Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 21 : ::โชคชะตาบทที่ 16:: พบพาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    9 ส.ค. 60


::โชคชะตาบทที่ 16:: พบพาน

 

“คุณลูกค้าครับ...ถึงปลายทางแล้วนะครับ” น้ำเสียงของชายของนายสถานีดังขึ้นพร้อมถือวิสาสะเขย่าเธอเล็กน้อยเป็นผลให้ซุยเซ็นค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างงัวเงียแล้วหันไปหานายสถานีด้วยหน้าประมาณว่ามีอะไรเหรอ? “ถึงปลายทางแล้วครับ”

 

“อะ...” เด็กสาวยังคงทำหน้ามึนต่อไปใช้เวลาเกือบนาทีก็สะดุ้ง “อ้ะ! ขอบคุณที่ปลุกค่ะ!” เธอโค้งตัวหิ้วกระเป๋าใส่ของๆเธอเองวิ่งออกไปจากรถไฟขบวนนี้ทันทีก่อนที่เด็กสาวจะหยิบแผนที่ขึ้นมาดู

 

“ตอนนี้ฉันอยู่เมืองราเรียส...ผู้จ้างวานก็อยู่ถัดจากสถานีรถไปไปยังตะวันตก...ทางนั้นสินะ” เด็กสาวมองแผนที่ก่อนที่จะหันมองรอบๆตัวของตนเองก่อนที่จะมุ่งหน้าไปที่บ้านของผู้จ้างวานทันที

 

ณ ที่พักของผู้ว่าเมือง

 

“...” ซุยเซ็นที่เดินเข้ามารอในห้องรับแขกออกอาการเลิกลั่ก...เมื่อเห็นว่าห้องรับแขกนั้นหรูหรามากๆแต่ไม่เท่ากับมิติของพระเจ้าน่ะนะ

 

“ต้องขอโทษที่ให้รอนะครับ...” ชายวัยกลางคนๆหนึ่งเดินเข้ามาในห้องพร้อมท่าทีเรียบเฉยวางท่าให้ตนดูสูงศักดิ์เท่าที่เป็นไปได้ ดวงตาเรียวเล็กของเขาจ้องมาสัญลักษณ์ของกิลด์แฟรี่เทลที่แขนซ้ายของอีกฝ่าย “จอมเวทย์ของแฟรี่เทลสินะครับ”

 

“อา...ค่ะ” ซุยเซ็นตอบออกมาใบหน้าเธอเริ่มมีเหงื่อผุดออกมาเล็กน้อย

 

“...ถ้างั้นเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ” ชายคนนั้นนั่งลงที่ตรงข้ามเด็กสาว “ตามที่ผมจ้างวานไปให้กำจัดปิศาจสิงโตที่อยู่บนเขาอุลราเรียสข้างๆนี่...เพราะว่าเมืองของเราขึ้นชื่อเรื่องธรรมชาติที่ภูเขานั่นมาก...ถ้าไม่รีบจัดการนักท่องเที่ยวจะเป็นอันตรายและเศรษฐกิจของเมืองเราด้วย”

 

“แล้วก็ภารกิจนี้พึ่งถูกเลื่อนมาเป็นระดับ S เพราะว่า...” ก่อนที่ดวงตาเรียวนั้นจะเป็นประกายน่ากลัว “ก่อนหน้าคุณก็...ระดับ S บางคนและจอมเวทย์ที่ผมจ้างมาจากกิลด์ต่างๆรวมคุณด้วยก็เป็นคนที่ 10 พอดี”

 

“สะ...สิบ” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ

 

“...ครับ...ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันแต่ระวังตัวด้วยนะครับถึงคุณจะเป็นจอมเวทย์ระดับ S ของแฟรี่เทลก็ตามที” ผู้ว่าเมืองว่าออกมาพลางโค้งตัวบอกลาอีกฝ่าย “ตอนนี้ผมมีธุระต่อขอตัวก่อนนะครับ”

 

“จอมเวทย์...ระดับ S?” ซุยเซ็นทวนคำก่อนจะมองซ้ายมองขวาหาเอลซ่าที่อาจจะแอบตามมาแต่ก็ไม่มีวี่แววใครสักคนก่อนที่เธอจะชี้ตนเอง... “มะ...หมายถึงฉันงั้นเหรอ!” ก่อนจะออกอาการตกใจยิ่งกว่าเดิม

 

เงียบสนิท

 

“เฮ้อ...จะทำยังไงต่อดีนะ” เด็กสาวว่าออกมายามมองไปที่ภูเขาอุลราเรียส ดวงหน้าหวานของเธอนั้นมีสีหน้ากังวลใจ “ถ้าไม่รีบจัดการคนอื่นๆอาจเป็นอันตราย...แต่ถ้าทำไปเราก็โดนลงโทษน่ะสิ! TTWTT

 

อ้ะ...

 

“ถ้างั้นก็ต้องมีคนตามกลับสินะ” ซุยเซ็นชะงักแล้วมองหา...ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆเอลซ่าน่าจะมาตามเธอกลับอย่างเร่งด่วนเพราะตอนที่ออกมาแม่คุณก็นั่งกินเค้กอยู่ในกิลด์ด้วยนี่นา... “เอาเถอะ...รอดูกะ...”

 

วิ้ง

 

“ไม่สิ...ต้องรีบไป” ก่อนที่จะทันพูดจบประโยคดวงตาสีดำสนิทก็ไร้แววร่างของเด็กสาวเดินไปที่เขานั่นด้วยท่าทีราวคนละเมอ... “ต้องรีบ...ไป...”

 

ด้านแฟรี่เทล

 

หลังจากจบเรื่องของนัสสึได้ในคืนเดียว

 

“มาสเตอร์คะ...เรื่องที่ถามถึงภารกิจที่ซุยเซ็นจังรับไปทำ...มีอะไรหรือเปล่าคะ?” มิร่าถามออกมาอย่างสงสัยเพราะเธออยากจะรู้จริงๆ ซึ่งชายชราที่นั่งอยู่บนเคาเตอร์...แบบนั้นแล้วมาคาลอฟจึงถอนหายใจออกมา

 

“นิดหน่อย...น่ะ” มาคาลอฟว่าออกมา

 

“นิดหน่อยที่ว่าเนี่ยคือ?” เอลซ่าถามออกมาอย่างกังวลใจเพราะมาคาลอฟไม่เคยมีท่าทีแบบนี้มาก่อน...

 

“ภารกิจที่ซุยเซ็นรับไปทำพึ่งถูกเลื่อนเป็นภารกิจระดับ S แค่นั้นเอง” ชายชรากล่าวออกมาราวกับไม่มีท่าทีทุกข์ร้อนใดๆเลยแม้แต่น้อย

 

ปึง!!

 

“ว่าไงนะปู่!” นัสสึทุบโต๊ะดังลั่น

 

“แล้วทำไมถึงยังปล่อยไปล่ะคะ” เอลซ่าถามออกมาด้วยท่าทีรีบร้อนไม่ต่างกัน “การทำแบบนี้เท่ากับผิดกฎของกิลด์ไม่ใช่เหรอคะ?”

 

“อืม...ข้าแค่คิดว่าซุยเซ็นอาจจะไม่เป็นไรและยิ่งกว่านั้นเธอรับภารกิจไปก่อนที่มันจะถูกเลื่อนเป็นระดับ S เท่านั้นเอง” มาคาลอฟว่าออกมาด้วยท่าทีนิ่งเฉย...ทำให้บรูคลุกพรวดขึ้นทันที

 

“แต่ยังไงภารกิจนั่นก็ยังอันตรายไม่ใช่หรือยังไงกันลุง! ช่วยไม่ได้งั้นฉันจะไปด้วย!” เกรย์ว่าออกมาก่อนที่จะเตรียมตัววิ่งออกไป

 

“...ไม่จำเป็นหรอก” มาคาลอฟพูดออกมาโดยสายตาจับจ้องไปยังอดีตอาชากรระดับ S ที่ทำท่าจะวิ่งออกไปรอมร่อ “ซุยเซ็นไม่ใช่คนที่พวกเจ้าจะดูถูกได้หรอกนะ”

 

“หมายความว่ายังไงกันคะมาสเตอร์?” ลูซี่ถามออกมาถึงจะเห็นซุยเซ็นใช้พลังไม่กี่ครั้งก็เถอะแต่ดูยังไงเด็กสาวก็ไม่ได้ดูแกร่งเลยสักนิดเดียว

 

“แต่ถึงแบบนั้น...” บรูคกำลังจะพูดแทรกแต่ก็ถูกแทรกซะเอง

 

“เรื่องนั้นคนที่น่าจะรู้ดีที่สุดก็คือเจ้าไม่ใช่หรือยังไง...บรูค” มาคาลอฟพูดออกมาทำให้เขาสะอึกก่อนที่จะกำมือแน่นแล้วนั่งลงที่โต๊ะตามเดิมอย่างสะกดกลั้นอารมณ์เอาไว้

 

“แน่นอน...” เขาว่าออกมา

 

 





 

 

วิ้ง...

 

“ชะอ้าว...” ร่างของหญิงสาวที่เดินมาจนถึงที่ในภูเขาอุลราเรียวนั้นชะงักกึก ดวงตาสีดำสนิทเริ่มกลับมาเป็นประกายเหมือนเดิม ซุยเซ็นหันมองซ้ายมองขวาทันทีเพราะว่ารอบๆตัวเธอกลายเป็นป่าไปแล้ว...ไม่สิ... “นะ...นี่ฉันเดินมาที่นี่โดยไม่รู้ตัวงั้นเหรอ?”

 

ครืด...โฮก!!!!

 

“เฮือก!” ร่างเล็กนั้นสะดุ้งเฮือกเมื่อเสียงแสบแก้วหูดังลั่นป่า “สะ...เสียงเมื่อกี้คือ...ปะ...ปิศาจสิงโตงั้นเหรอ?”

 

กรี๊ด!!! ปิศาจ!!

 

“อา...จะโดนโทษอะไรก็ไม่รู้...ตายเป็นตายล่ะคราวนี้...” ซุยเซ็นว่าออกมาแล้ววิ่งไปทางต้นเสียงนั้นทันที...ก่อนจะพบเห็นนักปีนเขากลุ่มหนึ่งที่วิ่งสวนกับเธอไปและเมื่อขึ้นไปบนผาแล้วสิ่งที่เธอเห็นคือ... “มะ...แมว?”

 

ใช่! ตรงหน้าคือแมวขนปุยเหมือนแมวเปอร์เซียสีขาวสวย...และตรงหน้ามันมีคนที่น่าจะเป็นจอมเวทย์ล่ะมั้งที่นอนอยู่ริมผาด้วยสภาพบาดเจ็บเจียนตาย... “ยะ...อย่าถูกมันหลอกนะ!!

 

“สัญลักษณ์นั่น...กิลด์ราเมียสเกล?” ซุยเซ็นทวนความจำก่อนที่จะนึกออก...ฉับพลันเธอก็ต้องกระโดดหลบกรงเล็บขนากใหญ่ที่ตะบบเข้าตรงที่เธอเคยยืนอยู่ แมวเปอร์เซียตรงหน้ากลายร่างใหญ่ยักษ์ “!!

 

โฮก!!!

 

“หืม? แปลงร่างได้ด้วยงั้นสิ” ซุยเซ็นว่าออกมาก่อนที่เธอจะลงสู่พื้นอย่างสวยงามเด็กสาวกำมือเล็กน้อยวงเวทย์สีฟ้าก็ปรากฏก่อนที่ละอองอากาศจะก่อนตัวกลายเป็นหอกคันยาวที่มีเปลวไฟสีฟ้าอยู่ตรงปลายหอก... “น่าสนุกดี...ล่ะมั้ง”

 

พุ่บ!

 

“อย่าใช้เวทย์นะ! มะ...มันกลืนกินเวทย์ได้!!” ชายคนนั้นตะโกนบอกขณะที่ซุยเซ็นวิ่งตรงเข้าไปหาสิงโตยักษ์ที่มีดวงตาแดงฉาน ร่างบางกระโดดขึ้นพร้อมหวดหอกของเธออย่างรวดเร็วไปพร้อมไฟสีฟ้า...

 

ฟู่...

 

“อ้ะ!” ซุยเซ็นที่ลงสู่พื้นชะงักเมื่อไฟเวทย์ของเธอสลายหายไปสิงโตตัวสูงกว่า 2 เมตรนั้นคำรามรอดไรฟัน...ราวกับรวบรวมพลังเอาไว้ เด็กสาวถอยห่างมันเล็กน้อยอย่างระมัดระวัง...

 

“หนีไปเร็วเข้า!” ชายจอมเวทย์ของราเมียสเกลร้องบอก

 

โฮก!!!

 

ทันทีที่มันคำรามวงเวทย์แบบเดียวกันของซุยเซ็นก็ปรากฏตรงปากกว้างของมันและเปลวไฟสีฟ้าก็พุ่งมาทางเด็กสาวอย่างรวดเร็ว

 

ตู้ม!

 

!” ชายคนนั้นตกใจทันทีที่เปลวไฟที่มีอนุภาครุนแรงนั้นพุ่งกระทบกับตรงที่เด็กสาวจอมเวทย์ของแฟรี่เทลยืนอยู่ “โธ่เอ้ย!

 

“แบบนี้นี่เอง” ร่างของเด็กสาวที่บินอยู่บนท้องฟ้าว่าออกมาหอกในมือของเธอเองสลายหายไป ดวงตาสีดำสนิทเปล่งประกายอย่าน่ากลัวเมื่อวิเคราะห์ตัวตนของอีกฝ่ายเสร็จ “กลืนกินเวทย์ศัตรูเพื่อเพิ่มพลังให้ตัวเอง...ให้อารมณ์เหมือนตัวโกงระดับ S ที่ตายอนาถยังไงไม่รู้แหะ...จะว่าไป...ก็คงเหมือนพวกดราก้อนสเลเยอร์แบบนัสสึด้วยงั้นสิ...”

 

โฮก!!

 

“นะ...นี่เธอ” อีกฝ่ายว่าออกมาอย่างตกใจ

 

“ถ้างั้นแค่ไม่ได้พลังเวทย์ก็พอสินะ!” ซุยเซ็นว่าออกมาพร้อมบินพุ่งไปทางสิงโตตนนั้นเธอซัดขาเสยคางเจ้าปิศาจตนนั้นจนหมุนติ้ว 360 องศา

 

โครม!!

 

“ดีเลย...” ซุยเซ็นลงมาอยู่ที่พื้นเหมือนเดิมเธอหักข้อไม้ข้อมือเล็กน้อย “อยากลองใช้พลังตัวเองแบบเต็มที่โดยไม่ต้องห่วงหน้าห่วงหลังมานานแล้ว...มาให้ฉันซ้อมหน่อยมา...เจ้ากระสอบทราย!

 

 

 

ด้านหนึ่งในมิติห่างไกล

 

“เอ่อ...นี่คุณสอนอะไรเธอไปบ้างเนี่ย?” มายูมิเอ่ยถามหญิงสาวที่เป็นครูฝึกของมายูมิเมื่อไม่นานมานี้ ใบหน้าเธอมีเหงื่อตกเล็กน้อยเมื่อเห็นนิสัยของวิญญาณคนนี้เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังเท้า

 

“เปล่านิ” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ข้าแค่สอนตามวิธีของข้า”

 

“...วิธีของคุณนั่นแหละตัวเปลี่ยนนิสัยเลย” มายูมิเบ้หน้าพูด

 

กลับมาด้านซุยเซ็น

 

โครม!!

 

[ชายผู้มาจากกิลด์ราเมสเกล Tell]

 

บัดนี้ผมได้ประจักษ์เข้ากับคำว่าปิศาจจริงๆแล้วล่ะครับ...เพราะเด็กสาวจากแฟรี่เทลที่ผมคิดว่าเธอไม่น่าจะมีพิษมีภัย...ตอนนี้เธอกำลังซ้อมปิศาจเลโอเนียสด้วยมือเปล่าอยู่!! แถม!

 

ตู้ม!! ฟู่...

 

หมัดที่เธอโจมตีพลาดทำเอาพื้นที่ผานั้นกลายเป็นหลุม...และสลายเป็นฝุ่นผงในอากาศไป “ปะ...ปิศาจชัดๆ”

 

ชิ้ง!

 

“ว่าไงนะ?” เฮือก! หูดีอะไรอย่างนี้! ผมเผลอหลุดปากออกไปเธอก็หันมามองผมด้วยสายตาน่ากลัว! ผมว่าหล่อนน่ากลัวว่าไททาเนียอีกนะเนี่ย! “คนเจ็บก็หุบปากแล้วนอนนิ่งๆไป” ครับ! ;;w;; รับทราบแล้วครับนายท่าน!!

 

 โครม! ผลั่ก!! กร๊อบ!!

 

เด็กคนนั้นใช้เท้าเสยหน้าเลโอเนียสก่อนที่จะชกเข้าที่หน้าท้องของมันผมสาบานได้เลยว่า! ได้ยินกระดูกของปิศาจนั่นหักกร๊อบ! ปิศาจที่ทำให้จอมเวทย์ระดับ S ของกิลด์ XXX บาดเจ็บสาหัสถูกจอมเวทย์ของแฟรี่เทลล้มได้ด้วยมือเปล่า!!

 

ตึง!!

 

“ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย” เลโอเนียสล้มโครมลงไปกับพื้นด้วยสภาพโชกเลือดก่อนที่เธอคนนั้นจะหันเดินมาถามผม...เนื้อตัวไม่มีบาดแผลเลยสักกะแผลเดียว!

 

“คะ...ครับ” ผมตอบเสียงสั่นพร้อมพยักหน้ารัวๆ สาบานได้เลยว่าจะไม่ไปหาเรื่องแฟรี่เทลไปตลอดชีวิต!!! แค่ไททาเนีย กิลดาซ หรือมิสกันยังพอว่าแต่นี่ได้เพิ่มมาอีก 1 ไม่เอาแล้ว! กิลด์นี้มันกิลด์ของพวกปิศาจชัดๆ!!!! TT0TT

 

เปรี๊ยะ...

 

“อะ...” ทั้งผมและเธอชะงักก่อนที่ดวงตาของผมจะเห็นรอยร้าว...ที่หน้าผาผมกับเธอคนนั้นประสานสายตากันเล็กน้อย “รีบหนีกันก่อนถะ...”

 

โครม!

 

!!!” ผมตกใจมาเมื่อหน้าผาบริเวณที่ผมล้มอยู่พังลงทำให้ร่างของผมร่วงลงไปจากหน้าผาแห่งนั้น ตายแน่! กระผมตายแน่ๆขอรับ! ถึงจะเป็นตัวประกอบก็เถอะแต่ฆ่ากันแบบนี้มันไม่ถูกนะ!!!

 

หมับ!

 

“อ้ะ” ผมอุทานออกมาเมื่อจอมเวทย์ของแฟรี่เทลคนนั้นกระโจนลงมาจับมือผมเหวี่ยงขึ้นไปส่วนเธอเองก็ร่วงลงไปข้างล่าง... “เดี๋ยวสิ!! โธ่เอ้ย!!” ผมร้องออกมาถึงจะไม่ค่อยห่วงก็เถอะเพราะเธอบินได้แต่เธอก็ไม่มีท่าทีที่จะบินเลยสักนิด

 

[Writer’s Tell]

 

หลังจากที่เด็กสาวจัดการปิศาจเลโอเนียสได้เธอก็ตรงดิ่งหมายจะไปช่วยจอมเวทย์ของราเมียสเกลแต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น...พื้นของผานั้นแตกร้าวและร่างของจอมเวทย์ราเมียสเกลก็ร่วงลงไป

 

! ชิ!” ซุยเซ็นตั้งใจจะกางปีกบินไปช่วยแต่จู่ๆปีกมันก็ไม่ยอมออก เธอสบถออกมาเล็กน้อยและตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่คิดว่าเธอจะทำ ร่างบางกระโจนลงไปฉุดร่างของจอมเวทย์ราเมียสเกลแล้วผลักขึ้นไปบนผา...ทิ้งให้ร่างของตนเองร่วงหล่นสู่ก้นผา... “อย่างที่คิด...ฉันบังคับไอ้ปีกบ้าเนี่ยไม่ค่อยได้จริงๆสินะ”

 

วิ้ง...

 

หลังจากที่เด็กสาวพึมพำออกมาดวงตาของเธอก็พบกับชายคนหนึ่งที่เดินอยู่ที่ก้นเหวชายผมสีดำสนิทที่สวมชุดเหมือนนักบวชสีดำตัดขาว...คนๆนั้นเงยหน้ามองบนฟ้า

 

พรึ่บ!

 

ปีกสีฟ้ากางสยายอยู่กลางหลังของซุยเซ็นอย่างกะทันหัน ดวงตาสีดำสนิทของทั้ง 2 คนประสานกันราวกับช่วงเวลารอบกายนั้นช้าลงอย่างน่าประหลาดใจ ชายคนนั้นเบิกตากว้างริมฝีปากของเขาเอื้อนเอ่ยคำพูดหนึ่งออกมา

 

“เซฟิเรีย”

 

[09/08/2560]

 

ตู้ม! ทิ้งบอร์มไว้แล้วหายไปอย่างไร้ร่องลอย! ฮุๆ เปิดตัวว่าที่พระเอกอีกคน!! คนๆนั้นก็คือ...คือ...คือ...คือ... (เอคโค่แปป)

 

เอาล่ะตอนที่แล้วไรท์ใบ้ผิดเพราะว่าที่พระเอกคนนี้นั้นโผล่ออกมาแล้ว! What!? โอเคไรท์ว่าอธิบายแบบนี้ทุกคนคงรู้แล้วล่ะนะ...และก็น่าจะรู้ถึงตอนพิเศษด้วย ฮุๆ...

 

ปล. ใครติดตามฟิคเมไจของไรท์ทุกคนจะทราบว่าไรท์นั้นค่อนข้างจะชอบแนว กลับมาเกิดใหม่ ระลึกชาติ หรืออะไรเทือกนั้นมาก! แถมยังโรคจิตชอบเขียนให้พระเอก ไม่ก็นางเอกตายตอนจบ (What!!?) ฮุๆ...เอาล่ะนิยายเรื่องนี้นั้นมันค่อนข้างที่จะมีปมเย้อเยอะ! ทั้งๆที่คิดเองยังมึนเองอีก

 

***คราวนี้บรูค (ลัคซัส นัสสึ เกรย์??) เจอศัตรูหัวใจตัวฉกาจแล้วมั้ยล่ะ***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #505 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:03
    เซเรฟจริงด้วยเดาแม่นเฮะเรา
    #505
    0
  2. #425 817467823 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 22:33
    ตกลงเรื่องนี้คือฮาเร็มรึเปล่า จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเชียร์ใครนะ
    #425
    1
    • #425-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 21)
      25 กันยายน 2561 / 22:33
      ไม่ฮาเร็มค้ะ หัวเรื่องชัดเจนแล้ว
      #425-1
  3. #373 SasiprapaSutaram (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 12:38
    เเล้วลัคซัคของเราก็อกหัก
    #373
    0
  4. #109 BTNEKO2545 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 04:54
    ไรท์!!!!!!! มันค้างคานะรู้มั้ยย!! รีบๆมาต่อนะรออยู่~
    #109
    0
  5. #95 BBeem555 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:55
    ค้างสุดๆ TTOTT
    #95
    0
  6. #85 Bjakx (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:10
    ค้าง...ค้างงงงงงงงงงงไอบ้าเอ่ยยยยยยยยยยย
    #85
    1
    • #85-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 21)
      9 สิงหาคม 2560 / 21:12
      ว่าไรท์ไมอ่ะคะ? ;^; ไรท์อัพต่อแล้วนะหมดแล้วที่ตุนไว้ TT^TT
      #85-1
  7. #84 kianamel23 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:43
    ลัคซัสนายกลับมาเถอะ ซุยเซ็นจะหนีไปหาคนอื่นแล้วนะ แถมยังลาสบอสได้เลยมั้งเนี่ยยย ฮือออออออ
    #84
    1
    • #84-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 21)
      9 สิงหาคม 2560 / 21:08
      อุ๊บซ์...ไม่นานเขากลับมาทวงสิทธ์ว่าที่พระเอก (อันดับ 1) แน่ค่ะ
      อีกไม่นานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
      (ลากเสียทำไมเนี่ยไรท์! //รีดเดอร์)
      #84-1
  8. #83 Maneenop (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:38
    เซเรฟมาแบบคาดไม่ถึงเลย รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #83
    1
    • #83-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 21)
      9 สิงหาคม 2560 / 21:07
      ฮุๆ นั่นสิเขามาได้ยังไงสงสัยโชคชะตานำพา
      (ชะตาหรือไรท์กันแน่//รีดเดอร์)
      #83-1
  9. #82 Miss-M (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:24
    เซเรฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    #82
    1
  10. #80 lythim (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:12
    เซเรฟ??
    #80
    1
    • #80-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 21)
      9 สิงหาคม 2560 / 20:32
      ปิ้งป่องงงงงงงงงง
      #80-1
  11. #78 pressure_lamp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 19:50
    ต่อนะคะคนที่เจอเนียเซเรฟใช่รึเปล่าว่ารออ่านตอนต่อไปเร็วๆนะ
    #78
    1
    • #78-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 21)
      9 สิงหาคม 2560 / 20:08
      ใช่ค่ะ!
      ปล.แต่งตอนต่อไปอยู่ค่ะ
      #78-1
  12. #77 Kuizumi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 19:34
    เซเรฟ? ว้ายๆๆๆๆๆตายเเล้วๆๆๆๆเจอคนหล่อออ อ้ายยๆ อั้ก--//โดนลากคอ
    บุคคลปริศนา//กลับไปนิยายตัวเองไป
    เรา// ค่าา?_?
    #77
    1
    • #77-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 21)
      9 สิงหาคม 2560 / 19:47
      ปิ้งป่อง! ถูกต้องแล้วคร่าาาาาา นางเอกเราเจอคนหล่อแล้ววววอิจนางมาก--แอ้ก!
      ซุยเซ็น//งั้นหล่อนก็มาอยู่แทนฉันเลยมั้ยยัยไรท์?
      ไรท์ // แหะๆ ไม่ดีกว่าจ๊ะ
      #77-1