[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 81 : Beautiful Disaster Series II Chapter 65_ฝันร้าย...ตลอดกาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    10 มี.ค. 52

Beautiful Disaster Series II Chapter 65_ฝันร้าย...ตลอดกาล

��������������� บาดา...พรุ่งนี้เราก็เดินออกเดินทางแล้วนะ วันนี้ไปเดินซื้อของที่จำเป็นต้องใช้กันเถอะนะ ยุนฮักเดินเข้ามาพูดกับร่างบางที่เหม่อออกไปนอกหน้าต่างได้ซักพักแล้ว

��������������� อะ...อื้ม...เอาสิ ดงเฮสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเดินมาหาร่างโปร่ง

��������������� ทั้งสองพากันออกมาเดินที่ถนนมยองดง ที่แห่งนี้มีของใช้มากมายให้เหล่านักชอปได้ละลายทรัพย์กันเล่น แต่ในเวลานี้ดงเฮไม่มีอารมณ์จะอยากได้อะไรนักหรอกนะ

��������������� พรุ่งนี้แล้ว...ราวกับว่ามันคือวันประหารยังไงก็ไม่รู้

��������������� บาดา... ยุนฮักครางออกมาเบาๆ ทำไมเค้าจะไม่สังเกตว่าร่างบางที่ยืนอยู่ข้างๆเค้าในตอนนี้เหม่อลอยไปไม่รู้ว่ากี่รอบต่อกี่รอบแล้ว

��������������� แต่...ตอนนี้เค้าพูดอะไรไปก็คงไม่มีประโยชน์นักหรอก

��������������� บาดาครับ...ได้ของครบแล้ว เรากลับไปจัดของลงกระเป๋ากันดีกว่านะ ยุนฮักใช้เสียงที่ดังเล็กน้อย เพื่อเรียกสติของร่างบางให้กลับมา

��������������� อะ...อืม...ก็ดีหมือนกัน ดงเฮพูดก่อนจะเดินกลับห้องพักพร้อมกับยุนฮัก

��������������� ทั้งดงเฮและยุนฮักต่างเดินโดยที่ไม่พูดอะไรออกมาซักคำ ต่างฝ่ายต่างเงียบ มันเงียบจนเหน็บหนาวไปถึงขั้วหัวใจ

��������������� ระยะทางกลับที่พักทำไมมันถึงได้ดูยาวอย่างไม่มีที่สิ้นสุดนักนะ เดินเท่าไหร่ก็รู้สึกเหมือนกับว่าทางมันยืดออกอย่างไม่รู้จักที่สิ้นสุด

��������������� ยุนฮักเหลือบมองคนที่อยู่ข้างๆเป็นระยะ แล้วก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ คุณแกล้งทำเป็นจำทุกเรื่องราวไม่ได้เก่งขนาดนี้ได้ยังไงนะบาดา แค่ผมต้องทนทำเป็นว่ายังไม่รู้เรื่องทุกอย่างแค่ไม่ถึงวันก็แทบจะบ้าตายแล้ว แต่คุณที่รู้ก่อนมาตั้งนานแล้ว...กลับทำเป็นเหมือนว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย

��������������� ดงเฮมองตรงไปยังข้างหน้าเรื่อยๆ...ไม่มีความรู้สึกใดๆเกิดขึ้นแล้วในตอนนี้ ราวกับว่าวันเวลาของเค้ามันได้หยุดลงไปแล้ว นับตั้งแต่วันนั้น..ที่เค้า...หันหลังเดินจากคิบอมมา

��������������� แล้วสายตาหวานก็พลันไปสะดุด เข้ากับคนๆหนึ่งที่เดินตรงมายังทางที่เค้าและกิมจิยืนอยู่

��������������� คิบอมนั่นเอง...และดูเหมือนว่าร่างสูงเองจะเห็นเค้าและกิมจิแล้วด้วย ร่างบางรีบคว้ามือของยุนฮักมากุมเอาไว้ทันที

��������������� ไม่ได้กลัวนะ...ไม่ได้กลัวจริงๆ แค่ต้องการที่ยึดเหนี่ยวซักแห่ง ผมไม่ได้กลัวจริงๆนะ

��������������� คิบอมเอง...ก็เห็นมาแต่ไกลแล้วล่ะว่าร่างบางเดินอยู่กับใคร อยากจะหันหลังกลับเหลือเกิน ไม่อาจจะทนเห็นพวกเค้าสองเดินอยู่เคียงข้างกัน โดยที่ข้างๆร่างบางนั้นมันเคยเป็นที่ของเค้ามาก่อน แต่แล้วในวันนี้กลับมีใครมายืนแนบกับที่ของเค้าซะสนิท

��������������� ทั้งๆที่บอกหัวใจให้เลิกรู้สึกซะที แต่การที่ให้มาเจอตรงๆแบบนี้หัวใจของเค้าก็ยังตั้งรับไม่ค่อยทันหรอกนะ

��������������� เมื่อระยะทางมันค่อยๆสั้นลงเรื่อยๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หัวใจของดงเฮก็ยิ่งเต้นแรงกว่าเดิม ไม่รู้เลยจริงๆว่าตัวเองควรจะวางสีหน้ายังไง มือของคนที่อยู่ทางด้านขวา ไม่ได้มีไออุ่นให้เค้าเลยซักนิด เค้ากลับรู้สึกคิดถึงแต่คนที่กำลังเดินตรงมาเท่านั้น

��������������� และเมื่อเดิมมาจนถึงทางที่จะต้องสวนกันแล้ว คิบอมทำสีหน้าราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดงเฮเองก็เช่นกัน สายตาทอดมองออกไปข้างหน้า ทำเป็นมองไม่เห็นใครทั้งนั้น

��������������� ...แต่....

��������������� ในจังหวะที่เดินสวนกันนั้น นิ้วก้อยของคิบอมแอบเกี่ยวนิ้วก้อยของดงเฮเอาไว้ แม้เพียงจะเป็นเพียงแค่เสี้ยววินาที แต่มัน...ก็ทำให้หัวใจสองดวงได้มีความหวังที่อยากจะใช้ชีวิตต่อไป...แค่นี้จริงๆ

��������������� ดงเฮ...หัวใจที่มันเปราะบางของผม วันนี้มันแหลกสลายลงแล้วด้วยน้ำมือของคุณเอง

��������������� คิบอม...เหลือแค่วันนี้วันสุดท้ายแล้วนะ ต่อจากวันพรุ่งนี้ไปนายก็จะไม่ต้องเจอชั้นอีกแล้วชั่วชีวิต

��������������� ยุนฮักที่เดินไปตามทางเงียบๆโดยไม่พูดอะไรนั้น ก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึก ความเจ็บปวด ใช่ว่าเค้าเองจะไม่ได้ลิ้มรสของมันเลย ทันทีที่คิบอมเดินจากไป บาดาก็ปล่อยมือเค้าแทบจะทันที แล้วแบบนี้จะให้เค้าเข้าใจว่าอะไร...

��������������� ยิ่งคุณทำแบบนี้...มันยิ่งตอกย้ำให้ผมได้รู้ ว่าต่อให้ผมดีจนตายก็เป็นได้แค่ตัวแทนของใครอีกคน

*************************************************

��������������� ค่ำคืนสุดท้ายที่จะได้พักอยู่ที่เกาหลี

��������������� ตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว ร่างโปร่งของยุนฮักข่มตาหลับลงไม่ได้จริงๆ หลับตาลงครั้งใด ภาพของบาดาที่ทำท่าเสียใจที่ต้องอยู่กับเค้ามันก็ผุดขึ้นมาทุกที

��������������� แค่กๆ....อะ....แค่ก.... ยุนฮักไอออกมาเล็กน้อย ก็รีบปิดปากเพราะไม่อยากจะให้ร่างบางที่หลับตาลงไปแล้วต้องตื่นขึ้นมา

��������������� ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรดลใจ ยุนฮักจึงเดินเข้าไปยังห้องนอนของดงเฮ แต่สุดท้ายเค้าก็เลือกที่จะยืนอยู่แค่หน้าประตูเท่านั้น

��������������� สายตาเรียว มองตรงไปยังใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้มแต่คิ้วกลับขมวดเข้าหากันอย่างผิดปกติ

��������������� ซักพักร่างบางก็เริ่มเกิดอาการกระสับกระส่ายบิดตัวไปมา ราวกับว่าคนละเมอ

��������������� บาดา...คุณฝันร้ายหรอ ยุนฮักเอ่ยออกมาเบาๆ

��������������� ฮือ...คิบอม....คิ..บอม....ฮือ.... ดงเฮร้องไห้ออกมาโดยที่ไม่รู้ตัวเลย

��������������� ยุนฮัก หน้าหมองลงอย่างเห็นได้ชัด ขนาดเป็นความฝันคุณก็ยังร้องเรียกแต่ชื่อเค้านะ

��������������� ฮือ...คิบอม...ด๊องขอโทษ...ฮือ...ขอโทษ... ดงเฮยังคงร้องไห้ออกมาหนักแบบนั้น ส่วนคนที่ได้แต่ยืนอยู่นี่ก็อยากจะขาดใจเอาเสียให้ได้

��������������� จะให้ผมทำยังไง...บาดา ภายในใจคุณนั้นถึงจะมีแต่ผมได้

��������������� ฮือ...ด๊อง...ไม่ได้อยากจะให้มันเป็นแบบนี้...

��������������� จะให้ผมดีอีกซักแค่ไหน...ในแววตาของคุณถึงจะสะท้อนแต่เงาของผม

��������������� คิบอม...อย่ารอ...ด๊องอีกเลยนะ...ฮือ....

��������������� แล้วจะให้ผมทำเช่นไร คุณถึงจะเอ่ยแต่ชื่อผมเท่านั้น

��������������� กิมจิ...ฮือ....กิมจิ..... ทันทีที่ดงเฮเอ่ยชื่อนี้ออกมายุนฮักก็เบิกตากว้างทันที

��������������� คุณยอมเรียกชื่อผมแล้วหรอบาดา

��������������� ขอโทษ...ฮือ...ขอโทษ.... ร่างบางเอาแต่พูดซ้ำไปซ้ำมาแบบนั้น

��������������� ขอโทษ...คุณขอโทษอะไรผมน่ะบาดา

��������������� ฮือ...กิมจิต้องหายนะ บาดาจะอยู่ข้างๆกิมจิเอง...

��������������� บาดาสัญญาว่าจะไม่ทิ้ง...ฮึก....กิมจิไปไหน ดงเฮร้องไห้ตัวโยนราวกับว่าจะขาดใจ อาจจะเป็นเพราะว่าจิตใต้สำนึกที่ต้องแบกรับทุกอย่างเอาไว้ เวลาที่ปล่อยใจให้สบายอย่างตอนนอน ทุกอย่างมันจึงทะลักออกมา

��������������� ยุนฮักหน้าเสียลงไป...นี่ผมเอาความสุขของคุณมาผูกติดอยู่กับชีวิตของตัวเองงั้นหรอ

��������������� บาดาเลือกแล้ว...ฮือ...ว่าจะอยู่ข้างๆกิมจิ แม้ว่า...แม้ว่า... เสียงของร่างบางขาดๆหายๆไป

��������������� แม้ว่าคนที่บาดารักที่สุด...จะเป็นคิบอมก็ตาม... ร่างบางหลับไปทันทีที่พูดคำนี้จบ

��������������� ทิ้งให้ยุนฮักได้แต่แค่นยิ้มอย่างสมเพชให้กับตัวเอง

หึหึ แบบนี้...นายยังจะหวังอะไรอีกล่ะ ชอง ยุนฮัก เค้าพูดขนาดนี้ ถ้ายังไม่เข้าใจก็โง่ยิ่งกว่าตัวอะไรแล้ว

บาดา...นี่ผมทำอะไรลงไป...คุณควรจะทำยังไงดี

**********************************************
อ่าฮะ...สวัสดียามเช้า (ขณะนี้เวลา 6.16) - -* มันยังมีอารมณ์มาอัพฟิค
หุหุ เนื้อเรื่องชักจะเข้มข้นเข้าไปทุกทีๆ เหอๆ
ทำไมมีแต่คนเกลียดยุนฮักกันเนี่ย หล่อจะตาย เหอๆ
ตอนนี้อารมณ์ดีสุดๆ ซุปเปอร์ โชว์เฉินตู คิเฮคัมแบค
หลั่นล้ากว่านี้มีอีกมั้ย ก๊ากๆๆๆ ขอเม้นท์เยอะๆ แล้วจะมาอัพบ่อยๆ หุหุ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1688 love donghae (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 16:23
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก


    สงสารทุกคนเลยอ่าาาา


    งือออออออออออออออ
    #1,688
    0
  2. #1608 KIHAE*129 (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 02:20
    เฮ้อ

    สงสารก็สงสาร

    แต่ปล่อยมือจากหมวยเห๊อะ
    #1,608
    0
  3. #1527 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 22:45
    รู้ตัวแล้วก็ดี=*=
    #1,527
    0
  4. #1439 OoMy (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 10:29
     แกเพิ่งรู้งั้นหรอชอง ยุนฮัก...
    #1,439
    0
  5. #1293 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2553 / 21:52
    -..-

    ตอนนี้เหมือนด๊องจะตายแล้วพูดคำสุดท้าย ก่ออนจะจากไปอย่างสงบ

    จิงๆนะ
    #1,293
    0
  6. #1249 Nene-Kihae (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 15:47
    ยุนฮัก

    ปล่อยด๊องไปได้แล้ววววววว
    #1,249
    0
  7. #1226 zyfa (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 23:06
     ตัวแทน?? 

    ละเมออะไรอ่ะป่าว

    อย่างแกไม่ได้มีค่าไรเรย เค้า แค่ สง สาร -*-

    อยากไปอยูี่่่่่่่ในใจของปลาน้อยหรอค่ะ ได้ค่ะ  ลองตายดูซิค่ะ

    รับรองด๊องจดจำได้จนวันตายค่ะ

    ปล. อินมากไปเรา อ่านวันเดี่ยว2ภาคเรย
    #1,226
    0
  8. #1190 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 14:57

    ยุนฮักเอาด๊องไปคืนบอมเร็วๆ^ ^

    #1,190
    0
  9. #1104 kimtara (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2552 / 20:56
    "ยิ่งคุณทำแบบนี้...มันยิ่งตอกย้ำให้ผมได้รู้ ว่าต่อให้ผมดีจนตายก็เป็นได้แค่ตัวแทนของใครอีกคน"



    แกทำแบบนี้ แกยังกล้าพูดว่าเป็นคนดีอีกหรอ



    "ยุนฮักหน้าเสียลงไป...นี่ผมเอาความสุขของคุณมาผูกติดอยู่กับชีวิตของตัวเองงั้นหรอ"



    เพิ่งจะรู้ตัวรึไง ห๊า!!!!!!!!



    โอ๊ย อารมณ์ขึ้นค่ะ



    อารมณ์เสียกับยุนฮัก



    อย่าหาว่าโหดเลยนะ



    แต่ยุนฮัก



    แกจะไปตายที่ไหนก็ไป!!!!
    #1,104
    0
  10. #826 blue#cherry (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 11 มีนาคม 2552 / 15:47

    เจ๊จีนนนTOT


    คิดถึงเจ๊~



    ฮืออออ แทบไม่ได้แตะคอมอ่ะ


    เลิกเล่นคอมประชดพ่อ  บวกกับนอยอีกหลายๆเรื่อง


    ปันหารุมเร้า เคียด!!!!!!!!



    ขอตายตามอิตายุนฮักได้มิTT

    #826
    0
  11. #815 เซียน (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 22:00
    เง้อออลุ้นแทบขาดใจ



    ยุนฮักเอ๋ย



    ปล่อยบาดาไปเถอะนะ



    ขอร้อง



    ฟิคเรื่องนี้เสียน้ำตาได้อีกอะ



    ไรท์เตอร์ขาสงสานทั้ง สาม คนเลยยย

    #815
    0
  12. #814 mako (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 20:11
    ดีจ้า



    ด๊องน้อยลูกมี๊ สมนำหน้าลูกมี๊จังเลยอะ ถึงหนูจะเปนลูกมี๊แต่หนูทำไม่ถูก มี๊ก้อไม่หนับหนุนค่ะ 55



    เปาป่องลูกเขยที่น่าสงสาร เด๋วมี๊ไปปลอบให้หายอกหักดีกว่านะลูก กลับไปเมกาเหมือนภาคแรกดีมะลูกเขย



    ไอ่ป่วย กักลูกชั้นไว้นาน ๆนะ จะได้รุสึกเจบแสบ ช้ำใจให้กระอักเลือดตายไปเลย เหอ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ



    แล้วขอให้แกจงตายอย่างทรมาน ข้อหาพรากคนรักของคนอื่น แค่นี้ไม่น่าสงสารหรอกนะไอ่ป่วย



    #814
    0
  13. #813 KI_HAELOVER (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 19:19
    ไรเตอร์เค้าชอบตอนบอมเอานิ้วมาเฉี้ยดด๊องจัง คิคิ
    เหมือนยังไงไม่รุ้ แต่ให้ความรุ้สึกดีอะ คิคิ
    #813
    0
  14. #812 @_minto_@ (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 18:31

    เริ่มสงสารยุนฮัก

    แต่.....ยังไงบอมกะด๊องก็น่าสงสารกว่า!!!!!

    ค้างๆๆๆๆๆๆ

    แล้วด๊องจะไปญี่ปุ่นกับยุนฮักจริงๆหรอเนี่ย TT_TT

    อย่าไปเลยยยยยยยย

    #812
    0
  15. #811 *~ เยเย่พอย ~* (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 17:37
    โอ้ลัลล๊า ~

    แอบสงสารยุนฮักอ่า ,,
    #811
    0
  16. #810 ~so^ok~^^ (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 15:53
    ไรท์เตอร์ตื่นมาทำไรแต่เช้าเนี่ย ง่วงแทนๆ
    #810
    0
  17. #809 kik (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 15:46
    แอบสงสารบอมมากกว่าด๊อง



    อยากให้บอมหนีไปไหนก็ได้ ไกลๆ

    แล้วห้ายด๊องตามหาบอมบ้าง



    บางทีอะไรๆอาจจะดีกว่านี้

    #809
    0
  18. #808 popeye (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 15:34
    พึ่งฉลาดเหรอเนี่ยยุนฮัก



    ว่าด๊องไม่มีความสุข ความสุขของด๊องที่ต้องไปผูกติดกับนาย



    จะด๊องไปได้แล้ว



    มาอัพต่อเร็วๆนะคะ



    สู้ๆ
    #808
    0
  19. #807 largefarm (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 15:22
      ปล่อยดีองกลับไปหาบอมด่วน ~

    #807
    0
  20. #806 จ๊ะเอ๋ (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 13:41
    ถ้ารักด๊องจริงๆ ก็ปล่อยไปสิ



    มีความสุขรึไงรั้งเค้าไว้แบบนี้



    ทั้งๆที่รู้ว่าเค้าไท่ได้รักน่ะ ชิชะ



    ปล่อยด๊องไปหาคิบอมเดี๋ยวนี้นะ



    กิมจิบ้า บ้าบ้าบ้า
    #806
    0
  21. #805 ~*+::-LoVeLeSS-::+*~ (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 13:26

    พาด๊องไปส่งคิบอมสิเจ้ากิมจิบ้า

    #805
    0
  22. #804 ้้haruzen (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 11:56
    อ๊ากกกก....ค้างได้อีก..
    ยุนฮักปล่อยด๊องไปเหอะน่ะสงสารด๊องอ่ะ
    ซารังก้อรักยุนฮักอ่ะ..
    ทำไมอ่ะ..
    เฮ้อเศร้าได้อีก
    #804
    0
  23. #803 real_kihae (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 11:27
    เศร้าได้อีกอ่ะ...
    #803
    0
  24. #802 New (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 10:54
    ยุนฮ๊ากกกกกกกกก ปล่อยด๊องปายยยซะเท T-T



    ด๊องละเมอนี่ เปนเรื่องเปนราวเลยแห๊ะ 555+



    มาอัพงี้ทุกวันเลยน้าพี่จีนน ไม่ต้องเช้ามากก้ดะซัก8โมง*-*
    #802
    0
  25. #801 came (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 09:26
    อยากให้บอมเล่นตัวมั่งจัง ถ้าด๊องกลับไปหาแล้ว

    จริงๆสงสารทั้งคู่ แต่เอนเอียงไปทางบอมมากกว่า

    ช้ำแทนบอมจิงๆ หรือให้บอมหนีไปที่อื่นเลยด๊องจะได้

    ออกตามหาบอมมั่ง
    #801
    0