[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 28 : Beautiful Disaster Series II Chapter 25_ฟังชั้นบ้างได้มั้ยห๊ะ...คิบอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 ธ.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 25_ฟังชั้นบ้างได้มั้ยห๊ะ...คิบอม

 

 

 

                วันนี้เป็นเช้าวันจันทร์ ที่ไม่ค่อยแจ่มใสมากนักเมื่อสมาชิกคนนึงของวงอย่างคิบอม ยังคงมีอาการซึมเศร้าอยู่เหมือนเดิม

 

 

 

                แต่วันนี้เหล่าลิงก็มีแขกมาเยี่ยมกันแต่เช้า นั่นก็คือ...อาราและยองจุนที่รีบกลับมาจากฮันนีมูนที่มัลดีฟทันทีที่รู้ข่าวจากชางมิน

 

 

 

                เอ่อ...เหล่าอปป้า สวัสดีค่ะ อาราก้มหัวน้อยๆเพื่อทักทายและยองจุนก็ทำเช่นนั้นเช่นกัน

 

 

 

 

                อ้าว...อาราทำไมรีบกลับซะล่ะ ความจริงเธอน่าจะอยู่ที่มัลดีฟกันไม่ใช่หรอ ทึกกี้หันมามองอย่างตกใจ

 

 

 

                ก็พอชางมินโทรไปบอกว่าพี่ด๊องหายไปที่ฝรั่งเศสอารากับยองจุน ก็ตีตั๋วกลับมาที่นี่ทันทีเลยน่ะค่ะ มันเกิดอะไรกันขึ้นคะ อาราถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน

 

 

 

 

                สมาชิกที่เหลือจึงเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่พอจะรู้ ให้แก่คู่รักตรงหน้าฟัง

 

 

 

                เป็นเพราะอาราเอง...เป็นเพราะอาราเองที่บอกเรื่องโบสถ์นั้นให้พี่ด๊องฟัง อาราผิดเอง หญิงสาว ทำท่าว่าจะร้องไห้ออกมา จนยองจุนต้องรีบประคองเอาไว้

 

 

 

                ไม่ใช่นะอารา...มันไม่ใช่ความผิดของเธอเลย คังอินรีบปลอบน้อง

 

 

 

                ถ้าอาราไม่บอกพี่ด๊องไป...วันนี้พวกเค้าก็คงจะยังอยู่ด้วยกัน อาราเริ่มร้องไห้ออกมาแล้ว

 

 

 

                ไม่เกี่ยวกับเธอหรอกนะ...มันเป็นความผิดของ...เฮ่ย.... เยซองที่ไม่รู้ว่าจะไปโทษใครดีก็สบถออกมาอย่างหัวเสีย

 

 

 

                แล้ว...คิบอม...เป็นยังไงบ้างคะ หลังจากที่สงบลงแล้ว อาราก็เริ่มถามหาคิบอมอย่างเป็นห่วง

 

 

 

 

                แย่ซะยิ่งกว่าเมื่อหลายปีก่อนเลย ข้าวปลาอาหารไม่แตะ เอาแต่กินเหล้าอยู่อย่างนั้นน่ะ นี่ทุกคนก็แทบจะคลานเข้าไปกราบแล้ว เจ้าตัวก็ยังไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลยซักคำชินดงพูดออกมาอย่างหนักใจ

 

 

 

                อาราค่อยๆเดินไปที่ห้องของคิบอม ก่อนจะเปิดประตูออก สภาพที่เห็นทำเอาเธอนึกสงสารเพื่อนรักจับใจ คิม คิบอม เพื่อนผู้แสนดีของเธอเป็นไปได้มากขนาดนี้เลยหรอ

 

 

 

                คิบอม...อาราเดินเข้าไปในห้องและเรียกเพื่อนเบาๆ

 

 

 

                แต่ร่างสูงก็ยังคงกอดรูปของดงเฮเอาไว้แบบนั้นโดยไม่สนใจสิ่งรอบๆตัวเลย

 

 

 

                คิบอม... อาราลองเรียกดูอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีผลอย่างไร จึงได้แต่เดินคอตกออกมาจากห้อง

 

 

 

                เป็นยังไงบ้างอารา ทุกคนถามอย่างมีความหวัง แต่หญิงสาวก็ทำได้เพียงส่ายหัวไปมาเล็กน้อยเท่านั้น

 

 

 

 

                ไม่ไหวค่ะ...อาราไม่เคยเห็นคิบอมหมดหวังขนาดนี้มาก่อนเลย อาราพูดอย่างเสียใจ

 

 

 

                นั่นล่ะนะ เอาอย่างงี้นะ ยองจุนวันนี้นายพาอารากลับไปก่อน...เดี๋ยวทางนี้พวกพี่ๆจะลองพยายามกันอีกครั้ง ทึกกี้บอกกล่าว

 

 

 

                ครับ งั้นลาล่ะนะครับ ยองจุนพูดพร้อมกับประคองคนรักออกไป

 

 

 

                เหล่าสมาชิกพากันไปนั่งในครัว อย่างครบองค์ประธานทั้ง11คน

 

 

 

                เฮ้อ...ชั้นเป็นหัวหน้าวงมาจะ10ปี ยังไม่เคยปัญหาที่มันอยากจะตายขนาดนี้มาก่อนเลย ทึกกี้พูดออกมาอย่างเสียใจ

 

 

 

                ทำไมพี่ไม่พูดอะไรออกมาเลยล่ะ พี่ซิน คังอินหันไปมองฮีชอลที่เดี๋ยวนี้เอาแต่เงียบจนน่าเป็นห่วง

 

 

 

                ชั้นพูด...แล้วมันได้อะไรขึ้นมาล่ะ ฮีชอลพูดอย่างสับสน กับทุกอย่างที่เกิดขึ้นจนเค้าไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

 

                ซีวอนมองคนรักอย่างเจ็บปวด มือหนาเลื่อนที่จะไปแตะไหล่บางช้าๆ ก็ต้องเก็บไป เมื่อรู้ดี...ว่าตัวเองไม่ใช่คนที่ร่างบาง...ต้องการ

 

 

 

                ทั้งวงเงียบลงไปอีกครั้ง ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าคิบอมเดินลงมาจากข้างบน

 

 

 

                คิบอม ในที่สุดก็ยอมเดินลงมา นายหิวมั้ย ซองมินรีบถามทันที

 

 

 

                แต่คิบอมก็ทำเหมือนกับว่าทุกคนที่อยู่ที่นั่นเป็นเพียงธาตุอากาศ เพราะว่าร่างสูงตรงไปยังตู้เย็นและหยิบเบียร์ออกมาอีก2-3ขวดเท่านั้นและทำท่าว่าจะกลับขึ้นไปบนห้องอีกครั้ง แต่ก็ต้องหยุดเดินเมื่อฮีชอลลุกขึ้นยืนพรวดมาขวางทางเค้าเอาไว้

 

 

 

                เอาไปเก็บซะ.... ฮีชอลสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด แต่คิบอมก็ยังเดินเลี่ยงอีกทางโดยที่มีฮีชอลเดินตามไปติดๆ

 

 

 

                ชั้นบอกให้เอาไปเก็บยังไงกับล่ะ ฮีชอลดึงขวดเบียร์พวกนั้นออกจากมือของน้องชายก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะอย่างไม่สนใจ

 

 

 

                ทำไมถึงได้ทำตัวแบบนี้ ฮีชอลมองน้องชายสุดที่รักอย่างผิดหวัง

 

 

 

                ทำไม...ถึงทำราวกับว่าไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้วแบบนี้...ฮีชอลระดมทุบไปที่อกกว้างของคิบอมที่ยืนนิ่งไม่ปัดป้อง

 

 

 

                ตอบชั้นมาสิ...ตอบมา!!ว่าทุกวันนี้ยังเห็นชั้นเป็นพี่นายอยู่มั้ย...ตอบมาสิ...ฮือ...คิบอม

ตอบมา..ฮือ.... ในที่สุดร่างบางก็ระเบิดตาน้ำตาออกมาพร้อมกับตีไปทั่วร่างกายของคิบอมเหมือนกับผู้ใหญ่ตีเด็ก แต่กลับกลายเป็นว่าผู้ใหญ่นั่นแหละที่เป็นฝ่ายเจ็บปวด

 

 

 

 

                ฮือ...ชั้นเห็นแก...ตั้งแต่แกมาเป็นเด็กฝึกหัด...ฮือ...รักแกมากแค่ไหน ไปถามใคร ใครเค้าก็รู้...ชั้นรักแกเหมือนน้องชายชั้นจริงๆ...ฮือ...แล้วทำไม...ทำไมถึงยังทำกับชั้นแบบนี้ จนถึงตอนนี้สมาชิกในวงเริ่มจะร้องไห้ออกมาบ้างแล้ว

 

 

 

 

                แกคิดว่า...ฮึก...การที่ดงเฮหายไปแบบนี้ มันมีแต่แกคนเดียวรึไง ที่จะบ้าตาย นี่ไง...แหกตาดูซะบ้าง...ฮือ...ว่าแต่ละคนเค้าก็ไม่ได้เสียใจไปน้อยกว่าแกหรอกนะ...

 

 

 

 

                ชั้นเป็นห่วงแกแค่ไหน...สัมผัสถึงมันได้บ้างมั้ย...ยังฟังชั้นอยู่มั้ย ยังสำนึกอยู่มั้ย ว่าชั้นเป็นพี่แกน่ะนะคิบอม... ฮีชอลปล่อยมือที่กำเสื้อของคิบอมเอาไว้ ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงกับพื้น เอามือปิดหน้าแล้วร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิม

 

 

 

                คิบอมมองพี่ชายที่รักสุดหัวใจ...ก่อนจะค่อยๆก้มตัวนั่งลง คว้าตัวพี่ชายมากดจูบที่หน้าผากเบาๆ แล้วลุกขึ้นยืนคว้าขวดเบียร์ที่วางอยู่บนโต๊ะเดินขึ้นห้องนอนไป

 

 

 

 

                ฮือ....ทำไม...ทำไมมันจะต้องเป็นแบบนี้ด้วย ฮีชอลยังคงนั่งร้องไห้อยู่ต่อไปแบบนั้น

 

 

 

                ซีวอนเห็นคนรักร้องไห้แล้วหัวใจมันจะขาดเอาซะให้ได้ร่างสูงอยากจะกอดปลอบฮีชอลเหลือเกิน จึงเดินเข้าไปหา แต่ก็ช้าไปกว่าก้าวนึง...

 

 

 

 

                ฮันคยองคุกเข่าลงข่างๆฮีชอล ก่อนจะคว้าร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอด ท่ามกลางความอึ้งของคนทั้งวง

 

 

 

                ฮีนิม...พอได้แล้ว... ฮันคยองบอกออกมาอย่างอ่อนโยน

 

 

 

                ฮัน....โฮ.....ฮือ..... ฮีชอลโผเข้าร้องไห้กับอกกว้างทันที

 

 

 

                ไม่ร้องนะ...เลิกเถอะ...อย่าทำแบบนี้ ชั้นเจ็บปวดนะ ฮันคยองพูดออกมาโดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่ารอบๆนั้นมีใครอยู่บ้าง

 

 

 

 

                ฮยอคแจ...ชาวาบไปทั้งตัว...แค่เค้าเจ็บ พี่ก็ทรมาน แต่เวลาที่ผมแทบขาดใจตาย พี่ไปอยู่ที่ไหน...แค่เค้าร้องไห้ พี่ก็ทิ้งทุกอย่างเพื่อเค้าได้ ในเมื่อใจมันอยู่เค้าซะขนาดนั้น...แล้วจะเอาตัวพี่มาอยู่กับผมเพื่ออะไรล่ะ

 

 

 

 

                นี่ใช่มั้ยซิน นี่ใช่มั้ยสิ่งที่คุณต้องการมาตลอด อ้อมกอดที่ผมมีให้คุณอุ่นไม่ได้ครึ่งเท่าที่คุณได้มากจากพี่ฮันเลยใช่มั้ย คุณบอกว่าคุณเสียใจ คุณเจ็บปวด แล้วรู้บ้างมั้ยว่าผมก็ทรมานเป็นเช่นกันนะ อย่าทำแบบนี้ได้มั้ยซิน อย่าทำเหมือนกับว่าผมเป็นเหมือนร่างที่ไร้ตัวตนเป็นคนไม่มีหัวใจจะได้มั้ย ซีวอนได้แต่แสดงทุกความรู้สึกผ่านออกมาทางสายตาเท่านั้น

 

 

 

                สมาชิกทุกคนที่เหลือมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจนัก ทำไม...ทำไมถึงเป็นฮันคยองที่กอดฮีชอลเอาไว้แบบนี้ ทำไมถึงไม่ใช่ซีวอนอย่างที่เคยเป็น มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...

 

 

 

 

                แต่คงจะมีเพียงทึกกี้นางฟ้าหัวหน้าวงเท่านั้น ที่ไม่ตกใจอะไรมากนัก นั่นก็เป็นเพราะว่าเค้ารู้มานานแล้วล่ะว่าสองคนข้างหน้านี้เคยคบกันมาก่อน และรู้ดีด้วยว่าจะต้องเลิกกันเพราะอะไร เพียงแต่ว่าเรื่องราวมันผ่านมาหลายปีแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะไปฟื้นฝอยหาตะเข็บกันอีก

 

 

 

 

                แต่ในวันนี้...บางทีอดีตมันก็สมควรที่จะต้องถูกเปิดขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากวันนั้นที่ฮันคยองจะต้องเสียใจเป็นบ้าเป็นหลังไปแล้ว เค้าก็คิดว่าไม่ควรจะพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีก เพราะทั้งฮีชอลและฮันคยองต่างก็มีคนของตัวเองกันแล้ว แต่การที่ได้มาเห็นแบบนี้...ยิ่งทำให้เค้ารู้สึกว่า ความวุ่นวายถ้าจะมีตามมาอย่างไม่หยุดหย่อนเป็นแน่...

 

 

 

                                                ******************************************

 
วู้วๆๆ มาตามสัญญา ตอนนี้เวลา 6.06 (ได้ข่าวว่าเมิงยังไม่อาบน้ำ-*-)

มาดูคนวิว ว้าววันที่วันที่3ของเดือนมีตั้ง161 แน่ะ ดีใจจังเลย

อืม...แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้นะอิอิ จีนขอให้ทุกคนช่วยกดโหวตบ้างก็ได้นะ ถ้าไม่ว่างพอที่จะเม้นท์ ให้บทความมันกระเตื้องหน่อย อิอิ

รักคนอ่านที่ซู้ดดดด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1645 love donghae (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:56
    งืออออออออออออ


    สงสารอ่าาาา


    ทุกคนเลยยยยยยยย


    อดีตเป็นยังไงนะ

    อยากรู้จัง
    #1,645
    0
  2. #1563 KIHAE*129 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 23:43
    น้ำตาซึม

    ป่ากับเจีเอาไงอ่ะ
    #1,563
    0
  3. #1484 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 18:50
    เครียด =*=
    กินเหล้า ปะ บอม ชนกันซักแก้ว ตูเครียดแทนเอ็งจริงๆ
    #1,484
    0
  4. #1395 OoMy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 20:46
     เฮ้อ 
    #1,395
    0
  5. #1358 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 16:28
    ง่า วอน กะ ฮยอกก็มารักกันเองเลยซิ 
    เราชอบ อิอิ
    #1,358
    0
  6. #1319 naamsom (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2553 / 23:42

    บอมทำไมกลายเป้นแบบนี้
    เฉยชานน่ากลัวเลย
    ยุนฮักพอด๊องกลับมาเกาหลีได้แล้ว

    #1,319
    0
  7. #1150 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 21:39

    จะร้องไห้ตามเจ๊แกเรยอ่ะ
    -3-
    บอมอ่ะยังจะไปหยิบเบียร์ต่ออีก-*-

    #1,150
    0
  8. #198 คิเฮเย้ๆ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2551 / 15:02
    อ่าๆๆ



    ฮันชอลลลลล!!!!!!!!!!!!!

    ปลื้ม!
    #198
    0
  9. #191 ^^LovE^DonGHae^^ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2551 / 20:45
    ไม่อาววอนฮยอกนะ

    สงสารคิบอมอ่า ตอนที่ซินแกร้องไห้เราร้องไปด้วยเรยอ่ะ
    #191
    0
  10. #190 mc_mean (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2551 / 20:17

    เศร้ามากเลยค่ะ
    อ่านไปน้ำตาไหลเลย
    ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ

    #190
    0
  11. #189 blue#cherry (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2551 / 20:11
    จะร้องไห้ อ่าTOT

    อิป๋า!!!

    ทำอย่างงี้กะก่ายได้ไงอะ


    ก่าย!!!

    วอนฮยอกเลย!!!!!

    ให้มันรุ้ซะมั้งงงงงง


    วอนฮยอกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #189
    0
  12. #188 @_minto_@ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2551 / 17:59
    สงสารวอนกะฮยอกกกกกกก

    เศร้าคู่เดียวพอแล้ว พี่สวนจีนแถมให้อีก2หรอเนี่ย

    แงๆๆๆๆๆๆๆๆ

    มาอัพเร็วๆน้า
    #188
    0
  13. #187 @_minto_@ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2551 / 17:49

    สงสารวอนกะฮยอกกกกกกกก

    เศร้าคู่เดียวก้พอแล้ววว

    พี่สวนจีนยังอุตส่าห์แถมมาให้อีก2คู่ ดีใจจริงๆTT_TT

    มาอัพเร็วๆน้า

    #187
    0
  14. #186 haruzen (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2551 / 10:10
    ฮันก่ะซินมีความหลังอารายกันเหรอ
    ทำอย่างนี้สงสารวอนกับฮยอกน้าาาา
    ณุ้ว่าเศร้า..แต่ก้อมีคนที่เจ็บปวดเหมือนกันอ่ะ...
    อัพไวไวน้าไรเตอร์
    #186
    0