[ Fan Fic Kihae ( yaoi) ] :: Beautiful Disaster

ตอนที่ 80 : Beautifull Dissaster Charpter :: 70

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    30 ส.ค. 51

 

 

 

          วันนี้คงจะเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดแล้ว ก็เพราะมันเป็นวันแต่งงานของผมน่ะสิ แต่ว่า

 

ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ที่เกาหลีกันหรอกนะครับ เราจัดพิธีแบบที่เกาหลีกันตั้งแต่เมื่อวานแล้วก่อนจะบิน

 

มาเลี้ยงฉลองกันที่นี่...

 

 

 

 

 

                และที่ๆผมกำลังยืนอยู่ตอนนี้มันก็คือ...เกาะภูเก็ต ประเทศไทยนั่นเองล่ะครับ ที่เราตัดสินใจ

 

มาที่นี่ก็เพราะลงตามความคิดเห็นของทุกๆคนซึ่งผมกับคิบอมก็เห็นด้วย เกาะนี้เป็นเหมือนชายหาด

 

ส่วนตัวเพราะบริเวณรอบๆที่ตรงนี้ไม่เห็นมีบ้านของใครนอกจากบ้านที่พวกเรามาพักกันอยู่เลยครับ

 

 

 

 

 

                วันนี้เป็นวันสำคัญในชีวิตของผมและคิบอม เราอยากจะจัดกันแบบเรียบๆก่อนที่จะกลับไป

 

จัดงานเลี้ยงแถลงข่าวกันอีกครั้ง ดังนั้นเราก็เลยเชิญเพียงแขกคนสำคัญที่สนิทๆกันเท่านั้น แน่นอน

 

ว่าจะต้องมีสมาชิกซุปเปอร์ จูเนียร์ทุกคน รวมไปถึงดงบังชินกิที่วันนี้ออกงานพร้อมกัน5คนซะที

 

แถมยังพ่วงริคกี้มาร่วมงานด้วย

 

 

 

 

 

                พ่อแม่และน้องสาวของคิบอม ทั้งหมดนั้นเข้ากับผมได้เป็นอย่างดีและท่านก็ดูเอ็นดูผมเป็น

 

อย่างมากด้วย แม่และพี่ดงฮวาก็นั่งเครื่องบินตามผมมาจากเกาหลีหลังพวกผมหนึ่งวัน และที่ขาดไป

 

ไม่ได้เลยก็คือ ท่านประธานลี ซูมานที่มาเป็นผู้ใหญ่คนสำคัญในงานวันนี้

 

 

 

 

 

                งานที่เราจัดขึ้นกันวันนี้ จะออกไปทางปาร์ตี้ริมทะเลเสียมากกว่ามีหลายคนถามผมว่าทำไม

 

ไม่ไปแต่งกันในโบสถ์ให้มันดูโรแมนติกและหรูๆหน่อย ซึ่งคำตอบที่ผมบอกกลับไปนั่นก็คือ คำว่า

 

เบื่อนั่นเองครับ ก็เพราะว่าในชีวิตนี้ผมจะต้องเจอฉากการแต่งงานแบบนั้นตั้ง2ครั้งแล้ว ตั้งแต่ตอน

 

ถ่ายแบบต่อด้วยการถ่ายละครอีก ถ้าให้เจอมันอีกผมก็คงไม่รู้สึกอะไรแล้วล่ะครับ

 

 

 

 

                มันจะต้องมาทะเลแบบนี้สิ ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา เพื่อนฝูง และก็คนที่เรารักมันจะมี

 

อะไรที่วิเศษไปกว่านี้มั้ยเนี่ย

 

 

 

 

                รูปแบบของงานแต่งของผมในวันนี้เน้นไปทางด้านการสังสรรค์ซะมากกว่า อาหารส่วน

 

ใหญ่ก็จะเป็นอาหารทะเลอะไรพวกนี้แล้วก็มีอาหารไทยเสริมเข้ามาบ้าง เครื่องดื่มก็มีทุกอย่างนั่น

 

แหละครับ ที่ตัวหลักเลยก็คือมะพร้าวนั่นเองตามคำสั่งของคุณคิม จุนซูครับ

 

 

 

 

 

                พอเวลาตกเย็นพระอาทิตย์จะทอแสงแล้ว พวกเราทุกคนก็เดินออกไปยังริมทะเลหน้าบ้าน

 

เพื่อเริ่มต้นงานแต่งงานของผมซักที ไม่ใช่ว่าไม่ตื่นเต้นนะ แต่มันออกไปทางสั่นซะมากกว่า การแต่ง

 

กายของทุกคนวันนี้ดูไม่เป็นทางการมากนัก ออกไปทางชุดสบายๆมากกว่า รอบๆงานถูกประดับ

 

ประดาไปด้วยอาหารนานาชนิด ดอกไม้ก็ส่งกลิ่นหอมไปทั่ว แสงไฟจากเทียนที่จุดเอาไว้รอบๆ ยิ่ง

 

ทำให้บรรยากาศดูโรแมนติกซะยิ่งกว่าที่ไหนๆซะอีก

 

 

 

 

                ผมเดินควงคู่พี่ดงฮวาไปตามทางหาดสายสีขาวที่ถูกขีดเอาไว้ ที่ปลายทางสมาชิกทุกก็ยืน

 

เรียงต่อแถวรอผมกันเป็นคู่ๆยืนตรงข้ามกันไว้และพอผมเดินผ่านพวกเค้าก็หยิบกลีบดอกกุหลาบมา

 

โยนขึ้นไปรอบๆตัวของผมไว้

 

 

 

 

                จนเมื่อมาถึงปลายทาง พี่ดงฮวาก็มาส่งผมให้ยืนอยู่ตรงด้านหน้าของคิบอม พ่อกับแม่ของ

 

เค้าก็เดินเข้ามาอวยพรพวกเราเป็นคู่แรก

 

 

 

 

                ดูแลกันดีๆนะลูก มีอะไรก็ค่อยๆพูดกันนะยังไงก็โตๆกันแล้วคุณแม่ของคิบอมจับมือ

 

ของผมแล้วบีบเบาๆ ก่อนจะเดินออกไปรออยู่ข้างๆ

 

 

 

 

                พ่อดีใจที่เห็นแกเป็นฝั่งเป็นฝาไปนะคิบอม...ดูแลรักครั้งนี้ของแกให้ดีไปตลอดชีวิตให้ได้

 

ล่ะคุณพ่อกล่าวเสร็จก็ดึงตัวลูกชายเข้าไปกอดและหันมายิ้มให้ผมด้วยแววตาที่อ่อนโยน

 

 

 

 

                เสร็จจากญาติทางฝ่ายคิบอมแล้ว ก็มาถึงตาของผมบ้างแม่ที่ดูจะร้องไห้ด้วยความทราบซึ้ง

 

อย่างแรงก็ดึงผมเข้าไปกอดหนักๆ

 

 

 

 

                ในที่สุดฝันของแม่ก็เป็นจริงซักที การที่ได้เห็นลูกของแม่มีความสุขกับคนที่ลูกรักมันก็คง

 

จะทำให้แม่ไปหาพ่อเค้าได้อย่างสบายใจแล้ว...ดูแลกันดีๆและรักกันไปนานๆนะลูก คิบอม...แม่ฝาก

 

ดงเฮด้วยนะแม่พูดก่อนจะคว้าคิบอมเข้าไปกอดบ้าง

 

 

 

 

                เอาล่ะ...ชั้นคงไม่มีอะไรจะอวยพรพวกนายสองคนหรอกนะ...ยังไงก็อย่าร้องไห้กลับบ้าน

 

มาอีกล่ะ ชั้นขี้เกียจเสียสละข้าวแต่ละมื้อให้แกกินแล้วพี่ดงฮวาก้าวเข้ามาพูดตรงหน้าของผม

 

 

 

 

                อะไรกันอ่ะพี่ดงฮวา แม่ดูพี่ดงฮวาสิขนาดวันนี้เป้นวันแต่งงานของผมเค้ายังไม่ยอมพูดจา

 

ดีๆกับผมเลยอ้ะผมมองพี่ชายตรงหน้าอย่างๆงอนๆ

 

 

 

 

                เลิกซะทีเถอะนะไอ้นิสัยแบบนี้ นี่แกจะแต่งงานไปใช้ชีวิตอยู่กับคิบอมเค้าแล้วนะ ขืนเอา

 

แต่ใจตัวเองแบบนี้เดี๋ยวก็ได้ทะเลาะกันบ้านแตกซะหรอก มานี่พี่ดงฮวาดึงข้อมือคว้าผมเข้าไปกอด

 

เบาๆ

 

 

 

 

                ต่อจากนี้ไม่มีนายมาคอยทะเลาะด้วยแล้ว พี่คงจะเหงาน่าดูนะ ใจหนึ่งก็อยากจะให้เราโสด

 

เพื่ออยู่กับพี่แบบนี้ไปตลอด แต่คิดดูอีกทีให้นายไปอยู่กับคิบอมน่ะคงจะดีที่สุดแล้ว รักกันไปให้

 

นานๆนะ คิบอม...พี่ฝากปลาตัวนี้ด้วยพี่ดงฮวาพูดก่อนจะเดินไปตบไหล่คิบอมเบาๆแล้วพาแม่เดิน

 

ถอยออกไป

 

 

 

 

 

                ที่ชั้นมาในวันนี้ก้ในสองฐานะ คือฐานะผู้ที่ดูแลพวกนายมาตั้งแต่เริ่มเป็นเด็กฝึกหัดกัน

 

และก็ในฐานะตัวแทนของพ่อนายนะดงเฮ...ท่านประธานลี ซูมานพูดก่อนหันมามองหน้าผม

 

 

 

 

                ถ้าพ่อของเธอเค้ายังอยู่ วันนี้เค้าก็คงจะภูมิใจในตัวของนายมากๆเลยนะ ชั้นรอที่จะเห็น

 

วันนี้มานานมากเลยนะ 10ปีแล้วใช่มั้ยฮะ สำหรับคิเฮ10ปีพอดีเลยสินะ มันอาจจะมีเรื่องราวที่ทำให้

 

พวกเราต่างเจ็บปวดกันไปบ้าง แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปและพวกเราทุกคนต่างพากันโตขึ้น ความ

 

เจ็บปวดเหล่านั้นมันก็จะเป็นเพียงความทรงจำที่เคยเกิดขึ้นครั้งหนึ่งในชีวิตของเรา...

 

 

 

 

 

                การใช้ชีวิตร่วมกันน่ะ มันความถึงการแบ่งปันความรู้สึกที่มีต่อกัน อะไรที่อ่อนได้ก็ควร

 

อ่อนอย่าลืมนะว่าตอนนี้พวกนายไม่ได้ต่างใช้ชีวิตของใครของมันอีกแล้ว มีอะไรก็ต้องคิดถึง

 

ความรู้สึกของอีกฝ่ายให้มากๆนะ...ท่านประธานพูดก่อนจะคว้าตัวเราทั้ง2คนเข้าไปกอดเบาๆ

 

 

 

 

 

                อ่อ...ชั้นเกือบลืมไป บ้านหลังนี้และที่ดินริมชายหาดในเกาะภูเก็ตนี่ ชั้นยกให้พวกนาย

 

สองคนถือว่าเป็นของขวัญวันแต่งงานก็แล้วกันนะ ทั้งผมและคิบอมหันมองหน้ากันทันทีบ้างหลัง

 

นี้น่ะหรอ...มันสวยมากๆเลยครับเป็นเหมือนบ้านในฝันของผมเลยบ้านหลังเล็กๆชั้นเดียวทาสีขาว

 

ทั่วทั้งบ้านแถมยังอยู่ติดกับริมทะเลแบบนี้อีกด้วย

 

 

 

 

 

                โห...อะไรกันเนี่ย คิเฮได้รับบ้านริมทะเลเป็นของขอวัญในการแต่งงาน แล้วยูซูจะได้

 

อะไรล่ะครับยูชอนถามขึ้นมาอย่างเพ้อฝัน

 

 

 

 

 

                แกก็หันไปถามจุนซูมาก่อนสิ ถ้ามันตอบตกลงชั้นจะยกบ้านอีกหลังที่เท็กซัสให้เลยท่าน

 

ประธานพูดออกมาเบาๆ

 

 

 

 

 

                จริงหรอ...ว้าว จุนซูกลับไปเกาหลีเราแต่งงานกันเลยนะยูชอนรีบหันไปบอกคนที่ยืนอยู่

 

ข้างๆทันที

 

 

 

 

 

                ฝันไปเถอะ...ใคบอกว่าชั้นจะแต่งงานกับนายจุนซูพูดออกมาอย่างหมั่นไส้ ทำเอายูชอน

 

ของเรากลายร่างไปเป็นไก่ป่วยเลยทันที รียกเสียงหัวเราะจากทุกคนที่มองเห็นได้มากจริงๆสำหรับคู่

 

นี้

 

 

 

 

               

                จากนั้นคิบอมก็ดึงมือของผมไปไว้ตรงหน้าก่อนจะบรรจงสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนาง

 

ของผม สายตาที่เรามีให้กันในตอนนี้มันก็แทนถ้อยคำบอกรักได้เป็นร้อยเป็นพันแสนคำแล้ว

 

 

 

 

 

                จูบเลยๆๆๆๆ....มีเสียงเชียร์ดังมาจากรอบๆ ทำเอาเราทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างหน้าแดงกันไปเลย

 

ทีเดียว ก่อนที่คิบอมจะค่อยๆก้มลงมาสัมผัสกับริมฝีปากของผม

 

 

 

 

 

                วู้วๆๆๆ.....เสียงโห่ร้องดังขึ้นมา ก่อนที่งานเลี้งจะเริ่มขึ้นต่างเต็มตัว สมาชิกทุกคนค่อยๆ

 

ทยอยเข้ามาอวยพรผมกับคิบอมกันเป็นคู่ๆ เริ่มจากคู่พี่ใหญ่ของบ้านอย่างพี่ทึกกี้และพี่คังอิน

 

 

 

 

 

                พี่ยินดีด้วยนะคิบอม ดงเฮ ต่อไปนี้มีอะไก้ต้องดูแลกันมากๆล่ะ...พี่ทึกกี้พูดก่อนที่จะมีพี่คังอินสวนขึ้นมา

 

 

 

 

 

                แล้วก็อย่าลืมไปงานแต่งของชั้นกับทึกกี้ด้วยล่ะอีกไม่นานนี้หรอกพี่คังอินพูดก่อนจะ

 

หลบพี่ทึกกี้ที่ไล่ตีไปแล้ว ผมกับคิบอมก็มองตามอย่างขำๆในการเล่นกันเป็นเด็กๆของพวกพี่ๆ

 

 

 

 

 

                บอมมี่...ด็องแด๊งมาให้พี่กอดทั้งสองคนหน่อยซิพี่ซินที่เดินเข้ามาพร้อมกับซีวอนเรียก

 

พวกผมสองคนเข้าไปหาและกอดอย่างแนบแน่น

 

 

 

 

 

                จบลงซะทีนะเรื่องราวร้ายๆพวกนั้น เริ่มต้นกันใหม่ดีๆนะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็มาปรึกษาพวก

 

พี่ๆได้ตลอดอย่าเก็บไว้ในใจล่ะ

 

 

 

 

 

                แกเป็นเพื่อนที่ชั้นรักที่สุด สัญญามาสิว่าจะดูแลดงเฮให้ดีที่สุดซีวอนพูดก่อนจะยื่นมือ

 

ออกไปตรงหน้าของคิบอม

 

 

 

 

 

                แน่นอนชั้นสัญญา ขอบใจมากเพื่อนคิบอมยื่นมือไปจับตอบก่อนจะเข้าไปกอดกันกับ

 

คิบอม

 

 

 

 

                ดงเฮ...นายอย่าแต่งกับคิบอมได้มั้ยเนี่ย ชั้นยังทำใจไม่ได้เลยคราวนี้ผมต้องขมวดคิ้ว

 

อย่างแปลกใจ ก็ไอ้ฮยอคแจนี่สิ มีอย่างที่ไหนเดินเข้ามาบอกให้ผมล้มเลิกงานแต่ง

 

 

 

 

 

                ไม่เอาน่าฮยอคแจ เราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ อย่าไปสนใจเลยคิบอม ดงเฮพวกหวงเพื่อน

 

จนเกินไปก็เป็นแบบนี้นี่แหละ พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าที่เกาหลีนี่เวลาเค้าจะแต่งงานกันควรจะพูดว่า

 

ยังไงแต่ที่จีนเค้าขอให้ถือไม้ยอดทองตะบองยอดเพชรก็แล้วกันนะ ผมดูจะงงๆกับคำอวยพรของ

 

พี่ฮันก็พยักหน้าตอบขอบคุณไปอย่างไม่รู้เรื่องมากนัก

 

 

 

 

                และสมาชิกทุกคนก็มาคุยมาอวยพรกับผมไปเรื่อยๆ จนมาถึงคิวของทางดงบังชิกิกันบ้าง พี่

 

ใหญ่ของวงอย่างคู่ยุนแจเป็นคู่แรกครับที่เดินเข้ามาทักผม

 

 

 

 

 

                วันนี้พี่ก็คงหมดห่วงแล้วสินะดงเฮ เพราะว่านายน่ะเป้นคนที่อ่อนไหวง่ายดังนั้นพี่ก็เลยจะ

 

เป็นห่วงเราที่สุด ต่อจากนี้อย่าเอาอารมณ์มาอยู่เหนือเหตุผลนะพี่ยุนโฮพูดเบาๆก่อนลูบหัวผมไป

 

ด้วย

 

 

 

 

 

                ห่วงด็องที่สุด แล้วแจล่ะยุน เอาเถอะยังไงก็ขอให้รักกันแบบนี้ไปตลอดนะ...พี่แจจ๋าหัน

 

ไปแขวะพี่ยุนโฮเบาๆก่อนจะหันมายิ้มให้กับผมและคิบอม

 

 

 

 

 

                ดงเฮขอบใจนะที่วันนี้ทั้งงานมีแต่มะพร้าวเต็มไปหมดเลย...รักกันมากๆนะจุนซูวิ่งมาแต่

 

ไกลและพูดขอบคุณผมทันที ก่อนที่ผมจะเลยไปมองยูชอนที่เดินตามคนรักมาอย่างใจเย็น

 

 

 

 

 

                ชั้นล่ะอิจฉาพวกนายจริงๆเลย...ยังไงก็อย่าหักโหมนะคิบอมนะ 555ยูชอนพูดก่อนจะ

 

หัวเราะอย่างสะใจ แต่ก่อนที่พวกเค้าทั้ง2คนจะเดินออกไป ผมก็นึกเรื่องหนึ่งที่จะต้องพูดเอาไว้ได้

 

 

 

 

                เดี๋ยวก่อน ยูชอนชั้นมีเรื่องจะต้องคุยกับนาย

 

 

 

 

                อะไรหรอดงเฮ...ยูชอนชะงักก่อนะเดินกลับมาหาผมพร้อมกับจุนซู

 

 

 

 

                เอ่อ...เรื่องของชางมิน กับริคกี้นายจะทำยังไงหรอผมถามออกไปในที่สุด เพราะเท่าที่ผม

 

สังเกตดูยูชอนจะคอยกันริคกี้ให้ออกห่างจากชางมินคลอดเวลาเลยนี่นา

 

 

 

 

                ก็ไม่ทำไงหรอก ปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้น่ะดีที่สุดแล้ว

 

 

 

 

                แล้วนายคิดว่าริคกี้เค้าจะมีความสุขแบบที่นายคิดรึไง ชั้นจะบอกอะไรให้อย่างหนึ่งนะ

 

ยูชอน ชั้นเข้าใจดีว่านายน่ะหวงน้องและก็รักน้องมาก แต่นายก็อย่าลืมสิว่านายไม่ได้อยู่กับน้องไป

 

ตลอดชีวิตหรอกนะ วันหนึ่งก็จะต้องมีคนที่เค้าต้องไปใช้ชีวิตอยู่ด้วย แล้วถ้าคนๆนั้นคือชางมินมัน

 

จะเสียหายตรงไหนล่ะ ลองคิดดูให้ดีๆก็แล้วกันนะ

 

 

 

 

                จากนั้นยูชอนก็เดินออกไปด้วยสีหน้าที่คิดหนัก ก่อนจะเรียกชางมินออกไปคุยอะไรด้วย

 

บางอย่างนี่แหละ มิน...ที่พี่จะตอบแทนเราได้ก็คงจะมีเพียงเท่านี้แหละนะ

 

 

 

 

                ยูชอนกับชางมินหายกันไปได้พักใหญ่ๆแล้วก็ยังไม่มีใครเห็นสองคนนั้นออกมากันอีก

 

จุนซูกลัวว่ายูชอนอาจจะลากชางมินไปฆ่าหมกศพไว้ที่ไหนซักที่จึงพาริคกี้เดินตามเข้าไปด้วยกัน-*-

 

 

 

 

                แล้วสองคนที่เข้าไปตามทีหลังก็ยังหายกันไปอีกเหมือนกัน ทำเอาเราทุกคนเริ่มเป็นห่วง

 

แล้ว จึงตกลงกันว่าจะเดินตามกันเข้าไปดูทั้งหมด แต่พอจะเดินเข้าบ้านไปนั้น ยูชอนและจุนซูก็เปิด

 

ประตูบ้านออกมา สีหน้าของยูชอนนั้นบอกอาการไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็ยังเดินตามจุนซูออกมาแต่

 

โดยดี

 

 

 

 

                ติดตามมาด้วยชางมินและริคกี้ที่คราวนี้ จูงมือกันออกมาซะด้วยคงจะลงเอยกันแล้วสินะ

 

แต่...เอ๊ะ ทำไมมุมปากมินมันมีเลือดซึมแบบนั้นด้วยล่ะ ไอ้ยูชอนแกทำอะไรน้องชั้น

 

 

 

 

                มิน...เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ผมพูดก่อนจะจับไปตรงบริเวณรอบๆแผลเบาๆ

 

 

 

 

                ไม่เป็นไรหรอกครับแลกกับสิ่งที่ผมได้คืนมามันคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้มอีกครับ...ชางมินตอบ

 

อกมาอย่างกำกวมก็ยิ่งทำให้พวกเราทุกคนสงสัยกันหนักมากขึ้นกว่าเดิมซะอีก

 

 

 

 

 

                เอาเป็นว่าผมกับริคกี้ยินดีกับพี่ๆทั้งสองคนด้วยนะฮะ แล้วก็พี่ดงเฮฮะขอบคุณมากนะฮะที่

 

ช่วยพูดกับพี่ยูชอนให้ประโยคสุดท้ายชางมินพูดกับผมเบาๆ

 

 

 

 

 

                อื้ม...ไม่เป็นไร เทียบกับสิ่งที่เราทำให้พี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำผมส่งยิ้มไปให้เค้าด้วย

 

ความรู้สึกห่วงใย

 

 

 

 

                ทุกคนครับ...เสร็จจากงานแต่งพี่ดงเฮครั้งนี้แล้ว อีก2เดือนข้างหน้าเตรียมตัดชุดมางาน

 

แต่งของผมกับริคกี้ได้เลยนะครับ จุ๊บ...-3-ชางมินพูดก่อนจะขโมยหอมแก้มริคกี้ที่ตอนนี้หน้าแดง

 

เป็นลูกตำลึงไปแล้วอย่างวดเร็ว

 

 

 

 

                บ้าน่ะมิน...ริคกี้ตีไปที่ไหล่ชางมินอย่างอายๆ

 

 

 

 

                ไอ้มิน...นี่มันต่อหน้าชั้นเลยนะเว้ย เกรงใจกันบ้าง ไอ้บ้า แกตาย!!!!”ยูชอนพูดก่อนจะ

 

วิ่งไล่เตะชางมินที่ตอนี้วิ่งไปหลบหลังสมาชิกทุกๆคนเรียบร้อลแล้ว อาการหวงน้องชายจนเกินไป

 

ของยูชอนนี่ไม่เคยลดลงเลยจริงๆ ทำเอาทุกคนที่ยืนอยู่รอบข้างตรงนั้นต้องช่วยกันห้ามกันเป็น

 

พัลวันท่ามกลางเสียงหัวเราะตลอดงาน

 

 

 

 

                                                *************************************

.

 

 

                เฮ้อ...ไม่นึกเลยนะว่าเรา2คนจะมีวันนี้ได้ ชั้นไม่คิดมาก่อนเลยคิบอมพูดขณะที่เดินจูงมือ

 

ผมออกมาทางชายหาดอีกด้านหนึ่ง

 

 

 

 

                นั่นน่ะสิ...เพราะรู้สึกว่าความรักของเราสองคนจะมีอุปสรรคเข้ามามากมายเหลือเกินผม

 

พูดอย่างไม่เข้าใจในโชคชะตา

 

 

 

 

                แต่ฟ้าก็ยังส่งนายมาให้ชั้นนี่นาดงเฮ คนเรารักกันมันก็ต้องมีเรื่องราวอะเข้ามาให้ทดสอบ

 

กันอยู่แล้ว และการใช้ชีวิตร่วมกันของเราต่อจากนี้มันก็คงจะเป็นแบบฝึกอันใหม่ที่พระเจ้าส่งมาให้

 

เราบ้างก็ได้มั้ง

 

 

 

 

                ต่อจากวันนี้ไป...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็จะยังมีกันเหมือนเดิม ถ้าเปรียบความรัก

 

เหมือนกับการเดนทาง ครึ่งทางแรกชั้นเดินทางมาโดยลำพังตลอดกับความเหงาใจแต่ครึ่งชีวิตต่อ

 

จากนี้ชั้นคงจะไม่เหงาใจอีกแล้วเพราะชั้นมีนายยังไงล่ะคิบอม...ทันทีที่พูดจบผมกับคิบอมก็เดินมา

 

หยุดอยู่ที่หน้าผ้าสีขาวผืนหนึ่ง

 

 

 

 

 

                นั่นมันอะไรกันน่ะคิบอม...ผมชี้ไปยังผ้าผืนนั้น

 

 

 

 

                คิบอมปล่อยมือจากผมและเดินไปที่ผ้าผืนนั้นก่อนจะดึงมันออก ทำให้ผมพบกันเปลือก

 

หอยสีขาวที่วางเรียงเอาไว้บนหาดทรายเป็นคำว่า KiHae Is Real ประโยคที่เหล่าแฟนคลับ

 

มักจะตะโกนกันอยู่เสมอเวลาที่เจอเรา2คนอยู่ด้วยกัน

 

 

 

 

                วันนี้คิเฮเป้นความจริงแล้วนะ และมันก็จะเป็นความจริงแบบนี้ตลอดไป...คิบอมดึงผม

 

เข้าไปไว้ในอ้อมกอดเบาๆ

 

 

 

 

                “I love U my only fish 4ever.(ผมรักคุณเจ้าปลายน้อยของผมตลอดไป)

 

 

 

 

                ชั้นก็รักนาย...นายแก้มแตกสุดที่รักผมพูดก่อนจะกระชับอ้อมกอดนั้นให้แน่นมากยิ่งขึ้น

 

 

 

                มีเสียงเพลงๆหนึ่งดังขึ้นมาจากทางฝั่งที่กำลังฉลองกันอยู่ความหมายของเพลงๆนี้ช่างเข้า

 

กับบรรยากาศตอนนี้เสียจริงๆ

 

 

 

                ~For U I will, lay my life on the line~ (เพื่อเธอชั้นจะวางชีวิตของชั้นเอาไว้บนเส้นด้าย)

          ~For you I will fight, For U I will die~ (เพื่อชั้นจะสู้ เพื่อเธอชั้นยอมที่จะตาย)

          ~With every breath, With all my soul~ (กับลมหายใจและจิตวิญญาณทั้งหมดของชั้น)

                ~I’ll give my world, I give it all~ (ชั้นจะมอบถ้อยคำของชั้ยทั้งหมด)

                ~put your faith in me And I’ll do any thing~ (วางศรัทธาทั้งหมดของเธอเอาไว้ที่ชั้น และชั้นจะทำทุกๆสิ่ง)

 

 

 

                ทันที่ที่เพลงจบลงผมกับคิบอมก็มองขึ้นมาเพื่อสบตากันพอดี

 

 

 

 

                คิบอม...เพื่อนายแล้วชั้นจะยอมเป็นทุกสิ่ง...ถ้ามันจะทำให้นายมีความสุขชั้นยอม...ผม

 

ยังไม่ทันจะพูดจบประโยคดีคิบอมก็เอานิ้วมาประทับที่ปากของผมเอาไว้

 

 

 

 

                นายไม่ต้องอยากจะเป็นอะไรหรอกนะ เพราะตอนนี้นายก็เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของชั้นอยู่

 

แล้ว นายเป็นซะยิ่งกว่าลมหายใจของชั้น ถ้าไม่มีนายก็คงไม่มีชั้นเหมือนกัน

 

 

 

 

                ทั้งสองคนมองหน้ากันเพื่อบอกแทนถ้อยคำรักหวานใดๆในโลกที่มีเป็นหมื่นเป็นแสน

 

ความรู้ของทั้งคู่หลังจากที่จะต้องผ่านเรื่องราวร้อยแปดพันเก้ามาแล้ว มันก็ยิ่งทำให้ทั้งคู่รักกันมาก

 

ยิ่งขึ้น

 

 

 

 

                คิบอมค่อยๆโน้มหน้าของดงเฮเข้ามาจรดริมฝีปาดอย่างยาวนานเพื่อเป็นการสัญญาและ

 

สาบานต่อพระเจ้าบนสวรรค์ให้รู้เอาไว้ว่าเค้าจะมีมีวันปล่อยให้คนในอ้อมกอดนี้จากไปไหนอีกแล้ว

 

 

 

 

                มองเลยขึ้นไปบนทั้งฟ้า ดวงดาวทั้งสองดวงของคู่คิเฮ ที่ครั้งหนึ่งมันเคยเหลือเพียงดวงที่

 

เป็นของคิบอมเท่านั้นวันนี้ดวงดาวของดงเฮได้กลับมาอยู่เคียงข้างดวงดาวบอมมี่เหมือนเดิมแล้ว

 

เหมือนกับร่างของคนทั้ง2คน ใต้แผ่นฟ้าผืนนี้ที่จะไม่มีวันพรากจากกันไปไหนอีกแล้ว

 

 

 

 

                จบสิ้นกันซะทีนะ หายนะแห่งความรัก หายนะที่สวยงาม พวกเค้าทั้งคู่จะต้องฝ่าฟันอะไร

 

ต่อมิอะไรกันมากว่า10ปีถึงจะได้รักกัน คงจะต้องขอบคุณพระเจ้าและโชคชะตาที่นำพาให้เราได้มา

 

พบและรักกันไป...ชั่วนิจนิรันดร์


                                                 The           End

**************************************************************************************

จบลงอย่าสวยงามไปแล้วนะ สำหรับฟิคเรื่องนี้(สำหรับใครที่อยากรู้ว่ามินริคลงเอยยังไงมีในตอนพิเศษในหนังสือนะคร้าบ)

ผ่านไปกี่เดือนแล้วนะ นับตั้งแต่วันที่ลงตอนแรก ตอนนี้ก็จบแล้ว เศร้ามากมาย

แต่ถึงยังไงก็ยังมีภาค2นี่นา อย่าลืมติดตามกันนะมาดูกันว่าหลังจากที่แต่งงานกันไปแล้ว เกิดอะไรกันขึ้นกับคิเฮ

แต่ก็ยังคงเสต็ปเดิม เศร้าแน่นอน เพียงแต่ว่าจะมีฉากหวานมาหเพิ่มขึ้น(แต่จะหวานกับใครนี่สิ)

ขอบคุณทุกๆแรงใจที่คอยให้สวนจีนมาตลอด อยากให้ทุกคนแอดเมลมาหาเรา และพูดคุยด้วยกัน

เพราะสวนจีนรู้สึกว่าทุกคนเป็นเพื่อน ที่คอยเป้นห่วงกัน คำขอบคุณกี่ร้อยพันก็คงจะบอกไม่หมด

อย่าให้ท้องฟ้าในวันพรุ่งนี้สดใส...เหมือนหัวใจของพวกเราที่จะโบยบินไปด้วยกัน...ตลอดกาล


                       *********************************************************

Super Junior & E.L.F. ร่วมเดินทามาด้วยกันอย่างยาวนานเหลือเกิน จนตอนนี้กำลังจะครบ3ปีแล้ว อีกเพียงไม่กี่เดือน

ช่างเป็นเวลาที่ดูเหมือนจะยาวนานแต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย กี่ร้อยพันเหตุการณ์ที่เรามาด้วยกัน ทำให้ได้รู้

ว่าพวกเรารักกันมากแค่ไหน โดยเฉพาะชาวไทย ชั้นไม่เคยสงสัยในความรักของพวกนายเลย

2ปีที่รู้จักกันมา กี่หยดน้ำตาที่มีเพื่อพวกนาย สัญญาใช่มั้ย ว่าเราจะเดินต่อไปด้วยกันแบบนี้ ชั่วนิรันดร์




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,034 ความคิดเห็น

  1. #2987 mary you (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 19:03
    ซึ้งอ่ะ โรแมนติกด้วยอ่ะ 
    #2,987
    0
  2. #2876 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 02:12
    คิเฮ อิส เรียล
    KiHae Forever

    #2,876
    0
  3. #2776 love donghae (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 12 เมษายน 2555 / 11:09
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก



    จบแบบแฮปปี้ๆๆๆๆ


    >////<
    #2,776
    0
  4. #2663 KIHAE*129 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 00:07
    ซึ้ง

    อบอุ่น

    แฮปปี้
    #2,663
    0
  5. #2541 OoMy (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 17:54
    ซี้งมากมายอะ T^T
    #2,541
    0
  6. #2418 Patt (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 22:03
    จบซึ้งได้อ่ะ T_T



    ขอบคุณสำหรับเรื่องราวความรักเรื่องนี้นะค่ะ



    ^O^
    #2,418
    0
  7. #2402 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 11:02
     ตามต่อ ภาคสอง อิอิ 
    #2,402
    0
  8. #2127 Farenhiet (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 21:47
    KiHae Is Real Forever
    #2,127
    0
  9. วันที่ 14 กรกฎาคม 2553 / 23:14
    จบซะแล้ว..


    KIHAE IS REAL


    ขอหั้ยเปนอย่างนี้ตลอดไปน้ะ


    ^^*
    #2,120
    0
  10. #2106 pan14 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 17:47
    สนุกค่ะจะไปอ่านภาคสองแล้ว
    #2,106
    0
  11. #2035 LoVe137 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2553 / 09:11
    kihae is real คิเฮๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,035
    0
  12. #1967 mykimki (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 13:28
    ใช่อล่ว kihae is rea
    แล้วสักวันงานแต่งคิเฮจะเกิดขึ้นจริงๆ
    ยินดีด้วยนะคิเฮ
    #1,967
    0
  13. #1857 kyuaeywook (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 14:27
    มันแสนวิเศษจริงๆ 'D
    #1,857
    0
  14. #1754 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 09:56

    สนุกมากๆ
    รักไรเตอร์T^T
    kihae is real!!!

    #1,754
    0
  15. #1687 faddist (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 12:44
    kihae forever
    #1,687
    0
  16. #1493 Miha28 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 22:00
    แหม แต่งงานกันแล้วยังมีเรื่องอีกเหรอ..บอมเอ๋ย ดูแลหมวยยังไงเนี่ย ? ><;;

    ไรท์เตอร์คะ เล่นซะน้ำตาเราตกเลยนะ ซึ้งจริงๆ
    #1,493
    0
  17. #1438 B.suju (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2552 / 20:47
    ไรเตอร์สุดยอดเลย
    สนุกมากเลยคร้า
    kihae4ever

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 ธันวาคม 2552 / 20:40
    #1,438
    0
  18. #1437 KiHaE (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2552 / 13:08
    ซึ้งมากๆๆๆเลย แต่จบแล้ว เสียดายจัง (มดขึ้นจอแล้วตอนนี้ หวานเยิ้มเลย) ไรเตอร์แต่เก่งจังเลย เป็นกำลังใจให้นะ
    #1,437
    0
  19. #1435 kig kig (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2552 / 19:43

    ไรเต้อ แต่งเก่ง มากๆ ค่ะ
    ซึ้งงงง :D

    #1,435
    0
  20. #1429 kamoo (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2552 / 05:22
    บอกได้คำเดียวว่าหนุกคะ ถึงแม้ว่าอุปสรรคความรักจะเยอะมั่กมาก แต่บทสรุปก็สวยงามมากตามไปด้วย
    #1,429
    0
  21. #1302 Chocolatebrowni (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2552 / 17:47

    อ่านอีกรอบก็เศร้าเหมือนเดิม

    #1,302
    0
  22. #1147 litterrabbitza (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2552 / 19:31
    อ้ายยยย

    มาอ่านรอบที่2 อยู่ดีๆก็อยากอ่านขึ้นมาเฉยๆ

    อ้าย พี่จีนมาอ่านรอบ2ก็ยังเศร้ายังเขินตามเลนอ่า

    55+

    แล้วมาต่อเรื่อง กาแฟต่อเร้วๆนะค่ะ ลุ้นๆ คิเฮๆ

    อิอิ
    #1,147
    0
  23. #1146 Solina (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 เมษายน 2552 / 20:39
    เอ่อ.... ตามอ่านมาสองวันเต็ม T^T จบซะที.....


    ตอนแรกก็คิดๆอยู่ ว่าท่านประธานจะเล่นอะไรอีกรึเปล่าเพราะตั้งแต่โปรเจ็กจับคู่นั้นแล้ว แต่แบบ... จริงๆด้วย!!
    ตอนแรกแอบสะใจนะที่ หมวยน้อยจะแก้แค้นให้บอมมี่มันเจ็บ
    แต่อ่านๆไปสงสารอ่ะ T^T

    ยังไงก็... เดี๋ยวตามไปภาค 2 น้า ^ ^
    #1,146
    0
  24. #1145 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 มีนาคม 2552 / 02:08
    จบซะทีแต่อยากบอกว่าเรื่องนี้มันยืดไปนิดนึงนะแต่ก้อโอเคอะ มันยืดไปเรยทำให้ตัวเค้าเนี่ยโมโหเรยละ



    ถ้าจบไม่รุเรื่องก้อแย่จบงี้โอเคคะ
    #1,145
    0
  25. #1144 largefarm (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 16 มีนาคม 2552 / 15:03
       จบสักแล้ว จบแบบมีความสุข
    ดะ ดีจังเลย T^T (น้ำตาไหลพราก) 
    ในที่สุด คิเฮ ก็คู่กันเหมือนเดิมตลอดไป ^_^
    #1,144
    0