
    #1,662
    0
  13. #1642 แอน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2553 / 17:18
    คู่นี้หว๊านหวาน



    อิจฉาอ่ะ
    #1,642
    0
  14. #1546 My Perfect Life ^^~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2553 / 18:07
    หวานจริง

    อิจฉาคนมีคู่เว้ยยย
    #1,546
    0
  15. #1488 Nosomi & Misora (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 01:28
    Nosomi:มินโฮ~~~~~~~~~~~
    Misora:รออยู่แล้วล่ะค่ะ
    #1,488
    0
  16. #1435 ying (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2553 / 21:44
    ต่อค่ะ
    #1,435
    0
  17. วันที่ 9 เมษายน 2553 / 15:23
    มินโฮจะโผล่แล้ววว
    โอ้เย้
    5555555555


    ขอบคุณคุณพี่โซฮีมากมาย
    อร้ายยย
    คู่นี้เค้าง้อกันน่ารักอย่าบอกใคร
    #1,394
    0
  18. #1341 -- [ SHINee ] -- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 14:02

    รอโฮยุพะดี
    ผ่านมา 10 ตอนยังมะเจอเจอ

    #1,341
    0
  19. #1323 minonew (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 16:57

    อน..มาอยู่บ้านเค้ามะ

    #1,323
    0
  20. #1237 J-O (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2553 / 21:37
    อนยู กรีดร้อง....

    น่ารักจังเลย

    โอ๊ยป้าล่ะอยากเก็บมาเลี้ยงที่บ้านทั้งคู่....!?
    #1,237
    0
  21. #1219 HYUNMIN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2553 / 21:09
    ^^ ยิ้มได้เเล้วซะนะเนี่ยย



    น่ารัก ดีนะจ๊ะ
    #1,219
    0
  22. #1073 มายุ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 00:14
    บทจะดีกันก็ง่ายๆอย่างนี้เลยหรอคะไรเตอร์
    #1,073
    0
  23. #1054 123 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2552 / 15:11
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก
    #1,054
    0
  24. #1046 Taemnin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2552 / 17:50
    ตาตี่อนกะตาหวานคีย์กุน วิงๆๆๆๆๆ * :b
    #1,046
    0
  25. #991 •‘My Everthing’• (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 15:55
    แฮปปี้ๆๆๆๆ

    ดีกานแล้วววว

    ^^*
    #991
    0