[ Fan Fic Kihae ( yaoi) ] :: Beautiful Disaster

ตอนที่ 60 : Beautifull Dissaster Charpter :: 56

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,738
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 พ.ค. 51

Beautifull  Dissaster  Charpter  ::  56

 

 

                  

          อ๊าก...ปวดหัวชะมัดเลยครับ ผมพยายามเปิดเปลือกอันหนักอึ้งขึ้น สิ่งที่เห็นเป็นอย่างแรกก็

 

คือเพดานสีขาวครับ จากนั้นเมื่อเบือนสายตามาทางด้านซ้ายแล้วก็เจอกับคนที่ทำให้หัวใจของผม

 

พองโต ใบหน้าของดงเฮที่หลับฟุบอยู่ใกล้ผมเพียงนิดเดียว

 

 

 

                มือของผมก็ถูกมือเล็กของเค้ากอบกุม พระเจ้าครับ นี่แสดงว่าเรื่องเมื่อคืนนี้เป็นเรื่องราวที่

 

เกิดขึ้นจริงๆ ไม่ใช่ว่าผมฝันไปเพียงข้างเดียวใช่มั้ยครับ ดงเฮ...นายให้อภัยชั้นแล้วจริงๆ

 

 

 

                ผมไม่เคยรู้สึกมีความสุขขนาดนี้มาก่อนเลยครับในชีวิต ผมค่อยๆไล้มือเบาๆ ไปที่หน้าของ

 

ดงเฮเพื่อปัดไรผมที่ยาวมากแล้วเกี่ยวพันหน้าจนยุ่งไปหมด ใบหน้านายตอนนี้นี่ทำให้ชั้นอยากจะลัก

 

หลับจริงๆเลย

 

 

 

                แล้วผมก็ต้องรีบชักมือกลับทันทีเมื่อเห็นว่าดงเฮเริ่มขยับตัวยุกยิกไปมาแล้ว ก่อนจะรีบปิด

 

เปลือกตาลงแกล้งยังทำเป็นหลับไม่ได้สติเหมือนเดิม

 

 

 

                ดงเฮเงยหน้าขึ้นเพื่อมองผม และมือทั้งสองที่กุมมือผมเอาไว้ก็บีบแน่นมากขึ้น

 

 

 

 

                คิบอม...ทำไมนายถึงไม่ฟื้นซะทีเนี่ย จะนอนไปถึงไหนตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะดงเฮพูดก่อน

 

จะจ้องมาที่ผมเอาเป็นเอาตายเลยครับ ถ้าลืมไปว่าผมต้องแกล้งนอนต่อไปมีหวังผมต้องแอบ

 

หลุดก๊ากแน่ๆเลยก็ดูน้ำเสียงเค้าสิ อ้อนซะ

 

 

 

                คิบอม...นายแก้มป่อง ลุกขึ้นมาเลยนะถ้าไม่ลุกชั้นจะงอนจริงๆด้วยลุกสิ นี่แน่ะๆๆดงเฮ

 

พูดก่อนจะก้มลงจูบที่มือผมซ้ำไปซ้ำมาหลายที โอ๊ย คิบอมคนนี้มีความสุขจังเลยคร้าบ คอยดูนะผม

 

จะไม่ล้างมือเลยตลอดชีวิต-*-

 

 

 

                ดงเฮเอื้อมมือมาอังไว้ที่หน้าผากของผม ตัวก็เริ่มเย็นลงมากแล้วนี่นาทำไมถึงไม่ฟื้นซะที

 

ล่ะ...จากนั้นดงเฮก็หยิบผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นมาเช็ดตัวให้ผม ดูเค้าจะเขินไม่น้อยเลยนะเนี่ย555+

 

 

 

                ฮือ...คิบอม...ฮึกๆ ฟื้นซะทีสิ อย่าทำเป็นเงียบติงแบบนี้ ชั้นกลัวนะ ตื่นขึ้นมาบอกว่ารักชั้น

 

ซักหน่อยสิคิบอม..อ้าวไหงจากหวานเมื่อกี๊กลายเป็นน้ำตาท่วมจอแบบนี้ไปได้ครับเนี่ย ดงเฮน้ำตา

 

ไหลเป็นเขื่อนแตกเลยครับ เล่นเอาคิบอมคนนี้งง

 

 

 

                คิบอม...ชั้นขอโทษนะ แต่ว่านายอย่าแต่นอนหลับแบบนี้สิ ชั้นใจไม่ดีเลยนะ ชั้นรักนาย

 

นะ ดงเฮรักคิบอมมากๆๆ มากที่สุดในโลกเลย ฮึก...ฟื้นสิคิบอม

 

 

 

                ในขณะที่ผมกำลังจะลืมตาขึ้นนั้นพี่ดงฮวาก็ดันเปิดประตูห้องเข้ามาซะก่อน

 

 

 

                เป็นอะไรของแกเนี่ยไอ้ปลา ว่าที่สามีแกน่ะแค่เป็นไข้นะเว้ย ไม่ใช่ลูคิเมียระยะสุดท้าย

 

ร้องไห้ร้องห่มซะยังกะว่ามันจะตายวันตายพรุ่งอย่างนั้นแหละเอ่อ...ผมเชื่อแล้วล่ะครับว่าพี่น้องคู่

 

นี้เค้ารักกันจริงๆ-*-

 

 

 

 

                พี่ดงฮวา จะไม่ให้ผมร้องได้ยังไงล่ะ พี่ก็ดูคิบอมสิ นอนนิ่งไม่ได้สติแบบนี้ผมจะวางใจได้

 

ยังไงล่ะ...ดงเฮหันไปตอกกลับพี่ชาย เอ่อ...ดงเฮนี่สรุปนายอยากให้ชั้นอยู่รึชั้นตายกันแน่เนี่ย

 

 

 

                เอาเข้าไปไอ้นี่เว้ย งั้นแกก็ลองเอาหูแกเนี่ยไปแนบกับที่อกข้างซ้ายของไอ้คิบอมมันซิว่า

 

หัวใจมันยังเต้นอยู่รึเปล่าหรือว่าเงียบไปตั้งนานแล้ว ร้องไห้อยู่ได้รำคาญเว้ยพี่ดงฮวาประชดดงเฮ

 

ออกมา

 

 

 

                เออ...จริงด้วยนั่นสิ...ดงเฮพูดก่อนจะจัดแจงเอาหูมาแนบกับอกของผม เฮ้ย...นี่เค้า

 

ประชดนะนายจะซื่อทำไมเนี่ย-*-

 

 

 

 

                ผมผงกหัวลืมตาขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองหน้าพี่ดงฮวา และพี่เค้าก็ดูจะตกใจไม่น้อยแต่ก็ยังเก็บ

 

เสียงเอาไว้ได้ ผมยักคิ้วให้พี่เค้า 2 ที ซึ้งพี่เค้าก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

 

 

 

                นี่ดงเฮชั้นถามนายจริงๆเหอะนะ...พี่ดงฮวาถามดงเฮออกมาเมื่อเห็นว่าดงเฮยอมกลับมา

 

นั่งลงที่เก้าอี้แล้ว

 

 

 

                นายรักคิบอมจริงๆหรอ...โอ้โหพี่ครับ ผมอยากรู้มากเลยครับคำถามนี้

 

 

 

                เอ่อ...ทำไมพี่ถามอย่างนี้เนี่ย คือ...แล้ว...ถ้าไม่รัก...จะมานั่งเครียดแบบนี้รึไงล่ะดงเฮ

 

ตอบออกมาอย่างอ้อมแอ้ม อิอิมีความสุขจังโว้ย

 

 

 

                รักทั้งๆที่เมื่อก่อนมันทำให้นายเสียใจนี่นะฉึก...เอ่อเหมือนมีมีดปักกลางหัวใจเลยครับ

 

 

 

                ครับ รัก...ผมคงไม่สามารถโกหกหัวใจตัวเองได้อีกแล้ว ไม่ว่าจะผ่านไปเท่าไหร่ผมก็ยังคง

 

แต่คิบอมคนเดียวนั่นแหละครับดงเฮตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

 

 

 

                เอาล่ะหวังว่าคงจะพอใจแล้วล่ะนะ นี่ก็ข้าวต้มนะ คิบอมฟื้นเมื่อไหร่ก็เอาให้เค้ากินด้วยละ

 

กัน วันนี้นายไม่ต้องลงไปข้างล่างก็ได้นะอยู่เฝ้าว่าที่สามีนายไปนั่นแหละพี่ดงฮวาพูดขึ้นมาลอยๆ

 

เหมือนจะพูดกับผมแล้วก็เดินออกจากห้องไป

 

 

                                ****************************************************

 

 

                อ้าวดงฮวาเป็นไงบ้างลูกคิบอมเค้าฟื้นรึยัง...คุณนายลีถามลูกชายทันทีที่เห็นเดินลงมา

 

จากข้างบน

 

 

 

                ช่างเถอะครับแม่ เอาเป็นว่าแม่รู้ไว้แค่ว่า ไอ้ลูกเขยของแม่คนนี้มันแสบจริงๆ แบบนี้นี่

 

แหละที่จะคุมลูกสาวของแม่อยู่55+ดงฮวาพูดอย่างสบายอารมณ์ก่อนจะเดินออกไป ทิ้งให้ผู้เป็นแม่

 

ได้แต่ยืนงง ด้วยสีหน้าที่สงสัยอยู่อย่างนั้น

 

                                ****************************************

 

 

                ตอนนี้ในห้องบรรยากาศก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละครับ ดงเฮเอาแต่ร้องห่มร้องไห้อยู่ข้างๆ

 

เตียงของผม ว้า...ยังงี้ก็แกล้งไม่สนุกแล้วล่ะสิ เปิดเผยตัวดีกว่ามั้ง

 

 

 

                คิบอม...ตื่นขึ้นมาเถอะ ชั้นยอมทำทุกอย่างแล้ว ลืมตาขึ้นมาสิ...ดงเฮพูดก่อนจะลุกขึ้นมา

 

กอดผมเอาไว้ทั้งตัว

 

 

 

                ยอมทุกอย่างแน่นะ แล้วรักคิบอมคนนี้บ้างรึเปล่าล่ะ...ผมถามขึ้นมาลอยๆ

 

 

 

                รักสิ...รักมากด้วย อ๊ะ!!!คิบอม...นาย...ฟื้นตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย...ดงเฮร้องออกมาอย่าง

 

ตกใจและปล่อยมือที่กอดผมเอาไว้ทันที

 

 

 

                ก็นานพอสมควร ที่จะได้ยินอะไรดีๆแล้วล่ะผมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ไปให้คนที่อยู่ด้านหน้า

 

ของผม

 

 

 

                อย่างงี้ก็แสดงว่านายก็ต้องแกล้งหลับมาตั้งแต่ต้นแล้วน่ะสิ คนเจ้าเล่ห์ นี่แน่ะๆๆๆดงเฮ

 

เข้ามาระรัวทุบอกผมอย่างแรง

 

 

 

                โอ๊ยๆๆ ดงเฮ ชั้นเจ็บนะ...ผมรวบมือเล็กๆ 2 ข้างของเค้าเอาไว้ก่อนจะมองลึกลงไปใน

 

ดวงตากลมโตนั้น เป็นเวลาเนิ่นนานเหลือเกินที่ผมไม่ได้รับสายตาแบบนี้จากเค้า

 

 

 

                ขอบใจนะดงเฮ...ผมเอ่ยออกไปเบาๆ

 

 

 

                ขอบใจอะไรกันคิบอม นายมาขอบใจอะไรชั้นดงเฮถามออกมาอย่างสงสัย

 

 

 

 

                ก็ขอบใจที่นายยอมให้โอกาสผู้ชายคนนี้อีกครั้ง ขอบคุณที่กลับมานะดงเฮคนนั้น คนที่

 

รักคิบอมที่ร้ายกาจคนนี้ ขอบใจจริงๆผมพูดออกไปอย่างรู้สึกผิด

 

 

 

                ไม่เป็นไรหรอก ชั้นว่าลืมมันไปเถอะนะ เรื่องราวที่ผ่านมาแบบนั้น ดูสิเรามากินข้าวต้ม

 

กันดีกว่าน่ากินมากเลยนะดงเฮยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนก่อนจะยกถ้วยข้าวต้มมาวางไว้ข้างหน้าผม

 

 

 

 

                ป้อนหน่อยได้มั้ย...ผมพูดออกไปอย่างอ้อนๆ

 

 

 

 

                บ้าน่า....ดงเฮหน้าเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ แต่ก็ยังยินยอมที่จะป้อนข้าวต้มผมแต่โดยดี

 

รู้สึกว่าอาหารมื้อนี้นี่จะเป็นมื้อที่อร่อยที่สุดเท่าที่ผมเคยกินมาแล้วล่ะมั้งครับ ^0^

 

 

 

 

                จนเมื่อกินข้าวต้มจนหมดถ้วยแล้ว ผมก็เริ่มต้นเล่าเรื่องทุกอย่างที่รู้มาจากชางมินให้ดงเฮฟัง

 

ดูท่าทางดงเฮก็ไม่ต่างจากผมเลยครับ ออกแนวอึ้ง ทึ่ง งง เหมือนกันเปี๊ยบ

 

 

 

 

                นี่ก็แสดงว่า...ชั้นก็โดนไอ้มินมันตลบหลังหลอกน่ะสิ หนอยไอ้น้องประเสริฐ อย่าให้ชั้น

 

เจอหน้าก่อนนะ พ่อจะเตะให้กระเด็นเลย

 

 

 

 

                ไม่เอาน่าดงเฮ พูดจาไม่น่ารักเลยเหมือนตัวเลย...ผมพูดออกไปอย่างจริงจัง ก็ไม่ชอบนี่

 

นาที่เห็นคนน่ารักตรงหน้านี่พูดจาไม่เหมาะสมกับตัวเองบ้างเลย

 

 

 

 

                เอ่อ...ขอโทษชั้นลืมไปว่าคิบอมไม่ชอบ...ดงเฮสีหน้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัดเลยครับ ทำ

 

เอาผมเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาอีกรอบแล้ว

 

 

 

 

                ช่างมันเถอะน่าดงเฮ อีกอย่างนะ ถ้าเราไม่ได้ชางมินช่วย เรื่อราวมันก็คงไม่มาลงเอยแบบ

 

นี้หรอกจริงมั้ย เราควรจะต้องขอบใจชางมินกับอารามากกว่าสิ

 

 

 

 

                นั่นสินะ...ชางมินไว้ฮยองกับไปคงจะต้องพานายไปเลี้ยงอะไรอร่อยๆซะหน่อยแล้ว แต่

 

กับอารา...

 

 

 

 

                ทำไมหรอดงเฮ...พอพูดถึงอารา ดงเฮกลับเงียบไปเฉยๆซะงั้น

 

 

 

                คิบอม...ชั้นรู้สึกแย่จังเลย ที่ไปเข้าใจอาราผิดๆแบบนั้น ชั้นคงจะเข้าหน้าน้องไม่ติดแล้ว

 

ล่ะ

 

 

 

 

                ไม่หรอกดงเฮ อาราเค้าไม่ได้ติดใจอะไรหรอก ไว้กลับไปเราไปหาเค้าด้วยกันนะ แล้ว

 

ดงเฮก็จะได้รู้จักกับยองจุนแฟนของอารา เค้าเป็นคนที่ดีมากเลยนะ...ผมพูดอย่างปลอบใจ

 

 

 

 

                สัญญาแล้วนะ...ดงเฮพูดก่อนจะยื่นนิ้วก้อยออกมาข้างหน้า ท่าทางเค้านี่น่ารักจริงๆเลย

 

 

 

 

                แน่นอน สัญญาสิครับ ที่รักผมยื่นนิ้วออกไปเกี่ยวกับเค้า

 

 

 

 

                ทั้งสองคนยิ้มให้กันด้วยความรักที่เต็มเปี่ยมในหัวใจ และคิดว่าเรื่องราวที่ผ่านมามันช่าง

 

เป็นอดีตที่เลวร้าย ที่พวกเค้าควรจะลบเลือนมันไปจากความทรงจำ และเริ่มต้นกันใหม่กับวันพรุ่งนี้

 

วันที่สดใส วันที่พวกเค้าจะมีเพียงกันและกัน แต่ใครจะรู้บ้างว่า มันจะเป็นความสุขจริงๆหรือไม่...

 

 

 

                                                ************************************

 

กลับมาซะที ขอโทษที่หายไปนานนะคร้าบ ก็เราขอคอมเม้นท์ไว้เท่าไหร่ล่ะ ความจริงมันก็เป็นแค่ข้ออ้างนั่นแหละนะ ความจริงเราไปหารูปคิบอม ดงเฮ ชางมิน มาทำหน้าปกฟิคน่ะ หารูปใหญ่ๆไม่ค่อยได้เลย อีกอย่างก็ต้องมานั่งแก้บทด้วย เพราะว่าแก้จากที่มีคนตาย ให้ไม่ตายแล้ว จะได้จบแอบแฮปปี้ เอนดิ้งจรงๆกัน 555 คราวหน้าจากลับมาอัพอีกเมื่อไหร่ก็จาดูตามความคิดเห็นตามคอมเม้นท์น่นแหละคร้าบ รักนะคร้าบ^0^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,034 ความคิดเห็น

  1. #2976 mary you (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 15:31
    พอคืนดีกันแล้วก็หวานกันจริงๆเลยอ่ะ >///<


    #2,976
    0
  2. #2862 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 23:28
    แหมๆๆๆ พอดีกันแล้ว ก็หวานใส่กันเลยนะ
    อิจฉาวุ้ย

    #2,862
    0
  3. #2762 love donghae (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 12 เมษายน 2555 / 10:12
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด


    หวานม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก



    >////////<


    แต่บอมแสบจิงๆอ่า
    #2,762
    0
  4. #2649 KIHAE*129 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 21:55
    อ๊ายยยยยยยย

    หวานค่ะ
    #2,649
    0
  5. #2527 OoMy (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 15:55
     น่ารักๆๆๆๆ >O<
    #2,527
    0
  6. #2350 TEM_MIN (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:43
    เย่ๆๆ รักกันแล้วๆๆ
    #2,350
    0
  7. #2177 Kim kibum is my luv (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 11:59

    รอเวลานี้มานานแสนนาน TT หวานจนมดขึ้น

    ฮึ่ย!อิจฉา โว้ยยย[เอ๊ะ ถ้าจะบ้า]

    #2,177
    0
  8. #2092 pan14 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 21:57
    ดีกันแล้วก้อหวานซาน่ารักเชียว
    #2,092
    0
  9. #2023 LoVe137 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 13:38
    คิเฮๆๆๆๆๆ น่ารักที่สุด
    #2,023
    0
  10. #1953 mykimki (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 11:34
    คิเฮ  แฮบปี้แล้ว 
    #1,953
    0
  11. #1882 Nene-Kihae (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 16:55
    น่ารักสุดๆๆๆๆๆ >/////////<

    เขินแทนนนนนนนนน
    #1,882
    0
  12. #1739 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 เมษายน 2553 / 23:19

    น่ารักๆ
    คริคริๆ

    #1,739
    0
  13. #1673 faddist (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 11:18
    ในที่สุดก้อจบลงด้วยดี
    #1,673
    0
  14. #1478 Miha28 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 21:02
    เย้ ลงเอยกันเรียบร้อยแล้วววววววววว >< ดีใจ
    #1,478
    0
  15. #1387 -Nueng-Love-SJ- (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2552 / 20:25
    ว้าวๆๆๆ ดีกันแล้ว

    ดีใจที่สุดในโลกเลย อิอิ
    #1,387
    0
  16. #1315 litterrabbitza (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 10:51
    น่ารักกันจริ้งงง

    หวานไปไหน
    #1,315
    0
  17. #1290 Chocolatebrowni (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2552 / 15:10
    หวานกันจังเลยย
    #1,290
    0
  18. #1114 รักคิเฮ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 18 เมษายน 2552 / 14:30
    หวานกันสักทีคู่นี้ อ๊ากกก><
    #1,114
    0