[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 67 : Beautiful Disaster Series II Chapter 56_ห้ามทิ้งเค้านะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    2 ก.พ. 52

Beautiful Disaster Series II Chapter 56_ห้ามทิ้งเค้านะ

 

 

 

                ดงเฮรีบพาตัวเองให้เดินให้ได้เร็วที่สุด ตอนนี้เค้าอยากจะพบคิบอมเหลือเกิน อยากเห็นสีหน้าของร่างสูงในตอนนี้เค้าบอกว่าเค้าจำทุกอย่างได้แล้ว

 

 

 

 

                ...แค่คิด เค้าก็มีความสุขแล้ว...

 

 

 

 

                ดงเฮยังคงอดทนที่จะเดินทางต่อไปเรื่อย เพราะจุดหมายที่เค้าจะไปมันไม่ต่างอะไรจากสวรรค์เลย คิบอม...รอหน่อยนะ

 

 

 

 

                เดี๋ยวสินายน่ะ... มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ทำให้ดงเฮต้องลดฝีเท้าลงและหันกลับไปมอง

 

 

 

 

                ...ซารังนั่นเอง...

 

 

 

 

                เอ่อ...ว่าไง ดงเฮไม่รู้ว่าควรจะใช้คำพูดแบบไหนกับคนตรงหน้าดี

 

 

 

 

                พอจะมีเวลาคุยกันซักไม่เกินครึ่งชั่วโมงได้มั้ย

 

 

 

 

                อะ...เอ๋... ดงเฮมองหน้าคนตรงหน้าอย่างตกใจ ร้อยวันพันปีไม่เห็นอยากจะมาเสวนากับเค้าซักนิด แล้วทำไมตอนนี้ ถึงได้อยากคุยกับเค้าขึ้นมาซะล่ะ

 

 

 

 

                ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญชั้นสาบานได้เลยว่าไม่มีทางเข้ามาคุยกับนายแน่นอน ซารังพูดพร้อมกับรอยยิ้มอย่างเหยียดๆ

 

 

 

 

          เอ่อ...ก็ได้ ดงเฮรับคำเบาๆก่อนจะเดินตามซารังมายังร้านกาแฟที่ดูเป็นส่วนตัวร้านหนึ่ง

 

 

 

 

                เอาล่ะ เธอมีอะไรจะพูดกับชั้นก็รีบบอกมาเร็วเข้า ดงเฮพูดอย่างรีบร้อน

 

 

 

 

                ชั้นก็ไม่ได้อยากจะเห็นหน้านายนานซักเท่าไหร่หรอกน่า ซารังพูดก่อนจะสบตากับคนตรงหน้า

 

 

 

 

                จะว่าไป...ชั้นกับเธอนี่ก็มีหน้าตาที่เหมือนกันจังเลยนะ ดงเฮพูดออกมาเมื่อสังเกตคนตรงหน้าอย่างถี่ถ้วนแล้ว

 

 

 

 

                หึ...เรื่องภายนอกอาจจะใช่ แต่สิ่งที่ชั้นไม่เหมือนนายก็คือการที่ชั้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว แต่นายไม่ใช่ ซารังพูดอย่างมีชัยชนะ

 

 

 

 

                เลิกประชดชั้นซะทีเถอะน่า บอกมาซะทีว่าที่เธอต้องการคุยกับชั้นน่ะเพราะอะไร ดงเฮตัดเรื่องไร้สาระออกไปจนหมด

 

 

 

 

                ก็ดี...ชั้นก็ไม่อยากจะอยู่ต่อปากต่อคำกับนายซักเท่าไหร่หรอก นายรู้รึเปล่าว่าพี่ยุนฮักไปที่ฝรั่งเศสทำไม ซารังเปลี่ยนแววตาและน้ำเสียงทันที

 

 

 

                กิมจิไปคุยเรื่องภาพวาดที่เค้าลืมไว้ ดงเฮตอบอย่างงงๆ

 

 

 

                มันใช่ซะที่ไหนกันล่ะ นายโง่เอ๊ย ซารังพูดออกมาอย่างขัดใจ

 

 

 

                แล้วทำไมจะต้องมาว่ากันด้วยล่ะ ดงเฮร้องขึ้นอย่างไม่พอใจ

 

 

 

                นายเคยรู้มั้ยว่าพี่ยุนฮักป่วยน่ะ ซารังกลั้นใจถามออกไป

 

 

 

 

                เอ๋...เธอว่ายังไงนะ ดงเฮเองก็อึ้งไม่แพ้กัน

 

 

 

 

                พี่ยุนฮักกำลังป่วย...นายได้ยินมั้ยว่าเค้ากำลังจะตาย ซารังพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้

 

 

 

 

                ไม่จริง...เธอโกหก...ดงเฮยังคงไม่ยอมรับความจริง

 

 

 

 

                นายคิดว่าชั้นจะกล้าเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นงั้นหรอ

 

 

 

 

                เอาล่ะ...กิมจิเป็นอะไร เธอบอกชั้นมาได้แล้ว ดงเฮพูดออกมาหลังจากที่เงียบไปพักใหญ่

 

 

 

 

                ซารังมองคนตรงหน้าอย่างเขม็งอีกซักพัก ก่อนเริ่มต้นเล่าทุกอย่างที่เธอเองเคยได้รับฟังมาจากปากของคุณหมอเองให้ดงเฮได้ฟัง แม้ว่ามันจะโหดร้ายซักแค่ไหน แต่เพื่อพี่ยุนฮักเธอจำเป็นต้องเล่าให้นายหน้าหวานนี่รับรู้

 

 

 

 

                อะไรกัน...ทำไม ชั้นถึงไม่เคยรู้เลย ดงเฮพูดด้วยสีหน้าที่เรียกว่าแทบจะไม่มีเลือดไปหล่อเลี้ยงเลยด้วยซ้ำ

 

 

 

 

 

                ไม่แปลกหรอก...ที่นายจะไม่รู้ เพราะขนาดชั้นที่เป็น......ยังไม่รู้เลย

 

 

 

 

                นาย...จำทุกอย่างได้แล้วใช่มั้ย ซารังตัดสินใจถามอีกคำถามสำคัญออกมา

 

 

 

 

                ใช่.... ดงเฮก็ตอบออกมาโดยไม่ปิดบัง

 

 

 

 

                แล้วยังไงล่ะ นายก็จะกลับไปหาพี่คิบอม แล้วทำราวกับว่าเรื่องราวของนายกับพี่ยุนฮักไม่เคยเกิดขึ้นอย่างงั้นหรอ... ซารังเงยหน้าถามคนตรงหน้าเสียงดัง

 

 

 

 

                ชั้น...เอ่อ...คือ... ดงเฮที่ถูกความจริงประเดประดังกันเข้ามาก็แทบทำอะไรไม่ถูก

 

 

 

 

                อย่ามาทำเป็นเห็นแก่ตัวได้มั้ย ลี ดงเฮ ในเมื่อนายก็รู้แล้วว่าพี่ยุนฮักกำลังป่วย แถมอาการของเค้าก็ต้องการกำลังใจมากๆด้วย นายยังจะทิ้งเค้าไปได้อีกหรอ นายจะสามารถทิ้งคนที่ช่วยชีวิตนายเอาไว้งั้นหรอ

 

 

 

 

                นั่นน่ะสิ...ผมจะทำร้ายกิมจิได้ลงคองั้นหรอ...ผมเกือบจะลืมไปแล้วว่าเค้า มีความรู้สึกต่อผมเช่นไร เค้ารักผม...แล้วผมล่ะ รักเค้ารึเปล่า

 

 

 

 

                นายห้ามทิ้งเค้านะ...ห้ามทิ้งหรือจากเค้าไปไหนทั้งนั้น ซารังพูดด้วยน้ำเสียงแข็งๆแต่ก็แกมไปด้วยการขอความช่วยเหลือ

 

 

 

 

                เค้าบอกว่านาย...คือลมหายใจของเค้า ลี ดงเฮชั้นไม่สนหรอกนะว่านายจะเสียใจแค่นี้ แต่...นายจะต้องเป็นบาดาเพื่ออยู่ข้างๆเค้าตลอดไป ซารังพยายามกลืนก้อนสะอึกออกไปให้พ้นลำคอ

 

 

 

 

                เธอ...รักกิมจิใช่มั้ย ดงเฮเงยหน้าขึ้นและจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวยตรงหน้าตัวเอง

 

 

 

                ไม่ใช่เรื่องของนาย ซารังดวงตาซ่อนความเสียใจเอาไว้ไม่มิด

 

 

 

                แสดงว่าชั้นเดาถูกล่ะสิ... ดงเฮพูดเบาๆ

 

 

 

                แล้วถ้าชั้นบอกว่าชั้นรักพี่คิบอมล่ะ ซารังตอกกลับอย่างไม่ยอมแพ้

 

 

 

                ว่าไงนะ... ดงเฮรีบมองคนตรงหน้าทันที

 

 

 

                มันไม่สำคัญหรอกนะว่าชั้นจะรักใคร แต่นาย...ต้องอยู่เคียงข้างพี่ยุนฮักต่อไป อาการของเค้าขึ้นอยู่กับกำลังใจ นายคงจะไม่ใจร้ายขนาดที่ปล่อยให้เค้าตายไปต่อหน้าต่อตาใช่มั้ย

 

 

 

                ดงเฮไม่ได้ตอบคำถามนี้ออกไป ทุกๆอย่างมันถาโถมกันเข้ามาจนเค้าคิดอะไรไม่ออกจริงๆ วันนี้มีหลากหลายเรื่องราวให้เค้าต้องแบกรับ

 

 

 

 

                ตอนนี้พี่ยุนฮักไปอเมริกาชั้นไม่รู้หรอกนะว่าเค้าไปทำไม...แต่กว่าเค้าจะกลับก็น่าจะมะรืนได้ ตอนนี้...นายมีเวลาประมาณ2วันที่จะตัดสินใจ...คิดให้ดีก็แล้วกัน ซารังพูดออกมาอีกครั้ง

 

 

 

 

                แต่ก็ไร้การตอบรับกลับมาจากคนตรงหน้าอีกเช่นเคย

 

 

 

 

                นายรู้อะไรมั้ย ลี ดงเฮ...

 

 

 

 

                รู้อะไรล่ะ....

 

 

 

                ชั้นไม่อยากจะยอมรับนักหรอกนะว่าชั้นอิจฉานายมากแค่ไหน แต่นายรู้มั้ยว่าชั้นรู้สึกยังไงที่เห็นคนที่ชั้นรักถึง2คน รุมกันเจ็บปวดเพราะรักนาย... ซารังค่อยๆปล่อยให้น้ำใสๆไหลลงมาจากตาของตัวเอง

 

 

 

 

                ชั้นยอมให้ใครต่อใครประณามว่าหน้าด้าน หน้าไม่อายไปแย่งของๆคนอื่น...ยอมให้ตัวเองดูเลวสารพัดเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ๆคนที่ชั้นมีใจด้วย แต่สุดท้าย...คนที่เค้ารักกลับเป็นนาย

 

 

 

 

                ดงเฮมองคนตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า

 

 

 

 

                ชั้นขอร้องล่ะนะ อย่าทิ้งพี่ยุนฮักไปเลย...อย่าให้พี่เค้าต้องอยู่คนเดียว หญิงสาวยังคงร้องไห้อยู่แบบนั้น

 

 

 

 

                แต่สายตาของดงเฮกลับอ่อนโยนลงอย่างไม่น่าเชื่อ อาจจะเป็นเพราะความสงสารล่ะมั้งหรือยังไงดี

 

 

 

 

                คิดให้ดี...และชั้นก็หวังว่านายจะไม่ทำให้การที่ชั้นยอมลดศักดิ์ศรีมาขอร้องนายครั้งนี้มันต้องสูญเปล่านะ ซารังพูดทิ้งท้ายก่อนจะคว้ากระเป๋าเดินออกจากร้านไป

 

 

**************************************
แวะมาแพก่อนไปเรียน อิอิ ตอนนี้วันที่2แล้ว เหลืออีก3วัน วันเกิดฟิคเรื่องนี้
แล้วก็เหลืออีก5วันเช่นกัน สำหรับคอนเอสเอม
เฮ้อ...ตื่นเต้นจัง แต่เมื่อเห็นลิสรายชื่อเพลงแล้ว...เจ็บจริงๆ
อยากดู U เวอร์ชั่น13คน แล้วทำไม...ถึงเป็นแบบนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1679 love donghae (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 15:50
    อ๊ากกกกกกกกกกก


    อยากตายจิงๆเลยยยย


    เฮตัดสินใจดีๆนะ
    #1,679
    0
  2. #1599 KIHAE*129 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 00:16
    เฮ้อ

    ทุกอย่างกำลังจะดีแล้ว

    ทำไมเธอต้องมาทำให้มันแย่ลงด้วย

    หมวยอย่าทำแบบนั้นน่ะ
    #1,599
    0
  3. #1518 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 21:57
    ขอตายอีกรอบ=[]=
    #1,518
    0
  4. #1430 OoMy (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 / 09:23
    รอให้เดี้ยงก่อนเเล้วกลับมาหาบอม -..-
    #1,430
    0
  5. #1262 mee (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 / 18:09
    ด๊องจะตัดสินใจยังไงกันล่ะเนีย

    #1,262
    0
  6. #1224 zyfa (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 22:35
    อืมมมมมมม 

    ถามคนเขียนหน่อยได้มั้ยค่ะ

    บ้านอยู่แุถวไหนหรอค่ะ...

    จะเอาอะไรไปฝากซะหน่่อย- -*

    ตอนที่แล้วกำลังจะดูดีเรย

    มีเค้าความเศร้ามาอีกแล้ว T - T
    #1,224
    0
  7. #1182 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 17:50

    มาขัดกันอีกล่ะๆ
    -*-
    ด๊องไปบอกบอมเร็วๆ

    #1,182
    0
  8. #880 fai ^^ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 มีนาคม 2552 / 17:41
    แหะๆๆ เข้ามาอ่านช้าไปหน่อย

    ไม่ชอบ ซารัง เลยย

    เขากำลัง จะเข้าใจกาน

    ดันมา โธ่เว้ย เซง....
    #880
    0
  9. #582 อุ๋มอิ๋ม (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2552 / 00:56
    โหห อุปสรรค เยอะแฮะ เยอะไปป่าวงิ เอาล่ะ แต่งมาต่อแล้วกัน ยังงัยก้อจะอ่าน หุหุ
    #582
    0
  10. #575 -*- (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 21:39
    ซารัง ไปตายเลยนะ

    ม่ายนะ อัพใหม่เลย

    ม่ายเอาแบบนี่อ่า
    #575
    0
  11. #574 12ฟู4 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 20:53

    มันน่าส่งคนไปลอบทำร้ายยัยซารังจังเลยอ่ะ คนเค้าจากำลังเข้าใจกัน งืออออออ จาฆ่า ซารัง

    #574
    0
  12. #573 New (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 20:36
    อ๊าก ยัยซารังเน่า-....-



    จามาขัดอาไรตอนนี้ฟระ



    ไห้ด๊องไปหาบอมก่อนเซ๊ะ



    ฮึ่ยๆ เคืองๆ อยากจับมันฆ่าหมกป่าจิงๆเร้ยยย
    #573
    0
  13. #572 mc_mean (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 20:18

    ด๊อง...
    นังซารัง
    จะมาบอกทำไมเนี่ย
    ฮึ่ย...
    ด๊องกะลังจะไปหาบอมแท้ๆ
    รีบมาต่อนะคะ
    ไรท์เตอร์สู้ๆ

    #572
    0
  14. #571 @_minto_@ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 19:39

    เอาซารังไปเก็บได้มั้ยเนี่ย-*-

    เรื่องกำลังไปด้วยดี มาขวางซะงั้น

    ยุนฮักต้องเข้าใจด๊องอยู่แล้ว ถ้ารักจริงน่ะ

    พี่สวนจีนมาอัพเร็วๆน้า

    #571
    0
  15. #570 blue#cherry (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 18:03

    เอ๋า!! ซะงั้น

    ไอซึ้งน้ามตาไหลเมื่อตอนที่แล้วมันหายไปแล้ว -*-




    ย๊าคคคคคคคคคค


    อยากพ่นไฟ!!!!!!!!!!!


    ยัยซารังงงงงง

    แกก็ไปกะตาหักเซ๋~!!!


    ปั๊ดจิโถ๊!!!!!!!!!

    #570
    0
  16. #568 nUmaY~* (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 17:14
    เง้ออ กำลังจะไปได้สวย



    ยัยซารังนี่ก็ ชิชิชิ



    มาบอกทำไมตอนนี้หะเนี่ย



    แล้วบอมหละย๊า



    บอมไม่ต้องการกำลังใจหรือไง ชิชิชิชิ



    แกก็กลับไปดูแลยุนฮักของแกซิ่ แม่ซารัง



    เป็น ... กันไม่ใช่หรอ (ว่าแต่ ... คือไรอะ 5+)
    #568
    0
  17. #567 largefarm (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 17:13
       แล้วด๊องจะทำยังไงหล่ะเนี่ย
    อยากรู้มาอัพต่อไวๆนะคะ สู้ๆ
    #567
    0
  18. #566 ~*+::-LoVeLeSS-::+*~ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 16:03
    ปล่อยให้กิมจิเน่าตายไปเลยคะ

    หุหุ (แอบร้าย)

    ยังไงบอมก็ต้องมาก่อนจิงมะคะ

    ชิมิๆ
    #566
    0
  19. #565 haruzen (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 / 09:02
    ยัยซารัง....เฮ้อก้อเข้าใจอยู่อ่ะนะ
    แต่บอมก้อต้องการกำลังใจเหมือนกันอ่ะ
    งั้นก็ต้องให้ด๊องเคลียร์กับบอมก่อนสิ...
    บอมต้องมาก่อนอยู่แล้วอ่ะ...
    #565
    0