[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 78 : Beautiful Disaster Series II Chapter 62_ทำไมต้องเป็นเรา!!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 มี.ค. 52

Beautiful Disaster Series II Chapter 62_ทำไมต้องเป็นเรา!!!!

 

 

 

          ดงเฮ...ค่อยๆไล้มือไปยังรูปถ่ายเมื่อครั้งที่ไปเที่ยวกับคิบอมแล้วได้ถ่ายสติ๊กเกอร์คู่กัน ความรู้สึกในตอนนั้นเค้าก็แทบจะจำอะไรไม่ได้แล้ว

 

 

 

 

                แต่ความรู้สึกในวินาทีที่โดนจูบนั้น...สัมผัสจากริมฝีปากของคิบอมยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจของเค้าเหมือนเดิม ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง...

 

 

 

 

                มือเรียวเอื้อมมือขวาของตัวเองเข้าไปในคอเสื้อ ค่อยๆดึงสร้อยสีเงินออกมา วงแหวนสีเงินที่สลักชื่อตัวเองเอาไว้...ราวกับเป็นคำมั่นสัญญา

 

 

 

 

                ที่คอยย้ำคอยเตือนบอกเค้าว่ายังมีอีก1ชีวิตที่กำลังหายใจเพื่อรอเค้าอยู่ แต่จะเป็นไปได้ยังไง เมื่อในตอนนี้เค้ามี1ชีวิตที่ต้องมีลมหายใจต่อไป

 

 

 

 

                สายตาหวานเลื่อนไปหยุดอยู่ที่มือข้างซ้ายของตัวเอง แหวนเพชรที่ประดับอยู่บนนั้น กลับเป็นเหมือนกับกรงเหล็กที่พันธนาการร่างของเค้าเอาไว้ ไม่ให้สามารถทำอย่างที่หัวใจตัวเองต้องการได้

 

 

 

 

                อาการ...ของกิมจิ ขึ้นอยู่กับกำลังใจ แล้วกำลังใจที่ว่านั้นก็มาจาก...เค้า

 

 

 

 

                ผมไม่อยากจะให้มันเป็นแบบนี้เลย ไม่อยากให้เรื่องราวนี้มันเกิดขึ้นมา ไม่อยากเห็นใครจะต้องเจ็บปวด หรือจากไป อยากให้ทุกเรื่องราวมันมีทางออกซะที

 

 

 

                กลัว...ที่จะต้องติดอยู่ในวังวนความเจ็บปวดแบบนี้ไปเรื่อยๆ อีกแค่3วันผมก็ต้องจากที่เกาหลีไปแล้ว จะมีโอกาสได้กลับมาเหยียบแผ่นดินเกิดอีกครั้งหรือเปล่าก็ไม่รู้ ผมคงจะต้องทิ้งทุกอย่างของที่นี่ไว้เป็นเพียงความหลัง

 

 

 

 

                แต่มัน...ก็ทำใจให้ยอมรับได้ยากลำบากเหลือเกิน ตลอดชีวิต20กว่าปีมานี่ ผมเดินบนท้องถนนใต้ท้องฟ้าแห่งนี้ ได้เหยียบย่ำลงไปบนพื้นดินแดนโสม แต่แล้ว...สุดท้ายกลับจะต้องไปตายที่ต่างบ้านต่างเมือง รู้สึกเลวยังไงก็ไม่รู้

 

 

 

 

                กิมจิ...บาดาเลือกแล้ว...เลือกที่จะอยู่ข้างๆกิมจินะ

 

 

****************************************

 

 

                หลังจากที่นั่งต่อไปในร้านแบบนั้นอีกซักพัก เพื่อให้ร่างกายมันพอจะมีแรงเดินต่อไป คิบอมจึงละร้านกาแฟแห่งนั้นไว้เป็นเพียงเบื้องหลังเท่านั้น ขายาวก้าวตรงไปยังสถานที่ๆหัวใจเรียกร้องในตอนนี้ แม่น้ำฮัน

 

 

 

                ร่างสูงก้าวไปเรื่อยๆตามทางเดินของสวนสาธารณะแห่งนี้ ก็วันนี้เค้าไม่มีงานนี่นา ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรีบร้อนอะไร

 

 

 

 

                ฉับพลันสายตาคมก็มาหยุดอยู่ที่ม้านั่งตัวหนึ่ง ตัวที่เค้าจำได้ดีว่าเมื่อหลายเดือนก่อนมันเกิดอะไรขึ้น

 

 

 

 

                ...เก้าอี้ที่ทำให้เค้าได้เจอกับคุณยายคนนั้น...

 

 

 

 

                ร่างสูงแสยะยิ้มออกมาอย่างสมเพช...สุดท้ายก็มาตกม้าตายที่เดิมจริงๆ

 

 

 

 

                คิบอมเดินไปนั่งลงที่ม้านั่งตัวนั้น ถึงเวลานี้เรื่องบ้าๆอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละ

 

 

 

 

                ดงเฮ...ถ้าวันนั้น ผมยอมฟังคำขอร้องของคุณ ฟังว่าคุณไม่ต้องการที่จะไปฝรั่งเศส วันนี้เราคงจะไม่ต้องมานั่งตกอับแบบนี้หรอกใช่มั้ย คิบอมพูดกับตัวเอง

 

 

 

 

                ไม่มีใครจะสามารถหยั่งรู้อนาคตได้หรอกนะ นอกจะพระผู้เป็นเจ้าที่เป็นคนสรรค์สร้างเรื่องราวทุกอย่างขึ้นมา คุณยายท่านเดิมนั่งลงข้างๆของร่างสูง

 

 

 

 

                ซึ่งคิบอมเองก็ไม่มีวี่แววความตกใจเลยซักน้อย

 

 

 

 

                ...ก็บอกแล้ว ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้...

 

 

 

                เจอกันอีกแล้วนะครับ คิบอมยกมุมปากยิ้มอย่างเหยียดๆ

 

 

 

 

                ก็ชั้นบอกแล้วว่าเราจะต้องได้เจอกันอีกครั้ง คุณยายส่งยิ้มกลับมาอย่างอ่อนโยน

 

 

 

                แสดงว่าดงเฮ...ก็ต้องได้มาพบกับคุณยายแล้วน่ะสิ คิบอมถามอย่างมีความหวัง

 

 

 

                พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ คุณยายยังคงยืนยันคำเดิม

 

 

 

                เฮอะ...ถ้าผมตายไปตอนนี้ก็ดีน่ะสินะครับ จะได้ไปถามพระเจ้าตัวต่อตัวเลย

 

 

 

 

                แน่ใจหรอ ว่าอยากจะตายไปในตอนนี้จริงๆน่ะ คำเดียวที่คุณยายถามออกมา ทำเอาคิบอมนิ่งไปเลย

 

 

 

 

                นั่นสินะ...เค้ายังจะตายไม่ได้ ยังเป็นอะไรไปไม่ได้ทั้งนั้น เค้ายังมีดงเฮ...ถึงแม้ว่าดงเฮ จะทิ้งเค้าไปแล้วก็ตาม

 

 

 

 

                การโทษตัวเอง ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมาหรอกนะลูก คนเรา ถ้าใสติไม่ว่าจะเกิดเรื่องราวอะไรที่ร้ายแรงเกิดขึ้น ยังไงสิ่งที่เรียกว่าสติก็จะพาเราข้ามผ่านมันไปได้แน่นอน

 

 

 

 

                แล้วความรักล่ะครับ...ผมควรจะทำยังไง

 

 

 

                ลูกรู้มั้ย...ว่าลูกน่ะถามคำๆเดียวกับพ่อหนุ่มหน้าหวานคนนั้นเลย คุณยายอมยิ้มเล็กน้อย

 

 

 

                จริงหรอครับ... คิบอมพอจะใจชื้นขึ้นมาบ้าง

 

 

 

                แล้วสุดท้าย...ผลของมันออกมาเป็นยังไงบ้างล่ะ คุณยายหันมาถามร่างสูง

 

 

 

 

                เจ็บครับ...ทรมาน เหมือนว่าจะขาดใจตายให้ได้ยังไงอย่างนั้นเลย

 

 

 

                แล้วยังรักเค้าอยู่รึเปล่าล่ะ

 

 

 

                รักครับ... คิบอมตอบอย่างหนักแน่น

 

 

 

                รัก...ทั้งๆที่เค้าผลักไสตัวเองขนาดนี้น่ะนะ

 

 

 

                ครับ....

 

 

 

 

                รัก...ทั้งๆที่เค้าทำร้ายจิตใจลูกมาตลอดน่ะหรอ

 

 

 

 

                คะ...ครับ

 

 

 

                แล้ว...ที่เค้าบอกว่ารักคนอื่นไปแล้ว ลูกก็ยังจะรักเค้าต่อไปอย่างนั้นหรอ

 

 

 

                สำหรับผมแล้ว ไม่สำคัญว่าดงเฮจะอยู่กับใคร แต่หัวใจของผมที่มีให้เค้า ผมมั่นใจ...ว่ามันจะยังคงอยู่กับเค้าตลอดไปครับ คิบอมตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่ชัดเชนและหนักแน่นมากกว่าเดิม เค้าไม่มีทางเปลี่ยนใจ ไม่มีวัน

 

 

 

                หึ...ให้ตายเถอะ พระผู้เป็นเจ้า...พวกเค้ารักกันมากขนาดนี้แล้ว ไฉนพระองค์ยังใจร้ายแยกพวกเค้าได้ลงคอ คุณยายเงยหน้าขึ้นพูดบนฟ้าเบาๆ

 

 

 

 

                คุณยายว่าอะไรนะครับ

 

 

 

                ดูแลหัวใจของตัวเองให้ดี... คุณยายพูดไว้เท่านี้

 

 

 

 

                เอ๋...... คิบอมทำสีหน้างงๆ

 

 

 

                บางครั้งความรักก็ต้องมาพร้อมกับความกล้าหาญนะ

 

 

 

 

                ลูกพร้อมที่จะต่อสู้เพื่อเค้ารึเปล่าล่ะ คุณยายพูดไว้เป็นปริศนาเพียงเท่านี้แล้วก็เดินออกไป

 

 

 

 

                คิบอมไม่ได้มองตามคุณยายคนนั้นไป แล้วก็ไม่สนด้วยว่าจะได้เจอกันรึเปล่าเพราะเค้ามั่นใจแล้วว่าดงเฮจะต้องได้เจอคุณยายแล้ว

 

 

 

                ร่างสูงเอนหลังพิงกับผนังพิงอย่างเหนื่อยอ่อน

 

 

 

 

                ดงเฮ...กลับมายืนอยู่ข้างๆผมจะได้มั้ย ได้โปรดเถอะ

 

 

 

 

*********************************
ฮ่าๆๆๆ เฮอะๆๆๆ อิอิๆๆๆ หุหุๆๆๆๆๆ
ขอหัวเราะดังๆหลายๆทีหน่อย วันนี้อารมณ์ดี
เห็นอัลบั้ม3ของเอสเจแล้ว กรี๊ดกร๊าด ไอ้ตี๋ผอมแล้ว
สุขสุดๆ ซอรี่ ซอรี่ 13คนกลับมาแล้วคร้าบ
เม้นท์ๆๆๆ กันน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1685 love donghae (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 16:09
    งือออออออออออออ


    ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยอ่าาาาา
    #1,685
    0
  2. #1605 KIHAE*129 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 02:02
    น้ำตาแอบไหลเบาๆ

    เฮ้อ
    #1,605
    0
  3. #1524 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 22:31
    เครียดดดดดดดดดดดดดดดดดดด=*= เศร้าาาาาาาาาาาาT^T
    #1,524
    0
  4. #1436 OoMy (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 10:08
     โฮกกกกกกกกกก TOOOOOOOT
    #1,436
    0
  5. #1187 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 14:31

    คุณยายมาอีกแล้วว

    #1,187
    0
  6. #789 *~ เยเย่พอย ~* (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 8 มีนาคม 2552 / 15:42

    คุณยายโผล่มาอีกละ !

    #789
    0
  7. #755 Fame_KiHae (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 6 มีนาคม 2552 / 00:17
    ทำไมน้าดงแฮจึงเลือกทางเดินแบบนั้นอ่ะ

    บอมยังไงก็ลุกขึ้นสู้เพื่อให้ดงแฮมาอยู่ข้างๆๆเหมือนเดิมนะ
    #755
    0
  8. #754 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 5 มีนาคม 2552 / 22:05

    สงสารบอมมมมมมมมมมมมม

    เอายุนฮักไปเก็บทีเถอะค่ะพี่สวนจีน!!!!

    เอาด๊องมาคืนให้บอมน้าๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #754
    0
  9. #753 litterrabbitza (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 5 มีนาคม 2552 / 13:08
    อ้ายยยยยยยย

    เค้าค่ายเสร็จแล้ว

    เพิ่งได้มากอ่านน

    สงสารบอมอ่าTOT

    ทำไมด๊องทำงี้

    แล้วรีบมาต่อเร็ซๆนะค่ะ

    อยากรู้ว่าจะเป็ฯไง

    ด๊ฮงจะกลับด้วยวิธีไหน

    ยุนฮักจะตายด้วยวิธีไหน(55++)

    แล้วยัยซารังจะบ้าตายเปล่า

    เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    อลบั้ม 3 ออกแว้วกรี้ดมากๆในที่สุดบอมก็ผอม

    ทำไงอ่ะเร็วจัง

    สู้ๆๆนะค่ะ
    #753
    0
  10. #752 ThePloiiZ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 5 มีนาคม 2552 / 11:55
    ไรเตอร์อ่า
    ด๊องไม่น่าเลือกกิมจิเลย

    สงสารบอมน่ะเนี่ย
    ด๊องด้วย ๆ

    มาต่อไว ๆ น้าไรเตอร์
    รออยู่ ๆ
    #752
    0
  11. #751 kik (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 5 มีนาคม 2552 / 03:07
    โอ๊ยยย ,,,ไรเตอร์

    ไรเตอร์ทำเค้าร้องไห้นะเนี่ย



    มาต่อเร็วๆน๊า



    ปล.กรีสสส คิมคิบอม กลับมาแล้ว หล่อมากกก

    จะตายคาคอม 55
    #751
    0
  12. #750 PoiPuRa-SuJu (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 5 มีนาคม 2552 / 00:14
    พระเจ้าใจร้ายชะมัด T T ทำไมต้องให้คนสองคนที่รักกันพรากกันด้วยเล่า,,,, ------------ album 3 come back ^^ บอมแอบไปรีดน้ำหนักมาตอนไหนไม่รุ 555 คิบวม กลับมาเปนคิบอมแล้ว ^o^ **เมื่อไหร่ ทีเซอร์จะออกเนี่ย เหนแต่รูป - -"
    #750
    0
  13. #749 mc_mean (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 22:18

    ด๊องกลับมาเถอะนะ
    สงสารบอมมากมาย

    รอรัก 4 เศร้าด้วยนะคะ

    #749
    0
  14. #748 ~*+::-LoVeLeSS-::+*~ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 20:56
    จะสงสารไมกับกิมจิเน่าๆ

    กลับมาหาบอมมี่เตอะนะ

    สงสารบอม งานเข้าตลอดเลยอ่ะ
    #748
    0
  15. #747 mako (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 20:36
    ดีจ้า



    ดีองน้อยก้อยังงี่เง่าเหมือนเดิม ไปเลยไป ลูกก้อลูกเถอะ แต่มันไม่ถูกต้อง



    เปาป่องน่าสงสารมากจ้าลูกเขยจ๋า แมเอาใจช่วย แต่ถ้าด๊องน้อยไม่ได้เปนของเราแค่คนเดียวก้อไม่ต้องรอเค้าแล้วนะลูก หาใหม่ เอาที่น่ารัก โสด ซิง มีสติและสมองมากกว่านี้นะลูก ารเรานะ
    #747
    0
  16. #746 largefarm (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 19:33
       ทำไมต้องให้บอมกับด๊องแยกกันด้วย
    นำด๊องกลับมาด่วน ~
      
    #746
    0
  17. #745 blue#cherry (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 17:51

    ทำไมต้องแยกกันด้วยยยยT T


    ทำไม

    ทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย



    TTOTT


    -------------------------------------


    พี่จีน~

    คิมคิ หล่อโฮกกกก

    ผอมลง ตัวหดดด  แก้มไม่หดดดด 55+


    เซอร์มาก อัลบั้มสาม ~

    #745
    0
  18. #744 อุ๋มอิ๋ม (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 14:58
    ยังงัยก็ต้องกลับมาอยู่ด้วยกัน ชั้นเชื่อ จีน แกคงไม่ฆ่าพวกเราด้วยการแยกคิกะเฮ หึหึ ไม่งั้น มีตายแน่!!!! หึหึหึ
    #744
    0
  19. #743 haruzen (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 14:13
    ดีองเลือกกิมจิ.....

    แล้วบอมล่ะ.....

    เมื่อไหร่จได้กลับมาเจอันอีกอ่ะ..

    เศร้านะเนี่ยยย...

    แล้วรักสี่เศร้าเค้าเป็นไงบ้างอ่ะไรเตอร์
    #743
    0
  20. #742 legolas (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 4 มีนาคม 2552 / 13:52
    อ่าไรเตอร์ ยังมีความหวังใช้ไหม สองคนนี้น่ะ นี่ไรเตอร์ อย่าลืม 4 คนนั้นด้วย จะจบลงเป็นเช่นไรกันล่ะไรเตอร์
    #742
    0