[ FanFic KiHae (Yaoi) ] :: Beautiful Disaster Serires II

ตอนที่ 10 : Beautiful Disaster Series II Chapter 9_คำทำนาย ของคุณยายปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ต.ค. 51

Beautiful Disaster Series II Chapter 9_คำทำนาย ของคุณยายปริศนา

 

 

 

                เช้าวันอาทิตย์อันแจ่มใส คิบอมกับดงเฮออกมาเดินกับที่สวนสาธารณะในแม่น้ำฮันอย่างที่เคยมากันเป็นประจำ วันนี้เป็นวันหยุดเลยทำให้มีผู้คนจำนวนมากมาพักผ่อนกัน สร้างความปวดหัวให้ดงเฮไม่น้อย

 

 

 

                วันนี้คนเยอะจังเลยเนอะคิบอม...ดงเฮหันไปพูดกับคนข้างๆเบาๆ

 

 

 

                นั่นสิ...ดงเฮคุณไหวรึเปล่าถ้าไม่เราไปที่อื่นกันก็ได้นะ...คิบอมหันมาถามอย่างเป็นห่วงเพราะรู้ดีว่าร่างบางไม่สามารถเผชิญหน้ากับสถานที่ ที่มีคนเยอะๆได้นานๆ

 

 

 

                ไม่หรอก...แค่นี้เอง ไหนๆก็มาแล้ว

 

 

 

                อ๊าย...นั่นมันพี่คิบอมและพี่ดงเฮซุปเปอร์จูเนียร์นี่นามีกลุ่มเด็กนักเรียนม.ปลายประมาณ3-4คนวิ่งตรงมายังทั้งคู่

 

 

 

                สวัสดีค่ะ พี่ๆทั้งสองทั้งหมดก้มหัวให้คิบอมและดงเฮด้วยความตื่นเต้น

 

 

 

                เอ่อ...สวัสดีครับดงเฮรับคำอย่างตกใจเพราะไม่คิดว่าจะมีคนมาจำตัวเองได้

 

 

 

                พี่ๆสองคน...เหมาะสมกันมากเลยนะคะ...คิเฮ...น่ารักจังเด็กหญิงคนหนึ่งพูดออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

 

 

 

                ขอบคุณครับ...คิบอมยิ้มแฉ่งออกมาอย่างดีใจ

 

 

 

                อย่ายิ้มแบบนี้ให้คนอื่นสิคะ คิบอมอปป้าเดี๋ยวพี่ดงเฮหึงไม่รู้ด้วยน้าเด็กสาวทางฝั่งซ้ายเป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง

 

 

 

                ฮะๆ...ดงเฮจะหึงมั้ยน้าคิบอมหันไปถามคุณภรรยาเบาๆ

 

 

 

                หึงสิ...ห้ามมอง นี่สามีพี่นะดงเฮหันมาพูดกับกลุ่มเด็กนักเรียน

 

 

 

                ค่า...แหม...พวกเราต้องไปแล้ว ขอให้พี่ๆรักกันนานๆๆๆๆๆๆ...เลยนะคะ พวกเราจะเป็นกำลังใจให้คิเฮตลอดไปค่ะ

 

 

 

                ครับ...ตั้งใจเรียนกันนะ แล้วก็อย่าลืมติดตามผลงานซุปเปอร์จูเนียร์ของเราด้วยล่ะดงเฮโบกมือลาน้อยๆให้แก่พวกเธอแล้วพากันเดินต่อไป

 

 

 

 

                ไม่น่าเชื่อนะ ว่าจะมีคนที่คอยเชียร์เราเยอะขนาดนี้คิบอมพูดออกมาเบาๆ

 

 

 

                ทำไมล่ะไม่ชอบงั้นหรอ

 

 

 

                มันก็ไม่ใช่แบบนั้นเพียงแต่แค่อึ้งนิดหน่อยน่ะ ไม่คิดว่าจะมีคนรู้เรื่องราวของเราสองคนเยอะมากมายขนาดนี้ (ก็ดูแต่ล่ะอย่างที่แกทำกับด็องสิ รูปภาพเอย คลิปเอยสาวกเค้ามีเก็บไว้หมดแหละ)

 

 

 

                อิอิ...วู้วๆๆๆ...คิเฮ...ๆๆๆ....ไฟติ้งดงเฮยกมือประกอบท่าทางอย่างมีความสุข

 

 

 

                ฮ่าๆๆๆ...คิเฮๆๆ...คิบอมรักดงเฮ....คิบอมหัวเราะร่าก่อนจะรีบเดินไปคว้ามือของดงเฮมากุมเอาไว้ ก่อนจะพากันมาหยุดที่ม้านั่งตัวหนึ่งในมุมที่ปลอดคน ดงเฮจึงไปนั่งลงเพื่อพักความเมื่อย โดยมีคิบอมมานั่งข้างๆแล้วล้มตัวลงนอนหนุนตักไว้

 

 

 

                หนักนะเนี่ย...ลุกขึ้นไปเลย...ดงเฮพยายามจะดันหัวที่ต้นขาของตัวเองออก

 

 

 

                โห...ใจร้ายอ่ะ นอนนิดนอนหน่อยไม่ได้เลยหรอคิบอมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

 

 

 

                ใครบอกล่ะ...ก็นอนสิดงเฮพูดอย่างเอาใจก่อนจะเอื้อมมือไปลูบไรผมของคิบอมไปมาเบาๆ

 

 

 

                เผลอแป๊บเดียวนี่เราแต่งงานกันมาจะปีนึงแล้วหรอเนี่ย...ดงเฮพูดออกมาเบาๆขณะที่ทอดสายตามองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย

 

 

 

                อืม...ปีนึงแล้ว...คิบอมทวนคำอย่างมีความหมาย

 

 

 

                มันจะมีปีที่2 ปีที่3 4 5ตามไปเรื่อยๆใช่มั้ยคิบอมดงเฮก้มลงมองใบหน้าสามีอย่างมีความหวัง

 

 

 

                ทำไมคุณถึงถามอะไรแบบนี้ล่ะดงเฮ...ทำไมผมจะต้องแยกจากคุณด้วยล่ะคิบอมถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ

 

 

 

                ไม่รู้สิ...เราแค่ถามเผื่อไว้...ถ้าวันหนึ่งเราสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้ตื่นมาแล้วเห็นหน้ากันเป็นคนแรก เราจะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปยังไงดงเฮเพ้อออกมาอย่างแผ่วเบา

 

 

 

                มันไม่มีทางเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นหรอกนะดงเฮ...ผมไม่มีทางเสียคุณไปไหนอีกแล้ว กว่าเราจะได้มีวันนี้กัน เราผ่านอะไรกันมามากเหลือเกิน อย่างตอนที่ผมเสียคุณไปที่อิตาลีมันทำเอาผมแทบมีชีวิตเพื่อหายใจต่อไปไม่ได้เลย...

 

 

 

                เรารู้...ตอนนั้นเราก็คิดถึงคิบอมากเหมือนกัน...แต่ถ้ามันเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เราสองคนจะต้องพรากจากกันโดยที่เราไม่ทันตั้งตัวล่ะดงเฮยังคงวกวนไปมากับเรื่องเดิมๆ

 

 

 

 

                ต่อไปคุณหายไปจนสุดขอบโลก ผมก็จะตามหาคุณจนเจอ หรือถ้าหากว่าหาคุณไม่เจอจริงๆ ผมก็จะรอ...รอจนกว่าคุณจะกลับมาคิบอมพูดสัญญาด้วยแววตาที่จริงจัง

 

 

 

                คำสัญญา...ไม่ต่างอะไรจากคำหลอกลวง....มีเสียงหนึ่งดังขึ้นที่ด้านหน้าของทั้งคู่ และเมื่อหันไปมองก็เจอกับหญิงชราคนหนึ่งซึ่งกำลังเดินตรงมาทางพวกเค้าคิบอมจึงรีบลุกขึ้นนั่งให้เรียบร้อย

 

 

 

                พ่อหนุ่ม...เธอทั้งสองคนเป็นคนรักที่ผิดแปลกจากธรรมชาติ...ดังนั้นเธอทั้งคู่จึงจะต้องเจอวิบากกรรมที่ต้องพลัดพรากอย่างไม่รู้จักที่สิ้นสุด...หญิงชราด้านหน้านี้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงขัดกับสภาพร่างกายด้านหน้านี้เหลือเกิน

 

 

 

                เอ่อ...คุณยายครับ...คุณยายหมายความว่ายังไงครับดงเฮถามออกมาอย่างตกใจ

 

 

 

                อีกไม่นาน...พระเจ้าก็จะจับพวกเธอพลัดพรากออกจากกันอีกครั้ง แถมยังเป็นการจากกันอย่างยาวนานอีกซะด้วย พวกเธอจะต้องแยกจากกันอีกครั้ง หลังจากที่พวกเธอเดินทางไปยังดินแดนอันแสนไกลที่พวกเธอกำลังจะไปกัน....หญิงชราคนนี้ยังคงพูดต่อไป

 

 

 

                คุณยาย...รู้ได้ยังไงครับ ว่าพวกเราจะต้องเดินทางไปยังแดนไกลกันคิบอมหันไปมองอย่างสงสัย

 

 

 

                เมื่อถึงเวลาที่สมควรเรื่องราวทุกอย่างก็จะกระจ่างออกมาเอง...เพียงแต่ว่าพ่อหนุ่มหน้าหวานคนนี้...หญิงชราหันมามองทางดงเฮเล็กน้อย

 

 

 

                เธอ...จะต้องสูญเสียทุกอย่างที่เธอมีต่อคนที่รักไป...เธอจะลืมเค้า ลืมเค้าโดยที่เธอไม่ได้ตั้งใจ...และจะมีพวกเธอทั้งสองคนต่างฝ่ายต่างก็จะมีบุคคลแปลกหน้าเดินเข้ามาในชีวิตเพื่อทดสอบความรักของพวกเธอ...

 

 

 

                คนหนึ่ง...เข้ามาเพื่อตามหารักแท้...ด้วยเวลาที่เหลือเพียงไม่มาก...ส่วนอีกคน...เข้ามาพร้อมกับความรักที่โกหก...ขึ้นอยู่กับพวกเธอทั้งสองคนแล้วล่ะว่า...จะเลือกเดินไปยังทางไหน

 

 

 

                เดี๋ยวก่อนนะครับคุณยาย...ทั้งหมดที่คุณยายพูดมาเนี่ย...มันคืออะไรกันแน่ครับ ผมงงไปหมดแล้ว...คิบอมพูดออกมาอย่างไม่เข้าใจ

 

 

 

                ไว้เมื่อถึงวันนั้นเราจะต้องได้พบกันอีกครั้งแน่พ่อหนุ่ม วันนั้นพวกเธอจะต้องได้เจอชั้นอีกแน่ เพียงแต่...คนละเวลาเพียงเท่านั้น วันนั้นพวกนายจะต้องเสียน้ำตาให้แก่กันและกันอีกไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ...

 

 

 

                คุณยาย...นี่มันอะไรกันดงเฮแทบล้มทั้งยืนเมื่อได้ยินคำพูดทั้งหมด

 

 

 

                ถึงแม้ว่าพวกนายจะต้องพลัดพรากกันอีกกี่ครั้ง...แต่พระเจ้าก็ไม่ใจร้ายแยกพวกนายออกจากกันชั่วนิรันดร์หรอกนะ เมื่อกาลเวลาผ่านไปพวกนายก็จะได้กลับมาหากันอีกครั้ง ขอให้พวกนายเชื่อมั่นในกันและกัน แล้วเรื่องร้ายๆก็จะผ่านไปได้ด้วยดี...คุณยายพูดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังเดินออกไป

 

 

 

                คิบอมและดงเฮหันมามองหน้ากันเล็กน้อยและหันกลับไปมองตรงที่หญิงชราเดินออกไป แต่ก็ต้องตกใจเมื่อบริเวณนั้นไม่มีผู้คนอยู่เลยแม้แต่คนเดียว ด้วยเวลาเพียงเสี้ยววินาทีไม่มีทางที่คนแก่แบบนั้นจะเดินหายไปได้ทันแบบนี้แน่...คุณยายคนนั้นเป็นใครกัน

 

 

 

                                                ***************************


ว้าวๆๆๆๆ

ระทึกขวัญกันเล็กน้อย

((ได้ข่าวว่าฟิคเศร้ามันดันเอาความสยองมาปนได้)) -*-

สนุกกันมั้ยเอ่ย

ไรเตอร์อยากรู้ความคิดเห็นกันน้า

หลายคนอาจจะแอบบ่นว่าทำไมไม่ถึงตอนเศร้าซะที รับรองๆ ตอนนี้พวกเค้ายังอยู่ด้วยกัน

ก็ขอซะเถอะนะนิดนึง

อิอิ ไปล่ะคร้าบ บะบาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,733 ความคิดเห็น

  1. #1709 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 02:00
    อ๊ากกกกกกกกกกกก บรรยากาศแบบนี้มาอีกแล้ว
    เริ่มจะดราม่าแล้ว ต้องเสียน้ำตาอีกแล้ว
    #1,709
    0
  2. #1629 love donghae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 11:15
    อ๊ากกกกกกกกก


    กำลังจะดราม่าอีกแล้วววว
    #1,629
    0
  3. #1547 KIHAE*129 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 19:20
    มันกำลังจะดราม่าแล้ว

    งั้นคิเฮอย่าไปฝรั่งเศสน่ะ
    #1,547
    0
  4. #1468 I'm ELF Forever (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 16:39
    อย่าแยกน้าาาาาาาาาTOT
    พระเจ้าใจร้ายยยยยT^T

    #1,468
    0
  5. #1377 OoMy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 18:59
     น่ากลัว....
    #1,377
    0
  6. #1367 ... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 15:29
    ที่เจอๆกันมาตั้งเเต่ภาคเเรกยังไม่มากพออีกเร๊อะ...!?

    พระเจ้าใจร้ายเเหะ - -*

    #1,367
    0
  7. #1348 kwang_E.L.F (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 13:59
    ง่าๆคุณยายน่ากลัวอ่ะ จะทดสอบอะไรกันอีกเนี่ย เเค่ที่เจอไปมันก็เยอะเเล้วนะ
    #1,348
    0
  8. #1272 E.L.F.*JW (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 20:20
    โห้ยาย

    พูดงี้มาดวลกันม่ะ ๆ -..-

    #1,272
    0
  9. #1211 Nene-Kihae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 17:08
    อะไรง่า

    จะแยกกันอีกแล้วหรออ

    แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ไม่เอาน๊า
    #1,211
    0
  10. #1134 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 20:25

    อะไรน่ะ!!
    ไรเตอร์โผล่เข้าไปในเรื่องหรอ??
    5555+

    #1,134
    0
  11. #1113 ga-jubb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2552 / 22:12

    ไรท์เตอร์ขา ทำไมม มีแต่รักเศร้าๆ
    สงสาร บอม ด๊องมากกมาก :(
      
    อยากอ่านแบบบ หวานแหววบ้างอะไรบ้างงงงงงง 

    #1,113
    0
  12. #1112 ga-jubb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2552 / 22:10

    ไรท์เตอร์ขา ทำไมม มีแต่รักเศร้าๆ
    สงสาร บอม ด๊องมากกมาก :(
      
    อยากอ่านแบบบ หวานแหววบ้างอะไรบ้างงงงงงง 

    #1,112
    0
  13. #1093 ... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2552 / 19:03
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยย

    คุณยาย พูดเป็นลางอ่า T0T



    แต่ว่า เนื้อเรื่องเริ่มชักจะสนุกแล้วซี่... ^^
    #1,093
    0
  14. #147 kihae_dongbum (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2551 / 21:17

    แง้ๆๆๆ สวนจีนอย่าแกล้งคิเฮจิ

    เฮ้อ! อย่าแต่งให้มันเศร้านักน่ะ  

    อัพไวๆน้า  เป็นกำลังใจให้


    สู้ๆๆๆๆ ^^

    #147
    0
  15. #65 New (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2551 / 20:27
    อาร๊ายยยยยยยยยยยยย



    แยกกานอีกแล้วหรออ ฮือๆๆ T_T



    สงสสาร ด๊องหน่อยยยดี่ T0T



    ถ้าไปกันไม่ได้จิงๆ ก้ อึนเฮ ปายเรยยย อิอิ
    #65
    0
  16. #57 ยังคงติดตาม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2551 / 18:14

    มาอัพตอนต่อไปต่อนะคับ
    ยังติดตามอยู่นะคับ
    ยังงัยก้อรีบ ๆ หน่อยนะคับ
    ไม่ชอบอ่านขาดตอนอ่ะคับ
    555++
    ติดตามสเมอนะคับ 

    ~~ขอบคุณนะคับ~~

    #57
    0
  17. #56 @_minto_@ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2551 / 17:48

    อย่าแยกคิเฮน้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ห้ามแยกเด็ดขาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    เพราะ KiHae is real!!!

    #56
    0
  18. #55 PoI * HeeChul (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2551 / 21:55
    แอบสยอง



    สู้ๆ



    เปงกำลังใจให้ นะไรเตอร์



    แหะๆ



    มาอัพๆๆๆบ่อยน๊า
    #55
    0
  19. #54 kiyojung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2551 / 20:57
    ป๋า.. อยุเกาหลีมากี่ปีแระ.. ยังคิดจะหลงทางอีกเหรอ.. กำจิงๆเลย

    อ๊า.. ฟิคเรื่องนี้เริ่มออกแนวลึกลับแล้วแฮะ.. หลอนกลางวันแสกๆ

    คิเฮ.. กำลังจะเเยกกานแล้วหรอ... อารัยจะทำให้ทั้งสองพรักพรากกันนะ


    #54
    0
  20. #53 ~Lจ้าชาE~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2551 / 19:46
    ไรท์เตอร์มันน่ากลัวอ่า
    แอบเศร้าอ่า
    ไปและ....
    #53
    0