Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 9 : Unexpected EP.8 - hug

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

TB
TB
 
©


 
EP.8







และแล้วเช้าวันแรกในการเป็นนักศึกษาอย่างเต็มตัวก็มาถึง วันแรก คาบเรียนแรก และนาทีแรกในการใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาทำเอาตื่นเต้นจนฉันนอนไม่หลับเลย ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงกันนะ การเรียนแบบที่มีแต่วิชาที่ฉันชอบ ไม่ต้องมาปวดหัวกับฟิสิกส์ เคมี ชีวะ อีกแล้ว^^

 

ตื่นเช้าจังนักศึกษาปี1”หมดอารมณ์ สุขจนล้นอยู่แท้ๆ เสียงนกเสียงกาแถวนี้ดังจนได้ ชิ ;(

 

ห้องนั่งเล่นในห้องพักแท้ๆ มีเสียงนกเสียงกาได้ยังไงกันนะ=.=”

 

เห้ยนกเข้าห้องเราหรอ ไหนอะอยู่ไหน เดี๋ยวพี่เรียกพี่รปภ.มาจับไป แต่แปลกนะ ก็ไม่เคยเปิดหน้าต่างทิ้ง จะมีได้ไง?”ยังจะมาซื่ออีก คนอะไรโดนด่ายังไม่รู้ตัว!

 

ฉันทำเป็นหูทวนลมแต่นั่งดูเครื่องแต่งกายชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ฉันกำลังคิดอยู่ว่ามันติดตรงไนในชุดนักศึกษาบ้าง ลืมถามยัยนิวเยียร์ไว้เลยอะ แย่แล้วT^T

 

หรือว่าเราโดนด่าวะเสียงความคิดของตาพี่ท็อปทำให้ฉันยักไหล่เป็นคำตอบก่อนที่เค้าจะนั่งลงที่โซฟาตัวข้างๆไม่ห่างจากฉัน

 

ด่าพี่หรอ

 

“…”

 

ด่าจริงๆด้วย ทำหน้าตาแบบนั้น โกรธพี่เรื่องเมื่อคืนใช่ปะ

 

“….ยังจะมาตอกย้ำอีก พูดแล้วมันน่าโมโห ถ้าฉันเจอยัยฟีย่านะจะฉะให้เข้าห้องเรียนไม่ถูกเลยคอยดู แต่งเรื่องเก่งขนาดนี้วิชาเขียนข่าว ประชาสัมพันธ์ หรืออะไรพวกนี้เธอคงได้Aไปนอนกอดแหงๆ

 

พี่รู้แล้วนะว่าเรื่องมันเป็นยังไง

 

“…ปริ้นต้องดีใจไหม!”ฉันตอบกลับไปส่งๆแต่ก็แอบดีใจนะที่เค้ายังรู้ตัวว่าทำผิด

 

สงสัยพี่จะฟังน้องฟีย่าผิด หรือน้องฟีย่าเค้าคงเข้าใจผิดเนอะถึงได้พูดแบบนั้นดีใจผิดคนจริงๆฉัน หน้าตาก็ดูฉลาดไม่น่าคิดไม่ได้เล้ยยย

 

“- -;”

 

มองพี่แบบนั้นหมายความว่าไง

 

จะไปไหนก็ไปไป คนกำลังยุ่ง

 

แล้วรู้หรอว่าติดตรงไหนบ้าง เห็นนั่งมองมานานสองนานถ้ารู้ฉันจะนั่งมองไหม ถามแปลกๆ

 

ปริ้นจัดการตัวเองได้ ไม่เหมือนใครบ้างคนหรอกมานั่งยุ่งเรื่องชาวบ้านไม่อาบน้ำ จัดการตัวเองก่อนเถอะ

 

มานี่พี่ติดให้ ติ่งติดด้านซ้าย…”

 

O.O พี่ท็อปหยิบติ่งในมือฉันไปแกะแล้วติดลงบนเสื้อฉันอย่างคล่องแคล่วแต่ในตอนนี้คือทำไมถึงได้ขยับตัวมาใกล้นักละ ฉะฉวยโอกาสฉันหรอ!!

 

ส่วนเข็มติดอกขวา อะเค้าส่งเข็มใส่มือฉันก่อนจะลุกเดินไปในห้องหน้าตาเฉยลย ดูเค้าสิ ดูเค้าทำ!!

 

เช้าอันเกือบสดใสของฉันจบลงที่การกินโจ๊กที่แม่บ้านของหอพักมาส่งพร้อมตารุ่นพี่ที่เหม็นขี้หน้าที่สุด แบบนี้ต้องน้ำหนักลดแหงๆเลย กินไม่ค่อยจะลง

 

อิ่มแล้วหรอ กินน้อยจังเพราะนายนั้นละ ทำให้กลืนแม้กระทั่งโจ๊กไม่ลงเลยคิดดู

 

ไปเรียนยังไงเนี้ย"หลังจากที่ฉันเดินออกจากโต๊ะอาหารก็โดนเค้ายิงคำถามอีกรอบ

 

เดิน

 

ไปกับพี่ไหม พี่ขับรถไปแค่เนี้ยนะ ขับรถไป สิ้นเปลืองชะมัด!!

 

ไม่เป็นไรดีกว่า แค่นี้เองเดินไปดีกว่า ไม่อยากทำร้ายโลกให้มันร้อนขึ้น- -”

 

โดนด่าอีกละ ที่พี่ขับรถไปตอนเย็นต้องไปทำธุระหรอกน๊า ปกติขี่จักรยานหรอก วันนี้ไปด้วยกันแหละเดี๋ยวพี่แวะไปส่ง

 

ไม่ต้อง นัดเพื่อนเอาไว้

 

น้องนิวเยียร์หรอ ก็ชวนไปด้วยกันสิสีหน้าไม่ค่อยจะบ่งบอกเลยคนเจ้าชู้เอ้ย!

 

ขอบคุณ แต่ปริ้นอยากเดินมากกว่า…”

 

ปิ้งงงงง ปิ้งงงงง เสียงกดออดดังจนทำเอาสองคมองหน้ากันแล้วสุดท้ายพี่ท็อปก็เดินไปเปิดประตู ใครกันมาแต่เช้าเลย

 

ไอ้ปีย์

 

ดีค่ะ พี่ท็อปแล้วเสียงสดใสที่อยู่หลังพี่ปีย์ก็ปรากฏร่างเพื่อนสนิทฉันนั้นเอง ไม่ค่อยเลยจริงๆนะ=//=

 

น้องนิวเยียร์ ดีครับ ทานอะไรหรือยัง

 

เรียบร้อยแล้วค่ะ พี่ท็อปละคะแกเห็นหัวฉันบ้างไหมเนี้ยยัยเพื่อนบ้า เอาแต่มองตาพี่ท็อป!!

 

น้องปริ้นเซส อรุณสวัสนะครับ ”ดูเหมือนจะมีคนเห็นฉันแล้วสินะ -//-

 

อรุณสวัสค่ะพี่ปีย์

 

ไอ้ปริ้น พร้อมไปเรียนหรือยัง พี่ปีย์เค้าอาสาไปส่งเราแหละยัยนิวเยียร์รีบเดินมาหาฉันก่อนจะได้รับคำเชิญจากพี่ท็อปซะอีก ทำเหมือนกับเดินมาพูดกับฉัน แต่สายตานี้มองรอบห้องตาเป็นประกายเชียวยัยเพื่อนบ้า

 

คงจะไม่ได้วะไอ้ปีย์ แกอย่าลืมสิว่าฉันก็เอารถไปวันนี้เหมือนกัน ฉันจะไปส่งน้องรหัสเอง

 

เห้ยแกจะเอารถไปทำไมวะ ปกติไม่เห็นจะขับ บ่นฉันว่าโลกมันร้อน ขี่จักรยานดีกว่าไม่ใช่ไงเค้าขี่จักรยานอย่างที่พูดจริงๆด้วยแฮะ

 

ก็เรียนเสร็จฉันต้องพาน้องรหัสฉันไปเตรียมตัว

 

ไปไหน ทำอะไร แล้วกับใครค่ะแหม เพื่อนสนิทคนนี้ดูเหมือนจะตกใจมากกว่าฉันซะอีกนะ แต่ฉันยังไม่ได้ตกลงอะไรกับเค้าเลยนะ ใครจะไปกับเค้าไม่ทราบเนี้ย?

 

พาไปหาชุดประกวดดาวเดือนนะครับ ยุนอากับออรีนก็ไปแต่ที่ไหนพี่ไม่แน่ใจว่าที่ไหน ต้องรอดูสาวๆเค้าก่อนอย่างนี้เอง แต่ทำไมต้องเป็นเค้าด้วยละ ในคณะฉันไม่มีใครมีรถเลยหรือไง- -^

 

ไอ้ท็อปแกหนะเด็กดนตรีสากลนะ ไปยุ่งกับนิเทศระวังเถอะ ไอ้ลิตเติ้ลจะไล่แกออกจากคณะจริงอย่างพี่ปีย์ว่า ฉันเห็นด้วยเลย

 

อย่างเติ้ลไม่กล้าไล่ฉันหรอกน่า เติ้ลออกจะรักฉันหืยย พี่เติ้ลที่แต่งงานไปแล้วนายยังไม่เว้นอีก หัวงูชัดๆ

 

เอ่อ ก่อนจะเถียงกันมากกว่านี้งั้นปริ้นกับไอ้นิวขอตัวไปเรียนก่อนนะคะถ้าให้ฉันต้องมาฟังผู้ใหญ่ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระขอไปหาความรู้เข้าหัวยังดีกว่าจริงไหม!

 

เอ้ยเดี๋ยวดิ ผู้หญิงอะไรใจร้อนชะมัด งั้นไอ้ปีย์แกไปส่งน้องรหัสแก ฉันไปส่งน้องรหัสฉัน เสร็จแล้วเจอกันที่ชมรมนะเว้ย

 

เออ รู้แล้วๆ ห่วงเหลือเกินนะไอ้พี่รหัสดีเด่น

 

พูดมากหนะไอ้ปีย์

 

พี่ปีย์รีบดึงแขนยัยนิวเยียร์ที่ดูอาลัยอาวรณ์ไม่อยากจะออกจาห้องไป ก่อนที่จะเหลือเพียงฉันที่ยืนพร้อมหนังสือและพี่ท็อปที่รีบวิ่งกลับไปเอาของแล้วเดินตามฉันออกจากห้องทันที

 

ทำไมดูไม่สดใสเหมือนเด็กปีหนึ่งเลยอะ เฟรชชี่นะ ยิ้มหน่อยดิฉันจะทำหน้ายังไงมันไปหนักหัวใครไม่ทราบเนี้ย

 

“…”

 

โกรธเรื่องเมื่อคืนอยู่อีกนะหรอ จะให้พี่ทำไรก็ได้ถ้าจะทำให้น้องรหัสของพี่คนนี้ยิ้มได้

 

ช่วยเลิกพูดและถามคำถามสักที ได้ไหม- -”แค่นี้ละที่ต้องการและขอบคุณมากเลยถ้าจะทำตาม=//=

 

ปิ้งงงงงงง ลิฟต์ยังไม่ถึงไหนก็ถูกเปิดอีกครั้ง ดีเหมือนกันในลิฟต์ที่มีกันสองคนแบบนี้ไม่ชอบเอาซะเลย

 

อ้าวน้องฟีย่า กำลังจะไปเรียนหรออะไรมันจะซวยได้ใจขนาดนี้นะ เจอยัยนี้ได้ยังไง แต่ก็ดีฉันจะได้ไม่ต้องจัดการไกล เอาให้มันเคลียร์ๆตรงนี้เลยก็ดี

 

เออ เรื่องเมื่อวานพี่ว่ามันต้องมีการเข้าใจผิดแน่เลยอะ ที่ว่าน้องปริ้นขึ้นไปเต้นแบบนั้นมัน…”

 

ฟีย่าจะมาขอโทษพี่ท็อปอยุ่พอดีเลยค่ะ ความจริงฟีย่าพูดผิดนะคะ เลยทำให้พี่ท็อปเข้าใจผิด ฟีย่าก็อธิบายกับพี่ยุนอาไปแล้ว ขอบโทษพี่ท็อปกับปริ้นด้วยนะจ้า คงไม่ได้ทะเลาะกันหรอกใช่ไหมค่ะอืมหืม ตีบทแตกกระจุยกระจาย ฉันควรทำรางวัลแอ๊บแบ๊วดีเด่นให้ยัยนี้จริงๆ

 

ไม่หรอกจ้ะ ฉันนะไม่เคยโกรธพี่ท็อปเลยสักนิด ถึงเมื่อคืนจะมีปากเสียงนิดๆหน่อยๆจากการเข้าใจผิดที่เธอพูดอย่างไม่คิด แต่มันก็ทำให้รู้ว่าพี่ท็อปเค้าแคร์ฉันมากแค่ไหน ตั้งแต่เช้าฉันแทบไม่ต้องทำอะไรเลยรู้ไหม ขนาดเครื่องแบบเล็กๆน้อยๆยังมาช่วยฉันติดเลย ขอบคุณนะคะพี่ท็อป^^”ถ้ายัยฟีย่าคิดว่าการทำแบบนี้แล้วมันจะทำให้เธอดูดี ฉันทำบ้างมันก็คงไม่แปลกใช่ไหม ถึงจะอ้วกไปสักนิดกับการเล่นละครเกาะแขนตบไหล่พี่ท็อปนิดๆหน่อยๆก็เถอะ

 

ปริ้นไม่โกรธจริงๆหรอ จริงๆนะ เห้ยพี่โล่งอกจริงๆนะเนี้ย งั้นคืนนี้จะทำของกินเป็นการแลกเปลี่ยนนะ

 

O//O คือ แบบ ทำไมต้องดึงมือฉันไปประสานแบบนั้น คือนอกจากยัยฟีย่าที่ตาค้างไปแล้วก็เล่นเอาตัวฉันแข็งทื่อไปเลยนะ บ้าแล้วนายฉวยโอกาสฉันไปสองรอบแล้วนะ ถึงมันจะทำให้ฟีย่าหน้าแตกก็ตามแต่ฉันว่ามันไม่โอเคอย่างแรง!!

 

 

มหาลัยศิลป์ คณะนิเทศศาสตร์

 

ตั้งใจเรียนนะสาวๆ เย็นนี้เจอกันนะปริ้นเสียงร่ำลาที่ไม่ค่อยอยากได้ยินพูดทันทีที่ฉันกับยัยแอ๊บเปิดประตูรถของพี่ท็อปผู้แสนดีประเสริฐสิบโลก เค้ามาส่งฉันก็จริงแต่ก็ยังไปชวนยัยแอ็บขึ้นมาด้วย ฉันละประสาทจะกิน หงุดหงิดตั้งแต่เช้าวันแรกเลยให้ตาย

 

ขอบคุณนะคะพี่ท็อป ถ้าไม่ได้พี่ท็อปฟีย่าคงสายไปแล้ว

 

จ้ะ รีบไปเรียนเถอะ

 

ขอบคุณนะคะพี่ท็อป แหวะฉันทำเสียงล้อเลียนยัยฟีย่ากับพี่ท็อปบ้าก่อนจะปิดประตูใส่คนขับอย่างแรง

 

ฉันไม่สนใจยัยคนที่เดินตามมาแม้แต่นิดถึงแม้เธอจะพูดกับฉันเป็นวักเป็นเวนฉันก็ไม่สนใจเดินนำไปห้องเรียนโดยไม่สนใจ ดูจะอารมณ์ดีซะเหลือเกินนะ จนไม่เก็บอาการแอ็บไปเลย บ้าผู้ชายออกหน้าออกตา

 

สวัสดีจ้านักศึกษาปี1ทุกคน &&^%##@$%^*()(*^$#@#^&*()__”

 

ทันทีที่เข้ามานั่งในห้องเรียนเสียงอาจารย์ที่เข้ามาทักทายเรายาวเลย จัดหนักตั้งแต่คาบแรกเลยสินะ T.T

 

 “ถ้าหากไม่มีใครสงสัยอะไร งั้นวันนี้ไว้เท่านี้จ้ะเล่นเอาเพลียเลยนะ มาถึงก็มาเป็นชุดเลย แล้วก็ให้เราออกไปแนะนำตัวทีละคนหน้าห้อง ทำให้เราค่อนข้างจะรู้จักกันมากขึ้นเลยละ

 

ปริ้นเซสงั้นเราไปก่อนนะเสียงเพื่อใหม่ฉันเองละ เธอชื่อนารา เป็นเพื่อนที่เพิ่งสนิทด้วยเมื่อกี้นี้เอง ถึงจะดูเรียบร้อยไม่ค่อยพูดไปหน่อยแต่เท่าที่มองผ่านๆก็ถือว่าเธอใช้ได้เลยนะ

 

ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะฉันยกมือลาเพื่อนใหม่ก่อนจะเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมตัวลงไปหาอะไรหม่ำกับยัยนิวเยียร์

 

น้องปริ้น มีคนมารอข้างตึกหนะ

 

ใครค่ะ

 

ไปดูสิ หล่อน่ารักมากเลยอะ

 

ค่ะ? อ่อขอบคุณนะคะว่าแต่ใครกัน คงไม่ใช่พี่รหัสที่เพิ่งจากกันเมื่อ3ชั่วโมงที่แล้วหรอกใช่ปะ

 

ฉันเดินลงมาตามที่รุ่นพี่บอกทันที นั้นมันฟีนิกซ์ มะหมอนี้หาฉันเจอได้ไงเนี้ย แต่ข้างๆหมอนั้น ฟีย่ายัยนั้นมายุ่งอะไรอีกเนี้ยหรือว่ามาอ่อยเยื่ออีก แอบฟังหน่อยดีกว่า

 

ผมจะมาทำอะไรก็ไม่เห็นเกี่ยวกับใครเลย มาทางไหนก็เชิญไปทางนั้นปกติแล้วฟีนิกซ์ร้ายกาจแต่ก็ไม่เคยถึงกับเอ่ยปากไล่ใครเลยนะ แปลกๆชอบกล

 

อ่อหรอ ฉันรู้หรอกน่าว่าแกมาทำไม เพราะผู้หญิงที่อยู่ในโทรศัพท์แกสินะผู้หญิงในโทรศัพท์หรอ ถ้าไม่เปลี่ยนมันก็รูปฉันนะสิ เพราะเมื่อก่อนหมอนั้นชอบแอบเซฟรูปเฟซบุคฉันแล้วไปตั้งไว้หน้าจอมือถือตัวเองทุกครั้งมีหน้าเอามาโชว์ฉันทุกรอบไป ว่าแต่ยัยฟีย่ารู้ไดยังไงว่า

 

น้องปริ้นเซส พี่ตามหาตั้งนานอยู่นี่เอง

 

พะพี่ยุนอา พี่ออรีน มีอะไรกับปริ้นหรือเปล่าค่ะ=//=”ฉันรีบหันตัวกลับมาอย่างตกใจเมื่อได้ยินเสียงทักที่ทำเอาสองคนที่ฉันแอบมองหันมามองฉันเหมือนกัน

 

เย็นนี้ท็อปฟี่บอกแล้วใช่ไหมจ้ะว่าเราตะไปเลือกชุดสำหรับประกวดกัน

 

ค่ะ พี่ออรีน

 

โอเคงั้นเจอกันที่หน้าตึกตอน3โมงนะ พี่ขอไปเคลียร์แบบงานประกวดก่อนนะ

 

ค่ะ เจอกันนะคะฉันส่งยิ้มหวานให้พี่ยุนอา โดยที่เธอและพี่ออรีนเดินสวนไปอีกทาง ฉันเองก็ควรไปเหมือนกันนะ

 

ปริ้น ปริ้น ปริ้นหยุดก่อนฟีนิกซ์วิ่งมาขว้างฉันเอาไว้ โดยที่บังทางที่ฉันจะเดิน จนได้เลยสิ!

 

จะมาทำไมเนี้ย- -^”

 

โห้ นี้คำทักทายที่เพราะที่สุดแล้วใช่ไหมเนี้ยฟีนิกซ์พูดแล้วก็ทำหน้าแกล้งเศร้าใส่ฉัน ฉันสลดมากเลยนะไอ้เด็กบ้า

 

 “ฉันขอหรอ บอกหรอว่าให้มา

 

โห้ปริ้นอะอย่ามาทำตาใสๆแบบนั้นกับฉัน มันไม่มีประโยชน์!!

 

ว่าแต่เมื่อกี้นายคุยกับใครหรอ ท่าทางสนิท

 

อ่อ คนรู้จักอะแต่อย่าใสใจเลยไม่สำคัญหรอก แต่เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่าหึงอะ หึงเค้าอะดิ๊อืมหืม คิดได้นะ อยากจะไปคุยกับใครฉันไม่สนเลยที่สนเพราะยัยนั้นคือยัยฟีย่านรกแตกหรอก- -!!

 

หึงบ้าหึงบอนะสิ วันนี้นายก็มีเรียนไม่ใช่หรือไง นายนี้ไม่มีความรับผิดชอบเอาซะเลยนะ แบบนี้ใครเค้าจะไปชอบนายเด็กยังไงก็เด็ก ถ้านายทำตัวโตและมีความคิดมากกว่ามาตามฉันหน่อยนะนายจะหล่อมากเลยนะฟีนิกซ์ แต่พูดไปฉันก็ไม่ชอบนายหรอก =//=

 

โรงเรียนไม่น่าไปตั้งแต่ปริ้นออกมา น่าเบื่อชะมัด

 

ข้อแก้ตัวนายมันฟังไม่ขึ้น

 

ไม่รู้ละมารอตั้งแต่เช้า ข้าวยังไม่ได้กินเลย เลี้ยงข้าวหน่อยนะ นะๆๆ

 

กระเพราะเราไม่ได้ติดกัน ฉันไม่หิว ส่วนนายก็กลับไปกินที่โรงเรียนซะ ถ้าฉันเห็นหน้านายอีกละก็ เห็นดีแน่

 

ปริ้นอะ งอนอะไรอีกเนี้ย บอกมาดิ อย่าเดินหนีดิ คนยิ่ง…”

 

O.Oฉันรีบกระชากฟินิกซ์ที่เดินตามฉันมาตรงทางเดินซึ่งตอนแรกฉันเห็นมีคนยืนอยู่สองคนแต่ไม่นานสองคนนั้นก็กอดกันเฉยเลย ดีนะว่ามันเป็นที่ลับตา แต่บ้าเถอะในมหาลัยเลยนะทำอะไรไม่แคร์เกินไปไหม

 

พี่ท็อป พี่ลิตเติ้ลแทบจะหมดลมพูด สองคนนั้นที่กอดกัน

 

แอบดูคนอื่นเค้าสวีทกันมันไม่ดีนะ

 

เงียบหนะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว

 

ทำไมสองคนนี้ถึงได้อยู่ด้วยกัน แล้วแบบกอดกันอี๋ทันทีที่คิดฉันนึกถึงประโยคเมื่อเช้าเลยนะที่พี่ท็อปพูดถึงพี่เติ้ลว่าไม่กล้าทำอะไรเค้าหรอก หรือว่าสองคนนี้จะมีอะไรในก่อไผ่ แต่ว่าพี่ลิตเติ้ลเธอแต่งงานกับลูกชายมหาลัยนี้แล้วนิ พี่ท็อปนายมันอันตรายเกินกว่าที่ฉันคิด หน้าตาใสซื่อแต่หัวใจนายมันเลวที่สุด



เหนื่อยจนพิมพ์ไม่ออก55
อ่านกันแล้วเม้นเป็นกำลังใจหน่อยนะเด็ก ๆ
เตรียมงานรับน้องสาขาเหนื่อยมากจ้า
แก่่แล้วอะ ปี4ละ เร็วมากเลย 55
เม้นเป็นกำลังใจหน่อยนะ จะได้มีแรงแต่งได้มาอัพเร็วๆ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #701 rena (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2557 / 17:12
    เกิดอะไรขึ้นน่ะ
    #701
    0
  2. #354 KanDa_rn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 14:01
    เอาอีกแล้วปริ้นเซสเจอแต่ฉากที่ทำให้เข้าใจพี่ท๊อปผิด จะเป็นไงต่อไปนะลุ้นๆ

    ไรเตอร์สู้ๆนะค๊ะ ^^
    #354
    0
  3. #294 มัท (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 02:49
    ลุ้นๆๆจ้าาาาา
    #294
    0
  4. #257 ICCube (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 00:44
    พี่น้องกันแน่ๆ แต่อาจคนหละแม่/พ่อ
    #257
    0
  5. #201 tukkymk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 08:50
    รออยู่ค่ะ อัพไวๆน้า ^^
    #201
    0
  6. #111 Sompreiwjeed ❤ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 02:16
    ปริ้นนนางคงเข้าใจผิดอีกแล้วใช่ม๊ะ ?!

    # ฟีย่า & ฟีนิกซ์    พี่น้องกันรึเปล่านะ 555555
    #111
    0
  7. #100 Jafa Hoffman (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 21:01
    ไรเตอร์ค่ะ อัพเร็วๆน่ะค่ะ คิดถึงพริ้นเซสจนทนไม่ไหวแล้ว TTOTT
    #100
    0
  8. #99 AfTeroye's (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2556 / 20:49
    ทำไมปริ๊นเซสต้องไม่ชอบหน้าพี่ท็อปด้วยอะ -3- แล้วอย่างนี้จะไหวไหมเนี่ยย~!
    แต่ก็น่ารักนะ ชอบๆ แอบสงสารฟีนิกซ์นิดๆ ทำไมนางเอกของเราเย็นชาขนาดนี้ - -'
    #99
    0
  9. #98 Jafa Hoffman (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 19:13
    ต่อเถอะพลีสสสสสสส TT
    #98
    0