[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 16 : Beautiful Disaster Series II Chapter 14_สร้อยคออาถรรพ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ต.ค. 51

 

 

 

 

                อืม...จะซื้ออะไรไปง้อคิบอมดีน้า....ร่างบางพูดพร้อมกับสอดส่ายสายตามองไปที่ร้านค้ารอบๆตัว ที่ตั้งขายกันมากมาย นู่นก็อยากได้ นี่ก็อยากได้ มองไปทางไหนก็มีแต่ของสวยๆงามๆเต็มไปหมด แต่ติดที่ว่า...มันมีแต่ของที่เค้าชอบน่ะสิ ไม่เห็นมีของที่คิบอมชอบซักอย่าง

 

 

 

 

                เฮ้อ...เหนื่อยแล้วนะเนี่ย...ดงเฮบ่นกับตัวเองเบาๆ

 

 

 

                อ๊ะ...นั่นไงเจอแล้วดงเฮสะดุดตา กับแผงเล็กๆร้านนึงที่มีช่างเงินเป็นผู้ชายกำลังนั่งสลักอักษรลงบนสร้อยคออยู่ อืม...ให้แบบนี้กับคิบอมดีกว่าเนอะ

 

 

 

                เอ่อ...สร้อยนี้ขายยังไงหรอครับ...ดงเฮพูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงแปร่งๆ - -*

 

 

 

                อืม...อันนี้เป็นสร้อยคู่รักนะ...มันเหลืออยู่ที่ร้านผมชุดเดียวแล้วด้วย ผมยกให้คุณฟรีๆเลยก็ได้แต่ว่ามันมีอาถรรพ์นะ คุณไม่กลัวหรอ...ชายคนนั้นมองดงเฮอย่างลอบพิจารณา

 

 

 

                ว่าไงนะฮะ...อาถรรพ์หรอดงเฮร้องอย่างตกใจ โธ่...ใครๆก็รู้ว่าผมกับผีนั้นเข้ากันได้ดีขนาดไหน-*-

 

 

 

                มันก็ไม่เชิงหรอก แต่ว่ามันมีข้อจำกัดของคนฝรั่งเศสอย่างเราคือการที่จะใส่สร้อยคู่รักนั้น เราจะสลักชื่อเราและคนรักลงไปคนละเส้น และก่อนที่จะมอบให้อีกฝ่ายนั้นเราก็จะต้องใส่เส้นที่เป็นชื่อของเราก่อนที่จะมอบชื่อเค้าให้เค้าไป...

 

 

 

 

                แล้วมันเป็นอาถรรพ์ยังไงล่ะฮะ

 

 

 

                ใจความสำคัญมันอยู่ตรงนี้น่ะสิ นายจะต้องมอบให้คนรักของนายก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน และต้องให้เค้าถึงมือให้ได้...ไม่เช่นนั้นเราเชื่อกันว่า...พระเจ้าจะทรงพรากคนทั้งคู่ออกจากกันน่ะสิ...ชายหนุ่มที่เป็นช่างทำเงินคนนั้นพูดออกมาอย่างจริงจัง

 

 

 

                พราก...ออกจากกันหรอครับ...ดงเฮทวนคำอย่างตกใจ พร้อมนึกย้อนไปถึงคำพูดของคุณยายคนนั้น นี่ใช่มั้ยฮะ แบบทดสอบของพระเจ้า...นี่ก็ใกล้เวลาที่พระอาทิตย์จะตกดินมากแล้ว แต่จากตรงนี้ไปถึงที่โบสถ์ถ้าเค้ารีบเดินไปซะหน่อยก็คงทันมั้ง

 

 

 

 

                ตกลงครับ...ช่วยสลักชื่อให้ผมด้วยนะครับ...ดงเฮพูดออกมาอย่างจริงจังและแน่วแน่

 

 

 

 

                โอ้...เธอเป็นเพียงหนึ่งในไม่กี่คนนะที่กล้าจะเสี่ยงแบบนี้ แต่ก็เอาเถอะถ้าเธอมั่นใจและต้องการชั้นจะทำให้เธอก็ได้ ช่างทำเงินในฝรั่งเศสนี่ความจริงจะมีแหวนคู่รักเพียงแค่ร้านละชุดเท่านั้นน่ะนะ...มันอยู่กับชั้นมานานแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะมีอาถรรพ์แต่ถ้านายทำมันสำเร็จ เราก็เชื่อกันอีกนั่นแหละว่ามันจะทำให้คนสองคนได้รักกันไปชั่วนิรันดร์...อ้ะนี่ เสร็จแล้ว รีบไปเร็วพ่อหนุ่ม พระอาทิตย์คล้อยลงมากแล้วช่างทำเงินคนนั้น รีบสลักชื่อของคิบอม และดงเฮลงบนสร้อยคอเงินแท้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบสั่งให้ดงเฮนำมันกลับไปมอบให้กับคนรัก

 

 

 

 

                ดงเฮหันหลังมองหาทิศของโบสถ์เซนต์ปีเตอร์อย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่ลืมสวมสร้อยที่สลักชื่อของตัวเองเอาไว้ก่อนและกำชื่อของคิบอมเอาไว้ในมือแน่น

 

 

 

 

                รอก่อนะคิบอม...ดงเฮไม่ยอมแพ้พระเจ้าหรอกดงเฮพูดอย่างแน่วแน่ก่อนจะรีบเดินให้เร็วยิ่งขึ้น

 

 

 

 

                พระอาทิตย์เริ่มจะเคลื่อนตัวลงช้าๆ...ท้องฟ้าเริ่มเป็นสีครึ้มมากขึ้นเรื่อยๆ เหล่าก้อนเมฆพากันรวมตัวกันบังแสงสีทอง

 

 

 

 

                ไอ้ฝนบ้า อย่าเพิ่งมาตกตอนนี้นะ อย่างงี้พระอาทิตย์ก็จะเคลื่อนตัวตกลงเร็วกว่าเดิมน่ะสิ อย่านะ...ขอร้องดงเฮยังเดินไปไม่ถึงครึ่งทางเลย พระเจ้า...ทรงจะแกล้งผมงั้นหรอ...ผมไม่ยอมแพ้หรอกนะ พระองค์ทรงใจร้ายมากเกินไปแล้วนะดงเฮตัดพ้ออย่างน้อยใจ

 

 

 

                ไม่ช้าฝนเม็ดเล็กก็เริ่มร่วงโรยตัวกันลงมาจากท้องฟ้า ก่อนจะเปลี่ยนไปเป็นเม็ดใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ...จนตัวของดงเฮเปียกปอนไปหมดทั้งตัว แต่สองเท้าก็ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่ยอมแพ้

 

 

 

                เอเดียน..ลูก...ลูกหยุดอยู่ตรงนั้นนะ อย่าเดินมาเดี๋ยวแม่จะข้ามไปรับเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางสายฝน ทำให้ดงเฮจำต้องหยุดฝีเท้าและหันไปมอง ก็พบเด็กชายคนหนึ่งซึ่งอายุก็ไม่น่าจะเกิน3ขวบหรอก กำลังยืนอยู่ท่ามกลางถนนที่มีรถผ่านไปมาอย่างน่าหวาดเสียว อะไรกันวะ...ขับรถภาษาอะไรกันทำไมถึงมองไม่เห็นเด็กกันบ้างเลย

 

 

 

                คุณ...คุณครับ...นั่นลูกคุณหรอดงเฮวิ่งเข้าไปถาม

 

 

 

                ใช่ค่ะ...พอดีตอนแรกชั้นทิ้งเค้าไว้ฝั่งนั้นเพื่อจะมาซื้อน้ำ ไม่คิดว่าเค้าจะพยายามวิ่งตามมาฮือๆๆ...เอเดียนลูก...ยืนอยู่ตรงนั้นก่อนนะ...หญิงสาวคนเดิมเริ่มร้องไห้แข่งกับสายฝนบ้างแล้ว

 

 

 

                เอาอย่างนี้นะฮะ...เดี๋ยวผมจะข้ามไปช่วยน้องเค้าเอาไว้เอง...คุณรออยู่ตรงนี้นะ ไม่ต้องตามมารถที่ขับกันกลางสายฝนแบบนี้มันอันตรายมาก...ดงเฮพูดก่อนจะดูจังหวะรีบข้ามไปช้อนเด็กคนนั้นเข้ามาอุ้มไว้

 

 

 

 

                เมื่อจับเด็กได้แล้ว...ดงเฮรีบมองหาทางกลับ...ที่จะข้ามถนนมายังฝั่งเดิม แต่เพราะฝนที่ตกลงมาหนักขึ้นกว่าเดิมมากดงเฮจึงมองไม่เห็น อีกฝั่งได้เลย ร่างบางตัดสินใจเพ่งอย่างลำบากและเดินตรงเข้าไป...

 

 

 

 

                จนเกือบจะสุดปลายถนนอยู่แล้ว ดงเฮก็ได้ยินเสียงเบรกที่ดังมาก พร้อมกับแสงไฟสีทองของรถยนต์คันหนึ่งที่แล่นเข้ามาอย่างรวดเร็วเนื่องจากถนนลื่น ดงเฮหรี่ตาอย่างตกใจ ก่อนจะกอดกระชับเด็กคนนั้นเอาไว้แน่น

 

 

 

 

                เอี๊ยดด....โครม!!!!”เสียงรถปะทะเข้ากับร่างาบงอย่างไม่ต้องสงสัย น่าแปลกที่เด็กเอเดียนไม่เป็นอะไรเลยมีเพียงรอยถลอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่สำหรับดงเฮ...ร่างทั้งร่างหมดสติไปท่ามกลางกองเลือดสีแดงฉาน...

 

 

 

 

                กรี๊ดดด...ช่วยด้วย...มีคนถูกรถชน...มีใครได้ยินมั้ย...หญิงสาวคนนั้นร้องตะโกนให้คนช่วยอย่างตกใจ พร้อมกับเขย่าร่างของดงเฮไปมา

 

 

 

 

                ช่วยด้วยค่ะๆๆ.....

 

 

 

                เกิดอะไรขึ้นครับ....มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาท่ามกลางสายฝน

 

 

 

                คุณคนนี้...เค้าช่วยลูกชายของชั้นไว้ แต่เค้ากลับโดนรถชนแทน...หญิงสาวอธิบายด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

 

 

 

 

                คุณ...คุณ...อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ...ชายหนุ่มคนนั้นช้อนตัวดงเฮขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดก่อนจะรีบพาดงเฮไปโรงพยาบาลทันที ในมือของร่างบางที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือดนั้น ยังคงกำสร้อยที่สลักชื่อของคนที่รักเอาไว้แน่น...

 

 

 

                แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่าง...คงจะสายไปแล้วล่ะ เพราะพระอาทิตย์ของวันนี้ดับแสงสุดท้ายลงพร้อมๆกับวินาทีที่ดงเฮถูกรถปะทะเข้ากับร่างแล้ว ตามความเชื่อของคนฝรั่งเศสก็คือถ้านำสร้อยกลับไปให้คนรักไม่ทัน...พระเจ้าก็จะพรากทั้งคู่ออกจากกัน...คำพูดที่เล่าต่อกันนี้มันจะเป็นเพียงความเชื่อหรือเป็นสิ่งที่พระเจ้ากำหนดเอาไว้แล้วจริงๆกันแน่นะ

 

 

 

 

                                                **********************************


มาอัพเพื่อฉลองวันเกิด คุณชายลี ดงเฮ

ปีนี้เท่าไหร่แล้วนะ...แต่มันมีความหมายกับชั้นมากนะ

ต้องขอบคุณ พ่อกับแม่ของนาย ที่ให้นายเกิดมา

และขอบคุณโชคชะตาที่พานายเข้ามาในชีวิตของชั้น

ชั้นไม่เชื่อว่าตัวเองจะทำอะไรเพื่อคนที่ไม่รุจักได้ขนาดนี้

แต่ชั้น...สัญญาว่าชั้นจะยืนอยู่ตรงนี้เพื่อคอยส่งกำลังใจและยืนอยู่ข้างๆนาย

ในยามที่นายไม่มีใคร...ตลอดไป...

Beautiful Disaster Series II Chapter 14_สร้อยคออาถรรพ์

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1634 love donghae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:30
    ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก


    อะไรกันเนี่ยยยยยยยย
    #1,634
    0
  2. #1552 KIHAE*129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 19:45
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ไม่จริง

    ใครเป็นคนพาหมวยไปโรงบาลอ่ะ

    หมวยไม่น่าซื้อสร้อยเลยอ่ะ
    #1,552
    0
  3. #1473 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 17:00
    แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!! *ทึ้งผมตัวเอง*
    จะบ้าตายยยยยยยยยยยยยยยยTOT
    #1,473
    0
  4. #1382 OoMy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 19:27
     ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก เราจะไประเบิดบ้านไรเตอร์ร์ร์ร์ร์
    #1,382
    0
  5. #1309 naamsom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 01:27
    อ้าวไมเป็นแบบนี้หล่ะ
    ด๊องอุตส่าห์ทำดีนะ
    ทำไมต้องมาจากกันแบบนี้หล่ะ
    #1,309
    0
  6. #1277 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 22:34
    เศร้า

    ไรเตอร์นะไรเตอร์
    #1,277
    0
  7. #1139 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2553 / 20:37

    ด๊อง~
    จะเป็นไรมากมั้ยเนี่ยย
    T T

    #1,139
    0
  8. #148 kihae_dongbum (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2551 / 15:57
    อ๊ากกกกกกกกก

    แง้ๆๆ ด๊องอย่าเปนไรน้า
    #148
    0
  9. #90 milk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2551 / 02:54
    ไรเตอร์



    เราอยากได้ฟิคเรื่องนี้ภาคแรกน่ะ



    ยังพอมีเหลือซักเล่มมั๊ย ได้โปรดเถอะ แค่เล่มเดียวเท่านั้น ได้โปรดดดดดดดดดดดดด



    เราสัญญาว่าทุกครั้งที่เราแวะมาอ่านเราจะเม้นท์ (ชิชะ อินี่มันยังกล้าต่อรอง)



    เมลเรานะkibumoppa08@hotmail.com มีหรือไม่มีก้อบอกเราด้วยนะเราจะได้ไม่ต้องรอ
    #90
    0
  10. #81 litterrabbitza (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2551 / 13:26
    กรี้ดดดดดดดดด
    ในที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้
    ดีองจ๋าอย่าเป็นไรนะ
    แล้วนี่คิบอมจะทำไงเนี่ย
    มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะอนากรู้อ่า
    ยังไงก็อย่าแต่งให้เศร้ามากนะค่ะอย่าเอาให้เหมือนภาคแรกนะค่า
    เป็นกำลังใจให้ค่า
    สู้ๆ!!^O^//
    #81
    0
  11. #80 ~*|| MoN ||*~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2551 / 05:23
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก ก !!~



    เกิดขึ้นแล้วสินะ



    ฮือ ฮือ -*-



    สู้ต่อไปนะ คิเฮ ไม่ว่าต่อจากนี้จะต้องเจอกับอะไร !!













    หมวยตัดผม ฮ่า ฮ่าา ถูกใจเปนที่สุด

    หลังจากปล่อยให้ นอย กันมาได้ตั้งนาน

    เชื่อมั่นว่า ถึงตอนนี้ขาเตียงคิเฮจะร้าว

    แต่ไอตี๋มันจะต้องกลับมาตายรังแน่ ๆ

    เหอ ๆ ๆ

    ในเมื่อหมวยกลับมาเป็นยัยหมวยน่าใสเหมือนเดิมแล้วววว ว

    ยััยป้าที่เอาคิมคิ ของหมวยไป แกจะต้องถูกเตะกระเด็น

    ฮ่า ฮ่า ^^
    #80
    0