[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 53 : Beautiful Disaster Series II Chapter 46_พี่ขอโทษ...แต่พี่ยังรักเค้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,674
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ธ.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 46_พี่ขอโทษ...แต่พี่ยังรักเค้า

 

 

 

                อีกทางด้านหนึ่ง...ฮันคยองก็เรียกฮยอคแจออกมาคุยด้วยกันที่ตรงใต้ต้นไม้ที่ค่อนข้างจะห่างไกลจากพวกที่จัดปาร์ตี้กันอยู่

 

 

 

                ตลอดทางเดินที่เดินมาด้วยกันกว่าจะถึงที่หมายฮยอคแจก็รู้สึกว่ามันยาวนานเหลือเกิน แต่เค้าก็ยังอยากจะให้เส้นทางมันไกลออกไปเรื่อยๆ เพราะรู้ดีว่าเรื่องที่ร่างส฿งกำลังจะพูดน่ะคืออะไร

 

 

 

                ฮันคยองมีสีหน้าที่เคร่งเครียดตลอดทาง เค้าคิดทบทวนมาดีแล้ว คิดมาแล้วหลายวันจนคิดว่ามันจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้วล่ะ

 

 

 

                เอาล่ะ หยุดได้แล้ว ฮันคยองบอกกับฮยอคแจเบาๆ

 

 

 

                พี่...เรียกผมออกมามีอะไรหรอครับ ฮยอคแจถามออกไปทั้งๆที่ใจก็รู้ตัวดีอยู่แล้ว

 

 

 

                คือว่าฮยอคแจ...คือ... ฮันคยองมีสีหน้าลำบากใจเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำให้คนข้างหน้านี้เสียใจมากขนาดไหน

 

 

 

                ทำไมอึกอักแบบนั้นล่ะครับ...มีอะไรก็พูดออกมาสิ ลังเล แบบนี้ไม่สมกับที่เป็นพี่เลยนะ ฮยอคแจเน้นที่คำว่าลังเลจนเห็นได้ชัด ฮันคยองสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วสบตาฮยอคแจอย่างจริงจัง

 

 

 

                ฮยอคแจ...เรา ละ.....

 

 

 

                วันนี้เป็นวันอะไรครับ... ฮยอคแจสวนขึ้นมาเสียก่อน

 

 

 

                ผมถามพี่ว่า...วันนี้เป็นวันอะไร พี่จำได้มั้ย ฮยอคแจกลั้นใจถามออกมา ตอบมาหน่อยเถอะว่าผมเคยมีความสำคัญกับพี่บ้างมั้ย

 

 

 

                วันนี้ก็...วันเสาร์ไง ฮันคยองตอบออกมาอย่างซื่อๆ

 

 

 

                หึหึ...นั่นสินะ...วันนี้เป็นวันเสาร์ เอาล่ะครับพี่อยากจะบอกอะไรผมก็บอกมาสิ ฮยอคก้มหน้ารับชะตากรรมของตัวเองอย่างเศร้าๆ

 

 

 

                ฮยอคแจ...พี่ขอ...โทษ...พี่...ฮันคยองไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นตรงไหนดีก็ได้แต่พูดคำว่าขอโทษซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนั้น

 

 

 

                แค่บอกว่ารักเค้า...มันยากขนาดนั้นเลยหรอครับ แค่บอกว่าพี่รักพี่ฮีชอลแล้วก็กำลังจะทิ้งผมไป มันยากมากเลยหรอ... ฮยอคแจพูดออกมาทั้งน้ำตา

 

 

 

 

                ฮยอคแจ...... ฮันคยองครางแผ่วเบา ฮยอคแจรู้...

 

 

 

                บอกผมมาสิ...ว่าที่ผมพูดมันจริง บอกมาว่าพี่รักเค้า พี่เห็นผมเป็นแค่ของแก้เหงา แก้เสียใจเวลาที่ไม่มีเค้า ตอบมาสิ ตอบผมมา ฮยอคแจเข้าไปทุบที่อกของร่างสูง ซึ่งฮันคยองก็ยืนนิ่งปล่อยให้ร่างบางทุบอยู่แบบนั้น

 

 

 

 

                เงียบทำไมล่ะ...กล้าทำ ทำไมไม่กล้ารับ ตอบผมมาสิ ให้ผมได้ยินชัดๆว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาความรักของผมมันไม่ได้มีค่าเลย ตอบผมมาให้ผมรู้...ฮึก ว่าไอ้สิ่งที่พี่เคยทำให้ผมเห็นมัน...ฮือ คือการหลอกลวงทั้งนั้น ฮือ...ตอบมา ฮยอคแจร้องไห้ตัวโยนจนอยากจะขาดใจตายให้รู้แล้วรู้รอด

 

 

 

                แต่ก็มีการกอดปลอบโยนใดๆทั้งสิ้นจากผู้ชายที่ชื่อฮันคยอง ไม่มีอ้อมกอดอันอบอุ่น ไม่มีคำพูดอันอ่อนโยนให้กำลังใจ เหลือเพียงแต่สีหน้าสำนึกผิดในตอนนี้เท่านั้น ฮันคยองเงยหน้าขึ้นบนฟ้าหวังว่ามันจะให้คำตอบแก่เค้าซักนิดก็ยังดี

 

 

 

                ฮยอคแจ...พี่ขอโทษ... คำซ้ำๆที่ฮันคยองพูดออกมายิ่งตอกย้ำ ให้ร่างบางรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนไร้ค่า

 

 

 

                พอกันที...ขอโทษ ขอโทษๆๆๆๆ...พี่พูดคำนี้มากี่ครั้งกันแล้ว ที่ผมถาม...ว่าวันนี้เป็นวันอะไรแต่พี่ก็จำไม่ได้ วันนี้เป็นวันครบรอบที่เราคบกันมา5ปี แต่ทุกปีพี่ไม่เคยจำได้เลย แต่ถ้าเป็นวันที่พี่คบและพี่เลิกกับพี่ฮีชอลจะตอบผมได้มั้ยล่ะว่าพี่ลืมมันไปหมดแล้วฮยอคแจจ้องตาฮันคยองอย่างคาดคั้น และสิ่งที่ได้รับกลับมาก็เป็นคำตอบที่ดีแล้ว

 

 

 

                พี่รู้มั้ย...ว่าผมต้องทำเป็นมองข้ามทุกสิ่งทุกอย่างขนาดไหน...ทนไปวันๆหวังว่าทุกสิ่งที่ผมทำมันจะพอให้ผมได้เข้าไปอยู่ในเสี้ยวหนึ่งของหัวใจพี่บ้าง แต่มันก็ไม่เลยในนั้นยังคงมีแต่พี่ฮีชอลเสมอมา...

 

 

 

                ทุกๆคืนที่พี่นอนกับผม พี่มีอะไรกับผม พี่รู้มั้ยว่าบางทีตัวเองยังเผลอครางชื่อพี่ชอลออกมาเลย มันทำให้ผมรู้สึกสมเพชตัวเองที่ไม่รู้...ว่าตัวเอง...กำลังนอนกับของๆใคร...พี่รู้มั้ยว่าผมทรมานมากแค่ไหน ฮยอคแจร้องไห้จนตาอทบมองไม่เห็นอะไรอีกแล้ว

 

 

 

                ฮันคยองมองคนข้างหน้าอย่างเสียใจ สองเข่าทรุดลงตรงหน้าของฮยอคแจ เค้าเดินมาไกลเกินกว่าจะกลับไปทำตัวให้เหมือนเดิมกับฮยอคแจได้แล้ว

 

 

 

                พี่ขอโทษ...พี่ไม่รู้ว่าพี่พูดคำนี้กับเรามากี่ครั้งแล้ว...ฮึก...พี่ขอโทษ...แต่พี่ ลืมเค้าไม่ได้ น้ำตาของลูกผู้ชายไหลลงมาเมื่อไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรแล้ว

 

 

 

                ฮยอคแจยกมือขึ้นปิดปากแล้วระเบิดน้ำตาออกมาอีกระลอกใหญ่ ไม่เหลือแล้วจริงๆ ไม่มีอีกแล้วพี่ฮันคยองที่เค้ารักและเคยหลอกตัวเองว่ารักเค้า เหลือเพียงฮันคยองที่รักและภักดีต่อพี่ฮีชอลเท่านั้น

 

 

 

                ผมไม่ได้หวังว่าพี่จะลืมเค้า แต่ผมแค่ขอ...ขอพื้นที่ในหัวใจพี่ซํกนิดเท่านั้น ผมขอมากไปหรอ

 

 

 

 

                พี่รักฮีชอล...รักมากแค่ไหนก็ยังรักอยู่แบบนั้น ฮันคยองตอบอย่างชัดเจน จนหัวใจคนข้างหน้าแทบสลายไปต่อหน้าต่อตา

 

 

 

                แล้วที่พี่เคยบอกว่ารักผม...มันคืออะไรกันล่ะ... ฮยอคแจถามเสียงขาดๆหายๆ

 

 

 

 

                พี่........

 

 

 

                พี่ฮัน...ผมรู้อยู่แล้วว่ายังไงวันนี้ก็ต้องมาถึง...รู้อยู่แล้วว่ายังไงพี่ก็ต้องเลือกพี่ฮีชอล หน้าที่ตัวแทนของผมจบลงแล้วใช่มั้ย...

 

 

 

                มัน...เอ่อ...

 

 

 

                หึ...ไม่ต้องตอบอะไรแล้วล่ะ ผมรู้ขอบเขตของตัวผมเองดี...ผมมาตัวเปล่าก็ต้องไปแบบที่ไม่มีหัวใจของพี่ไปด้วย แต่ก่อนที่เราจะตัดขากกันนั้น ผมขออะไรพี่อย่างได้มั้ย ฮยอคแจพูดก่อนจะดึงมือฮันคยองให้ลุกขึ้นยืน

 

 

 

                อะ...อะไรล่ะ

 

 

 

 

                ยืนตรงๆ หลับตาลง...แล้วอยู่แบบนี้ไว้ซักพักได้มั้ย...ให้ผมได้รู้สึกจริงๆ...ว่าตัวเองเป็นคนรักของพี่ ฮยอคแจพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่น

 

 

 

 

                ฮันคยองค่อยๆหลับตาลงช้าๆ มือสองข้างวางแนบลำตัว ฮยอคแจมองใบหน้าของคนตรงหน้า และตั้งใจที่จะมองให้ทุกๆอย่างมันฝังลึกลงไปในหัวใจที่ด้านชา

 

 

 

 

                มือเรียวไล้ไปตามใบหน้าคมนั่นช้าๆ คิ้วหนา ดวงตาที่มองเค้าแต่ไม่เคยสะท้อนรูปของเค้าเลย จมูกที่เคยหอมแก้มเค้า ปากที่เคยจูบเค้าและเป็นสิ่งที่เคยพร่ำบอกว่ารักเค้าแค่ไหน...ไหล่และอกกว้างที่เคยเป็นที่พักพิงให้แก่เค้า แขนที่เคยมอบอ้อมกอดให้ทุกครั้ง...ต่อจากนี้ มันจะไม่มีอีกแล้ว

 

 

 

                ฮยอคแจค่อยๆใช้มือโอบกอดฮันคยองเอาไว้ให้แนบแน่นที่สุด ต่อจากวินาทีข้างหน้านี้ไป คนตรงหน้าก็จะไม่ใช่ฮันคยองของฮยอคแจคนนี้อีกแล้ว แค่ไม่กี่วินาทีเดียวให้เค้าได้ใช้เวลาตรงนี้ให้คุ้มค่าที่สุดด้วยเถอะ

 

 

 

                ห้ามลืมตานะ...พี่ฮันพี่รู้มั้ย...ว่าผมดีใจแค่ไหนที่วันนั้นผมไปบอกรักพี่แล้ว...พี่ตกลงเป็นแฟนกับผม...พี่รู้มั้ยว่าความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือนกับว่าได้ขึ้นสวรรค์เลยนะ ฮยอคแจย้อนอดีตด้วยความสุข ฮันคยองเองก็เจ็บแปลบที่หัวใจไปเหมือนกัน

 

 

 

                ผมไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะถูกพี่เลือก...ดังนั้นผมเลยสัญญากับตัวเองว่าจะดูแลพี่ให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้พี่ผิดหวังที่เลือกผม ผมเลยต้องอดทนกับทุกอย่าง อดทนกับแรงกดดันที่มีมาเรื่อย แต่ผมก็ยังตั้งรับกับมันได้...เพราะผมคิดว่าผมมีพี่....

 

 

 

                มีคนรักที่แสนดีคอยเป็นกำลังใจให้ ต่อให้เจอเรื่องร้ายแค่ไหนรักก็จะพาเราผ่านมันไป จนกระทั่ง...ผมเห็นถึงสิ่งที่มันผิดปกติมากเรื่อยๆ พี่เริ่มจะให้ความสนใจกับผมน้อยลง...แล้วผมก็ได้รู้ความจริงว่าตัวเองมาช้าไปแค่ไหน... ฮยอคแจน้ำตาไหลออกมามากเรื่อยๆ

 

 

 

                ต่อจากนี้ไปเราคงจะไม่ใช่คนรักกันแล้ว...พี่ดูแลตัวเองได้ดีคงไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะบอกพี่ไว้ก็คือ...ผีเสื้อที่สวยงามยิ่งเราวิ่งไล่มันแค่ไหนมันก็ยิ่งบินหนีเราไปมากแค่นั้น ก็เหมือนพี่ฮีชอล...สวยงามราวกับผีเสื้อ

 

 

 

                คนเราไม่มีวันเหยียบเงาตัวเองได้หรอกนะ...ไม่มีใครลบเลือนอดีตไปได้ ถ้าพี่รักใครอย่าลังเลแบบนี้อีก อย่าเอาใคร...มาเป็นตัวแทน อย่าให้ใครต้องเป็นแบบผมอีกเลย...

 

 

 

 

                ฮยอคแจผละออกจากอ้อมกอดของฮันคยองช้าๆ มองคนตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย วางของสิ่งหนึ่งไว้ในมือของร่างสูงแล้วเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

                ฮันคยองค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ก็ไม่พบฮยอคแจแล้ว...เหลือเพียงแต่สิ่งของในมือเท่านั้น เค้าพบว่ามันคือรูปถ่ายของเค้าและฮยอคแจที่ถ่ายด้วยกันทั้งหมด5ใบ ตั้งแต่ภาพถ่ายใบแรกที่ถ่ายด้วยกันตอนที่ได้คบกัน ไล่มาเรื่อยๆ แต่ละใบน่าจะถ่ายตอนที่ผ่านไป1ปี แล้วทั้งนั้น ถูกซ้อนรวมกันเอาไว้ภายในการ์ดใบหนึ่ง ร่างสูงพลิกไปที่ด้านหลังรูปก็เห็นข้อความหนึ่งที่ร่างาบางเขียนเอาไว้

 

 

 

                วันนี้เราคบกันมา1ปีแล้วนะ ผ่านไปเร็วจังเลยเนอะ ผมรักพี่ที่สุดเลย

 

 

 

                ว้าว...2ปีแล้วหรอเนี่ย แต่พี่ฮันของผมก็ยังน่ารักที่สุดอยู่ดี

 

 

 

 

                3ปีแล้ว เราจะฝ่าฟันทุกๆอย่างไปด้วยกันใช่มั้ยพี่ฮัน พี่จะไม่ทิ้งผมใช่มั้ย

 

 

 

                ผ่านพ้นไปอีก4ปี ความรักที่พี่มีให้ผมมันยังคงมีเหมือนที่พี่บอกจริงๆรึเปล่านะ

 

 

 

                ปีที่5...ปีนี้จะเป็นปีสุดท้ายของเรารึเปล่านะ แต่ผมก็อยากบอกพี่ ผมรักพี่นะพี่ฮัน

 

 

 

                ร่างสูงมองรูปในมืออย่างรู้สึกผิด ฮยอคแจ...พี่ไม่เคยรู้เลยว่าเราจะต้องทนกับทุกสิ่งมากมายขนาดนี้ ร่างสูงเปิดการ์ดเพื่อจะเก็บรูปก็เจอเข้ากับข้อความสั้นๆที่เขียนเอาไว้ในนั้น

 

 

 

                เมื่อไม่มีใคร จำไว้...ว่าพี่ยังมีผมเสมอ...รักนายมังกรตลอดไป...ฮยอคแจ

 

 

 

                ฮันคยองเก็บทุกสิ่งทุกอย่างลงกระเป๋า...จบแล้วล่ะฮยอคแจ...พี่ปล่อยให้นายได้เป็นอิสระแล้ว และก็ขอบคุณที่มอบอิสรภาพคืนให้พี่ด้วยเช่นกัน...ที่เค้าทำไปทั้งหมดนี่ก็คงจะดีที่สุดแล้ว ดีที่สุดแล้ว...จริงๆ

 

 

 

*************************************************

 มาอัพแล้ว เจอกันทุกวันเลยเนอะ
แต่ต่อไปคงไม่อัพบ่อยๆได้แล้ว เพราะอะไรขออุบไว้ก่อนนะ
คริๆ วันนี้เอาเพลงมาใส่ที่ฟิคเรื่องนี้ด้วย
"ใจฉันเป็นของเธอ" ได้ยินแล้วแบบว่า
"ฟิคกรุชัดๆ" -*- คิดว่างั้นมั้ย เหอๆ
ใครที่คิดว่ามีเพลงไหนดีกว่านี้ก็บอกกันมาได้นะ
แต่สำหรับตอนนี้ขอฝากด่าป๋าหน่อยเถอะ
โง่ไม่มีใครเหมือน-*-

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1667 love donghae (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 13:12
    ง่าาาาาาาาาาาาา


    สงสารฮยอกอ่าาาาาาาาาาาา


    งืออออออออออ
    #1,667
    0
  2. #1585 KIHAE*129 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 02:42
    ป๋าใจร้ายมากอ่ะ

    ฮยอกกกกกกกกกก
    #1,585
    0
  3. #1506 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 21:02
    ไม่จริงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงTOT*เสียสติ*
    ฮันฮยอกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกT^T
    ม่ายอาววววววววววววววววววววววววววว แบบนี้!!!
    งื้อออออออออออออออออออออออออออออออออ
    จะเอาฮันฮยอกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1,506
    0
  4. #1418 OoMy (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 23:11
     นาย...ใจร้ายกว่าบอมอีกนะ...
    #1,418
    0
  5. #1333 I'M LOOKNU (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 กันยายน 2553 / 22:00
    ร้องไห้ตามฮยอกเลยฮือออ

    ทำไมป๋าใจร้ายแบบนี้นะไม่รักก็น่าจะบอกตั้งแต่ทีแรกแบบนี้มันเจ็บนะเนี่ย
    #1,333
    0
  6. #1289 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2553 / 19:55

    ดราม่าท่วมจอ

    #1,289
    0
  7. #1236 Nene-Kihae (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 17:30
    ฮืออๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ป๋าใจร้ายยยยยยย

    โกรธป๋าแล้ววววววววววววววววว
    #1,236
    0
  8. #1171 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 15:53

    สงสารฮยอกอ่ะ
    ป๋าก็นะ-*-
    แล้วจะเสียใจ
    ที่ทิ้งอยอกไป
    -..-

    #1,171
    0
  9. #389 haruzen (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 21:43
    ยำสวนจีนท่าทางจะอร่อย..หึหึ...
    ป๋าทำอย่างนี้กับฮยอกได้ไงเนี่ยยยย...
    แล้วป๋าจะได้รู้ว่าที่ป๋าทำลงไปนั้น..ป๋าคิดผิดอ่ะ..
    แง..TToTT...ป๋าใจร้าย....
    #389
    0
  10. #388 @_minto_@ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 21:20
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    อ่านตอนที่แล้วเกลียดยัยซารัง ที่มาตบด๊องของชั้น

    พอมาอ่านตอนนี้เกลียดป๋าทันทีทันใด

    ทำไมโง่ได้ใจขนาดนี้เนี่ยยยยยยยย

    ทิ้งฮยอกเนี่ยนะ!!!!!!!!

    สงสารฮยอกง่ะ แงๆๆๆๆๆๆๆ

    พี่สวนจีนใจร้ายยย

    ทำกะฮยอกได้ลงคอ ชิชะ

    มาอัพเร็วๆด้วย

    จะรอน้า
    #388
    0
  11. #385 blue#cherry (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 19:04
    ง่า!!!!!

    สวนจีน จะเอางี้จิงอ่ะ!!!!

    ทำไมปล่อยเค้าไปง่ายๆแบบนั้นอะ


    เอ๊อ!

    ฮยอกไม่ต้องไปสนใจน้าๆ

    เดี๋ยวป๋าก็ รู้ตัวช้า เองล่ะ...


    จีนอ่า

    ทำไมทำไก่กับมังกรเป็นงี้อ่า


    โอ๊ย~!

    อิชั้นอยากบ้ากะฟิคเน๊~~!!!


    นี่มันฟิคอารายกันเนี่ยยยย

    เป็นฟิคที่ชอกช้ำจริงๆ -*-


    เอาเป้นว่า หาที่พักใจให้ไก่หน่อยเหอะ

    (โน วอนฮยอกน๊ะ!!!!!!!!!)

    ใครก้ได้

    มาดามใจไก่ที

    ไม่ไหวแล้ว

    สงสารไก่อะ

    นะจีนๆๆ รีดเดอร์ขอล่ะT^T
    #385
    0
  12. #384 sanlonopey (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 17:59
    ฮยอกน่าสงสารรร .





    ฮันนี่ทำไมทำงั้นล่ะลูกกก

    TT"
    #384
    0
  13. #383 ทอมราชบุรี (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 16:18
    สงสาร ฮยอคแจ อ่า

    ชีวอนด้วย

    ตกลง สองคนต้องเจ็บปวดตลอดไปหรอ

    แล้วไม่มีที่ว่า ฮันคยอง เสียใจกับการที่ปล่อย ฮยอคแจ ไปหรอ

    แล้วฮีซอลล่ะ อ่า

    คิบอมกะ ดงเฮ ด้วย

    จะร้องไห้แล้วนะ ร้องแล้วด้วย

    อัพต่อนะ สู้ สู้ สู้ตาย
    #383
    0
  14. #382 litterrabbitza (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 16:07
    ฮือๆๆๆๆ

    สงสารฮยอกอ่า

    ทำไมป๋าใจร้ายอย่างนี้

    แล้วมาต่อเร็วๆนะค่ะ

    ห้ามหายไปนานนะไม่งั้น

    ลงแดงตายแน่ๆๆ

    แล้วเรื่องนี่จะจบไงเนี่ย

    คิเฮ ยังไม่ลงเอย

    วอนซิน ฮันฮยอก ก็กระจาย

    แล้วจะกลายเป็น ฮันซินงั้นเรอะ

    ฮืออๆๆๆๆ

    ห้ามจบเศร้าน่าาาคร้า

    เป็นกำลังใจให้

    สู้ๆๆๆ
    #382
    0
  15. #380 Beezz (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 13:02
    มาต่ออีกน้ะ





    ห้ามหายไปนานๆๆด้วย



    ไม่งั้นงอน นนน.



    สู้ๆ
    #380
    0
  16. #379 mc_mean (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 12:06

    สงสารฮยอก  ป๋าใจร้าย
    แล้วก็เกลียดนางมารซารังจริงๆเลย
    บังอาจมาตบด๊อง
    เจ๊ซินน่าจะตบไปอีกซักที
    ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ

    #379
    0
  17. #377 New (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 10:11
    T0T สงสารฮยอกง๊าาา อ่านแล้วฟังเพลงไปด้วย น้ำตาแตก

    T0T ป๋าจัยร้ายยย แล้วจาจบงัยง๊าา วอนฮยอก หยอ?? >0< ม่ายอาวน้าาา

    ต้องจบด้วย คิเฮ แระ ฮันฮยอก น้าา T^T



    ไม่อัพเพราะอาราย ติดสอบอ่อ???ไปเที่ยว????



    ปล.เค้าตื่นเช้ามาอ่านทุกวานเลยย หุหุ
    #377
    0