Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 22 : ::โชคชะตาบทที่ 17:: ชื่อของผมคือ...เซเรฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    9 ส.ค. 60


::โชคชะตาบทที่ 17:: ชื่อของผมคือ...เซเรฟ

 

“เซฟิเรีย” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยเรียกอีกฝ่ายดวงตาสีดำสนิทนั้นเบิกตากว้างเส้นผมสีดำสนิทปลิวไสวตามสายลมที่เกิดมาจากการกระพือปีกของเด็กสาว มือของเขาค่อยๆเอื้อมมือไปราวกับอยากจะไขว่คว้าคนตรงหน้าเข้ามาหาตนเองแต่ต้องชะงักเมื่อนึกถึงบางเรื่องได้...

 

“นาย...” ซุยเซ็นชะงักกับชื่อที่อีกฝ่ายเรียกเธอแต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรมากกว่านั้นเศษซากของหินผาจำนวนมากก็ร่วงลงมายังเบื้องล่าง แบบนั้นเธอจึงเก็บคำถามเหล่านั้นไว้ในใจเธอพุ่งตัวไปยังอีกฝ่าย

 

“ไม่นะ...อย่าเข้ามาใกล้ผมไม่งั้น- ” ไม่รอให้ชายหนุ่มพูดจบเด็กสาวก็พุ่งชนร่างของชายคนนั้นกระเด็นหลบวิถีของเศษซากหินผา

 

โครม!!

 

 

 



 

 

ณ แฟรี่เทล

 

“อ๊ากกกก ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะแต่กังวลใจยังไงไม่รู้!!” บรูคที่นั่งอยู่ที่โต๊ะในกิลด์นั้นพยายามกัดฟันพลางกระดกเหล้าเข้าปากไปหมดแก้วแล้วโวยวายออกมา ร่างของเขาล้มลงไปกลิ้งที่พื้นราวเด็กโดนขัดใจยังไงไม่ทราบ

 

“พวกเราก็พอกันล่ะน่า” เกรย์เคาะนิ้วรัวๆที่โต๊ะพลางพูดออกมาตอนนี้เขาก็กังวลใจไม่แพ้กันหรอก เฉกเช่นเอลซ่าที่เดินวนจนจะครบรอบที่พันแล้ว

 

ตึง!

 

“ตัดสินใจแล้วฉันจะไปช่วยซุยเซ็น” นัสสึตบโต๊ะแล้วพูดออกมาอย่างมุ่งมั่น

 

“ก็มาสเตอร์สั่งห้ามเด็ดขาดไม่ใช่หรือยังไง” ลูซี่ว่าดักเธอเองก็กังวลใจไม่แพ้กันและยิ่งกว่านั้นเธอพูดประโยคนี้เกือบครบ 100 รอบแล้ว

 

“...หยึ๋ย...” และนัสสึก็ห่อเหี่ยวนอนแหมะไปที่โต๊ะตามเดิม

 

ครึ่กๆ...

 

“ท่านเกรย์กำลังเป็นห่วงยัยเด็กไม้กระดานนั่นอยู่” จูเบียที่แอบมองเกรย์อยู่ห่างๆส่งสายตาวิ้งวับและแรงอาฆาตที่แผ่ออกมาจนสมาชิกคนอื่นในกิลด์นั้นถอยห่าง เธอจิกเล็บเข้าไปที่เสาไม้ต้นนั้นจนมันร้าวเป็นแนวยาว

 

“ทุกคนดูเป็นห่วงซุยเซ็นจังจังเลยนะจ๊ะ” มิร่าว่าออกมาพร้อมเช็ดแก้ว

 

“ก็น่าเป็นห่วงไม่ใช่เหรองั้นคะ? ก็ภารกิจระดับ S มันอันตรายออก” เวนดี้พูดออกมาถึงเธอจะไม่เคยทำแต่ก็เคยได้ยินมาบ้างเหมือนกันว่าภารกิจระดับนี้อันตรายมากหากไม่ใช่จอมเวทย์ระดับ S ก็อาจจะถึงตายได้...

 

“ไม่ต้องห่วงหรอกจ๊ะ ถ้ามาสเตอร์พูดแบบนั้นก็ไม่มีอะไรให้กังวลใจหรอกจ๊ะ” มิร่าพูดออกมาด้วยรอยยิ้มตามเดิมเพราะหากมาสเตอร์ยืนยันคำนั้นแล้วก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรอก

 

“นั่นสินะ” ลูซี่ตอบรับก่อนที่จะเขี่ยน้ำแข็งในแก้วของตนเอง

 

 

 

 




ครึ่กๆ

 

ร่างของชายหนุ่มค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นจากเศษซากหน้าผาเขาค่อยๆทอดมองรอบๆตัวพบว่าต้นหญ้าหรือสิ่งมีชีวิตรอบๆตัวเขาต่างเหี่ยวแห้งและตายไป...ก่อนที่จะชะงักเมื่อเขานึกดูดีๆแล้ว...คนที่พุ่งมาหาเขา...คนที่มีใบหน้าเดียวกับรักแรกของเขา...

 

“เซฟิเรีย” ชายคนนั้นพึมพำก่อนที่จะขยับตัวเพื่อหาเด็กสาวคนนั้น

 

ตึก...

 

ร่างของเขาค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นแต่กลับแตะเข้ากับสิ่งหนึ่ง...ดวงตาสีดำสนิทไล่มองไปยังสิ่งที่สัมผัสก่อนที่มันจะเบิกกว้าง ริมฝีปากเผยออ้าออกมาราวกับพยายามจะพูดแต่ก็พูดไม่ออก...มือสั่นๆของเขาเอื้อมไปปาดผมที่ปกปิดหน้าเด็กสาวทัดหู...

 

“เซฟิเรีย” และเป็นอีกครั้งที่เขาพูดชื่อนั้น มือหนานั้นค่อยๆแตะเข้าที่ใบหน้างามที่นิ่งราวกับกำลังหลับอยู่ลูบไล้ลงมาจนถึงปลายคาง เขาจำไม่ผิดแน่ๆใบหน้านี้ถึงแม้สีผมและสีของดวงตาจะเปลี่ยนไปแต่ไม่ผิดแน่

 

แหมะ...

 

“นี่ผม...พรากชีวิตของคนสำคัญไปอีกแล้วงั้นเหรอ?” น้ำตาที่ไม่คิดว่ามันยังมีอยู่ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ชายคนนั้นยกมือขึ้นมากุมผมของตนเอง “ขอโทษนะ...ขอโทษจริงๆ”

 

“อึก...ฉะ...ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษนาย” ร่างของเด็กสาวที่นิ่งไปแล้วพูดออกมาเธอค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นมานั่งมองชายที่ร้องไห้อยู่ตรงหน้าเธอก่อนที่เด็กสาวจะสะบัดหน้าตนเองเล็กน้อยอย่างมึนงง “ว่าแต่...นายเนี่ยขี้แยจังนะ”

 

“เจ้าเนี่ย...ขี้แยกกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”

 

“...เซฟิเรีย” ชายคนนั้นพูดชื่อนี้ซ้ำอีกครั้งก่อนที่จะเริ่มขยับเข้าไปใกล้เด็กสาวราวกับโอบกอดเธอไว้แต่มีเหรอที่นางเอกเราจะถอมให้ถูกลวนลามง่ายๆ เธอขยับตัวถอยออกไปทันทีทำให้อีกฝ่ายชะงัก

 

“แล้ว...เซฟิเรียเนี่ยใครงั้นเหรอ?” เด็กสาวถามออกมาพร้อมขมวดคิ้วจนแทบจะผูกเป็นโบว์อยู่แล้ว “นายเรียกฉันผิดมา 3 ครั้งแล้วนะ...ฉันหน้าเหมือนคนๆนั้นนักหรือยังไง?”

 

“นั่นสินะ” ชายหนุ่มยิ้มเล็กๆพร้อมว่าออกมา “ถึงจะเป็นเซฟิเรียมาเกิดใหม่แต่ว่า...เธอก็ไม่ใช่เซฟิเรียอยู่ดี”

 

“...” เด็กสาวมองอีกฝ่ายที่จู่ๆก็ทำสีหน้าอมทุกข์ขึ้นมา เธอค่อยๆคลาน 4 ขาเข้าไปใกล้พร้อมเอามือจับหน้าของอีกฝ่ายมองหน้าของเธอเอง ดวงตาสีดำสนิทของชายหนุ่มมีแววตระหนกเล็กน้อย “อย่าทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้คนเดียวสิ...ระวังจะแก่เร็วนะนายน่ะ”

 

“เจ้าเนี่ยชอบทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้คนเดียวจังเลยนะ”

 

“ซะ...” ชายหนุ่มเกือบจะหลุดพูดชื่อเซฟิเรียออกไปก็ถูกแทรกขึ้นมา

 

“ซุยเซ็น” เด็กสาวผละออกจากอีกฝ่ายพร้อมเอ่ยบอกชื่อของเธอเองไป ซึ่งชายหนุ่มนั้นมีท่าทีไม่เข้าใจเล็กน้อย “ฉันชื่อซุยเซ็น...แล้วชื่อของนายล่ะ...”

 

“...” ชายหนุ่มเงียบไปทันทีเพราะชื่อของเขานั้นถูกจารึกว่าเป็นจอมเวทย์ผู้ใช้มนดำที่ชั่วร้ายของโลกแล้ว...แต่เมื่อสบดวงตาสีดำสนิทที่แสนซื่อตรงและแข็งแกร่งจ้องมองมาริมฝีปากของเขาก็ขยับไปเอง “เซเรฟ”

 

“เซเรฟ?” ซุยเซ็นทวนคำเพราะว่าชายหนุ่มเงียบนานมากจนเธอยอมแพ้ไปแล้วว่าคนตรงหน้าอาจจะไม่ยอมบอกชื่อแก่เธอ

 

“ชื่อของผมคือ...เซเรฟ...เซเรฟ ดรากูลนีล” ชายหนุ่มพูดออกมาโดยไม่คิดจะปิดบังใดๆเลยสักนิด...ดวงตาสีดำสนิทนั้นทอดมองอีกฝ่ายอย่างสงบนิ่งเตรียมใจเอาไว้แล้ว เขาเตรียมใจแล้วที่จะเห็นอีกฝ่ายมีท่าทีแปลกไปเหมือนกับคนอื่นๆที่มองเขาเป็นศัตรู

 

“หืม? เป็นชื่อที่ดีนะ” ซุยเซ็นที่เงียบไปพักใหญ่พูดออกมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนทำให้เซเรฟชะงัก...ภาพของเด็กสาวตรงหน้าซ้อนทับกับภาพหญิงสาวในความทรงจำของเขา

 

“เซเรฟงั้นรึ? เป็นชื่อที่ดีนี่นาพ่อแม่เจ้าตั้งให้สินะ...”

 

รอยยิ้มอ่อนโยนนั้นซ้อนทับกันอย่างกะทันหันทำให้เซเรฟฝืนยิ้มออกมาเล็กๆ ก่อนที่ใบหน้าของเด็กสาวจะชะงักกึก... “ดรากูลนีล!” แล้วชี้มาที่เขา

 

“มีอะไรงั้นเหรอ?” เซเรฟถามออกมาอย่างแปลกใจเมื่อเด็กสาวนั้นจู่ๆก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกของทั้ง 2 จะชนกันอยู่แล้ว ดวงตาสีดำสนิทหรี่ลงไล่มองใบหน้าของชายหนุ่มอย่างวิเคราะห์

 

“สงสัยจะคิดไปเอง” ผ่านไปสักพักเธอก็พูดออกมาแล้วลุกขึ้นปักเศษดินที่ติดตามเสื้อผ้าที่ได้มาจากเวอร์โก้... “เซเรฟนายรู้ทางไปเมืองราเรียสมั้ย?”

 

“...ตรงไปทางนั้นก็เจอเอง” เซเรฟชี้ไปทางทิศตะวันตก

 

“ขอบคุณนะเซเรฟ!” ซุยเซ็นหันไปมองก่อนที่จะวิ่งไปโดยไม่ลืมขอบคุณอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม...ไม่นานร่างของอีกฝ่ายก็วิ่งจนหายลับสายตาไป ทิ้งไว้เพียงแค่ชายหนุ่มที่ถูกทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง

 

“เป็นเธอจริงๆ” เขาพึมพำออกมาดวงตาสีดำสนิททอดมองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มของยามเย็นแล้ว “ปล่อยเธอไปน่ะดีแล้ว...ไม่งั้น...” เขาพูดออกมาราวกับปลอบใจตนเองก่อนที่จะเงียบไปในที่สุดเก็บคำพูดสุดท้ายไว้ในใจ...ไม่อยากจะพูดออกมา...

 

แซ่ก...

 

เซเรฟหันไปมองตามเสียงพุ่มไม้ด้านข้างอย่างไม่ตื่นกลัว

 

“อ้ะ...ไงเซเรฟเจอกันอีกแล้วนะ” ซุยเซ็นแหวกพุ่มไม้ออกมาพร้อมยกมือทักทาย “เดินมาเร็วจังนะ...อ้ะ?” เธอว่าออกมาก่อนที่จะชะงักเมื่อเห็นสภาพรอบๆเหมือนเดิมเป๊ะ...

 

“เอ่อ...” เซเรฟนิ่งเงียบไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดี

 

“นะ...นี่ฉันเป็นพวกหลงทิศงั้นเหรอ?!” ซุยเซ็นเอามือจิกหัวตนเองพร้อมพร้อมตะโกนออกมาดังลั่น ชายหนุ่มที่มองท่าทีของเด็กสาวเงียบๆยิ้มออกมาเล็กๆอย่างขบขัน “อย่ามาหัวเราะนะ! นี่มันไม่ใช่เรื่องตลกเลยสักนิด...คราวก่อนหลงทางมาตั้งเกือบ 1 เดือน! จริงสิ!

 

พรึ่บ!

 

“มะ...มีอะไรกับผมงั้นเหรอ?” เซเรฟถามออกมาพลางเหงื่อตกเล็กน้อยเมื่อซุยเซ็นจูๆก็มองมาทางเขา...

 

“พาฉันไปทีเมืองทีนะ” คำขอของเด็กสาวทำเอาเซเรฟชะงัก...ก่อนเขาจะเบือนหน้าหนีก้มหน้าลงจนเกิดเงาบนหน้า

 

“ขอโทษด้วย...ผมไปไม่ได้” เซเรฟพูดออกมา

 

“ทำไมล่ะ?” ซุยเซ็นเดินเข้ามาใกล้อีกฝ่ายอย่างเป็นกังวลพลางทรุดนั่งคุกเข่าต่อหน้าชายหนุ่ม

 

“ผมเข้าใกล้ใครไม่ได้...” เซเรฟพูดออกมา

 

“ก็ถามอยู่นี่ไงว่าทำมะ—” ซุยเซ็นถามซ้ำอย่างไม่เข้าใจ

 

“ก็เพราะว่าคนที่เข้าใกล้ผมจะต้องตายยังไงล่ะ! เห็นแล้วยัง—” เซเรฟเผลอตวาดออกไปอย่างลืมตัวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขามาตลอด 400 ปีแต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบก็ถูกร่างบางของเด็กสาวสวมกอดเข้า

 

หมับ

 

“...ขอโทษ...” น้ำเสียงหวานนั้นสั่นเล็กน้อย

 

“ขอโทษนะ...ขอโทษนะ...ขอโทษจริงๆ”

 

น้ำเสียงเดียวกันในอดีตที่ยังคงเข้ามาหลอกหลอนเขาไม่รู้จักจบจักสิ้น...ทั้งๆที่เขาพยายามลืมไปแล้วแท้ๆแต่ก็ไม่อาจลืมได้ลง ทั้งที่ตัดสินใจว่าจะรักเมวิสแล้วแท้ๆแต่ก็ไม่อาจลืมรักในอดีตได้ มือของเขาค่อยๆกอดตอบอีกฝ่ายอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

“ขอโทษที่ถามนาย” ซุยเซ็นพูดออกมาพร้อมมองสภาพรอบๆ ใบไม้ที่แห้งเหี่ยวและตาลงกับเฉกเช่นนกและสัตว์ตัวเล็กอื่นๆ “แต่ว่า...ฉันไม่เป็นไรนี่นา...เซเรฟ...ฉันยังมีชีวิตอยู่ตรงนี้ไม่ใช่หรือยังไง”

 

เด็กสาวผละตัวออกกุมมืออีกฝ่ายเอาไว้ดวงตาสีดำสนิทนั้นเปล่งประกาย โดยไม่ทันตั้งตัวหญ้าบริเวณรอบๆก็กลับกลายเป็นสีเขียวขจี...เหล่านกและสัตว์ที่เคยนอนตายอยู่ก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง...

 

“ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับนายแต่ว่า...ก็ไม่เห็นมีใครเป็นอะไรเลยนี่นา” ซุยเซ็นว่าออกมาทำให้เซเรฟเบิกตากว้างภาพตรงหน้าเขาดูชัดเจนขึ้น...หญ้าและต้นไม้สีเขียวขจีปลิวไสวตามสายลม นกตัวหนึ่งที่เขาไม่คิดว่ามันจะบินมาเกาะที่ตัวของเขาก็บินมาวนรอบๆก่อนที่จะเกาะบนหัวเขาพร้อมจิกเส้นผมสีดำราวกับว่ามันเป็นอาหาร

 

“ทำไมถึง...” เซเรฟพึมพำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่างถูกคืนชีวิตให้...ซึ่งเด็กสาวก็ส่งรอยยิ้มอ่อยโยนให้

 

“เพราะงั้นพาฉันไปส่งทีเมืองทีนะ...เซเรฟ” ซุยเซ็นว่าออกมาด้วยรอยยิ้มหลังจากยืนขึ้นแล้วเธอก็ยื่นมือมาทางเขา

 

“อะ...อือ” ชายหนุ่มมองใบหน้านั่นก่อนจะตอบตกลงพลางเอื้อมมือไปจับมือของเด็กสาวเขาหลับตาลงเล็กน้อย

 

“ขอโทษนะเมวิส...อย่างที่คิดผม...ผม...ผมไม่อาจที่จะลืมเซฟิเรียได้จริงๆ ผมนี่มัน...เลวมากเลยใช่มั้ย?”

 

[09/08/2560]

 

จบไปแล้วอีก 1 ตอน! กร๊าซซซซซ (พ่นไฟแปป) งั้นขอลงเลยแล้วกันนะคะ...อ่านตอนนี้จบไรท์ว่าหลายๆคนกลับไปอ่านตอนพิเศษแน่ๆค่ะ 555 แต่ว่า...

 

เซเรฟ! นายมีลูกแล้วเรอะ!! (ลมแดรก)

 

แนวแต่ละคู่ที่ไรท์วาดโครงร่างเอาไว้

 

1. ลัคซัส – ซุยเซ็น : แนวคู่กัด+ซึน ไม่บอกด้วยคำพูดแต่แสดงด้วยการกระทำ

 

2. เกรย์ – ซุยเซ็น : แนวพี่น้อง ที่แรกๆมองว่าเหมือนพี่ - น้องแต่ก็เริ่มหลงรักไปโดยไม่รู้ตัว

 

3. นัสสึ – ซุยเซ็น : แนวเพื่อนสนิทที่แสดงออกไม่ชัดเจน ชอบทำอะไรคลุมครือ

 

4. บรูค – ซุยเซ็น : ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก

 

5. เซเรฟ – ซุยเซ็น : รักครั้งเก่าที่ยังไม่อาจลืมเลือน แม้จะมีคนที่รักแล้วแต่ก็ยังทำใจลืมรักครั้งแรกไม่ได้ (เซเรฟ)

 

6. ปล. ยังมีคู่อื่นอีกมากมายที่ไรท์ยังไม่ได้วางแนว (ฮร่า!)

 

รีดเดอร์เชียร์คนไหนอวยคนไหน! บอกไรท์มาด่วน!

 

ปล2. ไรท์ยังไม่มีโมเม้นของนัสสึและเกรย์กับซุยเซ็นเลยไว้จบบทของเซเรฟทั้ง 2 คนได้ออกมาทวงสิทธ์ว่าที่พระเอกแน่ค่ะ


**การ์ดที่ว่า "ผู้อ่านต้องตกใจแน่ค่ะ" ช่างทรงพลังจริงๆค่ะคุณมิสุรุ ยูคิ!! เข้าใจความรู้สึกแล้วค่ะ!!!** (ผู้เขียนโชเน็นองเมียวจิ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #521 JNM84. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:47
    เชียร์นัตสึนะ คือสงสาร บรูคมาก ตื้อเท่านั้นจ่ะเธอจ๋าแต่ฉันหลงรักบรูคตั้งแต่เห็นรูปไปแล้ว5555
    #521
    0
  2. #512 -Deen-03 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 09:40
    4-5 ใจจริงสงสารบรูค5555
    #512
    0
  3. #511 army_luv2003 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 14:27
    ลัคซัสกับซุยเซ็น
    #511
    0
  4. #506 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:09
    มี2เรือคือ1กับ5เซซุย ลักซุย
    #506
    0
  5. #477 meilan_k-key-z (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 15:20

    5.เซเรฟ-ซุยเซ็น

    #477
    0
  6. #454 ็HAKUO (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:30
    เอาเฮียลัคซัสสสสสส
    #454
    0
  7. #402 สาวyaoi กับ นกสีชมพู (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 23:54
    นัตสึๆทันไหมเนี้ยTvT
    #402
    3
    • #402-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 22)
      27 กรกฎาคม 2561 / 22:28
      ไม่ทันแล้วค่ะ v^v
      เสียใจจริงๆค่ะ ท่านมาช้าไป...
      #402-1
  8. #387 05042 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:43

    เซเรฟ-ซุยเซ็น


    #387
    0
  9. #379 serum274368 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 13:42

    ฮาเร็มเท่านั้นค่าาา

    #379
    1
  10. #364 malefactor (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 21:38
    ไรต์คะอายกได้ ฮิบิกิxซุยเซ็น  แนวชื่นชอบในรูปลักษณ์ก่อนจากนั้นก็กลายเป็นความชอบในแบบที่ใกล้เครียงกับคบกันเล่นๆแต่ก็เกียติกันนะคะ  (อารมณ์แบบก็ชอบกันอยู่จริงๆแต่ไม่คบกันเพราะนางเอกมี คนรักเยอะแล้วยังมีเซเรฟเป็นก้างอะไรประมาณนี้ส่วนฮิบิกิก็แบบนางรักอิสระและความสนุกในแบบคนโสดอยู่อะไรประมาณนี้นะคะ)
    #364
    1
    • #364-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 22)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 20:36

      ทำไมไรท์พึ่งเห็นเม้นนี้! ฮรือ...เนื้อเรื่องมันไม่ทันแล้วววว
      #364-1
  11. #362 praew0009 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 14:07
    เซเรฟเท่านั้น
    #362
    0
  12. #341 kksabankmero (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 21:04
    ลัคซัสสิคะรอไร
    #341
    0
  13. #336 norinamfon188 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 12:59
    เซเรฟฟฟฟฟฟฟฟ อร้ายยยยย
    #336
    0
  14. #329 ดุจดวงดาว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 11:45
    บลูคคคคค
    ลัคซัสส
    #329
    0
  15. #320 HappyTreesky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 08:02
    ลัคซัสสสสสสสส
    #320
    0
  16. #314 Hiroyosha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 18:52
    ลัคซัคคคคค่าาาายังไงก้ต้องคู่นี้เท่านั้นนนน!!!เจาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเคมีเข้ากันนนกร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆลัคซัคเป้นพระเอกเถอะสาทุๅๆๆๆๆๆๆนะโมบรึ๊ยยๆๆๆสู้ๆนะไรท์เป็นกำลัใจไห้น้าาาาาาเลิฟๆ
    #314
    0
  17. #313 natta1299 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 10:53
    ลัคซัสสส
    #313
    0
  18. #305 คิมดงจุน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:14
    อวยเซเรฟค่าาาา
    #305
    0
  19. #236 Phiyarat (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 18:28
    ลัคซัสสิคร้าาาาาาาาา คู่รัก-คู่กัดโคตรน่ารัก
    #236
    0
  20. #139 P.PALITA_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 18:12
    จิงๆเชียร์ทุกคู่ แต่เซเรฟเป็นพระเอกแล้วคู่กับ OC มันหาได้ยากเหมือนกันนะ. . . แต่ก็เชียร์นัสสึด้วย. . เพลียจิต. .55555
    #139
    1
    • #139-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 22)
      11 สิงหาคม 2560 / 18:50
      ยากค่ะ...ยากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

      แค่ให้เซเรฟเป็นพระเอกฟิคสักเรื่องยังหาได้ยากยิ่ง! ;;^;; ส่วนตัวไรท์ชอบเซเรฟนะทั้งในอนิเมะหรือมังงะ
      #139-1
  21. #129 kianamel23 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 21:13
    ลัคซัสสสส เชียร์ลัคซัสหนักมากจะดีดดิ้นให้รู้แล้วรู้รอดดด อ๊ากกกกกกกกก จะเอาาาา แม่ค่ะะะ
    #129
    1
    • #129-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 22)
      11 สิงหาคม 2560 / 18:52
      ...เอาไงดีคะเจ๊ซุย...เซอร์วิสรีดเดอร์หน่อยมั้ย???

      ซุยเซ็น//...............
      #129-1
  22. #120 25421510 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 19:34
    ไม่ฮาเร็มน้าาาาาา. เราชอบน้ะแต่่อยากให้ซุยเซ็น แสดงพลังมากกว่านี้เราคือเทพ
    #120
    1
    • #120-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 22)
      10 สิงหาคม 2560 / 19:36
      รออีกหน่อยค่ะ...นางได้เทพเร็วๆนี้แน่นอนแต่อีกตอน - สองตอนต่อจากนี้ของหวานๆไปก่อนนะคะ

      และก็ยืนยันคำเดิม

      เรื่องนี้ไม่ฮาเร็มค่าาาาา!!!
      #120-1
  23. #119 BBeem555 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 17:50
    เราฮาเร็ม 555+
    #119
    1
  24. #118 starbook (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 17:13
    เราเชียร์เซเรฟค่ะ
    #118
    0
  25. #117 EMU (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 16:12
    5 จร้า ชอบเซเรฟอ่ะ
    #117
    0