Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 40 : ::โชคชะตาบทที่ 33:: ปฐมบทเกาะเทนโรว (ภาคเกาะเทนโรว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,559
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 160 ครั้ง
    27 ส.ค. 60


::โชคชะตาบทที่ 33:: ปฐมบทเกาะเทนโรว (ภาคเกาะเทนโรว)

 

ณ สถานที่แห่งหนึ่ง

 

“...เหงาจัง” ชายหนุ่มเรือนผมสีดำสนิทที่นอนมองท้องฟ้าพลางยกมือขึ้นหมายจะสัมผัสท้องฟ้าพูดออกมาเรือนผมสีดำสนิที่ปกปิดดวงตาสีดำเอาไว้ปลิวตามสายลมอ่อนๆก่อนที่เขาจะค่อยๆลุกขึ้นนั่ง

 

...จ๋อมๆ

 

“...” ชายหนุ่มทอดมองกวางตัวหนึ่งที่กำลังดื่มน้ำอยู่ทำให้มันรู้สึกตัวหันมามองเขาโดยไม่ทันรู้ตัวรอยยิ้มอ่อนๆก็ระบายออกมาบนใบหน้าของเขาก่อนที่จะเอ่ยปากพูด “มาสิ”

 

...

 

กวางตัวนั้นหันหลังวิ่งออกไปจากเขาทำให้รอยยิ้มนั้นมลายหายไปก่อนที่จะก้มมองมือทั้ง 2 ข้างของตนเองพร้อมกำมันเล็กน้อย “...อยากเจอ...อีกสักครั้ง...อยากจะ...อยากจะ...”

 

เขาพูดออกมาอย่างแผ่วเบาซ้ำไปเรื่อยๆ “อยากอยู่เคียงข้างเธอซุยเซ็น”

 

อีกด้านหนึ่ง

 

ซ่า...

 

[Suisen’s Tell]

 

“พี่มิร่า! พี่เอลฟ์!!” ลิซาน่าที่หลังจากรู้ที่อยู่ของคุณมิร่ากับเอลฟ์แมนก็วิ่งไปหาทันทีโดยที่พวกฉันยืนมองอยู่ห่างๆ และก็เป็นอย่างที่คาดทั้งคุณมิร่าและเอลฟ์แมนก็ดีใจล่ะนะที่น้องสาวกลับมาจากความตาย...

 

“ดีใจด้วยนะคะคุณมิร่า เอลฟ์แมน” ฉันพึมพำออกมาเสียงแผ่วเบาพร้อมรอยยิ้มโดยไม่รู้ตัวน้ำตาฉันก็ไหลเป็นสาย...เห็นพี่น้องกอดกันแบบนี้แล้วคะ...คิดถึงริยะโคตร!! น้องชายสุดเคะของฉันอยากกอดใจจิขาดแล้วฮือ...

 

“...ซุยเซ็น” บรูคเอามือปาดน้ำตาฉันทิ้งพร้อมเรียกอย่างแผ่วเบาก่อนจะพูดประโยคหนึ่งออกมา “น้องชายเธอสบายดีน่า”

 

“ระ...รู้ได้ยังไง?!” ฉันหันไปถามบรูคที่ทำสีหน้าอึกอักอยู่ “ฉันไม่เคยบอกนายเลยนะว่าฉันมีน้องชาย”

 

“...” บรูคนิ่งเงียบก่อนที่จะจับไหล่ฉันพร้อมบีบมันแรงขึ้นเรื่องๆจนฉันเริ่มที่จะเจ็บขึ้นมาแล้ว...แผลฉันยังไม่หายเลยนะไอ้บ้า! ปล่อยสิ!! “...แค่มองตาก็รู้ใจไง”

 

“อ๋อเหรอ?” ฉันถามออกไปรู้แล้วว่าบรูคเปลี่ยนไปจากหลังเท้าเป็นหน้ามือดังนั้นมุกหวานๆเลี่ยนๆเนี่ยไม่ต้องคิดเลยว่าหมอนี่เลี่ยงที่จะตอบคำถามฉัน! “นายไม่ตอบก็ไม่เป็นไร” เพราะอาจจะหมายถึงน้องชายของฉันที่โลกนี้ก็ได้

 

“...” บรูคนั้นยิ้มโล่งใจออกมาเล็กน้อย...ทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วย?

 

“จริงด้วย...ขอบคุณมากนะบรูคที่ช่วยฉันในเอดราส...” ฉันพูดออกมาเมื่อนึกขึ้นได้ “ถึงจะไม่จำเป็นก็เถอะแต่ขอบคุณมากจริงๆ”...ใช่ไม่จำเป็นมากๆเพราะจะได้อัดนายในเอดราสระบายอารมณ์สักหน่อย

 

“ไม่หรอกของแค่คุณปลอดภัยก็เป็นสิ่งที่ผมมีความสุขมากที่สุดแล้ว” บรูคพูดออกมาพร้อมลูบหัวฉัน อ๊ะ! ทำไมมีแต่คนลูบหัวฉันล่ะ! ฉันเด็กขนาดนั้นเลยเหรอ?!! “น่าแปลกนะ...ที่ทำไมท่าทีคุณไม่ปฏิเสธผมแบบเมื่อก่อน”

 

“ก็นาย...” ฉันพูดออกมาก่อนหันหน้าหนี “ทำท่าทางน่าขนลุกแล้วทึกทักไปเองแบบนั้นใครจะไปทำตัวถูก...อีกอย่างไม่ชอบพวกตามตื้อมากๆแบบนั้นด้วย” ก่อนที่จะตัดสินใจพูดด้วยเสียงอ้อมแอ้ม “แล้วตอนนี้...นายเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเลยไม่จำเป็นต้องมีท่าทางแบบนั้นด้วย”

 

“...น่าดีใจนะที่คุณไม่ได้เกลียดผม” บรูคพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม “นึกว่าจะถูกเกลียดขี้หน้าซะแล้ว...แล้วทำไมถึงยิ้มตลอดแบบนี้ล่ะ?” ก่อนจะเอามือจิ้มแก้มฉันเล่นนี่! จากหัวก็มาแก้มงั้นเหรอ?! น้อยๆหน่อยเถอะ! เดี๋ยวซัดเปรี้ยงเข้าให้เลยนี่!

 

“ก็รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกเวลา...เห็นหน้านายจนหุบยิ้มไม่ได้” ฉันพูดออกมาด้วยใบหน้าแดงเล็กๆ เมื่อต้องมาพูดเรื่องน่าอายที่เหมือนบอกว่าตนเองก็ชอบบรูคเช่นกันแบบนี้...ฉันไม่ชอบเขาจริงๆ แค่รู้สึกดีใจมากๆต่างหาก!

 

“งั้นสินะ...ผมเองก็ดีใจที่เห็นคุณยิ้มแบบนี้ได้นะ” บรูคพูดออกมาก่อนที่จะคุกเข่าลงต่อหน้าฉันแล้วถือวิสาสะจับมือของฉันมาประทับรอยจูบลงไปอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล “ผมสัญญาว่าจะรักษารอยยิ้มของคุณเอาไว้จนวินาทีสุดท้ายของชีวิต มายแอนเดรียน่า...”

 

“เฮ้ยๆ ทำอะไรเกรงใจก้างขวางคอที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ตั้ง 9 คนด้วย!” เกรย์พูดออกมาพร้อมแกล้งกระแอมไอเสียงดังลั่นขัดจังหวะพวกฉัน “หมั่นไส้เว้ย!” แล้วตรงดิ่งเข้าไปถีบยอดหน้าบรูคที่ทำหน้าประมาณทำไมต้องขัดด้วยจนหน้าหงาย...

 

โครม!

 

“...รู้ตัวว่าเป็นก้างขวางคอแล้วจะยืนทำซากอะไรมิทราบ?” บรูคถามออกมาด้วยน้ำเสียงเคืองๆ โดยที่บนใบหน้าหล่อๆมีรอยเท้าของเกรย์ประทับแดงแจ๋บนใบหน้า...ฮะๆ...ตลกเป็นบ้าเลย!

 

“หา? แล้วใครใช้ให้สวีทหวานกันตรงนี้มิทราบ” เกรย์ที่ของขึ้นมาจากไหนไม่ทราบ (หล่อนนั่นแหละ) พูดออกมาพร้อมเหวี่ยงหมัดเพื่อที่เตรียมพร้อมซัดหน้าบรูคอีกรอบส่วนฉันนั้นโดนเอลซ่าเดินมาตบไหล่ปุบๆ

 

ปุบๆ

 

“เสน่ห์แรงต้องทำใจนะ” เธอพูดออกมาแล้วเดินจากไป หา????

 

“งั้นซุยเซ็นไปบ้านเธอกันเถอะ! อยากเห็นแล้วว่าบ้านเธอเป็นยังไง!” นัสสึที่เนียนมากอดคอฉันพร้อมลากเดินไปกับเขาด้วยพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม แล้วทำไมนายต้องมาบ้านฉันด้วยยะ!!

 

หมับ!

 

“ไม่ปล่อยให้อยู่กับซุยเซ็น 2 ต่อ 2 หรอกน่า/จะไปไหนมิทราบไอ้ไฟเดินได้” บรูคกับเกรย์สามัคคีกันกระชากผ้าพันคอของนัสสึทำให้เขาหงายหลังล้มโครมลงไปทันที

 

“หาเรื่องกันเรอะบรูค ไอ้น้ำแข็ง!” นัสสึหันไปหาเรื่องบรูคกับเกรย์ทันทีส่วนฉันก็ได้แต่ยืนเอ๋อๆอย่างทำอะไรไม่ถูก...สรุปต้องรอนัสสึฟัดกับพวกนี้เสร็จมั้ย?

 

“...ช่างเถอะ” สุดท้ายฉันก็หันหลังเดินออกไปเพื่อมุ่งหน้าสู่บ้านหลังเล็กๆของฉันทิ้งพวกนั้นกัดกันไว้ตรงนั้นแหละขี้เกลียดห้ามทัพ ลูซี่เวนดี้ฝากห้ามพวกหมาแมวตรงนั้น (?) ด้วยแล้วกันนะ

 

แอ๊ด...

 

“กลับมาแล้วค่ะ” ฉันพูดออกไปด้วยความเคยชินก่อนที่จะเดินไปปิดประตูแล้วหาผ้าขนหนูมาเช็ดตัวที่เปียกซกราวลูกหมาตกน้ำของฉัน “หวังว่าหวัดคงไม่กินนะแถมยังแผลใหญ่ที่นี่...ไม่เจ็บ...”

 

ฉันกังวลเรื่องแผลติกเชื้อมากนะแต่พอลองจบดูที่สีข้างกลับพบว่ามันไม่เจ็บเลยนั่นทำให้ฉันกลืนน้ำลายเอื้อก...หรือว่ามันชาจนไม่รู้สึกเจ็บแล้วไม่นะ! ไม่เอานะฉันยังไม่อยากที่จะเห็นแผลตอนนี้!!

 

ฟุ่บ...

 

“หะ...หายแล้ว” สิ่งที่ฉันทำอันดับแรกหลังจากที่ทำใจนานคือการถอดชุดออกก่อนจะตะลึงเมื่อบาดแผลทั้งหมดหายไปราวเรื่องโกหก “แผลที่ใหญ่ขนาดนั้นเนี่ยนะ...หายไป...”

 

กึ้ด...

 

“น่ากลัวเกินไปแล้วแบบนี้” ฉันกัดริมฝีปากตนเองแน่นจนเลือดซิบพร้อมหรี่ตาลงเล็กน้อยเรื่องที่แผลทั้งหมดหายไปราวความฝันนั้นมันน่ากลัว...น่ากลัวตรงที่ว่าฉันอาจจะเป็นคนเดียวที่...ไม่เหมือนคนอื่น...

 

“อยากเจอ...ผมเหงาเหลือเกินซุยเซ็น”

 

เฮือก!

 

“คะ...ใครน่ะ!” ฉันร้องถามออกไปแต่เมื่อมองดูแล้วบ้านฉันนั้นปิดไฟทุกห้องมองไปแล้วก็มีแต่บ้านโล่งๆที่เงียบเหงาเท่านั้นแล้วมะกี้เสียงใคร๊!! “ไม่เอานะฉันไม่ชอบผีนะ!!

 

“ผมอยากจะพบคุณ”

 

สรุปแล้วเสียงที่ดังก้องในบ้านฉันคือเสียงใคร!! น่ากลัวนะ!! TT^TT แต่ฟังไปแล้วทำไมเจ้าของเสียงถึงดูเศร้าๆนะ คิดไปเองหรือเปล่าเนี่ยหรือว่าเป็นผะ...ผะ... “ไม่น่าซื้อบ้านราคาถูกเล๊ยยยยย!!

 

วันต่อมา

 

“งะ...ไหงตาเป็นหมีแพนด้าเชียว” ลูซี่ที่เดินเข้ามาทักฉันพร้อมถามเรื่องขอบตาที่ดำปี๋! ไม่มีอะไรเลยจริงๆนะลูซี่!! ฉันแค่ไม่ได้นอนเท่านั้นเองเพราะมัวแต่ได้ยินเสียงผีบ้า!ทั้งคืน!!

 

“นอนไม่ค่อยหลับน่ะ” ฉันหัวเราะแหะๆพร้อมแถสดออกไป

 

“งั้นเหรอ?” เธอตอบรับก่อนที่จะมองทุกคนในกิลด์ที่ฉลองกันเสียงดังเฮฮา “นี่ซุยเซ็นจังมีคนที่ชอบหรือยัง?”

 

“ทำไมถึงถามล่ะลูซี่” ฉันทำหน้างงแล้วถามกลับใช่! จู่ๆมาเปิดประเด็นถามอะไรแบบนี้เนี่ย? “มันแหม่งๆนา”

 

“แหมก็แค่อยากรู้เอง” ลูซี่ทำหน้าแอ๊บแบ๊วถามฉัน

 

“...ไม่รู้สิ” ฉันตอบกลับจะพูดเรื่องคนที่ชอบกับเด็กอายุ 16 เร็วไปมั้ยคะ???

 

“ฉันรักเธอซุยเซ็น”

 

เฮือก!

 

“ตะ...ตามมาหลอกมาหลอนถึงที่นี่เลยงั้นเหรอเนี่ย?” ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อผีตนนี้ตามฉันมายันกิลด์! เรื่องเมื่อคืนฉันก็ได้ยินไอ้หมอนี่บ่นนู่นบ่นนี่ว่าอยากเจอฉันมั่ง อยากอยู่ข้างฉันบ้าง เหงาบ้าง ชมบ้างและนี่มาสารภาพรัก!! What??

 

“มีอะไรงั้นเหรอ?” ลูซี่ถามฉันออกมาอย่างสงสัย

 

“เมื่อกี้ได้ยินเสียงผู้ชายมั้ยลูซี่” ฉันถามออกไปซึ่งลูซี่ก็มีท่าทีงงๆเล็กน้อย “เสียงที่บอกชอบน่ะ”

 

“เสียงคนในกิลด์หรือเปล่า?” ลูซี่ว่าออกมาแล้วหันไปมองคนในแฟรี่เทลที่เลี้ยงฉลองกันอย่างเฮฮาแต่สรุปแล้ว...ฉันได้ยินแค่คนเดียวงั้นเหรอ?!! แม่จ๋า! น่ากลัวววววววว!!!

 

แหมะ...

 

“เป็นอะไรไปรึ?” มาเตอร์ถามฉันที่นอนแหมะลงไปหน้าเคาเตอร์

 

“ลุงช่วยซัดฉันให้หลับทีสิ” ฉันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงงอนๆ ฉันทนข่มตาหลับไม่ได้! ก็เสียงหล่อๆนั่นดังอยู่ทุก 30 นาทีเลยนี่นา!! “ไม่งั้นหลับไม่ลงแน่ๆ”

 

“ไม่เอาน่าแบบนั้นมัน...” ลุงยังพูดไม่ทันจบ...

 

โครม!

 

“กิลดาซเอ้ย...ไม่ต้องแรงขนาดนั้นก็ได้มั้ง?” มาคาลอฟพูดออกมาพลางมองกิลดาซที่พึ่งซัดเด็กสาวสลบเหมือดไปเมื่อครู่...

 

“ก็เธอขอเองนี่นา” กิลดาซพูดออกมาด้วยรอยยิ้มกลั้วเสียงหัวเราะ

 

 

 

 

 

 

กรร...

 

ชายหนุ่มที่กำลังใช้มือตักน้ำขึ้นมาดื่มชะงักพร้อมมองไปรอบๆตัวที่มีแต่หมาป่าที่กำลังหิวโซพวกมันขู่เขาพร้อมเข้ามาหมายทำร้าย “มะ...ไม่ได้นะอย่าเข้ามาใกล้ผมไม่งั้น...”

 

กรร!!!

 

ชายหนุ่มเอ่ยห้ามพวกหมาป่าอย่างสั่นๆเขากลัว...ไม่ได้กลัวที่จะตายแต่กลัวที่ตนเองจะพรากชีวิตที่แสนสำคัญของพวกมันไปต่างหาก ทันทีที่หมาป่าฝูงนี้กระโจนเข้าหาเขาเหมือนช่วงเวลามันหยุดลงวูบหนึ่งก่อนที่ร่างของหมาป่าเกือบ 10 ตัวก็ร่วงตายที่พื้น...

 

“ผมขอโทษ...ทั้งๆที่ไม่ได้ตั้งใจจะพรากชีวิตใครไป...” เขาเงยหน้ามองดวงจันทร์ดวงโตที่ทอแสงอยู่ฉับพลันต้นไม้รอบๆและสิ่งมีชีวิตทั้งหมดก็ค่อยๆร่วงและตายลง “นัสสึ...ช่วยฆ่าผมที...”

 

เฮือก!

 

“ฝันเหรอเมื่อกี้...” ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากความฝันเมื่อครู่นี้...เสียงของคนในฝันฉันๆคุ้นเคย...มันเหมือนกับเสียงที่ฉันได้ยินเมื่อวานนี้นี่นา! “ทำไม...รู้สึกว่าตัวเองลืมเรื่องสำคัญมากๆไป...”

 

วิ้ง...

 

“เซเรฟ...ชื่อของผมคือเซเรฟ...เซเรฟ ดรากูลนีล”

 

“...เซเรฟ...ดรากูลนีล...” ฉันทวนชื่อที่ได้ยินออมาอย่างแผ่วเบาฉับพลันหางตาก็เหลือบไปมองคนนามสกุลดรากูลนีลที่นอนอยู่ข้างหลัง ฉันลุกขึ้นพร้อมเดินไปมองหน้าเขาชัดๆ “...คิก...”

 

“งืมๆ หมัม!” นัสสึที่นอนอยู่ละเมอออกมาอย่างน่ารัก...แถมละเมอออกมาว่ายังไงยังไม่รู้เลยรู้แต่...

 

จิ้มๆ

 

“น่ารักดีนะ” ฉันจิ้มแก้มเขาเล่นทำให้เจ้าตัวพลิกตัวหนีสงสัยรำคาญ “อย่างกับเด็กแหนะ...ให้ตาสิ...” ฉันบ่นออกมาก่อนที่จะมองบริเวณรอบๆ “ฉลองซะกิลด์เละเทะเลยนะ...กลับบ้านก่อนดีกว่าเรา...” กอนที่ฉันจะเดินกลับบ้านไป

 

[27/08/2560]

...

 สถานะพระเอก - ผี...//เจ๊จ๋า...เซเรฟเขาเป็นพระเอกนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 160 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #300 JuneKR (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 21:20
    ชอบเรื่องนี้ เซเรฟน่ารัก นางเอกก็น่ารัก//ยืนมอง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 กันยายน 2560 / 21:24
    #300
    1
    • #300-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 40)
      23 กันยายน 2560 / 23:21
      ส่วนไรท์น่าถีบ // ไม่ใช่แระ 555
      ขอบคุณคร่าาาา//หน้าฟิน
      #300-1
  2. #282 RungGsi (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 20:03
    มาอ่านย้อนค่า หนุกมว้ากเลยยมีจิ้มแก้มด้วยชอบค่ะ พระเอกเราทำเจ๊หลอน
    #282
    0
  3. #275 JessicaBelle (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 21:16
    เซเรฟฟฟฟฟฟ ได้เวลาคืนบังลังก์แล้ววววว
    #275
    1
    • #275-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 40)
      28 สิงหาคม 2560 / 21:24
      เชิญเสด็จเพคะเจ้าชายยยยเซเรฟ//ผิดๆต้องเป็น
      เชิญเสด็จเพคะท่านกษัตริย์เซเรฟ//ยิ่งไม่ใช่ใหญ่
      5555555555555
      #275-1
  4. #274 Hoshino Yoru (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 12:59
    อ๊ากกก พระเอกจะเริ่มกลับมามีบทแล้ววว
    #274
    1
    • #274-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 40)
      28 สิงหาคม 2560 / 21:06
      แบบผีๆน่ะนะ เจ๊ซุยหลอนแล้วค่าาาาาา (ตอนที่แต่งอยู่เนี่ยยิ่งหนัก 55)
      #274-1
  5. #273 SkyCry13 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 00:59
    ค่าตัวแพงขึ้นหลังจากได้บทโดยสมบูรณ์สินะคะ...บทช่างน้อยเหลือเกินนน
    #273
    1
    • #273-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 40)
      28 สิงหาคม 2560 / 21:05
      ก็ค่าตัวสมชื่อเซเลปล่ะค่ะ//คนละเซเรฟแล้ว!

      ค่าตัวเท่าเดิมแต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือไรท์ไม่ยอมให้บทพระเอกค่ะ 555//โดนเตะ
      #273-1
  6. #272 จันทิรารัตน์ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:14
    อยากให้เจอกับเซเรฟเร็วๆจังงงงง
    #272
    1
    • #272-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 40)
      28 สิงหาคม 2560 / 21:05
      เจอแน่ๆ อีกไม่นานนน
      #272-1