[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 13 : Beautiful Disaster Series II Chapter 12_ช่อดอกไม้เจ้าสาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,669
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 ต.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 12_ช่อดอกไม้เจ้าสาว

 

 

 

                และแล้ว วันนี้ผมกับคิบอมเราก็ได้มาเดินอยู่ในงานแต่งงานที่แสนจะโรแมนติกอีกงานหนึ่ง นั่นก็คือพิธีแต่งงานของโก อาราและอาห์ ยองจุนนั่นเอง

 

 

 

               

                ว้าว...ยองจุนหล่อมากเลยนะคิบอม ว่ามั้ยผมพูดขึ้นขณะที่เดินเข้างานจะไปหาคู่บ่าวสาวที่กำลังยืนให้ช่างภาพได้ถ่ายรูปกันอยู่

 

 

 

 

                งั้นๆแหละ...สู้คิบอมก็ไม่ได้

 

 

 

                แหวะ...คนหลงตัวเอง...ดงเฮหันไปแขวะอย่างหมั่นไส้

 

 

 

 

                อ้าว...คิบอม พี่ดงเฮ...ขอบคุณนะคะที่มาร่วมงานด้วยอาราร้องทักเราด้วยรอยยิ้มสดใส

 

 

 

                ก็บอกแล้วไงว่าจะมา ตื่นเต้นทำไมเนี่ยคิบอมหันไปตอบก่อนจะโอบกอดอาราเอาไว้นิดนึง

 

 

 

                ยังไงก็ขอบใจมากนะเพื่อน...อาราพูดอย่างซึ้งใจ

 

 

 

                กับสิ่งที่อาราเคยทำให้เรามันมากกว่านี้เยอะ...ขอให้มีความสุขมากๆนะ เพื่อนรักคิบอมส่งยิ้มให้อาราอย่างอ่อนโยน

 

 

 

                พอๆ...อย่าจ้องกันนาน...ดงเฮเดินเข้ามาควงแขนคิบอมอย่างแสดงตัว

 

 

 

                พี่ขอให้มีความสุขมากๆนะ ยองจุนด้วยขอให้รักกันไปนานๆนะร่างบางมองเลยไปยังยองจุนที่ส่งยิ้มมาให้เล็กน้อยเช่นกัน

 

 

 

 

                จวบจนกระทั่งถึงเวลาทำพิธี คิบอมกับดงเฮจึงพากันมานั่งที่เก้าอี้ยาวด้านในโบสถ์ เพื่อรอการส่งตัวเจ้าสาวมาเข้าพิธี

 

 

 

 

                รอไม่ถึงอึดใจ ประตูไม้แกะสลักอย่างสวยงามของโบสถ์แห่งนี้ก็ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างอันสง่าของอราที่ควงแขนคุณพ่อเข้ามายังลานพิธีที่ถูกปูด้วยพรมกำมะหยี่สีแดงอย่างหรูหรา ที่ปลายทางยองจุนยืนมองการเดินเข้ามาของอาราอย่างมีความสุข ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของทั้งคู่ทำเอา

ดงเฮอดยิ้มออกมาไม่ได้เลยจริงๆ

 

 

 

                คุณโก อารา คุณยินดีที่จะรับอาห์ ยองจุนเป็นสามีที่จะรักและซื่อสัตย์ต่อเค้าไปตลอดชีวิตหรือไม่เสียงอันกังวานของบาทหลวงดังขึ้น

 

 

 

 

                รับค่ะ...อาราสบตาว่าที่สามีอย่างตื้นตัน

 

 

 

                แล้วคุณอาห์ ยองจุนล่ะ คุณจะรับโก อาราเป็นภรรยาที่จะรักและดูแลเธอตลอดไปหรือไม่บาทหลวงหันมาถามทางฝ่ายเจ้าบ่าวบ้าง

 

 

 

 

                ครับ...ผมจะรักและดูแลเธอ ไปจนตราบที่ผมจะหมดลมหายใจลงครับยองจุนที่ปกติจะเป็นคนพูดน้อยวันนี้กลับตอบบาทหลวงออกมาด้วยเสียงที่ดังฟังชัด ทำเอาทางเจ้าสาวถึงกับน้ำตาซึมด้วยความตื้นตัน

 

 

 

 

                ในนามของพระเจ้า...พ่อขอประกาศว่าพวกเธอทั้งสองได้เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องแล้ว ขอเชิญจูบสาบานด้วยบาทหลวงพูดก่อนจะขยับตัวถอยหลังเล็กน้อย

 

 

 

                ยองจุนสบสายตากับอาราอย่างมีความหมายก่อนจะค่อยๆบรรจงจูบเธออย่างอ่อนโยน...

ดงเฮมองภาพข้างหน้านี้อย่างเขินอายก่อนที่จะถูกคนที่อยู่ข้างๆขโมยจูบไปบ้าง คิบอมก้มหน้าลงมาจูบดงเฮอย่างหวานซึ้งไม่แพ้คู่บ่าวสาวข้างหน้านี้

 

 

 

                คนบ้า...มาทำอะไรเวลานี้เนี่ยดงเฮเอ็ดออกมาเบาๆ

 

 

 

 

                จนกระทั่งถึงเวลาแยกย้ายกันกลับ...ดงเฮเดินเข้าไปหาคู่บ่าวสาวเพื่อกล่าวลา

 

 

 

                อารา...คิบอมกับดงเฮจะกลับกันแล้วนะคิบอมทักขึ้นเบาๆ

 

 

 

                อ้อ...หรอ...เอานี่ไปด้วยสิคะ พี่ด็องอาราพูดก่อนจะยื่นช่อดอกไม้หลากสีให้แก่ดงเฮ

 

 

 

 

                อะไรกันน่ะอารา เอามาให้พี่ทำไมดงเฮพูดอย่างตกใจ

 

 

 

                ก็...อาราไม่รู้จะให้ใครแล้วนี่คะ ถือว่าเป็นการตอบแทนที่พี่กับคิบอมยอมมากันที่งานแต่งของอารานะคะ...อารายิ้มด้วยความจริงใจ

 

 

 

                ขอบใจมากนะ...ดงเฮพูดก่อนจะเข้าไปกอดอาราเอาไว้

 

 

 

                ที่ใจกลางเมืองมีโบสถ์หนึ่งชื่อจัตุรัสเซนต์ปีเตอร์คนฝรั่งเศสเค้าเชื่อกันว่าถ้าคู่รักมาขอพรที่นี่ด้วยกันแล้วจะรักกันไปชั่วนิรันดร์ ยังไงพี่ก็ลองพาคิบอมไปดูสิอารากระซิบกับดงเฮเบาๆ

 

 

 

 

                อื้ม...ขอบใจมากนะดงเฮพูดเบาๆท่ามกลางความงุนงงของคิบอมว่าสองคนนี้เค้าคุยอะไรกัน

 

 

 

                คิบอม...เรากลับกันเถอะนะ...ดงเฮพูดก่อนจะเดินไปจับมือของคิบอมออกไปจากลานพิธีด้วยกัน

 

 

 

                คุยอะไรกับอาราหรอดงเฮ...คิบอมถามออกมาขณะที่กำลังเดินอยู่ที่ถนนสายเล็กๆในเมืองปารีส

 

 

 

                ช่างเถอะน่า...ความลับ...ว่าแต่ดอกไม้นี่สวยจังเลยเนอะดงเฮพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของคิบอมให้มาจดจ่ออยู่ที่ดอกไม้ในมือของตัวเอง

 

 

 

 

                อืม...นั่นสินะ...คิบอมยิ้มให้คนรักเบาๆ

 

 

 

 

                มีเสียงเพลงอันไพเราะดังขึ้นมาจากทางด้านหนึ่งของถนนทั้งคู่จึงหันไปมองก็พบกับชายชราคนหนึ่งกำลังยืนสีไวโอลินตัวเก่าอยู่ด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม คิบอมและดงเฮจึงพากันวิ่งข้ามถนนเพื่อไปฟังใกล้ๆ

 

 

 

               

                คุณลุงครับ...คุณลุงสีไวโอลินเพราะมากเลยนะครับคิบอมสนทนากับชายชราข้างหน้านี้เป็นภาษาอังกฤษ

 

 

 

                ขอบใจนะพ่อหนุ่ม...แล้วนั่นน่ะ...แฟนเธอหรฮชายชราหันไปมองดงเฮที่กำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความเอ็นดู

 

 

 

                ครับ...เค้าเป็นภรรยาผมน่ะครับคิบอมตอบด้วยรอยยิ้ม

 

 

 

                แปลก...ชายชราผู้นั้นขมวดคิ้วด้วยความสงสาร

 

 

 

                อะไรหรอครับที่ว่าแปลก...คิบอมถามสวนขึ้นมาทันที

 

 

 

                ทั้งๆที่พวกเธอดูรักกันดีแบบนี้...แต่ทำไมพระเจ้าถึงยังจะพรากพวกเธอออกจากกันอีกนะอนิจจา เพราะชะตาถูกฟ้าลิขิตเอาไว้แล้ว...น่าสงสาร...น่าสงสารชายชราส่ายหัวไปมาอย่างอ่อนใจ

 

 

 

                อะไรนะครับ...พลัดพราก คุณพูดแบบนี้หมายความยังไงคิบอมอึ้งไปกับคำพูดแปลกๆที่ได้รับ

 

 

 

 

                ไม่มีใครล่วงรู้อนาคตได้หรอกพ่อหนุ่ม...เมื่อถึงเวลาเธอก็จะเข้าใจมันเอง...ความรักมิอาจขวางกั้นด้วยกาลเวลา เมื่อถึงเวลาที่สมควรพวกเธอก็จะได้กลับมารักกันแน่นอน...ถ้าพวกเธอมั่นคงในความรักที่มีให้แก่กัน...ไม่ช้าพระเจ้าก็จะใจอ่อนเอง...ชายชราจบประโยคสนทนาเอาไว้แค่นั้นก่อนจะหันไปสีไวโอลินต่อ

 

 

 

                แต่คราวนี้ กลับกลายเป็นเพลงที่ช่างเศร้าและหดหู่มากมาย เศร้าจนดงเฮต้องทักคิบอมขึ้นมาเบาๆ

 

 

 

 

                คิบอม...คิบอมคุยอะไรกับคุณลุงเค้าหรอ...

 

 

 

                เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกนะดงเฮ...ผมว่าเรารีบกลับโรงแรมกันเถอะคิบอมพูดด้วยน้ำเสียงหนักใจ

 

 

 

 

                อะไรกันอ้ะ...คุยกันตั้งนานสองนานจะมาบอกว่าไม่มีอะไรได้ยังไงล่ะดงเฮพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

 

 

 

                เอาเถอะน่า...ไว้ถึงโรงแรมแล้วผมจะเล่าให้ฟังนะ...คิบอมพูดก่อนจะจูงมือดงเฮให้เดินออกไป

 

 

 

 

                อ๊ะ...เดี๋ยวก่อนนะคิบอม....ดงเฮหยุดฝีเท้าเอาไว้และวิ่งกลับมาที่ชายชราคนเดิม

 

 

 

                ผมว่าคุณลุงคงจะไม่เข้าใจที่ผมพูดหรอกนะ...แต่ว่าผมชอบที่เพลงคุณลุงเล่นมากเลย งั้นผมให้ไอ้นี่คุณลุงก็แล้วกันนะดงเฮพูดก่อนจะวางช่อดอกไม้ที่ได้รับจากโก อาราไว้บนกล่องใส่ไวโอลินชั้นดี

 

 

 

                “Let’s The God define your way (ปล่อยให้พระเจ้านำทางของคุณ)ชายชราคนนั้นเอ่ยออกมาเบาๆกับดงเฮ

 

 

 

                ห๊ะ...อะไรนะฮะ...ดงเฮขมวดคิ้วเพราะฟังไม่ทันอีกอย่าง...แปลไม่ออกด้วยง่า...ฮือๆ...

คิบอมจ๋า...มาชวยเมียเร็วเข้า เค้าโง่ภาษาอังกฤษ-*-

 

 

 

 

                ไม่มีคำพูดใดๆตอบกลับมาอีก ชายชราคนเดิมส่งเพียงรอยยิ้มบางๆที่แฝงไปด้วยความเศร้าเท่านั้นกลับมาให้ร่างบาง อะไรกัน...ทำไมภายในดวงตาอ่อนโยนของคุณลุงคนนั้นถึงได้มีความเศร้าเสียใจแฝงอยู่ด้วยล่ะ

 

 

 

 

                ดงเฮพูดกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะรีบวิ่งไปหาคิบอมที่ยืนสีหน้าไม่ดีอยู่ก่อนแล้ว เกิดอะไรกันขึ้นไปหมด...ทำไมถึงได้เกิดเรื่องแปลกๆขึ้นกับชีวิตของเค้ากันนักนะ

 

 

 

                                                ***********************************************

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1712 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 21:13
    ที่เกาหลีคุณยายทัก มาถึงปารีส ก็มีคุณลุงมาทุกอีด คงหนีไม่พ้นแล้วหล่ะ
    #1,712
    0
  2. #1632 love donghae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:26
    อ๊ากกกกกกกกกกกก


    โหดร้ายอ่า

    จะพลัดพรากกันอีกแล้วหรอ??
    #1,632
    0
  3. #1550 KIHAE*129 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 19:34
    แอบกดดันเบาๆ
    #1,550
    0
  4. #1471 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 16:51
    เครียดดดดดดดดด มันจะเกิดอะไรกันแน่เนี่ยยย><
    #1,471
    0
  5. #1380 OoMy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 19:17
     อะไรกัน kihae มีเรื่องเสมอ ไม่ดีเลย...
    #1,380
    0
  6. #1307 naamsom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 01:27
    ลางไม่ดีมาแต่ไกลเลย
    ทำไมเป็นแบบนี้หล่ะ
    เพิ่งจะได้รักกันหวานชื่นเองนะ
    เจอปัญหาอีกแล้วเหรอเนี่ย
    #1,307
    0
  7. #1275 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 20:36
    แง

    พระเจ้าโหดร้ายย
    #1,275
    0
  8. #1214 Nene-Kihae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 17:21
    ทำไมมีลางสังหรณ์ไม่ดีเลยอะ

    จะมีอะไรเกิดขึ้นอีกง่า
    #1,214
    0
  9. #1137 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 20:55

    ลางไม่ดีๆ

    โฮกกก*

    #1,137
    0
  10. #1119 Love_Eunhyuk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2553 / 18:51
    ซึ้งจังเลยฮะ...เริ่มน้ำตาร่วงแล้วด้วย



    สู้ต่อไปนะคร้าบไรเตอร์
    #1,119
    0