[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 25 : Beautiful Disaster Series II Chapter 22_ขอโทษนะ...คิบอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,568
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 พ.ย. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 22_ขอโทษนะ...คิบอม

 

 

 

                ในที่สุด ยุนฮักก็พาดงเฮหรือบาดามาเหยียบพื้นดิน ณ กรุงลอนดอนได้สำเร็จ ทั้งคู่มาที่นี่ในช่วงฤดูหนาวซึ่งหิมะกำลังตกอย่างสวยงามพอดี เล่นเอาดงเฮอดตื่นเต้นกับความสวยงามนี้ไม่ได้

 

 

 

                ว้าว...กิมจิ...สวยจังเลยอ้ะ...ดูที่หิมะพวกนี้สิ เจ๋งไปเลย ดงเฮวิ่งหมุนตัวไปรอบบริเวณนั้น ด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

 

 

 

 

                ยุนฮักมองใบหน้าที่แต่งแต้มรอยยิ้มสวย อย่างสุขใจ บาดา...คุณสวยจังเลย สวยจนทำให้ผม...ละสายตาไปจากคุณไม่ได้เลย น่ารักจนผม...แทบจะอดใจไม่อยู่เลยนะ

 

 

 

 

                กิมจิ...มัวทำอะไรอยู่ เร็วเข้า มาจับหิมะพวกนี้ด้วยกันเร็ว บาดากวักมือเรียกร่างสูงอย่างร่าเริง

 

 

 

                พอเถอะ...บาดา เราจะต้องไปเช็คอินเข้าพักที่โรงแรมก่อนนะ ยุนฮักส่งเสียงเรียกน้อยๆ

 

 

 

                อ๋า...บาดายังอยากเล่นอยู่เลย ร่างบางร้องอย่างเสียดาย

 

 

 

                เอาน่า เรายังอยู่ที่นี่อีกหลายวัน คุณจะเล่นมันทุกวันยังได้เลย ยุนฮักปลอบใจเล็กน้อย

 

 

 

                อ๊ะ...โอเค๊...ไปเร็วเข้า รีบไปโรงแรมกันเถอะ ลุย...

 

 

 

                                                **********************************************

 

 

                โห...ว้าว...ทำไมยุนฮักถึงได้มีแต่ห้องหรูๆแบบนี้เนี่ย บาดามองไปรอบๆห้องอย่างตื่นตาตื่นใจก็มันสง่างามจริงๆนี่นา

 

 

 

                ทำไม...ไม่ชอบหรอ

 

 

 

                ไอ้ชอบมันก็ชอบอ่านะ...เพียงแต่บาดาแค่สงสัยว่า นักวาดรูปทั่วไปอย่างกิมจิเนี่ย จะไปเอาเงินจากไหนมาพักโรงแรมหรูๆแบบนี้เนี่ย

 

 

 

 

                เอ่อ...คือ... ยุนฮักนิ่งไปพักนึง

 

 

 

                ทำไมล่ะกิมจิ บอกบาดาไม่ได้หรอ

 

 

 

                เปล่านะ...ผมก็...เอาพวกรูปที่ผมวาดไปขายตามงานแกลลอรี่ต่างๆไง ฝีมือผมก็ไม่เลวนักหรอกนะ

 

 

 

                แหวะ...คนหลงตัวเอง บาดาแลบลิ้นใส่คนตรงหน้าอย่างหมั่นไส้

 

 

 

                ไม่ได้หลงตัวเองนะ ก็พูดเรื่องจริงอ่ะ

 

 

 

                หรอ... บาดาลากเสียงยาวอย่างล้อเลียน

 

 

 

                พอล่ะๆ ผมไม่เถียงกับคุณแล้ว เดี๋ยวผมเอาของไปเก็บใส่ตู่เอาไว้ก่อนนะ ส่วนคุณจะไปไหนก็ไปเลยไป

 

 

 

                โอ้โห...มีไล่ๆ เดี๋ยวเหอะ ไม่มีบาดาแล้วจะรู้สึก บาดาลงท้ายด้วยน้ำเสียงแข็งๆ

 

 

 

                จริงหรอ...อ่านะ ขอโทษก็แล้วกัน แต่ผมขอไปเก็บเสื้อผ้าก่อนนะ จะได้เสร็จเป็นอย่างๆไป

 

 

 

                โอเค...งั้นเดี๋ยวบาดาไปนั่งดูทีวีแล้วก็นึกสิ่งที่เราจะทำต่อไปดีกว่าเนอะ บาดาพูดก่อนจะรีบวิ่งไปหยิบรีโมตอย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าจะมีใครมาแย่งไปทั้งๆที่ห้องนี้ก็มีกันแค่2คนแท้ๆ

 

 

 

                ยุนฮักส่ายหัวน้อยๆให้กับกริยาของร่างบาง ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เข้าไปในห้องนอนส่วนของตัวเอง

 

 

 

                มือหนา ค่อยๆหยิบเสื้อของและอุปกรณ์วาดรูปออกมาเป็นส่วนๆ ก่อนจะจัดมันเข้าตู่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย จนมาถึงเสื้อโค้ทตัวเก่งของเค้า ขณะที่กำลังจะนำไปแขวนในตู้นั้น ของที่ดูคล้ายๆโลหะสีเงินก็ร่วงหล่นออกมาจากกระเป๋าของเสื้อ

 

 

 

 

                ยุนฮักก้มมองมันอย่างสงสัย ก่อนจะค่อยๆหยิบขึ้นมาเพื่อพิจารณา นี่มันสร้อยที่บาดากำเอาไว้แน่นในวันที่เกิดอุบัติเหตุที่เค้าได้มาจากคุณพยาบาลนี่นา ร่างสูงไล้สายตาไปมารอบตัวสร้อยก่อนจะสะดุดเข้ากับข้อความที่สลักอยู่บนสร้อยเส้นนี้

 

 

 

 

                ดูยังไงก็น่าจะเป็นชื่อของผู้ชายแน่ๆ และดูท่าทางว่ามันจะต้องสำคัญกับบาดามากแน่ๆเลย เจ้าตัวถึงได้กำเอาไว้แน่นทั้งๆที่บาดเจ็บปางตายขนาดนั้น

 

 

 

 

                เค้า...ควรจะนำสร้อยเส้นนี้ให้บาดาดูใช่มั้ย เผื่อว่าเค้าอาจจะจำเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาได้บ้าง เรื่องราวในอดีตก่อนที่มาเจอ...เค้า แต่แล้วทำไม ความลังเลมันถึงก่อตัวขึ้นภายในจิตใจของเค้าทีละช้าๆแบบนี้ล่ะ

 

 

 

                ก็แค่ยื่นให้บาดาแค่นี้มันก็จบแล้ว แต่ทำไมถึงไม่ทำล่ะ จอง ยุนฮัก แค่นายเดินไปยื่นให้เค้าแล้วบอกว่า อ้ะ บาดานี่คือของๆนาย แค่เนี่ย มันยากตรงไหนกันห๊ะ

 

 

 

 

                ยากสิ...ยากมากๆเลย ความรู้สึกนี้ที่เค้าไม่เคยรู้จักมาก่อนกว่า20ปี สิ่งนี้มันเรียกว่า...ความรักใช่มั้ย นายลืมไปแล้วหรอ ยุนฮัก ว่าคนอย่างนายไม่สมควรรักใคร อยากจะทรมานมากกว่าที่เป็นอยู่รึไงนะ อย่ามาคิดอะไรโง่ๆนักเลย

 

 

 

 

                คืนเค้าไปซะสิ ถ้าเจ้าของชื่อในสร้อยนี้เป็นคนรักของบาดาจริงๆแล้วล่ะก็ นายก็ควรที่จะยินดีกับเค้าทั้งคู่ ไม่ใช่มานั่งอิจฉาแบบนี้ นายมีสิทธิ์เลือกงั้นหรอ

 

 

 

 

                เลือกไม่ได้...ใช่เค้ารู้ เค้ารู้ตัวดีว่าคนอย่างไม่มีสิทธิ์เลือกหรือตัดสินใจใดๆทั้งนั้น แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน ตลอดชีวิตที่แสนทรมานของเค้า ไม่เคยมีความรู้สึกที่อยากจะเดินต่อไปเลยซักครั้ง มีแต่คนที่คอยจะผลักผมให้ล้มกันทั้งนั้น มีเพียงคุณคนเดียวที่ยื่นมือมาเพื่อประคองผมให้ได้ยืนหยัดอย่างเข้มแข็งมากกว่าเดิม

 

 

 

 

                จะให้ผมทำยังไงดีบาดา...ผมยังไม่อยากให้คุณจำใครได้ทั้งนั้นในตอนนี้โดยเฉพาะคนที่คุณรักและอาจจะเป็นคนที่รักคุณมากมายอีกด้วย...อย่าให้ผมต้องจมอยู่กับฝันร้ายแบบนี้ต่อไปเลยนะ ยุนฮักพึมพำออกมาอย่างเศร้าใจ

 

 

 

 

                แต่...คนอย่างเค้าคงไม่มีทางดูแลบาดาได้ตลอดไปแน่นอน นั่นล่ะคือประเด็น โง่ซะแล้วมั้ยล่ะ จอง ยุนฮัก ไม่มีปัญญาจะดูแลเค้ายังจะเสนอหน้าไปรักเค้าอีก ไม่เจียมตัวเองเลยซะจริง รีบๆเอาไปคืนเค้าได้แล้ว

 

 

 

 

                กิมจิ...ทำไมช้าจังเลย บาดาชักจะหิวแล้วนะ ร่างบางเปิดประตูเข้ามาถามยุนฮัก

 

 

 

                เอ่อ...คือ... ยุนฮักสบตาร่างบางอย่างตัดสินใจ...

 

 

 

                ว่าไงหรอ...

 

 

 

                คือว่า...คุณไปรอผมก่อนนะ ขอเก็บของอีกนิดเดียว ใช่ เค้าตัดสินใจแล้ว เค้าเลือกที่จะขี้ขลาดแบบนี้ต่อไป

 

 

 

                อ๋อ...อะ...อื้ม...งั้นก็รีบๆออกไปนะ บาดาพูดก่อนจะเดินออกไป

 

 

 

                ยุนฮักก้มลงมองสร้อยในมืออีกครั้ง คิบอม...ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าคุณจะเป็นใครมีความสำคัญอย่างไรกับบาดา แต่ผมคงจะต้องเอ่ยคำว่าขอโทษเป็นพันๆล้านครั้งให้คุณเป็นแน่ ผมขอเป็นคนเห็นแก่ตัวที่ชั่วที่สุด ผมขอเก็บบาดาไว้กับผมนะ

 

 

 

                ยุนฮักเก็บสร้อยเส้นนั้นลงไปไว้ในกระเป๋าเสื้อโค๊ทเหมือนเดิมราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น บาดาถ้าวันนึงคุณจำทุกๆอย่างได้ คุณจะทิ้งผมไปมั้ย...

 

 

 

                                                **************************************

 
อนาถาชีวิตตัวเองแท้ๆ คอนก็เลื่อน สอบก็ตก -*-

ฟิคก็ไม่มีใครเม้นท์ ชีวิตหนอชีวิต 

(ที่อ่านมาทั้งหมดนี่มันบ้าอย่าไปสน อ่านสนุกเป็นพอคร้าบ-*-)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1642 love donghae (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:46
    อ๊ากกกกกกกกกก


    ทำไมทำอย่างนี้ล่ะ


    งืออออออออออออออออออ


    เอาให้ดฮดูเลยนะ
    #1,642
    0
  2. #1591 sunbeam (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 20:04
    ทำไมเป้นเเบบนี้ล้ะะะะ !!!

    ทำเเกไปคืนด๊องไปห๊ะะ

    เเกรู้มั๊ยกว่าที่สองคนนี้จะรักกันได้ มันต้องผ่านอะไรมาบ้าง

    เเกเเค่คิดว่า มีด๊องเเล้วก้จบ เลวไปมั๊ยค้ะ !!!!!!!

    เเกรู้มั๊ยว่าบอมมี่ต้องเจ็บปวดเเค่ไหน TT ที่รู้ว่าคนรักหายไป

    เกลียดเเก !! จอง ยุนฮัก ชั้นเกลียดเเก !!!!!

    (เค้าจะไปฟ้องคิบอม ว่าเเกเอาตัวด๊องไป :P)
    #1,591
    0
  3. #1560 KIHAE*129 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 23:23
    เข้าใจยุนฮักอยู่น่ะ

    แต่ยังไงก็เจ็บปวดด้วยกันทุกคนอยู่แล้ว

    ทำไมไม่ให้หมวยไป
    #1,560
    0
  4. #1481 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 18:11
    อยากจะบอกว่า ด๊องทิ้งแกล้านเปอร์เซ็นเลยย่ะ!!!!!!!!!!!!
    เห็นแก่ตัวที่สุดดด!!! แคร์บ้างมั้ยว่าบอมจะรู้สึกยังไง อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1,481
    0
  5. #1392 OoMy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 19:55
     ทิ้งโว้ยยยยยยยยยย ทิ้ง 
    ฉันเกลียดแก๊ T________T
    #1,392
    0
  6. #1316 naamsom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2553 / 23:42
    อืมมมมมมมมมม
    เข้าใจยุนฮักนะ
    แต่ว่าทำแบบนี้มันแค่ยืดเวลาเสียใจรึป่าว
    #1,316
    0
  7. #1280 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 23:05
    เศร้าอ่า

    ซิกๆๆ
    #1,280
    0
  8. #1147 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 21:19

    ยุนฮักก
    ทำไมทำแบบนี้!!!~~

    #1,147
    0
  9. #300 Devil children (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2551 / 13:52

    ทำไมยุนฮัก.....หละ 



    รีบๆไปตายเลยไป๋


    แย่จริงๆ

    #300
    0
  10. #243 MaRRi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2551 / 20:31
    ง่ะ

    ยุนฮัก ทำตัวววววว ว ว~!!!!
    #243
    0
  11. #175 blue#cherry (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2551 / 19:54
    สั้นจังอ่า TOT

    แงๆๆๆ

    ยุนฮัก ช้านเกียดแกร์~~~~

    เปลี่ยนเป็น ยุนหัก  เหอะ


    กรั่กๆๆๆๆ

    #175
    0
  12. #174 nUmaY~* (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2551 / 19:19
    ยุนฮักเลวที่สุดเลยอะ



    อ๊ากก ทำไมทำแบบนี้หล๊า



    แล้ว บ่วมบ๊วม ของเค้าหละจะทำยังไง



    บ่วมบ๊วมต้องทรมารมากๆแน่ๆเลย T^T
    #174
    0
  13. #173 @_minto_@ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2551 / 18:08

    นังยุนฮักกกกกกกกกกก

    ทำไมทำงี้อ่ะ แทนที่จะให้เค้าไป ชิชะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    นิสัยแย่มากกกกกกกกกกกก

    ด๊องเลยจำไมได้เลยเห็นมะ

    พี่สวนจีนมาอัพเร็วๆเลยยย

    #173
    0
  14. #171 litterrabbitza (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2551 / 21:05
    ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ร้องไว้ก่อนเลย เศร้าชัว คิม ซารางอยู่ไหนมาลากยุนฮักออกไป เดี่ยวเกิดเรื่อแน่ๆ ด๊องจ้ามาเจอเร็วๆเหอะจะได้จำได้ซักที สงสารบอมจางเลยยยยยยย แล้วมาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ เป็ฯกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆๆๆๆๆๆๆ
    #171
    0