[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 40 : Beautiful Disaster Series II Chapter 33_บอกผมทีที่ยังอยู่กับผมเพราะอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ธ.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 33_บอกผมทีที่ยังอยู่กับผมเพราะอะไร

 

 

 

                โธ่เว้ย...ทำไมมันยังไม่กลับกันมาอีกวะ....

 

 

 

                อะไรกันเนี่ยมันหายหัวกันไปตั้งแต่เช้าแล้วนะ...

 

 

 

                ไอ้คิบอมถ้าแกเผลอใจไปคิดอะไรกับยายนั่นน่ะนะ ฮึ่ม...

 

 

 

 

                และยังมีอีกหลายประโยคที่ฮีชอลพูดออกมาอย่างอาฆาต ทำเอาคนที่ได้ฟังต่างพากันเสียวสันหลังวาบๆ

 

 

 

                เดี๋ยวมันก็กลับกันมาแล้วมั้งล่ะพี่ คังอินมองนางพญาอย่างวาดๆ

 

 

 

                นะ...นั่นสิฮะ...พี่ใจเย็นๆก่อนนะ คยูฮยอนรีบเสริมอีกคน

 

 

 

                ชั้นให้เวลามันถึง1ทุ่มนะ ถ้ามันยังไม่กลับมาชั้นจะไล่ยัยนั่นออกจากที่นี่ไปจริงๆด้วย

 

 

 

                ทำไมถึงไม่มีเหตุผลบ้างเลยล่ะ... ซีวอนที่นั่งนิ่งอยู่ตั้งนานพูดออกมาบ้าง

 

 

 

                เงียบ...ทั่วทั้งการสนทนาเงียบลงทันที ไม่เคยมีใครคิดมาก่อนว่าซีวอนจะกล้าขัดฮีชอลด้วยน้ำเสียงเรียบๆแบบนี้

 

 

 

                นายว่ายังไงนะ...ซีวอน ฮีชอลเองก็อึ้งไปเหมือนกัน

 

 

 

                มันไม่ใช่ความผิดของซารังเค้าซะหน่อย ซินจะไปมีสิทธิ์ไล่เค้าไปได้ยังไงล่ะ ซีวอนเงยหน้ามองฮีชอลด้วยสายตาเย็นชา

 

 

 

 

                อย่ามามองชั้นด้วยสายตาแบบนั้นนะ อ๋อ...ยัยนั่นมาไม่กี่วันก็ไปเข้าข้างกันซะแล้ว ทำไมล่ะมันเสนอตัวให้รึไงล่ะ ฮีชอลพูดทุกอย่างออกมาด้วยอารมณ์โมโห โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจี้อารมณ์น้อยใจของซีวอนซักแค่ไหน

 

 

 

                ผมดูเป็นคนแบบนั้นในสายตาคุณมาตลอดเลยหรอ ซีวอนลุกขึ้นยืนและสบตากับฮีชอลอย่างเจ็บปวด

 

 

 

 

                ซีวอน....... ฮีชอลลากเสียงยาวอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

 

 

 

                ซีวอนมองฮีชอลอีกอึดใจหนึ่ง ก็หันหลังเดินขึ้นบันไดไป

 

 

 

                เดี๋ยวสิ ซีวอน กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องนะ ฮีชอลเดินตามซีวอนขึ้นทันที โดยที่มีสายตาของฮันคยองมองตามไปอย่างเป็นห่วง เพราะรู้ดีว่าที่ซีวอนเป็นแบบนี้เพราะอะไร

 

 

 

                เป็นห่วงมากก็เดินตามเค้าขึ้นไปซะเลยสิ ฮยอคแจเอ่ยประชดขึ้นมาเบาๆ

 

 

 

                หมายความว่ายังไงฮยอคแจ ฮันคยองหันขวับกลับมาถามทันที

 

 

 

                คนเราทำอะไร คิดอะไรมันรู้ดีอยู่แก่ใจไม่ต้องใครมาอธิบายเพิ่มเติมหรอก ฮยอคแจพูดคำสุดท้ายแล้วเดินออกไปบ้าง

 

 

 

 

                ฮีชอลเดินเปิดประตูเข้ามาทันทีด้วยความรู้สึกโมโห ซีวอนกล้าดียังไงมาทำกับเค้าแบบนี้

 

 

 

                เป็นอะไรไปอีกห๊า ซีวอน ฮีชอลระเบิดเสียงถามทันที

 

 

 

                ถ้าจะมาเพื่อทะเลาะกันล่ะก็ ออกไปเลยดีกว่า ซีวอนชี้ไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว

 

 

 

                อะไรนะ...เดี๋ยวนี้นายกล้าไล่ชั้นอย่างนี้เชียวหรอ

 

 

 

                ผมจะทำมากกว่านี้อีก ถ้าพี่ยังไม่รู้สึกตัวว่าพี่กำลังทำอะไรอยู่กันแน่ ซีวอนเป็นฝ่ายระเบิดเสียงออกมาบ้าง

 

 

 

 

                แล้วไอ้อะไรที่นายว่ามันคืออะไรล่ะ บอกชั้นมาเซ่

 

 

 

                พอเถอะ...ผมไม่อยากทะเลาะกับพี่แล้ว ออกไปก่อนเถอะนะ ผมขอร้อง ซีวอนหันหลังให้ฮีชอล ไม่อยากเห็นหน้าเลยจริงๆในตอนนี้ มันไม่ไหวแล้ว ยิ่งเห็นก็ยิ่งรู้ ยิ่งมองก็ยิ่งทราบ ว่าคนรักของเค้า ยังมีเงาของฮันคยองอยู่ในสายตา

 

 

 

                ไม่...ชั้นจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง

 

 

 

                หึ...เถียงกันให้ตายแบบนี้ ชาติหน้าก็คงจะไม่รู้เรื่องหรอกมั้ง ซีวอนแค่นเสียงอย่างสมเพช

 

 

 

                ซีวอนนายเป็นอะไรกันแน่...หันกลับมามองชั้นหน่อยสินะ ฮีชอลพยายามใช้น้ำเสียงให้อ่อนลง แต่ซีวอนก็ยังไม่ยอมหันหน้ากลับมาเลยซักนิด

 

 

 

                ซิน...ผมถามอะไรคุณอย่างนึงได้มั้ย... ซีวอนเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบไปนาน

 

 

 

 

                อะ...อะไรล่ะ...

 

 

 

                คุณยังรักพี่ฮันอยู่มั้ย ประโยคเดียว...คำเดียวจริงๆที่เค้าอยากรู้ คำตอบนี้จะเป็นคำตอบเดียวที่จะตัดสินเรื่องราวระหว่างเรา

 

 

 

                นายพูดบ้าอะไรน่ะซีวอน ทำไมชั้นกับฮัน...

 

 

 

                พี่เคยคบกับเค้า...แต่เลิกกันเพราะผมใช่มั้ยล่ะ... ซีวอนสวนขึ้นมาทันที

 

 

 

                นายรู้...เอ่อ มันไม่ใช่แบบนั้นนะ... ฮีชอถึงกับหน้าชา นี่ซีวอนรู้ความจริงทุกอย่างมาโดยตลอดเลยหรือนี่

 

 

 

                พอได้แล้วล่ะ...ผมรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร รู้ว่าพี่เลิกกับเค้าทำไม คิดว่าผมควรจะดีใจมากเลยหรอที่พี่ทิ้งเค้ามาหาผมน่ะห๊ะ คิม ฮีชอลตอบชเว ซีวอนคนนี้มาซิ มามันควรจะดีใจนักเลยหรอ ซีวอนหันกลับมาด้วยใบหน้าที่เศร้าหมองเต็มที่แล้วตะคอกออกมา

 

 

 

                ซีวอน...นายอย่าทำแบบนี้สิ อย่ากดดันชั้นเลยนะ...อย่าให้ชั้นตอบอะไรเลย ฮีชอลส่ายหน้าอย่างไม่ยอมรับความจริง

 

 

 

 

                จะกลัวทำไมล่ะ...ก็ตอบออกมาว่ารักเค้าอยู่มั้ย...ตอบมา...ตอบมาซิโว้ย...ซีวอนหันไปเตะเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆอย่างระบายอารมณ์

 

 

 

                ซีวอน...แล้วนายจะไปรื้อฟื้นอดีตให้มันได้อะไรขึ้นมาล่ะ คราวนี้ฮีชอลเริ่มจะเป็นฝ่ายที่ตะคอกออกมาบ้างแล้ว

 

 

 

                หึ...อดีตที่กำลังจะกลายเป็นปัจจุบัน... ซีวอนเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา

 

 

 

                ว่ายังไงนะ...

 

 

 

                งั้นตอบผมอีกซักคำถามสิ ที่ยังอยู่กับผมน่ะเพราะอะไร...ซีวอนจ้องลึกเข้าไปยังดวงตาคู่งามของฮีชอล

 

 

 

                อะไรนะ... ฮีชอลไม่กล้าสบสายตากับซีวอนโดยตรงนัก

 

 

 

                บอกมาสิ...คำว่ารักคำเดียวก็ได้ ตอบผมมาที...ว่าที่ยังอยู่กับเพราะรักผมใช่มั้ย ซีวอนถามออกมาอย่างมีความหวัง แต่ฮีชอลก็ทำเพียงก้มหน้าหลบสายตาเท่านั้น

 

 

 

 

                ที่ยังอยู่เพราะรัก...หรือสงสาร หรือสมเพช เวทนา ไอ้คนที่มันไม่เจียมตัวคนนี้น่ะ...ตอบผมมาทีอะไรก็ได้ อย่าเอาแต่เงียบแบบนี้ ซีวอนตะโกนออกมาจนสุดเสียง

 

 

 

                พอซะทีซีวอน...ชั้นไม่ตอบอะไรทั้งนั้นแหละ นายเลิกคาดคั้นจะเอาคำตอบจากชั้นซะที ฮีชอลนั่งลงกับเตียงอย่างไม่สนใจอะไร

 

 

 

 

                ดี...ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้อะไรมากขึ้นเยอะเลย คืนนี้คุณนอนคนเดียวละกันนะ ขอผมกลับไปนอนที่บ้านตัวเองซัก2-3วัน ซีวอนพูดก่อนจะเดินออกไปที่ประตู

 

 

 

 

                อะไรกัน...อย่าไปนะซีวอน ฮีชอลรีบวิ่งไปเกาะแขนซีวอนเอาไว้ทันที

 

 

 

                ปล่อยผมเถอะ...ถ้าเรายังมัวแต่สับสนอยู่แบบนี้ ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก ซีวอนพยายามแกะมือของฮีชอลออก

 

 

 

 

                ไม่นะ...ชั้นไม่ให้นายไปไหนทั้งนั้น ฮีชอลอ้อนวอนซีวอนทั้งน้ำตา

 

 

 

 

                ปล่อยผมได้แล้ว...ซีวอนตะคอกออกมาอย่างดังแล้วสะบัดมือฮีชอลออกก่อนจะเดินออกจากห้องทันที

 

 

 

                ฮีชอลถึงกับแข็งไปทั้งร่าง นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมมันช่างรวดเร็วขนาดนี้ เค้าไม่เคยทะเลาะอะไรรุนแรงกับซีวอนแบบนี้มาก่อนเลยตั้งแต่คบกันมา

 

 

 

                ร่างบางพาตัวเองเดินไปยังเตียงกว้างก่อนจะล้มตัวลงนอน แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาเป็นทางยาว ห้องนี้...เตียงนี้...ที่เค้ากับซีวอนเคยอยู่ด้วยกันในทุกๆวัน

 

 

 

 

                ฮือ...ซีวอน...ชั้นขอโทษ.... ฮีชอลเอาแต่พร่ำร้องไห้และพูดออกมาแบบนั้น

 

 

 

                ทางด้านซีวอนเมื่อเดินลงมาด้านล่างก็เห็นสมาชิกทุกคนยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ลุกไปไหนเลยซักคน

 

 

 

 

                พี่ลีทึกครับ...2-3วันนี่ผมฝากซินเค้าด้วยนะครับ ซีวอนตรงไปพูดกับหัวหน้าวงเลยทันที

 

 

 

                ฝาก...แล้วนายจะไปไหน ทึกกี้ถามออกมาอย่างตกใจ

 

 

 

                ผมจะกลับไปนอนบ้านตัวเองน่ะฮะ แต่ผมรู้ตารางงานตัวเองแล้ว ไว้เจอกันที่งานเลยนะ ซีวอนพูดอย่างหนักใจ

 

 

 

                ทะเลาะอะไรกันน่ะซีวอน... คังอินถามออกมาอย่างเป็นห่วง

 

 

 

                ผมฝากพี่อีกคนด้วยนะครับพี่คังอิน ดูแลเค้าให้ดีๆอย่าให้ หมามันคาบไปกินได้ ซีวอนปรายตาไปมองฮันคยองเล็กน้อย

 

 

 

 

                แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงซีวอน ฮันคยองลุกขึ้นยืนทันที

 

 

 

                เก่งมากนะฮะ...ที่ทำให้ผมกับซินทะเลาะกันจะเป็นจะตายได้ขนาดนี้ ซีวอนมองอีกฝ่ายอย่างโกรธแค้น แล้วเดินออกไปทันที

 

 

 

                ฮันคยองมองขึ้นไปยังชั้นบนตรงห้องของฮีชอล และทำท่าว่าจะเดินขึ้นไป

 

 

 

                ชั้นรู้ว่านายจะทำอะไรนะฮันคยอง แต่ขอร้องหยุดความคิดนั้นเอาไว้เลย ลีทึกสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

 

 

 

                พี่ไม่เข้าใจหรอก...ฮันคยองพูดด้วยน้ำเสียงบางเบา

 

 

 

                ใช่...ชั้นไม่เข้าใจ...ว่านายจะทำแบบนี้อีกทำไม...มันผ่านมาหลายปีแล้วนะฮันคยอง ผ่านมาหลายปีแล้ว

 

 

 

                แต่เป็นหลายปีที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ฮันคยองตอบทันที

 

 

 

                เปลี่ยนสิ...แล้วนายเอาฮยอคแจไปไว้ตรงไหน...

 

 

 

                คือ... ฮันคยองจำนนต่อเหตุผลของหัวหน้าวง

 

 

 

                อย่าให้อะไรๆมันเลวร้ายลงไปกว่านี้เลยนะ ถือว่าชั้นขอล่ะ...

 

 

 

                เหล่าสมาชิกที่เหลือได้แต่ทำสีหน้าสงสัยการสนทนาระหว่าง2คนข้างหน้านี้ แม้แต่ตัวคังอินเองก็ยังไม่เข้าใจเลย หลายปีก่อนงั้นหรอ...หลายปีก่อนเกิดอะไรขึ้น...

 

 

 

 

*******************************************

 พักยกยกับคิเฮ มาปวดร้าวกับเจ๊+วอน+ป๋า+ฮยอค อิอิ

ไอ้จีนโรคจิตไปแว้ว -*- เม้นท์ๆกันหน่อยน้า

จีนพยายามแต่งแต่ละตอนให้ยาวๆแล้วน้า

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1654 love donghae (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 12:24
    โอ๊ยยยยยยยย


    จะทำอะไรก็ให้มันชักเจนหน่อยได้ไหมฮัน


    จะเอายังไงกันแน่เนี่ยยย
    #1,654
    0
  2. #1572 KIHAE*129 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 01:07
    ทำไมไม่ชัดเจนกับความรู้สึกกันหน่อย
    #1,572
    0
  3. #1493 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 19:42
    อิป๋าาาาาาาาาา!!! เอาฮยอกไปไว้หนายยยยยยยยยยยยยย><

    ฮื่ออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #1,493
    0
  4. #1455 Pada lee (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 23:47
    ป๋า แกประสาทกลับรึป่าวเนี่ย

    ทำอะไรไม่นึกถึงใจคนอื่น
    #1,455
    0
  5. #1405 OoMy (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 21:43
     นั่นสิป๋า ฮยอกละ...
    #1,405
    0
  6. #1364 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 17:13
     ถูกของทึกกี้  ป๋าเอาฮยอกไแไว้ที่หนายยยยยยยยยยยยย T^T
    #1,364
    0
  7. #1363 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 17:13
     ถูกของทึกกี้  ป๋าเอาฮยอกไแไว้ที่หนายยยยยยยยยยยยย T^T
    #1,363
    0
  8. #1362 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 17:13
     ถูกของทึกกี้  ป๋าเอาฮยอกไแไว้ที่หนายยยยยยยยยยยยย T^T
    #1,362
    0
  9. #1284 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2553 / 21:07
    โอย

    เกือบร้องไห้ แต่ไม่ร้อง เพราะน้ำตาปริ่มๆ (แล้วจะบอกเพื่อ ?)
    #1,284
    0
  10. #1158 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 22:17

    ป๋าจะทิ้งฮยอกงั้นหรอ!!

    #1,158
    0
  11. #255 blue#cherry (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2551 / 21:46
    ย๊าคคค~

    TOT ไม่เอานะ

    ถ้าป๋าไม่อยู่กับไก่

    เค้าจะลาออกจากฟิคนี้ถาวรร~~


    งือออออออ~~~~~~~~
    #255
    0
  12. #242 แจซู (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2551 / 20:29
    สงสาร วอน อ่ะ

    เศร้า ......

    มาอัพเร็ว ๆน๊า

    อยากรู้ว่าบอมจะเป็นไงต่อ
    จะแอบนอกใขหมวยรึป่าว....
    #242
    0
  13. #241 @_minto_@ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2551 / 16:39

    สงสารวอนกะฮยอกฮ่าพี่สวนจี๊น!!!!!!!

    โหดร้ายมากๆ

    อย่าให้นังบอมไปหลงยัยซารังนะ!!

    ยัยนั่นต้องมีอะไรแปลกๆแหงๆเลยมาชอบไรเหมือนด๊องหมดเนี่ย

    อัพเร็วๆๆๆๆ

    #241
    0
  14. #240 PaDa_Meo (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2551 / 14:59
    สงสารวอนนะ



    แต่อยากให้ป๋ากับเจ๊อ่ะเค้ากลับมาคืนดีกัน



    หรือจะให้เป็นวอนวินฮันก็ได้....จะได้มีความสุข



    ดงแฮรีบกลับมานะ   


    คิบอมจะเปลี่ยนใจแล้ว........


    รีบมาต่อนะคะ
    #240
    0
  15. #239 ^^LovE^DonGHae^^ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2551 / 12:55
    สงสารฉ่อยอ่า

    ทำไมโลกนี้มันช่างโหดร้าย

    ทำร้ายคนที่เค้าคู่กันได้ลงคอ

    จีนสู้ๆนะ

    เปงกำลังใจให้อยู่นะ
    #239
    0
  16. #238 haruzen (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2551 / 10:06
    ทำไมมันเศร้าอย่างนี้ล่ะจีนนนนน......
    ป๋ากับซินเป็นไรไปเนี่ย...ทำให้มันชัดไปเลยสิ
    สงสารฮยอกับวอนนอ่ะ....
    แล้วสรุปว่าป๋าก่ะซินเค้ามีความหลังอารายเหรอ...
    #238
    0