[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 11 : Beautiful Disaster Series II Chapter 10_ออกเดินทาง ท่ามกลางความกังวล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 ต.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 10_ออกเดินทาง ท่ามกลางความกังวล

 

 

 

                วันนี้ก็ถึงวันที่ดงเฮและคิบอมจะบินไปยังฝรั่งเศสแล้วเพื่อไปสมทบกับอาราและยองจุนที่เดินทางไปก่อนแล้วตั้งแต่เมื่อ2-3วันก่อน ดงเฮเอาแต่นั่งกลุ้มใจเมื่อนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่สวนสาธารณะฝนวันนั้น

 

 

 

 

                เป็นอะไรไปครับพี่ด็อง...ยังกังวลเรื่องนั้นอยู่อีกหรอชางมินเดินมานั่งลงข้างๆพี่ชายและถามออกมาอย่างเป็นห่วง ก็เมื่อหลายวันก่อนพี่ดงเฮมาหาเค้าที่บ้านและเล่าถึงเหตุการณ์แปลกๆนั่นให้ฟัง ซึ่งตัวเค้าเองก็ตกใจอยู่ไม่น้อย

 

 

 

 

                พี่อดคิดไม่ได้จริงๆนะชางมิน...มันยิ่งทำให้พี่กลัว...กลัวว่าการไปฝรั่งเศสคราวนี้พี่อาจจะไม่ได้กลับมาพร้อมกับคิบอม...ดงเฮพูดด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง

 

 

 

 

                ไม่เอาน่าพี่ด็อง...พี่กำลังจะไปฉลองครบรอบแต่งงาน1ปีนะ ทำสีหน้าให้มันแจ่มใสหน่อยสิ พี่เป็นแบบนี้ผมอดห่วงไม่ได้จริงๆนะชางมินพูดก่อนจะคว้าร่างของพี่ชายเข้ามากอดเอาไว้อย่างปลอบประโลม

 

 

 

 

                อะแฮ่มๆ...ไอ้มิน...หลบคิบอมที่เพิ่งคอนเฟิร์มตั๋วเสร็จ เดินมากระแอมเบาๆให้กับภาพตรงหน้า

 

 

 

 

                รู้แล้วน่า...ชางมินพูดอย่างรู้ตัวก่อนขยับออกจากที่ตรงนั้น

 

 

 

                ดงเฮอีกประมาณ20เครื่องบินก็จะออกแล้ว เราไปบอกลาพวกพี่ๆและเข้าไปเตรียมตัวกันเถอะนะ...คิบอมพูดอย่างอ่อนโยน

 

 

 

                คิบอม...เราจะไปกันจริงๆหรอดงเฮพูดออกมาอย่างกังวล

 

 

 

                ทำไมล่ะดงเฮ...อย่าบอกนะว่าคุณยังคิดเรื่องคุณยายนั่นอยู่ ผมบอกคุณแล้วนะว่าท่านอาจจะเดามั่วก็ได้...คุณอย่าเก็บเอามาคิดให้รกสมองได้มั้ย....คิบอมพูดก่อนจะชะงักค้างไปเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ามีสีหน้าราวกับว่าเห็นผี

 

 

 

 

                ดงเฮ...คุณเป็นอะไร

 

 

 

 

                คิบอม...นั่นไง...คุณยายคนนั้น ท่านยืนอยู่ตรงนั้นไงดงเฮพูดพร้อมกับชี้มือไปตรงทางผู้โดยสารขาเข้าที่ตอนนี้กำลังเดินไปมาอย่างพลุกพล่าน

 

 

 

                ไหนล่ะดงเฮ...ไม่เห็นจะมีเลยคิบอมหันไปมองอย่างถี่ถ้วน

 

 

 

 

                ไม่จริงนะ...เมื่อกี๊ด็องยังมองเห็นท่านอยู่เลย...หายไปไหนของเค้าแล้วนะดงเฮหันไปมองรอบๆอย่างแปลกใจ

 

 

 

 

                นี่คุณคงจะคิดมากจนทำให้ตาฝาดไปแล้วล่ะ เร็วเข้าใกล้จะถึงเวลาแล้วคิบอมส่ายหัวเล็กน้อยแล้วจูงมือดงเฮไปบอกลาเหล่าสมาชิกที่มาส่งกันเพียงบางคนเพราะว่าที่บางส่วนติดงานสำคัญกัน

 

 

 

 

                พี่ซิน...ด็องกลัวจังเลย...ด็องไม่อยากไปแล้วดงเฮพูดกับฮีชอลเบาๆขณะที่คิบอมผละไปบอกลาซีวอน

 

 

 

 

                เรื่องคุณยายคนนั้นกับคำทำนายแปลกๆใช่มั้ยล่ะฮีชอลถามน้องชายออกมาอย่างอ่อนโยนซึ่งดงเฮก็ได้แต่พยักหน้าเบาๆ

 

 

 

 

                ดงเฮ...พี่จะบอกอะไรเราอย่างหนึ่งนะว่าอะไรที่มันจะเกิดต่อให้นายพยายามหลีกเลี่ยงมันยังไงมันก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี เพราะมันคือสิ่งที่ถูกลิขิตเอาไว้อยู่แล้ว...นายไม่มีทางหนีมันพ้นหรอก ถ้าชะตากำหนดให้นายกับคิบอมต้องจากกันจริงๆ บางทีไม่ต้องไปถึงฝรั่งเศสแค่อยู่ในเกาหลีนี่นายก็อาจจะต้องแยกจากเค้าอยู่ดีก็ได้...ช่างมันเถอะ ทำใจให้สบายแล้วไปครั้งนี้ให้สนุกนะ...

 

 

 

                ขอบคุณครับ...ถ้ามันเกิดอะไรขึ้นจริงๆสัญญานะครับว่าจะดูแลคิบอมแทนผม...ดงเฮมองพี่ชายสุดที่รักอย่างฝากฝัง

 

 

 

                นี่นายไปกันแค่ไม่กี่วันเองนะ ทำยังกับว่าจะลาไปตายซะงั้นแหละฮีชอลแหย่ลูกสะใภ้เล็กน้อย

 

 

 

 

                ฮะฮะ....เฮ้อ...แย่จังนะที่วันนี้ฮยอคแจติดงานที่คิส เรดิโอ ถ้ามีมันอยู่ด้วยผมคงจะรู้สึกดีกว่านี้ ผมอยากคุยกับฮยอคแจก่อนไปจังเลยดงเฮพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า

 

 

 

 

                เอางี้...ไว้มันทำงานเสร็จเมื่อไหร่ ชั้นจะให้มันโทรหาแกทันทีเลยเอามั้ย....ฮีชอลพูดอย่างเอาใจจอมดื้อข้างหน้านี้แล้วก็ได้รับการพยักหน้าตอบกลับมา

 

 

 

                ท่านผู้โดยสารคนใดที่จะเดินทางไปยังกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสขอให้ไปเตรียมตัวที่

ล็อบบี้ได้แล้วค่ะเสียงประชาสัมพันธ์ดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าเค้าจะต้องออกเดินทางแล้ว ใจของ

ดงเฮสั่นมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าที่ดินแดนอันแสนไกลนี้กำลังมีอะไรรอเค้าอยู่บ้าง

 

 

 

 

                ดงเฮ...ง่วงมั้ยนอนเถอะ...คิบอมหันไปมองภรรยาเล็กน้อยด้วยความเป็นห่วง ก็ดูดงเฮสิตั้งแต่ขึ้นเครื่องบินมานี่ไม่ยอมพูดยอมจาซักคำเอาแต่เหม่อลอยอยู่นั่นแหละ สงสัยจะยังไม่ลืมเรื่องนั้นแน่ๆเลย

 

 

 

 

                ดงเฮ...คุณจะคิดเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจไปทำไมกัน ผมก็กำลังอยู่ข้างๆคุณนี่ไง...คุณจะยังมีเรื่องไหนให้กังวลอีก

 

 

 

 

                ด็องกลัว...กลัวจริงๆนะคิบอม...เราต้องรอมานานเหลือเกินกว่าจะได้มาใช้ชีวิตอยู่ข้างๆกันแบบนี้ กลัว...ว่าทุกอย่างมันจะพังทลายลงเพียงข้ามคืน...ดงเฮพูดออกมาอย่างแผ่วเบาจนแทบจะจับใจความไม่ได้

 

 

 

 

                ผมเคยบอกคุณแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าคุณจะหายตัวไป หรือแม้แต่คุณลืมผมไปจนหมดสิ้นในวันพรุ่งนี้ ผมก็จะไปตามหาคุณจนเจอและใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้คุณจำผมให้ได้ ผมเชื่อว่าความรักที่เรามีให้กันจะทำให้พระเจ้า...ต้องใจอ่อน

 

 

 

                ดงเฮหันไปมองสามีด้วยใบหน้าที่มีน้ำตาเอ่อเล็กน้อยด้วยความซึ้งใจ ซึ่งคิบอมก็หันกลับมามองตอบเช่นกัน ใบหน้าของร่างสูงก้มลงมาประทับจูบอย่างอ่อนโยน เพื่อให้ร่างบางได้มีความมั่นใจว่าต่อจะให้ต้องพรากจากกันเช่นไร พวกเค้าก็จะยังรักกันเหมือนตอนนี้ตลอดไป...

 

 

 

                                                **********************************

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1710 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 20:57
    ทำจเถอะด๊อง  อย่าคิดมาก
    #1,710
    0
  2. #1630 love donghae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:23
    เฮ้ออออออออ


    อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดละนะ


    ดราม่าแน่ๆเลยยย
    #1,630
    0
  3. #1548 KIHAE*129 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 19:24
    ย๊าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เศรา
    #1,548
    0
  4. #1469 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 16:42
    เศร้าาาาาาาาาาาาาาาT^T
    ด๊องอย่าคิดมากนะ
    #1,469
    0
  5. #1378 OoMy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 19:03
     เป็นเรา เราก็คิดมาก T^T
    #1,378
    0
  6. #1273 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 20:29
    แอบมีหลอนๆ มาแวบๆด้วยนะเนี่ย

    -..-
    #1,273
    0
  7. #1212 Nene-Kihae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 17:12
    เศร้าอ่ะ  TT
    #1,212
    0
  8. #1135 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 20:31

    ด๊องอ่ะคิดมากก

    #1,135
    0
  9. #1069 นุ่มนิ่ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2552 / 17:12
    อ่านกี่รอบก้อยังเศร้าเหมือนเดิม

    สงสารอ่ะ
    #1,069
    0