[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 22 : Beautiful Disaster Series II Chapter 19_ร้องออกมาเถอะนะ...คนดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,605
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 พ.ย. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 19_ร้องออกมาเถอะนะ...คนดี

 

 

                ผ่านมา3วันแล้วนะ 3วันแล้วที่ดงเฮหายไป นาฬิกาที่คอยบอกวันเวลา ราวกับว่าพรากลมหายใจและวิญญาณออกจากร่างของเค้าไปทีละช้าๆ

 

 

 

 

                คิบอมนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ ภายใต้โลกอันโหดร้าย ผม...อยู่ไปก็เหมือนตาย หรือถ้าตาย...ก็คงไม่มีวันได้พบดงเฮอีกเลย

 

 

 

                ติ๊ง-ต่อง-บองชูว์ เสียงออดอันเป็นเอกลักษณ์ของโรงแรมนี้ดังขึ้น ทให้คิบอมต้องพาร่างของตัวเองออกไปเปิดประตู

 

 

 

                บองชูว์... คิบอมคิดว่าเป็นพนักงานโรงแรมจึงตอบกลับไป

 

 

 

                อันยอง/หนีห่าว 2ภาษาดังขึ้น ทำให้คิบอมต้องเบิกตากว้าง ก่อนจะพบกับ ฮีชอล ซีวอน ฮันคยองและฮยอคแจ

 

 

 

                คิบอม ดงเฮหายไปได้ยังไง แล้วไปหลงกันที่ไหน แล้วตอนนี้นายได้ข่าว..อุ๊บ... ฮยอคแจทำท่าว่าจะต่อยาวก็ต้องเงียบลงเมื่อฮันคยองเอื้อมมือมาปิดปากเอาไว้

 

 

 

                เข้าไปคุยกันในห้องเถอะฮีชอลพูดก่อนจะนำขบวนเดินเข้าไปในห้องพักสุดหรู

 

 

 

                เอาล่ะ...ทีนี้เล่ามาได้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น ฮีชอลนั่งอยู่ข้างๆคิบอมบนโซฟา ก่อนจะเลยไปเป็นซีวอนที่นั่งพาดขาอยู่ตรงที่เท้าแขน และเลยออกไปที่โซฟาอีกตัวก็คือ ฮันคยอง และ

ฮยอคแจ

 

 

 

 

                ผมก็ไม่รู้จริงๆว่ามันเกิดอะไรขึ้น... คิบอมเอาสองมือปิดหน้าและพูดออกมาเบาๆ

 

 

 

                เอาเหตุการณ์ในวันนั้นก็ได้ ใจเย็นๆ ฮันคยองพูดออกมาอย่างเป็นห่วง

 

 

 

                คิบอมจึงเล่าเหตุการณ์ตั้งแต่มาถึงฝรั่งเศส เจอชายชรา ดงเฮหายตัวไป จนกระทั่งเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ยิ่งเค้าเล่ามากเท่าไหร่ความปวดใจมันก็เกาะกินหัวใจเค้ามากขึ้นไปเท่านั้น

 

 

 

                เจอแบบนี้ไป...ชั้นก็พูดไม่ออกเหมือนกันนะ ฮีชอลพูดอย่างเหนื่อยหัวใจ

 

 

 

                พี่ซิน...ผมกลัว...ผมกลัวว่าเค้า... คิบอมหยุดคำพูดเอาไว้แค่นั้น แล้วพลิกตัวลงนอนบนตักของฮีชอล ก่อนจะระเบิดน้ำตาออกมาอย่างไม่อายใคร

 

 

 

                ฮีชอลมองน้องอย่างสงสารมือนิ่ม ไล้ไปยังกลุ่มผมหนาเพื่อปลอบประโลม ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเพื่อสบตากับคนรัก ฮันคยองและฮยอคแจ แต่สายตาที่ได้รับกลับมามีเพียงสายตาที่ครุ่นคิดเท่านั้น

 

 

 

                ฮือ...พี่ซิน ผมมันแย่ใช่มั้ย...ที่...อ่อนแอ...ฮึก....ขนาดนี้...ฮือ คิบอมกลั้นสะอื้นแล้วพูดออกมา

 

 

 

                ไม่...ไม่หรอก...คนเราจะต้องมีช่วงเวลาที่ต้องอ่นแอกันบ้าง ฮีชอลบีบมือน้องอย่างให้กำลังใจ

 

 

 

                ฮือ...ดงเฮ...คุณอยู่ที่ไหน...ผมไม่น่า...ฮือ...ปล่อยให้คุณไปคนเดียวเลย อ฿ก

 

 

 

                ไม่มีใครโทษนายหรอกคิบอม ร้องออกมาเถอะ... ฮันคยองลุกขึ้นมาคุกเข่าตรงหน้าโซฟาที่คิบอมนอนหนุนตักฮีชอลอยู่

 

 

 

                ยิ่งผมอ่อนแอ...ดงเฮ ฮึก...ก็จะไม่กลับมา...ใช่...มั้ย คิบอมร้องถามออกมาเหมือนเด็กๆ

 

 

 

                ไม่เลย...ร้องออกมาเถอะนะ คิบอม อยากร้องก็ร้องเลย ร้องออกมา... ฮีชอลกอดน้องแน่น แถมยังจะเป็นฝ่ายร้องไห้ออกมาเสียเอง และต่อมาหยาดน้ำตาใสๆก็ไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย ก่อนที่มันจะถูกซับออกไปโดยฝ่ามือของ...ฮันคยอง

 

 

 

                ฮีชอลมองหน้าฮันคยองอย่างเสียใจ แต่ฮันคยองกลับยิ้มให้ร่างบางอย่างอ่อนโยน พร้อมกับไล้มือหนาไปทั่วแก้มขาวนวล

 

 

 

                ไม่เป็นไรฮีนิม...ไม่เป็นไร เพียงแค่คำพูดเพียง2ประโยค แต่ก็น่าแปลกที่มันสามารถเรียกรอยยิ้มให้กลับมาหาฮีชอลได้

 

 

 

                คิบอมเหนื่อยกับการร้องไห้จนหลับไปทั้งๆที่ยังนอนหนุนตักฮีชอล แต่ฮีชอลกลับยังกุมมือของน้องเอาไว้แน่น โดยมีฝ่ามือหนาของฮันคยองที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมทับไว้อีกที

 

 

 

                แต่...พวกเค้าลืมไปรึเปล่าว่าในห้องนี้มีกันอยู่5คน ไม่ใช่...3คน!!!

 

 

 

                ฮยอคแจแอบเบือนหน้านี้ เพื่อซับน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบๆ หยุดเลยนะฮยอคแจ หยุดเดี๋ยวนี้ ลืมไปแล้วรึไงว่านายมาที่ฝรั่งเศสเพื่ออะไร ก็เพื่อตามหาดงเฮยังไงกันล่ะ แต่พี่จะรู้มั้ย...พี่ฮันคยองที่ผมไม่ยอมตอบตกลงคำขอแต่งงานของพี่ซักทีเพราะอะไร ก็เพราะว่ามันเป็นแบบนี้ยังไงล่ะ ความอ่อนโยนที่ไม่ใช่ของผมเพียงคนเดียว!!!

 

 

 

 

          ซีวอนถามตัวเค้าเองว่าควรจะทำยังไงดี หลังเค้าติดกับต้นแขนของฮีชอล ฮีชอลที่เป็นคนรักของเค้า แต่กำลังถูกคนที่เค้านับถือเหมือนพี่ชายกุมมืออยู่ ผมจะไม่กลัวเลยนะซิน ถ้าคนที่กำลังกุมมือคุณอยู่ในตอนนี้ไม่ใช่พี่ฮันคยอง ไม่ใช่คนที่คุณเคยรักมาก่อน ฮีนิม...ชื่อผมไม่เคยมีสิทธิ์ได้เรียกเลยซักครั้ง ความอ่อนโยนของผมไม่เคยแทรกเข้าไปในความรู้สึกของคุณได้เลยซักครั้ง ถึงแม้ว่าตอนนี้คุณจะบอกว่ารักผม แต่คุณจะรู้มั้ยซิน...ว่าลึกสุดของหัวใจคุณเอง ไม่เคยลืมผู้ชายที่ชื่อ ฮันคยองได้เลย!!!

 

 

 

          ลมหนาวแห่งเมืองปารีส ช่างเยียบเย็นจนตัดเข้าไปถึงขั้วหัวใจ สีดำของท้องฟ้าในคืนนี้ ยังมืดไม่ได้ครึ่งของทนทางของพวกเค้าเลย หนทางข้างหน้านี้จะเป็นเช่นไร พวกเค้าก็ยังมองไม่เห็นเลยจริงๆ...

 

 

 

***************************************



มาง่ายๆสั้นๆ ก่อนคอน

แล้วเจอกันที่คอนนะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1636 love donghae (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:33
    โฮกกกกกกกกกกกก


    ดราม่าสุดๆเลยอ่าาาา
    #1,636
    0
  2. #1557 KIHAE*129 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 23:06
    น้ำตาไหล

    คิบอมมี่
    #1,557
    0
  3. #1478 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 17:24
    แม่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม โครตเครียดอ่ะU_U
    ดราม่าเกินไปแล้ววววววววววววววววววววววTOT
    #1,478
    0
  4. #1389 OoMy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 19:44
     โว้ยยยยยยยยยย TOT
    #1,389
    0
  5. #1314 naamsom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 01:27
    อืมมมมมมมม
    ตอนนี้ไมมันชวนเจ็บกันแบบนี้หล่ะ
    ความอ่อนโยนของป๋าทำร้ายกันขนาดนี้เลยเหรอ
    #1,314
    0
  6. #1305 ooo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2553 / 19:35
    สงสารบอมมากมาย



    แต่แอบเชียร์ ฮันชอล กับ วอนฮยอก นะ



    เหอะๆ หวังลึกๆว่าจะพลิกล็อค เปลี่ยนคู่!!!
    #1,305
    0
  7. #1221 Nene-Kihae (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 18:08
    ทำไมมันน่าสงสารกันไม่หมดเลยอ่ะ

    น้ำตาจะไหลล
    #1,221
    0
  8. #1144 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 21:02

    อ่าวกลายเป็นฮันชอลแล้วหรอ

    - -**

    #1,144
    0
  9. #950 ÕlvlüRü♥องค์ชาย13 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2552 / 19:04
    v่านพร์ทนี้แล้วววToT

    เสียใจกะบอม แล้วยังอีก2คู่นั้นอีกก

    ซึ้งอ๊าาา

    อ่านเรื่องนี้น้ำตาไหลพรากก ๆ ๆ แทบทุกตอน
    #950
    0
  10. #481 mailmissdod (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2552 / 21:48
    ขอยาวอีกกว่านี้ไม่ได้หรออ่านจนร้องไห้ตั้งแต่ภาคแรกยันภาค2แล้วเนี่ยชอบมากเลยน้ำตาไหลออกมาจิงๆไหลตั้งนานยังหยุดไม่ได้เลยไปอ่านต่อที่โรงเรียนตอนที่เรียนคอมเพื่อนยังถามเลยว่าร้องทำไม[เพราะอ่านนิยาย]แล้วเพื่อนก็อ่านบางยังร้องเลยอะชอบมากจิงๆนะเนี่ยตอนพิมพ์ยังร้องอยู่เลยพิมพ์ไปเช็ดน้ำตาไปT_T
    #481
    0
  11. #156 litterrabbitza (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2551 / 21:33
    พี่สวนจีนนนนน แต่งแบบน่ารักๆนะ แต่ทำไม ต้องแต่งเศร้าด้วยอ่ะตอนนี้ ทำฮยอกกับวอนเสียใจ แล้วนี้จะเกิอะไรขึ้นเนี่ย เรื่องนี่จะเป็นฮันซินเรอะ ม่ายยยยยยจริงงงงงงงงงง แต่ว่าซะใจอ่ะ พอวอนเศร้านี่รู้สึกอยากอ่านไงไม่รู้ แต่ไงก็อยากให้ลงเอยกันด้วยดีนะ ซึ่งต่างกับอีกเรื่องโดยซึ่นเชิง แล้วมาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ สู้ๆๆๆ
    #156
    0
  12. #155 mc_mean (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2551 / 20:21

    ไรท์เตอร์ขา
    ขอยาวอีกหน่อยไม่ได้หรอคะ
    สงสารบอม ฮยอก วอน อ่ะ
    ไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ

    #155
    0
  13. #154 @_minto_@ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2551 / 19:48

    พี่สวนจีนนนนนนนนนนนนนน

    จะสั้นไปไหนค้าพี่

    สงสารบอมอ่ะ แงๆ บอมร้องไห้ด้วย

    สงสารฮยอกกะวอนด้วย

    เจ๊กะฮันเลิกหวีดหวานกันซักทีเส่ะ

    สนใจแฟนพวกเธอมั้ง >_<

    #154
    0
  14. #153 meaw (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2551 / 19:40
    สั้นไปแล้ว แต่หนุกดี
    #153
    0
  15. #152 haruzen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2551 / 14:28
    สั้นไปไหมอ่ะ
    ยังไม่จูใจอ่ะ
    มาอัพต่อไวไวนะไรเตอร์
    #152
    0