Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 37 : ::โชคชะตาบทที่ 32:: มุ่งหน้าสู่วันพรุ่งนี้ 6 (จบภาคเอดราส)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    24 ส.ค. 60


::โชคชะตาบทที่ 32:: มุ่งหน้าสู่วันพรุ่งนี้ 6 (จบภาคเอดราส)

 

ครืด...

 

“รู้สึกกำลังร่วง” ซุยเซ็นที่สภาพสะบักสะบอมพูดออกมาก่อนที่หล่อนจะเงยมองท้องฟ้าที่มีเกาะมากมายร่วงลงสู่ดิน...และพลังเวทย์สีทองที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า “...พลังเวทย์ของโลกนี้กำลัง...หายไป”

 

“รีบไปเมืองที่อยู่ข้างล่างเถอะค่ะ...” เวนดี้พยุงตัวเองลุกขึ้น “น่าจะมีบางอย่างที่เราทำได้”

 

“นั่นสินะ” นัสสึพูดออกมาก่อนหันไปมองซุยเซ็น

 

“ฉันขอกลับไปช่วยบรูคก่อนแล้วกัน...” เธอพูดออกมาพร้อมก้าวถอยหลังก่อนที่จะบินไปอีกทิศทางหนึ่งทำให้พวกนัสสึพยักหน้าเข้าใจและวิ่งไปทางเมืองทันที

 

ด้านบรูค...

 

“ใกล้ตายยัง?” ชายเรือนผมสีเงินสั้นถามออกมาก่อนที่จะมองตนเองที่เอดราสกำลังกระอักเลือดใกล้ตายรอมร่อ... “...ผลมันเด่นชัดตั้งแต่วิธีการใช้พลังแล้ว ทำไมต้องยอมแลกพลังชีวิตกับแค่มหาเวทย์ด้วย? ไม่เข้าใจเลยจริงๆ”

 

“แค่ก! อย่างนายจะไปรู้อะไรนายน่ะมันดีทุกอย่าง...มีพร้อมทุกอย่าง” ลูเซ็ยนโน่ที่สภาพไม่เหลือมาดมหานักบวชพูดออกมาก่อนที่จะก้มหน้าเพื่อให้เส้นผมปกปิดน้ำตาของตนเอง “ทุกอย่างของเอดราสจบสิ้นแล้ว...โลกที่ไม่มีเวทย์ก็ไม่ต่างอะไรกับโลกตายไปแล้ว”

 

“พวกนายมีสิ่งยึดเหนี่ยวคือพลังเวทย์หรือยังไง?” บรูคปิดหนังสือในมือพลางพูดออกมาเสียงแผ่วเบาพร้อมดวงตาสีเทาที่แสดงความสมเพชบนเวทนาพวกเขา “มันก็ไม่ต่างอะไรกับพวกเรานักหรอกแต่ชีวิตก็ยังคงต้องเดินหน้าต่อไป...ไม่มีพลังเวทย์แล้วก็มีชีวิตอยู่ต่อได้นี่...”

 

“นายทำเป็นพูดดีไป” ลูเซียนโน่พูดออกมา “จะไปทนอยู่ได้ยังไงชีวิตแบบนั้น”

 

ผลั๊วะ!

 

“อยู่ไม่ได้ก็ตายๆไปซะ!” บรูคเหลืออดกะจะพูดปลอบตัวเองที่เอดราสสักหน่อยแต่ตามประสาคนปลอบใครไม่เป็นเลยเผลอเตะเปรี้ยงเข้าที่กลางหน้าท้องของลูเซียนโน่ “หงุดหงิด! เห็นหน้าตัวเองแบบนี้แล้วหงุดหงิดโว้ย!

 

“ประจำเดือนไม่มาหรือไง?” ซุยเซ็นที่พึ่งเห็นฉากเด็ดพูดออกมาด้วยใบหน้าเอือมๆทำเอาบรูคชะงัก

 

“ใช่ซะที่ไหน” ชายหนุ่มพูดเสียงเบาราวเก็บอารมณ์ไว้ “แล้วจะเอายังไงต่อดีล่ะ?”

 

“นั่นสินะ” เด็กสาวพึมพำออกมาก่อนมองไปยังลูเซียนโน่ที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นดิน ใบหน้านั้นชุ่มด้วยน้ำตา “เฮ้อ...คงต้องพาไปด้วยนั่นแหละไหนๆก็ยังไม่ตาย...ไปที่เมืองกันเถอะ”

 

“มาเพื่อบอกแค่นี้งั้นเหรอ?” ชายหนุ่มถามออกมา

 

“แน่สิ” เด็กสาวคลี่รอยยิ้มเล็กๆ “แล้วก็ห่วงนิดหน่อยเผื่อนายตายไปจะได้ทำหลุมศพไว้ให้...รีบไปได้แล้ว!

 

“...รับบัญชาครับมายแอนเดรียน่า” บรูคที่มองใบหน้าหวานของเด็กสาวตรงหน้ามีดวงตาเป็นประกายเขาโค้งตัวเอามือแนบอกซ้ายของตนเองด้วยรอยยิ้มกว้างแม้จะมีประโยคซึนๆออกมาด้วยก็ตามที

 

“อะ...เงียบไปเลย!” ซุยเซ็นนั้นที่ไม่เข้าใจความหมายของคำที่บรูคพูดหน้าแดง (เพราะคิดว่าเป็นคำจำพวกมายฮันนี่) ก่อนที่จะหันหน้าหนีไปอีกทางหนึ่งพลางยู่หน้าลงเล็กน้อย “แต่ก็ดีใจจริงๆนั่นแหละที่ปลอดภัยบรูค...”

 

ในด้านเมือง

 

“...อ้ะ? อะไรกันน่ะ?” ลูซี่ที่ประคองเซเรียอยู่นั้นจู่ๆก็เกิดร่างกายเปล่งแสงออกมาพร้อมๆกับลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างขัดขืนไม่ได้

 

ฟุ่บ!

 

“...คนที่มีพลังเวทย์อยู่ในตัวแบบพวกนาย...จะถูกดึงไปพร้อมๆกับพลังเวทย์” เซเรียที่ถูกประคองอยู่นั้นทรุดลงนั่งกับพื้นโดยที่โคโค่รับช่วงต่อมาพยุงเธอเอาไว้ “คงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะนะลูซี่”

 

“เดี๋ยวสิ! งั้นเธอก็ต้องโดนดึงไปด้วยไม่ใช่หรือยังไง” ลูซี่ที่เอดราสถามออกมาเมื่อเรียบเรียงคำพูดของเซเรียทั้งหมดได้ “ก็เธอเป็นคนเดียวในเอดราสที่ใช้พลังเวทย์จากร่างกายตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งอุปกรณ์เวทย์นี่!

 

“...นั่นน่ะเป็นคุณทวดฉันต่างหาก” เซเรียพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มฝืนๆ “มิโกะแห่งเอดราสตัวจริง...ตายไปเมื่อนานมาแล้วฉันกับแม่เป็นแค่ตัวแทน...เพื่อที่จะนำพาเอดราสสู่ยุคทองที่แท้จริง...”

 

“หมายความว่ายังไง?” ซุยเซ็นที่ไม่ทราบว่าเดินมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เอ่ยถามออกมาขณะที่บรูคพยายามตะเกียดตะกายดึงร่างเด็กสาวขึ้นไปด้วย “เซเรีย”

 

“เรื่องนั้นเธอน่าจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่หรือยังไง” เซเรียพูดออกมาด้วยรอยยิ้มขี้เล่นก่อนที่จะเอานิ้วจิ้มๆตรงกลางของคิ้วที่ขมวดคนเป็นโบว์ของเด็กสาว “ว่าแต่เดิมพลังเวทย์ของโลกนี้น่ะ...เป็นของราชอาณาจักรหนึ่งในเอิร์ธแลน...”

 

!!” ทั้งซุยเซ็นและกิลด์จอมเวทย์อึ้ง

 

วืด...

 

“ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเธอจำเรื่องตอนนั้นขึ้นมาได้...เธอจะเปลี่ยนไปยังไง...” เซเรียพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนที่ร่างของซุยเซ็นจะลอยขึ้นสูงเรื่อยๆและหายเข้ากลีบเมฆบนท้องฟ้าไป “จะยังรักมนุษย์...จะเชื่อใจพวกพ้องอยู่หรือเปล่านะ”

 

ตึก...

 

“เซเรีย” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยเรียกหญิงสาวที่บาดเจ็บสาหัส ชายหนุ่มผมสีทองนั้นหอบแฮ่กพร้อมกับดวงตาที่เป็นประกายน่ากลัวก่อนที่เขาจะเดินดุ่มๆเข้ามาช้อนตัวอุ้มร่างหญิงสาวขึ้น “เธอผิดสัญญา...อย่าหวังเลยว่าจะได้นอน”

 

“แหะๆ ขอโทษนะลัคซัส” เซเรียหัวเราะแห้งๆพร้อมส่งสายตาวิงวอนไปทางเจราลซึ่งอีกฝ่ายส่ายหน้าเบาๆอย่างไม่กล้ายุ่งเรื่องครอบครัวคนอื่น... “เจราลลลล”

 

“ยังไงก็ถนอมด้วยแล้วกันเซเรียยังบาดเจ็บอยู่นะลัคซัส” เจราลพูดออกมาโดยที่ลัคซัสชายตามองเล็กน้อยพร้อมๆขยับปากเป็นคำๆเดียว...ที่ทำให้องค์ชายของเอดราสนั้นชะงักกึก...

 

“เสือก”

 

ชายเรือนผมสีฟ้ายืนนิ่งพร้อมทบทวนในใจว่าตัวเขานั้นไปเป็นเพื่อนสนิทกับลัคซัสได้อย่างไรในเมื่ออีกฝ่ายโหด ดิบ เถื่อนซะขนาดนี้

 

ด้านซุยเซ็น

 

ฟิ้ว!

 

“อีกแล้วเรอะ!!!” เด็กสาวที่รู้ตัวว่าตนเองกำลังร่วงกรีดร้องออกมาดังลั่นป่าแต่ยังไม่ทันได้เตรียมใจใดๆทั้งสิ้น...

 

ฟุ่บ

 

“ไม่เป็นไรครับ...ผมไม่ยอมให้คุณเจ็บตัวหรอกซุยเซ็น” บรูคที่ไม่รู้ว่าพี่แกไปอัพสกิลพระเอกมาจากแห่งหนใดกระโดดขึ้นมารับร่างเด็กสาวแล้วลงสู่พื้นอย่างสวยงามท่ามกลางเสียงปรบมือของนัสสึที่ทำท่าดี๊ด๊าสุดขีดพร้อมทำมือแบบนาดี้

 

“ยอดไปเลย!!” ลูซี่ตาวาววับพร้อมทำมือขึ้นลงแบบนาดี้

 

“ทุกคนคะมือ” เวนดี้ที่มองตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจว่ามันเป็นโรคติดต่อหรือยังไงที่จู่ๆทุกคนก็ทำมือแบบนาดี้กันหมดแต่เหมือนจะไม่มีใครสนใจเธอสักคน

 

“ขะ...ขอบใจนะบรูค” ซุยเซ็นพูดออกมาอย่างเก้ๆกังๆพร้อมลุกขึ้นยืนเมื่อชายหนุ่มวางเธอลงกับพื้นอย่างนิ่มนวล

 

“เฮ้ๆ...ทำไมต้องหน้าแดงด้วยเนี่ย!” เกรย์ที่ขยับมือขึ้นลงแบบนาดี้ว่าขัดจังหวะวิ้งๆของบรูคกับซุยเซ็นพร้อมเดินเข้าไปขวางไว้ไม่งั้นเขาอาจจะแห้วเอาก็ได้ “พวกนายเป็นแฟนกันแล้วเรอะ?!

 

“ใช่ที่ไหน” บรูคพูดตอบกลับพร้อมขยับมือแบบนาดี้

 

“คุณบรูคนิสัยเปลี่ยนไปนะคะ” เวนดี้พูดพร้อมเริ่มทำตามทุกคนบ้าง

 

“หัวกระแทกอะไรมาหรือเปล่า” เอลซ่าถามอย่างวิเคราะห์

 

“นั่นสิจ๊ะ” ลิซาน่าเห็นด้วย “มีแผลเต็มตัวเลย” พร้อมทำมือเช่นเดียวกัน

 

ฟุ่บๆ

 

“เอ้อะ...” ซุยเซ็นที่เริ่มตามไม่ทันกระพริบตามองทุกคนปริบๆ

 

[Suisen’s Tell]

 

นะ...นี่ทุกคนทำอะไรอยู่กันเนี่ย!!! ทำไมต้องทำท่าไชโยรัวๆแบบนั้นด้วยเล่า! เวนดี้ก็เอากับเขาด้วยตายแล้ว...นี่มันสัญลักษณ์อะไรหรือเปล่าเนี่ย! ตอบซุยเซ็นทีพรีสสสสสส “เอ่อ...ทำอะไรกันอยู่เหรอ?”

 

ฉันถามออกไปไม่ถามแน่ถ้านัสสึบ้าทำคนเดียวแต่นี่ลามไปถึงเอลซ่าแล้วก็เวนดี้! ขนาดบรูคยังเป็นไปกับเขาด้วย!!

 

“เลียนแบบนาดี้ไงไอ๊สนุกดีนะ” แฮปปี้พูดออกมาก่อนที่ฉันจะมองไปยังตัวต้นเรื่องที่ยืนทำหน้าซีดๆอยู่ไม่ไกล “ไม่ลองทำบ้างเหรอไอ๊?!

 

“ไม่ล่ะ” ฉันโบกไม้โบกมือไปมาโดยที่นัสสึนั้นยู่หน้าเล็กน้อย

 

“โด่...เข้าสังคมไม่เก่งเลยนะเธอเนี่ย” นัสสึพูดออกมาพร้อมทำปากยื่นๆ

 

“หา! แล้วไอ้การทำมือแบบนี้มันเป็นการเข้าสังคมโลกไหนของนายกันยะ?!” ฉันโวยวายออกไปพร้อมทำเลียนแบบนาดี้เล็กน้อย

 

“นั่นไงๆทำแล้วล่ะ” นัสสึที่เห้นฉันทำกระซิบกระซาบกับแฮปปี้

 

“อายก็ไม่บอกกันนะไอ๊” แฮปปี้กระซิบตอบกลับ

 

“ถ้าจะพูดกันดังขนาดนี้ไม่ต้องกระซิบก็ได้ย่ะ!” ฉันพูดออกมาพร้อมเอามือเขกหัวทั้ง 2 คนอย่างละทีทำเอาทั้งคนและแมวเอามือกุมหัวตัวเองทันที

 

“เจ็บนะ!” นัสสึแยกเขี้ยวใส่ฉันที่เอามือเท้าเอวพร้อมอีกมือทำท่าเขกหัวพวกเขาอยู่อย่างเยาะเย้ย “เป็นยัยแก่แล้งทึ้งซะไม่มี”

 

ผลั๊วะ!

 

“ใครเป็นยัยแก่แล้งทึ้งกันยะ! ไอ้เด็กเปตร!!” แล้วฉันก็ซัดมะเหงกงามๆแจกที่หัวนัสสึอีกรอบจนอีกฝ่ายหน้าทิ่มดินไปทันทีก่อนจะชะงักเล็กน้อย

 

“ทั้ง 2 คนสนิทกันจังเลยนะจ๊ะ” ผู้หญิงผมขาวพูดออกมาด้วยรอยยิ้มลิซาน่าสินะ อื้มๆ...ว่าแต่ว่าเรื่องแบบนี้มันเหมือน...

 

“อ้ะ? รู้สึกเหมือนเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อนแฮะ”

 

[24/08/2560]

 

คุณออ – ตอนนี้ให้คะแนน 15 เนื้อเรื่องยังเร็วเกินไปทางที่ดีควรไปทำให้ตัวเองหัวเย็นก่อนแต่งนะ *-*+//สายตาอำมหิต

 

ไรท์ – เอ่อ...คุณออคะเรารีบจริงๆค่ะ ไม่มีเวลาจริงๆ

 

คุณออ – งั้นฉลองจบ 2 ภาคช่วยบอกนิยายในเครื่องคอมไรท์กับที่แต่งในสมุดทีสิคะว่ากีเรื่องแล้วนับเป็นไฟล์นะคะส่วนอันที่ไรท์แต่งแบบแยกตอนแบบเรื่องนี้ช่วยนับเป็น 1 นะคะ *-* ถือเป็นชาเล้นหลังจบภาคเอดราสค่ะ!

 

ไรท์ – มะ...ไม่ดีกว่าค่ะขี้เกลียดคุ้ยมานั่งนับอ่ะค่ะคุณออ...

 

คุณออ – งั้นก็ได้ค่ะ...//เงียบไปหลายชั่วโมง

 

ไรท์ – ยอมแล้วค่ะแต่ขอแค่ในคอมนะคะ! TWT ขอตัวนับก่อนสักวันนะคะบายค่ะคุณออ

 

คุณออ – รีบต่อบทให้พระเอกด้วยนะคะ

 

ไรท์ – ค่ะ! กำลังต่ออยู่ค่ะเลยสปีดขนาดนี้!!


***ใครวาดรูปเก่งอยากจะวาดแฟนอาร์ตส่งมาทางข้อความลับของไรท์ได้นะคะ หรือส่งทางเฟสส่วนตัวไรท์ก็ได้ จิ้ม ไรท์ขี้เกลียดวาดเจ๊ซุยใน Sai จริงๆค่ะ (โดนเตะ)***

รูปเจ๊ซุย




รูปที่ไรท์ลงสีไม่เสร็จดีดองเป็นชาติแระ รูปของริยะคุงในเวอร์ชั่นมาดแมนค่ะ!




(มีความไม่เสร็จสูง 555)


แถมรูปที่ไรท์ดอง (ภาพปกเรื่องนี้) ไว้ไม่เสร็จสักที 555




ขี้เกลียด + ไม่มีเวลาค่ะ


มายูมิ + อาคาริ (ฟิคออริกินทามะ)




ออริคุโรโกะ (มายูมิจังอีกแล้ว - -)




แถมเล็กน้อยที่เอามาให้ดูเล่นๆ วิจารย์ได้ไม่ว่า (อย่าเเรงมากก็พอ) ยังไม่เสร็จดีทั้งหมดเลย 555

รินโดจังเสร็จแล้วนะ V







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #261 Futari Mayu / Futawarashi Takuto (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 20:48
    ปุกาศๆ วันที่ 25/08/2560 ไรท์ไม่อัพนะคะ
    วันนี้ไรท์ไม่อัพนะคะ =w= ขี้เกลียด+เล่นเกมเพลินพึ่งกลับมามะกี้ 555
    #261
    0
  2. #260 Bjakx (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 14:55
    อ่านแล้วเลยทำมือตามกับสนุกเฉยเลย owo หุๆ
    #260
    1
    • #260-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 37)
      25 สิงหาคม 2560 / 20:47
      วันนี้ไรท์ไม่อัพนะคะ =w= ขี้เกลียด+เล่นเกมเพลินพึ่งกลับมามะกี้ 555
      #260-1
  3. #259 SkyCry13 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 12:26
    รอเซคุงอ่ออย่างใจจดใจจ่อ แต่ปมมันมาอีกแล้ววว งื้ออ
    #259
    1
    • #259-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 37)
      25 สิงหาคม 2560 / 20:47
      วันนี้ไรท์ไม่อัพนะคะ =w= ขี้เกลียด+เล่นเกมเพลินพึ่งกลับมามะกี้ 555
      #259-1
  4. #258 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 21:50
    เย้ต่อไปเซเรปซินะเยส
    #258
    1
    • #258-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 37)
      25 สิงหาคม 2560 / 20:47
      วันนี้ไรท์ไม่อัพนะคะ =w= ขี้เกลียด+เล่นเกมเพลินพึ่งกลับมามะกี้ 555
      #258-1