[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 59 : Beautiful Disaster Series II Chapter 50_ให้ชั้นดูแลนายแทนเค้าเถอะนะ 50%ที่เหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ม.ค. 52

                เรามาคบกันมั้ย....

 

 

 

                ห๊า...หมายความว่ายังไงเนี่ยซีวอน ฮยอคแจรีบผละออกจากอ้อมกอดของร่างสูงอย่างรวดเร็ว

 

 

 

                ทำไมจะต้องทำเสียงให้มันตกใจขนาดนั้นด้วย ก็ชั้นบอกว่ามาคบกันมั้ย นายกับชั้น เป็นแฟนกันมั้ย

 

 

 

                ซีวอนนายกำลังหลอกอะไรชั้นเนี่ย ชั้นกับนายมันผ่านช่วงวัยที่จะมาปั๊ปปี้ล้ง ปั๊ปปี้เลิฟกันแล้วนะ ฮยอคแจร้องอย่างเคืองนิดๆ

 

 

 

 

                ชั้นก็ไม่ได้พูดซักคำว่าชั้นหลอกนายเล่นเฉยๆ พอแล้วฮยอคแจ จริงจังซะที ซีวอนเปลี่ยนแววตาทันที

 

 

 

                เอ่อ...คือวอน... ฮยอคครางเสียงแผ่วอย่างไม่แน่ใจ

 

 

 

                มีเหตุผลอะไร...ที่เราจะคบกันไม่ได้

 

 

 

                มีสิ เหตุผลใหญ่เลยล่ะ ชั้นไม่ได้รักนาย นายไม่ได้รักชั้น และเราไม่ได้รักกัน มันจะคบกันได้ยังไง ฮยอคแจขืนตัวเองออกมาจากอ้อมกอดของซีวอนแล้วพูดกับให้รู้เรื่อง

 

 

 

                คนเราจะเป็นแฟนได้กับเฉพาะคนที่เรารักงั้นหรอ

 

 

 

                ก็ใช่น่ะสิ

 

 

 

                แล้วทำไมพี่ฮันกับซินยังทิ้งชั้นกับนายลงทั้งๆที่ชั้นกับนายก็รักพวกเค้ามากขนาดนั้น ซีวอนพูดอย่างขมขื่น และก็ทำให้ฮยอคแจหน้าชาไปเลย

 

 

 

                นั่น...สินะ...ชั้นทำให้เค้าขนาดนี้ เค้ายังทิ้งชั้นลง ฮยอคแจครางแผ่วๆ

 

 

 

                ฮยอคแจ ชั้นขอโทษ ชั้นไม่ได้ตั้งใจ ที่จะ...

 

 

 

 

          ไม่ต้องพูดหรอกซีวอน ชั้นเข้าใจ ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรจะเจ็บไปกว่านี้แล้วล่ะ ฮยอคยิ้มอย่างเข้าใจ

 

 

 

                คำตอบล่ะ ชั้นจริงจังนะ

 

 

 

                เป็นแฟน...มันดูแปลกๆนะ ชั้นกับนาย ฮยอคแจส่ายหัวเล็กน้อย

 

 

 

                คำว่าแฟน มันก็เป็นแค่ชื่อสถานภาพๆหนึ่ง แต่บทบาทต่างหากล่ะที่สำคัญกว่า

 

 

 

                ยังไงล่ะซีวอน ลืมไปแล้วหรอว่าชั้นสมองไก่ ฟังอะไรไม่ค่อยเข้าใจหรอก ฮยอคแจอมยิ้มเล็กน้อย

 

 

 

                ฮะฮะ...ก็หน้าที่ของชั้นก็คือแค่ดูแลนาย ส่วนหน้าที่นายก็คือยิ้มหวานๆให้ชั้นยังไงล่ะ ที่เหลือก็ปล่อยให้มันเป็นไปตามที่มันควรจะไปเถอะ ซีวอนยิ้มให้ร่างบางอย่างอ่อนโยน

 

 

 

                ยิ้มหวานๆ...แค่นี้หวานพอมั้ยยยย ฮยอคแจฉีกยิ้มจนเห็นเหงือกสีชมพู

 

 

 

                มากไปๆ...ฮะฮะ...ยิ้มแล้วๆ ซีวอนลูบไรผมนิ่มเบาๆ

 

 

 

                ไม่ใช่ว่ารัก...ไม่ใช่ว่าสงสาร...แต่ตอนนี้...คนที่จะเข้าใจหัวอกคนอย่างเค้ามากที่สุดก็คงจะมีแต่ฮยอคแจคนนี้คนเดียวแล้วล่ะมั้ง มันไม่ใช่การตัดสินใจเพียงชั่ววูบเค้าคิดมาดีแล้ว และไม่เสียใจต่อการตัดสินใจของตัวเองด้วย

 

 

 

                ซีวอน...แล้วถ้าวันนึง...พี่ซินกลับมาหานายล่ะ ฮยอคแจถามเบาๆ

 

 

 

                มันจะมีวันนั้นด้วยหรอ ซีวอนยิ้มเศร้าๆ

 

 

 

                ก็ชั้นแค่ถามเผื่อไว้...

 

 

 

                แล้วถ้าพี่ฮันกลับมาหานายล่ะ ซีวอนขอถามกลับบ้าง

 

 

 

                ชั้นกลัวมากเลยนะ...ชั้นมักจะให้อภัยเค้าเสมอแล้วสิ่งที่ชั้นได้กลับมากลับเป็น... ร่างบางรู้สึกเหมือนว่าคำพูดมันจุกอยู่ที่คอ ไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้อีกแล้ว น้ำตามันรื้นที่ขอบตาเต็มไปหมด

 

 

 

                ไม่เอาน่า คนดี...โอ๋ๆ...อย่าร้องน้า...ไม่ร้องๆ ซีวอนรวบร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแล้วโยกไปมาเพื่อปลอบโยน

 

 

 

 

                ไปกันเถอะ... เมื่อเห็นว่าร่างบางเริ่มจะสงบลงบ้างแล้ว ซีวอนจึงเอ่ยขึ้นมา

 

 

 

                ไปไหน...

 

 

 

                ไปบอกให้ทุกคนรู้เรื่องของเรายังไงล่ะ ซีวอนพูดจบก็ดึงมือร่างบางเข้าไปยังห้องซ้อมของบริษัททันที

 

 

 

                เมื่อประตูห้องซ้อมเปิดออก ลูกลิงทั้งหลายที่กำลังทำกิจกรรมที่แตกต่างกันออกไป ก็ต้องหันมามองคนที่เดินเข้ามาให่ถึงสองคน ก่อนที่คิ้วจะขมวดเข้าหากันทุกคน เมื่อมองไปที่มือของฮยอคแจที่มีมือของซีวอนเกาะกุมเอาไว้ซะแน่น

 

 

 

                ทุกคนครับ...ผมมีเรื่องจะบอกครับ ซีวอนสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดออกไป

 

 

 

                ไม่มีใครกล้าเดากันเลยซักคนว่าเรื่องที่ซีวอนจะพูดนั้นคือเรื่องอะไร เพราะในใจต่างก็กลัว...กลัวว่าสิ่งที่ตัวเองคิดนั้นจะเป็นความจริง

 

 

 

 

                ฮันคยองและฮีชอลที่กำลังเพลงคนละสายหูฟังและนั่งข้างๆกัน ก็ค่อยๆลดเสียงเพลงลง แม้ว่าจะเสียบหูฟังเข้าที่หู แต่เสียงที่ซีวอนมันก็ยังแล่นเข้าผ่านโสตประสาทหูเข้ามาได้อยู่ดี มือหนาเลื่อนไปเกาะกุมมือของฮีชอลทันที

 

 

 

                ฮีชอลเองก็มองจ้องไปยังฝ่ามือของซีวอนที่เกาะกุมมือของฮยอคแจอย่างเจ็บแผ่วๆที่หัวใจ มือนั้น...ที่เคยกุมมือของเค้า รอยยิ้มนั้น...ที่เคยมอบให้เค้า วันนี้...คงไม่มีอีกแล้ว

 

 

 

                วะ...ว่าไงล่ะ...มีอะไรจะพูดก็บอกมาสิ ทึกกี้ตัดสินใจถามทั้งๆที่อยากจะยืดเวลานี้ออกไปนานๆๆ

 

 

 

                ผมกับฮยอคแจเราคบกันแล้วนะครับ

 

 

 

                สิ้นเสียงทุ้มชวนฟัง ทั้งห้องที่เงียบอยู่แล้วก็เงียบขึ้นไปอีก ไม่มีใครกล้าส่งเสียงอะไรออกมาทั้งสิ้น ราวกับว่าความฝัน ฝันที่พวกเค้าอยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง

 

 

 

                อะ...อะไรกัน...นะ คังอินเองยังตั้งสติแทบไม่ถูก

 

 

 

                ทำไมต้องทำหน้าตกใจกันขนาดนั้นด้วยล่ะครับ...จะต้องให้ผมย้ำอีกรอบก็ได้นะ ที่รักครับ บอกเค้าไปสิว่าเราคบกันแล้ว ซีวอนยกมือขึ้โอบไหล่บางของฮยอคแจทันที

 

 

 

                ว่าไงไอ้ไก่ ซองมินหันไปจ้องเอาคำตอบจากเพื่อนรัก

 

 

 

                ใช่แล้ว...ชั้นกับวอนเราเป็นแฟนกัน ฮยอคแจตอบชัดถ้อยชัดคำ โดยที่ไม่ยอมหันไปมองอดีตคนรักเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

                เปรี๊ยะ...เสียงเหมือนมีอะไรมาบาดเข้ากับสิ่งที่ใช้สูบฉีดเลือดไปเลี้ยงร่างกาย อย่างหัวใจ หนุ่มจีนแดนมังกร รู้สึกเจ็บปวดอย่างไม่เข้าใจสาเหตุ เค้ามีสิทธิ์อะไรไปยุ่งย่ามกับฮยอคแจอีกงั้นหรอก็เลิกกันไปแล้ว

 

 

 

                ฮีชอลเบือนหน้าหนีไม่อยากเห็น ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากรับรู้ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอะไร แค่เห็นซีวอนมีใครคนอื่นมาแทนที่ของเค้าก็เจ็บที่ใจเหลือเกิน ไม่อยากให้ใครมายืนตรงจุดๆนั้น จุดที่เค้าเคยยืน แต่จะให้ทำยังไงได้ก็ในเมื่อเค้าเป็นคนเดินจากมันมาเอง

 

 

 

                เอาจริงงั้นหรอ ทึกกี้มองอย่างไตร่ตรอง

 

 

 

 

                ความรักไม่ใช่การเล่นขายของนี่ครับ ซีวอนตอบอย่างมีหลักการ

 

 

 

                เฮ้อ...ในที่สุดสิ่งที่ชั้นกลัวมันก็เป็นความจริงสินะ ทึกกี้พ่นลมหายใจแล้วพูดคำที่ทั้งห้องจะเข้าใจกันเพียง6คนเท่านั้นนั่นก็คือ ทึกกี้เอง ฮันคยอง ซีวอน ฮีชอล ฮยอคแจและคิบอม ส่วนพวกที่เหลือก็นั่งงงกันไปตามระเบียบ

 

 

 

                ฮะฮะฮะ...อะไรล่ะครับที่พี่กลัว ซีวอนัวเราะออกมาอย่างดัง แต่ทุกคนก็สัมผัสได้ถึงความขมขื่นที่แฝงอยู่ในเสียงหัวเราะนั้น

 

 

 

                ก็ที่พวกนาย4คนกำลังทำอยู่นี่ไง...สิ่งที่ชั้นกลัว ทึกกี้พูดต่ออย่างไม่สนใจอะไรแล้ว

 

 

 

                อย่าลากชั้นไปเกี่ยวทึก ฮีชอลสวนขึ้นมาทันที

 

 

 

                แล้วก็อย่าเอาผมไปรวมกับเค้าด้วย ซีวอนสวนคือทันทีเช่นกัน ทำให้ฮีชอลได้แต่อึ้งเพราะไม่คิดว่าซีวอนจะกล้าหักหน้าตัวเองขนาดนี้

 

 

 

                พอซะทีเถอะ... คิบอมแสกกลางวงสนทนา

 

 

 

                คิดดีแล้วหรอวะ คิบอมมองหน้าเพื่อนตัวเอง

 

 

 

                เออ...ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอไอ้บอม วันนี้แกได้ทั้งป๊าทั้งมะม๊าของแกคืนไปแล้ว ยินดีด้วยนะ ซีวอนพูดหนักเน้นแล้วจูงมือฮยอคแจเดินออกจากห้องไป

 

 

 

                เดี๋ยวสิซีวอนจะไปไหน คังอินตะโกนถามน้อง

 

 

 

                ไปหาแม่ครับ...พอดีว่าท่านอยากเห็นหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ แม่รบเร้าให้ผมพาไปหาสักที วันนี้ก็ดีเลยผมจะได้แวะเข้าไปบอกแม่ว่า ผมเปลี่ยนลูกสะใภ้ให้ท่านแล้ว ซีวอนยังไม่วายตอกให้คนที่นั่งบนโซฟาได้ปวดใจเล่นอีกทีแล้วเดินออกไป

 

 

 

                พี่ฮีชอล...อย่าคิดมากเลยนะครับ เรียววุคพูดเพื่อปลอบใจพี่ชาย

 

 

 

                ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะ ชั้นไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย ฮีชอลฝืนยิ้มตอบน้องไป

 

 

 

                แล้วป๊าล่ะครับ คิบอมหันไปมองอย่างละเอียด

 

 

 

                พูดเรื่องอะไรล่ะ ฮันคยองตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย ถึงแม้ว่าภายในใจจะร้อนรุ่มมากแค่ไหนก็ตาม

 

 

 

                พอแล้วล่ะคิบอม...มันอยากโง่แบบนี้ต่อไปก็ช่างมัน ทึกกี้พูดออกมาอย่างอารมณ์เสีย

 

 

 

                แต่ว่า คิบอมหันไปมองหัวหน้าวง

 

 

 

                สั่งให้พอก็พอเซ่...ชั้นเบื่อกับพวกนายเต็มทนแล้วนะ อายุก็ไม่ใช่น้อยๆแล้วยังจะทำตัวงี่เง่ากันอยู่นั่นแหละ บอกไว้เลยนะว่าชั้นจะไม่ยุ่งเรื่องของพวกนายอีกแล้ว อยากจะทำอะไรก็เชิญ ทึกกี้ตวาดด้วยความโมโหอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแล้วมองไปยังฮันคยองและฮีชอลก่อนจะเดินออกจากห้องไป

 

 

 

                สมาชิกที่เหลืออยู่ได้แต่ทำตาปริบๆ ไม่เข้าใจอะไรเลย แล้วทำไมทึกกี้ลีดเดอร์ผู้ใจดีถึงได้น่ากลัวขนาดนั้นล่ะ

 

 

 

**********************************************
สงสัยว่าถ้ารอไอ้ตี๋มันผอมฟิคเรื่องนี้คงจาเน่าคาบอร์ดนั่นแหละ
555+ แต่ว่าตอนนี้จีนไม่มีอารมณ์เศร้าเลยอ่า ไม่มีกำลังใจจากรีดเดอร์ เหอๆ
อาจจะมาทีละ50เปอร์เซนก็อย่าโกรธกันเลยนะ ดีกว่าหายไปเป็นอาทิตย์ใช่มั้ยล่ะ
วันนี้วันเสาร์ที่17 มกราคม จีนจะไปทำบุญรอบเกาะรัตนโกสินทร์ 9วัด
ไปกับบอร์ดบ้านคิบอม เพราะจีนเป็นหนึ่งในคนดูแลบอร์ดนี้
แล้วจะเอาบุญมาฝากนะ ตอนแรกว่าจะไปขอพรให้คิเฮรักกันนานๆ
แต่ตอนนี้ขอเปลี่ยนเป็น ขอให้ไอ้ตี๋มันผอมเร็วๆและกันเนอะ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1672 love donghae (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 13:22
    เฮ้อออออออออออออออ


    เหนื่อยใจแทนจิงๆเลยยยย
    #1,672
    0
  2. #1590 KIHAE*129 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 03:08
    เจ๊กับป๋าจะเอาไง

    เป็นคนตัดสินใจเองน่ะ
    #1,590
    0
  3. #1511 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 21:26
    เฮอะ ที่อย่างนี้มาเสียใจ เฮอะๆๆๆๆๆ
    #1,511
    0
  4. #1423 OoMy (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 23:45
     เหอๆๆ
    #1,423
    0
  5. #1241 Nene-Kihae (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 17:54
    เศร้าเน้ออออออออออ~~~~~~~~
    #1,241
    0
  6. #1176 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 16:44

    เจ็บกันหมดเรยวุ้ย-*-

    #1,176
    0
  7. #526 อุ๋มอิ๋ม (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 28 มกราคม 2552 / 23:08
    จีน ฉลองคอมก้อเศร้านำเลยนะ แกนี่ มันน่า........ อ๊ายยยย อยากร้องไห้โว้ยยยย
    #526
    0
  8. #500 nUmaY~* (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 20 มกราคม 2552 / 18:53
    ด๊องใจร้ายสุดๆเลย T^T



    จำบอมได้แล้วก็ไม่ยอมบอก



    อ๊ากกกกกก มะให้จุ๊ฟลงโทษเด๋วนี้เลยน๊า + .+



    หง่าๆๆ 4 คนนี้ ทำไงก็ไม่ลงตัว



    4p ไปเลยมั้ยค๊า ? คึคึคึ
    #500
    0
  9. #499 PaDa_Meo (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 มกราคม 2552 / 16:11
    แหมๆๆๆเราก็สงสารฮีนิมอ่ะ

    แต่วอนฮยอกเราไม่ชอบเลย....


    ตกลงแล้วฮีนิมเค้ารักใครกันแน่น้า
    #499
    0
  10. #498 @_minto_@ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 20:22

    จะสงสารหรือหมั่นไส้ดีเนี่ย ทั้ง4คนเลย-*-

    แล้วด๊องหายไปหนายยยยยย พี่สวนจีนเอาด๊องกลับมานะ!!!

    แต่ถ้ารอบอมผอมเราคงไมได้อ่านฟิคเรื่องนี้อีกนานเลยนะเนี่ย-*-

    บอมรีบๆผอมเร็วๆน้า เดี๋ยวพี่สวนจีนไม่อัพ 555+

    สู้ๆนะคะ

    #498
    0
  11. #497 ~*+::-LoVeLeSS-::+*~ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 19:34

    ง่า

    ไรเตอร์ที่รัก เค้าตามทุกช๊อตเลยนะ

    มาอัพเต็มร้อยเตอะ 
    อิอิ

    เออ แล้วเมื่อไรคิมคิ จะลงเอยซะทีอ่า
    (แอบสะใจอีกคุ่อิอิ)

    #497
    0
  12. #494 12ฟู4 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 17:07

    กริ๊ด~ สงสารฮีนิม ง๊า (แล้วแกไม่สงสาร วอน บ้างหรอ?)


    ทำงี้ได้ไงค่ะวอน (แล้วเจ๊แกล่ะ)


    ทำไมมันเป็นแบบนี้ล่ะค่ะ



    ฮีนิมของช้านนนนต้องเสียใจมากแน่เลย  ม่ายน๊า วอนจะประชดเจ๊ช้านนนไปถึงหนายยยย


    ฮือ ฮือ ฮือ  


    ------------------------------------------------------------

    อัพต่อไปน๊าจีนเป็นกำลังใจให้เสมอน๊าค่ะ
    #494
    0
  13. #493 blue#cherry (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 16:54

    มาแล้ววววว T^T


    งืออ

    เอิร์นรอตั้งนานอะ 



    ฝากขอพรให้คิเฮรักกันนานๆ ค่า^O^
    ----------


    รักสวนจีนนนนน

    555+

    ความหวังของเอินกำลังจะเป็นจริงงงงงงงง!!



    เย๊!!!

    ----
    พี่จีนเล่นบอร์ดคิบอม แล้วเล่นคิเฮแลนด์อ๊ะป่าวว??

    #493
    0
  14. #492 karin_kung_ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 15:34

    เจ็บมั้ยคะ ? 
    ป๊า กับ ม๊า  (ไม่สะใจนะ ,,แต่อารมณ์ดี - -) 

    แต่อยากได้วอนซิน กับฮันฮยอกนะ พี่สวนจีน ๆ > < 

    มาอัพต่อไวไวนะคะ ชอบมาก ๆ

    #492
    0
  15. #490 Devil children (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 13:49
    สมน้ำหน้ามากมาย
    #490
    0
  16. #488 -*- (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 10:55
    ดีแล้ว ให้ ฮีซอล กะ ฮันคยอง

    เจ็บบ้าง
    #488
    0
  17. #487 ^^LovE^DonGHae^^ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 10:14
    สะใจกะความเจ็บ

    ไม่รุใจตัวเองซักที

    อัพต่อไปนะ ยาหยี
    #487
    0
  18. #486 haruzen (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มกราคม 2552 / 08:48
    โอ้วววว...วอนฮยอก....
    เป็นไงล่ะป๊ากะม๊า..พอใจรึยังอ่ะ...
    เจ๊บใช่ไหมล่ะ....
    #486
    0