SF (namjoo x jisoo) FRIENDSHIP SET ON FIRE

ตอนที่ 5 : friendship set on fire :: fit body

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    7 ต.ค. 59

(c)              Chess theme




SF :: N A M J O O   x   J I S O O











“Don’t make me your number one, treat me your only one.”

 

“ที่หนึ่งอะไรผมไม่อยากเป็นหรอกครับ อยากเป็นคนเดียวของเขามากกว่า”

 



 

 

            หลังจากได้ฤกษ์เปิดกล้องและถ่ายทำกันไปหลายซีนแล้วสำหรับละครฟอร์มยักษ์ที่รวบรวมนักแสดงจำนวนมากอย่าง Moon Lovers หรือ Scarlet Heart Ryeo ถือว่าเป็นหนึ่งในกองละครที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกถึงแม้ว่าเนื้อเรื่องจะมีซีนอารมณ์ค่อนข้างมากก็ตาม

            วันนี้เป็นอีกหนึ่งฉากที่สร้างความคึกคักไปทั่ว เพราะเหล่าบรรดาองค์ชายของวังซงอัคจะมาถ่ายซีนเปิดตัว ณ สระน้ำประจำวังหลวง ถือได้ว่าเป็นการกำไรให้กับคนดูตั้งแต่เปิดเรื่องเลยทีเดียว เพราะจะได้ยลโฉมหุ่นขององค์ชายกันเต็มไปหมด

            นักแสดงที่จะเข้าฉากร่วมกันในวันนี้ต่างภูมิใจกันโอ้อวดมัดกล้ามที่เร่งฝึกเพื่อถ่ายทำกันเป็นอย่างดี แม้จะมีเสียงโห่แซวบยอนแบคฮยอนที่ปฏิเสธจะถอดเสื้อในฉากนี้บ้างก็ตาม

            “นี่ๆ...ดูของฉันนี่” ยุนซุนวูสะบัดเสื้อตัวยาวสีดำเพื่อโชว์กล้ามแขน

            ฮงจงฮยอนจึงภาคภูมิใจในการทำเสนอกล้ามหน้าท้องของตัวเองบ้าง “ของผมก็ไม่น้อยไปกว่าพี่หรอกน่า”

            ห่างออกไปก็มีคังฮานึลที่เอาแต่ยืนหัวเราะอยู่



            จีซูมองบรรดารุ่นพี่อวดข่มกันแล้วก็ถอนหายใจเฮือก

            “เป็นอะไร...” นัมจูฮยอกจับสาบเสื้อตัวยาวที่ค่อนข้างเกะกะในความรู้สึก เอ่ยถามคนที่เอาแต่ยืนหน้ามุ่ยอยู่ข้างๆ

            “เซ็ง”

            “แล้วเซ็งอะไรล่ะ”

            “อาทิตย์ที่ผ่านมานะ ฉันเข้ายิมทุกวันเลย นายก็รู้ใช่มั้ย” จีซูยังไม่เลิกทำปากคว่ำ

            “รู้สิ วิดีโอคอลมาทีไรก็เหงื่อท่วมตัวตลอด”

             นึกแล้วก็ยังขำที่จีซูค่อนข้างจริงจังกับการถ่ายฉากนี้มาก เอาแต่บ่นว่ามันคือศักดิ์ศรีของลูกผู้ชาย ยังไงก็จะไม่ยอมดูด้อยกว่ารุ่นพี่คนอื่นๆแน่ เลยตะบี้ตะบันออกกำลังการไม่บันยะบันยังสภาพร่างกายตัวเองเลยสักนิด ออกเสร็จก็มาร้องโอดโอยว่าเหนื่อยบ้าง ปวดตัวบ้าง ก่อนจะอารมณ์เสียหนักขึ้นไปอีกเมื่อเห็นว่าร่างกายยังไม่ได้มัดกล้ามตามที่ต้องการเสียที

            “นี่ก็วันถ่ายทำแล้ว หน้าท้องฉันยังไม่มีซิคแพคขึ้นเลย” บ่นไปก็ทำหน้างอไปจนนัมจูฮยอกอดไม่ไหวต้องเอื้อมมือไปดึงปากสักที

            “เลิกทำหน้างอได้แล้วน่า”

            “ก็คนมันเซ็ง”

            “บ่นไปมันก็ไม่ขึ้นให้ทันใจตอนนี้หรอกน่า”

            “นายก็พูดได้นี่ ของนายมันขึ้นชัดขนาดนั้นแล้วนี่” พยักเพยิดมายังกล้ามเนื้อหน้าท้องของนัมจูฮยอกอีก

            “อย่าพาลซี่” นายแบบหนุ่มเอื้อมมือไปลูบผม

            “ไม่อยากคุยกับนายแล้ว”

            “อ้าว ทำไมเป็นแบบนี้ซะงั้นล่ะ” ถึงกับงงเลยทีเดียว

            “นายไม่ช่วยฉันเลยสักนิด”

            “ฉันเนี่ยนะ แล้วจะให้ฉันช่วยอะไรเล่า”

            “ไม่อยากคุยกับนายแล้ว” จีซูยังยืนยันคำเดิม

            “โวะ ไอ้นี่...” นัมจูฮยอกชักหมั่นเขี้ยวจนอยากจะโบกเข้าสักที

            จีซูทำปากคว่ำใส่อีกรอบแล้วจึงเดินตรงไปหารุ่นพี่คนอื่น ปล่อยให้นัมจูฮยอกยืนงงอยู่ที่เดิมว่าตนทำอะไรผิดกันแน่



 

            “อ้าว ว่าไงน้องเล็ก...” ยูนซุนวูเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก

            “ผมไม่ใช่น้องเล็กสักหน่อยครับ” จีซูขัด “จูฮยอกนู่น น้องเล็กตัวจริง”

            คังฮานึลยกมือขยี้ผมหลายที “แต่ในเรื่องนายเป็นน้องเล็กของพวกเรานี่นา ว่ามั้ย”

            “โธ่” จีซูหน้ามุ่ย “ถ้าอย่างนั้นรุ่นพี่จุนกิ ก็ต้องเรียกพี่จงฮยอนว่าฮยองสิครับ ถ้างั้น”

            “โอ้โห!!” ฮงจงฮยอนปรบมือชอบใจ “มันกล้าเล่นของสูงเว้ย เดี๋ยวนี้”

            ทุกคนรอบๆนั้นพากันหัวเราะครึกครื้น มีแต่เจ้าตัวล่ะมั้งที่ยังทำหน้างออยู่

            “แล้วนี่เป็นอะไร คิ้วจะชนกันแล้วนั่น” ฮงจงฮยอนถามต่อ

            “ซิคแพคผมมันไม่ยอมขึ้นเลยอะ” จีซูสารภาพอย่างหมดแรง

            คังฮานึลเลิกคิ้วก่อนใคร เอื้อมมือไปเปิดสาบเสื้อของจีซูออก “ออกกำลังกายบ้างรึเปล่าล่ะเนี่ย”

            “โหย ผมไปยิมแทบทุกวันเลย เล่นทุกอย่างแล้ว แต่มันก็ไม่ยอมขึ้นมาเลยครับ” จีซูเริ่มตัดพ้อ

            ซุนวูยกมือส่ายไปมา “อย่าไปเครียดน่า เรื่องแค่นี้เอง”

            “แต่พวกพี่นี่จัดเต็มกันมาเลยนะครับ เมื่อกี้ผมก็ยังเห็นแข่งกันวิดพื้นอยู่เลย”

            “นายนี่มันนิสัยน้องเล็กจริงๆเลยนะ” ฮงจงฮยอนขำ “ไหน ขอฉันดูบ้างสิ” ว่าแล้วก็ขยับเดินเข้าไปใกล้ๆ วางมือลงบนหน้าท้องของจีซู แตะไปทั่วๆ “ก็ไม่น่าจะมีไขมันเยอะนี่นา”

            คงฮานึลยิ่งให้ความสนใจมากยิ่งขึ้นไปอีกด้วยความที่ชอบออกกำลังกายเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว “สนใจไปต่อยมวยไทยกับฉันมั้ยล่ะ เล่นไม่นานเลยนะ สักพักก็หุ่นดีขึ้นทันตาเห็นเลย”

            “จริงเหรอครับ” จีซูหันไปถามด้วยความสนใจ

            “จริงซี่” องค์ชายแปดของเรื่องยิ้มกว้างจนแทบจะเห็นฟันครบทุกซี่ “ฉันรู้จักยิมดีๆ เทรนเนอร์เจ๋งๆเยอะเลยนะ ไว้ไปด้วยกันสิ”

            ฮงจงฮยอนยังไม่ยอมละมือออกจากหน้าท้องของจีซู จับไปจนถึงช่วงเอว “แต่จะว่าไปนายก็ตัวผอมอยู่เหมือนกันนั่นล่ะ ลองกินให้เยอะขึ้นแล้วเร่งผลิตกล้ามเนื้อมั้ย”

            “ผมกินเยอะมากเลยนะแต่ละวัน แต่ซิคแพคมันก็ยังไม่ยอมขึ้นสักที” จีซูทำปากคว่ำปิดประโยค

            “งอแงใหญ่เลย” ฮงจงฮยอนขำจนเรียกรอยยิ้มจากคังฮานึลและยูนซุนวูร่วมไปด้วย

“ผมไม่ได้งอแงซะหน่อย” จีซูเถียง “ผมแค่น้อยใจ”

“เอ้า น้อยใจก็น้อยใจ” ฮงจงฮยอนไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะได้จริงๆ “แล้วจะให้บรรดาฮยองนิมทำยังไงดีล่ะ”

“ผมก็ไม่รู้แล้วอ่า...ฮือ....” จีซูแกล้งร้องโวยวายจนโดนบรรดารุ่นพี่ทั้งหลายเข้ามาแกล้งด้วยการรุมลูบหน้าท้องจนเกิดความรู้สึกจั๊กจี๋

“ฮ่าๆๆๆ อ๊ากกก ปล่อย ฮ่าๆๆ” จีซูหัวเราะจนลั่นเมื่อสาบเสื้อโดนดึงจนหลุดจากร่างกายท่อนบน แถมพี่ๆทั้งหลายก็ยังตามมาจั๊กจี๋ไม่หยุด

“หยุดแกล้งผมได้แล้วน่า...” จีซูร้องบอกทั้งๆที่ตอนนี้ก็หัวเราะจนน้ำตาไหล

 

 


...ไม่ชอบ...

...ปล่อยเดี๋ยวนี้...

...ไม่ชอบ...

...ปล่อยเดี๋ยวนี้...

...ไม่ชอบ...

...ปล่อยเดี๋ยวนี้...

 

 


นัมจูฮยอกกำชายเสื้อสีดำของตัวเองจนแทบจะลืมตัวดึงมันขาด จ้องมองกลุ่มคนที่เล่นเหมือนลืมอายุจริงของตัวเองกันไป สลับกับฟังเสียงหัวเราะที่ดังไม่หยุดแล้วก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที

 

ทำไมต้องลูบผม? ทำไมต้องจับท้อง? คุยกันเฉยๆไม่ได้รึไง?

นั่น ยังจับอยู่อีก แถมลูบด้วย? ชักเยอะแล้วนะ เยอะแล้ว

 

อยากจะโกรธบรรดาพวกพี่ๆอยู่หรอก แต่ตอนนี้ที่โกรธยิ่งกว่าก็คือคิมจีซูนี่ล่ะ หัวเราะปากกว้างขนาดนั้น แมลงบินเข้าไปทำรังได้ทั้งฝูงแล้วมั้ง สนุกมากเลยเหรอ สนุกจนลืมกันเลยล่ะสิ โอย หงุดหงิดจัง!

รู้สึกร้อนขึ้นมาในอกทันที ไม่อยากมองเลยสักนิด แต่ก็ละสายตาไปไม่ได้

 


“แค่ก!! แค่กๆ...ฮึ่ม....” ทำอะไรไม่ได้ ไอเลยก็แล้วกัน

สงสัยจะยังดังไม่พอ “แค่ก!!!!!

 


นัมจูฮยอกไอเสียงดังจนคล้ายคนตะคอก และมันก็ได้ผลเมื่อทั้งห้องหันมามองเขาเป็นตาเดียวไม่เว้นแม้แต่บยอนแบคฮยอนที่เพิ่งจะเดินตามมาสมทบ

“นายเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย” ไอดอลหนุ่มชื่อดังเดินมาลูบหลังนัมจูฮยอก “ไปหายากินซะนะ”

กลายเป็นนายแบบหนุ่มตัวสูงชะลูดที่จะต้องหาทางออกให้ตัวเอง “ปะ..เปล่านี่ครับ สงสัยคันคอนิดหน่อย” หัวเราะกลบเกลื่อนอีก

บรรดานักแสดงที่เหลือทุกคนจึงไม่ได้สนใจอะไร พากันผลักจีซูไปมาเพื่อแกล้งอีกนิดนหน่อยก็แยกย้ายกันจัดเสื้อผ้าสำหรับเข้าฉากให้เข้าที่เรียบร้อย

จีซูหยิบเสื้อที่กองอยู่ที่พื้นมาที่ไว้ ยกหลังมือเช็ดหางตาหัวเองแล้วก็เดินกลับมายังจุดที่นัมจูฮยอกยืนอยู่

            “เป็นไรอ่า เจ็บคอเหรอ”

            นัมจูฮยอกมองเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ยืนเปลือยท่อนบนอยู่แล้วก็หันข้างให้ทันที “อะไร ใครบอกว่าไม่อยากคุยกับฉันแล้ว”

            “งอนเหรอ” จีซูถามเสียงซื่อ “นายก็รู้ว่าฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นจริงๆนี่นา”

            “นายเดินหนีฉันด้วย” เพิ่มให้อีกกระทง

            “ก็ตอนนั้นฉันหงุดหงิดนี่นา”

            “ตอนนี้ฉันก็หงุดหงิดเหมือนกันรู้ไว้ซะ” ต่อปากต่อคำกลับไป

            “จูฮยอกอา...นายหงุดหงิดอะไร”

            “เบื่อหมา” ยกมือขึ้นมากอดอก

            “หมาไปทำอะไรให้” จีซูเดินอ้อมไปยืนตรงหน้า

            นัมจูฮยอกสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง “ไปไกลๆไป”

            “งั้นไปจริงนะ”

            นายแบบหนุ่มรีบคว้าต้นแขนอีกฝ่ายเอาไว้เมื่อทำท่าจะเดินจากไปจริงๆ “ฉันอารมณ์ไม่ดีอยู่นะ”

            “จูฮยอกอา...” จีซูลากเสียงยาว “ไม่พูดจะเข้าใจมั้ย”

            “ทำไมชอบให้คนนั้นคนนี้มาวอแวจังเลย” ยอมเปิดปากในที่สุด

            “หืม ใคร งง” ดวงตาตี่ๆนั่นหรี่ลงเล็กกว่าเดิม

            “ทุกคนนั่นล่ะ”

            “ทุกคนไหน” ถามต้อนไม่เลิก

            นัมจูฮยอกจิ๊ปากที่อีกฝ่ายไม่เข้าใจสักที “แล้วนายไปให้ใครจับนู่นจับนี่มาล่ะ”

            จีซูร้องอ๋อ “ก็ร่วมงานกันทั้งนั้นไม่ใช่คนอื่นสักหน่อย” เมื่อเห็นว่านัมจูฮยอกจะอ้าปากเถียงจึงขัดขึ้นก่อน “ฉันก็เป็นผู้ชายนะ!

            “...” นายแบบหนุ่มไม่พูดอะไรนอกจากยืนสบตาคนตรงหน้านิ่งๆ

            “ถ้านายเป็นแบบนี้ฉันจะโกรธแล้วนะ ถ้าโกรธแล้วก็จะไม่พูดด้วยจริงๆเลยนะ”

            นัมจูฮยอกสบตาจีซูอยู่นานก่อนจะถอนหายใจออกมา “ขอโทษ”

            แล้วความเงียบก็ครอบงำสร้างบรรยากาศอึดอัดเอาไว้ระหว่างคนทั้งคู่ ไม่มีใครยอมเอ่ยอะไรออกมาอีก

           

            “เฮ้ พวกนายสองคนน่ะ” คังฮานึลตะโกนมาจากอีกฟากหนึ่งของห้อง “ออกไปถ่ายรูปเล่นที่หน้าฉากกันเถอะ เหลืออีกเกือบชั่วโมงแน่ะ กว่าจะถ่ายทำกัน”

            ทุกคนเดินเรียงกันออกไปจากห้องแล้วด้วย

            “ไปก่อนเถอะครับ เดี๋ยวพวกผมขอเตรียมตัวกันอีกนิดหน่อย” เป็นจีซูที่หันไปยกยิ้มให้คนที่เหลือ

            จากนั้นทั้งห้องจึงเข้าสู่ความเงียบจริงๆเมื่อเหลือกันอยู่สองคน

            นัมจูฮยอกเดาะลิ้นในปากเงยหน้ามองเพดาน “อืม ขอโทษแล้วกัน”

            “จะพูดหลายรอบทำไม” จีซูถามเบาๆ

            นัมจูฮยอกสบตาอีกฝ่ายอีกครั้งแล้วมันก็กักความเศร้าเอาไว้ไม่อยู่

 

           

            “ขอโทษที่หวง”

 

 

            เมื่อนายแบบหนุ่มทำท่าจะเดินสวนเพื่อตรงไปยังประตูห้อง จีซูกลับเดินไปขวางหน้าไว้ ขยับซ้าย อีกคนก็ตามไปดัก ขยับขวา ก็ไม่ยอมให้ไปอีก

            “อะไร”

            “กอดกัน” จีซูพูดเสียงแผ่ว

            “ไม่”

            “กอดกันนะ”

            “ไม่”

            “กอดกันเถอะ”

            “บอกว่าไม่ไง”

            “ถ้าไม่กอดตอนนี้ จะไม่ให้กอดอีกเลยนะ”

            สองแขนของนัมจูฮยอกยกขึ้นโอบรอบแผ่นหลังคนตรงหน้าทันที พร้อมเพิ่มแรงสอดกระชับ โดยปราศจากคำพูดใดๆ

            จีซูโยกตัวไปมาซ้ายขวาเบาๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายกอดตัวเองเอาไว้แบบนั้นในห้องที่เงียบงันจนได้ยินเสียงตึกตักใต้อก

            “ไหนบอกว่าให้กอดกัน นี่มันแต่ฉันที่กอดนายคนเดียว” นัมจูฮยอกพึมพำเบาๆ

            “อยากให้ฉันกอดนายด้วยเหรอ” จีซูถามยิ้มๆ

            “กอดฉันเดี๋ยวนี้เลย”

            จีซูทำถามที่อีกฝ่ายพูด ตอบกลับอ้อมกอดด้วยแรงกอดกระชับที่แน่นพอกัน สลับกับลูบแผ่นหลังของอีกฝ่ายขึ้นลงเป็นจังหวะคงที่

            “หวงเหรอ”

            “ใช่”

            “หวงมากมั้ย”

            “มาก”

            “หวงเพราะ...”

            “หวงเพราะหวงและหวงมากขึ้นทุกวัน” นัมจูฮยอกขัดขึ้นเสียก่อน

            จีซูเอียงหัวไปมา คล้ายอยากจะถามเพิ่มเติม “หวงเพื่อนแบบนี้กันได้ด้วยเหรอ”

            “หวงได้ และฉันหวงมากด้วย”

            “นายนี่เข้าใจยากจริงๆ” จีซูส่ายหัว “และก็ขี้โมโหด้วย”

            “ใครใช้ให้นายทำฉันโมโหล่ะ” นัมจูตบหลังเพื่อนไปหนึ่งที

            “เจ็บ”

            แรงตบรอบสองจึงเปลี่ยนเป็นการปลอบประโลมแทน “แต่โมโหจริงๆนะ”

            “ที่หวงน่ะเหรอ”

            “สาเหตุที่ทำให้หวงต่างหาก”

            จีซูหัวเราะ “แต่พวกเขาเป็นพี่นะ”

            “แล้วฉันล่ะ” ถามไวจนชักอยากจะตบปากตัวเอง

            นักแสดงท็อปสตาร์คลายอ้อมกอดออก “นายเหรอ ก็เป็นเพื่อนไง”

            “แล้วระหว่างพี่กับเพื่อนนายจะเลือกใคร” นัมจูฮยอกถามรัวจนลิ้นแทบจะพันกัน

            และเมื่อถามออกไปเสร็จแล้วเพิ่งจะมานึกขึ้นได้ว่าตนเองชักจะกลัวที่จะรับฟังคำตอบน่ะสิ แม้จะพยายามเก็บอาการแค่ไหนแต่ก็ยังได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นถี่อยู่ดี

            จีซูทำหน้าคิด กลอกตาไปมาซ้้ายขวา “เอ...ใครน้า”

            “อย่าแกล้งสิ”

            “อือ คิดออกแล้ว”

            “ใคร”

            จีซูอมยิ้ม “ก็ต้องเลือกนายสิ เจ้าขี้เหร่ ถามมาได้”

            เป็นคำตอบที่เรียกรอยยิ้มกว้างจากริมฝีปากของนัมจูฮยอกได้ทันที “เลือกได้ดีนี่นา”

            “ก็กลัวว่าถ้าเลือกอีกอย่างผีขี้โมโหจะกลับมาเข้าสิงเจ้าขี้เหร่ของฉันน่ะสิ”

            “อะไร ขี้ตู่ว่ะ ใครเป็นของนายกันห๊ะ” ยียวนทันทีเมื่ออารมณ์ดีแล้ว

            “ว้า...” จีซูร้อง “งั้นลูกหมาก็คงต้องขอให้พี่ๆคนอื่นรับไปเลี้ยงแล้วล่ะ”

            “อะไร” นัมจูฮยอกตามมาดึงปากยื่นๆนั่น “ว่าไงนะ”

            “ไปขอให้ใครเลี้ยงดีน้า พี่จงฮยอน พี่จุนกิ พี่ฮา...โอ๊ย...” ร้องแทบลั่นห้องเมื่อนัมจูฮยอกเอื้อมมือมาหยิกเนื้อตรงหน้าท้องซะเต็มมือ “เจ็บนะ!!

            “จะหยิกให้เนื้อหลุดเลยคอยดู พูดจาไม่น่ารัก” รู้สึกเหมือนผีขี้โมโหที่อีกฝ่ายว่าจะกลับมาอีกแล้วล่ะสิ

            “รังแกฉันบ่อยๆแบบนี้คอยดูเลย ฉันจะไม่มาเล่นกับนายอีก” ทำปากคว่ำใส่

            “นายจะหนีไปไหนได้ ถ้าฉันไม่ให้นายไปซะอย่าง” นัมจูฮยอกพูดอย่างมั่นใจ

            “นายต่างหากที่ไม่น่ารัก” จีซูส่ายหัว “ขี้โกงจริงๆ”

            นัมจูฮยอกเพิกเฉยต่อคำตำหนินั้น หยิบเสื้อสีดำตัวยาวกลับมาคลุมไหล่ให้อีกฝ่าย “สอดแขนใส่เสื้อสิ จะยืนอวดหุ่นอีกนานมั้ย ไม่หนาวเหรอ”

            จีซูรีบทำตามที่อีกฝ่ายว่า พร้อมรอยยิ้มแป้น “เป็นห่วงล่ะซี่”

            นายแบบหนุ่มยกมือข้างหนึ่งขึ้นเขี่ยปลายจมูกตัวเองเล็กน้อย “อย่าถามมากน่า”

            “แล้วเป็นห่วงจริงๆรึเปล่าล่ะ”

            “แน่ะ ยังจะถามอีก”

            “ถามก็เพราะว่าอยากจะได้คำตอบยังไงเล่า”

            นัมจูฮยอกส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเมื่อถูกต้อนให้จนมุมแบบนี้ “ที่ทำอยู่นี่ยังไม่เข้าใจอีกรึไง”

            “ไม่เข้าใจ” นี่ก็ตอบทันที

            “นี่กวนประสาทอยู่ใช่มั้ย”

            “ใช่” ทำปากยื่นใส่

            “จีซูยา...” นัมจูฮยอกชักหมั่นเขี้ยวเจ้าลูกหมาขึ้นมาจริงๆซะแล้ว

            “นายมันขี้โกง ไม่ตอบสักอย่าง”

            “ตอบก็ตอบสิ!

            “ก็ตอบมาสิ!

            “ถ้าไม่เป็นห่วง จะทำแบบนี้มั้ยเล่า” ดึงกระชับสาบเสื้อให้เข้าที่ ปกปิดร่างกายอีกฝ่ายจนมิดชิดผู้เชือดรัดรอบเอวไว้อย่างแน่นหนา คล้ายกลัวว่าจะมีใครคนไหนมาเปิดเพื่อจับร่างกายคนๆนี้อีกรอบ

            “งือ” จีซูยืนตัวตรงให้อีกฝ่ายจัดแจงแต่งตัวให้เข้าที่

            “แล้วถ้ามีใครมาบอกว่าฉันขี้เหร่อะนะ ป่านนี้ฉันเดินไปท้าต่อยแล้ว”

            “ละ...”

            “ยกเว้นแต่นายเท่านั้นล่ะ”

            “คึ!” จีซูหลุดหัวเราะออกมา

            “ขำอะไร?!

 

            “โจอือดะ” คำพูดติดปากของจีซูล่ะนะ

 

            นัมจูฮยอกทำทีหันหน้าไปทางอื่น “อะไรเล่า”

            “จูฮยอกอา...โจอือดะ โจอือดะ...”

            “พอเลย อย่ามาล้อเลียน”

            จีซูยิ่งอยากแกล้ง เอาศีรษะทุยๆของตัวเองไปถูกับไหล่นัมจูฮยอก “จูฮยอกอา...”

            “เล่นอะไรเนี่ย” แม้ปากจะว่าแต่ก็ยังยืนให้เขาซุกไซ้อยู่แบบนั้น

            “ฉันจะเป็นเจ้าลูกหมาเด็กดีของนายนะ”

            “พูด...อ่า...พูดอะไรของนายเนี่ย...อ่า...” เหมือนจะเป็นอาการติดอ่างกะทันหันซะอย่างนั้น นัมจูฮยอกถึงขั้นต้องยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองเลยทีเดียว

            “นายก็ต้องเป็นเจ้าขี้เหร่ของฉันนะ”

            “....”

            “ว่ายังไงเล่า จะเป็นไม่เป็น...”

            “...”

            “ไม่ตอบเหรอ...” จีซูเงยหน้าขึ้นมามอง แล้วก็ต้องประหลาดใจกับบรรดาริ้วสีแดงที่ปรากฏอยู่ทั่วใบหน้าของนัมจูฮยอก “จูฮยอกอา...”

            นายแบบหนุ่มทนไม่ไหวต้องใช้สองมือปิดตาของจีซูเอาไว้

            ให้ตายเถอะ อาการเขินจนหน้าร้อนมันเป็นแบบนี้นี่เอง

 

 


            “ฉันก็เป็นแบบนั้นมาตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันแล้วไม่ใช่รึไง”

 

 


            ยังจะถามอะไรให้มากความอีกล่ะ

            เจ้าลูกหมาปากห้อยตัวแสบเอ๊ย!

           

 

 

 

 

 






- - - - - - - - - - - - - - - - -


. //// .)/ ไฮ เจอกันที่ #นัมจูชวนจีซูเล่นกับไฟ


คู่ (เพื่อน) รักขายาวนี่น่ารักจริงๆ ว่ามั้ย?

เก็บโมเม้นเขินๆ มาเขียนฟิคแข่งกับของจริงที่หวานเกิ๊นนน 555

หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะ รอบนี้หายไปหลายวันหน่อย

งานหนักมากเลยค่ะ แงๆ โอทีดึกทุกวันเลย


แต่ว่า...เจ้าขี้เหร่เริ่มอาการแปลกๆแล้วนะว่ามั้ย เจ้าลูกหมาแย่แล้ว

อยู่ทีมใครกันบ้างคะเนี่ย? บอกกันบ้างสิ!




หวังว่าทุกคนจะคอมเม้นท์หรือติดแท็กเยอะๆนะคะ เรารออ่านอยู่น้า ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #160 Kamellia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:25
    ชอบค่ะะะ ฟินมากกกกกกกกกก❤️
    #160
    0
  2. #135 Chankuma (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 19:26
    โอ้ยยยยยเขินๆๆ
    #135
    0
  3. #78 Ecstasy. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 15:51
    ละมุนมากเลยย ฟิน2คนนี้มานานแล้วมีฟิคแบบนี่ยิ่งดีต่อใจ
    #78
    0
  4. #52 _nnnnumx_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 20:31
    อ่านแล้วคลายเครียดจริงเลยค่ะ รู้สึกได้ฮีลตัวเองงงงเจ้าหมาปากห้อยนี้มันร้ายจริงๆทำไมถึงชอบทำให้เจ้าขี้เหร่เป็นห่วงนะ;/////////;
    #52
    0
  5. #48 กุ๋งกิ๋ง🍑 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 20:18
    อ่านไปยิ้มไปจริงๆ ค่ะ เปิดเพลงคลอแล้วยิ่งยิ้มกว้าว ฮือ ชอบ ;--;
    #48
    0
  6. #47 เติ้ลเติ้ล. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 10:21
    อ่านไปยิ้มไปเลยค่ะ ความหวงของเขามันดีต่อใจจังเลยยย
    #47
    0
  7. #46 `arleszx03° (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 22:31
    โฮ้ยยยยยย ชอบความหวงก้าง ชอบความหวงไม่รู้ตัวของเค้าจริงๆค่ะ กร๊าวใจหลายแสน แง้ ;//////////////////////////;
    #46
    0
  8. #40 viva_kanun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 08:14
    ฟิน!!! น่ารักมากเลยคู่นี้ อ่านแล้วเขิน
    #40
    0
  9. #39 jearpcy11 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 23:49
    อร้ายยย อ่านไปยิ้มไปปป หน้าบานไปอีกกก น่ารักมากเลยอ่าาา เมื่อไรจาได้กานน้าาา
    #39
    0
  10. #38 Ai.VSTA (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 23:03
    โง้ยยยยยยยยยยย
    คือแบบอ่านไปยิ้มไปอะ คือมันเขินมากฮืออออออออออ ?///? จีซูน่ารักมากอยากเอ็นดูแรงๆ นัมจูก็ขี้หวงไปอีกแหม
    #38
    0
  11. #37 iron_fia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 22:33
    โอ้ยยยยยยย ฟินนน ไม่ใช่เพื่อนแล้วแบบนี้ -///-
    #37
    0
  12. #36 TeB_B (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 22:11
    ฮื่อออ พี่คะ มันเขินม๊ากกก แบบ นี่ก็แคปฉากที่ชอบไปจนเมมเริ่มประท้วงแล้วค่ะ55555 จีซู~น่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้นี่ทนไม่ไหวอะค่ะ ถ้าอยู่ใกล้นะนี่จะหยิกให้ร้องจ้าเลย555 อีกคนก็หวงเพื่อนน้อ~เค้าไปเล่นกับใครก็ไม่ได้ อิอิ
    #36
    0