Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 46 : ::โชคชะตาบทที่ 38:: ศัตรูบุก (ภาคเกาะเทนโรว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    28 ม.ค. 61

::โชคชะตาบทที่ 38:: ศัตรูบุก (ภาคเกาะเทนโรว)

 

***อ้างอิงตามมังงะตอนที่ 215 เป็นต้นไป***

 

ตอนนี้เด็กสาวอยากจะเอามือทึ้งหัวตัวเองเหลือเกิน ทำไมรู้สึกว่าตั้งแต่หลุดมาอยู่ที่นี่ไม่สิ...ทำไมตั้งแต่เข้าแฟรี่เทลถึงมีแต่เรื่อง ขยันมีเรื่องวิ่งมาหาจริงๆ! แล้วนี่จะวิ่งไปไหนกันล่ะเนี่ย

 

สมทบกับเวนดี้น่ะสิ นัตสึพูดตอบออกมาพร้อมเร่งฝีเท้าไปทางเวนดี้ที่อยู่ใกล้ที่สุดยิ่งกว่านั้นยังมีกลิ่นของลิลลี่กับชาร์ลอยู่ด้วยเลยสังหรณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ซึ่งซุยเซ็นก็พยักหน้าพร้อมพูดเสียงแผ่วว่า งั้นเหรอ

 

ฟุดฟิดๆ

 

สงสัยตอนอยู่เอดารสคงคิดไปเอง ขณะที่วิ่งตามนัตสึไปเธอลองพึมพำดมกลิ่นคล้ายหมาดูบ้างเผื่อจะได้กลิ่นแต่ก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเลยนอกจากกลิ่นธรรมชาติรอบๆนี่ แอบโล่งใจนิดหน่อยที่ตนเองมิได้มีจมูกไวเยี่ยงสุนัข

 

คิดอะไรเหรอไอ๊?” แฮปปี้ถามออกมาอย่างสงสัย

 

นิดหน่อยน่ะ เธอเลี่ยงที่จะตอบเรื่องนี้แล้วตั้งหน้าตั้งตาวิ่งต่อไปกระทั่งมาถึงบริเวณใกล้ชายทะเลก็เห็นพวกเวนดี้ที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสภาพบาดเจ็บ ไหงลิลลี่กับชาร์ลถึงมาอยู่ที่เกาะนี่ได้ด้วยล่ะ!” พร้อมวิ่งไปดูอาการแมวดำที่สลบอยู่

 

เวนดี้! ทำไมมาสลบอยู่ที่นี่ล่ะ!!” นัตสึวิ่งเข้าไปประคองเด็กสาวขึ้นมาพร้อมเขย่าตัวเล็กน้อยเป็นการปลุก ใครเป็นคนทำอย่างนี้กัน!” พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นคู่หูของเวนดี้ที่นอนบาดเจ็บอยู่ไม่ไกล

 

ฟุบ!

 

แกรู้สินะ!” พร้อมถามอย่างเอาเรื่อง

 

ใจเย็นก่อนน่านัตสึ ซุยเซ็นเดินเข้ามาปรามชายหนุ่มที่อารมณ์ร้อนจนเกินเหตุ

 

คะ...คุณนัตสึคนๆนั้นมาจากสภาค่ะ เวนดี้ที่พึ่งฟื้นพยายามยันตัวเองลุกขึ้นพร้อมบอกความจริงก่อนที่นัตสึจะเผลอซัดคนของสภาเวทย์ไปด้วยความใจร้อน

 

หือ?” ชายหนุ่มผมสีชมพูชะงักเล็กน้อยพร้อมๆกับใบหน้าที่เริ่มเหยเกพร้อมเปลี่ยนมือจากการกระชากคอเสื้อมาปัดฝุ่นที่เสื้ออีกฝ่ายให้แทนแล้วหันไปหาแฮปปี้ “...งั้นศัตรูก็คือสภางั้นเหรอ!!!

 

ไอ๊!” ก่อนที่จะพากันสติแตกไปมากกว่านี้ชาร์ลที่ถูกซุยเซ็นอุ้มอยู่ก็พูดขัด

 

ไม่ใช่...ศัตรูคือกรีมัวร์ฮาร์ท กิลด์แห่งความมืดแมวสีขาวพูดออกมา

 

กรีมัวร์ฮาร์ท...กิลด์แห่งความมืดน่ะเหรอ?” ซุยเซ็นที่ถึงแม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมากก็เถอะแต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้าง แต่ไหงกิลด์แห่งความมืดมาบุกการสอบเลื่อนขั้นจอมเวทย์ระดับ S ของแฟรี่เทล...ล่ะ...ไม่หรอกมั้ง

 

ซุยเซ็นที่กำลังครุ่นคิดกับตัวเองอยู่พลันใบหน้าของเซเรฟก็ลอยวาบขึ้นมาก่อนที่เธอจะปัดมันทิ้งอย่างรวดเร็วถึงจะสังหรณ์ไม่ดีเท่าไหร่ก็เถอะ

 

!!” ลิลลี่ที่ถูกซุยเซ็นอุ้มอยู่ชะงักพร้อมมองไปยังท้องฟ้าที่รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังมา นั่น...อะไร จบคำพูดของลิลลี่ทั้งหมดก็เงยหน้ามองบนท้องฟ้าก็พบอะไรบางอย่างที่น่าจะเป็นคนติดเครื่องร่อนและกำลังปล่อยลูกบอลอะไรบางอย่างลงมา

 

คน...งั้นเหรอ?” ซุยเซ็นพูดออกมาก่อนที่ลูกบอลพวกนั้นจะแตกกลายร่างเป็นคนจำนวนมหาศาลที่ลงมาบนเกาะเทนโรวแห่งนี้ล้อมหน้าล้อมหลังพวกเธออยู่ซึ่งเด็กสาวก็ตั้งท่าเตรียมพร้อมสู้ทันที นี่...พี่ชายบอกหน่อยได้มั้ยว่าจะยกคนขนาดนี้มาที่นี่ทำไม?”

 

ใครมันจะไปบอกศัตรูให้โง่กันล่ะ!” 1 ในตัวประกอบฉากพูดออกมาซึ่งเด็กสาวเองก็เลิกคิ้วสูงด้วยรอยยิ้มแสยะเล็กๆ

 

ยกพลมาขนาดนี้...ตามหาคนอยู่งั้นสินะ ซุยเซ็นลองพูดลองเชิงสมมติฐานในหัวเธอเลียนแบบนิยายสักเรื่องที่เคยอ่านและเจ้าคนที่คุยด้วยนั้นดันสะอึกเผยพิรุธออกมาทันที ใช่งั้นสินะ

 

รู้มากซะจริง อีกฝ่ายกัดฟันพูดออกมาก่อนที่เด็กสาวจะโดนรุมเพื่อที่จะปิดปากทิ้ง

 

ตู้ม!

 

เฮ้...ลงไม่ลืมไปหรอกนะว่าคนที่อยู่บนเกาะนี้กำลังสอบเลื่อนขั้นเป็นระดับ S น่ะ...ถึงฉันจะโดนหลอกให้มาขัดแข้งขัดขาคนอื่นก็เถอะ ซุยเซ็นใช้ไฟของตนเองปัดพวกศัตรูที่เข้ามารุมเธอทุกสารทิศออกไปโดยไม่ลืมเตือนความจำเจ้าพวกนี้ด้วยถึงประโยคหลังจะพูดกับตัวเองก็เถอะ

 

ชิ พวกมันสบถออกมา

 

เห็นคนเยอะอย่างนี้แล้วนึกถึงมหาเวทย์ของบรูคเลยแหะ...ท่าจะสะดวกน่าดู เด็กสาวยิ้มขำเมื่อเห็นฝูงมดที่อยู่รอบๆตัว (?) ของเธอที่ดูแล้วน่าให้บรูคซัดมหาเวทย์ซักบทใส่เสียเหลือเกิน ช่างเถอะ...จัดการให้จบไวๆดีกว่า

 

ซุยเซ็นดึงดาบของเธอออกมาจากไหนไม่ทราบแล้วตั้งท่าเตรียมพร้อมถึงเธอจะคุมดาบนี่ไม่ค่อยได้แต่ก็เป็นโอกาสดีในการฝึกคุมพลังล่ะนะแถมจัดการพวกนี้ไวด้วย

 

ไม่นานหลังจากนั้น

 

พอได้แล้ว... น้ำเสียงทุ้มดังขึ้นทำให้ซุยเซ็นที่กำลังบี้มดเล่น(?)อยู่นั้นชะงักเล็กน้อยพร้อมมองคนที่เดินมาใหม่ซึ่งเมื่อศัตรูที่กำลังตั้งท่าจะโจมตีเธอก็ชะงักแล้วหยุดทันที ฉันบอกให้พอได้แล้ว

 

ใครอีกล่ะเนี่ย เด็กสาวพึมพำออกมาแต่ก็รู้สึกว่าหมอนี่ระดับต่างจากเจ้าพวกลูกกระจ๊อกที่เธอจัดการบี้ไปเมื่อครู่

 

มาสเตอร์แซนโครว์ พวกศัตรูเรียกผู้มาใหม่ด้วยน้ำเสียงมีความหวังเล็กๆ

 

พวกแกน่ะสู้พวกมันไม่ไหวหรอก...ฮี่ฮี่ฮี่ ตอนนี้ซุยเซ็นเริ่มรู้สึกว่าคนมาใหม่สติไม่เต็มเพราะเสียงหัวเราะนั้นแต่จะทำเป็นเล่นไม่ได้เพราะหมอนี่ท่าทางจะไม่ธรรมดา พวกแกน่ะไปหาเซเรฟซะ...ไอ้พวกเนี้ยแค่ฉันคนเดียวก็พอ

 

กล้าพูดนะยะ เด็กสาวพึมพำเบาๆพร้อมเส้นเลือดที่ปูดบนขมับ

 

คะ...ครับ พวกที่เหลือรีบทำตามที่แซนโครว์สั่งทันที

 

แต่ว่า...มันคือซาลามันเดอร์นะครับ พวกมันคนหนึ่งพูดออกมา

 

มันแข็งแกร่งมากเลยนะครับ พร้อมอีกคนที่สมทบด้วย

 

แล้วก็ยัยผู้หญิงนั่นด้วยครับ แล้วก็ไอ้พวกที่สู้กับซุยเซ็นเมื่อครู่ชี้มาทางหล่อนทันที

 

เมื่อกี้แกพูดว่าแข็งแกร่งงั้นเหรอ?” แซนโครว์ที่ยิ้มอยู่กัดฟันแน่นทำเอาพวกลูกน้องกลัวหัวหดเพราะดันไปพูดคำที่ไม่ควรพูดออกไปซะแล้ว

 

มะ...ไม่ครับ... ชายผมสั้นกล่าวออกมาแล้วพยายามแก้ตัวไม่ให้ชีวติของพวกเขาต้องหาไม่ซึ่งซุยเซ็นและนัตสึที่มองอยู่ห่างๆรู้สึกถึงอะไรบางอย่างจากแซนโครว์ ไม่มีกิลด์ไหนในโลกแข็งแกร่งกว่ากรีมัวร์ฮาร์ท

 

ใช่...และกรีมัวร์ฮาร์ทไม่ต้องการพวกอ่อนแอ!” แซนโครว์พูดออกมาพร้อมๆกับมือที่มีไฟสีดำสนิทลุกท่วมอยู่ทำให้ซุยเซ็นยกดาบขึ้นมาพร้อมออกตัววิ่งไปกันลูกไฟสีดำพวกนั้นให้พวกข้างหลังปลอดภัย

 

ตู้ม!

 

เฮ้ย! ซุยเซ็น!” นัตสึเหมือนพึ่งรู้ตัวว่าเด็กสาวจู่ๆก็ไปปกป้องเจ้าพวกนั้นร้องออกมา

 

ฟิ้ว...รอดหวุดหวิด เด็กสาวถอนหายใจออกมาเมื่อเกือบพลาดท่าโดนฟสีดำทำร้าย

 

ทำไมถึงช่วยพวกเรา ชายผมสั้นถามออกมาซึ่งเด็กสาวก็เหลือบมอง

 

ก็แค่ไม่ชอบเห็นใครตายต่อหน้าเท่านั้น เธอตอบออกไปทำให้ทั้ง 3 ที่ถูกช่วยไว้อย่างหวุดหวิดมองหน้ากันเองพลันสายตาก็เหลือบไปมองพวกที่ถูกซุยเซ็นบี้เล่น(?) เฮ้...พวกนั้นยังไม่ตายสักหน่อย...

 

หืม...ใช้ได้นี่นา...ย่าห์!!!” แซนโครว์ว่าออกมาพร้อมแสยะยิ้มกับร่างไร้บาดแผลของซุยเซ็นที่เข้ามากันการโจมตีเอาไว้ได้อย่างน่าเหลือเชื่อก่อนที่จะซัดลูกไฟสีดำไปหาเด็กสาวต่ออีกรอบหนึ่งแต่คราวนี้นัตสึวิ่งเข้ามาบังเธอเอาไว้พร้อมตั้งท่าที่จะกินลูกไฟนั่น

 

เฮ้ย! อย่านะนัตสึไฟนั่นมันแปลกๆ!” ซุยเซ็นร้องห้ามเพื่อนของตนเองที่ตั้งท่าจะงับไฟนั่นเพราะจากการปะทะกับไฟนั่นก็รู้สึกมันมีบางอย่างแปลกๆไปจากไฟปกติ

 

หยุดนะ! คุณนัตสึไฟพวกนั้นมีอะไรแปลกๆ เช่นเดียวกันกับเวนดี้ที่ร้องเตือน

 

!!!” นัตสึที่เมื่อเห็นว่าไฟนั่นเข้ามาใกล้ก็เตรียมตัวที่จะกินทันทีแต่มีบางอย่างผิดปกติ...เขากินไฟเหล่านั้นไม่ได้ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นตั้งการ์ดป้องกันทันทีพลันสายตาก็เหลือบไปมองซุยเซ็นเล็กน้อย บ้าจริง!

 

ตู้ม!!

 

นัตสึ!!” แฮปปี้ร้องอย่างเป็นห่วง

 

ไฟที่ดราก้อนสเลเยอร์กินไม่ได้ ชาร์ลพูดออกมาอย่างตกตะลึง

 

ฮี่ฮี่...ถ้าแกพยายามกินไฟของพระเจ้าที่อยู่เหนือกว่าไฟมังกรแกจะถูกพระเจ้าลงโทษนะไอ้หนู แซนโครว์หัวเราะออกมาอย่างถูกใจที่คราวนี้ไฟของตนเองโจมตีดดนนัตสึและซุยเซ็นเต็มๆก่อนที่จะแสยะยิ้มออกมา เพราะฉันน่ะอยู่เหนือกว่าแกมาก...ชั้นเป็นผู้ทำลายล้างพระเจ้าก็อดสเลเยอร์ยังไงล่ะ!

 

ก็อดสเลเยอร์เหรอ? พึ่งจะเคยได้ยินนะเนี่ยซุยเซ็นพูดออกมาเมื่อฝุ่นควันจางลงก็พบว่าทั้ง 2 คนนั้นปลอดภัยดี ถ้างั้นต่อไปก็คงจะมีซาตานสเลเยอร์งั้นสิ

 

ไม่เป็นอะไรเลย...กับการโจมตีนั่นน่ะนะ ชาร์ลตกใจเพราะไม่นึกว่าจะปลอดภัยแบบไร้บาดแผลแบบนี้ ซึ่งเมื่อฝุ่นควันจางลงนัตสึก็พุ่งเข้าไปโจมตีแซนโครว์ทันที

 

พวกนาย... ซุยเซ็นหันไปหาคนที่เธอช่วยไว้ทั้ง 3 คนด้วยแววตาดุๆทำเอาทั้ง 3 คนสะอึกทันทีเพราะเริ่มรู้สึกกลัวๆขึ้นมาแล้ว แบกพวกนั้นออกไปจากเกาะนี้ด้วย...ฉันจะปล่อยพวกนายไปครั้งหนึ่งถ้าเจอกันแล้วทำเรื่องเลวๆอีก...แม่จะฆ่าซะ!

 

คะ...ครับ!!” และแล้วพวกนั้นก็แบกพวกพ้องของตนเองที่บาดเจ็บอยู่วิ่งหายลับไป

 

ส่วนฉันก็... ซุยเซ็นมองนัตสึเล็กน้อยแล้วหันไปทิศทางที่เคยวิ่งมา

 

เดี๋ยวสิจะไปไหนน่ะ!” ชาร์ลร้องออกมาเมื่อเห็นซุยเซ็นกางปีกออกมาหมายจะบินไปที่อื่น

 

จะไปหาเซเรฟสักหน่อย เด็กสาวว่าออกมาทำให้คนที่ได้ยินสะอึกทันทีโดนเฉพาะแซนโครว์ที่มองหน้าเด็กสาวแทบจะทันที

 

รู้ที่อยู่งั้นเหรอ?” แซนโครว์ถามออกมา

 

ใครมันจะไปโง่บอกศัตรูล่ะ ซุยเซ็นเลียนแบบคำพูดของตัวประกอบบางตัวที่โดนเธอซัดสลบไปแล้ว อีกอย่าง...มีเรื่องที่ต้องถามหมอนั่นด้วย

 

เดี๋ยวสิ!” ชาร์ลที่ถูกปล่อยวางลงก่อนหน้านั้นพยายามร้องห้ามเพราะแค่นัตสึอาจจะไม่ไหวก็ได้แต่ต้องชะงักไปพร้อมภาพบางอย่างที่เคยเห็นผุดขึ้นมาในหัว...ภาพที่เธอเห็นใครบางคนที่บาดเจ็บสาหัสมีส่วนคล้ายกับซุยเซ็นมากด้วย

 

 

 

 

 

 

 

ร่างของสาวผมยาวสีดำที่เดินมาตามเส้นทางในป่าตรงหน้าใบหน้าสวยของเธอนั้นค่อนข้างคาดหวังเอาไว้มากๆกับการตามหาคนๆหนึ่ง

 

เส้นทางที่จะไปถึงเซเรฟมันช่างยาวไกล...ยาวไกลมากสำหรับตัวฉัน เธอพึมพำออกมากับตัวเองราวคนเพ้อฝันใบหน้านั้นขึ้นสีแดงระรื่อก่อนที่จะยกมือทั้ง 2 กุมหน้าอกของตนเอง วันนี้ ฝันของฉันจะเป็นจริง...แค่มีเซเรฟอยู่ในมือของฉันฉันก็จะ...ปลอดภัย

 

ฟุ่บ!

 

ใครน่ะ!” เจ้าหล่อนรีบหันหลังไปมองผุ้บุกรุกทันที

 

คุณกำลังมองหาใครอยู่งั้นเหรอ?” ใบหน้าของเธอดูตกใจเอามากๆเมื่อคนที่เดินเข้ามาหาเธอคือคนๆเดียวกับที่เธอตามหา...เซเรฟ...จอมเวทย์ดำ เซเรฟ ผมเห็น...คุณสินะเมล็ดพันธ์แห่งการขัดแย้ง

 

ใบหน้าของสาวเจ้าค่อยๆแปรเปลี่ยนจากสีหน้าตกใจมาเป็นดีใจ

 

น่าเศร้ายิ่งนัก คำพูดนั้นของเซเรฟทำให้อุลเทียร์เริ่มแปลกใจ แบบนั้นมันยิ่งทำให้ผมโกรธ พลันดวงตาสีแดงของอีกฝ่ายก็ฉายถึงความโกรธเกรี้ยวจนดูน่าหวาดหวั่น

 

เซเรฟ...เซเรฟที่เฝ้าตามหามาแสนนาน...อยู่ตรงหน้าฉัน อุลเทียร์มองคนตรงหน้าก่อนที่น้ำตาเธอจะไหลออกมาหยดหนึ่งด้วยความซาบซึ้งกับพลังอำนาจที่น่าเกรงขามของอีกฝ่าย

 

เธอต้องการใช้พลังของฉันสินะ จบคำของเซเรฟหญิงสาวก็คุกเข่าทันที

 

พวกเราอยู่เพื่อความปรารถนาทั้งหมดของท่านเซเรฟ อุลเทียร์เอ่ยออกมา

 

ฉันตั้งใจที่จะยังไม่ทำอะไรตอนนี้ เซเรฟพูดกับคนตรงหน้าตอนนี้เขายังไม่คิดจะเริ่มทำอะไรทั้งนั้น... ฉันไม่อยากเห็นการต่อสู้และไม่อยากให้ทุกคนต้องตาย ยุติการโจมตีและออกไปจากเกาะนี้ซะผมขอเตือน

 

เขาไม่อยากต่อสู้...และไม่อยากให้ใครต้องตาย อุลเทียร์ตกใจกับท่าทีของอีกฝ่ายที่เธอคิดว่าน่าจะยอมมาอยู่กับเธอง่ายๆ แต่เธอคิดผิด ถึงแม้ว่าจิตใต้สำนึกของเขาจะรู้ถึงตัวตนของเขา...นี่นะเหรอเซเรฟ...หรือว่าเขายังหลับใหลอยู่

 

ผม...โกรธจริงๆแล้วนะ เซเรฟพูดออกมาพร้อมกับความโกรธที่เกินจะเก็บไหวถ้าถามว่าเขาโกรธอะไร...เขาโกรธกับการกระทำของคนตรงหน้าที่กำลังจะทำในสิ่งที่เขาเกลียดที่สุด

 

!!!

 

 

 

ไม่นานจากนั้น

 

ฟุ่บ!

 

กว่าจะหาตัวเจอ ซุยเซ็นที่บินวนอยู่หลายรอบพยายามทั้งดมกลิ่นและจับสัมผัสพลังเวทย์ของอีกฝ่ายจนตามมาถึงแล้วก็พบกับเรื่องที่น่าตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นคนที่กำลังตามหาอยู่นอนหมดสภาพกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ท่าทางจะคนของกรีมัวร์ฮาร์ท ฉันไม่ให้ตัวเซเรฟไปกับหล่อนหรอก

 

เธอ...เป็นใคร?!” อุลเทียร์หันมามองซุยเซ็นก่อนที่จะสะดุดสายตาเข้ากับตราสัญลักษณ์แฟรี่เทลของอีกฝ่าย มาขัดขวางงั้นสินะ

 

อย่า...อย่าเข้ามา...ซุยเซ็น... เซเรฟพยายามพูดออกมา

 

ไม่...ถ้าฉันยังไม่รู้ความหมายของประโยคที่นายพูดไว้ก่อนที่ผนึกความทรงจำฉัน... ซุยเซ็นพูดออกมาพร้อมชัดดาบเล่มเพรียวของตนเองขึ้นมา ฉันก็ไม่ให้ใครหน้าไหนมาพานายไป!

 

[28/01/2561]

 

นี่สินะที่เรียกว่าหึงน่ะเจ๊ซุย...

 

อีกนิดๆ อีกนิดจะจบภาคเกาะเทนโรวแล้ววุ้ย!! ไฟท์ติ้ง!! ขออภัยที่หายไปนานและขออภัยที่ไม่ทำ MMD ลงช่อง (หาเอฟเฟ็คดีๆมิได้! กร๊าก TT^TT) เลยหนี MMD มาแต่งนิยายเล่นดีกว่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #354 อาซาริ มิกะ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 10:45
    หึงก็บอกค่ะเจ้5555
    #354
    0
  2. #346 mikazu (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 15:59
    กรี้ดดดด~! ซุยจังหึงแล้ว! ในที่สุดก็หึงเซเรฟแล้ว!
    #346
    1
    • #346-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 46)
      28 มกราคม 2561 / 16:04
      ในที่สุดชีก็หึงสักที
      #346-1
  3. #345 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 15:40
    น้องหึงอ่า
    #345
    1
    • #345-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 46)
      28 มกราคม 2561 / 15:45
      ใช่ๆ หึงแล้วหึงแล้ว //โดนเจ๊ซุยฟรีคิกใส่
      #345-1
  4. #344 RiN_N (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 15:32
    อุ้ยย เกินแทนน้องเซเลยอ่ะ กิ้วๆ นุ้งซุยหึงละเธอว์~~
    #344
    1
    • #344-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 46)
      28 มกราคม 2561 / 15:44
      นางหึงครั้งแรกล่ะตัวเธอว์ 555
      #344-1