(ชุดโจรสลัด) สืบสิเน่หา by ธีธาฬา นนทนันท์

ตอนที่ 2 : บทนำ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 เม.ย. 56

มาอัพต่อแล้วนะครับ....ง




เรือทั้งสองลำเคลื่อนที่เข้าหากันและประจันหน้ากันแบบซึ่งๆ หน้า พร้อมควักอาวุธทุกชนิดและลูกดินทุกก้อนใส่เตรียมไว้ในปืนทุกกระบอก โจรสลัดคนอื่นๆ เตรียมพร้อมด้วยปืนและอาวุธต่างๆ มากมายที่สามารถขว้างไปฝั่งตรงกันข้ามแล้วทำให้ศัตรูได้รับบาดเจ็บ

                หัวหน้ากองโจรสลัดในชุดเต็มรูปแบบ ผ้าคลุมสีดำ พร้อมมีหนวดเครา บนหัวมีหมวกทรงสูงรูปตราสัญลักษณ์ของแต่ละองค์กร มีอีแปะสีดำปิดไว้หนึ่งตา จ้องมองเรือของฝั่งตรงข้ามอย่างมั่นใจว่าจะต้องชนะ

แม้ว่ายามนี้สภาพอากาศจะไม่เอื้ออำนวยต่อการรบ แต่ความมุ่งมั่นเหนือทุกสิ่ง มันทำให้ทั้งสองฝ่ายต้องดำเนินการต่อไป

ต่างฝ่ายต่างมองและคาดเดาว่าอีกฝ่ายต้องพ่ายแพ้และสามารถครอบครอบ อเล็กซาเบธ ราฟี่

การกระทำเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับการแลกซื้อของและไม่เห็นค่าในตัวของหญิงสาวผมทองคนนี้แม้แต่น้อย

หญิงสาวที่เป็นตัวเลือกเสียใจมากกับการกระทำของทั้งสองคนนี้ ร่างบอบบางในชุดกระโปรงสั้นสีขาวมีดอกทิวลิปสีฟ้าประดับทำให้ดูเด่นและสวยงาม แต่ถูกมัดแน่นยึดติดกับเสากลางแจ้งเหมือนกับเป็นตัวประกันคอยดูความย่อยยับของทั้งสองฝ่าย แม้ว่าจะพูดหรือจะหว่านล้อมอย่างไรก็คงไม่เกิดผล

...ทำไมต้องเกิดเหตุการณ์เช่นนี้นะ ไม่ใช่เพียงแค่เรา แต่ยังมีเรื่องบริษัทผลิตอาวุธอีก...

แต่เหมือนว่าจะสายเกินไปแล้ว ความคิดนี้คงไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่ลอยขึ้นมาในหัวแล้วดับไปเพราะความเป็นไปไม่ได้ และคงต้องปล่อยให้เป็นไปตามชะตากรรมของตัวเธอเองและสองหัวหน้าโจรสลัด

                ศึกสงครามในคราวนี้ แต่ละฝ่ายต้องงัดทุกวิถีทางที่จะออกมาสู้ ไม่ว่าจะเป็นการวางแผนจู่โจม ตั้งรับ การใช้โจรสลัดให้น้อยที่สุด แต่ให้ได้ผลที่สุด

เรือทั้งสองลำประจันหน้ากัน หากคราวนี้ฝ่ายไหนแพ้ นั้นอาจหมายถึงชีวิต หากไม่ถึงชีวิต ก็คงต้องสูญเสียทุกอย่าง อาวุธ ปริมาณโจรสลัด เรือ ธุรกิจ และหญิงสาวที่รักไปพร้อมกัน

ปั๊ง! ลูกปืนนัดแรกจู่โจมจากองค์กรอินทรีย์ไปที่ท้ายเรือของอีกฝั่งตรงข้าม เรืออีกฝั่งตรงข้ามเสียหายและเริ่มโครงเครงไปพอสมควร เมื่ออีกฝ่ายจู่โจมหนักมากขนาดนี้ มีหรือที่จะไม่โต้ตอบ

ปั๊ง! ฟิ่ว! นอกจากลูกปืนจากปลายกระบอกพุ่งหลาตรงกลางลำเรือ แต่ไม่สร้างความเสียหายมากนัก ยังมีดาบและมีดสารพัดแบบพุ่งตรงเข้ามาปิดชีวิตโจรสลัดฝั่งอินทรีย์ไปได้สองสามคน

 ควันสีดำพุ่งออกมาจากตัวเรือทั้งสองลำ ทำให้เกิดหมอกควันสีดำปกคลุมอากาศด้านบนจนแทบมองไม่เห็นอะไรชัดเจน

แต่การต่อสู้เหมือนจะดำเนินต่อไป มันเหมือนกับสงครามที่จะครอบครองความใหญ่

ดูเหมือนว่าสภาพเรือของฝ่ายองค์กรอินทรีย์จะพ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่ายหนึ่ง เมื่อโจรสลัดหลายนายที่ยืนบริเวณท้ายเรือต่างล้มจมลงในทะเล เสาที่อยู่ท้ายเรือล้มลงกลางมหาสมุทร อาวุธและอุปกรณ์ต่างๆ หายไปกับน้ำ จำนวนน้ำทะเลมหาศาลเข้ามาสู่ภายในเรือจนค่อยๆ จมลงเรื่อยๆ

โทมัส แอนดี โกรธเคืองที่ไม่สามารถเอาชนะได้ เขาพยายามหาที่เกาะแต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความโกรธเคือง

...จำเอาไว้ก่อนเถอะ แล้วสักวันจะกลับมาเอาคืนให้สาสม...

เรือค่อยๆ จมลงพร้อมกับโจรสลัดที่เหลือ ในช่วงที่ฝนตกลงอย่างหนักทันที แม้กระทั่งหัวหน้าโจรสลัดอย่างโทมัส แอนดี ก็เอาไว้ไม่อยู่ สิ่งที่เขาเห็นก่อนที่เขาจะต้องว่ายน้ำกลับเข้าฝั่งนั่นคือชัยชนะ เสียงหัวเราะ ความพ่ายแพ้ที่เห็นอยู่ตรงหน้าและความล้มจมของธุรกิจอีกเจ็ดปี มันทำให้น้ำตาของเขาไหลและเจ็บจนจุกอกอยู่ภายใน

...ฉันจะรอ รอวันที่จะกลับมาแก้แค้นพวกแกในภายหลัง รับรองว่าจะเอาคืนให้สาสมกับที่ทำไว้หลายร้อยเท่า...

นึกเช่นนั้นก่อนที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ เข้าเต็มปอด ดำน้ำลงไปและพยายามช่วยเหลือโจรสลัดคนอื่นๆ พยายามลากขึ้นฝั่งให้ได้มากที่สุด

คนที่ถูกมัดอยู่ริมทะเลร้องไห้อย่างเสียใจที่คนที่เธอรักอย่างโทมัส แอนดี ต้องพ่ายแพ้กับศึกในครั้งนี้ เธอจำเป็นและจำใจที่จะต้องไปอยู่กับคนที่ไม่ได้รัก แม้ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหน เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เพราะคุณค่าของตัวเธอ มันหมดไปตั้งแต่ผู้ชายสองคนต่อสู้กันเพื่อแย้งเป็นเจ้าของ ทำเหมือนไม่มีชีวิตและจิตใจ

ศึกครั้งนี้ เกิดเร็ว และไปเร็วเกินกว่าที่คาดไว้นัก แต่มันก็จบลงพร้อมกับความชนะสมใจอยากของเบร่า แอนดิสัน แม้ว่าเขาจะได้รับร่างกายของคนรักไป แต่คงใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะได้หัวใจของหญิงสาวผมทองคนนี้ไป ซึ่งมิใช่งานง่ายนักสำหรับเขาคนนี้เลย

ฝากติชมด้วยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น