[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 37 : Beautiful Disaster Series II Chapter 30_คุณเป็นอะไรกับดงเฮ!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ธ.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 30_คุณเป็นอะไรกับดงเฮ!!

 

 

 

          วันนี้เค้ามีนัดสัมภาษณ์ตอนเย็นด้วย และตอนนี้เพิ่งจะเลิกงานเสร็จก็เป็นเวลาราวๆ4ทุ่มได้แล้วล่ะ ปกติถ้าเค้ากลับบ้านช้าขนาดนี้ เป็นจะต้องโดนดงเฮบิดหูจนแทบไม่เหลือไว้ให้ใช้เลยล่ะ หึ...ดงเฮ คิดถึงคุณจังเลย

 

 

 

 

                คิดถึงฝีมือการทำกับข้าวที่ไม่ได้เรื่องของคุณ แค่ทอดไข่ดาวคุณยังย้อมสีให้มันกลายเป็นสีดำได้เลย หรือข้าวผัดกิมจิภรรยาคนเก่งของผมยังสามารถทำให้มันกลายเป็นก้อนอุกกาบาตโดยที่ไม่ได้ตั้งใจยังได้เลย เก่งใช่มั้ยล่ะ

 

 

 

 

                และถึงแม้ว่าหน้าตามันจะออกมาแย่ซักแค่ไหน แต่ผมก็ชอบอาหารที่คุณทำมากที่สุดเลยนะรู้มั้ยดงเฮ...ผมอยากกินมันอีกจังเลย คิดถึงคุณที่สุด รักคุณนะ...ดงเฮ

 

 

 

 

                ร่างสูงขับรถไปเรื่อยๆพร้อมกับจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ก่อนจะสังเกตเห็นเหตุการณ์บางอย่างข้างหน้า หญิงสาวคนหนึ่งกำลังถูกกลุ่มผู้ชายประมาณ3-4คน จะทำมิดีมิร้ายอยู่ ชะรอยภาพในวันนั้นที่เค้าไปช่วยดงเฮเอาไว้มันจึงย้อนกลับมา คิบอมตัดสินใจจอดรถลงไปช่วยทันที

 

 

 

 

                กรี๊ด...อย่าน๊า ฮือ...อย่าเข้ามา น้า.... หญิงสาวผู้เคราะห์ร้ายร้องอย่างน่าสงสาร

 

 

 

                อย่ามาร้องเลยน่า ยังไงซะวันนี้เธอก็ต้องตกเป็นเมียของพวกชั้น... ชายหน้าเหี้ยมคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างหื่นกระหาย

 

 

 

 

                อย่า...ใครก็ได้ ช่วยชั้นด้วย... หญิงสาวคนเดิมกรีดร้องมากยิ่งขึ้น

 

 

 

                ร้องให้ตายก็ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก ชายอีกคนพูดขึ้นก่อนจะดึงเสื้อของหญิงสาวจนขาดเป็นแนวยาว

 

 

 

 

                ม๊ายยยยยยย.............

 

 

 

 

                เฮ้ย...พวกแก...จะทำอะไรน่ะ... คิบอมกระโดดถีบคนร้าย1ในจำนวนนั้นทันที

 

 

 

 

                แล้วมึงเป็นใคร มาเสือกเรื่องอะไรของพวกกู พวกมันกรูกันลุกขึ้นทันที

 

 

 

                กูเป็นใครมันไม่สำคัญ แต่พวกมึงจะทำอะไรผู้หญิงคนนี้ไม่ได้

 

 

 

                ทำไมล่ะ อีนี่มันเป็นเมียมึงรึไง...

 

 

 

                กูไม่อยากเอาเรื่องพวกมึงนะ รีบๆไสหัวไปเลย

 

 

 

 

                แล้วมึงมีสิทธิ์อะไรมาสั่งกูล่ะ...

 

 

 

                กูอาจจะไม่มีสิทธิ์ แต่กูว่าคนนู้นน่ะมีสิทธิ์แน่ คิบอมพูดก่อนจะชี้ไปยังรถตำรวจที่แล่นมาจากไกลๆ

 

 

 

 

                เฮ้ย...ลูกพี่เอาไงดีล่ะ สมาชิกของพวกเดนนรกเริ่มหันมามองหน้ากันเลิ่กลั่ก

 

 

 

                ยืนทำห่าอะไรกันล่ะ จะอยู่ให้พ่อมึงมาลากไปกินข้างแดงในคุกหรอวะ คนที่ดูท่าทางจะมีอำนาจที่สุดตะโกนบอกลูกน้องก่อนที่มันจะวิ่งกันไปคนละทิศละทาง คิบอมรีบวิ่งที่ยังหญิงสาวผู้โชคร้ายที่นั่งตัวสั่นอยู่บนพื้น

 

 

 

 

                คุณครับ...คุณ...ไม่เป็นไรแล้วนะครับ

 

 

 

                กรี๊ด...อย่าเข้ามา...ชั้นกลัวแล้ว...ฮือ....อย่าเข้ามา หญิงสาวยกมือข้างหนึ่งที่ไม่ได้ใช้ปกปิดของสงวนเอาไว้ไปมาเพื่อปกป้องร่างกายตัวเอง คิบอมมองภาพข้างหน้าอย่างสงสารก่อนจะถอดเสื้อตัวนอกของตัวเองคลุมร่างของหญิงสาวข้างหน้านี่ไว้

 

 

 

                คุณครับ...ไม่เป็นไรแล้วนะ พวกมันไปกันแล้ว คิบอมค่อยๆคุกเข่าลงข้างๆแล้วปลอบประโลม

 

 

 

 

                จริงๆนะ...ฮือ....ชั้นกลัวจังเลย หญิงสาวพูดก่อนจะโผเข้ากอดคิบอมทันที ทำเอาร่างสูงไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

 

 

                เอ่อ...คือ...คุณ....เฮ้ย...คุณ คิบอมที่ทำสีหน้าลำบากใจก็ต้องร้องออกมาเมื่ออยู่ดีๆหญิงสาวก็หมดสติไปคาในอ้อมอกเค้าซะงั้น ร่างสูงรีบดันหัวของอีกฝ่ายออกมาดูอาการทันที

 

 

 

 

                แต่แล้ว...ร่างสูงก็ต้องชะงักไปทั้งตัว เมื่อเห็นใบหน้าเต็มๆของหญิงสาวคนนี้ เหมือน...เหมือนกันจนเกินไป...ดงเฮ...คุณเป็นอะไรกับดงเฮ...นี่มันใบหน้าของภรรยาเค้าชัดๆ

 

 

 

 

                คุณครับ...คุณเป็นอะไรรึเปล่า... คิบอมลองเขย่าร่างที่บอบบางหลายๆครั้งแต่ก็ไม่ได้ผล ร่างสูงจึงรีบพาไปที่รถและมุ่งหน้าไปยังบ้านพักเอสเจทันที

 

 

 

                คิบอมทำไมกลับดึกจังเลย...แล้ว เฮ้ย คิบอมนายพาผู้หญิงที่ไหนกลับมาบ้านด้วย สิ้นเสียงตะโกนของซองมิน สมาชิกในวงทุกคนก็วิ่งมารวมตัวกันที่หน้าบ้านทันที

 

 

 

                เฮ้ย...คิบอมเมียน้อยแกหรอ ซองมินพูดขึ้นอีกครั้งอย่างไม่อยากจะเชื่อ

 

 

 

                ปากหรือนั่น...เอ้าคิบอมหนักมั้ยนั่นรีบพาไปวางที่โซฟาห้องนั่งเล่นไป ลีทึกออกคำสั่ง

 

 

 

                เอาล่ะ...ไอ้ตัวดี เล่ามาซะให้หมด...คังอินตั้งวงคาดคั้นทันที คิบอมมองไปที่แต่ล่ะคนอย่างหน่ายๆก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดให้ทุกคนฟัง

 

 

 

                ทำดีกับเค้าก็เป็นเหมือนกันนะเนี่ย... เยซองทำหน้าแปลกๆออกมา

 

 

 

                แต่...ทำไมหน้าของผู้หญิงคนนี้...ถึงได้หน้าเหมือนกับฮยองด๊องจังเลยฮะ คำพูดเสียงแหลมๆของเรียววุคำให้วงสนทนาเงียบลงทันที

 

 

 

                ชั้นคิดว่ามีชั้นคนเดียวที่คิดแบบนี้นะเนี่ย ชินดงหลุดออกมาเป็นคนที่สอง

 

 

 

                แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไรกันออกไป หญิงสาวก็ฟื้นขึ้นมาซะก่อน

 

 

 

                คุณครับ...รู้สึกตัวแล้วหรอ คิบอมรีบรุดเข้าไปใกล้ทันที

 

 

 

                คุณ...อ๊า...อย่าเข้ามานะ หญิงสาวถอยกรูดอย่างกลัวๆ ก็แน่ล่ะตื่นขึ้นมาเจอผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลังอยู่เป็นสิบใครไม่ตกใจก็บ้าแล้ว (แต่จีนชอบนะ-*-)

 

 

 

                เดี๋ยวนะ...ใจเย็นๆก่อน ผมไม่ใช่คนร้าย คิบอมรีบพูดทันที

 

 

 

                พวกคุณ...พวกคุณเป็นใครกัน เธอร้องอย่างหวาดๆพร้อมกับกวาดสายตาไปทั่ว

 

 

 

                ห๊า...ว่าไงนะนี่เธอไม่รู้จักพวกเรางั้นหรอ ฮีชอลร้องแทบสติแตก

 

 

 

                เอ๋... หญิงสาวทวนคำอย่างแปลกใจ พร้อมกับทำท่าเอียงคอ ดูยังไงมันก็ท่าทางของดงเฮชัดๆ

 

 

 

 

                นี่เอสเจมันลดระดับความดังลงแล้วรึไงเนี่ย เธอไปมุดอยู่ที่เขาไหนมาถึงไม่รู้จักพวกเราน่ะนะ ฮีชอลยังคงตวาดไม่หยุดคนยิ่งอารมณ์เสียเรื่องของตัวเองอยู่ ดีล่ะมีคนมาให้ระบายอารมณ์ลงซะหน่อย-*-

 

 

 

                ขอโทษค่ะ... หญิงสาวคนเดิมมีสีหน้าสลดลงและทำท่าว่าจะร้องไห้ออกมา

 

 

 

                ให้ตายเถอะ ยิ่งเหมือนเจ้าดงเฮเข้าไปใหญ่ อย่าร้องเลยนะ พี่ฮีชอลพี่ก็อย่าดุใส่เค้ามากสิ คังอินหันไปปรามๆนางพญาของวง

 

 

 

                ว่าแต่...คุณเป็นใครน่ะ... คยูถามคำถามที่ได้สาระมากที่สุดออกมา

 

 

 

                ชั้นชื่อ คิม ซารัง ค่ะชั้นไม่รู้นะคะว่าคุณเป็นใครแต่ก็ต้องขอบคุณมากๆนะคะที่ช่วยชั้นเอาไว้ เธอก้มหัวให้คิบอมอย่างนอบน้อม

 

 

 

                บอกว่าไม่รู้จัก แต่ดันเลือกขอบคุณได้ถูกคน ชิ... เสียงของฮีชอลอีกเช่นเคย

 

 

 

                ครับ...ผมชื่อคิม คิบอมนะครับ คุณเคยได้ยินชื่อผมบ้างมั้ย คิบอมเริ่มประโยคบ้าง

 

 

 

                คิม คิบอมหรอ.... ซารังทำหน้างงงวยกับชื่อนั้นอย่างน่ารักจนคิบอมเผลอคิดว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเค้าตอนนี้เป็นดงเฮจริงๆ

 

 

 

                ไม่รู้จักค่ะ... แล้วเธอก็ระบายยิ้มน้อยๆส่งมาให้เค้า เอาแล้วไงล่ะ หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะซะได้ นายเป็นอะไรไปนะ คิม คิบอม

 

 

 

                แล้วซารังมาจากไหนหรอ ลีทึกขอเป็นฝ่ายถามบ้าง

 

 

 

                ซารังมาจาก...เอ่อ...มาจาก แคนาดาค่ะ ซารังตอบออกมาในที่สุด

 

 

 

                แล้วทำไมต้องตะกุกตะกักด้วย ว่าแต่มาที่เกาหลีนี่ทำไมแล้วไปทำอีท่าไหนล่ะถึงเกือบจะโดนลากไปข่มขืนน่ะฮีชอลใส่เป็นชุดชนิดที่ว่าไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายตอบได้เลย

 

 

 

                พี่ซิน... คิบอมร้องออกมาอย่างอ่อนใจ

 

 

 

                ไม่เป็นไรค่ะคิบอม ซารังตอบได้...ซารังมาที่นี่เพื่อ...ตามหาคุณแม่ของซารังน่ะค่ะ ท่านทิ้งซารังไปตั้งแต่ที่ซารังยังเด็กน่ะค่ะ แล้วทีนี้...ฮึก...เมื่อเดือนที่แล้ว...คุณพ่อ...ฮึก...ของซารัง...ท่านก็เพิ่งจะเสียไป...ซารังไม่มีญาติที่ไหนแล้ว...ฮือ...ซารังจึงต้องมาที่นี่ ซารังพูดพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงลงมาเสียยกใหญ่

 

 

 

                พอเถอะนะซารัง ถ้าคุณไม่อยากพูด... คิบอมปลอบอย่างเห็นใจเพราะรู้ดีว่าการสูญเสียคนที่เรารักไป...มันเป็นยังไง

 

 

 

                แต่ว่า...พอซารังมาถึงที่เกาหลีนี่กระเป๋าก็ดันมาถูกขโมยไปอีก เงินก้อนสุดท้ายของซารังก็อยู่ในนั้นด้วย ซารังก็เลยเดินตามทางมาเรื่อยไม่คิดเลยว่าจะเจอ... เธอหยุดคำพูดไว้แค่นั้นแล้วก็เริ่มร้องไห้หนักกว่าเดิม

 

 

 

                ฮือ...น่าสงสารจังเลย ซองมินทำท่าว่าจะร้องตามไปด้วย

 

 

 

                มารยา... ฮีชอลเอ่ยออกมาลอยๆแต่นั่นก็ดังพอจะทำให้ทั้งวงหันมามองกันเลยทีเดียว

 

 

 

                อะไรกันล่ะ จะมาจ้องชั้นทำไม แล้วว่าแต่เราจะเอายังไงกับแม่นี่กันล่ะ

 

 

 

                เค้ามีชื่อให้เรียกน่าฮีชอล...ว่าแต่คุณไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนแล้วหรอ ลีทึกจัดแจงถามอย่างเป็นห่วง

 

 

 

                ไม่มีค่ะ... ซารังพูดอย่างเศร้าๆ

 

 

 

                เอาอย่างนี้ได้มั้ยฮะ...ให้เธอพักอยู่กับเราที่นี่ก่อน คิบอมพูดขึ้นมากลางวง

 

 

 

                ไม่ได้นะ...ที่นี่มีแต่ผู้ชายแถมห้องก็เต็มหมดแล้วด้วยเราจะให้หล่อนนอนที่ไหนล่ะ ฮีชอลร้องสวนขึ้นมาและทุกคนก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วยที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็แทบขี่คอกันนอนอยู่แล้ว-*-

 

 

 

                ก็ห้องของดงเฮข้างบนยังไงล่ะฮะ คิบอมตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน

 

 

 

                ห๊า...ว่าไงนะ ลิงทั้ง11ตัวร้องขึ้นมาพร้อมกัน ทำเอาหญิงสาวตกใจต้องรีบเอามือปิดหูทันที

 

 

 

                ไม่ต้องมาทำเป็นตอแหลสำออย แค่นี้ขี้หูเธอไม่ไหลออกมาหรอกน่า...คิบอมแกจะทำอย่างนั้นไม่ได้นะ นั่นมันห้องเมียแกเลยนะ ฮีชอลหันไปด่าซารังและหันกลับมาเอาเรื่องคิบอมต่อ

 

 

 

                ทำไมล่ะฮะ...ไหนๆมันก็ไม่มีใครใช้อยู่แล้ว เราก็ช่วยเค้าหน่อยไม่ได้หรอฮะ ยังไงซะก็เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน คิบอมพยายามอ้อนวอน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเค้าถึงได้อยากช่วยคนตรงหน้านี้นัก

 

 

 

                ไอ้ช่วยน่ะชั้นไม่ว่าหรอกนะ แต่มันจะนอนที่ห้องของเมียแกไม่ได้ ถ้ามันยากนักนะ ชั้นจะให้มันนอนที่ห้องน้ำ!!” ฮีชอลประกาศเสียงกร้าว พร้อมๆกับพี่คิบอมลุกขึ้นมายืนประจันหน้าพี่ชายตัวเอง

 

 

 

                ก็ได้...งั้นผมจะพาเค้าไปนอนที่บ้านผม คิบอมตอบโดยที่ไม่คิด

 

 

 

                ห๊า...ว่าไงนะ เสียงลิงทั้ง11ตัวดังขึ้นอีกครั้ง และซารังก็ยกมือขึ้นปิดหูอีกครั้ง

 

 

 

                โอ๊ย...ชั้นบอกให้เลิกตอแหลยังไงล่ะ ไอ้บอม...ถ้าแกทำอย่างนั้นชั้นกับแกขาดกัน... ฮีชอลยืนยันอย่างหนักแน่นเช่นกัน

 

 

 

 

                งั้นพี่ก็ต้องให้เค้าอยู่ที่นี่...

 

 

 

                ก็ได้...งั้นให้มันไปนอนที่ห้องเล็กข้างล่างนี่ที่เราเอาไว้รับรองแขกและห้ามมันขึ้นไปเหยียบห้องน้องชั้นโดยเด็ดขาด ถ้ามันกล้าแตะต้องอะไรที่เป็นของชั้นหรือของดงเฮแม้แต่ปลายเล็บชั้นจะตบมันให้คว่ำเหมือนหมาข้างถนนเลยล่ะ ฮีชอลตอนนี้อยู่ในโหมดที่พร้อมจะฆ่าคนแล้วจึงไม่แปลกเลยทีจะมีคำพูดที่ไม่น่าฟังหลุดออกมาด้วย

 

 

 

                เข้าใจแล้ว...งั้นตกลงว่าตามนี้นะครับทุกคน คิบอมหันไปถามพวกที่เหลือที่แทบจะไม่มีสิทธ์ออกความคิดเห็นใดๆขนาดทึกกี้ที่เป็นหัวหน้าวงยังต้องปิดปาก

 

 

 

 

                เอ่อ...ขอบคุณนะคะ ซารังยอมรับอย่างไม่ปฏิเสธเช่นกัน

 

 

 

                คิบอม...ชั้นขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ ฮันคยองที่เงียบมาตั้งนานเดินเข้าไปหาคิบอมและพูดด้วยเบาๆ

 

 

 

                ว่าไงครับป๊า... คิบอมถามขึ้นหลังจากที่อีกเงียบมานาน

 

 

 

                ที่นายช่วยซารังไว้ให้อยู่ที่นี่น่ะเพราะอะไรกันแน่

 

 

 

                เอ่อ...ก็เพราะมโนธรรมยังไงล่ะฮะ พี่คงไม่ปล่อยให้เค้าออกไปร่อนเร่หรอกใช่มั้ย

 

 

 

                ถ้ามันแค่นั้นก็แล้วไป แต่ชั้นพูดเผื่อไว้ถ้าหากนายจะเห็นเค้าเป็นตัวแทนของใคร

 

 

 

                พี่หมายความว่ายังไง... คิบอมพูดอย่างตกใจ

 

 

 

                ชั้นรู้ว่าใบหน้าของเค้าน่ะเหมือนกับดงเฮราวกับแกะ...แต่จำไว้นะ...ว่าเค้าคือคิม ซารัง ไม่ใช่ลี ดงเฮฮันคยองพูดย้ำอย่างชัดเจน

 

 

 

                คือ.... คิบอมถึงกับจุกพูดไม่ออก

 

 

 

                เมียแกหายไปแค่เดือนกว่าๆ อย่าทำให้ม๊าแกจะเป็นบ้าเข้าล่ะ ฮันคยองตบบ่าคิบอมเล็กน้อยแล้วเดินออกไป

 

 

 

                ทิ้งให้คิบอม...แหงนหน้ามองฟ้าอย่างไม่เข้าใจ พระเจ้าครับที่ผมขอจากท่านน่ะคือดงเฮตัวจริงเสียงจริงนะครับ ไม่ใช่คนที่หน้าเหมือนเค้าแบบนี้...แล้วส่งเค้ามาทำไม ส่งเค้ามาทำให้หัวใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะแบบนี้เพื่ออะไร...

 

 

 

 

**************************************

 
ตัวละครเพิ่มมาอีกตัวแล้ว(โปรดสังเกตคำลักษณะนาม-*-)

เย้ๆๆๆ แฟนพันแท้เพิ่มด้วยล่ะ ดีใจราวกับถูกหวย20บาท -*-

ขอบคุณนะคร้าบ จีนจะทำเรื่องนี้ให้ดีที่สุด ให้สมกับที่ทุกคนให้ความสนใจมาอ่าน

ตอนนี้อากาศหนาวแล้ว จีนก็เป็นหวัดลงคอแสบคอมากเลยไม่มีเสียงแล้ว

แต่ก็จามาอัพให้ทุกคนได้อ่านกัน ยังไงก็อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะฮะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1651 love donghae (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 12:16
    ชิชิชิ

    แกเป็นใครนะนังชะนีน้อย


    แกตอแหลใช่ไหมล่ะ


    แล้วทำไมหน้าเหมือนเฮล่ะ
    #1,651
    0
  2. #1569 KIHAE*129 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 00:49
    ซิส์นางตอแหล

    มาทำไม

    ทำไมต้องทำแบบนี้

    บอมทำไมแกตั้องหวั่นไหวด้วย

    ไปช่วยมันทำไม
    #1,569
    0
  3. #1490 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 19:27
    กลับไปซะ!!!!!!!!!!!!
    #1,490
    0
  4. #1402 OoMy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 21:27
     รักฮีที่สุด ผู้หญิงนี่ มาพร้อมกับรักที่ลอกลวงงงงง
    #1,402
    0
  5. #1401 OoMy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 21:27
     รักฮีที่สุด ผู้หญิงนี่ มาพร้อมกับรักที่ลอกลวงงงงง
    #1,401
    0
  6. #1155 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 14:45

    เจ๊สุดยอดเรยๆ
    = =

    #1,155
    0
  7. #1075 kimkim (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2552 / 18:32
    เจ๊สุดยอดไปเลยอ่ะ

    เชียร์ๆๆๆ
    #1,075
    0
  8. #230 ฮันฮอลเย้ๆๆ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2551 / 18:17
    เจ๊แปลงเพศเต็มตัวแล้วดิ่





    มีตบด้วย@!
    #230
    0
  9. #227 haruzen (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2551 / 08:50
    ซินน่ารักที่สุดเลย......

    บอมอย่าใจอ่อนสิ..นั่นไม่ใช่ด๊องนะ
    #227
    0
  10. #226 mc_mean (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2551 / 20:17
    บอม!เเค่หน้าเหมือนด๊องเท่านั้นนะ
    อยากใจอ่อน
    รักเจ๊จังเลยคอยดูแลบอมให้ดีๆนะคะ
    ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ
    #226
    0
  11. #225 @_minto_@ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2551 / 17:47

    เจ๊น่ารักที่สุดในโลกเลยยยยยยยยยย

    รางวัลแม่ดีเด่นเอาไปเลย!!!

    ทำไมนังบอมเปนงี้อ่ะ เห็นหน้าคล้ายเลยใจอ่อนเรอะ!!!

    พี่สวนจีนอัพเร็วๆๆๆๆ

    #225
    0
  12. #224 nUmaY~* (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2551 / 17:15
    เจ๊จ๋า มาจุ๊บ ทีนึงดิ๊ค๊า



    แหมๆๆ น่าร๊าก



    ปกป้องลูปสะใภ้ 55+



    ตาป่อง!!!!!!!



    ทำตัวแบบนี้



    ไม่ปลื้มนะยะ ไม่ปลื้ม!!!!!
    #224
    0
  13. #223 blue#cherry (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2551 / 21:33
    เจ๊!!!!!!!

    ช้านรักเจ๊ เท่าโลกกกกกกกก!!!!!!!!!!!



    ฮีนิม รักเทอออออออออออออ
    #223
    0