นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย BTS {V X YOU}

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ผู้หญิงคนนี้คือคุณ
"(ชื่อคุณ) เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก เพราะฉันได้เจอกับความรักที่เเท้จริง เขายอมทุกอย่างไม่ว่าจะโดนเเบนโดนอะไรสารพัดเเต่เขาก็ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน เเม้ว่าฉันจะพยามยามตีตัวออกห่างเเต่ก็ทำไม่ไดสักที เพราะเเค่คำพูดของเขาก็สามารถรั่งฉันไว้เหมือนตรวนที่ล็อกขาฉันไว้ติดกับเสาบ้านที่ไม่สามารถรอดออกมาได้ ด้วยคำที่ว่า

"หนู..อย่าทิ้งพี่ไปได้ไหม"
"......."
"ถ้าหนูทิ้งพี่ไป พี่จะไปตายให้ดู"
เท่าที่ฉันรู้จักพี่เเทมา เขาเป็นพวกประเภทพูดจริงทำจริงเเละคำพูดของเขามันทำให้ฉันเริ่มลังเล
"หนูไม่ไปจากพี่ได้ไหมคะ พี่จะพิสูจน์ทุกอย่างเองว่าเราสามารถผ่านเรื่องร้ายๆได้เเน่นอน หนูเชื่อใจพี่นะคะ"


V: BTS
 คิม เเทฮยอง
ผมได้เจอกับรักที่เเท้จริง ผมจะรักเธอไปตลอดชีวิต จะดูเเลเธอให้ดีที่สุดเท่าที่ผมทำได้

หนู=คุณ
คุณ=หนูของพี่วี

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ส.ค. 63 / 20:26


วันนี้ฉันมีเซอร์ไพรส์พี่วีด้วยล่ะ เพราะเป็นวันที่พี่วีตั้งตารอมานานแล้วแต่เจ้าตัวยังไม่รู้ว่าฉันกำลังทำของขวัญให้ ถ้าเขารู้เขาต้องดีใจมากแน่ๆ เพราะพี่วีชอบบ่นว่าทำไมไม่มีสักที อ้อ!เราสองคนแต่งงานได้สองปีแล้วนะหลังจากหมดสัญญาค่ายบิ๊กฮิตตอนนี้พี่วีก็สามสิบสี่ปีแล้ว ถึงหมดสัญญาแล้วพี่วีก็ไปเป็นเมนเทอร์ตัดสินคัดเด็กฝึกไหนจะไปโปรดิวเซอร์ให้ค่ายด้วย พี่วีไม่จำเป็นต้องทำงานแล้วก็ได้นะเพราะตอนนี้พี่วีมีเงินมากซะจนใช้ชาตินี้ก็ไม่หมด แต่ด้วยเขาชอบอาชีพแบบนี้ฉะนั้นฉันเลยไม่ห้าม ได้แค่เป็นแม่บ้านที่ดีที่คอยต้อนรับสามีกลับบ้าน เรื่องที่เราสองคนเจอกันยังไง เอาเป็นว่าเราขอไม่เล่าดีกว่า เพราะกลัวว่าถ้าเราเล่าไปเรื่องมันจะยาวงั้นขอข้ามเลยแล้วกัน วันนี้ฉันเตรียมอาหารเย็นตามปกติเหมือนอย่างเคยแต่ฉันได้เพิ่มหนึ่งเมนูเข้าไปคือเบียร์ ฉันรู้ว่าพี่วีไม่กินของพวกนี้แต่อย่างว่าล่ะนะถ้าไม่กินพี่ก็ไม่มีทางรู้แน่นอนว่าฉันเขียนอะไรไว้ก้นแก้ว ตอนนี้ก็ใกล้เวลาพี่วีเลิกงานแล้ว ฉันเลยนั่งรอสัก

    20:30

ติ้ด ติ้ด

เหมือนว่าพี่วีจะมาแล้ว ฉันเลยรีบวิ่งไปรอหน้าประตู พอประตูเปิดเขาก็ยิ้มทันที

“หนูมาทำอะไรที่หน้าประตูคะ หืม” พี่เขาถามแต่ฉันไม่ได้ตอบและเขย่งเท่าขึ้นไปหอมแก้มเขาทันที

 “เหนื่อยไหมคะวันนี้” เขาส่ายหน้าเป็นคำตอบ ฉันถอดเสื้อโค้ทของเขาออกและได้เดินจูงมือเขามานั่งที่โซฟาก่อนที่ฉันจะเดินไปที่ตู้เย็นไปหยิบน้ำมาให้เขาดื่ม พอเขาดื่มแล้วเขาก็ดึงเอวฉันไปกอดทำให้หน้าของพี่วีแนบอยู่ที่หน้าอกสวยของฉัน

“เมื่อไหร่จะมาสักที” เสียงพี่วีบ่นอู้อี้ในอกสวยและได้ส่ายหน้าไปมาทำให้ฉันจั๊กจี้ และทำให้ฉันหัวเราะ

“พี่ไปอาบน้ำเถอะค่ะ จะได้มาทานอาหารหนูเตรียมไว้แล้ว เดี๋ยวจะเอาไปอุ่น พี่อาบเสร็จพี่ก็จะได้กินเลย”

คนตัวใหญ่ที่ใหญ่แต่ตัวทำหน้าเหมือนจะงอแง เห็นแบบนั้นฉันเลยจับหน้าพี่วีให้เงยขึ้นและได้จูบปากพี่วีหนักๆหนึ่งที

ทีนทีที่จูบไปพี่วีก็ได้ยิ้มและเหมือนจะไม่พอสำหรับเขา แต่ฉันได้ดื้อดึงเขา เขาเลยคอตกหน้าหงอยตรงไปอาบน้ำทันที ฉันได้แต่ส่ายหน้ากับพี่เขา โตแต่ตัวจริงๆไม่ทำตัวเหมือนหน้าตาตัวเองเลย พี่วีน่ะยิ่งอายุเยอะยิ่งหล่อล่ะ พูดแล้วจะหาว่าโม้ ตอนอยู่ในวงน่ะพี่วีมีแต่พุงกะทิ แต่พึ่งมามีเมื่อตอนใกล้หมดสัญญาก่อนสองปี เพราะจองกุกบังคับล่ะฮาฮาฮานึกแล้วขำ

ตอนนี้ฉันฉันได้เตรียมกับข้าวไว้แล้ว พี่วีก็เสร็จพอดีแต่เขาก็ทำทุกวันก่อนกินข้าวก็คือหอมแก้มฉันก่อนกินข้าว ฉันชินแล้วล่ะแรกๆก็เขินนะ เขินจนทำอะไรไม่เป็นไปชั่วขณะ

ฉันกับเขาลงมือทานอาหารเย็นที่มีแค่สองเราแต่วันนี้ฉันทำของโปรดพี่วีเยอะหน่อย เหมือนพี่วีจะแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ถาม จนเวลาวลวงเลยมาสามทุ่มเศษเราสองคนก็กินอาหารเสร็จฉันก็ลุกเอาจานไปเก็บ พี่วีได้เดินไปนั่งรอที่หน้าทีวีขนาดใหญ่ของเขา ฉันเห็นแบบนั้นฉันก็ทำแบบทุกครั้งที่เคยทำนั่นก็คือเทเบียร์ใส่แก้วเพื่อให้เขาดื่มตลอดสามจะเข้าสี่เดือนที่ผ่านมา แต่เขาก็ปฏิเสธทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ฉันต้องทำให้เขากินให้ได้ อยากได้แต่ไม่ยอมกินงั้นก็ไม่ต้องรู้หรอกว่าตัวเองกำลังจะมีน่ะ หึ!

“หนูเอาอีกแล้วนะ พี่บอกแล้วไม่ใช่หรอว่าพี่ไม่กินของพวกนี้น่ะ” เขาทำหน้าบึ่งใส่ฉันแต่ฉันไม่สน

“งั้นพี่ก็กินแก้วนี้สิคะ เพราะหนูเหนื่อยจะซื้อแล้วเอาไปเททิ้งแล้วเหมือนกันถ้าพี่กินแก้วนี้สัญญาเลยว่าจะไม่มีแก้วต่อไป แต่ก็มีแก้วต่อไปแสดงว่า........”ฉันตอบกลับไปและเว้นคำตอบช่วงหลังไว้ เขายื่นมือมารับทำหน้าบูดคงคิดล่ะสิว่า ทำไมไม่เป็นนมกล้วย น้ำผลไม้ หรือโค้ก 

จากนั้นเขาก็กระดกแก้วรวดเดียว และหลับตาเวลากินด้วยเห็นแล้วเพลีย ชาตินี้เขาจะรู้ไหมเนี้ย ฉันเลยตัดสินใจพูดแกมบังคับออกไป

“อย่าหลับตาแล้วมองก้นแก้วด้วย” เขาทำหน้างงก่อนจะเห็นข้อความทำให้เขาตัวแข็งไปชั่วขณะ ข้อความมันมีอยู่ว่า 

신입 회원 환영 (ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่) 

เขาวางแก้วลงและได้เงยหน้าขึ้นมามองฉัน

“หนูล้อเล่นพี่อยู่ใช่ไหมคะ”เขาถามและทำหน้าไม่เชื่อ “หนูบอกพี่สิว่าหนูล้อเล่น” เขาถามอีกครั้งแต่ฉันส่ายหน้าเป็นคำตอบ

มันทำให้พี่เขาดึงฉันเข้าไปกอดและพร่ำถามฉันคำถามซ้ำๆว่าไม่ได้ล้อเล่นเขาใช่ไหม และฉันก็ได้ตอบเขาหลับไป

“หนูพูดจริงค่ะ ตอนนี้เจ้าหนูแฝดของพี่กำลังจะสี่เดือนแล้วนะตอนนี้สามเดือนครึ่งแล้ว”ฉันกอดตอบไป แต่คำพูดของเขาทำให้ฉันหัวเราะ เพราะไม่คิดว่าจะพูดคำนี้ออกมาเพราะมันเป็นคำตอบที่จี้ใจผู้หญิงที่สุด

“พี่นึกว่าหนูอ้วนขึ้น แต่พี่ก็กล้าทักกลัวหนูจะต่อยพี่”  เอายังกอดฉันไว้แน่น แต่เหมือนจะไม่แน่นช่วงท้องเพราะเขาผ่อนแรงไว้เยอะเพราะกลัวจะกระทบกับลูกในท้อง ฉันรู้สึกว่าไหล่ฉันมันจะเปียกๆทำให้ต้องผละกอดออกและมองหน้าคนตัวโตที่ยืนตาแดงและยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

“จะบ้าหรอ ใครบอกหนูอ้วนพี่นี่บื้อจริงๆใครเขาแค่จะอ้วนแค่ท้องล่ะคะ”ฉันจะหน้าคนตัวโต “ไหนดูสิร้องไห้จนหมดหล่อแล้วดูสิ ฮาฮาฮา” และฉันก็ดึงคนตัวตัวโตนั่งลงก่อนจะถอดเสื้อฮู้ดออกและจับมือเขามาลูบที่ท้อง

“พี่รู้ไหมคะว่า ปกติคุณแม่ท้องแรกลูกจะดิ้นเมื่อเข้าเดือนที่ห้าแต่นี่แค่สามเดือนครึ่งหนูก็รู้สึกแล้วฮาฮาฮา” เขาลูบท้องฉันอย่างเบามือ

“เเสดงว่าที่ให้พี่พยามยามกินเบียร์เพราะเเบบนี้ใช่ไหมคะ” ฉันยิ้มเเละพยักหน้า

“ถ้าวันนี้หนูไม่บังคับพี่คงเป็นตาพ่อคนบื้อที่ไม่รู้ว่าตัวเองเบบี๋อีกน่านเเน่ๆ” ฉันได้เเต่ขำกับคนตัวโตที่มองฉันตาใส

“ถึงว่าสิ เวลาพี่สกิดหนูทำไมหนูไม่ให้พี่ รู้ไหมคะว่าพี่น่ะเหงาเเทน้อยมากเลยนะ”

เพี๊ยะ!!! 

ฉันพาดมือลงที่ไหล่กว้างทันทีที่พูดจบ

“ทะลึ่ง”

“เเล้วหนูรู้ได้ไงคะว่าหนูท้องเเฝด เเล้วหนูไปตรวจกับใครเเล้วทำไมไม่บอกพี่”

“หนูไปตรวจกับเเฟนพี่จองกุกค่ะ เเล้วรู้อะไรไหมคะเเฟนพี่จองกุกน่ะก็ท้องนะคะเเต่พี่จองกุกไม่รู้ว่าเเฟนของเขาท้องได้สองเดือนเเล้วนะคะ”  หน้าพี่วีตอนนี้ยิ้มออกมาอีกครั้ง

“จริงหรอ นี่ตาหนูของเราจะมีเพื่อนเเล้วหรอเนี่ย พี่ว่านะถ้าจองกุกรู้นะพี่ว่ามันต้องยิ้มทั้งวันเเน่ๆ” ขณะที่เขาพูดมือของเขาก็ยังไม่ละออกจากท้องของฉัน

“ว่าเเต่เขาหนูว่าพี่เเหละที่ยิ้มไม่หุบ”ฉันจับหน้าเขาเเล้วบีบไปบีบมา เขาเอื่อมมาจับทับมือฉันก่อนจะจูบมือสวยลงไป เเละเงยหน้าขึ้นมามองตาฉัน

“พี่ขอบคุณนะ ที่หนูยอมมีตาหนูให้พี่ พี่สัญญาเลยว่าต่อไปนี้พี่จะไม่ทิ้งหนูอยู่บ้านคนเดียวอีกเเล้วเเละพี่จะกลับบ้านเร็วขึ้น” 

“พี่ทำงานเเบบปกติเเบบเดิมก็ได้ เพราะยังไงบ้านของเเฟนพี่จองกุกก็อยู่ข้างๆกันเองค่ะ เเต่ไม่รู้ป่านนี้พี่จองกุกรู้ยังว่าเเฟนเขาท้อง” ฉันมองไปที่ข้างบ้านเเละเห็นว่าพี่จองกุกลงรถลงมาเเล้วเเละตรงเขาไปในบ้าน

“น่าจะยังไม่รู้ เพราะถ้ารู้มันคงวิ่งมาบอกพี่เเล้วเเน่ๆ” 

“งั้นหนูไปนอนก่อนดีกว่า เพราะนอนดึกมันไม่ดีกับคนท้องค่ะ”ฉันพูดจบเเละกำลังเตรียมตัวเเต่พี่เเทเขาก็รั่งฉันไว้ก่อนจะออกคำสั่งปิดทีวีเเละได้เดินกอดฉันทางด้านหลัง

“พี่ไปด้วย ปะ เราไปนอนกันดีกว่าวันนี้จะกอดเราไม่เเน่นนะเรากลัวลูกอึดอัด” ไม่ทันเเล้วค่ะพี่เเท เล่นกอดเเน่นทุกวันตั่งเเต่อยู่ด้วยกันมา ไม่เคยวันไหนเลยที่เขาจะไม่กอด กอดทีเเทบหายใจไม่ออก

.

TAE TALK

23:00

กริ๊ง กริ๊ง

ผมสะดุ้งตื่นเพราะเสียงกริ่งหน้าบ้าน มันส่งให้คนในอ้อมกอดผมรู้สึกตัวเล็กน้อย ผมลูบกลุ่มผมยาวสวยเพื่อกล่อมให้เธอหลับฝันดีเห็นว่าเธอหลับเเล้วผมก็ลุกออกจากที่นอนเพื่อที่จะไปเปิดประตู เเต่พอมาถึงผมก็เห็นว่าจองกุกมันเปิดรั้วเข้ามาเเล้ว ก่อนจะเดินมาที่ประตูด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มผมก็รีบเปิดให้ทันที

“มีไรกุก มาทำไรดึกดื่น” ผมถามกลับเชิงหยุดหงิดเล็กน้อยเพราะผมกำลังหลับได้ที่

“ฮยองครับ อย่าทำหน้าดุผมสิ คือผมมีข่าวดีล่ะ เป็นข่าวดีมากๆทำเอาผมนอนไม่หลับเลย” ให้เดาคงเป็นข่าวที่เมียมันท้องเเน่เลยพนันสิ

“ไหนบอกมาซิว่าข่าวอะไร” ผมยืนกอดอกพิงขอบประตู

“ไปคุยกันข้างในกันฮยอง”จองกุกพูดพร้อมกับกับดันผมเข้าบ้าน เเละเราสองคนก็อยู่ในห้องนั่งเล่นเป็นที่เรียบร้อย

“ฮยอง!!!ผมโคตรดีใจเลย เมียผมท้องเเล้ว เมียผมท้องเเล้ว เมียผมท้องเเล้วครับฮยอง ในที่สุดก็มีจนได้โคตรดีใจเลย” ขณะจองกุกพูด จองกุกก็กระโดดจับมือผมเเล้วให้หมุนตาม

“พอเลยๆ พี่เวียนหัวเเล้วก็ยินดีด้วย สงสัยเราสองคนต้องนัดวงเรารวมตัวเเล้วมั้ง เพราะในที่สุดเราสองก็มีน้องตามพวกฮยองไปสักที” จองกุกตาเบิกกว้างทันทีที่ผมพูดจบ

“อะไรฮยอง ฮยองเองก็มีลูกใช่ไหม! นึกว่าจะไม่มีกับเขาซะเเล้วเพราะเห็นเเอบอยู่กินกันตั้งสามปีเเต่งงานอีกสองปีรวมเป็นห้าปีไม่เห็นเมียฮยองมีซะที” เหมือนโดนเเขวะว่ะ 

“เออ เมียพี่ท้องได้สามเดือนกว่าเเล้ว กว่าจะรู้เล่นเอาพี่โง่ไปหลายเดือน” ผมถอนหายใจ

“ผมก็เหมือนกัน กว่าเมียผมจะบอกก็ปาสองเดือนเเล้ว เเล้วฮยองรู้ไหมครับว่าเธอผมวิธีไหน" หวังว่าคงไม่โดนเเบบผมนะ

“ฮยองรู้ใช่ไหมว่าผมน่ะกลัวไมโคเวฟ เเล้วเมียตัวดีผมน่ะก็เอาใบฝากครรภ์ไปไว้ในตู้อบ รอบเเรกผมปฏิเสธหัวชนฝา เเต่สุดท้ายก็ต้องยอมเพราะเมียบังคับ เเล้วต่อด้วยคำพูดว่า อยากบื้อต่อไปก็เชิญ” จองกุกเล่าพร้อมกับยิ้มไม่หุบ

“ส่วนพี่ก็โดนบังคัให้กินเบียร์ ทั้งๆที่รู้ว่าพี่น่ะไม่ชอบอะไรเเบบนี้” ผมถอนหายใจเเละได้จ่องหน้าจองกุกเราสบตากันก่อนจะหัวเราะออกมา 

“เมียเราก็เก่งเนาะเรื่องเเกล้งอะ เเทนที่เราจะเเกล้งเขาเเต่เรากลับโดนเองซะงั้น” ผมพยักหน้าอย่างเห็นด้วย 

ผมสองคนก็พูดกันพักนึงก็เเยกย้ายกันไปนอน

 

 

 

 

มาเเค่นี้ก่อนนะครับ เพราะผมไม่ว่างจริงๆ ช่วงนี้เรียนหนักไหนจะร่างกายไม่ค่อยเเข็งแรง ขอโทษด้วยนะครับ

 

ผลงานอื่นๆ ของ ผ้าม่านสีเขียวเเละคอมพิวเตอร์ตัวเก่า

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 21:03
    เขิน มันเป็นดีมากกก สู้ๆนะคะ
    #1
    1
    • 28 สิงหาคม 2563 / 15:13
      ขอบคุณตรับ
      #1-1