[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 62 : Beautiful Disaster Series II Chapter 52_ทางที่ควรเลือก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ม.ค. 52

Beautiful Disaster Series II Chapter 52_ทางที่ควรเลือก

 

 

                ...ที่นี่มันที่ไหนกัน...ทำไมสถานที่แห่งนี้ช่างสวยจังเลย หาดทรายสีขาวบริสุทธิ์ นี่ผมยืนอยู่ที่ไหนกันเนี่ย ตอนนี้ผมรู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ยืนอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง ที่ๆผมรู้สึกคุ้นเคย แต่ก็จำไม่ได้จริงๆว่าคือที่ไหน

 

 

                แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้ทำให้ผมคุ้นซะยิ่งกว่าบ้านหลังขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มากสีขาวสะอาดตา ทำไมถึงได้น่ารักน่าอยู่จังเลย

 

 

 

                แต่แล้ว...ซักพักต่อมาก็มีผู้คนจำนวนหนึ่งเดินกันออกมา

 

 

 

                ตอนนี้เป็นเวลาตกเย็นพระอาทิตย์จะทอแสงแล้ว ผมและใครต่อใครอีกมากมายเดินออกไปยังริมทะเลหน้าบ้านเพื่อเริ่มต้นงานแต่งงานของใครซักคน  การแต่งกายของทุกคนวันนี้ดูไม่เป็นทางการมากนัก ออกไปทางชุดสบายๆมากกว่า

 

 

 

                รอบๆงานถูกประดับประดาไปด้วยอาหารนานาชนิด ดอกไม้ก็ส่งกลิ่นหอมไปทั่ว แสงไฟจากเทียนที่จุดเอาไว้รอบๆ ยิ่งทำให้บรรยากาศดูโรแมนติกซะยิ่งกว่าที่ไหนๆซะอีก

 

 

 

                ผมเห็นตัวผมเองเดินควงคู่ชายคนหนึ่งที่หน้าตาคล้ายผมเหลือเกินไปตามทางหาดสายสีขาวที่ถูกขีดเอาไว้ ที่ปลายทางสมาชิกทุกก็ยืนเรียงต่อแถวรอผมกันเป็นคู่ๆยืนตรงข้ามกันไว้และพอผมเดินผ่านพวกเค้าก็หยิบกลีบดอกกุหลาบมาโยนขึ้นไปรอบๆตัวของผมไว้ จากนั้นก็มีใครต่อใครมากมายเข้ามาอวยพรผมและคิบอม

 

 

                จูบเลยๆๆๆๆ.... มีเสียงเชียร์ดังมาจากรอบๆ ทำเอาเราทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างหน้าแดงกันไปเลยทีเดียว ก่อนที่คิบอมจะค่อยๆก้มลงมาสัมผัสกับริมฝีปากของผม

 

 

 

                ผมมองภาพข้างน้าอย่างประหลาดใจ ผม...กับคิบอม เรา...แต่งงานกันแล้ว

 

 

                ผมรีบเอามือทั้งสองกุมหัวตัวเองไว้อย่างเจ็บปวด ทุกอย่างมันวิ่งเข้ามาที่สมองส่วนกลาง จนผมตั้งตัวไม่ทัน

 

 

 

                โอ๊ยยยยย!!!!!” ร่างบางสะดุ้งตื่นขึ้นมา ก่อนจะหอบจนตัวโยน

 

 

 

                ฝันไป...แค่ฝันไปเท่านั้น ดงเฮเอามือลูบหน้าให้หายตื่นตระหนกจากความฝันเมื่อครู่นี้

 

 

 

                เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นที่โต๊ะข้างหัวเตียง ทำให้ร่างบางจำต้องพยุงร่างตัวเองไปหยิบมาจนได้

 

 

 

 

                ...ฮยอคแจ...

 

 

 

                เจ้าขี้แย มันโทรมาหาเค้าทำไมนะ ดงเฮขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจก่อนจะกดรับ

 

 

 

                บ้านนายไม่มีนาฬิกาให้ดูรึไงเนี่ยถึงได้โทรมาเวลานี้น่ะ ดงเฮกรอกเสียงใส่ลงไป

 

 

 

                แล้วนายดูนาฬิกาบ้างรึเปล่าล่ะ นี่มันจะ9โงแล้วนะ นายจะนอนรอเค้าเอาเครื่องบินมาแจกรึไงล่ะ ปลายสายเองก็กวนไม่แพ้กัน

 

 

 

                ชิ...ว่าแต่ที่โทรมาเนี่ยมีอะไรล่ะ

 

 

 

                เมื่อวานนายทำไว้แสบมากเลยนะ ฮยอคแจเปลี่ยนน้ำเสียงไปทันที

 

 

 

                นายหมายถึงอะไร

 

 

 

                นายเจอกับคิบอมใช่มั้ยเมื่อวานนี้

 

 

 

                เอ่อ...ใช่ นึกถึงเรื่องเมื่อวานสีหน้าของร่างบางก็หมองลงทันที

 

 

 

                ชั้นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกนายสองคนหรอกนะ แต่ว่านายคงจะไม่รู้ว่าเมื่อวานกลับถึงบ้านเกือบ5ทุ่มแน่ะ

 

 

 

                บ้าน่า ชั้นแบกกับเค้าก็แค่เกือบๆ4โมงเองนะ ร่างบางร้องอย่างตกใจ

 

 

 

                ก็บอกแล้วไงว่าชั้นไม่รู้ แต่ตอนนี้เค้ากลับมาถึงที่พักของเอสเจนะ เค้าตากฝนเปียกโชกกลับมาเลย ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบซักคำ จน...พี่ทึกกี้ต้องไล่ให้เปลี่ยนชุดแล้วให้พี่คังอินขับรถพาไปส่งที่บ้านของนาย เอ่อ...ชั้นหมายถึงบ้านพักของนายและคิบอมน่ะ ฮยอคพยายามหาคำที่ไม่น่าลำบากใจให้ได้ดีที่สุด

 

 

 

                ทำไมถึงได้โง่ขนาดนี้นะ คิบอม

 

 

 

                ไม่ใช่ว่าเค้าไม่รู้ว่าหลังจากที่เค้ากลับถึงคอนโดมาแล้ว ฝนกระหน่ำตกลงมามากแค่ไหน แค่เค้าเห็น ก็หนาวไปจนถึงขั้วหัวใจแล้ว แต่นี่...เค้ากลับนั่งตากมันอยู่แบบนั้น จะตายรึยังก็ไม่รู้

 

 

 

                เอ่อ...แล้วเค้า..เป็นยังไงบ้าง

 

 

 

                เค้า...เค้าไหนล่ะ คิบอมน่ะหรอ

 

 

 

                แล้วนายจะให้ชั้นหมายถึงใครล่ะ

 

 

 

                อ้าวใครจะไปรู้ล่ะ ก็อ่านะ ตากฝนมากขนาดนั้น ไม่เป็นอะไรก็ซุปเปอร์แมนแล้วล่ะ ตอนนี้เลยนอนซมออกมาทำงานไม่ไหวเลย ฮยอคแจตอบตามความเป็นจริงแต่แอบใช้น้ำเสียงเกินจริงไปเล็กน้อย

 

 

 

                ร่างบางที่อยู่ทางปลายสาย ถือโทรศัพท์นิ่งอย่างรู้สึกผิด

 

 

 

                ด๊อง...นายคิด จะไปเยี่ยมเค้ามั้ย ฮยอคแจถามออกมาเบาๆ

 

 

 

                เอ่อ...คือ... ดงเฮมีน้ำเสียงลำบากใจ

 

 

 

                ดงเฮ... ฮยอคแจเริ่มจริงจังขึ้นมาแล้ว

 

 

 

                นายฟังชั้นให้ดีๆนะ

 

 

 

                อือ...ก็ฟังอยู่

 

 

 

                ความรักน่ะ อยู่เหนือกาลเวลาและความทรงจำ ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าการจำคนที่เรารักไม่ได้น่ะมันรู้สึกยังไง ฮยอคแจพูดทีละคำช้าๆ

 

 

 

                แต่ชั้นก็รับรู้ความรู้สึกของคิบอมได้ดีว่าการที่ต้องเห็นคนที่ตัวเองรักมากที่สุด ส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนให้คนที่เราไม่มีทางสู้ได้น่ะ มันเจ็บซักแค่ไหน ฮยอคแจพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น

 

 

 

                ชั้นไม่เคยรู้...ว่านายรู้สึกดีกับคนๆนั้นมากซักเท่าไหร่ แต่ที่ชั้นรู้และชั้นเห็นก็คือ คิบอมไม่เคยได้ยิ้มอีกเลยตั้งแต่เสียนายไป ดงเฮ...นายรู้มั้ยว่านายเป็นชีวิตของคิบอมเลยนะ

 

 

 

                เคยรับรู้มั้ย ด๊อง แกเคยรับรู้ถึงความรักของคิบอมบ้างมั้ย

 

 

 

                ...รู้สิ... ทำไมชั้นจะไม่รู้ และเพราะรู้ดี ทุกวันนี้ชั้นถึงได้แต่ทนเจ็บปวดแบบนี้ยังไงล่ะ เพราะชั้นรู้ว่าเค้ารักชั้นมากแค่ไหน แต่การที่เค้ายิ่งรักชั้น มันยิ่งเป็นเหมือนห่วงเชือกที่มัดชั้นแน่นมากขึ้นไปเรื่อยๆ

 

 

 

                ถ้านายคิดจะไปเยี่ยมเค้าซักนิดล่ะก็...ชั้นส่งที่อยู่บ้านของคิบอม ความจริงมันก็เป็นบ้านของนายนั่นแหละ ไปให้ทางข้อความแล้วนะ ถ้านายอยากไปก็เปิดดู แต่ถ้ามั่นใจว่าไม่รู้สึกอะไรกับเค้าแล้วก็ลบมันไปเลยละกัน

 

 

 

                ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากดงเฮ

 

 

 

                เฮ้อ...งั้นแค่นี้ละกันนะ ฮยอคแจถอยหายใจอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะตัดสายไป

 

 

 

                ดงเฮนั่งมองมือถือในมือ ไม่เกิน5วินาทีมันก็ส่งเสียงร้องขึ้นเพื่อบอกว่ามีข้อความใหม่เข้ามา และยังมาจากเบอร์ของฮยอคแจอีกด้วย

 

 

 

                ...เปิดดู...

 

 

 

                ...ลบทิ้งไป...

 

 

 

                ทางไหนคือสิ่งที่หัวใจของผมต้องการ

 

 

 

*********************************************

 

 

 

               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1675 love donghae (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 14:58
    ด๊องงงงงงงงงงงงงงง


    ไปหาบอมเดี๋ยวนี้เลยนะ
    #1,675
    0
  2. #1595 KIHAE*129 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 23:53
    ท่าคิิดจะปล่อยมือ

    ก็อย่าให้ความหวังบอมน่ะ

    แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,595
    0
  3. #1514 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 21:39
    ไปหาบอมเดี๋ยวนี้เลยยยยยยย!!*ลากคออิด๊อง*
    #1,514
    0
  4. #1457 Pada lee (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 06:23
    ถ้าอยากตัดนัก ก็ตัดให้ขาดไปเลยนะ ด๊อง

    ไม่ต้องเยี่ยมอาตี๋มันหรอก

    เด๋วก็มีซารังมาแทนที่แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง
    #1,457
    0
  5. #1426 OoMy (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 23:56
     เกินไปเเล้ว...เกินเยี่ยวยาแล้ว...
    #1,426
    0
  6. #1244 Nene-Kihae (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2553 / 17:49
    ด๊องไปหาบอมเถอะนะ
    #1,244
    0
  7. #1179 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 17:04

    ไปหาบอมๆๆ
    สงสารบอมอ่ะ
    ช่างมันเหอะอิยุนฮักน่ะ= =^

    #1,179
    0
  8. #522 blue#cherry (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 28 มกราคม 2552 / 18:46
    โว้ยยยย


    หงุดหงิดดดด ๆๆๆๆ >.,<


    ด๊องน้าด๊อง


    จะไปญี่ปุ่นอยุแล้ว

    ทำอะไรเพื่อไอบอมมันบ้างเหอะ!


    ขอเอ็นซีสักช็อทก็ได้!!><


    #522
    0