Fic Fairy tail Sleep on it [Zeref x OC]

ตอนที่ 12 : ::โชคชะตาบทที่ 8:: ที่นี่คือบ้านของฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 231 ครั้ง
    1 ส.ค. 60

::โชคชะตาบทที่ 8:: ที่นี่คือบ้านของฉัน

 

ไรท์ – ก่อนจะเริ่มบทนำขอถามบางอย่างที่ไรท์คาใจหน่อยนะเจ๊ซุย...

 

ซุยเซ็น – เรียกใครว่าเจ๊ยะยัยไรท์?

 

ไรท์ – ไรท์คิดว่า Fairy Tail ก็เขียนเป็นภาษาอังกฤษนะทำไมเจ๊อ่านไม่ออกอ่ะคะ?

 

ซุยเซ็น – ภาษาอังกฤษ ภาษาอะไรล่ะนั่น?

 

ไรท์ – ภาษาสากลไงจ๊ะ

 

ซุยเซ็น – หล่อนมึนหรือเบลองั้นเหรอยะ?! ภาษาสากลคือภาษาจิวต่างหาก!!

 

ไรท์ – จะ...จิว? (เอ๋อสนิท)

 

**มายูมิ – ภาษาที่ใช้แต่ละมิติจะไม่เหมือนกันนะคะ แม้บางครั้งในมิตินั้นอาจจะมีลักษณะเหมือนมิติของไรท์แต่คนละมิติกันนะคะ ภาษาทางการระดับมิติคือภาษาฮอราเทียสนะคะ**

 

กลับเข้าเรื่องดีกว่า

 

“...อือ...ปะป๋า มะม๊า...” ร่างของเด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียงในห้องพยาบาลครางออกมาก่อนที่จะขยับตัวคดตัวงอเหมือนกอดตนเองเอาไว้ “อย่า...ทิ้งซุยเซ็นไป”

 

“...” โดยที่เธออาจจะยังไม่รู้ตัวว่าภายในห้องนั้นยังมีคนอยู่อีก 2 คนที่มองเด็กสาวหลังจากคุยเสร็จแล้ว ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเด็กสาวก่อนที่จะเอามือลูบหัวซุยเซ็นเบาๆ โดยผู้เป็นปู่แอบยิ้มเล็กน้อยพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม...

 

“อื้อ” ซุยเซ็นคว้าหมับเข้าที่มือใหญ่ของลัคซัสก่อนที่จะเอาหน้าซุกทำเอาชายหนุ่มเหวอและพยายามชักมือกลับ...แต่ก็ดึงยังไงก็ดึงไม่ออกเสียทีเขาจึงยอมแพ้และ...ย่อตัวลงรอจังหวะที่หล่อนผ่อนแรงค่อยกระชากกลับแต่...

 

“เจ้าอ่อนโยนขึ้นนะลัคซัส...ชอบเขาหรือยังไง?” มาคาลอฟหันมามองหลานตนเองแล้วต้องอึ้งเมื่อเห็นสายตาเบื่อหน่ายปะปนกับความเอ็นดู (อันแสนน้อยนิด) ที่มองใบหน้าของอดีตวิญญาณประจำแฟรี่เทล...

 

“ใครว่า” ลัคซัสตอบกลับก่อนจะชักมือออกแต่ไม่ทราบว่ามือแม่นางซุยเซ็นเป็นตีนตุ๊กแกหรือยังไงที่แกะหรือแงะยังไงก็ไม่ยอมปล่อยเสียที “ปล่อยได้แล้วยัยเปี๊ยก!

 

“...ปะป๋า...อย่าจากซุยเซ็นไป” น้ำเสียงหวานปนสะอื้นทำเอาชายหนุ่มสะอึก น้ำตาเม็ดเล็กๆเท่าไข่มุกที่ไหลออกมาจากดวงตาที่ปิดสนิททำเอาลัคซัสไปไม่เป็นพอหันไปหาปู่ก็เห็นเพียงรอยยิ้มแหย่ๆเท่านั้น...

 

“ทำเขาร้องไห้แล้วน่ะ” มาคาลอฟว่าออกมาลอยๆ

 

“อะ...” ชายหนุ่มพยายามจะปลอบแต่ปลอบไม่ออกก่อนที่ใบหน้าเหยๆที่ทำคิดอะไรไม่ออกนั้นเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าตื่นๆและตกใจปนโกรธเมื่อ...

 

“แหมๆ พึ่งเคยเห็นคนอย่างนายทำหน้าตาแบบนี้ครั้งแรกนะ” คนที่น่าจะหลับอยู่นอนยิ้มเผล่ให้เขา

 

“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยเปี๊ยก!” ลัคซัสสะบัดมืออกจากมือเล็กๆของเด็กสาวก่อนที่จะดีดหน้าผากมนอย่างแรงแล้วเดินออกไปโดยซุยเซ็นที่เอามือกุมหน้าผากอยู่นั้นป้องปากตะโกนกลับเช่นกัน...

 

“แล้วอย่าลืมกลับมาเอาคืนล่ะ!” เธอว่าออกมาก่อนที่จะหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียวเมื่อได้โอกาสเอาคืนอีกฝ่ายถึงจะไม่หนำใจ (สะใจ) แต่ก็ไม่เลวเหมือนกันที่ทำให้คนที่ทำหน้านิ่ง + โหดอยู่ทุกวันหลุดทำหน้าอื่นออกมาได้บ้าง

 

“พวกเจ้าเป็นแฟนกันงั้นเรอะ?” มาคาลอฟถามออกมาอย่างตกใจกับท่าทางเมื่อครู่ของทั้ง 2 คน

 

“จะบ้าเรอะลุง!” และก็อย่างที่รู้ๆกันซุยเซ็นหันมาแย้งกลับทันทีก่อนที่เธอจะค่อยๆลุกขึ้นยืนเหมือนจะเดินออกไปแล้ว...

 

“เจ้า...จำทุกอย่างได้แล้งงั้นเหรอ?” มาคาลอฟถามออกมา

 

“...” เด็กสาวเงียบเอาตามจริงเธอไม่ได้ลืมอะไรหรอกเพียงแต่จะให้บอกไปว่า “พอดีฉันตายไปแล้วโดนพระเจ้าส่งข้ามมิติมาค่ะ” เหรอ? โดนหาว่าคนบ้าพอดี แบบนั้นแล้วเด็กสาวเลยยิ้มเล็กน้อยแล้วตอบเลี่ยงออกไป “มั้งคะ...”

 

“แล้วน้องชายเจ้าเล่า? อยู่ที่ไหน?” เด็กสาวเลิกคิ้วสูงอย่างแปลกใจที่อีกฝ่ายรู้ “ก็เจ้าละเมอออกมาตอนข้าคุยกับลัคซัสน่ะสิ...ทำให้ทั้งข้าและเขารู้หลายๆเรื่องเลยล่ะ...”

 

บรึ้ม!

 

ใบหน้างามนั้นขึ้นสีแดงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะระเบิดตู้ม! ทันทีเมื่อไม่ได้มีแค่ลัคซัสเท่านั้นที่ปล่อยไก่ต่อหน้าเธอและมาคาลอฟแต่มีซุยเซ็นด้วยที่ปล่อยไก่ต่อหน้าทั้ง 2 คนนี้ เธอพยายามควบคุมเสียงให้สั่น “มะ...มะๆ...มะ...ไม่ทราบค่ะ!

 

แล้ววิ่งพรวดออกจากห้องไปทันทีทิ้งให้ชายชรายิ้มมุมปากออกมาเล็กๆ “หนุ่มสาวเนี่ยดีจังนะ”

 

ตึกๆ

 

“กรี๊ด! นี่ฉันปล่อยไก่อะไรไปบ้างเนี่ย?!” ซุยเซ็นวิ่งอกมาพลางบ่นกับตนเองถ้ามีแค่มาสเตอร์เธอก็ไม่กังวลใจขนาดนี้แต่นี่...มีเจ้าบ้านั่น! เจ้าบ้าสายฟ้า! มีลัคซัสอยู่ด้วยอีก 1 คนนะ! “แถมยังไม่ไอ้บ้านะ...แว้ก!!

 

โครมๆๆ!!

 

“ไงซุยเซ็นตื่นแล้วเรอะ?!” นัสสึทักทายเด็กสาวที่เอาแต่ก่นด่าลัคซัสจนก้าวพลาดกลิ้งตกบันไดลงมานอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้น...

 

“ใช่เวลามาถามเรื่องนั้นมั้ยเนี่ยนัสสึ!” ซุยเซ็นลุกขึ้นมาแว้กใส่ก่อนที่จะเอามือจับหลังของตนเองเมื่อได้ยินเสียงดัง กร๊อบ! “อูย...หลังยอกแล้ว...หะ...นะ...นี่ฉันแก่แล้วเรอะ!

 

“เอ่อ...ฉันคิดไปเองหรือเปล่าว่าซุยเซ็นจังบ้ากว่าเดิม” ลูซี่พึมพำออกมาเพราะตอนแรกที่เจอเด็กสาวมีคำต่อท้ายด้วย “ค่ะ” ทุกคำแต่ตอนนี้นอกจากไม่มีคำลงท้ายแถมด้วยอาการรั่วและบ้ากว่าเดิมมาก...เช่นตอนนี้...

 

“ไม่หรอก...ซุยเซ็นก็เป็นแบบนั้นมาตั้งนานแล้วไอ๊” แฮปปี้ว่าออกมา

 

“ฉันว่าให้เธอเป็นแบบนั้นมันก็ดีออก” เกรย์ว่าออกมาพร้อมรอยยิ้ม “ร่าเริงดีไม่ใช่หรือไง?”

 

“พูดแบบนี้ชอบเขาหรือไงเกรย์?” นัสสึแซวแต่ยังไม่ทันที่เกรย์จะสวนกลับ

 

“ว่าไงนะคะท่านเกรย์ชอบยัยเด็กจอแบนคนนั้นงั้นเหรอคะ?!” จูเบียถามออกมาทันทีด้วยความหึงหวง

 

“ว่าใครจอแบนกันยะ!” ซุยเซ็นแหกปากตะโกนออกมาก่อนจะสำลักน้ำลายของตนเองก่อนที่ทั้งจูเบียและซุยเซ็นจะจ้องตากันก่อเกิดประกายสายฟ้าดังเปรี๊ยะๆ 1 จ้องด้วยแววอาฆาตเมื่อถูกหาว่าจอแบน (ซุยเซ็น) อีก 1 จ้องด้วยแววตาหึงหวงเกรย์ (จูเบีย) ก่อนที่ซุยเซ็นจะทำหน้าเอ๋อ...ชี้ไปทางจูเบีย “ว่าแต่...หล่อนไปเป็นใคร”

 

โครม!!

 

ทุกคนถึงกับหน้าทิ่มนับถือซุยเซ็นจริงๆที่กัดกับคนอื่นแบบไม่รู้ชื่อเนี่ย...โดยที่ชั้น 2 มีมาสเตอร์ที่เดินออกมาดูทุกคนที่บ้างกำลังเตรียมงาน บ้างกำลังพักผ่อนคุยเสียงดังเจี้ยวจ้าว...ก่อนชายชราจะยิ้มเล็กๆมองไปยังเด็กสาวที่อยู่ในชุดกระโปรงยาววีขาวมีระบายที่ชายเล็กน้อย “...ท่าทางแฟรี่เทลจะได้ตัวป่วนเพิ่มมาอีกคนแล้วสิ”

 

ณ งานแฟนตาเซีย

 

ก่อนเวลาเริ่มงานเล็กน้อย

 

“เห? ซุยจังไม่ร่วมงานงั้นเหรอ?” เลวี่ถามออกมาเมื่อเห็นเด็กสาวยืนช่วยคนอื่นๆแต่งหน้าทำผมอยู่ ก่อนที่เธอจะยกชุดแบบเดียวกับเธอขึ้นมา “ยังมีชุดเหลืออยู่นะ” พร้อมทำสายตาอ้อนๆ

 

“เอ่อ...ไม่ดีกว่าค่ะ...” ซุยเซ็นตอบปฏิเสธออกมาแล้วถอยหนีก่อนที่เธอจะหันหลังวิ่งจ้ำออกจากห้องนั้นทันที

 

“ซุยจัง! ซุยจังไม่ชอบชุดสีชมพูงั้นเหรอเนี่ย? ทั้งๆที่คิดว่าซุยจังเหมาะกับมันแท้ๆ” เลวี่มองชุดที่เธอถืออยู่อย่างไม่เข้าใจโดยมีลูซี่หัวเราะแหะๆอยู่ข้างๆ แหงล่ะเป็นเธอๆก็ไม่ยอมใส่หรอก...ชุดนี้น่ะมัน...หวิวจะตายไป (ชุดทุกวันนี้ไม่หวิวเลยเหรอจ๊ะลูซี่//ไรท์)

 

ทางด้านซุยเซ็นที่วิ่งออกมา

 

“เฮ้อ...” ซุยเซ็นถอนหายใจออกมา

 

“เจ้าไม่ร่วมงานนี้งั้นเหรอ?” มาคาลอฟถามออกมาตอนนี้ในห้องโถงแทบจะร้างเพราะทุกคนเตรียมตัวอยู่ด้านหลังไม่ก็ด้านนอกกิลด์หลังจากซักซ้อมสิ่งสำคัญแล้ว...

 

“ไม่หรอกค่ะ...รู้สึกยังไม่ชินกับร่างกายเท่าไหร่” เธอว่าออกมาตามความจริงตอนนี้เธอควบคุมร่างกายไม่ค่อยได้ (คุมแรงน่ะ) ขืนลงไปร่วมแฟนตาเซียในสภาพแบบนี้บอกเลยว่ามีเละ...เธอน่ะนะ...

 

“เริ่มชินกับแฟรี่เทลแล้วสินะ” มาคาลอฟถามออกมาซึ่งเด็กสาวยกยิ้มเล็กๆ

 

“อย่างน้อยฉันก็รู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่บ้านน่ะค่ะ” เธอว่าออกมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ เธอรู้สึกแบบนั้นจริงๆ รู้สึกมานานแล้วด้วยแต่ว่า...เมื่อก่อนไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่นัก...แต่ตอนนี้เริ่มมันใจแล้ว “บางทีฉันคิดว่าฉันชอบกิลด์ที่มีแต่คนบ้าๆนี้น่ะค่ะ”

 

“งั้นเรอะ?” มาคาลอฟว่าออกมาก่อนที่จะหัวเราะร่า “รวมเจ้าด้วยสินะ”

 

“อาจจะ” ซุยเซ็นว่าออกมาด้วยน้ำเสียงบูดๆทันที เธอรู้นะว่าตัวเองทั้งบ้าทั้งรั่วแต่แก้ยังไงก็แก้ไม่หายอ่ะนะ...

 

“อย่าก่อเรื่องมากเหมือนไอ้เจ้านัสสึแล้วกัน...ไม่งั้นมาสเตอร์อยู่ข้าจะลำบาก” มาสเตอร์ว่าออกมาซึ่งซุยเซ็นพยักหน้าเล็กน้อย “อย่างน้อย...การขาดตัวป่วนไปสักคนก็ทำให้กิลด์เงียบเหงาเหมือนกันนะ”

 

“มั้งคะ...” ซุยเซ็นว่าออกมาก่อนที่เธอจะเดินออกไป “งั้นฉันขอออกไปเดินดูงานก่อนนะคะ”

 

“อืม...ไปเถอะ” มาคาลอฟอนุญาต

 

ณ ขบวนของแฟรี่เทล

 

“อลังการจริงๆ...แต่รู้สึกเหมือนขบวนพาเรดที่สวนสนุกแฮะ” เด็กสาวว่าออกมาอย่างชื่นชมดวงตาสีดำสนิทนั้นเป็นประกายก่อนที่จะทื่อลงเมื่อภาพพาเรดในสวนสนุกซ้อนทับกับภาพตรงหน้า...ก่อนที่เด็กสาวจะเหลือบเห็นใครบางคนที่หางตา

 

ตึกๆ

 

“ลัคซัส” เธอเรียกชายหนุ่มทำให้เขาหยุดเดิน

 

“มีอะไร” ลัคซัสถามออกมาโดยที่ไม่หันมองเธอเลยแม้แต่น้อย...

 

“มีอะไรจะให้” ซุยเซ็นว่าออกมาทำให้ชายหนุ่มหันมามองเธอเล็กน้อยก่อนที่จะเบิกตาเล็กๆเมื่อเด็กสาวชูนิ้วชี้และนิ้วโป้งขึ้นฟ้า ก่อนที่ใบหน้าเธอจะขึ้นสีเด็กๆเมื่อลัคซัสไม่ยอมมองสิ่งที่เธออยากจะให้ดู “มองขึ้นไปสิยะ!

 

เขามองขึ้นไปก็พบเปลวไปสีฟ้าที่ร้อยเรียงเป็นตัวอักษรคำว่า

 

“ไปดีมาดีล่ะ รักษาตัวด้วย”

 

“หึ...” ลัคซัสเค้นหัวเราะออกมาก่อนที่จะเริ่มเดินอีกครั้ง...

 

“ยะ...ยังไม่จบสักหน่อย!” ซุยเซ็นวิ่งมาดักหน้าเขาทำให้ชายหนุ่มหยุด ใบหน้าเรียวเลิกลั่กถงเถียงกับตัวเองว่าจะพูดดีมั้ยก่อนที่เธอจะตัดสินใจ “ระ...เรื่องที่ฝากเอาไว้...ยะ...อย่าลืมมาเอาคืนด้วยล่ะ! ละ...แล้วก็พะ...พอแฟรี่เทลไม่มีนาย...มะ...มันกะ...ก็ไม่ใช่ฟะ...แฟรี่เทลหรอกนะ!

 

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรโดยที่ซุยเซ็นกำลังหน้าแดงเถือกพร้อมก่นด่าตัวเองว่าพูดอะไรน้ำเน่าออกไป

 

“ยัยบ้าซุยเซ็น...เธอพูดอะไรออกไปเนี่ย? อร้าย...อยากมุดดินหนีวุ้ย!” เธอเอามือกุมหน้าของตนเองก่อนที่จะขยับมือขยี้ผมของตนจนยุ่งเหยิงนิ้วเรียวจิกเข้าที่เส้นผมอย่างเขินอาย...

 

ตึก...ตึก...ตึก...ปุป...

 

“เออ...จะมาคืนทั้งต้นทั้งดอกแน่ยัยเปี๊ยก” เด็กสาวได้ยินเสียงเดินเธอหลับตาปี๋ทันทีกลัวว่าจะโดนด่าว่าพูดอะไรเลอะเทอะแต่สิ่งที่ไม่คิดว่าเขาจะทำก็คือช่วงที่ลัคซัสเดินผ่านเธอไปเขาพูดออกมาพร้อมเอามือขยี้หัวเธอเบาๆ “ดังนั้น...รอด้วยล่ะ” ชายหนุ่มชูสัญลักษณ์ที่เขาคิดขึ้นมาให้เด็กสาวที่หันมองตาม

 

“...แน่นอนสิ! ฉันรอยำนายอยู่ที่กิลด์แน่นอนแล้วก็ชื่อซุยเซ็นต่างหากไอ้บ้าสายฟ้า!” ซุยเซ็นชะงักก่อนที่สาวเจ้าจะหันไปโวยวายดังแว้กๆใส่ชายหนุ่มก่อนที่จะชูสัญลักษณ์ขึ้นอีกครั้งพร้อมดอกไม้ไฟสีฟ้า... “รีบกลับมาให้ฉันคิดหนี้เก่านายด้วย...”

 

ผู้คนที่ดูพาเรดของแฟรี่เทลมองขึ้นบนท้องฟ้าที่มีดอกไม้ไฟสีฟ้าสวยที่ถูกจุดขึ้น (?) บนฟ้ากระจายตัวออกเป็นสัญลักษณ์ของกิลด์แฟรี่เทล เฉกเช่นคนอื่นๆ (ที่ส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของซุยเซ็น)

 

“ใช้ได้นิ” นัสสึว่าออกมาก่อนที่เขาจะทำหน้าสงสัย


“ว่าแต่...ไฟนั่นอร่อยหรือเปล่านะ”

 

[01/08/2560]

 

จบโมเม้นที่ไรท์อยากแต่ง!!! ฮือ...รู้อะไรมั้ยรีดเดอร์? ไรท์มีความฝันสุดเรียบง่ายแต่ทำไม่ได้สักทีคือไรท์อยากแต่งนิยายให้ได้ถึง 40 ตอน! (4000+ หน้า) ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะทำให้ไรท์ได้สำเร็จหรือไม่แต่!

 

ไรท์มีกำลังใจอัพต่อจนถึงตอนที่ *-ติ้ดๆๆๆๆ-* แน่ๆหลังจากที่ปักธงลัคซัสจบไรท์ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะปักธงใครต่อดี นัสสึหรือเกรย์ดีหว่า?

 

ติดตามตอนต่อไปอ๊ะ...จริงด้วยของแถมที่ไม่ได้แถมมานานอย่างทุกที

 

เด็กสาวนั่งลงบนโต๊ะตัว 1 ในกิลด์แฟรี่เทลด้วยความเหนื่อย...จากการเดินเที่ยวเล่นเกือบ 2 ชั่วโมง ก่อนที่จะมีพวกนัสสึเดินเข้ามานั่งด้วย...

 

“สุดยอดเลยนะซุยเซ็นไฟสีฟ้าเนี่ย...ว่าแต่กินได้มั้ย?” นัสสึเริ่มเข้าเรื่องทันที

 

“ไม่ให้ย่ะ” เด็กสาวแยกเขี้ยวใส่

 

“เอ่อ...ซุยเซ็นเท้าเธอไปเหยีบอะไรมา?” เอลซ่าถามออกมาเมื่อเห็นเท้าเปลือยเปล่าของเด็กสาวที่มีเลือกโชก... “อย่าบอกนะว่าเธอเดินเท้าเปล่าไปทั่วเมืองน่ะ”

 

“อ๊ะ...โอ้ยๆ เจ็บๆ...เหยีบอะไรมาเนี่ย?” ไม่รู้ว่าหล่อนความรู้สึกช้าหรือยังไงทันทีที่เอลซ่าทักความเจ็บก็แล่นขึ้นสมองทันทีทำเอาพวกนัสสึทำหน้าเอือม...ซะที่ไหน? “ล้อเล่นน่ามันชาจนไม่รู้เรื่องต่างหาก”

 

เกินความรู้สึกเจ็บไปแล้วเจ๊!


ชุดที่ซุยเซ็นใส่ตอนนี้ประมาณ (อิมเมจแมรี่ในโนเวลเด็กสาวผู้ตายในความฝันนะคะ) นี้นะ (นางไม่ใส่รองเท้าด้วย)




(รูปนี้ไรท์วาด (ชุ่ยๆ) ให้ตามที่เพื่อนสนิท (บังคับ) ขอร้องให้วาดหลังจากเล่นเกมนั้นจบบอกได้เลยว่าตอนจบพิเศษทำให้ไรท์อุทานออกมาเลยว่า... "อิแมรี่!!!" กว่าจะเก็บครบทุก End มันเหนื่อยนะ!)

***ยังไม่แก้คำผิดนะคะวันอาทิตย์ค่อยมาแก้***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 231 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

544 ความคิดเห็น

  1. #531 kaneki-kin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 19:24
    วาดสวยกว่าชั้นได้ไงยะไรท์
    #531
    0
  2. #520 JNM84. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 17:32
    รูปคือนึกถึงรุ่นที่ 1
    #520
    0
  3. #472 Kuhako (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:09
    เกือบละ..เกือบจะดีละ ถ้าไม่มีประโยคสุดท้ายของนัตสึอะนะ....
    #472
    0
  4. #438 ซาอิโกะ โมโมะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 10:39
    อะไรจะวาดสวยปานนั้น

    (อิจฉาโครตT_T)
    #438
    0
  5. #395 ตัวข้าผู้ไร้มิตรสหาย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 12:30
    ฮือออ ถ้าชื่อเรื่องไม่มีชื่อเซเรฟ เราจะอวยลัคซัสแล้วนะเนี่ย แต่ให้เป็นคุณพี่ชายไปก็ดีเหมือนกันนาาา~
    #395
    0
  6. #371 SasiprapaSutaram (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 11:38
    ไรท์วาดสวยเกินไปเเล้ว
    #371
    0
  7. #79 Reive (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 19:55
    ขอให้นัตสึกินไฟซุยเซ็นไม่ได้!!?
    #79
    1
    • #79-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 12)
      9 สิงหาคม 2560 / 20:08
      เสร็จเขาไปแล้วค่ะ กินไปแล้วค้ะ---
      #79-1
  8. #39 kianamel23 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 21:43
    รอออ สนุกมากค่ะะ
    #39
    0
  9. #37 MintChayaTasuwan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 19:35
    ไรท์วาดรูปสวยมากค่ะ*^*
    เนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะแล้วก็นางเอกนี่บ้าหรือรั่วคะ---------//โดนซุยเซ็นลากไปเก้บ
    #37
    1
    • #37-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 12)
      2 สิงหาคม 2560 / 20:09
      ขอบคุณค่า
      เจ๊ซุยนางทั้งบ้าทั้งรั่วค่ะ 555 (โดนเจ๊ซุยฟรีคิสใส่อีกรอบ)
      #37-1
  10. #36 lythim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 09:25
    รูปสวยๆๆๆๆๆๆ
    #36
    0
  11. #35 0965149501fiv (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 23:50
    ไม่มีคำพุดอะไรจะพุดกะนัตสึ
    #35
    1
  12. #34 สาวน้อยซื่อบื้อ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 23:12
    เห็นแก่กินชะมัดนะนัทสึ5555
    #34
    1
    • #34-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 12)
      2 สิงหาคม 2560 / 17:27
      นัสสึเขาแค่สงสัย (+อยากลองชิม) ค่ะ
      สงสัยเห็นไฟนั่นมันน่าอร่อยมั้งคะ (หรือ(ว่าที่)พระเอกเราหิว?) 5555
      #34-1
  13. #33 SY.sasiwimon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 21:44
    นัตสึอย่าเอาแต่จ้องจะกินไฟต้องกินซุย--///โดนตะกระเด็นแล้วโดนปล่อยพลังเวทย์ใส่แบบไม่มีลิมิต
    #33
    1
    • #33-1 Futari Mayu / Futawarashi Takuto(จากตอนที่ 12)
      2 สิงหาคม 2560 / 17:24
      นั่นล่ะค่ะ! ตอนเขียนตอนนี้จบไรท์ก็คิดคำพูดของนัสสึในอนาคตที่อยากจะให้มี (แต่ไม่รู้ว่าจะมีเปล่า) ว่า!...
      "ถ้าไฟนั่นอร่อยขนาดนั้นแล้วเจ้าของไฟล่ะจะอร่อยขนาดไหน?" >///< อะเฮือก! ไรท์ตายอย่างสงบค่ะ! (โดนเจ๊ซุยฟรีคิสใส่)
      #33-1
  14. #32 Como (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 21:20
    ค่างง่ะ
    #32
    0