[ Fan Fic Kihae ( yaoi) ] :: Beautiful Disaster

ตอนที่ 58 : Beautifull Dissaster Charpter :: 54

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 เม.ย. 51

 

 

 

          มองไปที่นาฬิกาเรือนใหญ่ที่กลางบ้านก็พบว่าตอนนี้มันเป็นเวลาเกือบจะทุ่มแล้ว ผมมอง

 

เลยออกไปยังที่ถนน ก็ยังพบว่าคิบอมเค้ายังนั่งอยู่ที่เดิมไม่ผิดเพี้ยนเลยครับ นายจะบ้ารึไงเนี่ยเดี๋ยวยุง

 

ก็ได้มาอุ้มไปกินหรอก

 

 

 

 

                นี่...ดงเฮลูกจะปล่อยเค้าไว้แบบนั้นจริงๆหรอลูก ฝนมันก็ตั้งเค้าว่าจะตกแล้วนะ ไปตาม

 

เค้าเข้ามาในบ้านเถอะลูกคุณนายลีถามลูกชายคนเล็กออกมาเบาๆอย่างกลุ้มใจ

 

 

 

 

                ก็ช่างเค้าสิครับแม่ผมไม่ได้ขอร้องให้เค้านั่งซะหน่อย อยากกลับก็กลับไปสิผมตอบแม่

 

อย่างไม่สนใจ ชิ...อยากเป็นไข้เลือดออกตายก็ตามใจ สมน้ำหน้า

 

 

 

 

                แต่เค้ายังไม่ได้กินอะไรลงท้องเลยนะลูกตั้งแต่มาน่ะ ไม่คิดว่ามันจะใจร้ายกับเค้าไปหน่อย

 

หรอลูก ยังไงก็คนรักกัน ผมหันขวับทันทีที่ได้ยินแม่พูดแบบนั้น

 

 

 

 

                คนเคยรักฮะแม่ ผมแค่...เคยรักเค้าเท่านั้น

 

 

 

 

                โกหกใจตัวเองมันไม่ดีนะดงเฮ หัวใจบอกอะไรก็ควรจะทำตามที่มันบอกสิดงฮวาเอ่ย

 

ออกมาขณะที่กำลังอ่านนิตยาสารเล่มหนึ่งอยู่แต่ทำไมมันดูคุ้นๆจังเลยนะ

 

 

 

 

                แล้วยังไงล่ะ ไม่ต้องมายุ่งเลย แล้วนั่นอ่านอะไรอยู่น่ะ

 

 

 

 

                เอ้า...อยากดูก็ดูสิดงฮวาโยนนิตยาสารเล่มนั้นมาให้ผม ผมแทบจะโยนทิ้งทันทีเมื่อเห็น

 

ว่ามันก็คือ หนังสือตอนที่ถ่ายแบบคู่คิเฮนั่นแหละครับ แล้วก็มีประวัติของผมกับคิบอม

 

 

 

 

                อะไรกันเนี่ย...ทำไมภาพของผมกับเค้ามันถึงได้ออกมาหวานแหววแบบนี้ล่ะ อี๋เห็นแล้วขน

 

ลุก เกลียดๆๆๆๆ ถึงแม้สมองจะสั่งมาให้คิดแบบนั้น แต่หัวใจของผมมันกลับสั่งให้มือเปิดไปยัง

 

หน้าต่อๆไป ไม่รู้ตัวเหมือนกันครับว่ามันมีรอยยิ้มเกิดขึ้นบนใบหน้าผมได้ยังไง ผมยังคงเปิดอ่านมัน

 

ไปเรื่อยๆ

 

 

 

                                                ******************************

 

 

                ผมนั่งอยู่ตรงนี้มาได้เกือบจะ 8 ชั่วโมงแล้วล่ะครับ ยังไม่มีทีท่าว่าคนในบ้านจะเปิดประตู

 

ออกมาต้อนรับผมเลย ดงเฮ...นี่นายจะใจจืดใจดำกับชั้นแบบนี้จริงหรอเนี่ย

 

 

 

 

                ไอ้ยุ่งบ้าพวกนี้มันก็จะอะไรกันนักกันหนาวะ กัดอยู่นั่นแหละเจ็บเป็นเหมือนกันนะเว้ย แต่

 

ว่า...ยังไงก็มาถึงขั้นนี้แล้วจะเป็นอะไรตายก็ช่างมันเถอะครับ เจ็บแค่นนี้ยังน้อยไปเมื่อเทียบกับที่ผม

 

เคยทำกับดงเฮเอาไว้

 

 

 

 

                แอ๊ด.............มีเสียงประตูบ้านเปิดออกมา ทำให้ผมต้องรีบเงยหน้าขึ้นไปมอง หวังมากๆ

 

เลยครับว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมนี้จะเป็นดงเฮ แต่แล้ว...

 

 

 

 

                ทำไมถึงยังนั่งอยู่ตรงนี้อีก...พี่ดงฮวานั่นเองครับ

 

 

 

 

                สวัสดีครับพี่ดงฮวา...ผมเอ่อมา...ผมไม่รู้จะใช้เหตุผลอะไรมาพูดกับพี่เค้าดีครับ

 

 

 

 

                มาง้อดงเฮ...ใช่มั้ยพี่ดงฮวาดักคอผมอย่างรู้ทัน

 

 

 

 

                เอ่อ...ประมาณนั้นแหละครับ

 

 

 

 

                แล้วเค้าทำใส่แบบนี้แล้วยังจะยืนยันอยู่ตรงนี้อีกมั้ย...ดงฮวาถามคิบอม พร้อมกับลอบ

 

มองว่าที่น้องเขยอย่างถี่ถ้วน

 

 

 

 

                ครับ...ผมทำผิดต่อเค้าไว้เยอะ ครั้งนี้เป็นไงเป็นกันผมก็ต้องทำให้เค้าอภัยผมให้ได้ผม

 

ตอบว่าที่พี่แฟนออกไปด้วยแววตาที่จริงจังเช่นกัน

 

 

 

 

                ชั้นพูดตรงๆเลยนะว่ายังไงดงเฮก็ไม่มีทางเปิดประตูออกมารับนายหรอก นายจะเหนื่อย

 

ฟรีเปล่าๆ แล้วนี่ฝนก็ทำท่าจะตกหนักมากแล้วนะ ทางที่ดีชั้นว่านายกลับไปก่อนเถอะดงฮวาพูด

 

พร้อมกับเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ตอนนี้เริ่มจะอึมครึมมากแล้วไปด้วย

 

 

 

 

                ไม่ครับ...ผมจะนั่งอยู่ตรงนี้จะไม่ไปไหนทั้งจนกว่าจะได้รับการอภัยจากดงเฮ

 

 

 

 

          นายนี่นะ...ชั้นควรจะทำยังไงกับนาย 2 คนดีเนี่ย ไม่รู้แล้ววุ้ย...โตๆกันแล้วน่าจะหัดมี

 

หัวคิดกันบ้างสิ...เอาวะ ชั้นก็มีเรื่องที่อยากจะคุยกับนายเหมือนกันพี่ดงฮวาบ่นออกมาอย่างหัว

 

เสียก่อนจะนั่งลงข้างๆผม

 

 

 

 

                นาย...รักน้องชั้นมั้ย

 

 

 

 

                โธ่...พี่ครับ รักสิ ถ้าไม่รักผมคงไม่ยอมมานั่งทนเพื่อเค้าแบบนี้หรอกผมตอบพี่ดงฮวา

 

ออกไป

 

 

 

 

                คำพูดมันเป็นเพียงลมปากนะ สิ่งที่สำคัญน่ะมันอยู่ที่การกระทำของนายซะมากกว่า ถ้า

 

นายรักดงเฮจริงแล้วทำไมวันนี้การกระทำของดงเฮกลับแสดงออกว่ากำลังหนีนายล่ะพี่ดงฮวาหัน

 

มาถามผมซึ่งมันก็ทำเอาผมจุกเลยครับ

 

 

 

 

                นั่นสินะฮะ...ทั้งๆที่รักเค้าแต่ผมกลับมีแต่ความทรงจำร้ายๆให้กับเค้า ไม่ผิดหรอกครับที่

 

เค้าจะเป็นแบบนี้ผมก้มหน้าลงมองปลายเท้าตัวเองอย่างรู้สึกผิดและไม่สามารถพูดอะไรต่อได้

 

จริงๆแล้ว

 

 

 

 

                ดงฮวามองหน้าคิบอมด้วยความเห็นใจ จากการที่ได้คุยกันเพียงไม่กี่ประโยค มันก็พอจะทำ

 

ให้เค้ารู้ได้แล้วล่ะว่า คนตรงหน้านี้รักน้องของเค้ามากแค่ไหน ตอนนี้ก็อยู่ที่เจ้าตัวเค้าแล้วล่ะ

 

 

 

                                                *************************************

 

 

                ดงฮวานั่นพี่ไปไหนมาน่ะ....ผมหันไปถามพี่ชายสุดเลิฟที่เดินเปิดประตูบ้านเข้ามา

 

 

 

 

                ไปนั่งคุยกับคิบอมมา ทำไมมีอะไร...พี่ดงฮวาตอบผมมาอย่างกวนๆ

 

 

 

 

                จะไปคุยกับเค้าอีกทำไมแล้วนี่ยังไม่กลับอีกรึไง ชิ...อยากจะนั่งไปจนถึงชาติหน้าก็เชิญ

 

ผมพูดอย่างไม่สนใจ ถึงแม้ว่าหางตามันจะแอบชำเลืองมองลอดหน้าต่างออกไปก็ตามเถอะ เชอะ...

 

 

 

 

                แกนี่มันใจร้ายจริงๆเลยไอ้ปลาบ้า ไม่คุยด้วยแล้วเว้ย ชั้นไปนั่งดูทีวีดีกว่าวันนี้ทาง SBS

 

มีรายการที่ชั้นรอจะดูอยู่ด้วย

 

 

 

 

                รายการอะไรอ่ะ ดงฮวาทำไมต้องตื่นเต้นขนาดนั้นด้วย...ผมพูดก่อนจะนั่งลงไปที่โซฟา

 

ข้างๆของดงฮวา แต่ก่อนที่พี่ชายผมจะตอบอะไรออกมาผมก็ต้องอึ้งเมื่อรู้ว่ามันก็คือ ละครที่เป็น

 

ของคิเฮนั่นเองครับ อะไรกัน นี่ยังไม่ถ่ายทอดออกไปอีกหรอเนี่ย

 

 

 

 

                ดงฮวา...ไม่ดูแล้วเปลี่ยนเลยเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ ด็องไม่อยากดูช่องนี้แล้ว จะดูช่องอื่นผมพูด

 

ขึ้นเสียงกับดงฮวาที่ตอนนี้ยึดรีโมตไปครองเรียบร้อยแล้ว

 

 

 

 

                ถ้าแกไม่อยากดูแกก็ขึ้นไปนอนเลยสิชั้นจะดู...ชั้นอยากจะรู้เหมือนกันว่าทำไมคู่ของแก

 

มันถึงได้รับคะแนนโหวตสูงสุดด้วย นี่แม่ยังอุตส่าสั่งให้ชั้นไปซื้อมาเลยนะไอ้นิตยสารเล่มนั้นน่ะ

 

เทปสัมภาษณ์แม่แกก็ให้อัดเก็บไว้สงสัยคงจะถูกใจกับว่าที่ลูกเขยมากๆเลย

 

 

 

 

                จากนั้นดงฮวาก็พร่ำพูดอะไรต่อมิอะไรอีกเยอะไปหมดเลยครับ แต่ว่าตอนนี้สติทั้งหมดของ

 

ผมมันกลับหลุดลอยไปอยู่ในจอสี่เหลี่ยมข้างหน้านี้แล้วล่ะครับ คิเฮ...คำๆนี้ที่ผมวิ่งหนีมันมานาน

 

เหลือเกิน...

 

 

                                                *************************************

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,034 ความคิดเห็น

  1. #2974 mary you (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 15:04
    ด๊องไปคุยกับบอมนะ เรารู้ว่าด๊องโกรษที่บอมทำอย่างนี้อ่ะ ไปคุยกับบอมเหอะ 
    #2,974
    0
  2. #2860 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 23:10
    ด๊องสงสัยจะหนีไม่พ้นแล้ว
    ออกไปคุยกับบอมได้แล้วนะ

    #2,860
    0
  3. #2760 love donghae (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 เมษายน 2555 / 10:02
    555+


    คุณแม่สงสารปลื้มลูกเขยคนนี้มากกกกกก


    เฮ้อออออออออออ

    สงสารบอมกับเฮอ่าาาา
    #2,760
    0
  4. #2647 KIHAE*129 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 21:30
    คุณพี่กับคุณแม่นี่ไม่ค่อยเท่าไรเลย
    #2,647
    0
  5. #2525 OoMy (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 15:35
     เมื่อวานโกรธ บอมมากไประบายกับไดอารี่วันนี้สงสารบอมมากๆเลยT^T
    #2,525
    0
  6. #2346 TEM_MIN (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:44
    ด๊อง ง ง งง
    #2,346
    0
  7. #2090 pan14 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 21:47
    หมวยใจอ่อนเหอะสงสารบอมมัน...........
    #2,090
    0
  8. #2022 LoVe137 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 13:32
    ฮือๆๆๆๆๆๆๆ TTOTT
    #2,022
    0
  9. #1951 mykimki (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2553 / 11:24
    พี่ดงฮวา  ช่วยคิบอม น้องเขยพี่ด้วย
    น้องชายพี่อ่ะ ใจร้าย ชิ
    #1,951
    0
  10. #1880 Nene-Kihae (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 16:43
    ด๊องอย่าหนีบอมเลย

    คืนดีกันเถอะๆๆๆ
    #1,880
    0
  11. #1737 ~MilddY~my_Min7~ (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 20 เมษายน 2553 / 23:09

    แม่ด๊องเห่อลูกเขยสุดๆ
    555+

    #1,737
    0
  12. #1671 faddist (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 11:07
    สงสารทั้งด๊องทั้งบอม
    #1,671
    0
  13. #1476 Miha28 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 20:54
    สงสารด๊องแฮะ..
    #1,476
    0
  14. #1385 -Nueng-Love-SJ- (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2552 / 20:13
    ด๊องเอ้ยจะหนีพ้นไหมเนี่ยอะ
    #1,385
    0
  15. #1313 litterrabbitza (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 10:12
    อ้ายยย

    มาแล้วว
    อิอิ จะคืนดีกันก็ทีนี้แหละ
    #1,313
    0
  16. #1289 Chocolatebrowni (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2552 / 14:39

    ยิ่งหนียิ่งเจอ

    #1,289
    0