Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 32 : ::โชคชะตาบทที่ 27:: มุ่งหน้าสู่วันพรุ่งนี้ 1 (ภาคเอดราส)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,552
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    19 ส.ค. 60


::โชคชะตาบทที่ 27:: มุ่งหน้าสู่วันพรุ่งนี้ 1 (ภาคเอดราส)

♠ ช่วยเหลือ ♠


โครม!!

 

“ทางนี้” เด็กสาวที่ถีบกำแพงด้านข้างเป็นรูพูดออกมาพร้อมชี้นิ้วไปที่รูปของเธอที่พึ่งพังมันเมื่อครู่

 

“ทะ...ทำไมเธอถึงรู้ได้ล่ะ!” เกรย์ถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ

 

“ฉันได้กลิ่น...ชัดมั้ย?!” ซุยเซ็นหมุนตัว 360 เตะทหารผู้โชคร้ายที่วิ่งมาเพื่อจะจับตัวพวกเธอเอง “แล้วก็รีบๆมาได้แล้ว! ฉันกำลังอารมณ์เสียแบบสุดๆเลยจะบอกให้”

 

โครม!!

 

“ค่ะ/ครับ” ทั้งลูซี่และเกรย์พูดออกมาทันทีเมื่อเจ้าหล่อนรับหอกของไนทืวอคเกอร์ได้ก่อนที่จะซัดลูกถีบของหล่อนเข้าจนเอลซ่าของเอดราสกระเด็นไปไกล ดวงตาสีดำสนิทนั้นเรียบเฉยจนน่ากลัว

 

ตึกๆ

 

“และทำไมเกรย์ นายกับเอลซ่าถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?” ลูซี่ถามออกมาอย่างสงสัยพร้อมวิ่งตามหลังซุยเซ็นไป

 

“ลาคริม่าที่อยู่ที่ลานกว้างเป็นของฉันกับเอลซ่าน่ะ...กาซิลช่วยพวกฉันออกมาได้เลยมาหาพวกเธอ” เกรย์พูดออกมาพร้อมวิ่งตามซุยเซ็นไปไม่ห่าง “แต่ว่าหาลาคริม่าที่เหลือไม่เจอกาซิลเลยกำลังอาลาวาดข้างนอกอยู่”

 

“ลาคริม่าที่เหลืออยู่ข้างบนของเมืองหลวงนี่ไง” ซุยเซ็นที่วิ่งไปพูดออกมาทำให้ทั้งเกรย์และลูซี่เบิกตากว้างพวกเขาหยุดชะงัก

 

“งั้นฉันจะไปบอกกาซิลก่อนแล้วกันนะไอ๊...เพราะฉันก็รู้จุดนั่น” แฮปปี้เสนอตัวแล้วกางปีกบินออกไปเพื่อหากาซิลอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะให้อีกฝ่ายช่วยเพื่อนพ้องที่ถูกดูดมาในเอดราสทั้งหมด

 

“แล้วจะดีมากถ้าช่วยอธิบายมาว่าเกิดอะไรขึ้น?” ซุยเซ็นถามออกมาก่อนที่จะออกวิ่งเป็นการบอกกลายๆว่าให้พวกเขาเล่าเรื่องทั้งหมดที่รู้มา ซึ่งลูซี่เองก็เล่าคร่าวๆเท่าที่รู้ให้ฟังเช่นเดียวกับเกรย์

 

“แล้วทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่ได้ล่ะ...ไม่ใช่ว่าถูก...” เกรย์ถามออกมาเพราะซุยเซ็นเองก็นั่งอยู่ที่กิลด์ตอนถูกดูดเข้ามที่เอดราสเช่นเดียวกับเขาและไม่เป็นอะไรเลย “เธอเป็นดราก้องสเลเยอร์งั้นเหรอ?”

 

“เปล่า...ไม่รู้เรื่องอะไรและไม่ได้เจอมิสกันด้วยรู้ตัวอีกทีก็อยู่ที่ป่าของเอดราสแล้ว...คิดว่าคงถูกดีดกระเด็นออกมาเพราะแรงระเบิด” เด็กสาวพูดออกมาพร้อมกับหันขวาและถีบกำแพงจนมันเป็นรูกว้าง...

 

“เอ่อ...ไม่เป็นไรงั้นเหรอที่ทำลายมันแบบนี้?” ชาร์ลถามออกมาอย่างไม่แน่ใจเพราะเท่าที่ตามซุยเซ็นมาสาวเจ้าเล่นทำลายกำแพงไปไม่ต่ำกว่า 3 ที่แล้วนะ...

 

“ไม่รู้สิ...แต่ที่นี่มันยิ่งกว่าเขาวงกตถึงจะดูไม่มีอะไรซับซ้อนแต่ฉันหลงมาครึ่งวันแล้ว” ซุยเซ็นว่าออกมาพร้อมกับหักเลี้ยวด้านขวา

 

ฟุ่บๆ

 

“ชิ” เด็กสาวสบถออกมาพร้อมถกชายกระโปรงยาวนั้นขึ้นเพื่อสะดวกต่อการวิ่งไปตามทาง

 

“ทำไมถึงใส่ชุดแบบนั้นล่ะ” ชายหนุ่มถามออกมาทำให้ลูซี่นึกออก

 

“แล้วทำไมซุยเซ็นจังถึงถูกเรียกว่ามิโกะล่ะ?” ลูซี่ถามออกมาซึ่งเด็กสาวนั้นเงียบก่อนที่จะเอ่ยปากพูดตอบอะไรไป

 

“ตรงนั้น!” เธอชี้ไปที่ประตูหนึ่งและทันทีที่ถีบมันจนพังไปก็พบกับร่างดราก้อนสเลเยอร์ทั้ง 2 ถูกมัดติดกับแท่นอะไรบางอย่างแบบนั้นซุยเซ็นเลยตรงดิ่งเข้าไปตัดตรวนที่พันร่างของทั้ง 2 เอาไว้ด้วยความเร็ว ก่อนจะพาร่างทั้ง 2 ลงมานอนที่พื้น“เฮ้...นัสสึ!

 

“เวนดี้!” ชาร์ลตรงมาร่างของเด็กสาวพร้อมเขย่าตัวเรียกทั้งน้ำตา “ขอโทษนะ...เวนดี้”

 

“นัสสึ! นัสสึฟื้นสิ!!” ลูซี่เขย่าตัวเพื่อนร่วมทีมและกิลด์ของเธออย่างแรงหมายจะปลุกอีกฝ่ายให้ตื่นขึ้นมา

 

“ช่วยไม่ได้” เกรย์พูดหลังจากพยายามเขย่าตัวนัสสึและเวนดี้มากแค่ไหนก็ไม่ยอมฟื้นก่อนที่จะควักขวดยาอันหนึ่งขึ้นมา “ยังไงก็ต้องให้กินเอ็กซ์บอลก่อนเถอะ”

 

“อะไรน่ะ?” ทั้งลูซี่และซุยเซ็นถามออกมา

 

“ยาที่มิสกันให้กาซิลมา...เห็นว่าจะทำให้ใช้เวทย์ที่โลกนี้ได้” เกรย์พูดพร้อมเหยาะยาเม็ดหนึ่งเข้าปากนัสสึไป “เธอก็น่าจะได้กินไปไม่ใช่เหรอ?”

 

“จะว่าไปมันก็...” ลูซี่คิดออกมาก่อนที่จะพยักหน้า “รู้สึกเหมือนโดนให้กินอะไรเข้าไปล่ะนะ”

 

“ส่วนฉันไม่รู้สิ...” ซุยเซ็นส่ายหน้าอย่างไม่รู้เรื่อง

 

“แค่กๆ” ทันทีที่ยาไหลลงคอของนัสสึไปร่างของชายหนุ่มก็กระตุกเฮือก...เขาไอค่อกแค่กพร้อมๆกับยันตัวลุกขึ้นพร้อมเปลวไฟที่ลุกท่วมมือ...นัสสึทุบมันลงที่พื้นจนเกิดรอยร้าว “ไอ้เจ้าพวกนั้น...”

 

ตุบ!!

 

“ใครจะไปยอมกันเล่า!!!!” พร้อมร้องตะโกนลั่นออกมาทำให้เปลวไฟนั้นถูกพ่นออกมาจากปากก่อนที่ชายหนุ่มจะวิ่งพรวดออกไป

 

“นัสสึ?” ซุยเซ็นและลูซี่มองตามร่างของนัสสึที่วิ่งออกไปอย่างค้างๆ

 

“ไอ้เจ้านั่น...” เกรย์ที่เห็นว่ายานั่นใช้กับนัสสึได้ผลก็เอามาให้เวนดี้ทานซึ่งเด็กสาวก็มีท่าทีเดียวกันกับนัสสึเมื่อครู่แต่ไม่ผลีผลามวิ่งออกไป เด็กสาวไอออกมา 2 – 3 ครั้งก่อนที่จะพูดออกมาเมื่อเห็นเพื่อนๆของเธอ

 

“ชะ...ชาร์ล...ทุกคน” เวนดี้พยายามหันมามองหน้าทุกคนชัดๆ “แย่แล้วล่ะ...ทุกคนในกิลด์...”

 

“ทุกคนในกิลด์” ซุยเซ็นทวนออกมาอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่เวนดี้ต้องการจะบอกเธอทรุดนั่งลงข้างๆเวนดี้พร้อมประคองเด็กสาวขึ้นมาอย่างแผ่วเบา...ไอเวทย์สีฟ้าอ่อนๆที่แผ่ออกมาจากตัวซุยเซ็นค่อยๆเข้าสู่ร่างกายเวนดี้ “เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?”

 

“ทำไมถึง...” เวนดี้ที่รู้สึกดีขึ้นจะเอ่ยถามแต่ถูกขัดด้วยสายตาจริงจังนั้นทำให้เธอต้องเก็บคำถามพวกนั้นเอาไว้ในใจและพูดสิ่งที่เธอได้รู้ออกมา “กองทัพในราชอาณาจักรตั้งใจจะใช้ลาคริม่ายักษ์...พวกพ้องของพวกเราทำลายเอ็กซ์ทาเรีย...พวกเขาตั้งใจจะใช้พวกพ้องของเราเป็นลูกระเบิดค่ะ!

 

“ว่าไงนะ?!” ซุยเซ็นเบิกตากว้างอยางตกใจไม่ต่างอะไรกับคนอื่นๆ

 

“พวกเขาตั้งใจจะใช้เวทย์ปราบมังกรยิงไปที่เกาะลอยฟ้าเพื่อเร่งความเร็วและบังคับชนเข้ากับเอ็กซ์ทาเรียนั่นคือเป้าหมายของราชอาณาจักร” เวนดี้อธิบายออกมาเกี่ยวกับสิ่งที่พวกไบโรบอกกับพวกเธอ

 

“แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น” เกรย์ถามออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเพราะว่าถ้าเป็นแบบนั้นทุกคนในกิลด์และชาวเมืองแมคโนเรียคงไม่อาจจะมีชีวิตรอดไปได้

 

“เมื่อพลังเวทย์ของเอ็กซ์ทาเรียชนเข้ากับพลังเวทย์ของแฟรี่เทล...” เวนดี้พูดออกมาพร้อมมองไปที่ซุยเซ็นที่เธอปักใจเชื่อว่าหล่อนคือซุยเซ็นของเอดราส “รวมเข้ากับพลังเวทย์ของมิโกะแห่งเอโดราส...ก็จะทำให้พลังเวทย์อันไร้ขีดจำกัดหลั่งไหลเข้าสู่เมืองนี้”

 

“พลังของมิโกะแห่งเอโดราส?” ซุยเซ็นทวนออกมาขณะที่เวนดี้น้ำตาคลอเบ้า...เธอพยักหน้าหนึ่งครั้งเป็นการตอบ...

 

“แต่ถึงคุณจะไม่ไปเรื่องแบบนี้มันก็เกิดอยู่ดี คุณกำลังจะโดนลวงไปตาย! แบบนั้นแล้วขอร้องล่ะค่ะ!...ถ้าเป็นคุณที่เป็นมิโกะที่มีอำนาจเหนือกว่าราชาน่าจะหยุดพวกเขาได้ขอร้องล่ะค่ะ!” เวนดี้พูดออกมาราวกับจะขอร้องให้ซุยเซ็นช่วยหยุดเรื่องนี้ด้วย ส่วนซุยเซ้นนั้นชะงัก...ก่อนที่จะเหงื่อตก...

 

“ฉะ...ฉันคือซุยเซ็นสมาชิกแฟรี่เทลนะ” เธอรีบแก้ทันทีทำให้เวนดี้ชะงักก่อนที่สีหน้าเด็กสาวจะเริ่มไม่สู้ดีนัก

 

“ถ้าแบบนั้นทุกคนจะ” ลูซี่ที่ฟังมาทังหมดเริ่มตีความ...เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

 

“หายไป” เกรย์ต่อให้ด้วยใบหน้าที่เริ่มซีด...

 

“ยัยนั่น...จะตาย” ซุยเซ็นพูดออกมาอย่างแผ่วเบา “ไม่หรอกน่า...มิโกะตัวจริงยังไม่น่าจะไปถึงเกาะที่มีลาคริม่าของแฟรี่เทลได้เร็วๆนี้แน่นอน” ก่อนจะพูดปลอบเพื่อให้ตนเองสบายใจขึ้นบ้างเล็กน้อย

 

“...เสียใจด้วย” ชาร์ลพูดออกมา “มิโกะต้องไปถึงก่อนวันที่จะแยกพลังเวทย์ออกมาเพื่อเตรียมตัวอย่างน้อย 1 วันดังนั้นป่านนี้น่าจะถึงแล้ว” ชาร์ลพูดออกมาถึงเธอจะเกิดที่เอิร์ธแลนแต่ก็รับรู้เรื่องนี้ได้เพราะมันไหลเข้าหัวเธอเอง...

 

ตึง!!

 

“เรื่องแบบนั้นใครจะไปยอมกัน?!” ซุยเซ็นลุกขึ้นยืนรอบๆตัวมีแรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมาอย่างมากล้นจนทำให้ทุกคนสะดุ้งเฮือกพร้อมทรุดลงเสมือนโดนอะไรที่มองไม่เห็นกดให้ทรุดนั่งลง “ถึงยัยนั่นจะกวนไปหน่อย...แต่ถ้าฉันยังไม่เอาคืนเรื่องยาขมๆนั่นไม่ยอมให้ตายหรอก!! ฝากพวกนายจัดการทางนี้ด้วยฉันจะไปหยุดราชาบ้าๆนั่นเอง”

 

วูบ! วิ้ง!!

 

“อย่านะ!!” ชาร์ลที่มองภาพตรงหน้าจู่ๆก็มีภาพแปลกประหลาดไหลเข้าสู่หัวของเธอเอง ภาพของเด็กสาวที่คุ้นหน้าสลายหายไปพร้อมกับการระเบิดของเอ็กซ์ทาเรีย...แต่เธอแยกไม่ออกว่าเป็นคนไหนกันแน่...ฉับพลันซุยเซ็นก็กางปีกออกแล้วทะยานบินสู่ฟากฟ้า

 

“คุณซุยเซ็น” เวนดี้มองเพดานที่ถูกหลอมด้วยเปลวไฟจนมันละลายและขนนกสีฟ้าที่ร่วงหล่นลงมา

 

ตึกๆ

 

“มีใครกำลังมา” เกรย์ที่มองตามเด็กสาวไปแม้เขาจะอยากไปด้วยก็มีแต่เป็นตัวถ่วงซะเปล่าๆแบบนั้นจึงอวยพรให้เธอโชคดีในใจก่อนที่จะหันไปทางเสียงวิ่งที่ดังขึ้นมาเรื่อยๆ

 

อึก...

 

ทุกคนกลืนน้ำลายเอื้อกพร้อมท่าทีเตรียมพร้อมหนีและสู้ทุกสถานการณ์

 

“ศัตรูเหรอ?” ลูซี่ถามแม้จะรู้ว่าไม่มีใครให้คำตอบได้ก็ตามที...

 

“มาแล้ว” เกรย์พูดพร้อมขยับตัวกันลูซี่ไว้แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ

 

“ฮร๊า!!!” ร่างของชายหนุ่มเรือนผมสีชมพูที่วิ่งกลับมาด้วยน้ำตานองหน้า ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด

 

“นี่นายหรอกเรอะนัสสึ!” เกรย์ว๊ากออกไปอย่างตกใจ

 

“อ๊า! มีเอลซ่า 2 คน” ซึ่งเจ้าตัวนั้นแทบจะไร้ซึ่งสติเขาเอามือทั้ง 2 แตะแก้มของตนเองและหมุนไปหมุนมาราวกับจะประกาศให้โลกได้รู้ว่าเวลานี้ถึงวันโลกาวาศแล้ว (?) “นี่มันอะไรกันเนี่ย?! อะไรกันๆ”

 

“...” ลูซี่และเกรย์ได้แต่มองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเอือมๆ

 

“สงคราอสูรกายหรือยังไงกัน! โลกนี้ถึงคราวอวสานแล้วเหรอเนี่ย?!!” นัสสึที่เอามือกุมหน้าอย่างหมดอาลัยตายอยากพูดออกมาฉับพลันภาพข้างหลังก็มีเหมือนม้วนกรอเทปความทรงจำของเขาที่พบเอลซ่า 2 คนสู้กัน (มีเขาราวปิศาจ) “อ๊ะ?”

 

...

 

ชายหนุ่มมองภาพตรงหน้าชัดๆ

 

“เกรย์นี่หว่า!!!!

 

[18/08/2560]

 

เอิ่ม...นัสสึนายผลันตัวจากพระเอก(อนิเมะและมังงะ)ไปเป็นตัวโจ๊กแทนบรูคแล้วเรอะ?! แล้วก็นะเจ๊จ๋า!!! เซเรียเขาลาออกจากตำแหน่งมิโกะไปเป็นชาติแล้วค่ะ! เจ๊คะ! เจ๊กำลังวิ่งไปหาความตายนะคะกลับม๊า!!! TT^TT (นางเอกเราคิดสั้นแล้วเรอะ!)

 

***อันที่จริงนะคะเซเรีย ก็คือเจ๊ซุยเวอร์ชั่นเกิดใหม่ค่ะ! เหมือนกับเจ๊ซุยที่เกิดใหม่นั่นแหละ (ฮา) อันที่จริงวางพล็อตไว้ว่าให้นางมีอายุยืนกว่าชาวบ้านสักนิด (400+ ปี) เพราะพลังเวทย์ที่ได้มาจากเซฟิเรียแล้วยอมตายเพื่อปกป้องเอ็กซ์ทาเรีย...เป็นเหตุให้ซุยเซ็นของเอิร์ธแลนนิสัยเปลี่ยนแต๊!!! TT^TT แบบนั้นลัคซัสก็ช้ำใจตายสิ! แค่ตัวตนที่เอิร์ธแลนในอนาคตไรท์ก็สงสารแล้ว!***

 

(อันนี้โดนผู้ช่วยที่วันๆเอาแต่นั่งบ่นนิยายไรท์บอก (แกมบังคับให้เปลี่ยนเนื้อเรื่อง) ค่ะเพราะไม่งั้นเขาจะมาสปอยตอนจบนิยายเรื่องนี้ในเม้น! T^T อร๊ากก! ใครก็ได้เอาเขาออกไปห่างๆไรท์ที๊!!)

 

แถมท้ายเล็กน้อย

 

ไรท์ – ต่อไปให้เจ๊ซุยไปวางโมเม้นกับเกรย์-

ผู้ช่วย – ลัคซัสก่อน//เคี้ยวขนมอยู่ห่างๆ

ไรท์ – แต่เกรย์ยังไม่มีโมเม้นเลยนะ//เหงื่อตก

ผู้ช่วย – หือ??//ส่งสายตาอำมหิตให้

ไรท์ – จะ...จ้ากลัวแล้วจ้าแม่จ๋า! TT^TT

 

วันต่อมา

ไรท์ – ต่อไปก็ให้เจ๊ซุยโดนลวนลามเล็กน้อยๆ

ผู้ช่วย – เรียกออริว่าเจ๊แถมแกล้งขนาดนั้นระวังเถอะจะโดนฟาดเอาสักวัน

ไรท์ – ไม่มีทางอ่ะนะ -3- ถ้าโดนฟาดจริงๆให้ 20 เลยอ่ะ!

ผลั๊วะ!!

(หนังสือเรียนเต็มๆหัว)

ผู้ช่วย – 20

ไรท์ มะ...ไม่เกี่ยวโว้ย! เมื่อกี้เห็นจะๆว่าเอาหนังสือมาฟาดหน้ากันเลยนะ! ไม่เห็นเจ๊ซุยเลยสักนิด!

ผู้ช่วย – ซุยเซ็นบังคับมือฉันเอง//แถหน้าตายพร้อมรอยยิ้มอำมหิต

 

Ps. ท่านผู้ช่วยช่างน่ากลัวยิ่งนักค่ะ TT แล้วก็ผู้ช่วยไรท์อวยลัคซัสสุดใจขาดดิ้นค่ะตอนบอกว่าเซเรฟเป็นพระเอก...คุณท่านพยักหน้า 1 ทีแล้วไม่พูดกับไรท์อีกเลย! (แค่ 1 นาที) ก่อนพูดว่า "เหรอ? ก็เหมาะนะ...ดีแล้วที่ไม่ทำให้ลัคซัสถลำลึกกับซุยเซ็นไปมากกว่านี้ และกำหนดตัวพระเอกแล้วอย่าให้เิกนเลยไปมากกว่าหอมแก้มล่ะ...ไม่งั้นลัคซัสช้ำในตายพอดีคอยดูสิถ้าหล่อนพูดช้ากว่านี้อีก 2 ภาค...เอ็งตาย!"


***ผู้ช่วยไรท์คือคุณ ออ (นามสมมติเนื่องจากไม่ประสงค์บอกชื่อจริง) ค่ะ***

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #235 RungGsi (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 07:25
    ได้ทุกคู่เลยค่ะะะ มีโมเมนต์ฟินๆก้อเยี่ยมยอดละค่ะไรท์ หึหึหึ ไฟท์ติ้งนะคะะ อ่านแล้วสนุกมากเบยละเอียดดีด้วยย
    #235
    0
  2. #234 Bjakx (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 23:52
    โฮะๆๆๆ
    #234
    0
  3. วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:54
    ทำไมคุณผู้ช่วยถึงโหดแท้~ 

    ...หรือเราคิดไปเองหว่า? ว่าเราเป็นผู้ชายคนเดียวที่อ่าน(หรือสองสามคน?)

    แต่ก็ช่างมันเถอะ... 

    สนุกมากฮะไรท์ ที่ไม่ค่อยมาคอมเม้นท์ก็เพราะเป็นนักอ่านสายดอง

    ปล. หนังสือเรียนที่คุณผู้ช่วยเอาตีหัวไรท์มันหนาไหม? / ถามเพื่อ!?
    #233
    1
    • #233-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 32)
      19 สิงหาคม 2560 / 19:44
      ไรท์เองก็สายดองค่ะ! (ดองนิยายจนเหม็นเปรี้ยวเลย--//ผิดๆ) ดองดีเกรย์แมนของอ.โฮชิโนะเกือบ...2 ปีอ่านแค่ 3 ตอน -0-* (เข้าใจนะว่าอาจารย์เขาป่วยเป็นโรคเอ็นข้อมือะไรสักอย่างจนทำให้วาดรูปไม่สวยเหมือนก่อนแต่ก็ช่างมันเถอะ!)

      ปล.หนังสือเรียนที่โดนตีหัวไม่หนาเล๊ยค่ะ!! (กระซิบ- แค่หนาเท่ากับหนังสือเรียนคณิตตอนประถมเองค่ะ 200+ หน้า) และคุณออนั้นไม่โหดค่ะ! แต่คุณท่านเขาบ้าไม่งั้นจะมาเข้าคู่กับไรท์ได้เรอะ? (คุณออนั้นน่ารักค่ะ และนิสัยง้อแง้งเหมือนเด็กแต่เวลาจะโหดจะโกรธน่ากลัวยิ่งกว่าอาจารย์ปกครองอีกค่ะ(?))
      #233-1