[ Fan Fic Kihae ( yaoi) ] :: Beautiful Disaster

ตอนที่ 15 : Beautifull Dissaster Charpter :: 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 ก.พ. 51

          ผมวิ่งออกมาจากร้านไอติมทั้งๆที่น้ำตานองหน้า ขาทั้งสองข้างของผมไม่รู้ว่าตอนนี้มัน

 

กำลังจะพาผมไปไหน ผมรู้แต่ว่าตอนนี้ทั้งร่างกายและหัวใจของผมมันเจ็บปวดไปหมดแล้วครับ เขา

 

ตบหน้าผม บอกว่าเค้าเกลียดผม ทุกๆอย่างมันฝังอยู่ในความทรงจำของผม หมดแล้วจบแล้วจริงๆคิ

 

บอมที่ผมรัก คิบอมที่แสนใจดี

 

 

 

                ซ่า...ๆๆ ซ่า.... และแล้วฝนมันก็ตกลงมาช่างเข้ากับบรรยากาศอะไรเช่นนี้ ผมดูเป็นคนที่

 

โชคร้ายอะไรแบบนี้

 

 

 

                พระเจ้าครับ ผมทำอะไรผิดไว้หรอครับ ผมถึงได้เจ็บไม่รู้จักจบจักสิ้นซะที...ผมพูดก่อน

 

จะสะดุดก้อนหินล้มลง

 

 

 

                ผมจะไม่เชื่อพระองค์อีกแล้ว พระเจ้าสอนไว้ว่าถ้าทำความดีห่วงใยคนอื่นเยอะๆเราก็จะ

 

พบแต่สิ่งดีๆไม่ใช่รึไงครับ แล้วที่ผมทำลงไปทั้งหมดนี่ล่ะยังดีไม่พออีกหรอครับ ฮึก..ฮึกก เค้าถึงทิ้ง

 

ผมไป... ผมตะโกนขึ้นฟ้าอย่างไม่อายใคร น้ำตาของผมมันไหลออกมาแข่งกับสายฝนที่กระหน่ำ

 

ตกลงมา

 

 

 

                ผมรู้สึกปวดหัวมากเลยครับ ตาก็ลายไปหมด ทำไมถนนหนทางมันถึงได้ไม่อยู่กับที่เลย ผม

 

เหนื่อยจังเลย นี่ผมกำลังจะตายรึเปล่าครับ พระเจ้าจะมารับผมไปอยู่ด้วยใช่มั้ย

 

 

 

 

                แสงไฟจากรถคันหนึ่งมาจอดอยู่ที่ข้างหน้า ตรงที่ผมนั่งอยู่ ก่อนที่คนในรถจะเปิดประตูวิ่ง

 

ลงมาพร้อมกับมาเขย่าตัวผม

 

 

 

                ดงเฮ...ดงเฮนายเป็นอะไรรึเปล่า...นายอย่าเป็นอะไรนะ...

 

 

 

                ผมพยายามลืมตามองว่าคนข้างหน้าผมเป็นใครแต่แล้วสติวูบสุดท้ายของผมก็ดับลง

 

 

 

                                                                *****************************

 

 

 

                  สนามบินท่าอากาศยานใจกลางกรุงโซล

 

 

                วันนี้ทุกคนมาส่งผม เพื่อไปเรียนต่อที่อเมริกา มีผู้คนมาส่งผมกันมากมาย ทั้งแฟนคลับ

 

เพื่อนๆ ผู้ใหญ่จากเอสเอ็ม และที่สำคัญสมาชิกในวงซูจูของเรา แต่เมื่อผมมองหาแล้วกลับพบว่ามี

 

สองคนที่หายไปก็คือ อึนฮยอค  และ...ดงเฮ

 

 

                เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน คำว่าความรู้สึกผิดมันก็ค่อยๆก่อขึ้นทีละนิดภายในใจ

 

ของผม  ผมไม่ได้เจอหน้าดงเฮอีกเลยตั้งแต่ตอนที่เค้าวิ่งออกจากร้านไอติมไป  จะเป็นอะไรรึเปล่า

 

นะ เพราะหลังจากนั้นฝนก็กระหน่ำตกลงมาซะหนัก

 

 

 

 

                โอ๊ย!!แล้วทำไมเราต้องมานั่งเป็นห่วงด้วยล่ะ...นั่นสิครับทั้งๆที่เมื่อก่อนผมไม่เคยสนใจ

 

ด้วยซ้ำว่าเค้าจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้ภาพหน้าของดงเฮกลับมาปรากฏอยู่ในหัวผมเต็มไปหมดเลย ช่าง

 

เถอะคงเป็นเพราะความรู้สึกผิดล่ะมั้ง ก็อย่างว่าแหละ ก็ผมมันคนดีนี่นา (หืม...ยังกล้าพูดอีกเนาะ)

 

 

 

 

                นี่คิบอมอีก20นาทีเครื่องก็จะออกแล้วนะ นายควรเข้าไปเตรียมตัวได้แล้วล่ะ... เสียงพี่

 

ฮีชอลเรียกสติของผมกลับคืนมา

 

 

 

 

                ครับ..พี่ เอ่อ..แล้ว...ผมตะกุกตะกักถามออกไป

 

 

 

 

                ถ้านายจะถามถึงสมาชิกที่ไม่อยู่ล่ะก็เงียบไปซะเพราะเราไม่บอกนายหรอก ชิ ไอ้วอน

 

พูดออกมาพร้อมกับทำหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างของผมมากเลย ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงจะวิ่งไล่เตะ

 

มันแล้ว แต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไมคำพูดของมันกลับทำให้ผมยิ่งรู้สึกแย่นักนะ

 

                นายนั่นแหละเงียบไปเลยวอน...คิบอมมาหาชั้นซิพี่ฮีชอลเรียกผมเข้าไปหา ก่อนจะ

 

สวมกอดผมแล้วลูบหัวอย่างที่เคยทำเป็นประจำอยู่เสมอ

 

 

 

 

                ไปอยู่ที่นั่นแล้วก็อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ อาหารการกิน ที่อยู่อาศัยยังไงก็ต้องหา

 

ให้มันดีๆนะ แล้วก็เรื่องอากาศน่ะถ้าเย็นก็ต้องหาอะไรหนาๆห่มซะ เข้าใจที่ชั้นพูดมั้ยบอมมี่...พี่

 

ฮีชอลพูดเทศนาผมซะยาวเหมือนกับว่าผมเป็นเด็ก แต่คำพูดเหล่านี้มันก็ทำให้ผมตื้นตันอย่างบอกไม่

 

ถูกเลย

 

 

 

 

                เอาล่ะพอได้แล้วซิน...คิบอมมานี่ พี่ทึกกี้ดึงผมออกไปหาก่อนจะพูดด้วย

 

 

                ส่งข่าวมาด้วยล่ะ...โทรมาบ่อยๆแต่ถ้ามันแพงนักก็ส่งเมลมานะพูดเสร็จพี่ทึกกี้ก็กอดผม

 

ทีนึง

 

 

 

                คนต่อไปก็คือพี่ฮันตอนแรกผมคิดว่าพี่เค้าจะไม่ยอมคุยกับผมซะอีก แต่ที่ไหนได้

 

 

 

                ดูแลรักษาตัวเองให้ดีนะ อย่าลืมจุดหมายที่ตัวเองต้องไปในครั้งนี้ครบกำหนด2ปีเมื่อไหร่

 

ต้องรีบกลับมานะชั้นจะทำกับข้าวไว้รอพี่ฮันพูดพร้อมกับเอามือลูบหัวผม

 

                แล้วผมก็เดินไปล่ำลากับสมาชิกคนอื่นๆจนครบ  จนมาถึงคนสุดท้าย...ไอ้วอน

 

 

 

                ผมรู้สึกว่าตัวเองขี้ขลาดจังเลยครับ เพราะแค่สบสายตามันผมยังไม่กล้าเลย

 

 

                แต่แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ไอ้วอนดึงผมเข้าไปกอดแล้วพูดประโยคเดียวที่ผมรู้สึก

 

ว่าโชคดีที่ได้เกิดมาเป็นเพื่อนกับมัน

 

 

 

 

                ไม่ว่าแกจะเลวร้ายขนาดไหนแกก็ยังเป็นเพื่อนที่ชั้นรักมากที่สุด...ถ้าเกิดมีปัญหาอะไรอย่า

 

ลืมว่ายังมีพวกเราอยู่นะ

 

 

 

 

          ผมได้แต่มองไปยังสมาชิกทุกคนด้วยความตื้นตันใจ นานเท่าไหร่แล้วนะที่ผมไม่เคย

 

สังเกตเห็นแววตาแบบนี้ทั้งๆที่ทุกคนมักจะมอบให้ผมอยู่เสมอ แต่ผมกลับไม่เคยมองเห็นมัน

 

 

 

                ท่านผู้โดยสารคนใด ที่จะเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาขอให้ไปเตรียมตัวขึ้นเครื่องได้แล้ว

 

ค่ะ เครื่องจะออก ในอีก10นาทีค่ะ เสียงประชาสัมพันธ์ดังขึ้นมาทำให้ผมต้องไปแล้ว ต้องจริงๆ

 

ทุกๆคนทำหน้าใจหายกันหมดเลยครับ

 

 

 

                ผมไปแล้วนะครับทุกคน รอด้วยนะฮะ อีก2ผมก็จะกลับมาแล้ว รักษาตัวด้วยนะครับผม

 

พูดก่อนจะโค้งตัวแล้วจะเดินเข้าห้องเดินทางไป  แต่แล้ว...

 

 

 

 

                เดี๋ยวครับ พี่คิบอม!!!” เสียงของน้องเล็กอย่างคยูฮยอนดังขึ้นเพื่อเรียกผมไว้ทำเอาเท้าผม

 

ชะงักกึกเลย มันเรียกทำไมวะเนี่ย ผมกำลังจะตัดใจเดินขึ้นเครื่องอยู่แล้ว (คยู...เดินกลับเด๋วนี้ลูกไม่

 

ต้องรั้งมันไว้นะ - -)

               

 

 

          พี่จำวันที่พี่เมากลับมาบ้านคืนนั้นได้มั้ยฮะ...

 

 

 

                อ๋อ..อือ จำได้สิทำไมล่ะ รึว่า...นายรู้ว่าใครที่เป็นคนดูแลชั้นทั้งคืนผมพูดก่อนจะ

 

คะยั้นคะยอไอ้คยูเต็มที่ หนอยถ้าแกไม่บอกนะคยูชั้นจะฆ่าแกคาสนามบินนี่เลย - -

 

 

 

 

                ครับ ผมรู้เพราะคืนนั้นผมออกมากินน้ำพอดี เลยเห็นว่า พี่ด็องเค้าดูแลพี่ทุกอย่างเลย

 

 

 

                อยากรู้มั้ยครับว่าความรู้สึกของผมตอนนี้เป็นยังไง ช็อก อึ้ง ทึ่ง เสียว เอ่อ..อันหลังไม่เกี่ยว

 

ฮะ - - ดงเฮหรอ แล้วทำไมนายไม่บอกชั้นล่ะ

 

 

                พี่ด็องน่ะเค้าดูแลพี่มาตลอดเลยนะครับทั้งรายละเอียดเล็กๆน้อยของพี่ พี่ด็องเค้าก็รู้หมด

 

ผมแค่อยากให้พี่เอาไปคิดทบทวนดูระหว่างที่อยู่ที่นู่นอ่ะครับ

 

 

 

 

                ชั้นจะเก็บไปคิดแน่นอนอย่างที่ชั้นบอกชั้นขอเวลา2ปี สำหรับทุกอย่าง ขอบใจมากนะ

 

น้องรัก ผมพูดแล้วดึงเจ้าคยูฮยอนเข้ามากอดแน่นๆ

 

 

 

                 ผมยิ้มและโบกมือให้ทุกคนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเตรียมตัว ลาก่อนนะ

 

เกาหลี ลาก่อนนะความทรงจำของรักครั้งแรก และสุดท้ายลาก่อนนะนางฟ้าของผม...

 

 

 

                วันนี้ตลอดการเดินทางผมพยายาม ชะเง้อมองหาเธอแล้วจริงๆ แต่สุดท้ายก็ไม่เห็นแม้แต่เงา

 

แต่ก็ดีแล้วถ้าผมเห็นหน้าเธอผมคงตัดใจไปไม่ได้แน่นอน

 

 

 

                                                ****************************

 

 

 และแล้วไอ้บอมมันก็ไปอเมริกาซะที 

เหนื่อยเจงๆกว่ามันจาไปได้

ไรเตอร์อัพแล้ว คนอ่านก็เม้นๆหน่อยนะคร้าบ

เพราะเราชอบมากเลยตอนที่มานั่งอ่านเม้นท์ของแต่ละคน

ปล.รักอาราเยอะนะคร้าบเพราะตอนหน้าเธอนางเอกมากกกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,034 ความคิดเห็น

  1. #3009 kyuminlove (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 13:02
    งอนแล้วนะ บอมบ้านี่ เชอะ
    #3,009
    0
  2. #2934 mary you (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 00:39
    ด๊องจะเป็นอะไรไหมอ่ะ ส่วนบอมแกไปไหนก้ไป ฉันแบนแกแล้ว หึๆ
    #2,934
    0
  3. #2907 love_kihae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 06:36
    555555555555555555555555555 ไปเลยยย
    #2,907
    0
  4. #2879 Si_KiHaeLOVE4EVER (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 07:13

    ไปเลย 55555555555

    #2,879
    0
  5. #2819 เด็กปลาน้อย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 02:35

    ยังอยากจะเจออีก บอมแกไปแล้ว คิดให้ได้เหมือนที่พูดนะ
    ไม่งั้น
    ตาย

    #2,819
    0
  6. #2790 เกว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 21:13
    คิดบ้างก็ดีนะคะ

    -O-
    #2,790
    0
  7. #2719 love donghae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 21:38
    คยูไปบอททำมายยยยยยยยยยยย


    ปล่อยให้โง่อย่างนั้นแหละดีแล้ว


    ภาวนาให้เฮเปลี่ยนใจทีเถอะ  ชิชิชิ
    #2,719
    0
  8. #2682 EunPop 129 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 15:35
    คยูบอกทำไม ปล่อยให้มันโง่ไปสิ
    #2,682
    0
  9. #2606 KIHAE*129 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 02:38
    ท่ารู้ใจตัวเองนี่ขอให้หมวยใจแช็งได้ม่ะ

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    หมวยไปไหน
    #2,606
    0
  10. #2559 ♥HELLO BABY♥ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2554 / 06:52
    ไปเลยชิๆ(รีบกลับมาด้วยนะชิ!!)
    #2,559
    0
  11. #2483 OoMy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 00:21
     ไปเลยไป ไป๊ ไป๊!!!!!! โกรธ...โมโห...สมเพช...เสียใจ นี่คือความรู้สีกที่มี....
    #2,483
    0
  12. #2448 คนนี้นักอ่าน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 23:35
     ด๊องไปไหนอ่าาไม่มาส่งบอมล่ะเนี่ย

    #2,448
    0
  13. #2413 คิเฮ129 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 17:32
    ไปเลย ไป ไป ไป

    ชิว ชิว ชิว
    #2,413
    0
  14. #2382 ของขวัญในฤดูใบไม้ผลิ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2554 / 23:55
     โอย บวมจะหาย โม่ รึยังเนี่ย -*-
    #2,382
    0
  15. #2364 ชีวิตช่างน่าเบื่อ ==; (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 20:01
    หึๆ แล้วจะรุใจตัวเอง
    #2,364
    0
  16. #2270 My Black Smile (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 09:27
     แล้วฮยอกกะด๊องหายไปไหนอ่ะ

    แล้วด๊องเป็นยังไงบ้างเนี่ย
    #2,270
    0
  17. #2256 LOvE ChuN-Lun 4EVER (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2553 / 22:16
    ฮือ ไม่อยากให้บอมไปอ่า สงสารด๊องจังเลย
    #2,256
    0
  18. #2238 kiki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2553 / 23:53
    อ๊ากกกกก ด๊องเป็นอะไรมั้ยเนี่ย
    #2,238
    0
  19. #2188 ❤_23﹏# (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 21:29
     ด๊องเป็นอะไรรึเปล่า - o -
    #2,188
    0
  20. #2137 naamsom (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2553 / 20:47
    ฮีซอลพูดซะเหมือนแม่ส่งลูกไปเรียนเลย
    #2,137
    0
  21. #2050 pan14 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2553 / 20:31
    ดีมากหมวยที่ไม่มาสงบอมมันปล่อยมันไปเลยคนใจร้าย
    #2,050
    0
  22. #1980 LoVe137 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 10:24
    ด๊องอยู่ไหน
    ทำไมไม่มาส่งบอม
    #1,980
    0
  23. #1912 mykimki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2553 / 18:07
    หมวย ใจแข๊งมากไมส่งคิบอม

    หวังว่าเวลามันจะทำให้แกคิดได้นะ คืม คิบอม
    ว่าใครเค้ารักแกจริงๆ
    #1,912
    0
  24. #1842 Nene-Kihae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 17:03
    ทำไมด๊องไม่มาส่งบอมอ่า

    ด๊องอยู่หนายยยยยย
    #1,842
    0
  25. #1769 เด็กตระกูลLEE (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 22:25
    บอมไปเมกาแล้ว



    แล้วด๊องจะเป็นไงต่อ
    #1,769
    0