Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 35 : ::โชคชะตาบทที่ 30:: มุ่งหน้าสู่วันพรุ่งนี้ 4 (ภาคเอดราส) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    22 ส.ค. 60


::โชคชะตาบทที่ 30:: มุ่งหน้าสู่วันพรุ่งนี้ 4 (ภาคเอดราส)

 

หลังจากที่เด็กสาวแยกเขี้ยวใส่เซเรียก็เซวืดเมื่อโนม่าอานิมนั้นเริ่มโจมตี และมิสกันที่เข้าไปกันการโจมตีเพื่อสกัดเวลานั้นพลากท่าเอ็กซ์ซีดจำนวนมากที่ถูกปืนของราชอาณาจักรยิงใส่จนกลายเป็นลาคริม่า...

 

“...นัสสึ?” ซุยเซ็นเรียกอีกฝ่ายที่จู่ๆก็กระโดดลงไปข้างล่างแต่ยังไม่ทันที่เจ้าหล่อนจะกระโดดลงไปตามก็ถูกเวนดี้ห้ามเอาไว้ก่อน

 

“คุณซุยเซ็นยังบาดเจ็บอยู่นะคะ...ทางนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกหนูเถอะค่ะ...ฝากปกป้องเอ็กซ์ซีดด้วยนะคะ” เวนดี้พูดออกมาก่อนที่จะกระโดดลงไปข้างล่างทันทีตามพวกนัสสึและกาซิลไป...

 

“ช่วยไม่ได้” ซุยเซ็นพูดออกมาก่อนที่จะจับเซเรียเอาไว้แน่นเมื่อมังกร (?) ที่พวกเธออยู่นั้นหลบปืนใหญ่เวทย์ของโนม่าอานิม...

 

“พวกพวกนายคุ้มกันเอ็กซ์ซีดด้วย” เอลซ่าที่เปลี่ยนเกราะออกมาพูดแล้วกระโดดลงไปข้างล่างเพื่อที่จะสกัดไนท์วอคเกอร์โดยที่พวกลูซี่และเกรย์นั้นพยายามกันทหารของราชอาณาจักรออกไป

 

“มหาเวทย์บทที่ 23 วายุพิโรษ! น้ำเสียงทุ้มที่ซุยเซ็นคุ้นหูดังขึ้นทำให้พวกเธอมองขึ้นไปบนฟ้าต้นเสียงทันที ก่อนที่อากาศรอบๆนั้นจะหมุนวนจนเกิดพายุลูกใหญ่พัดพาเอ็กซ์ซีดและเหล่ามังกรที่บินอยู่เสียทิศทาง

 

“นั่นมัน! บรูค!!” เกรย์เกาะหลังมังกรตนนั้นเอาไว้โดยที่อีกมือดึงลูซี่ไว้เพื่อไม่ให้ตกลงไปข้างล่าง...ภาพของคนตรงหน้าเด่นชัดขึ้นเรือนผมสีเงินยวงยาวที่ถูกมัดหางม้าต่ำเอาไว้และชุดสีขาวขลิบทองที่ดูสูงศักดิ์ราวกับมหานักบวช... “ไม่สิ...บรูคที่เอดราส?!

 

“นายเป็นใคร?!” ซุยเซ็นถามออกมาทำให้อีกฝ่ายเลิกคิ้วสูง

 

“ลูเซียนโน่ บรูค...องครักษ์อันดับ 1 ของกษัตริย์แห่งเอดราส...” อีกฝ่ายแนะนำตัวพร้อมโค้งกายลงอย่างนอบน้อม เขาอยู่บนไวเวิร์นสีขาวสะอาดตาทำให้ดูทรงอำนาจในมือขวาถือหนังสือปกเหล็กเล่มหนึ่งเอาไว้... “ได้รับหน้าที่ให้ขัดขวางการหนีของพวกนาย...ดีใจซะเถอะที่ได้ให้ผมเป็นคนสังหาร

 

“ชิ!” ซุยเซ็นสบถออกมาพร้อมลุกขึ้นยืนส่งเซเรียให้โคโค่ประคองเซเรียเอาไว้แทน เธอผสานมือไว้ทำท่าเหมือนดึงดาบอออกจากฝัก...มือที่จับดาบอยู่นั้นค่อยๆมีดาบปรากฏออกมาตามทิศทางที่เจ้าหล่อนดึง...ดาบเล่มยาวเพรียวบางที่มีรูปลักษณ์ตรงด้ามเป็นรูปนกฟีนิส “ไม่ว่าจะเป็นคนที่ไหนก็น่าถีบเหมือนเดิมเลยนะ...บรูค”

 

“แล้วไม่ว่าจะเป็นคุณคนไหนก็น่ารักเหมือนเดิมจริงๆ” อีกฝายพูดตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพพลางมองเซเรียที่นอนไม่ได้สติอยู่บนหลังมังกรตัวนั้น

 

“หึ” เด็กสาวแสยะยิ้มก่อนที่จะบินขึ้นไป

 

“อย่าทะเล่อทพล่าบินเข้าใกล้ผมสิ” ชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมๆกับร่างของเด็กสาวที่บินเข้าไปหมายจะโจมตีนั้นเกิดบาดแผลจากรอยบาดทั่วร่างกาย...

 

“อึก!!” เด็กสาวถูกลมที่มองไม่เห็นบาดทั่วร่างและถูกซัดกระเด็นออกมา

 

“ซุยเซ็นจัง!” ลูซี่อุทานออกมาอย่างตกใจ

 

“ไอเมค...” เกรย์ที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยถูกบรูคที่สะบัดมือสายลมหอบใหญ่ก็ซัดเข้าที่คนทั้ง 4 ที่นั่งอยู่บนมังกรตัวนั้น...ทำให้เกิดบาดแผลที่ถูกบาดเฉกเช่นซุยเซ็น

 

พรึ่บ!!!

 

“ไฟนี่มัน” เกรย์ที่เอามือปกป้องจุดตายของตนพูดออกมาเมื่อเห็นเปลวไฟสีฟ้าที่รอบๆตัวของเขาทำหน้าที่เหมือนเกราะป้องกัน... “ซุยเซ็น?!

 

“พวกนายรีบไป...หมอนี่ฉันจัดการเอง” ซูยเซ็นพูดออกมาแม้จะหอบเพราะเสียเลือดสักแค่ไหนเธอก็ยังไม่ถอย...

 

“แต่ว่าเธอสภาพแบบนั้นให้ฉันอยู่แทนดีกว่า!” เกรย์พูดออกมาเมื่อเห็นเด็กสาวที่เรียกได้ว่าโทรมสุดๆ

 

“นายบินไม่ได้ย่ะ!!” และแล้วซุยเซ็นก็สวนดอกที่เจ็บที่สุดเข้าไป “ฉันไม่กระจอกขนาดที่จะแพ้ไอ้หมอนี่หรอกน่า...รีบไปได้แล้ว!

 

“อย่าตายล่ะ” เกรย์ทิ้งท้ายแล้วพยักหน้าให้ลูซี่

 

“ใจกล้าน่าดูเลยนะครับที่คนที่ใช้อาวุธระยะประชิดจะปะทะกับคนที่ถนัดเวทย์ระยะไกลแบบผมตัวต่อตัว” ลูเซียนโน่พูดออกมาทำให้เด็กสาวแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม

 

“ใครว่าๆฉันถนัดระยะประชิดกัน?” ซุยเซ็นพูดออกมา

 

ฉั๊วะ!

 

“ตะ...ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!” ชายหนุ่มอุทานออกมาเมื่อรู้สึกถึงบาดแผลที่ถูกฟันเข้าเลือดสีแดงสดไหลย้อมเนื้อผ้าสีขาวอย่างน่ากลัว ดวงตาสีเทาสนิทเหลือบเห็นเลือดที่ดาบยาวของซุยเซ็น “หรือว่าตอนพุ่งเข้ามา! ดาบนั่นไม่น่าฟันถึงแท้ๆ!

 

แผล่บ!

 

“...อย่าดูถูกดาบนี่นักสิ...” ซุยเซ็นพูดออกมาพร้อมเลียเลือดที่คมดาบก่อนที่เจ้าหล่อนจะสะบัดเลือดที่ติดอยู่ออกด้วยการหวดดาบไปข้างๆ “มันไม่ใช่ดาบธรรมดาหรอกนะลูเซียนโน่

 

วิ้ง...

 

“อึก...อะไรกันพลังเวทย์ที่มหาศาลนี่” ลูเซียนโน่ที่เพ่งมองดาบดีๆแล้วเขาต้อองแข็งค้างเมื่อเห็นพญาหงส์สีฟ้าที่กระพือปีกอย่างน่าเกรงขามและกู่ร้องคำรามกว้าง “หรือว่าที่ไล่พวกนั้นออกไปเพื่อจะได้ใช้พลังเต็มที่!

 

“แน่นอน...” เด็กสาวพูดออกมา “ที่ไม่ค่อยได้ใช้มันเพราะมันอาลาวาดไม่เลือกมิตรหรือศัตรู...แต่ถ้าคู่ต่อสู้เป็นนายคงไม่รู้สึกผิดอะไรมากล่ะนะ” ดวงตาสีดำสนิทนั้นเปล่งประกายสีเลือดราวปิศาจ

 

“...” ชายหนุ่มมีสีหน้าหวาดกลัวเล็กน้อยเขาบีบบาดแผลที่ต้นแขนตนเองแน่นขึ้นเล็กน้อย...ก่อนที่จะถอยออกห่างเด็กสาวแต่ว่ากลับหนีไม่พ้นเมื่อซุยเซ็นใช้ดาบหวดดักหน้าเขาเอาไว้ “เธอหาเรื่องตายเองนะ”

 

...ฉันว่านายมากกว่าที่หาเรื่องตาย” เด็กสาวพูดออกมาพร้อมตั้งดาบขึ้น

 

ฟุ่บ! ติ้งๆ

 

“ในนามของผู้คุ้มกฎแห่งชีวิต...” ชายหนุ่มสะบัดที่ที่เปื้อนเลือดของเขาไป หยดเลือดสีแดงฉานที่ถูกสะบัดออกลอยคว้างกลางอากาศก่อนที่จะหมุนวนรอบๆตัวชายหนุ่มก่อนที่ดวงตาสีเทานั้นจะแปรเปลี่ยนไปเป็นสีแดงก่ำ “กงล้อแห่งชะตากรรมที่หมุนไม่รู้จักจบสิ้น...ยามเหมันต์ผู้กลืนกินชีวิตทุกสรรพสิ่งเอยจงสดับฟังคำขอของเรา สำแดงเดชให้ประจักแก่อริเจ้า...มหาเวทย์บทที่ 1 เหมันต์กระชากวิญญาณ!!

 

“มหาเวทย์บทที่ 12 พญาหงส์เริงระบำ!ยังไม่ทันที่เด็กสาวจะได้ตอบโต้กลับก็ถูกน้ำเสียงทุ้มที่คุ้นหูดังแทรก...เธอหันกลับไปมองต้นเสียงทันทีและพบกับชายหนุ่มที่ลอยตัวอยู่บนอากาศด้วยเวทย์ลม “ฮันนี่มาช่วยแล้วนะ”

 

“บรูค...” เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นสมุดเล่มหนึ่งในมือของชายหนุ่ม ก่อนที่ซุยเซ็นจะพึมพำออกมาอย่างไร้เสียงดวงตาสีดำนั้นเป็นประกายเศร้าและดีใจลึกๆ  “งี้นี่เองสินะ”

 

ฟิ้ว! พรึ่บ!!

 

พลังเวทย์ของชายหนุ่มทั้ง 2 พุ่งเข้าใส่กันอย่างแรงโดยที่เวทย์น้ำแข็งนั้นแช่แข็งบริเวณโดยรอบไปทั่วแต่พริบตาเดียวกันก็ถูกละลายเพราะเปลวไฟที่ก่อตัวเป็นนกเพลิงบรูคที่เห็นดังนั้นจึงละสายตาหันไปบอกซุยเซ็น...โดยสรรพนามเปลี่ยนไปเล็กน้อย “คุณรีบไปช่วยดราก้อนสเลเยอร์เถอะ...มิสกันอะไรนั่นบอกว่าถ้าคุณช่วยพวกนั้นคงพอทำอะไรได้บ้าง”

 

“แล้วนาย” ซุยเซ็นแปลกใจเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยปากถาม

 

“ขอจัดการหมอนี่ก่อนแล้วก็...กลับไปผมมีเรื่องที่จะพูดกับคุณด้วย” ชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนทำให้ซุยเซ็นชะงักกับท่าทีที่เปลี่ยนไป

 

“ขอบใจมากนะ...” เด็กสาวพูดออกมาก่อนที่จะมุ่งหน้าไปทางพวกนัสสึโดยที่ไม่ทันรู้ตัวคำพูดหนึ่งก็หลุดออกมาจากปากของเธอ “...ขอบใจเจ้ามาก...ลูกหลานของโครอฟ...”

 

“หามิได้” บรูคยิ้มเล็กๆพร้อมโค้งกายทำความเคารพซุยเซ็น...ก่อนที่เขาจะหันมาหาลูเซียนโน่

 

“ไม่คิดว่าตัวฉันที่เอิร์ธแลนจะหลงรักใครคล้ายๆกันนะ” ลูเซียนโน่กล่าวออกมาอย่างแปลกใจ

 

“ก็นะ...แต่บางทีฉันคงเด็กเกินไปที่จะรู้สึกรักใครสักคนจนสับสนว่าความนับถือที่ยอมถวายชีวิตให้คือความรัก...มาจัดการเรื่องนี้ให้จบๆไปดีกว่า” บรูคพูดออกมาพร้อมหนังสือเล่มหนาในมือที่กางออกอัตโนมัติ “ดีมั้ย? ลูเซียนโน่”

 

“หึ...มหาเวทย์ไฟงั้นเหรอ?” ลูเซียนโน่ที่มองหนังสือเล่มหนานั้นที่เปล่งแสงสีแดงก่ำพูดออกมาก่อนที่หนังสือในมือเขาจะปรากฏแสงสีขาวอมฟ้าอ่อนๆแผ่ไอเย็นออกมาเป็นวงกว้าง “นี่สินะข้อแตกต่างของพวกเรา”

 

“เหอะ!” ชายหนุ่มเค่นหัวเราะออกมาอย่างฝืดๆ “มหาเวทย์ดาดๆที่แลกพลังชีวิตเพื่อที่จะใช้สักบทของนายเนี่ย...ให้ตายก็ไม่เหมือนกับมหาเวทย์ของฉันหรอก!

 

“งั้นมาวัดกัน!” ลูเซียนโน่ตวาดดังลั่น

 

ก่อนหน้านั้น

 

จ้อกแจ๊กๆ

 

“รู้สึก...แปลกๆ” ชายหนุ่มผมสีเงินพูดออกมาเพราะเมื่อครู่เขารู้สึกราวกับว่าเกิดอะไรที่ใหญ่มากๆขึ้นและยิ่งกว่านั้นพวกทีมนัสสึยังหายไปอย่างรวดเร็วเพียงเสี้ยววินาที

 

วิ้ง

 

“อึก” บรูคสะอึกเมื่อรับรู้ถึงอะไรในร่างกาย เขาค่อยๆเอามือทาบหน้าอกตนเองอย่างแผ่วเบา

 

“หืม?” มาคาลอฟนั้นหันมามองบรูคที่จู่ๆก็ทำหน้าจริงจังพร้อมเอามือแตะหน้าอกของตนเอง “มีอะไรหรือไง?”

 

“เปล่าหรอก...” ชายหนุ่มตอบปัดก่อนที่จะลุกขึ้นยืน “กลับบ้านก่อนล่ะ”

 

“ไปดีมาดีแล้วกันนะ” มาสเตอร์กล่าวลาและบรูคก็ลุกเดินออกจากกิลด์แฟรี่เทลไปโดยที่ยังเดินไปได้ไม่กี่ก้าว...

 

ตึกตัก!

 

“เฮือก!” ร่างโปร่งนั้นสะดุ้งเฮือกเมือรับรู้ว่าสิ่งที่ถูกผนึกในร่างกายมาตลอดตั้งแต่ยังเด็กนั้นเกิดร่ำร้องออกมา บรูคกำมือที่เสื้อตรงหน้าอกแน่นพร้อมหอบหายใจถี่ๆ “อะไรกัน...ทำไมจู่ๆถึงสั่นไหวล่ะ...”

 

ตึกตัก!

 

!!” บรูคทรุดนั่งลงกับพื้นอย่างเจ็บปวดก่อนที่ความเจ็บนั้นจะทุเลาเมื่อวงเวทย์โบราณสีแดงเพลิงปรากฏตรงหน้าและมันแตกสลายกลายเป็นหนังสือเล่มหนึ่งก่อนที่ไอพลังเวทย์สีแดงของหนังสือจะไหลขึ้นบนท้องฟ้าที่ถูกแยกออกราวบอกทาง

 

 “นะ...ในที่สุด...ก็หาเจอแล้วงั้นเหรอ...คนที่เป็นนายของฉัน”

 

[21/08/2560]

 

Full Up [22/08/2560]

 

เอ้อะ...ไม่มีใครสะกิดใจเรื่องที่ลูเซียนโน่พูดวารีพิโรษแต่ดันเป็นลมซะแทนด้วยแฮะ... - -“ ไรท์พลาดเองสงสัยมึนจัด แต่ว่า! เฮียบรูคที่ไม่คิดว่าจะมีความลับดัน!! ดัน!! TT^TT โบกมือลาโมเม้นคู่บรูคซุย ที่ไม่มีสักตอน...//โบกมือบ้ายบาย

 

ตัดสินใจแล้ว!

 

หลังภาคเกาะเทนโรวไรท์จะเฉลยปมนางเอกและบรูคค่ะ! (มีความอยากแต่งสูง 555) ตอนนี้กะว่าจะแบ่งเป็นภาคๆไปแต่ภาค 1 คงไม่เยอะเท่าไหร่ (เพราะขี้เกลียด//แอ้ก!) ประมาณ 10 – 13 ตอนหรือน้อยกว่านั้น//โดนถีบ

 

***โมเม้นบรูคซุย แม้นางเอกจะมีคู่กำหนดแล้วแต่มีพอฟินหลังออกจากเอดราสได้ค่ะมีแน่นอน!!***


...สปอย โมเม้นอ่านพอฟินไปนะคะ...

 

“ขอบคุณมากนะบรูคที่ช่วยฉันในเอดราส...” ซุยเซ็นพูดออกมา “ถึงจะไม่จำเป็นก็เถอะแต่ขอบคุณมากจริงๆ”

 

“ไม่หรอกของแค่คุณปลอดภัยก็เป็นสิ่งที่ผมมีความสุขมากที่สุดแล้ว” บรูคพูดออกมาพร้อมลูบหัวซุยเซ็น “น่าแปลกนะ...ที่ทำไมท่าทีคุณไม่ปฏิเสธผมแบบเมื่อก่อน”

 

“ก็นาย...” ซุยเซ็นพูดออกมาก่อนหันหน้าหนี “ทำท่าทางน่าขนลุกแล้วทึกทักไปเองแบบนั้นใครจะไปทำตัวถูก...อีกอย่างไม่ชอบพวกตามตื้อมากๆแบบนั้นด้วย” ก่อนที่จะตัดสินใจพูดด้วยเสียงอ้อมแอ้ม “แล้วตอนนี้...นายเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเลยไม่จำเป็นต้องมีท่าทางแบบนั้นด้วย”

 

“...น่าดีใจนะที่คุณไม่ได้เกลียดผม” บรูคพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม “นึกว่าจะถูกเกลียดขี้หน้าซะแล้ว...แล้วทำไมถึงยิ้มตลอดแบบนี้ล่ะ?” ก่อนจะเอามือจิ้มแก้มซุยเซ็นเล่น

 

“ก็รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกเวลา...เห็นหน้านายจนหุบยิ้มไม่ได้” ซุยเซ็นพูดออกมาด้วยใบหน้าแดงเล็กๆ เมื่อต้องมาพูดเรื่องน่าอายที่เหมือนบอกว่าตนเองก็ชอบบรูคเช่นกันแบบนี้

 

“งั้นสินะ...ผมเองก็ดีใจที่เห็นคุณยิ้มแบบนี้ได้นะ” บรูคพูดออกมาก่อนที่จะคุกเข่าลงต่อหน้าซุยเซ็นแล้วถือวิสาสะจับมือของเด็กสาวมาประทับรอยจูบลงไปอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล “ผมสัญญาว่าจะรักษารอยยิ้มของคุณเอาไว้จนวินาทีสุดท้ายของชีวิต มายแอนเดรียน่า...”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #253 BINBOUDAA (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:57
    โธ่บรูค~~ ยังไงนายก็ยังอยู่ในใจเราเสมอนะ~~~~
    #253
    2
    • #253-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 35)
      23 สิงหาคม 2560 / 17:46
      ใช่แล้ว...แม้ว่านายจะตายไปแล้ว---//โดนบรูคเชือด

      บรูค - หืม? ว่าไงนะไรท์???//เสี้ยงอำมหิต
      #253-1
    • #253-2 kaneki-kin(จากตอนที่ 35)
      3 กรกฎาคม 2563 / 10:23
      บรูคยังมะตายเว้ยเฮ้ย
      #253-2
  2. #252 RungGsi (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 06:50
    สงสารบรูคยังไงไม่รู้55 แม้จะเป็นบรูคเอดราสก้อตาม ประโยคที่ว่า แต่ถ้าคู่ต่อสู้เป็นนายคงไม่รู้สึกผิดมาก55 ฮาาอ่า
    ปล.สู้ๆนะเจ๊ปล่อยความเมพมาให้หมดเบยย,สู้ๆนะคะไรท์ มาต่อเพิ่มน้า^0^
    #252
    1
    • #252-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2560 / 20:03
      ปล่อยไม่ออกเพราะตอนนี้ตาอาเฮียบรูคโชว์เมพค่ะ!
      #252-1
  3. #251 Bjakx (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 03:57
    ไม่รู้สึกผิดเลยเหรอ55555?
    #251
    1
    • #251-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2560 / 20:03
      รู้สึกผิดค่ะ แต่เจ๊หมายถึงไม่รู้สึกผิดเท่าทำร้ายพวกนัสสึไปโดยไม่รู้ตัว+ทำร้ายบรูคตัวจริงค่ะ!
      #251-1
  4. #250 Color Ring (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 23:35
    ทำไมรู้สึกสงสารบรูคแปลกๆ นางแทบไม่ได้มีบทแถมยังไม่ได้ไปไหนมาไหนกับเซ็นเลย โคตรสงสาร555555
    #250
    1
    • #250-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 35)
      22 สิงหาคม 2560 / 20:02
      เอ้อะ...จะว่าไปมันก็จริงเอาเถอะไรท์ถอดบรูคจากทำเนียบพระเอกและตัวโจ๊กแล้วค่ะ! ให้ He เเกมาเล่นบทจริงจังแบบเต็มรูปแบบได้เสียที

      **ในอนาคตไม่แน่ค่ะ**
      #250-1