[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 52 : Beautiful Disaster Series II Chapter 45_พูดความจริงมาได้แล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    27 ธ.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 45_พูดความจริงมาได้แล้ว

 

 

 

                หลังจากผ่านวิบากกรรม กันมาแล้วตกเย็น พื้นที่แถวนั้นจึงถูกเหล่าสมาชิกวงบอยแบนด์ ชื่อดังเนรมิตให้เป็นปาร์ตี้บาร์บีคิวเล็กๆ นอกจากจะเป็นบาร์บีคิวหมูไก่แล้วก็ยังพวกอาหารทะเลย่างไว้คอยเอาใจดงเฮโดยเฉพาะอีกด้วย

 

 

 

                นอกจากอาหารแล้วพวกเค้ายังนั่งล้อมวงกันเพื่อฟังซองมินเล่นกีตาร์ ดงเฮยังไม่เชื่อเลยว่าหน้าหวานๆอย่างซองมินจะเล่ากีตาร์ได้เก่งขนาดนี้ แต่ก็คงจะลืมไปจริงๆนั่นแหละว่าตัวเองก็เล่นกีตาร์ได้เก่งเช่นกัน

 

 

 

                อืม...กินอะไรดีน้า... ดงเฮมองไปทั่วเตาย่าง เมื่อเผลอออกมาคีบอาหารเพียงคนเดียว มีของกินเยอะแยะไปหมดเลย แต่ถ้าขืนคีบไปหมดมีหวังท้องแตกตายแน่ๆเลย

 

 

 

                แต่แล้วก็มีมือหนึ่งคีบอาหารต่างๆมาให้เค้า เมื่อเงยหน้ามองก็พบว่าเป็นคิบอมอีกแล้ว

 

 

 

                ปลาหมึกน่ะทานเยอะไม่ได้นะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตามแขนคุณจะเป็นผื่น ส่วนกุ้งเนี่ยผมก็แกะให้แล้ว คุณจะได้ไม่ขี้เกียจแกะจนไม่อยากกินยังไงล่ะ แล้วบาร์บีคิวผมก็เอาพริกหวานออกให้แล้วนะ ผมรู้คุณไม่ชอบกลิ่นมัน คิบอมพูดไปก็หยิบอาหารต่างๆใส่ให้ดงเฮ

 

 

 

                ดงเฮมองคนข้างหน้าอย่างซึ้งใจ คิบอมมักจะรู้ใจเค้าไปหมดเลย แล้วดูแต่ล่ะอย่างที่คิบอมเลือกให้เค้านี่สิ เค้าชอบมันหมดทุกอย่างเลย

 

 

 

                ว้าว...น่ากินจังเลยคิบอม ขอบใจนะ ดงเฮยิ้มให้คิบอมอย่างอ่อนหวาน

 

 

 

                อื้ม...ชอบก็ทานเยอะๆนะ คิบอมยิ้มตอบเช่นกัน

 

 

 

                บาดาเลือกได้รึยัง... ยุนฮักเดินเข้ามาคั่นกลางระหว่างคิบอมและดงเฮ คิบอมที่รู้หน้าที่ของตัวเองดีจึงยอมที่จะถอยห่างออกมาเล็กน้อย

 

 

 

                ได้แล้วๆ...คิบอมเลือกให้บาดาแล้วล่ะ ดูสิ มีแต่น่าทานทั้งนั้นเลย

 

 

 

                อ่อ...งั้นหรอ คุณคิบอมขอบคุณมากเลยนะครับ ยุนฮักหันมาสบตากับร่างสูงอย่างที่ไม่ค่อยจะเป็นมิตรนัก

 

 

 

                ไม่เป็นไรครับ...มันเป็น หน้าที่ ของผมอยู่แล้ว คิบอมเองก็ตอกกลับอย่างไม่ยอมเช่นกัน ถ้าเป็นหนังการ์ตูนที่ฉายกันในตอนเช้าๆ ตอนนี้ระหว่างสายตาของคิบอมและยุนฮักก็เหมือนกับว่ามีสายฟ้ามาฟาดกันเปรี๊ยะๆๆเลยล่ะ

 

 

 

                เอ๋...หน้าที่...อะไรรอคิบอม ดงเฮที่กำลังยืนกินปลาหมึกอยู่ถามขึ้นอย่างสงสัย

 

 

                กินเข้าไปเถอะน่า ไม่ต้องสนใจหรอก คิบอมหันมาบอกเล็กน้อยแล้วหันไปสบตากับยุนฮักต่อ

 

 

 

                ห่างออกไปเล็กน้อย ซารังยืนมองภาพนั้นด้วยความเจ็บปวด ผู้ชายที่เธอรักถึงสองคน กำลังยืนบอกความในใจให้แก่ผู้ชายที่เค้าเกลียดมากที่สุด ซารังจิกเล็กมือแน่น ก่อนจะปรับสีหน้าแล้วเดินเข้าไปหาทั้งสามคนนั้น

 

 

 

                เดี๋ยวสิ... เสียงหนึ่งห้ามซารังไว้และเจ้าของเสียงนั่นก็คือ ฮีชอลที่เป็นคนสั่งให้ซารังพักด้วยได้นั่นเอง

 

 

 

                มีอะไร... ซารังตอบกลับอย่างไม่ไว้หน้า

 

 

 

                หึ...น้ำเสียงมันช่างต่างกับตอนที่คุยกับไอ้บอมมันจริงๆเลยนะ ฮีชอลเหยียดปากอย่างดูถูก

 

 

 

                ถ้าแค่จะมากัดกันเฉยๆเนี่ย หุบปากไปเลยนะ ชั้นจะไปหาพี่คิบอม ซารังตั้งท่าว่าจะเดินออกไป

 

 

 

                เดี๋ยวสิ ชั้นมีเรื่องจะคุยกับเธอ... ฮีชอลพูดก่อนจะจ้องตาหญิงสาวอย่างน่ากลัว

 

 

 

                มีอะไรก็รีบๆพูดมาซะสิรำคาญ

 

 

 

                หึ...ไปพูดกันที่อื่นดีกว่านะ ตามชั้นมา และอย่าคิดขัดคำสั่งชั้น คิดหรอว่าไอ้บอมมันจะเชื่อเธอมากกว่าชั้น ฮีชอลพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ ก่อนจะเดินนำหญิงสาวเข้าไปยังบ้านพัก

 

 

 

                นี่...จะหยุดได้รึยัง...ชั้นขี้เกียจเดินตามนายแล้วนะ ซารังพูดเมื่อเดินตามฮีชอลมาจนถึงห้องนอนของเธอเอง

 

 

 

                เธอเป็นใครกันแน่...บอกชั้นมาซะ ฮีชอลเปิดประเด็นถามทันที

 

 

 

                อะไร...นี่นายพูดอะไรของนาย ชื่อคิม ซารังความจำเสื่อมตามไอ้บ้านั่นไปอีกคนรึไง

 

 

 

                อย่ามาพูดถึงน้องชั้นด้วยน้ำเสียงแบบนั้นนะ ชั้นจะให้โอกาสเธออีกครั้ง บอกชั้นมาว่าที่แท้ เธอเป็นใครกันแน่ ฮีชอลพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองให้เย็นเข้าไว้ ยังมีเรื่องที่เค้าจะต้องเคลียอีกยาว

 

 

 

                นายนั่นแหละที่ต้องการอะไรจากชั้นกันแน่...ชั้นก็บอกแล้วไงว่าชั้นชื่อคิม ซารัง

 

 

 

                ใช่...เธอชื่อคิม ซารัง ทายาทเพียงคนเดียวของบริษัทไวน์ที่ใหญ่ที่สุดของอเมริกา ฮีชอลพูดคำเดียวแต่ก็ทำให้ซารังถึงกับหน้าซีดเผือด

 

 

 

                นะ...นาย...เอา...อะ อะไรมาพูดกันน่ะ...

 

 

 

                หึ...จนถึงตอนนี้ยังจะไม่ยอมรับอีกหรอ เธอกล้ามากนะที่เอาพ่อแม่มาล้อเล่นว่าตายแล้ว ทั้งๆที่ความจริง ทั้งสองท่านยังมีชีวิตอยู่น่ะ ฮีชอลพูดด้วยความรู้สึกโกรธแค้นลูกอกตัญญูที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าตัวเอง

 

 

 

                นาย...หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ... ซารังกดเสียงไม่ให้สั่นด้วยความกลัว

 

 

 

                ชั้นไม่หยุด เธอมันร้ายกาจเธอจ้างไอ้พวกนั้นให้มาเล่นละครทำเป็นว่าจะข่มขืนเธอ เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าคิบอมจะต้องผ่านทางถนนเส้นนั้น แล้วเธอก็หลอกให้คิบอมเชื่อ หลอกให้คิบอมตายใจ เธอมันเลวที่สุดเลย... ฮีชอลเดินหน้าใส่ไม่ยั้ง

 

 

 

                ถ้าพี่คิบอมไม่ชอบชั้นจริงๆ เค้าก็คงไม่หวั่นไหวหรอก ซารังยังคงยืนกรานกระต่ายขาเดียวต่อไป

 

 

 

                งั้นหรอ...แล้วนี่ล่ะ นี่มันอะไร... ฮีชอลปากระดาษปึกหนึ่งใส่หน้าซารังอย่างแรง จนมันปลิวกระจายไปทั่วห้อง

 

 

 

                ดูซะสิ...นี่มันลายมือทั้งนั้นไม่ใช่หรอ สิ่งที่ดงเฮชอบ ดงเฮเกลียด ทุกเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับคิเฮ หรือแม้แต่ของสะสมเกี่ยวกับพวกเราซุปเปอร์ จูเนียร์...

 

 

 

                วันนั้นเธอย้ำนักย้ำหนา ว่าไม่รู้จักพวกเรา แล้วนี่มันอะไร หนังสือ ภาพถ่าย ซีดีเพลง เธอเก็บประวัติทุกๆอย่างของดงเฮเอาไว้แล้วแกล้งทำตัวให้เหมือน เพื่อให้คิบอมหวั่นไหว...เธอมันใจร้าย หลอกใช้โอกาสที่คิบอมกำลังเสียใจ เลวที่สุด

 

 

 

                ฮีชอลพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ เค้าจะร้องไห้ไม่ได้ เค้าจะไม่มีวันร้องไห้ให้ยัยปีศาจนี่เห็น เค้าจะต้องหาทางออกให้แก่ลูกชายเค้าให้ได้ คิบอม...พี่จะต้องทำเพื่อนายให้ได้

 

 

 

                แล้วไง... ซารังพูดขึ้นหลังจากที่คิดว่าคงจะปิดบังอะไรต่อไปไม่ได้แล้ว

 

 

 

                ว่ายังไงนะ...

 

 

 

                ชั้นบอกว่า แล้วไง...นายรู้แล้วจะทำไม ซารังไม่ได้มีคำว่ากลัวอยู่ในแววตาเลยซักนิด

 

 

 

                ธะ...เธอ... ฮีชอลอยากจะด่าแต่ก็ด่าไม่ออก

 

 

 

                ใช่...ชั้นเป็นลูกเจ้าของบริษัทไวน์ รู้จักเอสเจ รู้จักคิเฮ แล้วก็รักพี่คิบอมมากด้วย ที่สำคัญ...ชั้นเกลียดลี ดงเฮ เข้าใจมั้ยว่าชั้นเกลียดมัน พระเจ้าสร้างหญิงมาให้คู่กับชาย แต่มันก็ดันมาทำให้พี่คิบอมของชั้นวิปริตผิดเพศไปกับมันด้วย... ซารังพูดอย่างใส่อารมณ์

 

 

 

                มันแย่งทุกๆอย่างไปจากชั้น ทั้งพี่คิบอม หรือแม้แต่... ซารังนึกถึงใบหน้าของยุนฮักที่ยิ้มให้ดงเฮอย่างเจ็บปวด

 

 

 

                หยุดเดี๋ยวนี้นะ...อย่ามาพูดถึงดงเฮแบบนั้น ยัยปีศาจร้าย ฮีชอลแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว

 

 

 

                ทำไมล่ะ...ชั้นจะพูด ชั้นไม่สนใจหรอกนะว่านายจะเอาไปโพนทะนาบอกใครรึเปล่า แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าชั้นไม่สนใจหรอก ใครจะเชื่อคนปากร้ายอย่างนาย แค่ชั้นร้องไห้บีบน้ำตาเล็กน้อยพี่คิบอมก็แทบจะมาสยบใต้ฝ่าเท้าชั้นแล้วล่ะ ซารังเชิดหน้าอย่างถือดี

 

 

 

                เพียะ... ฮีชอลสะบัดฝ่ามือตบหน้าซารังทันที

 

 

 

                เกิดมา20กว่าปีถึงชั้นจะอารมณ์ร้ายแค่ไหน ก็ไม่เคยลงมือตบผู้หญิง เธอเป็นคนแรกเลยนะคงจะมีบุญซะมากมาย ฮีชอลพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ

 

 

 

                ชั้นจะเมตตาแกครั้งหนึ่งจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร แต่แกจะต้องหายไปจากชีวิตของคิบอมและดงเฮซะกลับไปในที่ๆตัวเองจากมา อย่ามายุ่งกับพวกเราอีก

 

 

 

                ทำไมชั้นจะต้องสนใจในสิ่งที่แกพูดด้วยล่ะ

 

 

 

                อย่ามาลองดีกับชั้น...ชั้นได้ข้อมูลของเธอมาจากนักสืบตระกูลของซีวอน แค่ทำให้คนๆนึงหายไปจากโลกน่ะไม่ยากนักหรอกนะ ฮีชอลพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ

 

 

 

          ถ้าแกทำอะไรชั้น ชั้นก็จะเอาคืนกับไอ้ลี ดงเฮให้มันเป็น10เท่าเลยดูซารังพูดด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัวเช่นกัน ก่อนที่จะทำสีหน้าเหยเกเพราะฮีชอลถลาเข้ามาบีบข้อมือตัวเองอย่างแรง

 

 

 

                ถ้าแกแตะต้องน้องชั้นแม้แต่ปลายเล็บไม่ต้องถึงมีซีวอนหรอก ชั้นนี่แหละ...ที่จะฆ่าเธอด้วยน้ำมือของชั้นเอง จำไว้ฮีชอลย้ำเสียงโกรธแค้นครั้งสุดท้ายแล้วสะบัดหน้าเดินออกไป ทิ้งให้ซารังได้แต่ยืนโกรธแค้นอยู่เพียงลำพัง

 

 

 

                ซารังเดินออกมาจะไปที่ห้องน้ำของบ้านพัก เพื่อสำรวจใบหน้าของตัวเองก็ต้องชะงักเมื่อเจอกับ ลี ดงเฮ หึ...มาให้ชั้นเห็นเองเลยนะ

 

 

 

                สวัสดี...บาดา เอ๊ะ หรือชั้นควรจะเรียกนายว่าดงเฮดี ซารังไม่พูดอ้อมค้อมดักคอเลยทันที

 

 

 

                เอ่อ...ชั้นชื่อบาดา อีกอย่างชั้นเป็นพี่เธอตั้งหลายปีนะ ดงเฮพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นใจเล็กน้อย

 

 

 

                งั้นหรอ...หึ ซารังทำวีหน้าดูถูก

 

 

 

                เอ๊ะ...นั่นใบหน้าเธอไปโดนอะไรมาน่ะ ดงเฮชี้ไปยังซีกแก้มข้างที่โดนฮีชอลตบของซารัง ที่กลายเป็นรอยแดงชัด

 

 

 

                ฝีมือนายยังไงล่ะดงเฮ...ฝีมือนายยังไงล่ะ ซารังบีบข้อมือของดงเฮอย่างแรง ให้เหมือนกับที่ฮีชอลทำกับตัวเอง

 

 

 

                โอ๊ย...ชั้นเจ็บนะ ปล่อย ดงเฮสีหน้าแสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด

 

 

 

                แก...เพราะแกคนเดียว แกแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากชั้น ทั้งพี่คิบอม และพี่ยุนฮัก แก...แกมันไอ้คนเสียชาติเกิด ได้เกิดมาเป็นผู้ชายดันมาชอบผู้ชายด้วยกัน ไอ้บ้า... ซารังพูดด้วยแววตาที่เริ่มจะเสียสติแล้ว

 

 

 

                เธอน่ะสิบ้า ปล่อยนะ ชั้นเจ็บจริงๆนะเนี่ยดงเฮพยายามสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของซารัง แต่ผู้หญิงบ้าอะไร แรงเยอะชะมัด

 

 

 

                เลิกยุ่งกับพี่คิบอมได้แล้ว...เธอจะเอาใครก็เลือกไปซักคนสิ พี่ยุนฮัก หรือพี่คิบอมอย่ามาทำตัวโลเลหลายใจอยู่แบบนี้ ซารังเขย่าแขนดงเฮไปมา

 

 

 

                อะไรกัน...ชั้นไปยุ่งกับคิบอมตอนไหน

 

 

 

                ตอแหล...เพียะ... ซารังด่าใส่หน้าดงเฮ ก่อนจะตามด้วยการตบหน้าอีกฉาดใหญ่

 

 

 

                โอ๊ย... ดงเฮจับแก้มตัวเองที่โดนตบอย่างไม่เข้าใจ

 

 

 

                ชั้นสั่งให้เลิกยุ่งกับพี่คิบอม นี่เป็นแค่การเตือนนะ... ซารังจ้องตาดงเฮอย่างอาฆาตก่อนจะเดินออกไปจากที่ตรงนั้น

 

 

 

                ดงเฮทรุดลงกับพื้นรู้สึกใจหายกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง อะไรกันเนี่ย...

 

 

 

                คิบอม...นายกับเค้าเป็นอะไรกันงั้นหรอ...

 

 

 

*************************************

 

 โย่วๆ หวังว่าตอนนี้ทุกๆคนคงจะ "รัก" ซารังกันมากขึ้น555
เกิดอารมณ์ติ๊งต๊องเมื่อเห็นคอมเม้นท์ เอิ๊กๆ
เม้นท์เยอะขึ้นทุกวันๆ ไอ้เราก็อยากอัพเรื่อยๆ
ขอบคุณมากๆนะคร้าบ ปีใหม่นี้ก็จะพยายามไม่หายไปไหน้า
จามาอัพให้ทุกวันเลย อิอิ

 

               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1666 love donghae (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 13:08
    อ๊ากกกกกกกกกกก


    ใครก็ได้เอานังซารังไปหมกป่า หมกส้วม ทิ้งที่กองขยะก็ได้


    เอาไปทีเถอะ
    #1,666
    0
  2. #1584 KIHAE*129 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 02:36
    ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

    นางชะนีซารังบังอาจมาตบหมวย
    #1,584
    0
  3. #1505 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 20:55
    กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซ!!!
    กล้าดียังไงมาตบด๊อง ฟ่ะะะะะ!!!
    #1,505
    0
  4. #1417 OoMy (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 23:04
     รักหรอไรเตอร์...เกลียดตัวใหญ่ๆ ก๊ากกกกกกก เสียใจนะแก...คนแรกที่ได้ตบหน้าด๊องไม่ใช่แกแต่เป็นบอม เสียใจด้วยนะ ฮี่ๆๆ (เอ่อ พูดเหมือนดีใจ-*-)
    #1,417
    0
  5. #1343 TOEY DONGHAE (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 14:16
    ซารัง  ฉันเกลียดแก!!!
    #1,343
    0
  6. #1332 I'M LOOKNU (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 กันยายน 2553 / 21:55
    ทำไมบอมไม่อยู่ตรงนั้น!

    ทำไมเจ้ไม่อยู่ตรงนั้น!

    ทำไมทุกคนไม่อยู่ตรงนั้น!

    ทำไมๆ บังอาจมากนะที่มาตบด๊องน่ะนางซาเล้ง!
    #1,332
    0
  7. #1235 Nene-Kihae (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 17:22
    เจ๊!!!!!!

    เอาซารังไปฆ่าหมกส้วมที
    #1,235
    0
  8. #1170 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 15:43

    อิซารังง!!!

    โดนเจ๊ตบสั่งสอนไปแล้วยังไม่พออีกหรอ

    เจ๊สั่งเก็บมันเรยๆ

    #1,170
    0
  9. #376 nUmaY~* (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2551 / 07:17
    กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส!!



    หญิงร้าย ชายเลว



    เหมาะกับ ยัยซารัง กับ ตายุนฮักที่สุด



    ชิชิชิชิชิชิ!!!!!!!!!!!



    ขอมอบเพลงนี้ให้



    "คืนเค้า ถ้าเค้าไม่ใช่ของเรา คืนเค้าไป"



    คืนเค้าไปเลยนะแก



    คืนเฮให้คิไปเลย จะได้กลับมาเป็น คิเฮ เหมือนเดิม - - "



    Ps.เจ๊ขา ฆ่ามันให้ตายตอนนั้นเลยสิค่ะ



    จะให้มันอยู่รอดเป็นตัวมารทำไมเนี่ย



    ไม่ไหวๆๆๆๆๆๆๆๆ - -"
    #376
    0
  10. #375 KI_HAELOVER (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 18:31
    เมื่อไรคิเฮจะลงเอยคะเนี่ย ไหนบอกว่าไม่กี่ตอน มาเศร้าานแล้วนะไรเตอร์
    เค้าจะงอลไรเตอร์แล้วนะ
    #375
    0
  11. #373 ThePloiiZ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 16:25
    ไปตายซะอีซารังงง
    เจ๊ฮีนิมน่าจะฆ่ามันหั้ยตายตรงนั้นเลยจิง ๆ
    ชั่วช้าเลวทรามอย่างแรง


    บังอาจมาตบด๊อง ฮึ้ยยย
    ไม่ต้องรอหั้ยถึงมือเจ๊ฮีนิมเหอะ 
    เดี๋ยวหนูจะฆ่สมันเองกับมือเลยย
    --++
    #373
    0
  12. #371 อุ๋มอิ๋ม (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 14:08
    ดีคร๊าบบบ เพื่อนจีน เรามั่ยได้เข้ากี่วันแล้วอ่ะ จำไม่ได้



    นังซารังรุ่งริ่ง ช้านอยากฆ่าแก!!!!



    ยุนฮัก นายทำตัว โครตทุเรจเลยอ่า โกหกหมวยทำมัย ถ้าเค้าจำทุกสิ่งทุกอย่างได้ ชั้นมั่นจัยเลยว่าคนแรกที่หมวย

    เกลียด ต้องเป็นนายแน่ !!!



    ตอนนี่สงสารบอมจนอยากจะร้องไห้แล้วอ่ะจีน ปิดทองหลังพระชัดๆ



    แล้ววันนี้ เราจะมาบอกจีนว่า เราคงมั่ยได้เข้ามาอ่าน+เม้นให้จีนพักนึงอ่ะ สาเหตุมาจากงานเยอะ

    จนมั่ยอยากหายจัย(เว่อร์) แล้วก้อมั่ยได้เล่นเอ็มด้วย คงเจอกันอีกทีหลังปีใหม่หรือปีใหม่ทีเดียวอ่ะ



    เด๋วเจอกัลอีกทีเราจาคุยกะจีนให้เยอะเลยนะ อยู่ที่ว่า จีนจะทนคุยกะเราได้รึป่าวนี่แหละ เพราะเราอ่ะ (โคตร)พูดมากเลย แหะๆ



    สุดท้าย เจ๊น่าจะฆ่านังคารังนั่นเลยนะ(เปลี่ยนชื่อตัวละครเค้าอีกละ) สะจัยอ่ะ เจ๊ฮีตบผู้หญิง 55+

    (ซาดิสม์มากอ่ะ คนอ่านน่ะ)



    และท้ายสุด เราขอให้ปีใหม่นี้ เม้นจีนกระฉูดดด จีนก้อสมหวังในทุกๆเรื่องนะ มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต ถึงเราจะเพิ่งรู้จักกัน ไม่เคยเห็นหน้า แต่เราก้อเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ



    ไปละคับ บายๆ
    #371
    0
  13. #370 litterrabbitza (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 13:28
    เจ้จัดการยัย ซารังไปเลย นับหนุนค่ะ

    ยัยนี้บังอาจมาทำกันด๊องอย่างนี่ได้ไง

    กล้ามาก

    แต่คงไม่รักซารังหรอกค่ะ

    เกลียดกว่าเดิมอีก

    ยัยนี้

    แล้วมาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ

    สงสาร ด๊องกับบอมอ่ะ

    ยัยซารังแกก็เอายุนฮักไปสิ

    เค้ากันดี

    เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

    สู้ๆๆๆ
    #370
    0
  14. #369 haruzen (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 12:56
    ชอลลี่จัดการซารังให้หายสาบสูญไปเลยดีกว่านะ....

    คนอารายหน้าด้านเป็นที่สุด....

    มิน่าถึงไม่มีใครรัก..น่าสมเพชจริงๆเลย...
    #369
    0
  15. #368 Devil children (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 12:45

    ทำไม เ X ้ ยย ยยย ยยย หละ



    เลววะ ไ ปไกลๆเลยได่ไหม  X สองตัวเนี่ย



    เกลียดมากกกกกกกกก

    #368
    0
  16. #367 sanlonopey (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 11:21
    โฮกกกกกกกก

    ไม่ได้แล้วน๊ะ



    อีซารังง ง

    น่าจาให้ซอลลี่จิกตบให้มากกว่านี้

    เอาให้เลือดสาดด ไปเลย



    หมั่นไส้ของจริง!!

    แบบไม่ไหวน๊ะ แต่งได้อารมณ์จริงๆ โฮ๊ะ ๆๆ



    ><"
    #367
    0
  17. #366 blue#cherry (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 10:46

    อ้าวเฮ้ย!


    ไหงมันออกมารุปนี้ -*-


    นังซาร่ า นนนน!!

    (กริ๊ด แรงอ่ะ! ชั้นว่าชั้นจะไม่ใช้คำนี้และน๊ะ!!!)

    นี่เทอ! ชั้นสั่งยังไง

    นอกเหนือหน้าที่ซะแล้ว ยัยนี่!

    ฆ่ามันเลยเจ๊

    ไม่ไหวละ

    โปะ ยาสลบจับมันฝังเป็นไปเลย!

    อ่อๆ.. ก่อนฝัง ถีบอิตายุนหักลงหลุมไปด้วย!

    ฝังไปพร้อมกันเลย

    โอเช!

    #366
    0
  18. #365 New (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2551 / 10:20
    อ๊ากกกกก ไปตายซะ อีซารัง ขอไห้มันตายทีเถอะ



    โดนรุมโทรมจนตายไปเลยยย



    มาตบด๊อง ย๊ากกก ช้านจาฆ่าแก T^T



    ด๊องเจ็บป่าวลูก T0T ไปฟ้องเจ๊ด่วนเลยๆๆๆ
    #365
    0