[ Fan Fic Kihae ( yaoi) ] :: Beautiful Disaster

ตอนที่ 61 : Beautifull Dissaster Charpter :: 57

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    8 พ.ค. 51

Beautifull  Dissaster  Charpter  ::  57

 

 

          เช้าวันนี้ผมกับคิบอมตัดสินใจกันว่าจะกลับไปรวมกับสมาชิกที่เหลือแล้วล่ะครับ หลังจาก

 

ที่ทานข้าวเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้วแม่กับพี่ดงฮวาก็ออกมาส่งผมกับคิบอมที่หน้าบ้าน

 

 

 

 

                กลับกันดีๆนะลูก ระวังด้วยล่ะเรื่องรถรา ดงเฮมาหาแม่หน่อยซิลูก แม่เรียกผมเข้าไป

 

ใกล้ๆ ก่อนจะสวมกอดผมอย่างแนบแน่น

 

 

 

 

                ตั้งใจทำงานนะลูก มีอะไรก็พูดจากันดีๆนะ อย่าใช้อารมณ์กัน คิบอมแม่ฝากดงเฮด้วยนะ

 

ลูก ประโยคสุดท้ายแม่หันไปพูดกับคนที่ยืนอยู่ทางข้างหลังของผม

 

 

 

 

                ครับ...ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะดูแลดงเฮเป็นอย่างดี...

 

 

 

                เออ...แล้วนี่จะกลับไปที่โซลกันเลยรึเปล่าห๊ะ คิบอม พี่ดงฮวาที่ท่าทางคงจะหมั่นไส้ผม

 

เต็มทนแล้ว จึงหันไปพูดกับคิบอม

 

 

 

                อ๋อ...ยังหรอกฮะ พอดีพวกสมาชิกที่เหลือบอกให้เราขับรถไปหาที่เกาะเชจูก่อนน่ะฮะ ไม่

 

รู้มีเรื่องอะไรนี่ก็กะว่าคงจะไปถึงตอนเย็นน่ะฮะ

 

 

 

 

                อืม...ขับรถขับราให้มันดีๆล่ะ ยังไงพี่ก็ฝากปลาตัวนี้ไปเลี้ยงให้มันดีๆด้วยนะ อย่าให้

 

ร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับมาแบบนี้อีกล่ะดงฮวามองหน้าผมอย่างล้อๆ

 

 

 

 

                พี่ดงฮวาอ้ะ...ไม่เคยเข้าข้างน้องเลย นี่แน่ะๆๆๆผมพูดก่อนจะวิ่งเข้าไปตีพี่ดงฮวา

 

 

 

 

                เอ๊า...หรือว่าไม่จริง มานี่มาเจ้าตัวยุ่งขอกอดหนึ่งทีพูดจบพี่ดงฮวาก็คว้าตัวผมเข้าไป

 

กอด กอดจากพี่ชายที่รักนี่ยังคงอบอุ่นไม่เปลี่ยนแปลงเลยนะ

 

 

 

 

                พี่คงหมดห่วงเราไปแล้วสินะ รู้มั้ยแม่น่ะเค้าหวงเรามากเลยนะ แต่ตอนนี้แม่เค้าคงจะหวง

 

พี่มากกว่าเราแล้วล่ะ...พี่ดงฮวาพูดออกมาเบาๆ

 

 

 

 

                เอ๊ะ...ทำไมล่ะครับแม่ แม่ไม่ห่วงด็องแล้วหรอ...ผมมองไปทางแม่อย่างน้อยใจ

 

 

 

 

                ใครว่าล่ะ นี่แหละน้า นิสัยชอบคิดไปก่อนทุกทีเลย ที่แม่เค้าหวงพี่มากกว่านายน่ะก็

 

เพราะว่า...เราน่ะไม่ใช่ของแม่อีกแล้ว แต่พี่ยังเป็นของแม่อยู่ ต่อไปนี้มีอะไรก็คุยกับคิบอมเค้าตรงๆ

 

นะ อย่าเอาแต่หนีมาแบบนี้... พี่ดงฮวาพูดก่อนจะปล่อยผมจากอ้อมแขน

 

 

 

 

                คิบอม...พี่ฝากดูแลน้องชายคนเดียวของพี่ด้วยนะ มันอาจจะเอาแต่ใจหรือขี้งอนไปบ้าง ก็

 

ช่วยยอมๆมันหน่อยนะ ยังไงก็คนรักกัน...พี่ดงฮวาพูดก่อนจะรวบตัวคิบอมไปกอดนิดนึง

 

 

 

 

                หลังจากนั้นผมกับคิบอมก็กล่าวคำลากับแม่และพี่ดงฮวา ก่อนจะขึ้นรถขับกันออกไป ผม

 

มองจากกระจกด้านข้างมองจนเห็นแม่และพี่ชายลับสายตาไป ขอบคุณนะครับที่อยู่เคียงข้างผมใน

 

วันที่ผมไม่ใคร ขอบคุณครับแม่...ขอบคุณนะฮะพี่ดงฮวา...และที่สำคัญ ขอบคุณนะครับ...พ่อ

 

 

 

                                                ********************************

 

 

                ดงเฮนายจะนอนก่อนก็ได้นะ ยังอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเกาะเชจู...คิบอมบอกผม

 

เบาๆขณะที่มองไปข้างหน้าเพื่อขับรถ

 

 

 

 

                ไม่เป็นไรหรอก ชั้นนั่งอยู่แบบนี้ดีกว่านายจะได้ไม่เหงาไง...ผมพูดออกไป ทั้งๆที่ความ

 

จริงๆก็เริ่มๆง่วงอยู่เหมือนกัน

 

 

 

 

                คิบอมหันไปมองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างอย่างขำๆ ง่วงยังไม่ยอมบอกว่าง่วงอีก แฟนใครนะ

 

น่ารักจริงๆเลย

 

 

 

 

          นอนไปเถอะน่า...ตาจะปิดอยู่แล้ว ไว้ถึงแล้วจะเรียกนะ อย่าดื้อน่า...นอนลงไปเถอะ

 

คิบอมไม่เป็นไรหรอก...

 

 

 

 

                อืม...เอางั้นก็ได้ แล้วถ้าอยากมีคนคุยด้วยก็ต้องรีบปลุกด็องนะ...

 

 

 

 

                ไม่เป็นไรเดี๋ยวไว้บอมจะต่อสายคุยกับสาวๆเองไม่เหงาหรอก...คิบอมพูดก่อนจะยิ้ม

 

อย่างยียวน

 

 

 

 

                อ๋อหรอ...งั้นก็คงมีเก็บไว้อีกเยอะเลยสินะ ตาบ้าเอ๊ย จอดเลยชั้นจะลงผมพูดด้วยน้ำเสียง

 

ที่เริ่มเคืองนิดๆ ชิ...เออ ไอ้คนหล่อ ไอ้หน้าตาดี ไอ้ตี๋เอ๊ย-*-

 

 

 

 

                ฮ่าๆๆ...ไม่เอาน่าอย่างอนสิ คิบอมก็มีแค่เจ้าปลาน้อยคนเดียวแหละ จะไปรักใครได้อีก

 

ล่ะ... คิบอมพูดก่อนจะหันมาสบตาผมอย่างจริงจัง เล่นเอาหน้าผมเริ่มขึ้นสีนิดๆแล้ว

 

 

 

 

                บ้า...ไม่คุยด้วยแล้วนอนดีกว่า...ผมตัดบทล้มตัวลงนอนกับหมอนทันที

 

 

 

 

                แน่ะ...เฉไฉเก่งซะด้วยคิบอมพูดก่อนจะจอดรถกับริมถนน แล้วเอื้อมมือไปหยิบเสื้อ

 

คลุมที่วางอยู่ทางเบาะหลังมาห่มให้ผม

 

 

 

 

                ห่มไว้นะ...เดี๋ยวจะคัดจมูกเพราะไอความเย็น...นอนซะนะไว้ถึงแล้วจะเรียก คิบอมพูด

 

ก่อนจะจรดริมฝีปากลงกับหน้าผากของดงเฮ ที่ตอนนี้ผล็อยหลับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

               

 

                                ***********************************************

 

 

                ดงเฮ...ด็อง...ตื่นได้แล้วถึงแล้ว...คิบอมเขย่าตัวผมเบาๆ เพื่อบอกว่าถึงที่หมายแล้ว

 

หลังจากที่ลงจากรถแล้วผมก็มองไปรอบๆที่เริ่มจะมืดสนิทแล้วเพราะตอนนี้ก็เกือบทุ่มแล้วด้วย

 

 

 

 

                คิบอม...ที่นี่มันที่ไหนกันน่ะผมถามคิบอมออกไปอย่างหวาดๆเพราะแถวนี้ไม่ค่อยมี

 

บ้านคนเลยมันเงียบจนน่ากลัวน่ะสิ

 

 

 

 

                อ๋อ...แถวนี้เป็นที่ส่วนตัวของครอบครัวซีวอนมันน่ะ มันเอามาสร้างบ้านพักตากอากาศ

 

เอาไว้นี่เดี๋ยวเดินไปนิดนึงก็ถึงบ้านมันแล้ว... โอ้โห ไอ้ซิมบ้ามันรวยขนาดที่กว้านซื้อที่เอามาทำ

 

บ้านแถวริมทะเลเล่นขนาดนี้เลยหรอเนี่ย โอ้โหนับถือๆ-*-

 

 

 

 

                ซักพักนึงผมกับคิบอมก็มาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งความจริงน่าจะเรียกว่าคฤหาสน์ก็

 

ได้มั้งครับถ้าวัดจากขนาดของมันใหญ่โตซะขนาดนี้ ซีวอนเอ๊ย ชั้นเชื่อแล้วว่าแกน่ะไฮโซจริงๆ

 

 

 

 

 

                รีบเข้าบ้านกันเถอะนะดงเฮ พวกพี่ๆคงจะรอนานกันมากแล้ว อยากจะรู้จริงๆเลยว่ามีเรื่อง

 

อะไรถึงต้องให้ขับรถอ้อมโลกมาขนาดนี้ด้วย...คิบอมบ่นอุบอิบก่อนจะจูงมือผมเดินเข้าบ้านไป

 

 

 

 

                เมื่อเปิดประตูบ้านเข้าก็ยิ่งน่ากลัวกว่าบรรยากาศข้างนอกบ้านอีกครับ ก็ทั้งบ้านไม่มีไฟเปิด

 

ไว้ซักดวงเลยน่ะสิ แถมยังเงียบสนิทอีกต่างหากเพราะเริ่มจะคิดถึงสิ่งที่ไม่มีชีวิตที่อาจจะแวะมา

 

ทักทายผมกับคิบอมแล้วน่ะสิ

 

 

 

                พี่ๆครับ...อยู่กันรึเปล่าครับ...คิบอมตัดสินใจตะโกนออกไป ทำไมเค้าไม่มีท่าทางว่าจะ

 

กลัวเลยล่ะผมนี่สิ สั่นไปหมดแล้ว บทสวดตอนแรกมันท่องยังไงวะเนี่ย-*-

 

 

 

 

                และแล้ว อยู่ดีๆทันในนั้น ไฟของทั้งบ้านก็สว่างพร้อมกับ พรึ่บ...

 

 

Beautifull  Dissaster  Charpter  ::  57

 

 

          เช้าวันนี้ผมกับคิบอมตัดสินใจกันว่าจะกลับไปรวมกับสมาชิกที่เหลือแล้วล่ะครับ หลังจาก

 

ที่ทานข้าวเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้วแม่กับพี่ดงฮวาก็ออกมาส่งผมกับคิบอมที่หน้าบ้าน

 

 

 

 

                กลับกันดีๆนะลูก ระวังด้วยล่ะเรื่องรถรา ดงเฮมาหาแม่หน่อยซิลูก แม่เรียกผมเข้าไป

 

ใกล้ๆ ก่อนจะสวมกอดผมอย่างแนบแน่น

 

 

 

 

                ตั้งใจทำงานนะลูก มีอะไรก็พูดจากันดีๆนะ อย่าใช้อารมณ์กัน คิบอมแม่ฝากดงเฮด้วยนะ

 

ลูก ประโยคสุดท้ายแม่หันไปพูดกับคนที่ยืนอยู่ทางข้างหลังของผม

 

 

 

 

                ครับ...ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะดูแลดงเฮเป็นอย่างดี...

 

 

 

                เออ...แล้วนี่จะกลับไปที่โซลกันเลยรึเปล่าห๊ะ คิบอม พี่ดงฮวาที่ท่าทางคงจะหมั่นไส้ผม

 

เต็มทนแล้ว จึงหันไปพูดกับคิบอม

 

 

 

                อ๋อ...ยังหรอกฮะ พอดีพวกสมาชิกที่เหลือบอกให้เราขับรถไปหาที่เกาะเชจูก่อนน่ะฮะ ไม่

 

รู้มีเรื่องอะไรนี่ก็กะว่าคงจะไปถึงตอนเย็นน่ะฮะ

 

 

 

 

                อืม...ขับรถขับราให้มันดีๆล่ะ ยังไงพี่ก็ฝากปลาตัวนี้ไปเลี้ยงให้มันดีๆด้วยนะ อย่าให้

 

ร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับมาแบบนี้อีกล่ะดงฮวามองหน้าผมอย่างล้อๆ

 

 

 

 

                พี่ดงฮวาอ้ะ...ไม่เคยเข้าข้างน้องเลย นี่แน่ะๆๆๆผมพูดก่อนจะวิ่งเข้าไปตีพี่ดงฮวา

 

 

 

 

                เอ๊า...หรือว่าไม่จริง มานี่มาเจ้าตัวยุ่งขอกอดหนึ่งทีพูดจบพี่ดงฮวาก็คว้าตัวผมเข้าไป

 

กอด กอดจากพี่ชายที่รักนี่ยังคงอบอุ่นไม่เปลี่ยนแปลงเลยนะ

 

 

 

 

                พี่คงหมดห่วงเราไปแล้วสินะ รู้มั้ยแม่น่ะเค้าหวงเรามากเลยนะ แต่ตอนนี้แม่เค้าคงจะหวง

 

พี่มากกว่าเราแล้วล่ะ...พี่ดงฮวาพูดออกมาเบาๆ

 

 

 

 

                เอ๊ะ...ทำไมล่ะครับแม่ แม่ไม่ห่วงด็องแล้วหรอ...ผมมองไปทางแม่อย่างน้อยใจ

 

 

 

 

                ใครว่าล่ะ นี่แหละน้า นิสัยชอบคิดไปก่อนทุกทีเลย ที่แม่เค้าหวงพี่มากกว่านายน่ะก็

 

เพราะว่า...เราน่ะไม่ใช่ของแม่อีกแล้ว แต่พี่ยังเป็นของแม่อยู่ ต่อไปนี้มีอะไรก็คุยกับคิบอมเค้าตรงๆ

 

นะ อย่าเอาแต่หนีมาแบบนี้... พี่ดงฮวาพูดก่อนจะปล่อยผมจากอ้อมแขน

 

 

 

 

                คิบอม...พี่ฝากดูแลน้องชายคนเดียวของพี่ด้วยนะ มันอาจจะเอาแต่ใจหรือขี้งอนไปบ้าง ก็

 

ช่วยยอมๆมันหน่อยนะ ยังไงก็คนรักกัน...พี่ดงฮวาพูดก่อนจะรวบตัวคิบอมไปกอดนิดนึง

 

 

 

 

                หลังจากนั้นผมกับคิบอมก็กล่าวคำลากับแม่และพี่ดงฮวา ก่อนจะขึ้นรถขับกันออกไป ผม

 

มองจากกระจกด้านข้างมองจนเห็นแม่และพี่ชายลับสายตาไป ขอบคุณนะครับที่อยู่เคียงข้างผมใน

 

วันที่ผมไม่ใคร ขอบคุณครับแม่...ขอบคุณนะฮะพี่ดงฮวา...และที่สำคัญ ขอบคุณนะครับ...พ่อ

 

 

 

                                                ********************************

 

 

                ดงเฮนายจะนอนก่อนก็ได้นะ ยังอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเกาะเชจู...คิบอมบอกผม

 

เบาๆขณะที่มองไปข้างหน้าเพื่อขับรถ

 

 

 

 

                ไม่เป็นไรหรอก ชั้นนั่งอยู่แบบนี้ดีกว่านายจะได้ไม่เหงาไง...ผมพูดออกไป ทั้งๆที่ความ

 

จริงๆก็เริ่มๆง่วงอยู่เหมือนกัน

 

 

 

 

                คิบอมหันไปมองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างอย่างขำๆ ง่วงยังไม่ยอมบอกว่าง่วงอีก แฟนใครนะ

 

น่ารักจริงๆเลย

 

 

 

 

          นอนไปเถอะน่า...ตาจะปิดอยู่แล้ว ไว้ถึงแล้วจะเรียกนะ อย่าดื้อน่า...นอนลงไปเถอะ

 

คิบอมไม่เป็นไรหรอก...

 

 

 

 

                อืม...เอางั้นก็ได้ แล้วถ้าอยากมีคนคุยด้วยก็ต้องรีบปลุกด็องนะ...

 

 

 

 

                ไม่เป็นไรเดี๋ยวไว้บอมจะต่อสายคุยกับสาวๆเองไม่เหงาหรอก...คิบอมพูดก่อนจะยิ้ม

 

อย่างยียวน

 

 

 

 

                อ๋อหรอ...งั้นก็คงมีเก็บไว้อีกเยอะเลยสินะ ตาบ้าเอ๊ย จอดเลยชั้นจะลงผมพูดด้วยน้ำเสียง

 

ที่เริ่มเคืองนิดๆ ชิ...เออ ไอ้คนหล่อ ไอ้หน้าตาดี ไอ้ตี๋เอ๊ย-*-

 

 

 

 

                ฮ่าๆๆ...ไม่เอาน่าอย่างอนสิ คิบอมก็มีแค่เจ้าปลาน้อยคนเดียวแหละ จะไปรักใครได้อีก

 

ล่ะ... คิบอมพูดก่อนจะหันมาสบตาผมอย่างจริงจัง เล่นเอาหน้าผมเริ่มขึ้นสีนิดๆแล้ว

 

 

 

 

                บ้า...ไม่คุยด้วยแล้วนอนดีกว่า...ผมตัดบทล้มตัวลงนอนกับหมอนทันที

 

 

 

 

                แน่ะ...เฉไฉเก่งซะด้วยคิบอมพูดก่อนจะจอดรถกับริมถนน แล้วเอื้อมมือไปหยิบเสื้อ

 

คลุมที่วางอยู่ทางเบาะหลังมาห่มให้ผม

 

 

 

 

                ห่มไว้นะ...เดี๋ยวจะคัดจมูกเพราะไอความเย็น...นอนซะนะไว้ถึงแล้วจะเรียก คิบอมพูด

 

ก่อนจะจรดริมฝีปากลงกับหน้าผากของดงเฮ ที่ตอนนี้ผล็อยหลับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

               

 

                                ***********************************************

 

 

                ดงเฮ...ด็อง...ตื่นได้แล้วถึงแล้ว...คิบอมเขย่าตัวผมเบาๆ เพื่อบอกว่าถึงที่หมายแล้ว

 

หลังจากที่ลงจากรถแล้วผมก็มองไปรอบๆที่เริ่มจะมืดสนิทแล้วเพราะตอนนี้ก็เกือบทุ่มแล้วด้วย

 

 

 

 

                คิบอม...ที่นี่มันที่ไหนกันน่ะผมถามคิบอมออกไปอย่างหวาดๆเพราะแถวนี้ไม่ค่อยมี

 

บ้านคนเลยมันเงียบจนน่ากลัวน่ะสิ

 

 

 

 

                อ๋อ...แถวนี้เป็นที่ส่วนตัวของครอบครัวซีวอนมันน่ะ มันเอามาสร้างบ้านพักตากอากาศ

 

เอาไว้นี่เดี๋ยวเดินไปนิดนึงก็ถึงบ้านมันแล้ว... โอ้โห ไอ้ซิมบ้ามันรวยขนาดที่กว้านซื้อที่เอามาทำ

 

บ้านแถวริมทะเลเล่นขนาดนี้เลยหรอเนี่ย โอ้โหนับถือๆ-*-

 

 

 

 

                ซักพักนึงผมกับคิบอมก็มาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งความจริงน่าจะเรียกว่าคฤหาสน์ก็

 

ได้มั้งครับถ้าวัดจากขนาดของมันใหญ่โตซะขนาดนี้ ซีวอนเอ๊ย ชั้นเชื่อแล้วว่าแกน่ะไฮโซจริงๆ

 

 

 

 

 

                รีบเข้าบ้านกันเถอะนะดงเฮ พวกพี่ๆคงจะรอนานกันมากแล้ว อยากจะรู้จริงๆเลยว่ามีเรื่อง

 

อะไรถึงต้องให้ขับรถอ้อมโลกมาขนาดนี้ด้วย...คิบอมบ่นอุบอิบก่อนจะจูงมือผมเดินเข้าบ้านไป

 

 

 

 

                เมื่อเปิดประตูบ้านเข้าก็ยิ่งน่ากลัวกว่าบรรยากาศข้างนอกบ้านอีกครับ ก็ทั้งบ้านไม่มีไฟเปิด

 

ไว้ซักดวงเลยน่ะสิ แถมยังเงียบสนิทอีกต่างหากเพราะเริ่มจะคิดถึงสิ่งที่ไม่มีชีวิตที่อาจจะแวะมา

 

ทักทายผมกับคิบอมแล้วน่ะสิ

 

 

 

                พี่ๆครับ...อยู่กันรึเปล่าครับ...คิบอมตัดสินใจตะโกนออกไป ทำไมเค้าไม่มีท่าทางว่าจะ

 

กลัวเลยล่ะผมนี่สิ สั่นไปหมดแล้ว บทสวดตอนแรกมันท่องยังไงวะเนี่ย-*-

 

 

 

 

                และแล้ว อยู่ดีๆทันในนั้น ไฟของทั้งบ้านก็สว่างพร้อมกับ พรึ่บ...

 

 

 

                                                *****************************

 

                                                *****************************
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,034 ความคิดเห็น

  1. #2977 mary you (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 15:52
    มีเซอร์ไพรท์ด้วยอ่ะ 
    #2,977
    0
  2. #2863 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 23:35
    มีเซอร์ไพรซ์ให้คิเฮแน่ๆเลย
    พี่ดงฮวาอยากมีแฟนไหม เค้าว่างนะ อิอิ
    #2,863
    0
  3. #2763 love donghae (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 เมษายน 2555 / 10:15
    หือออออออ


    เกิดอะไรขึ้นอ่าาาาา
    #2,763
    0
  4. #2650 KIHAE*129 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 22:03
    ครอบครัวที่แสนอบอุ่น

    ทำไรกันอ่ะ

    #2,650
    0
  5. #2528 OoMy (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 16:02
     เกิดอะไรหว่า
    #2,528
    0
  6. #2351 TEM_MIN (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:47
    โอ่วว ว ว
    #2,351
    0
  7. #2093 pan14 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 15:42
    มันเกิดอะไรขึ้น....ต้องตามไปดู...
    #2,093
    0
  8. #2024 LoVe137 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 13:41
    ตื่นเต้นๆๆๆๆ
    #2,024
    0
  9. #1954 mykimki (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 11:44
    เกิดอะไรขึ้น ? ไปอ่านต่อ
    #1,954
    0
  10. #1883 Nene-Kihae (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 16:59
    ตื่นเต้นๆๆๆๆๆ

    ลุ้นๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,883
    0
  11. #1740 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 08:10

    เกิดไรขึ้นๆ
    โฮกก**
    ตื่นเต้นๆๆ
    = =

    #1,740
    0
  12. #1674 faddist (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 11:22
    เกิดไรขึ้น
    #1,674
    0
  13. #1479 Miha28 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 21:05
    มันเกิดอะไรขึ้นนะ !?!
    #1,479
    0
  14. #1316 litterrabbitza (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 10:56
    โรคกลัวผีอิด๊องกำเลิบแล้วว

    งื้อจำไม่ได้แล้วอ่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้น
    #1,316
    0
  15. #1291 Chocolatebrowni (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2552 / 15:24
    เกิดอะไรขึ้นอ่า
    #1,291
    0