Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 24 : ::โชคชะตาบทที่ 19:: ทุกอย่างเพื่อเธอ (จบภาคแรก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,868
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    11 ส.ค. 60


::โชคชะตาบทที่ 19:: ทุกอย่างเพื่อเธอ (จบภาคแรก)

 

ณ กิลด์แฟรี่เทล

 

“ท่านเกรย์...หลงรักยัยเด็กไม้กระดานนั่น” จูเบียพูดออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลราวแม่น้ำอเมซอนเป็นผลให้ทั้งกิลด์เกิดน้ำท่วมในบัดดล ก่อนที่มันจะหายวับไปเพียงพริบตาเดียว “หรือว่าท่านเกรย์ชอบแบบนั้น...จูเบียจะพยายามค่ะ!!

 

และวิ่งออกจากกิลด์ไปทันที

 

โดยหารู้ไม่ว่าซุยเซ็นนั้นก็มีหน้าอกคัพเดียวกับหล่อนนั่นแหละ...

 

“ท่าทางสายตาจูเบียจะมีปัญหานะ” คาน่าพูดออกมา

 

“สงสัยความรักบังตาล่ะมั้งนะ” มิร่าพูดออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะหันไปหาทั้ง 2 หนุ่มที่ยังตัวสั่นงันงกอยู่ที่มุมหนึ่งของกิลด์ ก่อนทอดมองไปยังบรูคที่ยืนกัดฟันกรอดๆยืนกอดอกเคาะเท้ารัวๆ

 

“อย่าให้รู้นะว่าใครบังอาจมาเป็นศัตรูหัวใจของฉันกับฮันนี่...พ่อเจื๋อนทิ้งแน่” ชายหนุ่มพูดออกมาที่ขมับมีเส้นเลือดปูดออกมา

 

“บรูคเอ้ย...เจ้าไปทำภารกิจให้หัวเย็นลงก่อนมั้ย?” มาคาลอฟถามออกมาเพราะกลัวว่าหากพี่ท่านยังหัวร้อนอยู่อย่างนี้กิลด์คงโดนซัดหายไปในพริบตาด้วยความหงุดหงิดของเขาเป็นแน่ “เป็นคำสั่ง...”

 

“...ชิ!” บรูคเดินไปกระชากใบภารกิจมา 1 ใบแล้วย่นให้มาคาลอฟ

 

“มิร่า” มาคาลอฟรับไปแล้วยื่นให้มิร่าไปดำเนินเรื่องม่นานบรูคก็เดินออกจากกิลด์ไปในทันที

 

“นะ...น่ากลัวชะมัดไอ้หมอนั่น” เกรย์พูดออกมาเขาไม่ได้กลัวเลยจริงๆนะ! ไม่ได้กลัวเลยสักนิดเดียว!! กลัวมากต่างหาก! “อย่างกับเป็นเอลซ่า 2 แหน่ะ”

 

“นั่นสิ...” นัสสึพูดออกมาพลางเอามือตบไหล่เกรย์

 

“มิตรภาพชั่วคราวล่ะไอ๊” แฮปปี้ว่าออกมาไม่เคยเห็น 2 คนนั้นคุยกันดีๆได้เลยสักครั้งเดียว...

 

“...” ทั้ง 2 มองตากันแวบหนึ่งก่อนดีดตัวออกห่างจากกันทันที

 

“เรื่องเมื่อกี้ยังเคลียร์กันไม่จบนะนัสสึ!” เกรย์พูดออกมาrพร้อมผสานมือกันเพื่อเตรียมพร้อมซัดกันอีกรอบ “ไอเมค...”

 

“สวยเซ่” นัสสึเองก็เช่นกันเขาสูดลมเข้าเต็มปอด “มังกรเพลิง!...”

 

“ให้ตายเถอะ...” ลูซี่ส่ายหน้าระอาใจเฉกเช่นคนอื่นๆรวมถึงเอลซ่าด้วย

 

“ไอ๊! ไม่รีบห้ามกิลด์ไม่พังเรอะไอ๊?!” แฮปปี้แมวสีฟ้าถามออกมาทำให้ทุกคนสะอึก...ไอ้ 2 คนนี่ทะเลาะกันประจำก็จริงแต่ไม่เคยแรงขนาดนี้ (แน่ใจ?)

 

“ฮะ...//สะ...” เกรย์และนัสสึยังไม่ทันจะปล่อยพลังใส่กัน

 

ปึง!!

 

“กลับมาแล้ว” ใบหน้าของบรูคดูเรียบเฉยเขากลับมาหลังจากออกจากแฟรี่เทลไปไม่ถึง 3 นาที!!! แถมยังใจดี

 

ตุ้บ!

 

“ของฝาก” โยนไอ้ตัวที่ไปกระทืบมาด้วยเวลาเพียง 3 นาทีไปกลางกิลด์ส่วนทั้ง 2 คนที่ทะเลาะกันเมื่อกี้น่ะเหรอ?

 

กอดคอนั่งคุยกันราวมิตรสหายที่สนิทกันมาแรมชาติ

 

“ไอ้ 2 คนนี้ก็เปลี่ยนไวเกิน” ลูซี่พูดออกมาด้วยสีหน้าเอือมๆ

 

 

 

 

 

 

ด้านซุยเซ็น

 

ตอนนี้เด็กสาวกำลังวิตกอย่างถึงที่สุด...ทั้งๆที่เธอคิดว่าเซเรฟเป็นชายหนุ่มไร้พิษไร้ภัย เพราะดูเรียบร้อย ขี้แย และหัวอ่อนสุดๆแต่ทำไมไม่ทราบนิสัยของเขาก็เปลี่ยนไป... “อย่า...อย่าแอบดูล่ะ!

 

“แน่นอน” ชายหนุ่มตอบออกมาตอนนี้ซุยเซ็นกำลังอาบน้ำอยู่โดยกังวลใจกับคนที่อยู่ข้างหลังเธอเอง...เธอรีบจัดการอาบน้ำลวกๆโดยสายตายังคงไม่ละไปจากเซเรฟมือทั้ง 2 ที่มีผ้าพันแผลอยู่ที่มือข้างขวาพยายามปกปิดส่วนสำคัญของตนเองระหว่างแช่น้ำ

 

ซ่า...

 

สาเหตุที่เธอลงมาอาบน้ำตอนตะวันกลางหัวเช่นนี้เพราะทนกลิ่นตัวตนเองไม่ไหว ทั้งยังเศษฝุ่นเศษดินที่เปื้อนเธอจนมอมแมม...และไม่นานเธอก็ขึ้นมา “ขอโทษที่ให้รอเสร็จแล้วล่ะ”

 

“งั้นเดินทางต่อเถอะ” เซเรฟพูดออกมาซึ่งเด็กสาวพยักหน้ารับ ก่อนที่จะหันไปมองชายหนุ่มที่จับมือเธอพร้อมเดินไปด้วย ซุยเซ็นจึงจำยอมให้เขาเดินจับมือเธอไป...แอบหวังเล็กๆที่เซเรฟจะไม่รับรู้ถึงหัวใจที่เต้นแรงขึ้น... “มีอะไรหรือเปล่า?”

 

“เปล่าหรอก” ซุยเซ็นส่ายหน้าตอบสรุปแล้วทั้งวันนั้นพวกเขาก็เดินทางกันต่อไปเรื่อยๆ

 

 

 

 

หลายชั่วโมงผ่านไป

 

“เป็นอะไรหรือเปล่า” เซเรฟถามออกมาด้วยสีหน้ากังวลใจเมื่อเด็กสาวที่เดินทางมาเรื่อยๆนั้นเริ่มจะเดินช้าลง...อีกทั้งยังจังหวะลมหายใจที่หอบถี่มากขึ้นเรื่อยๆ “เหนื่อยงั้นเหรอ?”

 

“คงจะ...ประมาณนั้นล่ะมั้ง” ซุยเซ็นพูดออกมาพร้อมเอามือปาดเหงื่อที่ไหลซึมบนใบหน้า

 

“นี่ก็จะมืดแล้ว...เราค้างที่นี่กันก่อนเถอะ...คิดว่าพรุ่งนี้คงใกล้ถึงเมืองแมคโนเรียแล้วล่ะ” ชายหนุ่มพูดออกมาโดยประคองซุยเซ็นไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งก่อนที่จะบรรจงปาดเหงื่ออกจากใบหน้างาม “เธอเป็นไข้ป่าหรือเปล่า?”

 

“คิดว่าแค่เหนื่อยน่ะ” ซุยเซ็นว่าออกมาพร้อมหลับตาลงผ่อนลมหายใจเพื่อที่จะผักผ่อน...

 

ฟิ้ว...

 

ตอนนี้เป็นตอนกลางดึกแล้วชายหนุ่มเรือนผมสีดำสนิทมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวมากมายที่แข่งกันเปล่งแสงของตนเอง ก่อนที่ดวงตาของเขาจะมองไปที่ร่างเด็กสาวซึ่งหลับอยู่ไม่ไกล...

 

“งืม...ออกไปนะไอ้โรคจิต...อืม” ซุยเซ็นละเมอออกมาพร้อมขยับตัวเล็กน้อยราวกับไม่สบายตัวเอามากๆ ชายหนุ่มยิ้มออกมาเล็กๆก่อนที่จะค่อยๆขยับตัวเพื่อประคองหัวของเด็กสาวให้หนุนตักเขาพร้อมลูบหัวเธอไปด้วย

 

“...” ชายหนุ่มมองใบหน้าเด็กสาวอย่างอ่อนโยนก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นมือขวาของซุยเซ็นที่ถูกผ้าพันแผลพันไว้ตลอดตั้งแต่เมื่อวันก่อน...มันหลุดลุ่ยออกมาจะเห็นเป็นรอยแดงจนน่ากลัว...

 

เปรี๊ยะ

 

!!” เซเรฟตกใจเมื่อเห็นว่าหลังมือเธอจู่ๆก็เกิดรอยร้าว... “อย่างที่คิด...ผมไม่ควรอยู่ใกล้เธอจริงๆงั้นเหรอ...ผมก็ยังเป็นคนที่ถูกโลกไม่ยอมรับสินะ” พลันกลุ่มไอก้อนสีดำสนิทก็แผ่ออกมากลืนกินชีวิตที่อยู่รอบๆตัวของเขา

 

“อึก...” ร่างของเด็กสาวสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความเจ็บปวดสีหน้าเธอดูแย่ไปจากเดิมก่อนที่จะค่อยๆผ่อนคลายลง...ชายหนุ่มค่อยๆเอามือลูบใบหน้าเธออย่างแผ่วเบา “อืม...ซะ...เซเรฟ? เห๊ะ? ทำไมฉันถึงหนุนตักนายอยู่ล่ะ...เอ้ะๆ...” พลันใบหน้าก็ร้อนผ่าว...

 

“...ซุยเซ็น” ชายหนุ่มทอดมองเด็กสาวด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์สุดๆจนเธอชะงัก

 

“มีอะไรงั้นเหรอ? ฝันร้ายหรือยังไง?” ซุยเซ็นถามออกมาพร้อมขยับตัวไปใกล้ชายหนุ่มที่ขยับตัวหนีเธอจนชนต้นไม้ “เป็นอะไรไปหรือไงเซเรฟ?”

 

“ผม...ผมต้องไปแล้ว” ชายหนุ่มพูดออกมา

 

“งั้นเหรอ? ขอบคุณมากที่เดินทางมาเป็นเพื่อนฉันนะ” ซุยเซ็นนิ่งก่อนที่จะยิ้มออกมา...นั่นทำให้เซเรฟตัดสินใจจับไหล่ทั้ง 2 ข้างของซุยเซ็นซึ่งหญิงสาวเลิกคิ้วเล็กน้อย

 

ชายหนุ่มค่อยๆขยับตัวเข้ามาใกล้ “ซุยเซ็น...ฉัน...”

 

“ฉัน?” เด็กสาวทวนคำที่แทนตนเองของชายหนุ่มที่แปลกไป

 

“ฉันชอบเธอ”

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง

 

เปรี๊ยะ!!

 

“หงุดหงิด” ลัคซัสที่นั่งกินข้าวอยู่ปล่อยสาฟ้าออกมาเพื่อระบายอารมณ์ยังดีที่ตอนนี้อยู่ในระหว่างภารกิจรอบๆตัวเลยมีแต่ป่า...ไม่เช่นนั้นคงได้ชดใช้ค่าเสียหายเป็นแน่แท้ เขาเคี้ยวผลไม้ที่ซื้อมาเป็นเสบียงจนมันแทบจะบดเป็นผงอยู่แล้ว “หงุดหงิด...หงุดหงิดจริงๆ”

 

และก็บ่นพึมพำอยู่แบบนั้นเป็นชั่วโมง

 

 

 

“ห้ะ?” ซุยเซ็นตกใจกับคำพูดนั้นของชายหนุ่มดวงหน้าเธอขึ้นสีแดงจัดแต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดตอบหรือถามอะไรร่างของเธอก็ถูกกระชากเข้ามาใกล้ชายหนุ่ม...เซเรฟประทับริมฝีปากของตนที่ริมฝีปากของเด็กสาว...ไร้ซึ่งการรุกล้ำใดๆ...

 

ตึกๆ...ตึกๆ...

 

“ผมรักเธอจริงๆ” เซเรฟผละตัวออกมาพูดออกมาด้วยใบหน้าที่อ่อนโยนแก้มของเขาขึ้นริ้วแดงจางๆแตกต่างจากเด็กสาวที่แดงไปแทบทั้งตัวแล้ว...

 

“เพราะแบบนั้น...ขอโทษนะซุยเซ็น”


น้ำเสียงทุ้มเอ่ยออกมาทำให้ดวงตาสีดำสนิทของเด็กสาวเบิกตากว้างอย่างไม่เข้าใจแต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยถามออะไรมากมายเซเรฟก็เอามือไปแตะหน้าผากซุยเซ็น

 

วิ้ง

 

เกิดแสงสว่างวาบขึ้นมาก่อนที่ดวงตาสีดำจะปรือลง...ร่างบางทรุดลงไปโดยมีเซเรฟประคองเธอเองไว้เขาโอบกอดเด็กสาวในอ้อมแขนแน่น... “ขอโทษด้วย...ซุยเซ็นไม่สิ...เซฟิเรียฉัน...ผม...ผมอยู่เคียงข้างคุณไม่ได้”

 

หยดน้ำตาที่ไหลกระทบแก้มขาวเนียนอย่างแผ่วเบาก่อนที่เขาจะอุ้มร่างของเด็กสาวขึ้นมาแล้วมุ่งหน้าสู่แมคโนเรีย

 

จิ๊บๆ

 

“อืม...” เด็กสาวขยับตัวลุกขึ้นเมื่อรับรู้ถึงแรงจิกของนกที่จิกดึงเส้นผมของเธอราวกับมันเป็นอาหารอันโอชะ...ดวงตาสีดำสนิทค่อยๆกวาดมองไปรอบๆ...ต้นไม้ที่แห้งตายอย่างปริศนาและสัตว์น้อยใหญ่อีกบางส่วน “อะไรกัน...เนี่ย?”

 

วิ้ง

 

“อึก...นึกอะไรไม่ออกเลยแฮะ” ซุยเซ็นพยายามนึก...เธอจำได้ว่าซัดกับปิศาจเรโอเนียสจบก็ช่วยชายของกิลด์ราเมียสเกลไว้...ก่อนที่เธอจะตกหน้าผามาและหลังจากนั้นมันก็ดำมืดไปในที่สุด “...แล้วนี่มัน...เงิน!!

 

เธอค้นของในตัวและพบเงินที่น่าจะเป็นค่าภารกิจของเธอเองหลังจากที่นั่งคิดนานมากเธอก็พอจะจำอะไรได้ลางๆแม้ไม่ชัดมากก็เถอะแต่เธอลืมเรื่องของคนๆหนึ่งที่เจอระหว่างทางไปจนสิ้น “จริงสิ...ต้องรีบกลับไปที่กิลด์!

 

ก่อนที่เธอจะลุกพรวดขึ้นแล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่น่าจะใช่

 

ณ กิลด์แฟรี่เทล

 

ทุกคนในกิลด์ที่กำลังคุยเรื่องไร้สาระบ้างและเรื่องมีสาระบ้างชะงักกึกกับกลิ่นไอแห่งความตายที่ลอยฟุ้งพวกเขาต่างหยุดการกระทำทั้งหมดแล้วเตรียมพร้อมสู้เป็นผลให้เอลซ่าถึงขนาดเปลี่ยนเกราะทันทีที่เห็นประตูของกิลด์เริ่มขยับ...

 

แอ๊ด ชิ้ง!!

 

“??” ซุยเซ็นชะงักเมื่อทันทีที่เปิดเธอเอานิ้วชี้และกลางหนีบดาบเล่มยาวของเอลซ่าเอาไว้ก่อนที่มันจะกระซวกคอเธอจนขาดสะบั้น...ใบหน้าเธอซีดทันทีเมื่อคิดว่าหากหยุดไม่ทัน “ทะ...ทำอะไรน่ะเอลซ่า! ตกใจนะ!!

 

“ซะ...ซุยเซ็น?” เอลซ่าตกใจเฉกเช่นมาคาลอฟ

 

“ฮะ...ฮันนี่!!!” บรูคที่เห็นบุคคลที่เข้ามาพุ่งมาหาเด็กสาวอย่างรวดเร็วปานแสงแต่เจ้าหล่อนก็เอี้ยวตัวหลบเป็นผลให้ชายหนุ่มกระเด็นออกจากกิลด์ไปแสนไกล เด็กสาวปิดประตูกิลด์

 

“กลับมาแล้วค่ะ” เธอพูดสิ่งที่อยากพูดมานานแล้ว

 

“กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ?” มิร่าถามออกมาด้วยรอยยิ้มกว้าง “ภารกิจเป็นไงบ้างล่ะ?”

 

“...เอ่อ...ฮะๆ” ซุยเซ็นเกาแก้มพร้อมหัวเราะแก้เก้อ...

 

ปุปๆ

 

“ไม่เป็นไรหรอกน่า...ภารกิจระดับ S น่ะอันตรายจะตายไปตัดสินใจกลับมาถูกแล้ว” เกรย์เดินมาตบไหล่เด็กสาวอย่างปลอบใจเมื่อเห็นท่าทีของซุยเซ็นนั้นหัวเราะแก้เก้อราวกับจะเปลี่ยนเรื่อง

 

“ปะ...เปล่านะภารกิจสำเร็จไปได้ด้วยดี” ซุยเซ็นพูดออกมาเมื่อเห้นสายตาของมาคาลอฟที่มองมาทางเธออย่างคาดคั้น และคำพูดนั้นเหมือนทำให้มีหินก้อนหนึ่งหล่นตุ้บสู่หัวของเกรย์ทันที “ตะ...แต่ว่า...”

 

“แต่อะไร?” มาคาลอฟคาดคั้นเผื่อจะได้รู้ถึงไอแห่งความตายเมื่อครู่ที่ติดตัวเด็กสาวมาด้วย...

 

“ดันเผลอถล่มหน้าผาขึ้นชื่อของเมืองจนโดนหักเงินไป 80% น่ะค่ะ” ซุยเซ็นหัวเราะแหะๆส่วนมาสเตอร์ที่ได้ยินนั้นพยักหน้าเล็กน้อยก่อนใบหน้าเหี่ยวย่นนั้นจะชะงัก...ปากของเขาค่อยๆอ้าค้างมากขึ้นเรื่อยๆสุดท้ายก็...

 

โครม!!!

 

“มาสเตอร์!!” มิร่าร้องออกมาด้วยท่าทีตกใจจนถึงขีดสุดเมื่อชายชรานั้นล้มโครมลงไปจากเคาเตอร์

 

“...มะ...ไม่เป็นไร” มาคาลอฟพูดออกมานอนน้ำตาไหลพรากอยู่กับพื้นพลางพึมพำ เพราะแค่เรื่องนัสสึทำลายเมืองเกือบครึ่งก็โดนสภาด่าไม่ยั้งแล้วยังมาเจอกับเรื่องที่ซุยเซ็นไปถ่มหน้าผาชมวิวจุดขายของเมืองราเรียสแล้ว... “ขะ...ข้าตายแน่ ทำไมที่กิลด์ถึงมีแต่ตัวแสบๆอยู่กันนะ...”

 

“...” ซุยเซ็นพยักหน้าเห็นด้วยเฉกเช่นกับเอลซ่าก่อนที่จะหัวเราะออกมาเล็กน้อย


แฟรี่เทลเนี่ย...เป็นกิลด์ที่สนุกจริงๆ

 

 

[11/08/2560]

 

พูดคุยกับไรท์ที่ยาวมากกกกกกกกกกกก + แปะการพูดคุยของออริและเนื้อเรื่องคร่าวๆฟิค DGM ที่ไรท์อาจจะแต่งต่อหลังเรื่องนี้จบ หากไม่อยากอ่านข้ามไปนะคะตรงต่อจากนี้ยาวจริงอะไรจริงค่ะ ฮุๆ

 

ไรท์เปลี่ยนใจตั้งบทนี้เป็นบทจบเลยแล้วกันเพราะมันสั้นเกินไปอยากให้รีดเดอร์ค้างนะแต่ไม่เอาแล้วไรท์ไม่รู้จะแต่งอะไรแล้วค่ะ

 

 

บทสนทนาของเหล่าออริ ภาค 2

 

เซฟีรัส : จะว่าไป...ถ้าหากยัยไรท์มันรับสมัครเหล่าออริเพิ่มว่ารีดเดอร์เขาจะให้ลูกของตัวเองมาสมัครมั้ย?

โอริว : อย่าถามว่าจะให้สมัครไหม...ต้องถามว่ารีดเดอร์ยอมรับได้หรือเปล่าว่าลูกๆของพวกเขาต้องมีชะตาอาภัพไร้โชคและบัดซบจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตต่างหาก

นัสสึเมะ : จะว่าไปในออริของไรท์ใครโชคดีที่สุดกันเหรอครับ? //โอริวและเซฟีรัสมองหน้ากันก่อนหันไปทางมายูมิ

มายูมิ : ไม่ใช่ฉันแน่ๆล่ะ แต่ละบทที่เจอมา...ตายไปยังดีซะกว่า...ถ้าจะพูดว่าโชคดีก็คงจะเป็นอาคาริล่ะมั้ง...ออกก็น้อย...แถมยังไม่มีบทอะไรเลวร้ายสักอย่างเลย

อาคาริ : ไม่ๆ ฉันเนี่ยโผล่มาทีเป็นตัวร้ายเกรด C ค่าแรงไม่ได้แถมตาบบัดซบ ตัวประกอบฉากดีๆนี่เองฮือออออ...แถมยัง...จับฉันมาเป็นเคะ!!! อร๊ากกกกกก!!

ริยะ : ผมว่าคนที่โชคดีที่สุดคงเป็นคุณมายะ...แล้วก็หลายๆคนที่เป็นออริของไรท์นะครับ

มายะ : ไม่หรอกเมื่อก่อนบทฉันดีก็จริงแต่หลังๆเนี่ยเป็นแค่ตัวตายเพื่อเพิ่มความน่าสงสารให้นางเอกเท่านั้น ค่าตัวก็ได้แค่ 0.1% //ยักไหล่อย่างไม่ยี่ระ

โอริว : สรุปแล้วถามหาออริที่โชคร้ายมีชีวิตบัดซบมากทีสุดดีกว่าสินะ...

ซุยเซ็น : ยกให้มายูมิจังเลย! ฉันเห็นบทแล้วแทบเผาทิ้งแหนะ! ยัยไรท์เห็นพวกเราเป็นอะไรเนี่ย!!!

 

***สรุปคนที่โชคดีที่สุดคงเป็นฟีโอน่าที่มีชีวิตที่สุดจะเลิศเลอมีซวยบ้างตามประสานางเอกแต่พูดถึงคนที่ซวยน้อยที่สุดคงเป็นเจ้าหล่อน***

 

ไรท์อยากเปิดเรื่องออริของ DGM เรื่องของเซฟีรัส! TWT แต่ไม่อยากเพิ่มภาระให้ตัวเองดังนั้น...รอเรื่องนี้จบไรท์จะเปิดเรื่องนั้นแล้วกัน (หากมีไฟแต่งต่อ)

 

แปะเนื้อหาคร่าวๆของฟิค DGM

 

“เมื่อไหร่เธอจะออกไปจากห้องฉันเนี่ย!!!” ชายหนุ่มร่างสูงตวาดถามออกมาอย่างสติหลุดเพราะเขากำลังแต่งเพลงใหม่อยู่ก็ถูกเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กสาวขัดอยู่ร่ำไป

“ไม่เอาอ่ะ...ไม่ออกจนกว่าเนียร์จะเล่นเปียโนให้ฟัง” ร่างเล็กในชุดกระโปรงขาวนอนหงายหัวลงมาจากโซฟาสีขาวบริสุทธิ์มองเนียร์ที่นั่งอยู่มุมห้องแห่งหนึ่ง

“ดื้อ!” ชายหนุ่มร่างสูงผิวสีแทนเรือนผมสีน้ำเงินเข้มหยักศกแยกเขี้ยว

“หัวแข็ง!!!” เด็กสาวที่มีผิวสีแทนเรือนผมสีทองสว่างเองก็สวนกลับ

 

 

“เนียร์” น้ำเสียงหวานเรียกอีกฝ่ายที่กำลังนั่งแต่งเพลงอยู่...

“เนียร์” ก่อนจะเรียกอีกครั้งทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เนียร์” เธอหงายหัวลงมาจากโซฟาด้วยท่าทีตีลังกาพร้อมกอดทิมเอาไว้

“เนียร์” มือที่เขียนโน้ตอยู่หยุดชะงัก

“เนียร์” ที่ขมับของเจ้าของชื่อมีเส้นเลือดปูด

“นะ...” ยังไม่ทันที่จะเรียกอีกรอบ

“หนวกหูน่า!!! เนียร์หันมาตวาดใส่เนื้อเพลงที่แล่นเข้ามาในหัวปลิวหายไปกับสายลมในพริบตาเดียว โดยที่เซฟีรัสมุ่ยหน้าลง

 

 

 

ติ้ง...

“ใครใช้ให้เธอเล่นเปียโนของฉันกัน” น้ำเสียงของชายหนุ่มดังขึ้นจากข้างหลังทำให้ร่างบางสะดุ้งเฮือก...เธอหันไปมองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา

“เนียร์” เธอเรียกอีกฝ่ายซึ่งชายหนุ่มเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะเดินมาหาเด็กสาวพร้อมแยกเขี้ยวใส่

“บอกให้เรียกว่าพี่เนียร์ไงเล่า” เนียร์พูดย้ำออกมาเป็นรอบที่ร้อยของวัน “เป็นอะไร?”

“ฉันฝัน...ฝันว่าฉันฆ่าทุกคน” เซฟีรัสว่าออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ ทำให้ชายหนุ่มมีสีหน้าที่แตกต่างออกไปเล็กน้อยเขาค่อยๆย่างก้าวเดินมาหาน้องสาวของเขา

“มันก็แค่ฝันร้าย...คิดเหรอว่าเด็กที่ใช้พลังของตัวเองไม่เป็นอย่างเธอจะฆ่าพวกฉันได้” ชายหนุ่มเค้นรอยยิ้มออกมาก่อนที่จะเอามอขยี้หัวน้องสาวของตนอ่างที่ทำประจำ

“แต่ฝันนั่นมันเหมือนปะ...” เซฟีรัสพยายามพูดแต่ก้ถูกพี่ชายรวบตัวไปกอดทำให้เธอเบิกตากว้าง

“พอได้แล้วน่า...ฉันไม่ตายเพราะเธอหรอกสัญญาเลยว่าจะอยู่เคียงข้างเธอ...ตลอดไป” ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนไออุ่นที่แผ่ออกมาทำให้เซฟีรัสหลับตาพริ้มปล่อยน้ำตาให้ร่วงหล่น...

“อืม...สัญญานะเนียร์” เธอพูดออกมาพลางกอดตอบอีกฝ่ายพร้อมร้องไห้ออกมา

“สัญญาสิ สัญญาชั่วชีวิตเลยเซฟีรัส” เนียร์ว่าออกมาผมหน้าของเขาปิดหน้าจนเกิดเงาดำมืดที่ไม่อาจจะเห็นแววตาของเขา...

 

“คนโกหก”

 

เพล้ง!!



 

****ใครเป็นแฟนคลับดีเกรย์แมนบ้างเอ่ย??? หากสนใจเม้นบอกไรท์ได้อาจพิจารณาแต่งต่อจากเรื่องนี้จบ?? ตอนแรกไรท์เขียนเล่นๆหวังให้เซฟีรัสนั้นคู่กับอเลน คันดะ ราวี่แต่! พอมาแต่กับเนียร์แล้วมันฟิน!!! (เพราะบทท่อนท้ายอันเดียวเลย!) TTWTT เพราะงั้นพระเอกของดีเกรย์แมนออริของไรท์ยกให้ "เนียร์ ดี แคมเบล" บัดดลเลยคร่าาาาาาาาา****



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #409 Parisa009 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 07:47
    เราชอบทั้งเซเรฟทั้งลัคซัสเลยอ่ะ
    #409
    0
  2. #338 norinamfon188 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 13:07
    ทำม้ายยยย เซเรฟฟฟฟฟฟฟ แงงงง
    #338
    0
  3. #307 คิมดงจุน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:20
    ฮือออ เซเรฟลบความจำทำไมอ่าาา
    #307
    1
    • #307-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 24)
      23 กันยายน 2560 / 23:19
      เขากำลังกัดกับตัวเองอยู่เพราะเจ๊ซุยเริ่มอาการแย่ He เลยกลัวว่าเขาทำให้อาเจ๊ซุยตายเลยขอแยกตัวออกมาแล้วลบความจำเพื่อที่จะไม่ให้เจ๊โดนลูกหลงโดนสภาเวทย์จับไป >0< แต่สุดท้ายก็ทนคิดถึงไม่ไหววววว
      #307-1
  4. #150 RungGsi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 13:32
    ชอบพระเอกทุกคนเลยอ่ะค่ะ
    ฮาเร็มเลยได้ไหม หนูไปไม่ถูกแบ้ววว 555
    มีความฟินนนนกันทุกคนนนนน~~~~
    รอนะคะไรท์ สนุกที่ซู้ดดดดดดดด >///<
    #150
    0
  5. #148 นักอ่านเงาที่ไม่ได้เม้นมาแรมชาติ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 12:17
    ถ้าหากวิเคราะห์จากนิสัยไรท์เตอร์...คนที่มีสิทธิ์เป็นพระเอกมากที่สุดคงจะเป็นบรูคเพราะไรท์เคารพเนื้อเรื่องหลักใช่มะ?

    แต่ว่า...ทำไมซุยเซ็นไม่สนใจพระเอกคนนั้นเลยยยยยยย #ร้องไห้หนักมาก



    ลัคซัสสสสสสสสสสสสสสสสส ได้โปรดกลับเข้ามาในฟิคได้แล้วพวกเราให้อภัยแล้วววว!!!



    เซเรฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ อย่าพึ่งจากพวกเราไปสิ! กลับม๊าาาาาา



    เกรย์!!! ทำคะแนนเร็วเข้า! ไม่งั้นจะโดนแย่งนะ!!



    นัสสึ!! นายเป็นพระเอกของแฟรี่เทลนะ! ทำไมบทนายจืดจางขนาดนี้! แสดงสกิลพระเอกเร็วๆๆๆๆ!



    (สรุปแล้วคุณเ-อ็-งจะลงเรื่อใครกันแน่)

    #148
    1
    • #148-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 24)
      12 สิงหาคม 2560 / 14:18
      ไม่ให้ลงค่ะ! มาอยู่ข้างๆไรท์ดีกว่าเป็นสักขีพยานว่าให้เจ๊ซุยขึ้นคาน---//โดนไฟคลอกทันที

      ซุยเซ็น//ใครขึ้นคานมิทราบยัยไรท์!!!
      #148-1
  6. #147 SkyCry13 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 00:57
    หนูค่ะ!!หนูเลยค่ะ แฟนคลับตัวแม่ Dgm ไรท์จ๋าได้โปรด...แต่งเถอะนะ เขาอยากอ่าน พล็อตฟินเว่อร์ค่ะ อะเฮือก...รอฟิคดีๆของ Dgm มานานแย้วววว
    #147
    1
    • #147-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 24)
      12 สิงหาคม 2560 / 12:08
      จะรับไว้พิจารณานะคะแต่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะเป็นฟิคที่ดีหรือเปล่า

      ฟิค DGM ออริหายาก (แต่ไม่เท่าแฟรี่เทล) พล็อตเรื่องนี้ฟินก็จริงแต่ไรท์ให้คะแนนความปวดตับไปเลย 60!
      แต่งไปยิ้มไป แต่งไปปวดตับไป อร๊ากกกก เนี่ยทำไมถึงทำแบบนี้!! TT^TT
      #147-1
  7. #146 kianamel23 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:25
    ลัคซัสแม่ขอนะคะกลับมาเถอะค่าตัวแม่จ่ายให้นะ /ฟาดเงินไปอย่างรุนแรงพร้อมร้องห่มร้องไห้/ กลับมาเถอะค่ะ มาเอาหนูซุยไปเป็นภรรยาเดี๋ยวนี้ รู้ไหมแม่ลงเรือลูกไม่ยอมปล่อยเลยนะ ฮึ้ก ฮือ 
    #146
    1
    • #146-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 24)
      11 สิงหาคม 2560 / 23:54
      เขาจะกลับมาอีกไม่นานนนนนน
      แต่วางใจได้เลยค่ะ! เซเรฟลบความทรงจำของเขากับซุยเซ็นไปแล้วดังนั้น!

      ตอนนี้คนที่ทำคะแนนมากที่สุดยกเว้นเซเรฟคือลัคซัสนั่นเองๆ! (แอคโค่)

      ปล.ทำแบบนี้แสดงว่าลาออกจากทำเนียบพระเอกใช่มั้ยคะเซ---//ล้มลงอย่างปริศนา
      #146-1
  8. #145 BTNEKO2545 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 22:33
    ซุยซุยคือตัวหายนะของแฟรี่เทล.../โดนซุยซุยเผาจนไหม้เกรียม/ รอค่ะไรท์ รีบๆมาต่อนะ...เราเชียร์บรูคสุดใจ(รึเปล่า?) อยากให้เฮียแกสมหวัง...สู้ๆ รอค่ะ
    #145
    1
    • #145-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 24)
      11 สิงหาคม 2560 / 22:42
      ...
      ???
      ...

      ห้ะ!!! เจ๊จ๋า! เจ๊เป็นจริงดิ! (ซุยเซ็นยำเละ)
      #145-1
  9. #144 Bjakx (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 22:22
    เศร้าเลยเรา QwQ
    #144
    0
  10. #143 Maneenop (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 21:53
    นั้นจูบแรกของซุยเซ็นรึเปล่าคะ?
    แต่พระเอกแต่ละคนนี้โหดๆทุกคนเลยนะคะ
    #143
    1
    • #143-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 24)
      11 สิงหาคม 2560 / 22:00
      ค่ะ พระเอกเนี่ยโหดดดดดดดดดดด ทุกคนจริงๆ

      ส่วนจูบแรกหรือเปล่า...ไรท์ขขออุบไว้ก่อนแต่คิดว่าคงไม่เพราะจูบแรกของเจ๊ซุยคือซาซึ--//ผิดเรื่อง

      จูบแรกของซุยเซ็นคือพ่อ แม่ของนางค่ะ
      #143-1