(ชุดโจรสลัด) สืบสิเน่หา by ธีธาฬา นนทนันท์

ตอนที่ 6 : ตอน 3.1 เริ่มเข้มข้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 พ.ค. 56

 

                วันเวลาที่รอคอยนานแสนนานก็มาถึง เมื่อโทมัส เจมส์ เห็นอะไรบางอย่างพร้อมๆ กับสัมผัสแปลกๆ จากการมองออกไปด้านนอกคฤหาสน์ในทิศทางเดียวกับที่ตั้งคฤหาสน์ของศัตรู มันทำให้เขารู้สึกว่า เวลาแห่งชัยชนะกำลังมาถึง แม้ว่าไม่ทราบข่าวใดๆ ทางสื่อว่า ลูกสาวของหัวหน้าโจรสลัด

นาฬิกาทรายหงาย คว่ำ สลับกันเป็นหลายล้านครั้ง

ใจคับแค้นดังปรปักษ์ สุมใจใคร่ครวญมา

ได้เพลา ชำระความ กับองค์กรสองดาว เสียที...

มือเล็กของเด็กชายวัยห้าขวบกำแน่นข้างลำตัว ก่อนที่จะเดินไปยังห้องฝั่งตรงข้าม เพื่อเข้าไปรายงานให้คนเป็นพ่อรับทราบ

ก๊อก!

ว่าอย่างไรลูก มีอะไรหรือเปล่า

คุณพ่อพร้อมหรือยังครับ พร้อมที่จะออกรบหรือยังเอ่ยถามและยิ้มให้กับคนเป็นพ่อ แอนดียิ้มและนั่งยองๆ มองใบหน้าเล็กๆ ของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างห่วงใย

คุยอะไรกันสองพ่อลูก ให้แม่ฟังได้ไหม

เด็กชายวัยห้าขวบเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจที่เห็น เบล เบรานี ผู้เป็นแม่อยู่ในห้องส่วนตัว

แม่ แม่อยู่ในนั้นด้วยหรือครับเอ่ยอย่างตกใจ ด้วยสีหน้ากับแววตาที่ไม่เชื่อว่าผู้เป็นแม่จะรู้เรื่องราวทั้งหมด หันไปสบตาคนเป็นพ่ออย่างหวาดกลัว แต่กลับได้รับรอยยิ้มอย่างสดใสมาแทน

ไม่เป็นอะไรหรอก ไม่ต้องตกใจไป แม่รู้เรื่องหมดแล้วว่าพ่อจะทำอะไรกับลูก พ่อพร้อมแล้ว อาวุธก็พร้อม พร้อมจริงๆยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะมองไปที่หญิงสาวที่อยู่ข้างกาย

หรอครับ ผมตกใจหมดเลยงับ ถ้าพ่อพร้อม เราสองคนจะออกไปรบกันเลยทันที เอาให้พวกมันไม่ทันตั้งตัวใจร้อนเหมือนโดนน้ำมันราดแล้วจุดไฟเผาให้ร้อน ไฟดวงนี้มันสุมอยู่ในอก เก็บสะสมมานาน พอจะปล่อยออกมา ก็พร้อมที่จะเผาให้มอดไหม้

ใจร้อนจังเลยนะลูกชายของแม่คนนี้

ครับแม่ สองเดือนที่ผ่านมา เหมือนไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากเตรียมตัวเองให้พร้อม เตรียมใจให้เหี้ยมและกำลังวังชาที่สมบูรณ์ ตอนนี้ลูกพร้อมแล้ว พร้อมที่จะจัดการคนที่ทำให้พวกเราเป็นแบบนี้

อาจจะเป็นผลที่โทมัส แอนดี เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้เด็กน้อยฟังตั้งแต่เด็กๆ ค่อยๆ ซึมซับความโกรธแค้นของคนเป็นพ่อ ซึมซับความเจ็บปวดภายในใจ ขนาดก้อนหินยังกร่อนเมื่อโดนน้ำหยดหลายครั้ง แล้วทำไม จิตใจของเจมส์ จะไม่ได้รับความรู้สึกที่คนเป็นพ่อเล่าให้ฟังแทบทุกวัน

หรือนี่ อาจเป็นวิธีการเลี้ยงดูลูกที่ผิดของแอนดีก็ได้ จึงส่งผลให้เขาเห็นลูกชายของตัวเองใจร้อนเกินไป

พรุ่งนี้ก็ยังทันนะลูก

ไม่ครับ ลูกไม่รอแล้ว ขืนให้โอกาสและรอพวกมัน บางทีอาจสายเกินไปแววตาดูมุ่งมั่นเต็มร้อยส่งตรงไปยังคนเป็นพ่อจนต้องย้อนกลับมาดูตัวเองเมื่อครั้งวัยเยาว์

สงสัยจะห้ามลูกไม่ได้แล้วละคุณ เราสองคนต้องยอมรับกรรมที่ได้ทำไว้กับแกเมื่อห้าปีก่อนเบล เบลานีพยักหน้าและวางฝ่ามือลงบนบ่าของสามี พยักหน้าและถอนหายใจออกยาวๆ อีกครั้งเหมือนต้องยอมวางกับสิ่งที่จะขัดขวางความคิดของบุตรชาย แล้วก็คงปล่อยให้เป็นไปตามกรรมกับโชคชะตาที่ขีดเส้นมา

ก็คงจะจริง พี่ว่าเราสองคนไปเตรียมตัวออกเรือดีกว่า

น้องไม่ไปได้ไหมคะ

ไปก็ได้ พี่ไม่อยากให้เราอยู่ที่นี่คนเดียว หากพวกมันรู้ว่ายังมีคนอยู่ที่นี่ พวกมันอาจะจะวางแผนบุกทางบกก็ได้ แล้วน้องจะเป็นอันตราย อยู่ในเรือสำราญของเรานี่ละ ชั้นสาม ห้องของพี่และลูก ยังไงก็ปลอดภัย เรือสำราญที่ไม่มีวันจม และอาวุธทันสมัยเหลือเกิน

ค่ะ น้องทราบดีว่าอาวุธของพวกเราเจ๋งจริงยิ้มก่อนที่จะนำมือไปวางไว้บนบ่าของลูกชายสุดที่รัก ยิ้มให้เผื่อว่าจะช่วยให้อารมณ์ร้อนของลูกชายเบาลง

ไปแต่งตัวกันครับลูก

ผมขอแต่งตัวพร้อมกับพ่อได้ไหมครับแม่เอ่ยขอไปแต่งตัวกับพ่อ

ได้สิ ยังไงก็ต้องแต่งตัวห้องนี้อยู่ดี จริงไหม ไปครับแม้ว่าจะพยายามพูดให้ดูเด็กลงหรือให้สมกับวัยของลูกชาย แต่ดูเหมือนว่าจะได้ผลเพียงเล็กน้อย เพราะเห็นแววตาอันมุ่งมั่น ยิ่งดูไม่เหมือนเด็กเข้าไปใหญ่

                โทมัส แอนดีและเจมส์ แต่งตัวในชุดสูทสีดำผูกไทด์ดำ มีตราสัญลักษณ์นกอนิทรีย์กลัดอยู่ที่เสื้อตัวนอกมุมขวาบน ตราสัญลักษณ์ทำจากโลหะชั้นดีสีเงินงดงาม พอกลัดอยู่บนเสื้อ มันทำให้คนสวมใส่ดูดีมีสง่าราศีเหลือเกิน

ยังไม่ทันจะลงเดินไปข้างล่าง ก็พบว่ามีเสียงดังของคนในบ้าน คนใช้หลายเชื้อชาติกำลังพูดอะไรอยู่กันกึกก้อง พร้อมกับมีเสียงเด็กทารกแหลมร้องดังกลางบ้าน

โทมัส แอนดีกับเจมส์สบตากันอย่างสงสัย ก่อนที่จะสำรวจเครื่องแต่งกายกันอีกครั้ง แล้วเปิดประตูเดินออกจากห้องไปโดไม่สนใจเบล เบลานีสักนิดเดียว

ชายหนุ่มกับเด็กหนุ่มกำลังรีบเร่งฝ่าเท้าเพื่อเดินตรงไปยังลิฟต์เคลื่อนที่อันทันสมัยที่สุด แค่ยืนรออยู่ด้านหน้าลิฟต์ ปล่อยให้แสงสีเขียวพุ่งออกมาจากด้านหน้า พาให้สองคนพ่อลูกเข้าไปด้านใน จนในที่สุด ปรากฏอยู่ตรงหน้าลิฟต์ชั้นล่าในวินาทีเดียว...เป็นเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยเกินจริง ที่ผลิตได้เองจากสมองของโทมัส แอนดี

มีอะไรกัน เสียงเอะอะโวยวาย ไม่รู้หรือยังไงว่าพวกเราจะออกเรือไปตีพวกมันแอนดีตะคอกและเอ่ยถามทุกคนที่กำลังโวยวายและดูท่าทางเหมือนตื่นเต้นกับการเห็นอะไรบางอย่าง

เสียงดังแบบนี้จะได้ยินไหม เงียบก่อน เราอยากฟังว่ามันเป็นเสียงอะไรแอนดีออกคำสั่งทันทีจนทำให้เสียงทั้งหมดเงียบลงทันที เหลือไว้แค่เพียงเสียงของเด็กทารกใสๆ ร้องไห้เหมือนไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน

ภาพแรกที่แอนดีกับลูกชายวัยห้าขวบเห็นคือเนื้อตัวสกปรก มอมแมม และมีเสื้อผ้าบนเรือนร่างเพียงชุดเดียว คือปกปิดท่อนล่างไว้ แม้ว่าจะปิดไว้ แต่ก็ไม่มิดชิดเพราะมีรูขาดใหญ่โต

...นี่มันอะไรกัน ทำไมถึงยังมีคนใจร้ายเช่นนี้อยู่ ทำไมกัน...

พ่อ นี่เด็กที่ไหน แล้วพวกน้าๆ ไปเก็บเด็กทารกนี่มาจากไหนเด็กชายวัยห้าขวบเอ่ยถามอย่างสงสัย แววตาจ้องมองคนรับใช้ชายหนุ่มหลายคน แต่ให้เกียรติด้วยการเรียกน้า เพียงแค่นั้น

พวกเราพบเด็กทารกนี้บริเวณท่าแม่น้ำเทมส์ เห็นร้องอยู่ ไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหน จึงอุ้มมาขอคำปรึกษาจากท่านหัวหน้าครับเอ่ยพร้อมกับก้มหน้าลงไม่กล้าสบตา สองมืออุ้มเด็กทารก แต่ในใจคิดไปไกลว่าจะทำผิดกฎ

ไม่เป็นอะไร ส่งเด็กมาให้เรา เราอยากจะรู้ว่าใครเป็นคนใจร้ายได้ถึงเพียงนี้

พ่อครับ ผมอยากมีน้อง เอามาเลี้ยงก็ดีครับ ดูท่าทางเด็กคนนี้ไม่ค่อยแข็งแรง

ใช่ พ่อเห็นด้วย พ่อว่าเก็บไว้เลี้ยงก็แล้วกัน แล้วเจอเด็กทารกคนนี้ ไม่มีชื่อบอกอีก เราจะตั้งชื่อว่าอย่างไรดีลูกมองใบหน้าหมองคล้ำเพราะรอยเปรอะเปื้อน อีกทั้งดวงตาบ๊องแบ๊วเป็นประกาย มันทำให้คนที่เคยมีลูกอย่างแอนดี อดใจอ่อนไม่ได้

ใครหรือค่ะพี่ แล้วใครไปพบเด็กคนนี้มา น่ารักเชียว

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า สังคมที่คิดว่าเจริญไปมากแล้วอย่างประเทศในแถบยุโรป ก็ยังคงมีคนที่ทิ้งลูกข้างทางอยู่เหมือนกัน แต่คงน้อยกว่าสังคมไทย

เด็กทารกที่คนของเราไปพบเจอบริเวณท่าแม่น้ำเทมส์ ซึ่งโชคดีที่ไม่จมน้ำไปเสียก่อน พี่เห็นว่าเด็กคนนี้น่าสงสาร เลยรับเด็กคนนี้ไว้

ค่ะ น่าสงสารจริงๆ ไม่น่าจะมีการกระทำแบบนี้เลย มันดูไม่เหมาะสม หากตำรวจมาพบเจอจะทำเช่นไรถอนหายใจออกและมองหน้าของเด็กทารักคนนั้นอย่างเวทนา

ชีวิตเกิดมาก็ต้องพรากจากอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ เวทนาเหลือเกินจริงๆ...

พักเรื่องนี้เอาไว้ก่อนครับ เราต้องทำภารกิจต่อไป นำเด็กคนนี้ไปไว้ในเรือของเราก่อนก็ได้ครับลูกชายคนเดียวเอ่ยขัดจังหวะซึ้ง มองใบหน้าของคนเป็นแม่เหมือนรู้ว่าต้องการสื่ออะไร


แวะแนะนำ ติชมได้ครับ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #5 onenuengkha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 22:55
    หนุกๆๆๆ ..รอๆๆ ..เป็นกำลังใจให้คร้าาา ^^
    #5
    0
  2. #4 สินจัย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 06:59
    สุดยอดมากๆๆค่าาาาา ชอบ
    #4
    0