[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 76 : Beautiful Disaster Series II Chapter 60_ผมรักคุณ...แต่งงานกับผมนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    27 ก.พ. 52

Beautiful Disaster Series II Chapter 60_ผมรักคุณ...แต่งงานกับผมนะ

 

 

 

                ดงเฮ...พาร่างที่แสนจะบอบช้ำไปทั้งใจกับมายังคอนโด คราบน้ำตาถูกปัดออกอย่างลวกๆ มันจบแล้วล่ะดงเฮ...มันจบลงไปแล้ว นายทำดีที่สุดแล้ว

 

 

 

 

                แอ๊ดดด....... เปิดประตูเข้าไปยังห้องพักของตัวเอง ที่ตอนนี้นอนคนเดียวมา2วันแล้ว ยุนฮักคงจะกลับมาถึงเกาหลีพรุ่งนี้ล่ะมั้ง

 

 

 

 

                สวัสดี บาดา คุณหายไปไหนมาเนี่ย เสียงเข้มอันเป็นที่คุ้นเคยทำเอาดงเฮตกใจจนสะดุ้ง

 

 

 

                กิมจิ...กลับมาตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย... ดงเฮร้องเหวอ ก่อนจะรีบหันหลังแอบซับน้ำตาออกให้หมด

 

 

 

                ก็ช่วงเย็นๆอ่า พอดีว่าผมทำธุระเสร็จไว ก็เลยรีบกลับมาหาคุณยังไงล่ะ ยุนฮักยิ้มหวานให้กับคนตรงหน้า

 

 

 

 

                ดงเฮ...หน้าเจื่อนลงทันที ที่นึกไปถึงคำพูดของซารัง อาการป่วยของยุนฮัก...สิ่งที่เหนี่ยวรั้งเค้าเอาไว้

 

 

 

                แล้ว...คนที่เค้าซื้อภาพของกิมจิไป เค้าดีมากมั้ยล่ะ ดงเฮเปลี่ยนเรื่องคุย พร้อมกับแอบมองสีหน้าของยุนฮัก

 

 

 

 

                แล้วก็เป็นอย่างที่เค้าคิดไส้ กิมจิมีท่างทางชะงักไปเล็กน้อย ทำไมที่ผ่านมาเค้าถึงไม่เคยสังเกตเห็นเลยนะ

 

 

 

 

                กะ...ก็ดีนะ...เอ่อว่าแต่คุณทานข้าวรึยังล่ะ ยุนฮักเฉไฉไปเรื่องอื่น ซึ่งดงเฮก็ยอมที่จะมองข้ามมันไป ถึงยังไง...เค้าก็เลือกแล้ว

 

 

 

 

                ยังเลยล่ะ กิมจิล่ะ

 

 

 

                ดีเลย ผมซ้อกับข้าวมาเพียบเลยนะ มานั่งกินเถอะ ผมแกะใส่จานไว้ให้คุณเรียบร้อยแล้ว ยุนฮักพูดพร้อมกับเดินนำดงเฮเข้าไปในห้องครัว

 

 

 

 

                ตลอดเวลาที่ตักข้าวเข้าปากดงเฮรับรู้เป็นอย่างดีว่ายุนฮักกำลังมองตัวเองอย่างไม่ละสายตา จึงคร้านที่จะเงยหน้าขึ้นไปสบตาด้วย ก้มหน้าก้มตากินข้าวไปเลยจะดีกว่า

 

 

 

                บาดา...ดูคุณหิวมากเลยนะเนี่ย ยุนฮักเห็นอาการคนข้างๆก็พูดขึ้นมา

 

 

 

                เปล่าหรอก ก็ของที่ยุนฮักซื้อมามันอร่อยนี่นา ดงเฮตอบปัดๆเพื่อเอาใจคนตรงหน้า

 

 

 

                บาดา.... ยุนฮักเอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าร่างบางรวบช้อนแล้ว

 

 

 

                อีก 3วัน...เราไปญี่ปุ่นกันนะ

 

 

 

                สีหน้าของร่างบางหมองลงเล็กน้อย 3วัน...เค้าคงจะไปจากที่นี่ ไปจากเกาหลี...ตลอดกาล

 

 

 

                ทำไมต้องเป็นอีก3วันล่ะ... ดงเฮเงยหน้าถามอย่างไม่เข้าใจ

 

 

 

                ก็อีก3วันจะเป็นวันเกิดคุณไง เราออกเดินทางกันตอนเช้า ไปถึงที่ญี่ปุ่นก็ใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียวเอง น่าจะถึงซัก11โมงได้มั้ง วันนั้นเป็นวันก่อนที่ซากุระดอกแรกของปีจะบานนะ ยุนฮักพูดด้วยรอยยิ้ม

 

 

 

                เอ๋...ยังไงนะ

 

 

 

                ก็พอพ้นวันเกิดของคุณไป1วัน ดอกซากุระก็จะแข่งกันบานจนเต็มสะพรั่งเลยยังไงล่ะ เราไปดูมันด้วยกันเถอะนะ ยุนฮักมองหน้าดงเฮอย่างมีความหวัง

 

 

 

                อะ...อืม... ดงเฮพยักหน้าอย่างหาทางเลี่ยงไม่ได้ หรือเป็นเพราะเค้า...ไม่คิดจะเลี่ยงกันแน่

 

 

 

                วันแรกที่ดอกซากุระจะผลิบาน เราไป...แต่งงานกันนะ ยุนฮักพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

 

                จริงจังจนดงเฮ...นิ่งไปทั้งตัว

 

 

 

                เอ๋...อะไรนะ

 

 

 

 

                ผมรักคุณ บาดา...แต่งงานกับผมนะ ยุนฮักหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกมาแล้วเปิดให้ดงเฮดู

 

 

 

                ข้างในนั้นมีแหวนทองคำขาววงหนึ่งที่มีหัวแหวนเป็นเพชรแท้รูปหัวใจม้วนพันกันไปมา ดูจากลักษณะของมันแล้ว รับรองได้เลยว่าไม่ต่ำกว่าแสนดอลล่าห์แน่นอน

 

 

 

                กะ...กิม...กิมจิ ดงเฮพูดอะไรไม่ออกแล้ว เค้ารู้ว่ากิมจิคิดยังไงกับเค้าแต่ไม่ทันคิด...ว่าทุกอย่างมันจะเร็วขนาดนี้ แต่งงาน...

 

 

 

                ผมอยากให้เราทำอะไรให้มันถูกต้องซะที...ได้มั้ยบาดา แต่งงานกับผมได้มั้ย กิมจิเผลอตัวถามดงเฮอย่างร้อนรน

 

 

 

                ดงเฮเห็นท่าทางของร่างสูงแล้ว ก็พาลนึกถึงคำพูดของซารัง ว่าอาการของร่างสูงที่เป็นอยู่ ขึ้นอยู่กับกำลังใจจากตัวเค้าเอง แล้วถ้าเค้าไม่ตอบตกลง...กิมจิก็จะเสียใจใช่มั้ย

 

 

 

                อะ...อืม...ตกลง ร่างบางค่อยๆยื่นมือที่สั่นเทาไปตรงหน้ายุนฮัก ที่มีสีหน้าดีใจผุดอยู่บนใบหน้าหล่อ

 

 

 

 

                ยุนฮักรีบนำแหวนวงนี้ออกมาสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของดงเฮอย่างรวดเร็ว พร้อมกับประทับจูบลงบนมือนิ่ม นี่เค้าไม่ได้ฝันไปจริงๆใช่มั้ยเนี่ย

 

 

 

 

                ยุนฮักลุกขึ้นยืนและคว้าตัวดงเฮเข้ามากอดเอาไว้อย่างแนบแน่น เพื่อพิสูจน์ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเค้าในตอนนี้คือดงเฮจริงๆ ไม่ใช่ภาพลวงตาแต่อย่างใด

 

 

 

 

                ดงเฮ...พยายามจริงๆที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้...อย่าร้องไห้ออกมานะดงเฮ อย่าทำให้กิมจิต้องเป็นห่วง เค้าทำเพื่อนายมามากแค่ไหน...แค่แต่งงานกับเค้า เพื่อให้เค้ามีความสุข แค่นี้...นายทำไม่ได้รึไง

 

 

 

                กิมจิ...บาดาถามอะไรกิมจิหน่อยได้มั้ย ดงเฮเอ่ยออกมาเบาๆ ขณะที่ยังถูกยุนฮักกอดเอาไว้

 

 

 

 

                ได้สิ...

 

 

 

                ดงเฮสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วตั้งใจถามออกมาอย่างหนักแน่น

 

 

 

                อาการป่วยของกิมจิน่ะ เป็นยังไงกันแน่...

 

 

 

                ยุนฮักหน้าซีดไปทันที นี่บาดารู้ได้ยังไง ใครเป็นคนบอกกัน แล้วเค้ารู้อะไรบ้าง ทุกคำถามตีกันภายในหัวของร่างสูงเต็มไปหมด

 

 

 

 

                ฮะฮะฮะ...อะไรกันน่ะ บาดา ยุนฮักยังจะพยายามเปลี่ยนเรื่องอยู่

 

 

 

                พอเถอะ กิมจิ...บาดารู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว แต่อยากจะฟังให้เข้าใจจากปากของกิมจิมากกว่า

 

 

 

 

                ดงเฮ...จ้องลึกลงไปในดวงตาของคนตรงหน้า เค้าเลือกยุนฮักแล้ว และก็ไม่เสียใจที่เลือกด้วย ถึงแม้ว่าเค้าจะต้องเจ็บปวดแค่ไหน แต่เพื่อรักษาชีวิตของยุนฮักไว้ได้ เค้าก็ต้องทำ

 

 

 

 

                เฮ้อ....ตกลงผมจะเล่า ยุนถอนหายใจหนักๆ ถึงเวลาที่ความจริงทุกอย่างจะถูกเปิดเผยซะทีสินะ

 

 

 

                ผมชื่อจอง ยุนฮัก เป็นทายาทของตระกูลจองที่ทำธุรกิจเรื่องเครื่องเพชรน่ะ แต่ว่าเมื่อหลายปีก่อนผมตัดตัวเองออกจากตระกูลแล้วล่ะ เพราะผมไม่ต้องการที่จะทำงานแบบนั้น ผมรักอิสระมากกว่า แล้วอีกอย่าง...สุขภาพของผมคงไม่อาจจะรับผิดชอบความเป็นไปของตระกูลเอาไว้ได้... ยุนฮักเล่าพร้อมกันเดินมานั่งที่เก้าอี้ของตัวเอง

 

 

 

 

                ผมเดินทางไปทั่วโลกตามเมืองสำคัญที่สวยงามต่างๆ ด้วยเหตุผลที่ผมเคยบอกคุณแล้ว ว่าผมกำลังรอคอยใครคนหนึ่ง ที่จะมาทำให้ผมอยากจะมีลมหายใจใช้ชีวิตต่อไป แล้วคุณรู้มั้ยวันนึงพระเจ้าก็ส่งคนๆนั้นมาให้ผม นั่นก็คือคุณไง บาดา ดงเฮถึงกับวางหน้าไม่ถูกที่โดนร่างสูงจ้องลึกลงมาในแววตาซะแบบนี้

 

 

 

 

                อะ...เอ่อ...แล้วโรคที่ยุนฮักเป็นล่ะ

 

 

 

                หึ...คุณแน่ใจหรอว่าอยากจะฟัง ยุนฮักมีสีหน้าที่เจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

 

 

 

                กิมจิ...เรากำลังจะแต่งงานกันไม่ใช่หรอ แล้วถ้ากิมจิมีความลับต่อบาดาแบบนี้ เราจะแต่งกันไปเพื่ออะไร ดงเฮยกเหตุผลขึ้นมาอ้าง และมัน...ก็ได้ผลซะด้วย

 

 

 

 

                โรคที่ผมเป็นถ้าจะให้อธิบายแบบทางการแพทย์ก็คงจะฟังดูยากซักหน่อยนะ แต่ถ้าเอาแบบเล่าคร่าวๆง่ายๆก็คือ ผมเป็นโรคแพ้ภูมิคุ้มกันของตัวเอง...

 

 

 

 

                แพ้ภูมิตัวเองงั้นหรอ... ดงเฮทวนคำอย่างสงสัย

 

 

 

                มันก็คือการที่เม็ดเลือดขาวของผมมันไม่ยอมทำปฏิกิริยาต่อต้านสิ่งแปลกปลอมที่นำพาโรคต่างๆเข้ามาในร่างกายผม ทำให้ร่างกายของผมมีโรคต่างๆเพิ่มขึ้น เพราะไม่มีตัวฆ่าพาหะร้ายๆแบบนั้น ผมแพ้อาการทุกอย่างของร่างกายตัวเอง คือจะทำอะไร ร่างกายมันก็จะไม่ยอมรับตลอดเลย

 

 

 

                ผมต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลตั้งแต่เด็กๆแล้วล่ะ ยาเข็มแล้วเข็มเล่า กลับไม่เคยช่วยให้อาการของผมดีขึ้นเลย จนสุดท้ายผมเลือกที่จะปฏิเสธการรักษาทั้งหมด เพราะไม่คิดอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้อีกแล้ว อาการของผมมันก็แย่ลงเรื่อยๆ... ยุนฮักเลือกที่จะหยุดทุกอย่างเอาไว้แค่นี้ เค้าไม่อยากให้ร่างบางรับรู้ว่าเค้าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน เพราะแม้แต่ตัวเค้าเอง...ก็ยังไม่รู้เลยเช่นกัน

 

 

 

 

                แล้วเรื่องการรักษาล่ะ มันรักษาได้ใช่มั้ย กิมจิจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย ดงเฮมองหน้าคนตรงหน้าอย่างร้อนใจ

 

 

 

                ยุนฮักเงยหน้ามองร่างบางอย่างลำบากใจ จะบอกว่ามันไม่มีโอกาสแล้วก็ไม่ได้ แต่จะให้บอกว่าเค้าจะหายดี...มันก็ไม่ใช่

 

 

 

 

                กิมจิอย่าเงียบแบบนี้สิ...ถ้ากิมจิเป็นอะไรไป แล้วบาดาจะทำยังไงล่ะ ร่างบางเริ่มจะร้องไห้ออกมาอีกระลอกแล้ว อย่าทำให้ชั้นรู้สึกละอายไปมากกว่านี้เลยนะกิมจิ

 

 

 

 

                โธ่...บาดา คุณอย่าร้องไห้สิ ผมก็กำลังจะบอกคุณนี่ไงว่าผมจะเข้ารับการผ่าตัดหลังจากที่เรากลับจากญี่ปุ่นเราก็จะไปฝรั่งเศสกันทันที ผมกะจะบอกเรื่องอาการทั้งหมดของผมแก่คุณที่นั่น แต่ก็ไม่คิดว่าคุณจะมารู้เรื่องทั้งหมดซะก่อน ยุนฮักพูดอย่างเศร้าๆ

 

 

 

                ผ่าตัด...โอกาสล่ะกิมจิ...คุณหมอท่านได้บอกมั้ย ดงเฮพูดด้วยเสียงแผ่วเบา

 

 

 

                คุณหมอบอกกับผมว่าทุกๆอย่างมันขึ้นอยู่กับกำลังใจที่ผมมี 555 แต่เมื่อคุณยอมแต่งงานกับผมแล้ว ผมมีความสุขที่สุดในโลกเลยล่ะ แบบนี้ให้ผมอยู่อีกเป็นร้อยปีก็ยังไหว ยุนฮักยิ้มออกมาเพื่อจะให้ดงเฮรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง

 

 

 

                ผมขอโทษนะบาดา...ที่ผมจำต้องโกหกคุณ ผมไม่อยากให้คุณเสียใจ แล้วก็ขอโทษอีกครั้งที่ใช้เรื่องแต่งงานมาเป็นข้อผูกมัดคุณ เพื่อไม่ให้คุณกลับไปหาเค้าอีก...ผมขอโทษ...แต่ผมไม่อยากเสียคุณไป ไม่อยากให้ในหัวใจของคุณต้องมีเค้าอีกแล้ว

 

 

 

                ถึงแม้ว่าจะไม่มีผมอยู่แล้วก็ตาม ผมก็อยากจะให้คุณจดจำเพียงผู้ชายที่ชื่อจอง ยุนฮักเท่านั้น  ไม่ต้องมีเงาของผู้ชายที่ชื่อคิม คิบอมอีกต่อไป

 

 

 

 

*****************************************

 เนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้นไปทุกที
ขอร้องให้ช่วยกันเม้นท์+โหวตด้วยนะจ๊ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 เมษายน 2557 / 14:10
    ยุนฮักโคตรของโคครสารเลวอะ แย่งแฟนคนอื่นไม่พอ จะตายโหงอยู่แล้ว ยังจะทำร้ายจิตใจคนอื่นอีก
    ชั่วจริงๆ สามัญสำนึหไม่เหลือเลย ความดป็นคน ก็หมดไปแล้ว
    #1,719
    0
  2. #1683 love donghae (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 16:04
    อ๊ากกกกกกกกกกกก


    ยุนฮักทำไมทำแบบนี้อ่าาาา


    ชิชิชิ


    สงสารบอมอ่าาาา
    #1,683
    0
  3. #1603 KIHAE*129 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 00:46
    เข้าใจยุนฮักน่ะ

    แต่แบบนี้ดีแล้วหรอ

    นายทำให้คนถึงกับเจ็บปวด

    เพื่อตัวเองมีความสุขอ่ะ

    ทำไมไม่นึกถึงคนอื่นบ้างอ่ะ
    #1,603
    0
  4. #1522 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 22:22
    ชั่วววววววววววววว ย๊ากกกกกกกกกกกกก
    #1,522
    0
  5. #1434 OoMy (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 09:56
     เลววววววววววววววว
    #1,434
    0
  6. #1366 SarangHae (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 13:36
    เห็นแกตัวมากเลยนะยุนฮัก



    ด๊องกลับไปหาบอมเถอะนะ



    ไหนบอกว่าจะเชื่อใจกันไงไหนบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ยัง รักกัน อยู่ไง คำ ๆ นั้นไปไหนแล้วละ
    #1,366
    0
  7. #1185 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 14:22

    สงสารบอมอ่ะ
    ด๊องก้เสียใจ
    บอมก็เสียใจ
    ยุนฮักก..มันดีใจล่ะสิ!!

    #1,185
    0
  8. #1103 kimtara (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2552 / 20:43
    ใจร้ายที่สุดเลย



    อย่างนี้มันไม่ใช่ความรักแล้ว



    จะให้ดงเฮทนอยู่กับความเจ็บปวดตลอดไปหลังจากนายตายงั้นเหรอ



    ยุนฮัก...



    บ้า....



    ไปตายซ้า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    #1,103
    0
  9. #787 *~ เยเย่พอย ~* (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 8 มีนาคม 2552 / 15:34
    ยุนฮักเอ้ย !

    เทอเริ่มเห็นแก่ตัวแล้วนะ !
    #787
    0
  10. #769 popeye (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 6 มีนาคม 2552 / 20:05
    เกลียดยุนฮักอ่ะมากด้วย



    ทำไมเห็นแก่ตัวแบบนี้อ่ะ
    #769
    0
  11. #726 Fame_KiHae (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 1 มีนาคม 2552 / 15:16
    ทำไมดงแฮต้องทำร้ายบอมด้ยอ่ะ ทั้งๆที่จำได้แล้วอ่ะ ทำไมต้องไปแต่งงานกับยุนฮักด้วยอ่ะ ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย กับการที่เขามาดูแลเราอ่ะ
    #726
    0
  12. #725 litterrabbitza (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2552 / 19:26
    โฮ้ยยยยยยย ด๊องงงงงงงง ถ้าบอมรู้จะเป็ฯไงเนี่ยไม่ช็อคตายเลนเรอะ ยุนฮักนี้ก็รั่งเค้าไว้อยู่นั้นแหละ ยัยซารังก็ไปไหนไม่รู้มาดูแลนุนฮักสิ ด๊องฉันจะได้ไปอยู่กับบอม เฮ้อออ แล้วจะจบยังไงนี้สงสารหมดทุกคนเลยอ่า แล้วเจ้ วอน ป๋า ฮยอกล่ะ จะเอาไง สงสัยเรื่องนี่อีกนานกว่าจะจบแน่นอน แต่ก็ดีหนุกๆๆ แล้วมาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ เค้าต้องเข้าอีก4วันแน่ ฮือๆๆTOT เป็นกำลังใจให้ สู้ๆๆค่ะ>_<
    #725
    0
  13. #723 KI_HAELOVER (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2552 / 12:25
    ด๊องอะทำไมต้องไปทำไรเพื่อนเค้าขนาดนั้น ทำไมไม่บอกเรื่องกับบอมแล้วก็ขอไปดูแลกิมจิ แล้วพอกิมจิตายแล้วค่อยมาหาบอมอะ
    #723
    0
  14. #722 ~*+::-LoVeLeSS-::+*~ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2552 / 09:20
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก

    กิมจิเน่า ไปตายซะไปปปปปปปปปปปป

    สงสารบอมมี่ที่สุดดดดดดดดดดดด
    #722
    0
  15. #721 PoiPuRa-SuJu (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2552 / 00:18
    ยุนฮัก ร้ายได้อีก ~*~ สงสารคิบอม T T มาอัพเร็วๆน๊า
    #721
    0
  16. #720 ~so^ok~^^ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 22:24
    ฮึ่ยยย...อ่านมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ เรื่องรางมันเยอะและซับซ้อนไปหมด ความหวังมันมีตอนที่ด๊องจำได้ แต่มันก้อต้องสูญสลายไปตอนที่ด๊องตัดสินใจ มันเจ็บทุกคนเลยจิงๆนะ หวังว่าตอนสุดท้ายผลมันจาออกตามที่หวังนะ
    #720
    0
  17. #718 legolas (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 20:54
    ซารัง เอาจุนฮันไรนั้นไปเลยนะ ยังไงคิบอมเค้าไม่ได้เธออยู่แล้ววววว อ่าาาาาา ได้ไงอ่า ไรเตอร์ สวนจีน ทามไหมเป็นคนอย่างอ่า เอาด๋องไปให้คิบอมสิ
    #718
    0
  18. #717 haruzen (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 18:54
    :แงงงง..ซารังมาเอายุนฮักไปเด๋วนี้เลยอ่ะ....
    ด๊องต้องอยู่กับบอมสิ...จะมาพรากคนรีักกันได้ไงอ่ะ
    แค่นี้ด๊องก็เจ๊บจะแย่อยู่แล้วอ่ะ
    #717
    0
  19. #716 12ฟู4 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 18:17

    เกียด ยุนฮักอ่ะ จีนจ๋ายังไงก้อพายุนฮักตายเร็วๆเหอะ

    #716
    0
  20. #715 blue#cherry (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 17:58
    อ่า ลืมถามอ้ะๆๆๆๆๆๆ


    แล้วงี้ด๊องก้จดทะเบียนซ้อน? -0-?

    อ่า คราวที่แล้วแต่งแล้วจดทะเบียนตามกฏหมายป่าวอ่า?
    #715
    0
  21. #714 blue#cherry (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 17:56

    =[]=!!!!!!!!!!!!


    อ..อะ...ไรกันเนี๊ยยยยยย





    พี่จีน TOT!!!!!!!


    โป้งงง ~!!  โป้งๆๆๆๆๆ   โป้งแล้ว งื๊ออออ ง้อด้วยย ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ




    คาร์บอม อีส คัมแบ็ค อะเกน!!!   เตรียมตัวเจ๊ๆ~~

    TT________TT ไม่ส่งหาเจ๊นะ




    ขอที่อยู่อิตายุนหัก ด่วน! - -*

    #714
    0
  22. #713 @_minto_@ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 17:20

    หมั่นไส้ยุนฮัก!!!

    รู้มั้ยว่าตอนแกมีความสุขกันอยู่น่ะ คิบอมเป็นยังไงบ้างงงงงงงงงงง

    สงสารบอมมTT_TT

    พี่สวนจีนอัพเร็วๆน้า

    สู้ๆค่ะ^^

    #713
    0
  23. #712 New (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 17:15
    อาร๊ายยยยยยย T0T



    ยุนฮัก ชั่วร้ายย ด๊องแด๊งจัยร้ายยย



    สงสาร บอมม T-T



    พี่จีนสอบเสดแล้วอัพทุกวันเรยน้าาา
    #712
    0
  24. #711 nUmaY~* (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 / 17:13
    ยุนฮักทำแบบนี้ได้ไงอ่า



    เลวงะ ชิชิชิ เคืองวุ้ยยยยย!!



    สงสารบวมม T^T
    #711
    0