SF (namjoo x jisoo) FRIENDSHIP SET ON FIRE

ตอนที่ 9 : friendship set on fire :: one sweet day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    21 ก.พ. 60





SF :: N A M J O O   x   J I S O O








 


“Every time I hold you near,

you always say the words I'd love to hear ”

  

“มันเหมือนกับว่าเราเป็นส่วนประกอบที่ถูกสร้างมาให้เป็นส่วนหนึ่งของกันและกันในที่สุด

 

 





 

 

            นัมจูฮยอกเดาะลิ้นดุดดันไปมาทั่วกระพุ้งแก้มตัวเอง พลางหันหน้าออกไปมองนอกกระจกรถ เสียงสบถดังอยู่แนบปลายลิ้น แถมคิ้วก็ยังผูกเป็นปมขมวดจนยุ่ง

            ฝ่ามือหนากำแน่นแล้วทุบบนพวงมาลัยรถยนต์ส่วนตัวของตัวเอง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ดูสภาพแล้วเป็นอะไรที่ไม่น่ามองเลยแม้มันจะเกิดขึ้นกับคนที่มีใบหน้าหล่อเหลามากก็ตาม

            แต่ก็นะ จะไม่ให้หงุดหงิดได้ยังไงล่ะ แถมตัวการของเรื่องนี้ยังมานั่งตาแป๋วเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่ข้างๆนี้อีก



            “ฉันกำลังโมโหนะ มากด้วย” สุดท้ายก็ทนไม่ได้ต้องเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อนอยู่ดี

            “เย้! ชนะแล้ว” คิมจีซูชูสองแขนขึ้นเหนือหัวโบกไปมาพร้อมหัวเราะ

            สงครามเย็นที่ปั่นประสาทรอบที่ร้อย จบลงด้วยเขาเป็นผู้ชนะอีกครั้ง สถิติค่อนข้างจะเอื้อมาทางเขามากกว่านั้นล่ะ

            “ตลกเหรอ” นัมจูฮยอกพูดทั้งๆที่ยังไม่ยอมหันกลับมามองหน้าอีกฝ่ายด้วยซ้ำ



            กวาดสายตามองไปทั่วลานจอดรถของโรงถ่ายละคร วันนี้พวกเขาก็มีคิวถ่ายละครพีเรียดที่เล่นเป็นพี่น้องกันในซีนประกอบ ณ ต่างจังหวัด นอกเมืองที่ไม่ไกลจากโซลมากนัก

            หมดคิวหลักๆของพวกเขาทั้งคู่แล้วแต่ยังเหลือถ่ายซ่อมอีกเล็กน้อย จึงได้ปลีกเวลาพักมานั่งทำหน้ามูทู่ใสกันในลานจอดรถแบบนี้ ปล่อยให้ผู้จัดการก่นด่าที่ต้องออกไปรับหน้าทีมงานคนอื่นแทน



            “จะทำหน้างอทำไมเนี่ย หันมาได้แล้ว ไม่เมื่อยรึไง นั่งแบบนั้น” คิมจีซูเอื้อมมือไปเขย่าไหล่คนข้างๆเบาๆ “หันมาน่า...”

            นัมจูฮยอกเบะปากบ่นกระปอดกระแปดแต่ก็ยังค้างอยู่ท่าเดิม

            “งั้นฉันกลับไปที่ฉากก่อนนะ”

            “ถ้าลงไป ทะเลาะกันนะ” รีบดักคอไว้ก่อนเลย

            คิมจีซูปล่อยมือจากประตูรถทันที “ทะเลาะอะไร ไม่เอา”

            “นายชอบทำให้ฉันโมโห”

            “ฉันไม่ได้ทำอะไรนายก็อารมณ์เสียเถอะรอบนี้น่ะ” คิมจีซูแก้ตัว “หันมาน่า อยากมองหน้า”

            ก็ทำเสียงอ่อนเสียงหวานซะขนาดนี้แล้วใครมันจะเป็นทนใจแข็งไหวล่ะ จริงมั้ย นัมจูฮยอก?

            หันตัวและใบหน้ากลับมามองเจ้าของดวงตาตี่ๆที่ปิดแววทะเล้นเอาไว้ไม่มิด “อยากจับนายมาตีให้หายโมโหเลยจริงๆ”

            “อ้ะ...” คิมจีซูยื่นฝ่ามือสองข้างไปให้ แบออกคล้ายรอรับผิด “ห้ามเกินสามทีนะ”

            “ไม่เคยจะจริงจังกับคำพูดของฉันเลยสินะ น่าเสียใจชะมัด”

            “จูฮยอกอา...” คิมจีซูเอื้อมมือไปลูบแผ่นอกอีกคนจนถึงหน้าท้อง

            “ทำไมนายจะต้องรับงานในคืนนี้ด้วย จำไม่ได้เหรอ ว่ามันเป็นวันเกิดฉันน่ะ” เอ่ยร่ายสาเหตุที่ร่ำๆจะทะเลาะกันออกมาจนได้

            “ไม่ได้ลืม แต่แค่พี่เมเนเขาจำผิดวันแล้วก็ดันไปรับปากไว้แล้ว ว่าจะไปร่วมงานพิจารณาบทละครใหม่คืนนี้”

            “อย่ามาอ้างหน่อยเลย ทำไม...”

            “มันเป็นงาน”

            “แล้วฉันเป็นอะไร”




            ทั้งรถเกิดความเงียบปกคลุมเอาไว้ คิมจีซูชักมือที่วางอยู่บนหน้าท้องอีกคนกลับ เอนหลังพิงพนักเบาะของรถ ทอดสายตามองยาวออกไปจากหน้ากระจก “ไม่อยากทะเลาะนะ”

            นัมจูฮยอกจึงได้สติว่าตนทำเรื่องงี่เง่าลงไปอีกแล้ว “ขอโทษ ฉันพูดไม่ดีเอง”




            หลังจากที่เปิดเผยความรู้สึกลึกๆต่อกันที่บ้านพ่อแม่ของจีซูไปเมื่อสองเดือนก่อน ถึงแม้ปากจะบอกว่ายังคงสถานะความสัมพันธ์เป็นเพื่อนกันไปเรื่อยๆ แต่ภายในใจของทั้งคู่ก็รู้ดีว่าความพิเศษนั้นมันแทรกซึมอยู่ในทุกๆการกระทำของพวกเขา

            ผลัดกันไปค้างที่คอนโดของกันและกัน ดูแลหมาของอีกฝ่าย รวมไปถึงเรื่องจิปาถะเล็กๆน้อยๆ อย่างเสื้อผ้า หน้าผม อาหารกินกิน ตารางงาน กลายเป็นว่าพวกเขารู้เรื่องส่วนตัวในชีวิตกันและกันเยอะยิ่งกว่าคนในครอบครัวเสียอีก

            ที่น่าตลกก็คือเรายังคงเถียงกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่บ่อยๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ตั้งกฎข้อเบ้อเริ่มเอาไว้ว่าห้ามทะเลาะใหญ่โตจนต้องแยกหลบหน้ากันเหมือนเมื่อคราวที่แล้วอีก ห้ามโกรธกันข้ามวันด้วย มันก็เลยออกมาในรูปแบบที่ว่าจะผลัดกันร้อนผลัดกันเย็นจนประคับประคองกันมาได้เรื่อยๆ





            “ไม่ไปไม่ได้เหรอ” นัมจูฮยอกพูดขึ้นเสียงอ่อน “วันเกิดก็อยากอยู่กับนาย”

            “เมื่อครู่ก็เป่าเค้กไปแล้วไง” คิมจีซูหมายถึงเค้กที่ทางทีมงานเขามาเซอไพร้สนายแบบหนุ่มข้างๆ

            “อยากอยู่ด้วยกันกับนายสองคน” แก้ประโยคใหม่ “วันเกิดฉันเลยนะ”

            “รู้แล้วว่าวันเกิดนาย”

            “มันเป็นวันพิเศษนะ”



            คิมจีซูเอ่ยยิ้มๆ “แต่ฉันทำทุกวันให้เป็นวันพิเศษได้นะ”




            นัมจูฮยอกถึงกับเถียงไม่ออกเมื่อเจอคำพูดแบบนี้ “เฮ้อ”

            “ฉันไม่อยากรับปากว่าจะไปอยู่ด้วยได้ ไม่รู้ว่างานจะเลิกกันตอนไหน จะมีเลี้ยงถึงดึกดื่นรึเปล่า ไปแล้วจะปลีกออกมามันก็น่าเกลียด เราไม่ใช่คนสำคัญอะไรขนาดที่จะทำตามใจได้หมดหรอกนะ”

            “นั่นฉันก็รู้” นัมจูฮยอกบ่นอุบ “แต่ก็ไม่อยากทำความเข้าใจเลยเถอะ”

            คิมจีซูยิ้มกว้างเอื้อมมือไปถูระหว่างคิ้วที่ขมวดกันยุ่งของคนข้างๆ “เลิกทำหน้างอเดี๋ยวนี้นะ เหลือเวลาอีกไม่เท่าไรฉันก็ต้องไปทำงานต่อแล้วนะ มาใช้เวลาคุยกันเยอะๆเถอะ”

            นัมจูฮยอกพยักหน้าตาม “ตอบไม่ได้เลยใช่มั้ยว่างานจะเลิกกี่โมง”

            “ยาก” คิมจีซูเอื้อมมือไปหยิบฝ่ามืออีกคนมากดจมูกลงไปบริเวณหลังมือย้ำๆ

            “อย่ามาอ้อน” นายแบบหนุ่มส่ายหัว “แบบนี้ทุกทีเลยนะ”

            “แต่นายก็ชอบนี่นา”

            “ถึงได้แพ้ให้นายอยู่ทุกทีนี่ไง” ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “คนที่รักมากกว่านี่แพ้ตลอดอย่างที่เขาพูดไว้จริงๆ” ยกมืออีกข้างที่เป็นอิสระขึ้นมาก่ายหน้าผาก

            “รู้ได้ไงว่ามากกว่า มั่วรึเปล่าเหอะ” คิมจีซูทำหน้าหมั่นไส้ “พูดจาไม่น่ารักเลย”

            นัมจูฮยอกหันมามองหน้า “ช่ายยย ผู้ชายคนนี้มันไม่มีอะไรดีทั้งนั้นล่ะ”

            “ประชดอีกแล้ว เดี๋ยวก็ทะเลาะกันอีก”

            “ใช่มั้ยล่ะ ใช่มั้ยล่ะ” นัมจูฮยอกไม่เลิกยียวน

            “วันเกิดเขาให้คิด ให้พูด ให้ทำแต่สิ่งดีๆไม่ใช่รึไง แล้วดูทำสิ เดี๋ยวพระเจ้าก็ลงโทษเอาหรอก”

            “ก็ฉันหงุดหงิดนี่นา วันเกิดแท้ๆ อยากจะนอนกอดนายให้หายคิดถึงที่ยุ่งกับงานทั้งคู่ช่วงนี้ ฉันอุตส่าห์เคลียร์ให้ได้หยุดพรุ่งนี้ ดีใจที่ผู้จัดการนายบอกจะช่วยเคลียร์ให้ แล้วนี่อะไรวะ พังหมดเลย”

            “นายนี่ชักเอาใหญ่ขึ้นไปทุกทีแล้วนะ มาบลัฟพี่เมเนของฉันแบบนี้น่ะ”

            “สนใจประโยคที่บอกว่าฉันอยากนอนกอดนายหน่อยสิ”

            คิมจีซูยิ้มเขินๆ “นั่นก็สนใจอยู่”

            “สนใจแล้วยังไง สนใจแต่ก็ไปทำงาน”

            “นายงอแงเป็นเด็กเลยวันนี้”

            “ขอใช้โปรวันเกิดครับ” นัมจูฮยอกยังไม่เลิกเหวี่ยง

            “ทำยังไงจะดีขึ้น” รีบดักคอ “แต่ให้เสียงานก็ไม่ได้หรอกนะ”

            นายแบบหนุ่มที่อ้าปากค้างต้องพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ นั่งเงียบอีกเล็กน้อยก็พยักหน้าตกลง “โอเค ฉันจะไม่งี่เง่า จริงๆก็ดีใจกับนายด้วยล่ะที่ได้ไปแคสละครเรื่องใหม่แล้ว” แต่ก็อดทำหน้าซึมไม่ได้หรอกนะ



            คิมจีซูอมยิ้ม “หอมแก้ม 1 ที โอเคมั้ย”

            หันขวับไปทำหน้ายิ้มมีเลศนัยทันที แต่ก็ยังโลภอีกอยู่ดี “ไม่พอหรอก”

            “งั้น 2 ที ซ้ายขวา”

            “นั่นก็ยังไม่พอ”

            “แล้วเท่าไหร่ถึงพอ”

            “สักร้อยหรือสองร้อยทีเป็นไง”

            “แบบนั้นไม่ต้องไปทำงานกันพอดี” คิมจีซูขยี้ผมคนแผนสูง “โลภมากอดนะ”

            “ไม่อดดิ เนี่ย มาเลย” ไม่พูดเปล่า เอียงแก้มให้อีกต่างหาก

            อยากจะยียวนต่ออีกสักพัก แต่ดูจากเวลาแล้วพวกเขาคงนั่งเถียงกันด้วยเรื่องไร้สาระต่ออีกไม่นานแน่ๆ คิมจีซูจึงเคลื่อนตัวไปกดปลายจมูกลงบนแก้มของนัมจูฮยอก เมื่ออีกฝ่ายหันอีกข้างให้ก็กดลงไปสลับกันอยู่พักใหญ่

            “พอแล้ว”

            “อะไร เพิ่งจะสิบเอ็ดครั้งเองนะ” นัมจูฮยอกยักคิ้ว

            “นายนี่ก็บ้า ชอบให้ผู้ชายด้วยกันมาทำอะไรแบบนี้”

            “ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย” รีบแก้ต่าง “ฉันชอบแค่นายต่างหาก”

            “วันนี้พูดว่ารักว่าชอบกันกี่ครั้งแล้ว เจ้าขี้เหร่”

            “ก็จะบอกจนกว่านายจะพูดบ้างนั่นล่ะ เจ้าลูกหมาปากแข็ง ปากห้อยแล้วยังจะแข็งอีก”

            “ก็รู้อยู่แล้ว จะให้พูดทำไม”

            “เฮอะ ก็เป็นซะแบบนี้” นัมจูฮยอกยกมือแปะที่สองแก้มอูมของคิมจีซูดังใบหน้าอีกฝ่ายเข้ามาระดมหอมซ้ายขวาจนเกือบช้ำ

            “พอแล้ว เจ็บ” คิมจีซูหัวเราะคิกคักด้วยความจั๊กจี๋




            เอาจริงๆก็ยังไม่ชินหรอกนะกับการทำอะไรแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็น กอด หอม หรือจูบก็ตาม ความเขินมันยังแผ่อยู่รอบตัว แต่เพราะลึกๆลงไปแล้วก็รู้สึกดีและชอบอยู่ไม่น้อย จึงพยายามค่อยๆเป็นค่อยๆไปทีละนิดไม่ให้หวาดกลัวกันมากเกินไป



            นัมจูฮยอกกลับไม่ปล่อยมือออกง่ายๆ เลื่อนใบหน้าไปกดจูบเบาๆลงบนริมฝีปากของคิมจีซู แม้จะไม่ได้เร่าร้อนด้วยเรียวลิ้น แต่การกดย้ำอยู่หลายๆทีนั้นก็ทำให้นักแสดงหนุ่มอีกคนเริ่มร้อนผ่าวทั่วใบหน้าได้ไม่ยากหนัก

            คล้ายกับว่าใครสักคนออกแบบให้รูปปากของเรากระชับรับสัมผัสกันได้อย่างลงตัว ความนิ่มหยุ่นที่ประทับกันอยู่นั้นจึงสร้างความรู้สึกเหมือนมีพลุดังอยู่ในใจตลอดเวลาแบบนี้

            เสียง จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ ดังขึ้นในรถอยู่หลายที นัมจูฮยอกห่อปากดูดดึงริมฝีปากคนตรงหน้าแรงขึ้นทีละนิดทีละนิดอย่างไม่รู้จักพอ เอียงศีรษะให้ทำทุกอย่างตามใจต้องการได้ถนัดมากยิ่งขึ้น คล้ายกับคนตะกละตะกราม



            ฟากคิมจีซูเองก็ไม่ได้น้อยหน้ากันเลยแม้แต่น้อย เรียกได้ว่าถึงจะขัดเขินแต่ก็ไม่ได้คิดขัดขืนอะไร เลื่อนสองมือไปขยุ้มเสื้อบริเวณหน้าอกของนัมจูฮยอกเอาไว้ เปิดใจให้สัมผัสแสนพิเศษตรงหน้า เป็นฝ่ายเผยอริมฝีปากไปก่อนบ้าง ไล่งับผิวปากอีกฝ่ายบ้าง



            มันไม่ใช่เกมที่ต่างฝ่ายต่างพยายามจะเอาชนะ แต่เป็นเหมือนภารกิจที่ทั้งคู่ร่วมเผชิญหน้าไปด้วยกันต่างหาก





            “ต้องไปแล้ว” คิมจีซูตบแก้มอีกคนเบาๆให้พอได้แล้ว ก่อนที่จะเลยเถิดกันเสียในรถ

            “ขออีกนิด” หมายถึงจูบล่ะนะ

            “ไม่นิดแล้วเจ้าขี้เหร่ แค่นี้ผู้จัดการของเราก็ตกที่นั่งลำบากเยอะแล้วนะ”

            “โธ่...” นัมจูฮยอกกำมือทุบลงที่พวงมาลัยรถอีกที “เซ็งชะมัด”คิมจีซูจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่แล้วเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อให้คนข้างๆอย่างคุ้นชิน

            “ขอบคุณครับ” นายแบบหนุ่มเอ่ยกับสิ่งเล็กๆน้อยๆที่สื่อถึงความใส่ใจของอีกคน “ไม่รู้สิ พอนายไม่อยู่ในแพลนด้วยก็จำไม่ได้แล้ว”

            คิมจีซูต้องขำให้กับคำของคนขี้ประชด “เป็นเด็กดีนะ”

            “งั้นก็อย่าไปสิ” เริ่มรู้สึกตัวแล้วล่ะว่าวันนี้เขาทำตัวเหมือนเด็กจริงๆ

            นักแสดงคิมจีซูส่ายหัวยิ้มๆ ยื่นหน้าไปกดจูบเบาๆบนหน้าผากของนัมจูฮยอก “จะคิดถึง”

            “ฉันแพ้ให้นายอีกแล้ว เจ้าลูกหมา” ถอนหายใจเฮือกเบ้อเริ่ม

            “คิดถึงฉันด้วยล่ะ” กำชับอีกรอบ

            “จะส่งข้อความไปหานะ พอตอบได้ตอนไหนก็ตอบด้วย” ถึงเวลาต้องยอมแพ้แล้วจริงๆ

            “ไปนะ” คิมจีซูยักคิ้วอีกสองสามที

            “อย่าไปตกหลุมรักใครล่ะตอนทำงาน”

            “ไปกันใหญ่แล้ว” คิมจีซูหัวเราะลั่น

            “ไม่รู้ล่ะ ทิ้งหัวใจไว้ที่นี่เลย ทิ้งไว้กับฉันนี่ล่ะ”



            เอื้อมมือไปลูบแผ่นอกซ้ายอีกคนหลายๆที “อยู่ในนี้” แล้วจึงเดินลงจากรถไป




            ทิ้งให้ใครอีกคนนั่งหน้าเห่อร้อนแดง ตั้งสติไม่ถูกไปอีกพักใหญ่ ผ่านมาเป็นสิบนาทีก็ไม่สามารถคลายความเขินอายลงได้สักที

 

 



            “คิมจีซู นายนี่ไม่เคยให้ฉันชนะบ้างเลยนะ”

 

 

 








 

            หลังจากที่หมั่นส่งข้อความไปหาคิมจีซูได้อยู่พักใหญ่ ก็ไม่เห็นวี่แววว่าอีกฝ่ายจะตอบอะไรกลับมาจึงคิดว่าคงจะง่วนอยู่กับการแคสงานนั่นล่ะ ความเซ็งปนเบื่อจึงโทรไปคุยกับครอบครัวเพราะเห็นว่าไหนๆก็เป็นวันเกิด อัพรูปลงทางโซเชี่ยลมีเดียก็แล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าจะหายเบื่อ



            สุดท้ายก็เลยลงเอยด้วยแบบนี้...

 

 




            “เอ้ยยยย ชนแก้ววววววววว” เสียงของเจ้าของวันเกิดตะโกนจนดังลั่นห้องขณะที่กำลังดื่มได้ที่เลยกับพี่ผู้จัดการและทีมงานประจำตัว

            เมาคว่ำเหมือนจะเป็นทางออกที่ช่วยฆ่าเวลาได้ดีที่สุด มีทั้งเค้ก อาหารขยะ และแอลกอฮอลวางเกลื่อนอยู่ตรงหน้าโซฟาห้องรับแขกในคอนโดตัวเอง

            ตอนแรกก็แค่โทรชวนพวกพี่ๆมากะดื่มแก้เซ็งก็เท่านั้น กินกันไปกันมาไม่คิดว่าจะถึงลิมิตที่มึนหนักขนาดนี้ ต้องสะบัดหัวอยู่หลายทีโลกจึงหยุดหมุนโคลงเคลง

            “ดื่มอีกสิเพ่ ดื่มอีกกกก นี่วันเกิดผมมมมมม” ไม่พูดเปล่ารินเหล้าเติมให้อีกต่างหาก

            “พอแล้วโว้ยยย ไอเด็กนี่กะจะล่อฉันมาฆาตกรรมรึยังไง พอแล้วโว้ย เดี๋ยวขับรถกลับบ้านไม่ไหว”

            “ดื่มมมมมม”

            “เมายับไปแล้วมั้ยวะเนี่ย ดีนะ พรุ่งนี้ไม่มีงาน”

            “ดีอะไร จีซูมันยังไม่อยู่กับผมเลย วันเกิดผมแท้ๆ” ตบอกเรียกร้องคะแนนสงสาร

            “เออ พวกแกสองคนนี่ก็แปลก ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วเว้ย” คนเป็นผู้จัดการถึงกับปวดกบาล

            “คนใจร้าย วันเกิดฉันแท้ๆ ดันไปแคสละครเรื่องอื่น เฮอะ แย่สิ้นเดดด”

            “พอๆ พวกฉันกลับบ้านดีกว่า ขี้เกียจฟังแกพร่ำเพ้อ” บรรดาฮยองทั้งสองสามคนพยักหน้าให้กันอย่างเห็นด้วยว่าควรจะปล่อยให้เจ้าเด็กนี่ละเมอเพ้อพกต่อไปคนเดียวน่าจะดีกว่า

            เมื่อห้องถูกปกคลุมด้วยความเงียบอีกครั้งก็เหมือนว่าความฟุ้งซ่านจะมาเยือน

 

 


            “ทำไมไม่ตอบข้อความวะ ดึกแล้ว ไม่เลิกอีกเหรอ”

            “ทำอะไรอยู่เนี่ย อยากรู้จัง”

            “คิดถึงฉันมั้ย ให้ตายเถอะ”

            “คิมจีซู นายมันคนใจร้าย วันเกิดฉันแท้ๆ”

 

 



            นั่งพูดคนเดียวคล้ายจะไม่มีสติแต่ความจริงก็ยังไม่ถือว่าเมาจนไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น แต่ก็อาจจะไม่ใช่สภาพที่น่าดูชมนัก เพราะขนาดเจ้าหมาของเขายังหนีไปซุกอยู่มุมห้องอื่นเลยคล้ายไม่ยากจะเข้าใกล้

            พยายามหรี่ตามองว่ากี่โมงแล้วก็เจอคำตอบว่าเข้าสู่ตีสองได้สักพัก ความง่วงก็เริ่มเข้ามาเกาะกุมสติสัมปชัญญะ ปลงใจได้ว่าคิมจีซูคงจะไม่ส่งข้อความตอบได้แล้ว เขาควรพาตัวเองไปนอนได้สักที

            “พรุ่งนี้จะอาละวาดให้หนักเลยคอยดู” บ่นตลอดทางที่ลากตัวเองไปยังเตียงนอนจนได้ โถมตัวนอนอยู่สักพักก็เริ่มชักอยากจะนอนจริงๆแล้วล่ะสิ

            ฤทธิ์แอลกอฮอลล์นี่ก็เล่นงานหนักไม่ใช่ย่อย

            ปิดตานอนได้ไม่เท่าไรก็ต้องหรี่ตาท่ามกลางความมืดเพราะสัมผัสได้ถึงอาการยุกยิดใกล้ๆตัว “คาอึล...ไม่เล่น จะนอน...” ยกมือปัดไล่อีกต่างหาก

            “งือออ ก๊บซุล อย่ากวน” คนยิ่งหงุดหงิดอยู่

            แต่เพราะเสียงหัวเราะคิกคัดอันคุ้นเคยใกล้ๆหูนี่ล่ะทำให้เหมือนต้องพยายามลืมตาขึ้นให้กว้างกว่าเดิม

            แสงไฟจากห้องด้านนอกกับประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้ทำให้เห็นว่าคนที่นั่งอยู่บนเตียงข้างๆเขาคือคิมจีซูต่างหาก

            “มาได้ยังไงเนี่ย” พูดจายังยานครางอยู่เลย ไม่รู้แล้วว่านี่เป็นความจริงหรือกำลังฝันอยู่กันแน่

            “มาดูสภาพเจ้าของวันเกิดซะหน่อย เมายับเลยนะ” คิมจีซูอดเขกหัวไปเบาๆไม่ได้

            เมื่อเห็นว่าไม่ใช่ความฝันแน่ๆแล้ว นัมจูฮยอกก็รีบคว้าเอวคนตรงหน้าของมารวบล้มตัวนอนไปด้วยกันทันที “งานเสร็จแล้วเหรอ”

            “ก็ไวกว่าที่คิดไว้มากนะ ฉันอยู่คุยเรื่องรายละเอียดงานนิดหน่อย จากนั้นก็ขอให้พี่เขามาส่งฉันนี่ล่ะ ไม่คิดเคยว่าจะมาเจอกองขวดเหล้าขวดเบียร์ รู้งี้กลับไปนอนแผ่สบายๆที่ห้องตัวเองดีกว่า”

            “ไม่ให้กลับแล้ว อยู่ตรงนี้ แบบนี้ไปเลย” ได้นอนกอดอีกฝ่ายเอาไว้แบบนี้น่ะรู้สึกดีกว่าดื่มเบียร์ไปยกลังซะอีก อดขโมยจูบหน้าผากย้ำๆหลายทีไม่ได้

            คิมจีซูหัวเราะ เอื้อมมือข้างหนึ่งไปลูบหลังคนเมาขึ้นลง กระซิบแผ่วเบา “สุขสันต์วันเกิดนะจูฮยอกอา...”

            “คิดว่าจะไม่พูดซะแล้ว” โทนน้ำเสียงตัดพ้อขั้นสุด

            “เป็นเจ้าขี้เหร่เด็กดีของฉันแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยนะ” อวยพรทั้งรอยยิ้มเพราะมั่นใจว่าแสงไฟจากด้านนอกจะทำให้อีกฝ่ายพอมองเห็นหน้าของเขาแน่ๆ

            นัมจูฮยอกพยายามสู้กับความง่วงและความมึน พยายามจะเก็บเกี่ยวช่วงเวลาตรงหน้านี้ให้ได้มากที่สุด รวมถึงตอนนที่คิมจีซูเป็นฝ่ายเริ่มต้นจูบเขาก่อนแบบนี้ด้วยล่ะนะ

            หวานละมุนในตอนแรกแล้วไต่ระดับเป็นความร้อนผ่านเมื่อรสจูบเปียกชื้นขึ้นทีละน้อย เรียวลิ้นฟาดฟันกันอยู่ในโพรงปากเนิ่นนานจนต้องผลออกมาให้กันได้หายใจแล้วเริ่มแนบชิดรีฝีปากกันอีกครั้ง

            “อือ...” คิมจีซูร้องขึ้นเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมให้ตนได้เป็นอิสระเสียที

            นัมจูฮยอกป้อนจูบรสแอลกอฮอล์ให้กับคนในอ้อมแขนอยู่ต่อสักพักจึงยอมละริมฝีปากออกจริงๆ “นายทำเอาฉันสร่างเมาไปเลย รู้มั้ย”

 

 



            “ฉันจะเป็นของขวัญวันเกิดที่ยอดเยี่ยมที่สุดของปีนี้ให้นายเอง”

 




 

            นัมจูฮยอกถึงกับต้องหัวเราะออกมาจนลั่นห้อง ไม่อยากจะเชื่อว่ามันเป็นคำพูดที่ออกมาจากปากของเจ้าลูกหมาหน้าเอ๋อ ตีมึน ทำซื่อได้ตลอดเวลาอย่างคิมจีซู



            ...พอทำตัวน่ารัก ก็ทำเอาเขาแทบล้มทั้งยืนเลยล่ะ...

 





            “แค่นายอยู่ตรงนี้ ตอนนี้มันก็ดียิ่งกว่าอะไรทั้งนั้นแล้วล่ะ” นัมจูฮยอกใช้ฝ่ามือลูบแก้มอีกคนที่นอนมองตนตาแป๋ว “ขอบใจนะ”

            “นายมีความสุขใช่มั้ย”

            “มีสิ มีมากด้วย”

            “เพราะฉันด้วยใช่มั้ย”

            นัมจูฮยอกขำ “ก็ต้องเป็นเพราะนายสิ”

            “คึคึ” คิมจีซูรู้สึกว่ามันคุ้มค่าแล้วที่ยอมเถียงกับพี่ผู้จัดการเพื่อจะดื้อมาที่นี่กลางดึกให้ได้

            “หัวเราะอะไร”

 


 

            “โจอือดะ”

 


 

            นัมจูฮยอกหัวเราะออกมาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำนี้ อดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าไปจูบปากเจ้าตัวแสบของคนอีกหลายทีอย่างไม่ขัดเขิน รู้แค่อยากจูบไปเรื่อยๆ อยากสัมผัสแนบชิดให้มากกว่าเดิม

            แม้จะพร่ำบอกตัวเองว่าอย่าใจร้อนในความสัมพันธ์นี้ก็ตาม แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่ายิ่งได้ใช้เวลาร่วมกันเยอะๆ มันจะยิ่งทำให้พวกเราเสพติดกันและกันแบบนี้

 

            รู้ตัวอีกที ก็ขาดกันไม่ได้ซะแล้ว

 

 





            “สุขสันต์วันเกิดนะเจ้าขี้เหร่ ขอให้เป็นที่รักของทุกคน”

            นัมจูฮยอกอมยิ้ม “ทุกคนที่ว่านั่นรวมนายด้วยรึเปล่า”

            รอยยิ้มกว้างพร้อมดวงตาหยีเกิดขึ้นก่อนจะพยักหน้ารัว “แน่นอนสิ”

            “แน่นอนว่าอะไรกันนะ”

 

 

 

            “ก็นายเป็นที่รักของฉันนี่นา เจ้าเพื่อนยาก”

 

 

 

 

            แม้คำระบุสถานะจะชวนงงงวยแต่ ณ ตอนนี้นัมจูฮยอกเลิกกังวลเรื่องของมันไปนานแล้ว ไม่คิดจะหาคำจำกัดความอะไรมาอธิบายเรื่องราวของตนกับคิมจีซูเสียด้วยซ้ำ รู้แค่ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้มันทำให้หัวใจพองโตทุกครั้งที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน


            ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วหัวใจตอนนี้ มันเพียงพอมากแล้ว

           



 

            “ชอบนะ จีซูยา...”

            “จูฮยอกอา... ฉันก็ชอบเหมือนกัน”

 




เท่านี้ก็ดีกับใจมากแล้วจริงๆ

เป็นของขวัญวันเกิดที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลย


 

  

 

 

 


 


- - - - - - - - - - - - - - - - -


. //// .)/ ไฮ เจอกันที่ #นัมจูชวนจีซูเล่นกับไฟ


หายไปเกือบสี่เดือน ไม่รู้ยังมีใครรอฟิคเรื่องนี้อยู่มั้ยนะ?


แทรกกลับมาเปิดตัวฤกษ์ดีในวันเกิดของนัมจูฮยอกเลยค่ะ

ฮือ คิดถึงกันรึเปล่า เราคิดถึงทุกคนที่นี่มากๆเลย ; o ;

ยังคงมีความสุขทุกครั้งที่ได้เขียนฟิคเรื่องนี้


เพราะนัมจูกับจีซูน่ารักสุดๆไปเลย!!!


จะพยายามเขียนมาอีกนะคะ ถ้ายังมีคนอ่านอยู่

ยังไงก็อย่าลืมคอนเม้นท์ในนี้ หรือติดแท็กในทวิตก็ได้ค่ะ


ปล. ขอให้ความสุขเยอะๆนะ เจ้าขี้เหร่!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #163 shxx_88s (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:12
    ยังรอให้มาต่ออยู่เสมอนะคะ อ่านซ้ำหลายรอบมากๆ รอเจ้าขี้เหร่กับลูกหมาอยู่นะคะ โจอือดะ
    #163
    0
  2. #159 ไคเมีย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 23:55
    อ่านเรื่องนี้วนมารอบนี้รอบที่5แล้วค่ะ55555 คิดถึงคู่นี้มากอ่านทีไรก็ทำให้เขินได้ตลอดเลย อยากให้ไรท์มาแต่งต่อจังเลยค่ะ:-(
    #159
    0
  3. #158 ไคเมีย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 23:55
    อ่านเรื่องนี้วนมารอบนี้รอบที่5แล้วค่ะ55555 คิดถึงคู่นี้มากอ่านทีไรก็ทำให้เขินได้ตลอดเลย อยากให้ไรท์มาแต่งต่อจังเลยค่ะ:-(
    #158
    0
  4. #157 MBB__TuAn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 21:53
    รอเสมอค่ะ
    #157
    0
  5. #156 MBB__TuAn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 21:02
    ติดตามมานานแล้วค่ะ ไม่เคยลืมเลย เป็นเรื่องที่จำขึ้นใจจริงๆ น่ารักมากกกกกกกก อยากอ่านต่อ ชอบชื่อแท็กมากค่ะ นัมจูชวนจีซูเล่นกับไฟฟฟ
    #156
    0
  6. #153 029748045 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 21:06
    ชอบมากๆเลยค่ะ ผ่านมานานแล้วแต่ก็ยังรออยู่นะคะ เรือผีจริงๆคู่นี้ แรร์เหลือเกินนน TT มันฟินมากเลยค่ะ ชอบทุกครั้งที่อ่านฉากจูบเลย มันดูลึกซึ้ง ดูเรียลอ่าา ชอบบบบ ยังรออยู่นะคะไรท์
    #153
    0
  7. #150 shxx_88s (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:24
    เราก็โจอือดะ แงงงงง เราชอบมากๆเลย ดูเรื่อยๆแต่มีอะไรๆน่ารักเยอะแยะไปหมดเลย รู้สึกกล้ามเนื้อบนหน้ามันเมื่อยไปหมดเลยอ่ะ ยิ้มตลอดเลยเวลาอ่าน เราคิดว่าจะไม่มีใครแต่งคู่นี้ซะอีก จนเรามาเจอเรื่องนี้ ดีกับใจเรามากเลยอ่ะ ฮือออ โจอือดะะ
    #150
    0
  8. #149 marktuan1a (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 09:44
    รอนะคะ ร้ากกก
    #149
    0
  9. #145 shipper_bee42 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 00:51
    พึ่งมาเจอฟิคเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่ดีมากค่า ส่วนตัวชอบจีซูกับนัมจูมาตั้งแต่เล่น moonlovers ด้วยกันก็จิ้นซะ คิดว่าจะไม่มีคนแต่งฟิคคู่นี้ซะแล้ว แต่ก็มี อร้ายยย!! ดีใจที่ได้อ่านค่ะ น่ารักมาก อบอุ่นมากก ฟินค่า ชอบมากๆเลยค่ะ
    #145
    0
  10. #144 Cartoon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 21:03
    ฟินมากๆๆๆอ่ะไรท์อพิ่งได้อ่าน555.
    #144
    0
  11. #140 GiFTxxk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:43
    คิดถึงงงงงงง ชอบอั-/-
    #140
    0
  12. #139 Chankuma (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 11:42
    ฮือออออ ชอบมากอ่า น่ารักมากเลยอ่า กลับมาต่อเร็วๆนะค่า
    #139
    0
  13. #133 Noon@_©ho®dC (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:11
    งื่ออออ ในที่สุด ยังรอเรื่องอยู่ตลอด
    #133
    0
  14. #132 Beam Bababoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:17
    คิดถึงงง
    #132
    0
  15. #131 _nnnnumx_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:03
    หายไปตั้งนานแต่ก็กลับมาพร้อมความฟินที่เต็มอิ่มจุใจมากค่ะ//นอนสำลักความสุข
    #131
    0
  16. #130 Rnave12 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:37
    แง่งงๆๆ โจอือดะ จุ๊บๆกะนด้วย โอ้ยย เขิน จูฮยอกงอแงจังเลยย น่าร้าก /_\
    #130
    0
  17. #129 `arleszx03° (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:36
    รอไรท์อยู่เสมออออออ เห็นแต้งเตือนนี่กระดี๊กระด๊ามาก ว่าแล้วว่าต้องเกี่ยวกับวันเกิดเจ้าขี้เหร่ ;///////; น่ารักจังเลยค่ะงื้อออ เขินมาก เขินตัวบิดเป็นมันฝรั่งเกลียวแล้ว ;///////; สุขสันต์วันเกิดนะเจ้าขี้เหร่! รักนะคะนัมจูโอปป้า <3 ขอให้มีความสุขมากๆนะงื้ออออ <33333
    #129
    0
  18. #128 Nick.k (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:20
    น่ารักที่สุดเลยฮื้อออออ
    #128
    0
  19. #127 GlaoLoveExo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:16
    รออยู่ตลอดเล้ยย ดีใจที่ไรท์มาต่อโมเมนต์เมื่อวานให้555 มาบ่อยๆนะคะ??
    #127
    0
  20. #126 M-tong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:23
    งื้ออออ กำลังคิดถึงพอดี น่าร๊ากกก อยากให้แต่งตอนนัมจูเอาลูกๆตามหาจีซูที่หายไปด้วย คงฟินน่าดู
    #126
    0
  21. #125 ดีเจ มิ้ง >////< (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:28
    น่ารักมากกกชอบบบบ
    #125
    0
  22. #124 miikiijm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:35
    ฮืออออ ไรท์มาต่อด้วย นึกว่าจะทิ้งไปแล้วซะอีก เขียนต่อไปเรื่อยๆนะคะยังไงก็จะรออ่านค่ะ ถึงต่อไปไม่เหลือใครอ่านแล้วก็ยังมีเราที่อ่านนะ รักคู่นี้มาก หาคนแต่งฟิคคู่นี้แทบไม่มีเลย สู้ๆนะคะ ไฟท์ติ้งงงง
    #124
    0
  23. #123 TeB_B (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:42
    เพื่อนคู่นี้นี่ยังไงกันเนอะ~ 55555 ชอบอะค่ะ ชอบความสัมพันธ์ของพี่เค้า55555 ตี๋ก็มีความแกล้งเนอะะะ?
    #123
    0
  24. #122 floodbk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:06
    โง้ยย หายไปนาน แต่ยังดีต่อใจเหมือนเดิม ฟิคก็มา รูปคู่คุณๆเขาก็ลงอีก วันนี้นี่มันวันดีจริงๆ 5555555555555555555
    #122
    0
  25. #121 itchaayaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:18
    อหหห คิดถึงมากกก ชอบมากก ขอบคุณที่กลับมานะคะ ย้อนกลับมาอ่านแก้คิดถึงตั้งหลายรอบบ :-)
    #121
    0