[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 8 : Beautiful Disaster Series II Chapter 7_ดงเฮสำนึกผิดแล้วนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    1 ต.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 7_ดงเฮสำนึกผิดแล้วนะ

 

 

 

                อ๊า....คิบอมอย่าเข้ามานะ.....

 

 

 

                ดงเฮ...อย่าวิ่งหนีสิ มานี่เดี๋ยวนี้นะ....

 

 

 

                ไม่เอาหรอก...อย่าวิ่งตามมาสิ

 

 

 

                คุณก็อย่าวิ่งหนีผมสินี่ไม่ใช่เสียงของคนวิ่งไล่จับกันหรอกนะ แต่เป็นเสียงของสามีภรรยาคู่หนึ่งกำลังไล่ปล้ำกันอยู่ เมื่อกลับมาถึงบ้านแล้วดงเฮก็วิ่งรอบบ้านเลยทันที ทำเอาคิบอมจะต้องวิ่งตามสุดท้ายก็วิ่งไล่กันจนเข้ามาถึงห้องนี่แหละ

 

 

 

 

                แกร๊ก....คิบอมจัดการล็อคประตูเรียบร้อยทำให้ร่างบางไม่มีทางหนีใดๆได้แล้ว

 

 

 

                ง่า...แย่แน่เรา คิบอมจ๋า.....เมื่อรู้ว่าคงไม่รอดแน่ๆ ดงเฮจึงคิดจะใช้มุกเดิมๆอีกครั้ง

 

 

 

                ไม่ต้องมาจ๊ะจ๋าดงเฮ...จะเดินเข้ามาหาผมเอง รึจะต้องให้ผมใช้กำลังห๊ะคิบอมพูดปนหอบนิดๆ ก็ปลาน้อยนี่สิ วิ่งได้แรงดีไม่มีตกเลยจริงๆ

 

 

 

                ง่า...ทำก็ได้...แต่สัญญามาก่อนสิ...อย่ารุนแรงนะดงเฮพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

 

 

                ไม่รับปากอะไรทั้งนั้น ดงเฮวันนี้คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรองนะ จะเดินเข้ามามั้ยคิบอมกล่าวเข้มๆ

 

 

 

                พรุ่งนี้มีถ่ายแบบ...ห้ามทำจนเดินไม่ได้นะ...ดงเฮลงปลายเสียงอย่างไม่พอใจ ก่อนเดินเข้าไปหาสามี

 

 

 

 

                ไม่รู้สิ...ดูก่อนว่าโมโหมาก โมโหน้อยคิบอมพูดก่อนจะคว้าดงเฮเข้ามาจูบ ลิ้นหนาค่อยๆแทรกตัวผ่านริมฝีปากบางเข้าไปค้นหาความหวานที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน ถ้าปีศาจจูบของดงบังคือแจจุงล่ะก็ ปีศาจจูบแห่งราชวงศ์เอสเจก็ยืนอยู่ข้างหน้าดงเฮนี่แหละ

 

 

 

                อืม...อือ....ดงเฮครางท้วงว่าไม่ไหวแล้ว คิบอมจึงยอมผละออกมานิดนึงแล้วประคองร่างบางไปที่เตียง ก่อนจะทาบทับร่างตัวเองลงมา

 

 

 

 

                มือหนาปัดป่ายไปทั่วร่างบางแล้วค่อยๆแกะกระดุมออกช้าๆ และแล้วเสื้อตัวบางก็หลุดออกไปจากร่างกายของดงเฮอย่างง่ายดาย มือหนาเคล้นคลึงยอดอกนั้นช้าๆให้ร่างบางได้ครางไม่เป็นภาษา

 

 

 

                อืม...คิบอม...ฮะ...ดงเฮ....ขอโทษนะ...สำหรับ...เรื่อง....อ๊า....เมื่อวาน...ดงเฮพูดออกมาเมื่อคิบอมซุกไซร้ไปทั่วคอขาวพร้อมกับฝากรอยรักเอาไว้

 

 

 

                นี่...พรุ่งนี้มีงาน...เดี๋ยวเค้าก็เห็นกันหรอก อย่าทำตรงนั้นสิดงเฮเอ็ดเบาๆ

 

 

 

                ร้องต่อไปสิ...รู้มั้ยว่าตัวเองผิดอะไรบ้าง...พูดออกมาคิบอมสั่งกรายๆก่อนจะเคลื่อนตัวลงไปถอดกางเกงของดงเฮออก พร้อมกับชั้นในสีขาวตัวเล็ก

 

 

 

 

                งืม...ขอโทษ...ที่...ไม่ระวังตัว...จนเกือบจะเป็นอันตราย...อ๊า.....ดงเฮร้องอย่างตกใจเมื่อร่างสูงครอบครองแก่นกายของตนเองเอาไว้แล้วขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

                อ๊า....อ๊ะ....อ๊ะ......คิบอม....อา......ดงเฮบิดร่านทั่วตัวด้วยความเสียวซ่าน

 

 

 

 

                อา....อ๊า......คิบอมจ๋า.....อ๊ะ....ดงเฮพูดพร้อมกับใช้สองมือขยุ้มผมของคิบอมอย่างเผลอตัว

 

 

 

                อ๊า........ดงเฮร้องออกมาครั้งสุดพร้อมกับน้ำสีขาวน้ำนมที่ทะลักเข้าสู่โพรงปากของสามี ซึ่งกับคิบอมก็เต็มใจที่จะกลืนมันลงไปจนหมด ร่างบางหอบอย่างเหนื่อยอ่อน

 

 

 

 

                อย่าเพิ่งหมดแรงดงเฮ...ยังไงคืนนี้ก็ไม่ได้นอนหรอก...คิบอมพูดก่อนจะพลิกตัวของ

ดงเฮให้นอนคว่ำ จัดท่าทางให้เรียบร้อยแล้วเตรียมสอดใส่ทันที

 

 

 

                คิบอมใส่นิ้วก่อนสิ...เดี๋ยวมันฉีก....ดงเฮร้องอย่างกลัวๆ

 

 

 

                ไม่ฉีกหรอกน่า...เรามีอะไรกันตั้งหลายครั้งแล้วนะ หลับตาสิ...คิบอมจะใส่ไปแล้วนะ

คิบอมพูดก่อนจะกลั้นขำเมื่อเห็นว่าดงเฮหลับตาลงทั้งๆที่ตัวสั่นไปหมดแล้ว

 

 

 

 

                อ๊ะ.....ดงเฮครางออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อรู้ว่ามีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกายของตัวเอง แต่ก็ต้องแปลกใจ ขนาดมันเล็กกว่าของคิบอมนะ เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นว่าคิบอมใช้นิ้วเข้ามาก่อน

 

 

 

 

                ไหนบอกว่าจะไม่ใช้ไงดงเฮถามอย่างงอนๆ

 

 

 

                ก็ไม่อยากเห็นใครบางคนร้องไห้น่ะ..คิบอมพูดก่อนจะขยับใส่จนครบสามนิ้วแล้วค่อยๆถอนนิ้วทั้งหมดออกมา ก่อนจะแทนที่ด้วยแก่นกายของตัวเอง

 

 

 

                อ๊า...เจ็บอ่ะ...คิบอม...ด็องเจ็บดงเฮร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

 

 

 

 

                คนดี...ผ่อนคลายลงอีกนิด ไม่เป็นไรนะ...คิบอมกดจูบไปที่ขมับของร่างบางเพื่อปลอบใจ ก่อนจะค่อยๆขยับตัวเข้าออก

 

 

 

                อ๊า...อ๊ะ.....ฮ๊า....อ๊ะ.....คิบอม....ด็อง...รัก...คิบอม...นะ....ฮ๊ะ...ดงเฮครางออกมาแทบฟังศัพท์ไม่ได้แต่ก็นั่นแหละนะ ร่างสูงก็ยังคงเข้าใจทุกประโยคอยู่ดี

 

 

 

                ผมก็รักคุณเหมือนกันลูกปลาน้อยจอมดื้อ

 

 

 

                อ๊า.........ดงเฮครางออกมาอย่างสุขสมก่อนจะระเบิดน้ำรักออกมาอีกรอบพร้อมๆกับ

คิบอมที่ปลดปล่อยตามหลังมา คิบอมค่อยๆถอนตัวออกอย่างระวังแล้วนอนลงข้างๆร่างบาง

 

 

 

 

                หายโกรธรึยัง...ดงเฮเงยหน้าขึ้นไปถามคิบอม

 

 

 

                ....ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมาคิบอมเอื้อมมือมาปัดไรผมที่ชื้นไปด้วยเหงื่อของร่างบางออก

 

 

 

                ง่า...คิบอมอย่าขี้โกงเค้าสิ...หายโกรธแล้วใช่มั้ย...เค้ารู้นะว่าคิบอมโกรธเค้าไม่ได้นานหรอก เพราะด็องออกจะน่ารักใครๆก็รักเค้าดงเฮพูดเสียงเจื้อยแจ้วพร้อมกับรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

 

 

 

 

                เฮ้อ...ผมล่ะอยากจะมีกรงใหญ่ๆแล้วขังคุณเอาไว้ในนั้นตลอดชีวิตจริงๆเลยคิบอมบ่นออกมาเบาๆ

 

 

 

                ทำไมอ้ะ...ดงเฮร้องถามอย่างไม่เข้าใจ อะไรกันนี่โมโหขนาดจะจับเค้าขังเลยหรอเนี่ย

 

 

 

                ก็ไม่อยากให้ใครมารักคุณอีกแล้วไง คุณเป็นของผมคนเดียวนะ เข้าใจมั้ย...คิบอมสบตาร่างบางอย่างจริงจัง

 

 

 

                คร้าบ...ดงเฮลากเสียงยาวอย่างน่าเอ็นดู

 

 

 

 

                รับปากแล้วนะ...ว่าต่อไปจะไม่ดื้อเหมือนเมื่อวานอีก ถ้าคราวหน้ามีอีกครั้งหนึ่ง ผมไม่ปล่อยให้มันจบลงง่ายๆแบบนี้แน่ เข้าใจมั้ยดงเฮ

 

 

 

 

                คิบอมง่า...เค้ากลัวนะ...อย่าดุนักสิดงเฮทำหน้าง้ำงออย่างไม่พอใจ

 

 

 

                ดงเฮ...คุณโตแล้วนะ ยังจะมาทำนิสัยเด็กๆอีก...อย่าดื้อได้มั้ย ไหนบอกว่าจะเชื่อฟังที่ผมพูดไงคิบอมลงท้ายด้วยเสียงที่ปนน้อยใจนิดๆ

 

 

 

                โอ๋ๆๆ...รู้แล้วคร้าบๆ ดงเฮจะเชื่อฟังทุกคำสั่งสอนของคุณพ่อเลยคร้าบ

 

 

 

                อย่าทะเล้นน่า...นอนได้แล้ว...พรุ่งนี้มีงานไม่ใช่หรอ...หลับได้แล้ว

 

 

 

                ไม่ทำต่อแล้วหรอ...ดงเฮแกล้งร้องออกมาอย่างเสียดาย

 

 

 

                ใครสอนให้ยั่วกันแบบนี้เนี่ย...เดี๋ยวเถอะ จะไม่ได้นอนเอาจริงๆ หลับตาได้แล้ว ผมจะปิดไฟแล้ว

 

 

 

                ขอใส่เสื้อผ้าก่อนสิ...มันหนาวอ่ะดงเฮพูดอย่างอายๆ

 

 

 

                ไม่ต้องหรอกน่า มานี่...คิบอมพูดพร้อมกับคว้าร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอด

 

 

 

                อ๋า...ทำอะไรอ่ะดงเฮหน้าขึ้นสีอย่างฉับพลัน

 

 

 

 

                ไออุ่นจากร่างกายนี่แหละ...นอนได้แล้ว นะครับ...ที่รักคิบอมลงปลายประโยคด้วยน้ำเสียงน่ารักที่ไม่ค่อยจะได้เห็นบ่อยนัก

 

 

 

 

                คิบอม...น่ารักจังเลย...คิบอม...ด็องยังไม่ง่วง...ดงเฮบ่นงุ้งงิ้งออกมาเบาๆ

 

 

 

                คิบอม...อย่าเพิ่งหลับสิ....

 

 

 

                คิบอม...อยากฟังนิทาน....

 

 

 

                คิบอมเล่านิทานให้ด็องฟังหน่อย....

 

 

 

                คิบอม....และดูท่าทางว่าจะมีคำถามยาวไม่จบตลอดคืนนี้เป็นแน่ๆ

 

 

 

                ดงเฮ...โตแล้ว...ไม่ฟังแล้วนะนิทานน่ะ หลับตาลงเถอะคิบอมพูดอย่างเพลียๆ - -*

 

 

 

                อยากฟังนิทาน...ด็องนอนไม่หลับดงเฮก็ยังคงไม่ยอมอยู่ดี

 

 

 

                ถ้านอนหลับผ่านคืนนี้ไปได้ พรุ่งนี้คิบอมจะพาไปเที่ยวโอเคมั้ยคิบอมพยายามหว่านล้อมดงเฮ

 

 

 

 

                จริงนะ...ไปที่ไหนล่ะ และมันก็ใช้ได้ผลกับร่างบางประจำนั่นแหละน่า

 

 

 

                ตามใจคุณเลย แต่ตอนนี้นอนก่อนนะ...คนดี...หลับตาลงได้แล้ว

 

 

 

                ตกลงๆ อย่าลืมสัญญานะ...ดงเฮยิ้มอย่างดีใจก่อนจะค่อยๆปิดเปลือกตาลง

 

 

 

                ...เฮ้อ...กว่าจะยอมนอน...ผมนี่หมดแรงไปกับคุณตั้งแต่วิ่งไล่จับแล้วนะ แรงดีไม่มีตกเลยจริงๆเมียใครวะ...แต่ก็เอาเถอะวะ...พรุ่งนี้จะพาเค้าไปเที่ยวได้มั้ยเนี่ย...

 

 

 

                                                *******************************

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1707 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 01:44
    รอบเดียวเองอะ
    บอมเอ๊ยน่าจะโกรธต่ออีกนิด (ตูหื่นเกินไปแล้ว)
    น่ารักที่สุดเลย
    คิเฮ
    #1,707
    0
  2. #1627 love donghae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:08
    อ๊ายยยยยยยยยยยยย


    เฮน่ารักเกินไปแล้วอ่า
    #1,627
    0
  3. #1545 KIHAE*129 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 19:07
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    หมวยจะน่ารักเกินไปแล้ว
    #1,545
    0
  4. #1466 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 16:30
    อ๊ากกกกกก สองคนนี้หวานเกินไปแล้วววว
    #1,466
    0
  5. #1375 OoMy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 18:46
     ด๊องเด็กอะ TT
    #1,375
    0
  6. #1356 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 21:02
     อ่า หมวยแกเก็บแรงไว้ทำอย่างอื่นเหอะ อิอิ
    #1,356
    0
  7. #1303 pan14 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 18:31
    หมวยทำตัวเป็นเชียวฟังนิทานก่อนนอน....น่ารักจังเลย
    #1,303
    0
  8. #1270 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 20:01
    ว้ากกก  ทำไมตอนนี้ไม่โดนแบน 

    อะเมซิ่ง 

    พี่เวปมาสเตอร์เม่งใจดี 555
    #1,270
    0
  9. #1209 Nene-Kihae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 16:40
    อ๊ายยยยยยย

    เป็นคู่สามีภรรยาที่น่ารักที่สุดด
    #1,209
    0
  10. #1132 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 20:03

    น่ารักกันเชียวว
    -.-

    #1,132
    0
  11. #1102 คิระ ยางามิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2552 / 21:51
    555555+
    หมวยต้องฟังนิทานก่อนนอน
    กร๊ากกก
    หมาดำ มาเล่นให้ฟังดิ
    คิคิ
    #1,102
    0
  12. #50 || MoN || (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2551 / 06:21
    อ๊ายยยยยยยยยยยยย ย !!~



    ต้องฟังนิทานก่อนนอน !!~

    หมวยมันต๊อง ได้อีกอ่า !!~



    ฮ่า ฮ่า ^^
    #50
    0
  13. #41 mzzzz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2551 / 11:21
    คิเฮน่าร๊ากกก ก





    ด๊องในที่สุดก้อสำนึกผิดซะทีน๊ะ

    อย่าเอาแต่ใจมากเรยย สงสารบอม

    55



    ไรเตอร์รีบมาอัพต่อไวๆน๊า

    ^^
    #41
    0
  14. #40 i love DJTF (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2551 / 08:38
    .







    เขิน น >.<
    #40
    0